दानिएलाचे पुस्तक - एकशे साठावा क्रमांक

“देवाच्या वचनाचा अधिक निकटून अभ्यास करण्याची आवश्यकता आहे. विशेषतः, आपल्या कार्याच्या इतिहासात यापूर्वी कधी नव्हे इतके दानिएल आणि प्रकटीकरण यांकडे लक्ष दिले पाहिजे. रोमन सत्तेबद्दल आणि पोपसत्तेबद्दल काही बाबतींत आपल्याला कदाचित कमी बोलावे लागेल, परंतु देवाच्या आत्म्याच्या प्रेरणेने संदेष्टे आणि प्रेषित यांनी जे लिहिले आहे त्याकडे आपण लक्ष वेधले पाहिजे. पवित्र आत्म्याने भविष्यवाणी देण्यात आणि वर्णन केलेल्या घटनांमध्ये बाबी अशा प्रकारे घडविल्या आहेत की, मानवी घटक दृष्टीआड ठेवला जावा, ख्रिस्तामध्ये लपलेला राहावा, आणि स्वर्गातील प्रभु देव तसेच त्याची व्यवस्था यांचा गौरव केला जावा.”

“दानिएलाचे पुस्तक वाचा. तेथे दर्शविलेल्या राज्यांचा इतिहास मुद्द्याप्रमाणे स्मरणात आणा. राज्यकर्ते, परिषदा, सामर्थ्यवान सैन्ये यांकडे पाहा, आणि देवाने मनुष्याच्या अभिमानास कसे नमविले व मानवी वैभव धुळीत कसे मिळविले हे पाहा. महान म्हणून केवळ देवच दर्शविला आहे. संदेष्ट्याच्या दृष्टांतात तो एक बलाढ्य अधिपती खाली पाडताना आणि दुसऱ्याला उभा करताना दिसतो. तो विश्वाचा सार्वभौम अधिपती म्हणून प्रकट होतो, आपले अनंतकाळचे राज्य स्थापणार असा—दिवसांचा प्राचीन, जिवंत देव, सर्व ज्ञानाचा उगम, वर्तमानाचा अधिपती, भविष्याचा प्रकटकर्ता. वाचा आणि समजा की मनुष्य व्यर्थतेकडे आपला जीव उचलतो तेव्हा तो किती दीन, किती दुर्बल, किती अल्पायुषी, किती भ्रमशील, किती दोषी आहे.”

“यशया याच्या द्वारे पवित्र आत्मा आपले लक्ष देवाकडे, जिवंत देवाकडे, मुख्य ध्यानाच्या विषयाप्रमाणे—ख्रिस्तामध्ये प्रकट झालेल्या देवाकडे वळवितो. ‘कारण आम्हांकरिता एक बालक जन्मले आहे, आम्हांकरिता एक पुत्र दिला आहे; आणि राज्यभार त्याच्या खांद्यावर असेल; आणि त्याचे नाव अद्भुत, सल्लागार, सामर्थ्यवान देव, सनातन पिता, शांतीचा अधिपती असे ठेविले जाईल’ [Isaiah 9:6].”

“दानिएलाला देवाकडून प्रत्यक्ष प्राप्त झालेला प्रकाश विशेषतः या शेवटच्या दिवसांसाठी देण्यात आला होता. उलई व हिद्देकेल, शिनारच्या त्या महान नद्यांच्या काठी त्याने जी दर्शनें पाहिली, ती आता पूर्णत्वास येण्याच्या प्रक्रियेत आहेत, आणि भाकीत केलेल्या सर्व घटना लवकरच घडून आलेल्या असतील.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.

“शरीराप्रमाणेच मन आणि आत्म्यासाठीही, सामर्थ्य प्रयत्नाने प्राप्त होते, हा देवाचा नियम आहे. विकास व्यायामानेच होतो. या नियमाशी सुसंगत रीतीने, मानसिक आणि आध्यात्मिक विकासासाठी देवाने आपल्या वचनात साधने उपलब्ध करून दिली आहेत.”

“मनुष्यांना या जीवनासाठी किंवा येणाऱ्या जीवनासाठी योग्य बनण्याकरिता समजून घेण्यास आवश्यक असलेली सर्व तत्त्वे बायबलमध्ये अंतर्भूत आहेत. आणि ही तत्त्वे सर्वांना समजू शकतात. ज्याच्यामध्ये त्याच्या शिकवणीचे मोल जाणण्याची वृत्ती आहे, असा कोणीही मनुष्य बायबलमधील एकही उतारा असा वाचू शकत नाही की त्यातून त्याला काही उपयुक्त विचार मिळणार नाही. परंतु बायबलचे सर्वाधिक मौल्यवान शिक्षण प्रसंगोपात्त किंवा विस्कळीत अभ्यासाने प्राप्त होत नाही. त्याची सत्याची महान व्यवस्था अशी मांडलेली नाही की ती घाईघाईने किंवा निष्काळजीपणे वाचणाऱ्यास सहज दिसून येईल. त्यातील अनेक खजिने पृष्ठभागाच्या फार खाली दडलेले आहेत, आणि ते केवळ परिश्रमी संशोधनाने व सातत्यपूर्ण प्रयत्नांनीच मिळविता येतात. त्या महान समग्रतेची रचना करणारी सत्ये शोधून काढली पाहिजेत आणि एकत्र गोळा केली पाहिजेत, ‘इकडे थोडे, तिकडे थोडे.’ यशया 28:10.”

“अशा प्रकारे शोधून काढले गेले आणि एकत्र आणले गेले असता, ते परस्परांशी पूर्णपणे अनुरूप असल्याचे आढळून येईल. प्रत्येक सुवार्ता इतरांची परिपूर्ती आहे; प्रत्येक भविष्यवाणी दुसऱ्या भविष्यवाणीचे स्पष्टीकरण आहे; प्रत्येक सत्य हे अन्य कोणत्या तरी सत्याचा विकास आहे. यहूदी व्यवस्थेतील प्रतिरूपे सुवार्तेद्वारे स्पष्ट केली जातात. देवाच्या वचनातील प्रत्येक तत्त्वाला त्याचे स्थान आहे, प्रत्येक तथ्याला त्याचे महत्त्व आहे. आणि संकल्पनेत व कार्यान्वयनात संपूर्ण रचना तिच्या कर्त्याबद्दल साक्ष देते. अशी रचना अनंताच्या मनाव्यतिरिक्त अन्य कोणतेही मन कल्पू किंवा घडवू शकत नाही.”

“विविध भागांचा शोध घेताना आणि त्यांतील परस्परसंबंधांचा अभ्यास करताना, मानवी मनाच्या सर्वोच्च क्षमता अत्यंत तीव्र क्रियाशीलतेस प्रवृत्त होतात. असा अभ्यास कोणीही मानसिक सामर्थ्य विकसित केल्यावाचून करू शकत नाही.”

“केवळ सत्याचा शोध घेण्यात आणि ते एकत्र आणण्यातच बायबल-अभ्यासाचे मानसिक मूल्य सामावलेले नाही. प्रस्तुत विषयांचे आकलन करण्यासाठी आवश्यक असलेल्या प्रयत्नातही ते सामावलेले आहे. जी बुद्धी केवळ सामान्य गोष्टींमध्ये गुंतलेली असते, ती खुजी व अशक्त बनते. जर तिला कधीही भव्य आणि दूरगामी सत्ये समजून घेण्याचे कार्य दिले गेले नाही, तर काही काळानंतर ती वाढीची शक्ती गमावून बसते. या अधःपतनाविरुद्ध संरक्षण म्हणून, आणि विकासाला प्रेरणा देणारे साधन म्हणून, देवाच्या वचनाच्या अध्ययनाशी तुल्य असे दुसरे काहीही नाही. बौद्धिक प्रशिक्षणाचे साधन म्हणून, बायबल कोणत्याही इतर पुस्तकापेक्षा—किंवा इतर सर्व पुस्तके एकत्र केली तरी—अधिक प्रभावी आहे. त्यातील विषयांची महानता, त्याच्या विधानांची गंभीर साधेपणा, त्याच्या प्रतिमांची शोभा, इतर कशापेक्षाही अधिक विचारांना चेतना देतात व उन्नत करतात. प्रकटीकरणातील विस्मयकारक सत्यांचे आकलन करण्याच्या प्रयत्नाइतकी मानसिक शक्ती दुसरा कोणताही अभ्यास देऊ शकत नाही. अशा रीतीने अनंताच्या विचारांच्या संपर्कात आणलेली बुद्धी विस्तारल्यावाचून व बळकट झाल्यावाचून राहू शकत नाही.”

“आणि आत्मिक स्वभावाच्या विकासामध्ये बायबलची सामर्थ्य तर याहूनही अधिक महान आहे. मनुष्य हा देवाशी सहवासासाठी निर्माण झालेला असल्याने, अशा सहवासातच तो आपले खरे जीवन आणि विकास प्राप्त करू शकतो. देवामध्येच आपला सर्वोच्च आनंद शोधण्यासाठी निर्माण झालेला असल्याने, हृदयाच्या तळमळींना शांत करू शकेल, आत्म्याची भूक आणि तहान भागवू शकेल, असे दुसऱ्या कोणत्याही गोष्टीत त्याला सापडू शकत नाही. जो मनुष्य प्रामाणिक आणि शिकण्यास तत्पर अशा भावनेने देवाच्या वचनाचा अभ्यास करतो, त्यातील सत्यांचे आकलन करण्याचा प्रयत्न करीत असतो, त्याचा संपर्क त्याच्या लेखकाबरोबर येईल; आणि त्याच्या स्वतःच्या निवडीशिवाय, त्याच्या विकासाच्या शक्यतांना काहीही मर्यादा नाही.”

“आपल्या शैलीच्या आणि विषयांच्या विस्तृत परिघात बायबलमध्ये प्रत्येक बुद्धीला रस वाटावा असे काहीतरी आहे आणि प्रत्येक हृदयाला साद घालणारे काहीतरी आहे. त्याच्या पानांमध्ये अति प्राचीन इतिहास आढळतो; जीवनाला सर्वांत सत्य ठरणारे चरित्रलेखन आढळते; राज्याच्या कारभारावर नियंत्रण ठेवण्यासाठी, गृहव्यवस्थेचे नियमन करण्यासाठी शासनतत्त्वे आढळतात—अशी तत्त्वे, ज्यांच्या तोडीस मानवी प्रज्ञा कधीच पोहोचलेली नाही. त्यात अत्यंत गहन तत्त्वज्ञान आहे, सर्वांत मधुर आणि सर्वांत उदात्त, सर्वांत उत्कट आणि सर्वांत करुण असे काव्य आहे. मानवी लेखकांच्या कोणत्याही निर्मितींपेक्षा बायबलमधील लेखन मूल्याने अपरिमित रीतीने श्रेष्ठ आहे, अगदी या दृष्टीने विचार केला तरी; परंतु जेव्हा त्या महान मध्यवर्ती विचाराशी त्यांच्या संबंधाच्या प्रकाशात त्यांना पाहिले जाते, तेव्हा त्यांचा व्याप अनंतपणे अधिक व्यापक आणि त्यांचे मूल्य अनंतपणे अधिक महान ठरते. या विचाराच्या प्रकाशात पाहिले असता, प्रत्येक विषयाला नवे महत्त्व प्राप्त होते. अगदी अत्यंत साधेपणाने मांडलेल्या सत्यांतही अशी तत्त्वे सामावलेली आहेत जी स्वर्गाइतकी उच्च आहेत आणि जी अनंतकाळाला व्यापून टाकतात.”

“बायबलचा केंद्रस्थ विषय, आणि ज्या विषयाभोवती या संपूर्ण पुस्तकातील इतर सर्व विषय गुंफलेले आहेत, तो म्हणजे उद्धाराची योजना—मानवी आत्म्यातील देवाच्या प्रतिमेचे पुनर्स्थापन. एदेनमध्ये उच्चारलेल्या न्यायवचनातील आशेच्या पहिल्या सूचनेपासून प्रकटीकरणातील त्या अंतिम गौरवशाली अभिवचनापर्यंत, ‘ते त्याचे मुख पाहतील; आणि त्याचे नाव त्यांच्या कपाळांवर असेल’ (प्रकटीकरण 22:4), बायबलमधील प्रत्येक पुस्तकाचा आणि प्रत्येक उताऱ्याचा मुख्य आशय हा या अद्भुत विषयाचे उलगडणे हाच आहे,—मनुष्याचे उन्नयन,—देवाचे ते सामर्थ्य, ‘जो आपला प्रभु येशू ख्रिस्त याच्या द्वारे आम्हांस जय देतो.’ 1 करिंथकरांस 15:57.” Education, 123–125.

“आपल्याकडे गमावण्यास वेळ नाही. क्लेशकारक काळ आपल्या समोर उभा आहे. जग युद्धाच्या आत्म्याने ढवळून निघाले आहे. लवकरच भविष्यवाण्यांमध्ये सांगितलेली संकटांची दृश्ये प्रत्यक्ष घडून येतील. दानियेलाच्या अकराव्या अध्यायातील भविष्यवाणी जवळजवळ तिच्या पूर्ण परिपूर्तीस पोहोचली आहे. या भविष्यवाणीच्या परिपूर्तीत जेवढा इतिहास घडून गेला आहे, त्यातील बराचसा पुन्हा घडेल. तिसाव्या वचनात अशा एका सत्तेविषयी सांगितले आहे की ती ‘कष्टी होईल, आणि परत जाईल, आणि पवित्र कराराविरुद्ध संताप धरील; आणि तो तसेच करील; तो परत जाईल, आणि जे पवित्र कराराचा त्याग करितात त्यांच्याशी संधान बांधील. आणि सैन्ये त्याच्या पक्षाने उभी राहतील, आणि ती बळाच्या पवित्रस्थानास अपवित्र करतील, आणि नित्य अर्पण काढून टाकतील, आणि उजाड करणारी घृणास्पद वस्तू स्थापतील. आणि जे कराराविरुद्ध दुष्टपणे वागतात त्यांना तो खुशामतींनी भ्रष्ट करील; पण जे लोक आपल्या देवाला ओळखतात ते दृढ राहतील आणि पराक्रम करतील. आणि लोकांमध्ये जे समजूतदार आहेत ते पुष्कळांना बोध करतील; तरीही ते तलवारीने, अग्नीने, बंदिवासाने, आणि लुटीने बरेच दिवस पडतील. आता जेव्हा ते पडतील, तेव्हा त्यांना थोड्याशा सहाय्याने मदत होईल; पण पुष्कळ जण खुशामतीने त्यांच्याशी जुळून राहतील. आणि समजूतदारांपैकी काही पडतील, त्यांची परीक्षा व्हावी, त्यांचे शुद्धीकरण व्हावे, आणि त्यांना शुभ्र केले जावे, अंतकाळापर्यंत; कारण तो अद्याप नियुक्त वेळेसाठीच आहे. आणि राजा आपल्या इच्छेप्रमाणे करील; आणि तो स्वतःस उंचावील, आणि प्रत्येक देवापेक्षा स्वतःस मोठे मानील, आणि देवाधिदेवाविरुद्ध अद्भुत गोष्टी बोलेल, आणि संतापाची परिपूर्ती होईपर्यंत भरभराटीला येईल; कारण जे निश्चित केले आहे ते घडून येईल.’ दानियेल 11:30–36.”

“या शब्दांत वर्णन केलेल्यासारखी दृश्ये घडून येतील. ज्यांच्या डोळ्यांसमोर देवभय नाही अशा मानवी मनांवर सैतान वेगाने ताबा मिळवीत आहे, याचे पुरावे आपण पाहतो. सर्वांनी या पुस्तकातील भविष्यवाण्या वाचून समजून घ्याव्यात, कारण आपण आता सांगितलेल्या संकटकाळात प्रवेश करीत आहोत:”

“‘आणि त्या वेळेस मिखाएल उभा राहील, तो महान अधिपती जो तुझ्या लोकांच्या संततीसाठी उभा असतो; आणि असा क्लेशाचा काळ येईल की, राष्ट्र अस्तित्वात आल्यापासून त्या वेळेपर्यंत तसा कधीच झाला नव्हता; आणि त्या वेळेस तुझे लोक सोडविले जातील, म्हणजे जे कोणी पुस्तकात लिहिलेले आढळतील ते सर्व. आणि पृथ्वीच्या धुळीत निजलेल्यांपैकी बरेच जण जागे होतील; काही सार्वकालिक जीवनासाठी, आणि काही लज्जा व सार्वकालिक तिरस्कारासाठी. आणि जे ज्ञानी असतील ते आकाशमंडळाच्या तेजाप्रमाणे प्रकाशतील; आणि जे पुष्कळांना नीतिमत्त्वाकडे वळवितात ते सर्वकाळ व सदासर्वकाळ तारकांप्रमाणे चमकतील. पण तू, हे दानियेला, ही वचने बंद कर, आणि पुस्तकाला शेवटच्या काळापर्यंत मुद्रांकित कर; पुष्कळ जण इकडे-तिकडे धावतील, आणि ज्ञान वाढेल.’ दानियेल 12:1–4.” Manuscript Releases, क्रमांक 13, 394.

“एक प्रसंगी, जेव्हा मी न्यू यॉर्क शहरात होते, तेव्हा रात्रीच्या वेळी मला इमारती मजलामजलाने आकाशाकडे उभ्या राहताना पाहण्यास बोलाविण्यात आले. या इमारती अग्निरोधक असल्याची हमी देण्यात आली होती, आणि त्या त्यांच्या मालकांचा व बांधकाम करणाऱ्यांचा गौरव व्हावा म्हणून उभारण्यात आल्या होत्या. या इमारती अधिकाधिक उंच उठत गेल्या, आणि त्यांत अत्यंत महागडी सामग्री वापरण्यात आली. ज्या लोकांच्या मालकीच्या या इमारती होत्या, ते स्वतःला असा प्रश्न विचारत नव्हते: ‘आपण देवाचा सर्वोत्कृष्ट रीतीने गौरव कसा करू शकतो?’ प्रभु त्यांच्या विचारांत नव्हता.”

“मी विचार केला: ‘अहो, जे आपली संपत्ती अशा प्रकारे खर्च करीत आहेत, त्यांनी जर आपला मार्ग देव जसा पाहतो तसा पाहू शकले असते! ते भव्य इमारती उभारत आहेत; परंतु विश्वाच्या अधिपतीच्या दृष्टीने त्यांचे हे नियोजन व योजने करणे किती मूर्खपणाचे आहे! ते आपल्या हृदय व मनाच्या सर्व शक्तींनी देवाचे गौरव कसे करावे याचा अभ्यास करीत नाहीत. त्यांनी मनुष्याचे हे पहिले कर्तव्य—हेच—दृष्टिआड केले आहे.’”

“ही भव्य इमारती उभ्या राहत असता, त्यांचे मालक महत्त्वाकांक्षी अभिमानाने आनंदित होत होते की, स्वतःच्या तृप्तीसाठी आणि आपल्या शेजाऱ्यांची मत्सरभावना भडकविण्यासाठी वापरावयास त्यांच्याकडे धन आहे. त्यांनी अशा रीतीने गुंतविलेले बरेचसे धन जबरदस्तीने, गरीबांना पिळून काढून मिळविलेले होते. त्यांनी हे विसरून गेले की स्वर्गात प्रत्येक व्यावसायिक व्यवहाराचा हिशेब ठेवला जातो; प्रत्येक अन्यायकारक सौदा, प्रत्येक फसवे कृत्य तेथे नोंदलेले आहे. वेळ येत आहे की आपल्या फसवणुकीत आणि उद्दामपणात मनुष्य अशा एका टप्प्यापर्यंत पोहोचतील की, ज्यापुढे जाण्यास प्रभु त्यांना अनुमती देणार नाही, आणि ते शिकतील की यहोवाच्या सहनशीलतेलाही एक मर्यादा आहे.”

“यानंतर माझ्या दृष्टीसमोर जे दृश्य आले ते अग्नीच्या इशाऱ्याचे होते. लोकांनी त्या उंच आणि कथित अग्निरोधक इमारतींकडे पाहून म्हटले: ‘त्या पूर्णपणे सुरक्षित आहेत.’ परंतु त्या इमारती डांबराच्या बनवल्याप्रमाणे भस्मसात झाल्या. अग्निशामक यंत्रे त्या विनाशाला थांबविण्यास काहीही करू शकली नाहीत. अग्निशामकांना ती यंत्रे चालविता आली नाहीत.”

“मला अशी सूचना देण्यात आली आहे की, जेव्हा प्रभूची वेळ येईल, तेव्हा गर्विष्ठ, महत्त्वाकांक्षी मानवांच्या अंतःकरणांत काहीही बदल झाला नसेल, तर मनुष्यांना असे आढळून येईल की जी हात वाचविण्यास सामर्थ्यवान होती, तीच हात नाश करण्यासही सामर्थ्यवान असेल. देवाचा हात थांबविण्यास कोणतीही पृथ्वीवरील सत्ता समर्थ नाही. इमारती उभारताना असे कोणतेही साहित्य वापरता येणार नाही की, देवाची व्यवस्था तुच्छ मानल्याबद्दल आणि त्यांच्या स्वार्थी महत्त्वाकांक्षेसाठी मनुष्यांवर प्रतिफळ पाठविण्याची देवाने नेमलेली वेळ येईल तेव्हा, त्या इमारतींचे विनाशापासून रक्षण होईल.”

“आजच्या समाजस्थितीच्या पायाशी असलेल्या कारणांचे आकलन करणारे, अगदी शिक्षणतज्ज्ञ व राजकारणी यांच्यामध्येसुद्धा, फारसे नाहीत. शासनाची सूत्रे ज्यांच्या हाती आहेत ते नैतिक भ्रष्टता, दारिद्र्य, दरिद्रीकरण, आणि वाढत चाललेला गुन्हेगारीपणा या समस्यांचे समाधान करू शकत नाहीत. व्यावसायिक व्यवहार अधिक सुरक्षित पायावर उभे करण्यासाठी ते व्यर्थ झगडत आहेत. जर मनुष्यांनी देवाच्या वचनाच्या शिक्षणाकडे अधिक लक्ष दिले असते, तर त्यांना गोंधळात टाकणाऱ्या समस्यांचे समाधान सापडले असते.”

“ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाच्या अगोदर जगाची जी अवस्था असेल, तिचे वर्णन पवित्र शास्त्रांत केले आहे. जे लोक दरोडा व जुलूम यांच्या साहाय्याने मोठी संपत्ती साठवीत आहेत, त्यांच्याविषयी असे लिहिले आहे: ‘तुम्ही शेवटल्या दिवसांसाठी धन साठवून ठेविले आहे. पाहा, तुमची शेते कापणाऱ्या मजुरांची जी मजुरी तुम्ही कपटाने अडवून ठेविली आहे, ती आक्रोश करीत आहे; आणि कापणी करणाऱ्यांचे आक्रंदन सेनाधीश परमेश्वराच्या कानी गेले आहे. तुम्ही पृथ्वीवर सुखविलासात जगलात आणि भोगविलासात रमलात; तुम्ही कत्तलीच्या दिवसाप्रमाणे आपली अंतःकरणे पोसली आहेत. तुम्ही नीतिमानास दोषी ठरविले व ठार मारिले; आणि तो तुमचा प्रतिकार करीत नाही.’ याकोब 5:3–6.”

“परंतु काळाच्या त्वरेने पूर्ण होत असलेल्या चिन्हांनी दिलेल्या इशाऱ्यांकडे कोण लक्ष देतो? सांसारिक लोकांच्या मनावर त्यांचा कोणता परिणाम होतो? त्यांच्या वृत्तीत कोणता बदल दिसून येतो? नोहेच्या काळातील जगाच्या रहिवाशांच्या वृत्तीत जितका दिसला, त्याहून अधिक अजिबात नाही. सांसारिक व्यवसाय व सुखोपभोग यांत मग्न झालेल्या जलप्रलयपूर्व लोकांना ‘पूर आला आणि सर्वांना वाहून नेईपर्यंत काही कळले नाही.’ मत्तय 24:39. त्यांना स्वर्गप्रेरित इशारे देण्यात आले होते, परंतु त्यांनी ऐकण्यास नकार दिला. आणि आजही जग, देवाच्या इशारादायक वाणीची पूर्ण उपेक्षा करून, शाश्वत विनाशाकडे घाईने धावत आहे.”

“जग युद्धाच्या आत्म्याने ढवळून निघाले आहे. दानियेलच्या अकराव्या अध्यायातील भविष्यवाणी जवळजवळ तिच्या संपूर्ण परिपूर्तीपर्यंत पोहोचली आहे. लवकरच भविष्यवाण्यांमध्ये उल्लेखिलेली संकटाची दृश्ये घडून येतील.” Testimonies, volume 9, 12–14.