दानिएलचे पुस्तक - एकशे चौर्‍याहत्तरावा क्रमांक

होय, मी प्रार्थना करीत बोलत असतानाच, प्रारंभीच्या दृष्टांतात मी ज्याला पाहिले तो मनुष्य गब्रिएल वेगाने उडत येऊन संध्याकाळच्या अर्पणाच्या समयी मला स्पर्श करून गेला. आणि त्याने मला समजावून सांगितले, माझ्याशी संवाद साधला, आणि म्हणाला, हे दानिएला, तुला कौशल्य व समज देण्यासाठी मी आता आलो आहे. तुझ्या विनवण्यांच्या प्रारंभीच आज्ञा निघाली, आणि ती तुला दर्शविण्यासाठी मी आलो आहे; कारण तू अतिशय प्रिय आहेस; म्हणून हा विषय समजून घे, आणि दृष्टांताचा विचार कर. दानिएल 9:21–23.

पारसाचा राजा कोरेश याच्या राज्याच्या तिसऱ्या वर्षी, ज्याचे नाव बेल्तशस्सर असे ठेवले गेले होते त्या दानीएलास एक गोष्ट प्रकट झाली; आणि ती गोष्ट खरी होती, परंतु नेमलेला काळ दीर्घ होता; आणि त्याने ती गोष्ट समजून घेतली, आणि त्या दृष्टांताचे आकलन केले. दानीएल 10:1.

आता मी तुझ्या लोकांवर उत्तरकाळी काय ओढवेल हे तुला समजावून सांगण्यासाठी आलो आहे; कारण हे दर्शन अजून पुष्कळ दिवसांनंतरचे आहे. दानिएल 10:14.

मग तो म्हणाला, “मी तुझ्याकडे कशासाठी आलो आहे, हे तुला ठाऊक आहे काय? आणि आता मी पर्शियाच्या अधिपतीशी युद्ध करण्यासाठी परत जाईन; आणि मी निघून गेल्यावर, पाहा, ग्रीसचा अधिपती येईल.” दानियेल १०:२०.

मग तो मला म्हणाला, “दानिएला, भिऊ नकोस; कारण ज्या पहिल्या दिवसापासून तू समजून घेण्यासाठी आपले मन लाविले आणि आपल्या देवापुढे स्वतःला नम्र केले, त्या दिवसापासून तुझे शब्द ऐकले गेले; आणि तुझ्या शब्दांमुळे मी आलो आहे. पण पारस राज्याचा अधिपती एकवीस दिवस माझ्याविरुद्ध उभा राहिला; परंतु पाहा, मुख्य अधिपतींपैकी एक असा मीखाएल मला सहाय्य करण्यास आला; आणि मी तेथे पारसच्या राजांजवळ थांबलो.” दानिएल 10:12, 13.

“देवाचा पुत्र याहून कमी कोणीही दानिएलास प्रकट झाला नव्हता. हे वर्णन पातमोस बेटावर ख्रिस्त त्याला प्रकट झाला तेव्हा योहानास दिलेल्या वर्णनासारखे आहे. आता आपला प्रभु, शेवटच्या दिवसांत काय घडणार आहे हे दानिएलास शिकविण्यासाठी, आणखी एका स्वर्गीय दूतासह येतो. हे ज्ञान दानिएलास देण्यात आले आणि युगांच्या समाप्तीचा काळ ज्यांच्यावर आला आहे अशा आपल्या करिता प्रेरणेने नोंदविण्यात आले.”

“जगाच्या उद्धारकर्त्याने प्रकट केलेली महान सत्ये ही त्यांच्यासाठी आहेत जे सत्याचा शोध लपवून ठेवलेल्या खजिन्याप्रमाणे घेतात. दानिएल वृद्ध मनुष्य होता. त्याचे जीवन एका अन्यधर्मी राजदरबाराच्या मोहक आकर्षणांमध्ये व्यतीत झाले होते; त्याचे मन एका महान साम्राज्याच्या व्यवहारांनी व्यापले गेले होते; तरीही तो या सर्वांपासून बाजूस वळून देवासमोर आपल्या जीवाला क्लेश देतो आणि परमप्रधानाच्या हेतूंचे ज्ञान शोधतो. आणि त्याच्या विनंत्यांना उत्तर म्हणून, स्वर्गीय दरबारांतून प्रकाश त्यांच्यासाठी प्रगट करण्यात आला जे शेवटच्या दिवसांत जगणार होते. तर मग आपण देवाचा किती उत्कटतेने शोध घ्यावा, की त्याने आपली समज उघडावी, जेणेकरून स्वर्गातून आपल्याकडे आणलेल्या सत्यांचे आकलन आपण करू शकू.”

“‘आणि मी दानीएल, मी एकटाच ते दर्शन पाहिले; कारण माझ्याबरोबर असलेल्या पुरुषांनी ते दर्शन पाहिले नाही; परंतु त्यांच्यावर मोठी थरथर आली, म्हणून ते लपून बसण्यासाठी पळून गेले…. आणि माझ्यामध्ये काहीही बळ उरले नाही; कारण माझे सौंदर्य माझ्यामध्ये भ्रष्टतेत परिवर्तित झाले, आणि माझ्यात काहीही बळ राहिले नाही.’ ज्याचे खरेच पवित्रीकरण झाले आहे अशा प्रत्येकाचा हा अनुभव असेल. ख्रिस्ताची महानता, गौरव, आणि परिपूर्णता यांचे त्यांचे दर्शन जितके अधिक स्पष्ट होईल, तितक्याच जिवंतपणे त्यांना स्वतःची दुर्बलता आणि अपूर्णता दिसून येईल. पापरहित स्वभावाचा दावा करण्याची त्यांच्यामध्ये काहीही प्रवृत्ती राहणार नाही; जे काही स्वतःमध्ये योग्य आणि सुंदर दिसत होते, ते ख्रिस्ताच्या पवित्रतेच्या आणि गौरवाच्या तुलनेत केवळ अयोग्य आणि भ्रष्ट होणारे असेच दिसेल. जेव्हा मनुष्य देवापासून विभक्त होतात, जेव्हा त्यांना ख्रिस्ताचे अत्यंत अस्पष्ट दर्शन असते, तेव्हाच ते म्हणतात, ‘मी पापरहित आहे; माझे पवित्रीकरण झाले आहे.’”

“तेव्हा गब्रीएल त्या संदेष्ट्यास प्रकट झाला आणि त्याला असे म्हणाला; ‘हे दानिएला, अतिशय प्रिय असा पुरुषा, मी तुला जे शब्द सांगत आहे ते समजून घे, आणि सरळ उभा राहा; कारण आता मी तुझ्याकडे पाठविला गेलो आहे.’ आणि त्याने मला हे वचन सांगितल्यावर, मी थरथरत उभा राहिलो. मग तो मला म्हणाला, ‘भिऊ नकोस, दानिएला; कारण ज्या पहिल्या दिवसापासून तू समजून घेण्यासाठी आपले मन लावलेस, आणि आपल्या देवापुढे स्वतःला नम्र केलेस, त्या दिवसापासून तुझे शब्द ऐकले गेले; आणि तुझ्या शब्दांमुळे मी आलो आहे.’”

“स्वर्गाच्या महिमेने दानिएलावर किती महान सन्मान दर्शविला! तो आपल्या थरथरणाऱ्या सेवकाचे सांत्वन करतो, आणि त्याला खात्री देतो की त्याची प्रार्थना स्वर्गात ऐकली गेली आहे, आणि त्या उत्कट विनंतीच्या उत्तरादाखल, पारशी राजाच्या हृदयावर परिणाम घडविण्यासाठी देवदूत गब्रिएल पाठविला गेला. दानिएल उपवास करीत व प्रार्थना करीत असलेल्या त्या तीन आठवड्यांच्या काळात त्या सम्राटाने देवाच्या आत्म्याच्या प्रभावांना विरोध केला होता; परंतु स्वर्गाचा राजकुमार, प्रधानदूत मिखाएल, हट्टी राजाचे हृदय वळविण्यासाठी पाठविला गेला, जेणेकरून दानिएलाच्या प्रार्थनेचे उत्तर देण्यासाठी तो काही ठाम पाऊल उचले.”

“‘आणि त्याने माझ्याशी अशी वचने बोलिली तेव्हा मी माझे तोंड भूमीकडे केले, आणि मी मुक झालो. आणि पाहा, मनुष्यपुत्रांच्या सदृशतेप्रमाणे एकाने माझ्या ओठांना स्पर्श केला…. आणि म्हणाला, हे अत्यंत प्रिय मनुष्या, भिऊ नकोस; तुला शांती लाभो; दृढ हो, हो, दृढ हो. आणि त्याने माझ्याशी बोलिले तेव्हा मला बळ आले, आणि मी म्हणालो, माझा प्रभू बोलो; कारण तू मला बळ दिले आहे.’ दानियेलास प्रकट झालेली दैवी महिमा इतकी महान होती की तो ते दृश्य सहन करू शकला नाही. मग स्वर्गीय दूताने आपल्या उपस्थितीचे तेज आच्छादून घेतले आणि संदेष्ट्याला ‘मनुष्यपुत्रांच्या सदृशतेप्रमाणे एक’ असा प्रकट झाला. आपल्या दैवी सामर्थ्याने त्याने या सचोटीच्या व विश्वासाच्या मनुष्याला दृढ केले, जेणेकरून देवाकडून त्याच्याकडे पाठविलेला संदेश तो ऐकू शकेल.”

“दानीएल हा परमप्रधानाचा एकनिष्ठ सेवक होता. त्याचे दीर्घ आयुष्य आपल्या स्वामीच्या सेवेसाठी केलेल्या उदात्त कार्यांनी परिपूर्ण होते. त्याच्या चारित्र्याची शुद्धता आणि त्याची अचल विश्वासूता यांना केवळ त्याच्या हृदयातील नम्रता आणि देवापुढील त्याच्या खेदयुक्त पश्चात्तापाचीच बरोबरी करता येईल. आम्ही पुन्हा म्हणतो, दानीएलचे जीवन हे खऱ्या पवित्रीकरणाचे प्रेरित उदाहरण आहे.” Review and Herald, February 8, 1881.

“सत्तर वर्षांच्या बंदिवासाची समाप्ती जवळ येऊ लागली तसतसे, दानिएलाचे मन यिर्मयाच्या भविष्यवाण्यांवर फारच केंद्रित झाले. देव आपल्या निवडलेल्या लोकांना पुन्हा एक संधी देणार आहे, तो काळ अगदी समीप आला आहे, हे त्याने पाहिले; आणि उपवास, दीनता व प्रार्थना यांसह त्याने इस्राएलाच्या वतीने स्वर्गाच्या देवाकडे या शब्दांत कळकळीची विनवणी केली: ‘हे प्रभु, महान व भयंकर देव, जो तुझ्यावर प्रेम करणाऱ्यांबरोबर आणि तुझ्या आज्ञा पाळणाऱ्यांबरोबर करार व दया पाळतो’; आम्ही पाप केले आहे, अधर्म केला आहे, दुष्टपणे वागलो आहोत, आणि बंड केले आहे, अगदी तुझ्या नियमांपासून व तुझ्या न्यायविधींपासून दूर जाऊन; तसेच तुझ्या सेवक भविष्यवक्त्यांचे आम्ही ऐकले नाही, ज्यांनी तुझ्या नावाने आमच्या राजांना, आमच्या सरदारांना, आमच्या पूर्वजांना व देशातील सर्व लोकांना सांगितले.”

“ही वचने लक्षात घ्या. दानिएल प्रभूसमोर स्वतःच्या विश्वासूपणाची घोषणा करीत नाही. आपण शुद्ध व पवित्र आहोत असा दावा करण्याऐवजी, तो इस्राएलमधील खरोखर पापी जनांसमवेत स्वतःची ओळख करून देतो. देवाने त्याला दिलेली प्रज्ञा जगातील ज्ञानी पुरुषांच्या प्रज्ञेपेक्षा जितकी अधिक श्रेष्ठ होती, तितकीच मध्याह्नी आकाशात तळपणारा सूर्यप्रकाश क्षीणातिक्षीण ताऱ्यापेक्षा अधिक तेजस्वी असतो. तरीही स्वर्गाचा एवढा अनुग्रह लाभलेल्या या मनुष्याच्या ओठांवरून निघालेल्या प्रार्थनेचा विचार करा. गाढ नम्रतेने, अश्रूंनी, आणि अंतःकरण विदीर्ण करून तो स्वतःसाठी व आपल्या लोकांसाठी विनवणी करतो. तो आपला आत्मा देवासमोर उघडा करतो, स्वतःच्या नीचतेची कबुली देतो, आणि प्रभूचे महानत्त्व व महिमा मान्य करतो.”

“त्याच्या विनंत्यांना किती कळकळ आणि उत्कटता वैशिष्ट्यपूर्ण ठरते! तो अधिकाधिक देवाजवळ येत आहे. विश्वासाचा हात सर्वोच्चाच्या कधीही निष्फळ न ठरणाऱ्या अभिवचनांना धरून ठेवण्यासाठी वर उचलला जातो. त्याचा आत्मा वेदनेत झुंज देत आहे. आणि त्याच्याकडे याचा पुरावा आहे की त्याची प्रार्थना ऐकली गेली आहे. त्याला जाणवते की विजय त्याचाच आहे. आपण लोक म्हणून दानियेलाने जशी प्रार्थना केली तशी प्रार्थना केली असती, आणि जशी त्याने झुंज दिली तशी झुंज दिली असती, देवासमोर आपल्या आत्म्यांना नम्र केले असते, तर दानियेलाला जशा ठळक उत्तरांनी त्याच्या विनंत्या मंजूर झाल्या, तशीच ठळक उत्तरे आपल्या विनंत्यांनाही मिळाली असती. तो स्वर्गाच्या दरबारात आपले प्रकरण कसे मांडतो, ते ऐका:”

“‘हे माझ्या देवा, तुझे कान वाकवून ऐक; तुझे डोळे उघडून आमची उजाड अवस्था आणि तुझ्या नावाने ओळखले जाणारे शहर पाहा; कारण आम्ही आमच्या धार्मिकतेमुळे नव्हे, तर तुझ्या महान दयेमुळे तुझ्यासमोर आमच्या विनंत्या सादर करीत आहोत. हे प्रभो, ऐक; हे प्रभो, क्षमा कर; हे प्रभो, लक्ष दे आणि कृती कर; उशीर करू नकोस, तुझ्याच निमित्ताने, हे माझ्या देवा; कारण तुझे शहर आणि तुझे लोक तुझ्या नावाने ओळखले जातात. आणि मी बोलत, प्रार्थना करीत, माझे पाप आणि माझ्या लोकांचे पाप कबूल करीत असताना, … तोच गॅब्रिएल पुरुष, ज्याला मी आरंभीच्या दर्शनात पाहिले होते, अतिवेगाने उडत येऊन, संध्याकाळच्या अर्पणाच्या वेळी मला स्पर्श करून गेला.’”

“दानीएलची प्रार्थना वर चढत असतानाच, स्वर्गीय दरबारांतून देवदूत गाब्रिएल वेगाने खाली येतो, त्याला सांगण्यासाठी की त्याच्या विनंत्या ऐकल्या गेल्या आहेत आणि त्यांना उत्तर देण्यात आले आहे. या सामर्थ्यशाली देवदूतास त्याला कौशल्य व समज देण्यासाठी—त्याच्यासमोर भावी युगांची रहस्ये उघड करण्यासाठी—नेमण्यात आले होते. अशा प्रकारे, सत्य जाणून घेण्याची व समजून घेण्याची मनापासून इच्छा बाळगत असताना, दानीएल स्वर्गाने नियुक्त केलेल्या दूताच्या सहवासात आणला गेला.”

“त्या देवाच्या मनुष्याची प्रार्थना आनंददायी भावनांच्या एखाद्या उन्मेषासाठी नव्हती, तर दैवी इच्छेच्या ज्ञानासाठी होती. आणि हे ज्ञान त्याने केवळ स्वतःसाठी नव्हे, तर आपल्या लोकांसाठीही अभिलाषिले. त्याचे महान ओझे इस्राएलाकरिता होते, जे कठोर अर्थाने पाहता देवाचा नियम पाळत नव्हते. तो मान्य करतो की त्यांच्यावर आलेली सर्व दुर्दशा त्या पवित्र नियमाच्या उल्लंघनामुळेच आली आहे. तो म्हणतो, ‘आम्ही पाप केले आहे, आम्ही दुष्टपणे वागलो आहोत…. कारण आमच्या पापांमुळे आणि आमच्या पित्यांच्या अधर्मांमुळे, यरुशलेम व तुझे लोक आमच्या सभोवतालच्या सर्वांस निंदेचा विषय झाले आहेत.’ देवाच्या निवडलेल्या लोकांचा जो विशिष्ट, पवित्र स्वभाव होता, तो त्यांनी गमावला होता. ‘आता म्हणून, हे आमच्या देवा, तुझ्या दासाची प्रार्थना आणि त्याच्या विनंत्या ऐक, आणि उजाड झालेल्या तुझ्या पवित्रस्थानावर आपले मुख प्रकाशमान कर.’ दानियेलाचे हृदय देवाच्या उजाड पवित्रस्थानाकडे तीव्र आर्ततेने वळते. त्याला ठाऊक आहे की त्याची समृद्धी केवळ तेव्हाच पुनःस्थापित होऊ शकेल, जेव्हा इस्राएल देवाच्या नियमाविरुद्ध केलेल्या आपल्या अपराधांबद्दल पश्चात्ताप करील, आणि नम्र, विश्वासू, व आज्ञाधारक बनेल.”

“त्याच्या विनंतीच्या उत्तरादाखल, दानियेलास केवळ तो आणि त्याच्या लोकांना अत्यंत आवश्यक असलेला प्रकाश व सत्यच प्राप्त झाले नाही, तर भविष्यात घडणाऱ्या महान घटनांचे, अगदी जगाच्या उद्धारकर्त्याच्या आगमनापर्यंतचे दर्शनही प्राप्त झाले. जे स्वतःला पवित्र ठरलेले असल्याचा दावा करतात, परंतु ज्यांना शास्त्रांचा शोध घेण्याची किंवा बायबलसत्याचे अधिक स्पष्ट आकलन व्हावे म्हणून प्रार्थनेत देवाशी झगडण्याची इच्छा नाही, त्यांना खरे पवित्रीकरण काय आहे हे माहीत नाही.”

“जे सर्व जण अंतःकरणापासून देवाच्या वचनावर विश्वास ठेवतात, ते त्याच्या इच्छेच्या ज्ञानासाठी भुकेले व तहानलेले असतील. देव सत्याचा उद्गाता आहे. तो अंधकारमय झालेल्या समजुतीला प्रकाश देतो, आणि मानवी मनाला त्याने प्रकट केलेल्या सत्यांना ग्रहण व समजून घेण्याची शक्ती प्रदान करतो.

“दानीएल देवाबरोबर बोलला. स्वर्ग त्याच्यापुढे उघडला गेला. परंतु त्याला प्रदान करण्यात आलेले उच्च मान हे नम्रता आणि गंभीर शोध यांचे फळ होते. आजच्या काळातील अनेक जणांप्रमाणे, आपण केवळ प्रामाणिक असलो आणि येशूवर प्रेम करीत असलो, तर आपण काय मानतो याला काही महत्त्व नाही, असे त्याने मुळीच मानले नाही. येशूवरील खरे प्रेम, सत्य काय आहे याविषयी अत्यंत निकट आणि गंभीर शोध घेण्यास प्रवृत्त करील. ख्रिस्ताने प्रार्थना केली की त्याचे शिष्य सत्याद्वारे पवित्र केले जावेत. जो सत्यासाठी चिंताग्रस्त, प्रार्थनापूर्वक शोध घेण्याइतका उद्योगी नाही, तो अशा भ्रमांना स्वीकारण्यासाठी सोडून दिला जाईल, जे त्याच्या आत्म्याच्या नाशास कारणीभूत ठरतील.”

“गब्रिएलच्या भेटीच्या वेळी, संदेष्टा दानिएल पुढील सूचना ग्रहण करू शकला नाही; परंतु काही वर्षांनंतर, अद्याप पूर्णपणे स्पष्ट न झालेल्या विषयांविषयी अधिक जाणून घेण्याची इच्छा धरून, त्याने पुन्हा देवाकडून प्रकाश व ज्ञान शोधण्यास स्वतःला प्रवृत्त केले. ‘त्या दिवसांत मी दानिएल पूर्ण तीन आठवडे शोक करीत होतो. मी रुचकर अन्न खाल्ले नाही; मांस किंवा द्राक्षारस माझ्या तोंडात गेला नाही; तसेच मी स्वतःला अजिबात अभ्यंगही केले नाही…. मग मी माझे डोळे वर करून पाहिले, आणि पाहा, तागाचे वस्त्र परिधान केलेला एक मनुष्य, ज्याची कंबर उपाजच्या उत्तम सोन्याने कमरबद्ध होती. त्याचे शरीरही बेरिलासारखे होते, आणि त्याचा मुखमंडल विजेच्या प्रकाशासारखा दिसत होता, त्याचे डोळे अग्नीच्या दिव्यांसारखे, त्याचे हात व पाय घासून चकाकविलेल्या पितळीसारख्या वर्णाचे, आणि त्याच्या वचनांचा आवाज मोठ्या जनसमूहाच्या आवाजासारखा होता.’”

“देवाच्या पुत्रापेक्षा कमी नसलेली अशी व्यक्ती दानियेलास प्रकट झाली. हे वर्णन पाटमोस बेटावर ख्रिस्त त्याला प्रकट झाला तेव्हा योहानाने दिलेल्या वर्णनासारखे आहे. आपला प्रभु आता आणखी एका स्वर्गीय दूतासह दानियेलास उत्तरकाळी काय घडणार आहे हे शिकविण्यास येतो. हे ज्ञान दानियेलास देण्यात आले आणि ज्या आपल्यावर जगाचा शेवट आला आहे, आपल्यासाठी प्रेरणेने नोंदविण्यात आले.” Review and Herald, February 8, 1881.

आणि तुम्ही अन्यजातींमध्ये नाश पावाल, आणि तुमच्या शत्रूंचा देश तुम्हाला गिळंकृत करील. आणि तुमच्यापैकी जे उरतील, ते आपल्या अपराधामुळे तुमच्या शत्रूंच्या देशांत क्षीण होतील; आणि आपल्या पितरांच्या अपराधांमुळेही ते त्यांच्याबरोबर क्षीण होतील. जर त्यांनी आपला अपराध, आणि आपल्या पितरांचा अपराध, त्यांनी माझ्याविरुद्ध केलेल्या आपल्या अपराधासह कबूल केला, आणि त्यांनी माझ्याविरुद्ध विरोधाने चालले हेही कबूल केले; आणि मीही त्यांच्याविरुद्ध विरोधाने चाललो, आणि त्यांना त्यांच्या शत्रूंच्या देशात आणले, हेही कबूल केले; तर मग जर त्यांची सुंता न झालेली अंतःकरणे नम्र झाली, आणि त्यांनी मग आपल्या अपराधाच्या शिक्षेला मान्य केले: तर मग मी याकोबाबरोबर केलेला माझा करार स्मरीन, आणि इसहाकाबरोबर केलेला माझा करारही स्मरीन, आणि अब्राहामाबरोबर केलेला माझा करारही स्मरीन; आणि त्या देशालाही स्मरीन. तो देशही त्यांच्यापासून रिकामा राहील, आणि तो त्यांच्यावाचून उजाड पडून आपल्या शब्बाथांचा उपभोग घेईल; आणि ते आपल्या अपराधाच्या शिक्षेला मान्य करतील; कारण, होय कारण त्यांनी माझे न्याय तुच्छ मानले, आणि त्यांच्या जीवाने माझ्या नियमांचा तिरस्कार केला. तरीही एवढे असूनही, जेव्हा ते त्यांच्या शत्रूंच्या देशात असतील, तेव्हा मी त्यांना टाकून देणार नाही, आणि त्यांचा तिरस्कारही करणार नाही, की त्यांचा पूर्ण नाश करावा, आणि त्यांच्याबरोबरचा माझा करार मोडावा: कारण मी परमेश्वर त्यांचा देव आहे. परंतु त्यांच्या खातिर मी त्यांच्या पूर्वजांचा करार स्मरीन, ज्यांना मी अन्यजातींच्या दृष्टीसमोर मिसरदेशातून बाहेर काढले, जेणेकरून मी त्यांचा देव व्हावे: मी परमेश्वर आहे. लेवीय 26:38–45.