दानियेलाच्या दहाव्या अध्यायातील ख्रिस्ताचे दर्शन हेच तेच दर्शन आहे जे योहानाने प्रकाशितवाक्यात पाहिले. ते “मराह” दर्शन होते, जे ख्रिस्ताच्या प्रकट होण्याच्या “मारेह” दर्शनाचे स्त्रीलिंगी रूप आहे. “मारेह” हे दोन हजार तीनशे वर्षांच्या दर्शनास सूचित करते, आणि त्याचा प्राथमिक अर्थ “प्रकटन” असा आहे. दानियेल आणि योहान या दोघांनाही झालेला ख्रिस्ताचा “प्रकटन” हा गौरवप्राप्त ख्रिस्ताचा दर्शनानुभव होता.
आणि पहिल्या महिन्याच्या चोवीसाव्या दिवशी, मी हिद्देकेल नावाच्या त्या महान नदीच्या काठी असता; तेव्हा मी माझे डोळे वर करून पाहिले, आणि पाहा, तागाचे वस्त्र परिधान केलेला एक पुरुष दिसला, ज्याच्या कटीवर ऊफाजच्या शुद्ध सोन्याचा कमरपट्टा बांधलेला होता; त्याचे शरीर पुष्परागासारखे होते, त्याचे मुख वीजेच्या तेजासारखे, त्याचे डोळे अग्नीच्या दीपांसारखे, त्याचे बाहू आणि पाय घासून-पुसून उजळविलेल्या पितळेसारख्या वर्णाचे, आणि त्याच्या शब्दांचा आवाज मोठ्या जनसमुदायाच्या आवाजासारखा होता. दानियेल 10:4–6.
“मारेह” या शब्दाचा अर्थ “दिसणे” किंवा “स्वरूप” असा होतो, आणि त्या उताऱ्यात त्याचे भाषांतर “विजेच्या स्वरूपासारखे” असे केले आहे. हा शब्द दहाव्या अध्यायात चार वेळा वापरला आहे; त्यांपैकी दोन वेळा त्याचे भाषांतर “दर्शन” असे, आणि दोन वेळा “स्वरूप” असे केले आहे. त्याच्या स्त्रीलिंगी रूपात तो आणखी तीन वेळा वापरला आहे. “माराह” हा शब्द “स्वरूप” या दर्शनाचा स्त्रीलिंगी प्रयोग आहे. त्याची व्याख्या “आरसा” अशी केली जाते, आणि तो असा “कारणकारक” क्रियाविशेषण आहे की, तो दिसल्यावर काहीतरी घडण्यास कारणीभूत ठरतो.
कारक क्रियाविशेषण हे एखाद्या विशेषणापासून निर्माण झालेले असते, जे काहीतरी घडवून आणते किंवा एखादा परिणाम निर्माण करते. भाषा आणि व्याकरणात, हा शब्द बहुधा अशा क्रियापदांना किंवा रचनांना निर्देशित करतो, ज्या एखाद्या व्यक्तीस किंवा वस्तूस एखादी कृती करण्यास किंवा एखादी अवस्था अनुभवण्यास कारणीभूत ठरण्याची संकल्पना व्यक्त करतात.
उदाहरणार्थ, “She made him laugh” या वाक्यातील “made” हे क्रियापद कारणकारक आहे, कारण ते दर्शविते की कर्त्याने (she) कर्माला (him) ती क्रिया (हसणे) करावयास लावली.
“मी माझी मोटार दुरुस्त करून घेतली.” (या वाक्यात, कर्ता “मी” याने मोटार दुरुस्त करण्याची क्रिया स्वतः न करता ती दुसऱ्या कोणाकडून करवून घेतली.)
“तिने आपल्या विद्यार्थ्यांकडून परीक्षेसाठी अभ्यास करवून घेतला.” (येथे, कर्ता “तिने” हिने आपल्या विद्यार्थ्यांना परीक्षेसाठी अभ्यास करण्याच्या क्रियेत प्रवृत्त केले.)
“त्याने आपले केस कापून घेतले.” (या प्रकरणात, कर्ता “त्याने” याने स्वतःचे केस कापण्याची क्रिया दुसऱ्या कोणाकडून करून घेतली.)
“कंपनीने इमारतीचे नूतनीकरण करून घेतले.” (या वाक्यात, कंपनीने इमारतीचे नूतनीकरण करण्याची क्रिया दुसऱ्या कोणाकडून करून घेतली.)
“आपण मुलांकडून घरकामांत मदत करून घेऊ.” (येथे “आपण” हा कर्ता मुलांना घरकामांत मदत करण्याच्या कृतीत सहभागी होण्यास प्रवृत्त करण्याची योजना करीत आहे.) या प्रत्येक उदाहरणात, कारणवाचक क्रियापदे (had, made, got, get) हे दर्शवितात की कर्ता मुख्य क्रियापदाने निर्दिष्ट केलेली कृती (repaired, study, cut, renovated, help) करण्यास दुसऱ्या कोणाला प्रवृत्त करतो.
“मरेह” या दर्शनाचा आविष्कार, जेव्हा स्त्रीलिंगी रूपात “मराह” असा व्यक्त केला जातो, आणि ज्याची व्याख्या “आरसा” अशी केली जाते, तेव्हा तो हे दर्शवितो की गौरवित ख्रिस्ताचे दर्शन पाहणाऱ्यांमध्ये ते दर्शन पुनरुत्पन्न होते. दानिएलने ख्रिस्ताचा “आविष्कार” विजेसारखा पाहिला, तेव्हा काही लोक भयाने पळून गेले; परंतु दानिएलसाठी त्याने त्याच्या अंतःकरणात एक चमत्कारिक परिवर्तन घडविले.
आणि मी दानीएल एकट्यानेच ते दर्शन पाहिले; कारण माझ्याबरोबर असलेल्या पुरुषांनी ते दर्शन पाहिले नाही; परंतु त्यांच्यावर मोठी थरथर आली, म्हणून ते स्वतःला लपविण्यासाठी पळून गेले. त्यामुळे मी एकटाच उरलो, आणि हे महान दर्शन पाहिले; आणि माझ्यामध्ये काहीही शक्ती उरली नाही; कारण माझे सौंदर्य माझ्यामध्ये विकारात परिवर्तित झाले, आणि माझ्यामध्ये काहीही शक्ती राहिली नाही. दानीएल 10:7, 8.
सत्याचे प्रतिनिधित्व हिब्रू भाषेतील “सत्य” या शब्दाने केले जाते, जो हिब्रू वर्णमालेतील पहिले, तेरावे आणि शेवटचे अक्षर यांपासून बनलेला आहे. पहिले अक्षर आणि शेवटचे अक्षर ख्रिस्तासाठी नेहमीच एकसारखे असतात, कारण अल्फा आणि ओमेगा म्हणून तो नेहमी प्रारंभासह अंताचे प्रतिनिधित्व करतो. मधले किंवा तेरावे अक्षर बंडखोरीचे प्रतिनिधित्व करते. दानियेल म्हणतो, “मी दानियेल एकटाच ते दर्शन पाहिले,” परंतु दानियेलाबरोबर असलेल्या पुरुषांनी, जे बंडखोरीत जगत होते, “ते दर्शन पाहिले नाही.” म्हणून दानियेलाने “एकट्याने” “ते महान दर्शन” पाहिले. प्रारंभी आणि शेवटी दानियेलाने एकट्याने ते दर्शन पाहिले, आणि दुसऱ्या उल्लेखामुळे जे पळून गेले त्यांनी आपली बंडखोरी प्रकट केली. दानियेल अंतिम दिवसांतील देवाच्या लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो, जे त्याच्या प्रतिमेकडे पाहण्याच्या प्रक्रियेद्वारे ख्रिस्ताच्या प्रतिमेत रूपांतरित होतात. आपण “आरशातील” दर्शनाकडे पाहिले पाहिजे.
“आपल्याला जिवंत अनुभवाद्वारे देवाचे ज्ञान असले पाहिजे. जर आपण परमेश्वराला जाणून घेण्यासाठी पुढे चालत राहिलो, तर आपण जाणू की त्याचे प्रगटीकरण प्रभातकाळाप्रमाणे सिद्ध केलेले आहे. ख्रिस्त आपल्याला देवाच्या सर्व परिपूर्णतेने परिपूर्ण होण्याचे आवाहन करतो. तेव्हा आपण ख्रिस्ती धर्माच्या परिपूर्णतेचे खरे प्रतिनिधित्व करू शकतो. ‘जो कोणी मी देईन ते पाणी पिईल,’ तारणारा घोषित करतो, ‘त्याला कधीही तहान लागणार नाही; परंतु जे पाणी मी त्याला देईन ते त्याच्यामध्ये सार्वकालिक जीवनासाठी उफाळून येणारा पाण्याचा झरा होईल.’ ख्रिस्ताची इच्छा आहे की आपण त्याच्याबरोबर सहकारी श्रमिक व्हावे. जेव्हा आपण स्वार्थशून्य होतो, तेव्हा तो इतरांना देण्यासाठी आपली कृपा आपल्याला देईल. त्या दोन जैतूनाच्या फांद्या, ज्या दोन सोन्याच्या नळ्यांद्वारे स्वतःमधून सुवर्ण तेल रिकामे करतात, त्या शुद्ध केलेल्या पात्रांना प्रकाश, सांत्वन, आशा आणि गरजूंकरिता प्रेम यांचा पुरवठा नक्कीच करतील. आपण देवाला चंचल स्वरूपाच्या सेवपेक्षा अधिक द्यायला हवे. परंतु हे आपण केवळ येशूकडून शिकून, त्याचा सौम्यपणा आणि अंतःकरणातील नम्रता जपूनच करू शकतो. आपण स्वतःला देवामध्ये लपवू या. त्याच्यावर विश्वास ठेवू या. ख्रिस्तामध्ये स्थिर राहू या. मग आपण सर्वजण ‘उघड्या मुखाने आरशात प्रभूचे तेज पाहत, त्याच प्रतिमेत तेजापासून तेजाकडे’—म्हणजे चरित्रापासून चरित्राकडे—‘रूपांतरित होत जातो.’ देव तुमच्याकडून किंवा माझ्याकडून अशक्य गोष्टींची अपेक्षा करत नाही. त्याच्याकडे पाहत राहिल्यास, आपण त्याच्या प्रतिमेत रूपांतरित होऊ शकतो.” Signs of the Times, April 25, 1900.
दानियेल अध्याय दहा आणि अध्याय नऊमध्ये, गब्रिएल दानियेलाला भविष्यवाणीच्या बाह्य आणि अंतर्गत दृष्टांतांचे स्पष्टीकरण देतो; आणि अध्याय दहाच्या पहिल्या वचनातील दानियेलाचे पहिले विधान असे आहे की त्याला त्या दोन्ही दृष्टांतांचे आकलन झाले होते, जे “वचन” आणि “दृष्टांत” असे दर्शविलेले आहेत. हे आकलन त्याला त्या एकवीस दिवसांच्या शेवटी प्राप्त झाले, ज्यांत तो शोक करीत होता. त्या एकवीस दिवसांचा समारोप प्रधानदूत मिखाएलच्या आगमनाने झाला. दोनशे वीस हा अंक, आणि दोनशे वीसचा दशांश किंवा दशमांश असलेला बावीस हा अंक, देवत्व आणि मानवत्व यांच्या संयोगाचे प्रतीक आहे; आणि बाविसाव्या दिवशी दानियेलाचे रूपांतर ख्रिस्ताच्या प्रतिमेत झाले.
मी रुचकर भाकर खाल्ली नाही; माझ्या तोंडात मांस वा द्राक्षारस गेला नाही; आणि पूर्ण तीन आठवडे संपेपर्यंत मी स्वतःला अजिबात अभिषिक्त केले नाही. आणि पहिल्या महिन्याच्या चोविसाव्या दिवशी, मी हिद्देकेल नावाच्या त्या महान नदीच्या काठी असता; तेव्हा मी माझे डोळे वर करून पाहिले, आणि पाहा, तागाचे वस्त्र परिधान केलेला एक पुरुष दिसला, ज्याच्या कटीस उफाजच्या शुद्ध सोन्याचा कमरपट्टा बांधलेला होता. दानियेल 10:3–5.
दानियेल हा शेवटच्या दिवसांतील देवाच्या त्या लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो, ज्यांनी देवाच्या भविष्यसूचक वचनाद्वारे हे ओळखले आहे की ते विखुरले गेले आहेत, आणि जे आपल्या त्या विखुरलेल्या अवस्थेबद्दल शोक करीत प्रकाशाचा शोध घेत आहेत. त्यांची विखुरलेली अवस्था यहेज्केल अध्याय सदोतीसमध्ये मृत, कोरड्या हाडांच्या दरीप्रमाणे दर्शविली आहे. ती हाडे मृत आहेत, आणि ती विखुरलेली आहेत, तरीसुद्धा त्यांची ओळख इस्राएलाच्या घराण्याप्रमाणे केली जाते. शेवटच्या दिवसांतील इस्राएलाचे घराणे म्हणजे एक लाख चव्वेचाळीस हजार. ते विखुरलेले आहेत, जसे दानियेलने यिर्मया आणि मोशे यांच्या ग्रंथांतून ओळखले. यहेज्केलमध्ये “मृत” हे दर्शविते की ते आपली अवस्था ओळखतात.
मग तो मला म्हणाला, मनुष्यपुत्रा, ही हाडे म्हणजे इस्राएलाचे सर्व घराणे आहे; पाहा, ते म्हणतात, आमची हाडे वाळली आहेत, आणि आमची आशा नष्ट झाली आहे; आम्ही आमच्या भागांपासून तोडले गेलो आहोत. यहेज्केल ३७:११.
इस्राएलाचे घराणे, जे ही हाडे आहेत, असे जाहीर करते की ते “आमच्या भागांपासून तोडले गेले आहेत.” त्यांनी आपली विखुरलेली अवस्था ओळखली आहे. अंतिम दिवसांतील इस्राएलाचे घराणे दहा कुमारिकांच्या दृष्टान्ताची अक्षरशः पूर्तता करते; आणि मिलराइट इतिहासात, ते आपल्या भागांपासून तोडले गेले आहेत ही जाणीव पूर्ण झाली, जेव्हा शहाण्या कुमारिकांना हे समजले की त्या विलंबकाळात आहेत, आणि तसेच विलंबकाळ हा त्या दृष्टान्तातील एक विशिष्ट कालखंड आहे. यहेज्केलमधील जे आपली विखुरलेली अवस्था ओळखतात, तेच ते आहेत ज्यांनी पहिल्या निराशेनंतर हे ओळखले की ते विलंबकाळात आहेत.
एजेकिएलची हाडे आणि दहा कुमारिकांच्या दृष्टांतातील शहाण्या कुमारिका हे दोघेही दानिएलच्या एकवीस दिवसांच्या शोकाद्वारे दर्शविले गेले आहेत. त्या एकवीस दिवसांनंतर, बाविसाव्या दिवशी, मिखाएल खाली उतरला, आणि दानिएलला गौरवप्राप्त ख्रिस्ताचे असे दर्शन देण्यात आले की ज्यामुळे दानिएल ख्रिस्ताच्या प्रतिमेत रूपांतरित झाला. शहाण्या कुमारिका आणि मृत हाडे यांनाही पाहणाऱ्या आरशातील दर्शनाद्वारे साध्य होणाऱ्या त्या रूपांतरणातून जावेच लागेल.
दानिएल, यहेज्केलच्या मृत अस्थी, आणि मिलेराइट इतिहासातील शहाण्या कुमारी, हे सर्व प्रकटीकरण अध्याय अकरामध्ये ठार मारल्या गेलेल्या दोन साक्षीदारांशी सुसंगत आहेत. मोशे आणि एलिया यांना ठार मारण्यात आले, परंतु साडेतीन प्रतीकात्मक दिवसांच्या शेवटी त्यांना पुनरुत्थित केले जाणे अपेक्षित होते. यहूदा या पुस्तकात ओळख दिल्याप्रमाणे, मायकेलने मोशेचे पुनरुत्थान केले.
तरीही प्रधानदूत मिखाएल, जेव्हा सैतानाशी वाद करीत मोशेच्या देहाविषयी त्याच्याशी विवाद करीत होता, तेव्हा त्याने त्याच्याविरुद्ध निंदात्मक दोषारोप करण्याचे धाडस केले नाही, परंतु म्हणाला, “प्रभु तुला धिक्कारो.” यहूदा 1:9.
दानिएल अध्याय दहामध्ये, एकवीस दिवसांच्या शोककालनंतर मिखाएल अवतरित झाल्यावर दानिएलला आरसाप्रमाणे दर्शन प्राप्त होते. मृतांना उठविणारा आवाज मिखाएलचाच आहे.
कारण प्रभू स्वतः गर्जनेसह, प्रधानदूताच्या वाणीसह आणि देवाच्या तुतारीसह स्वर्गातून अवतरण करील; आणि ख्रिस्तामधील मेलेले प्रथम उठतील. १ थेस्सलनीकाकरांस ४:१६.
दानियेल अध्याय दहामध्ये तिसऱ्या देवदूताच्या लाओदिकीया चळवळीचे तिसऱ्या देवदूताच्या फिलादेल्फिया चळवळीत होणारे संक्रमण ओळखून दाखविले आहे. ते प्रकटीकरण अध्याय अकरातील दोन साक्षीदारांशी, येहेज्केल अध्याय सदोतीसमधील मृत हाडांशी, दहा कुमारिकांच्या दृष्टांतातील शहाण्या कुमारिकांशी, आणि तो दृष्टांत पूर्ण करणाऱ्या मिलराइट लोकांशी सुसंगत आहे. गब्रिएलने महान looking-glass दर्शनाचे स्पष्टीकरण दिले, आणि अध्याय नऊमध्ये त्याने आरंभ केलेले स्पष्टीकरणाचे कार्य पूर्ण केले. हे स्पष्टीकरण गब्रिएलने अध्याय अकरामध्ये आढळणारा भविष्यवाणीचा इतिहास ओळखून देण्याद्वारे पूर्ण केले, जो प्रत्यक्षात अध्याय बाराच्या पहिल्या तीन वचनांपर्यंत पुढे चालू राहतो. मग अध्याय बाराच्या चौथ्या वचनात, दानियेलला आपले पुस्तक मुद्रांकित करून ठेवण्यास सांगितले जाते.
दानियेल अध्याय दहामध्ये, “ओळीवर ओळ”, दानियेल देवाच्या अंतिम दिवसांतील लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो; आणि त्यांचेच प्रतिनिधित्व दानियेल अध्याय दोनमध्येही होते, जिथे ते मृत्यूच्या धमकीखाली उत्कटतेने शोध घेत आहेत, नेबुखद्नेस्सराच्या पशूंच्या गुप्त प्रतिमेद्वारे दर्शविलेला बाह्य भविष्यसूचक संदेश समजून घेण्यासाठी. तो दोन हजार तीनशे दिवसांनी दर्शविलेल्या अंतर्गत भविष्यसूचक संदेशाच्या दृष्टांताचेही आकलन करण्याचा शोध घेत आहे. अध्याय दहामधील एकवीस प्रतीकात्मक शोकदिवसांनंतर, अखेरीस तो या दोन्ही प्रकटीकरणांचे आकलन केलेला म्हणून दर्शविला जातो. त्याचे हे आकलन तेव्हा पूर्ण होते, जेव्हा प्रधानदूत खाली उतरतो आणि त्याला तीन वेळा स्पर्श केला जातो.
मिखाएलाबरोबरचा त्याचा अनुभव, मिखाएलाचे ते दर्शन जे तो एकटाच पाहतो, त्याला भविष्यवाणीतील अंतर्गत आणि बाह्य अशा दोन्ही दर्शनांचा पूर्ण अर्थ ग्रहण करण्यास सिद्ध करतो. हा अनुभव, ओळीवर ओळ अशी रीतीने, यहेज्केल अध्याय सदोतीस, प्रकटीकरण अध्याय अकरा आणि यशया अध्याय सहा यांच्याशी एकत्र केल्यावर अत्यंत तपशीलवार स्वरूपात मांडलेला आहे. अध्याय अकरामध्ये ज्या वचनात गब्रिएल ही दोन्ही दर्शने एकत्र आणतो ते वचन दहा आहे; कारण तेथे उत्तरेचा राजा किल्ल्यापर्यंत पुढे येतो, परंतु त्यापुढे नाही. यशयाने अध्याय सातमध्ये दिलेल्या व्याख्येनुसार, त्या वचनातील किल्ला म्हणजे राष्ट्र, किंवा राजधानी, किंवा मिसराचा राजा होय.
कारण सीरियाचे मस्तक दमास्कस आहे, आणि दमास्कसचे मस्तक रेजीन आहे; आणि पासष्ट वर्षांच्या आत एफ्राईमचा असा भंग होईल की तो लोक राहणार नाही. आणि एफ्राईमचे मस्तक सामरिया आहे, आणि सामरियाचे मस्तक रेमाल्याचा पुत्र आहे. जर तुम्ही विश्वास ठेवणार नाही, तर नक्कीच तुम्ही स्थिर राहणार नाही. यशया ७:८, ९.
दानियेलाच्या अकराव्या अध्यायातील दहाव्या वचनात, उत्तराचा राजा मिसरच्या सीमेजवळ येतो, आणि ते वचन त्यास मिसरचा “किल्ला” (दक्षिणाचा राजा) असे परिभाषित करते. दहावे वचन १९८९ सालाचे प्रतिनिधित्व करीत असल्याचे दाखविता येते, जेव्हा पोपसत्ता आणि तिची प्रतिनिधी सेना, संयुक्त संस्थाने, यांनी सोविएत संघाचा पराभव करून त्यास झपाट्याने नाहीसे केले. ही तीन प्रतिनिधी युद्धांपैकी पहिली होती, जी अखेरीस तिसऱ्या प्रतिनिधी युद्धात (पानियम) तिसरे महायुद्ध बनते. दुसरे प्रतिनिधी युद्ध अकराव्या आणि बाराव्या वचनांनी दर्शविले आहे, आणि ते आता युक्रेनमध्ये घडत आहे, जिथे रशिया दक्षिणाच्या राजाचे प्रतिनिधित्व करीत आहे, जसे १९८९ मधील आपल्या पराभवात सोविएत संघाने दक्षिणाच्या राजाचे प्रतिनिधित्व केले होते.
भूतकाळात मी “शीतयुद्ध” हा शब्दप्रयोग या तीन प्रतिनिधीयुद्धे आणि जागतिक युद्धे यांतील भेद स्पष्ट करण्यासाठी वापरला आहे. युक्रेनमध्ये प्रत्यक्ष आणि खरे युद्ध सुरू आहे, त्यामुळे ते वस्तुतः शीतयुद्ध नाही; परंतु ते पोपसत्ताक आणि तिचे सहयोगी यांच्यातील, तसेच रशिया यांच्यातील एक प्रतिनिधीयुद्ध आहे. परंतु एक तिसरे जागतिक युद्ध होणार आहे, ज्यामध्ये प्रत्यक्षात प्रत्येक राष्ट्र लक्ष्य मानले जाईल.
“अहो, देवाच्या लोकांना हजारो नगरांवर ओढवून आलेल्या आसन्न विनाशाची जाणीव असती, जी आता जवळजवळ मूर्तिपूजेला वाहून गेली आहेत!...”
“अपराध जवळजवळ आपल्या मर्यादेपर्यंत पोहोचला आहे. संभ्रमाने जग भरून गेले आहे, आणि लवकरच मानवांवर एक महान भय येऊ घातले आहे. अंत अत्यंत समीप आहे. आपण, जे सत्य जाणतो, त्यांनी जगावर प्रचंड आश्चर्याप्रमाणे अचानक कोसळणार आहे त्या गोष्टीसाठी तयारी करीत असले पाहिजे.” Review and Herald, September 10, 1903.
अकराव्या व बाराव्या वचनांमध्ये, दक्षिणेचा राजा असलेला रशिया, युक्रेनच्या युद्धप्रयत्नांना दिशा देणाऱ्या नाझी शासनाने प्रतिनिधित्व केलेल्या पोपसत्तेच्या प्रतिनिधी सैन्याचा पराभव करील; आणि त्या सैन्याला पोपसत्तेच्या पूर्वीच्या प्रतिनिधी सैन्याने, म्हणजे संयुक्त राज्यांनी, पाठिंबा दिलेला आहे. दुसऱ्या महायुद्धात, साम्यवादी रशियाविरुद्ध पोपसत्तेचे, म्हणजे उत्तरेच्या राजाचे, प्रतिनिधी सैन्य जर्मनीचे नाझी शासन होते; आणि ते प्रतिनिधी सैन्य पराभूत झाले, तसेच निकट भविष्यात युक्रेनमध्ये ते पुन्हा पराभूत होईल.
तिसरे प्रतिनिधी युद्ध तेराव्या ते पंधराव्या वचनांत दर्शविले आहे, आणि प्राचीन इतिहासात पॅनियमच्या युद्धाद्वारे ते पूर्ण झाले. तिसरे प्रतिनिधी युद्ध संयुक्त संस्थाने, म्हणजे पोपसत्तेची प्रतिनिधी सेना, हिच्या मार्फत चालविले जाईल, आणि उत्तराचा राजा त्या युद्धात नास्तिकतेविरुद्ध विजय मिळवील, जसा त्याने पहिल्या प्रतिनिधी युद्धात (शीतयुद्धात) मिळविला होता. पहिल्या आणि तिसऱ्या प्रतिनिधी युद्धात उत्तराचा राजा—पोपसत्ता—दक्षिणाच्या राजाचा (सोव्हिएत युनियनचा) पराभव करतो, आणि त्यानंतर संयुक्त राष्ट्रसंघाचाही पराभव करतो. त्या दोन्ही युद्धांतील त्याची प्रतिनिधी सेना संयुक्त संस्थाने होती आणि पुन्हा तशीच असेल.
युक्रेनमधील पुतिनच्या विजयाच्या नंतर, ट्रम्प आठवे राष्ट्राध्यक्ष म्हणून पुन्हा निवडून येतील; म्हणजेच १९८९ मध्ये पहिल्या प्रतिनिधी युद्धाची (शीतयुद्धाची) पूर्तता झाल्यापासून संयुक्त राज्यांमध्ये राज्य केलेल्या सात राष्ट्राध्यक्षांपैकी ते एक आहेत; आणि तो काळ तिसऱ्या देवदूताच्या सुधारणा चळवळीकरिता अंतकाळ होता. ट्रम्प पृथ्वीवरील पशूच्या रिपब्लिकन शिंगाचे प्रतिनिधित्व करीत आहेत, आणि २०२० मध्ये “वोक” नास्तिकतेच्या पशूच्या हातून त्यांना प्राणघातक जखम झाली; हे प्रकटीकरण अध्याय अकरातील दोन साक्षीदार रस्त्यावर ठार मारले जाण्याच्या पूर्ततेत झाले.
अमेरिकेसाठी भविष्य हे त्याच इतिहासकाळात खऱ्या प्रॉटेस्टंट शिंगाचे प्रतिनिधित्व करते, आणि 2020 मध्ये, “वोक” नास्तिकतेच्या पशूच्या हातून अमेरिकेसाठी भविष्याला एक घातक जखम झाली. 2023 मध्ये, 2001 नंतर बावीस वर्षांनी, येहेज्केल, योहान, दानिएल आणि यशया यांनी दर्शविलेल्या प्रक्रियेची सुरुवात करण्यासाठी मायकल अवतरला—अशी एक पराक्रमी सेना पुनर्जीवित करण्याची, जी लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारीच्या कायद्याच्या वेळी ध्वजासारखी उभारली जाईल.
१८५६ मध्ये, फिलाडेल्फियन मिलराइट चळवळ लाओदिसियन मिलराइट चळवळीत परिवर्तित झाली, आणि तेथेच व त्याच वेळी तिने “सात वेळा” याविषयीच्या वाढलेल्या ज्ञानाला नाकारले, आणि नंतर १८६३ मध्ये आपल्या बंडखोरीला पूर्णतः अंतिम स्वरूप दिले. मिलराइट लोक फिलाडेल्फिया या सहाव्या चर्चद्वारे दर्शविलेल्या स्थितीतून सातव्या चर्चच्या अनुभवाकडे परिवर्तित झाले, आणि तो वळणबिंदू २०२३ च्या इतिहासाशी सुसंगत ठरतो, जेव्हा Future for America ची लाओदिसियन चळवळ सातव्या चर्चच्या अनुभवातून पुन्हा फिलाडेल्फिया या सहाव्या चर्चच्या अनुभवाकडे परिवर्तित होते. या भविष्यवाणीपर अनुप्रयोगात, खरा प्रोटेस्टंट शिंग, रिपब्लिकन शिंगाप्रमाणेच, सातपैकी असलेले आठवे ठरते.
युक्रेनमधील युद्ध हे दुसरे प्रतिनिधीयुद्ध आहे हे ओळखण्याची गुरुकिल्ली म्हणजे दहाव्या वचनातील आणि सातव्या वचनातील “दुर्ग” होय. सातव्या वचनात, जे इ.स. १७९८ मध्ये पोपसत्तेला तिची प्राणघातक जखम प्राप्त झाली याचे प्रतिनिधित्व करते, दक्षिणेचा राजा उत्तरेच्या राजाच्या “दुर्गात” प्रवेश करतो; आणि हे नेपोलियनच्या एका सेनापतीने व्हॅटिकनमध्ये जाऊन पोपाला बंदी बनविले तेव्हा पूर्ण झाले. दक्षिणेचा राजा त्या दुर्गात प्रवेश केला होता. दहाव्या वचनात उत्तरेचा राजा, जो पोपसत्तेचे आणि तिच्या प्रतिनिधी सैन्य असलेल्या संयुक्त संस्थानांचे प्रतिनिधित्व करतो, त्याने सोव्हिएत संघाची रचना वाहून नेली, परंतु “दुर्ग” उभाच राहिला. तो “दुर्ग” म्हणजे मस्तक, राजधानी—तो रशिया होता.
परंतु “मस्तक,” किंवा दुर्ग, हा केवळ दोन किंवा तीन साक्षींच्या आधारेच, यशया अध्याय सात, वचने सात आणि आठ यांचा उपयोग करून, स्थापित केला जाऊ शकतो. १८५६ मध्ये प्रकाशित झालेल्या “सात वेळा” या विषयावरील हिराम एडसन यांच्या लेखमालेसाठी यशया सात, वचने आठ आणि नऊ, हा प्रमुख संदर्भबिंदू होता. सध्याच्या युक्रेनियन युद्धात रशिया हा विजयी ठरणारा दुर्ग आहे, हे स्थापित करणारी जी दोन वचने आहेत, तीच दोन वचने इस्राएलच्या उत्तरेकडील व दक्षिणेकडील राज्यांविरुद्ध असलेल्या दोन्ही “सात वेळा” यांचा प्रारंभबिंदूही स्थापित करतात. अध्याय अकरातील दहावे वचन बाह्य दृष्टांताची ओळख करून देते, जो, सिस्टर व्हाइट शिकवितात त्याप्रमाणे, राज्यांच्या उदय आणि पतन यांवर आधारित आहे.
“दानिएल आणि प्रकटीकरण या ग्रंथांत स्पष्ट करण्यात आलेल्या राष्ट्रांच्या उदय आणि पतन यांपासून, केवळ बाह्य आणि लौकिक वैभव किती निरर्थक आहे हे आपण शिकले पाहिजे. बाबेल, आपल्या सर्व सामर्थ्य आणि भव्यतेसह—ज्याप्रमाणे सामर्थ्य आणि भव्यता आपल्या जगाने त्यानंतर कधीच पाहिली नाही—त्या काळातील लोकांना जी इतकी स्थिर आणि चिरस्थायी वाटत होती,—ती किती पूर्णपणे नाहीशी झाली आहे! ‘गवताच्या फुलाप्रमाणे,’ ती नष्ट झाली आहे. याकोब 1:10. तसेच मेदो-पारशी राज्य, आणि ग्रीस व रोम ही राज्येही नष्ट झाली. आणि ज्याचा पाया देवावर नाही, ते सर्व अशाच रीतीने नष्ट होते. केवळ तेच टिकून राहू शकते, जे त्याच्या हेतूशी निगडित आहे आणि त्याच्या स्वभावाचे प्रकटीकरण करते. त्याची तत्त्वे हीच आपल्या जगाला ज्ञात असलेली एकमेव अचल गोष्टी आहेत.” Prophets and Kings, 548.
तीन प्रतिनिधी युद्धे “दानिएल आणि प्रकटीकरण यांच्या पुस्तकांत स्पष्टपणे उघड करण्यात आली आहेत,” आणि या सत्याची किल्ली म्हणजे दानिएल अकराव्या अध्यायातील दहाव्या वचनातील “किल्ला” होय. परंतु दहावे वचन अंतर्गत दृष्टीलाही संबोधित करते, कारण दोन्ही “सात काळ” यांचा प्रारंभबिंदू यशया सातव्या अध्यायातील आठवे आणि नववे वचन यांतही ओळखून दिलेला आहे. बाह्य आणि अंतर्गत यांना वेगळे करता येत नाही, आणि दोन हजार पाचशे वीस वर्षांचे हे दोन्ही कालखंड हे यहेज्केलच्या दोन काठ्याही आहेत; त्या एकत्र जोडल्या गेल्यावर त्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाचे प्रतिनिधित्व करतात, जे दैवीत्व आणि मानवत्व यांच्या संयोगास होय.
कारक “माराह” दृष्टांतासंबंधी दानियेलचा अनुभव त्या भविष्यवाणीच्या रेषेचे प्रतिनिधित्व करतो, जिथे मिखाएल अवतरतो आणि आपल्या अंतिम दिवसांतील लोकांना पुनरुत्थित करतो. ते पुनरुत्थान ख्रिस्त आपल्या अंतिम दिवसांतील लोकांच्या मानवतेशी आपले देवत्व एकत्र करण्यासाठी पूर्ण करीत असलेल्या टप्प्यांचे प्रतिनिधित्व करते. हे दैवी मन आणि मानवी मन यांच्या संयोगाने साध्य केले जाते, जेणेकरून त्यांचे एकच मन होईल; आणि हे सिंहासनकक्षात, परमपवित्र स्थानात, म्हणजे त्या “किल्ल्यात” साध्य केले जाते, ज्याला सिस्टर व्हाइट आत्म्याचा “दुर्ग” (किल्ला) म्हणून ओळखतात.
सिंहासनगृहात देवाचे शेवटच्या दिवसांतील लोक ख्रिस्ताचे मन प्राप्त करतात, आणि मग त्यांना स्वर्गीय स्थानांत ख्रिस्ताबरोबर बसविले जाते. ज्या स्वर्गीय स्थानी ख्रिस्त बसलेला आहे, ते किल्ला अथवा मंदिराचे मस्तक आहे. देह-रूप मंदिराला एक कनिष्ठ स्वभाव आहे, जो देह, म्हणजे शरीर, हा होय. त्याला एक उच्च स्वभावही आहे, जो मन आहे. दानियेल अध्याय अकराच्या दहाव्या वचनात, बाह्य दर्शनाच्या किल्ल्याची खूण ठरविणारी किल्ली, अंतर्गत दर्शनाच्या किल्ल्याचीही खूण ठरविते, आणि असे करताना ती त्या इतिहासाची ओळख करून देते ज्यात रिपब्लिकनवाद आणि प्रोटेस्टंटवाद यांची शिंगे पशूच्या प्रतिमेत (रिपब्लिकनवाद), किंवा देवाच्या प्रतिमेत (खरा प्रोटेस्टंटवाद) रूपांतरित होतात. त्यानंतर ती दोन्ही शिंगे त्या सातांपैकी असलेल्या आठव्यात परिवर्तित होतात.
म्हणून प्रोटेस्टंटवादाचे खरे शिंग म्हणजे फिलाडेल्फियन शिंग होय, जे येहेज्केलची पराक्रमी सेना आहे आणि यशयाचे ते ध्वजचिन्ह आहे, जे प्रथम संयुक्त संस्थानांत आणि नंतर जगात पशूच्या प्रतिमेविरुद्धच्या युद्धात उंचाविले जाते. दानियेल अकरावा अध्याय, दहावे वचन, पवित्र इतिहासातील तो बिंदू ओळखून देते ज्या ठिकाणी काठ्या जोडण्यास आरंभ होतो. युक्रेनमधील युद्ध २०१४ मध्ये सुरू झाले, परंतु २०२२ पर्यंत रशियाने युक्रेनवर आक्रमण करणे सुरू केले नव्हते. २००१ नंतर बावीस वर्षांनी, म्हणजे २०२३ मध्ये, मिखाएलाने २०२० मध्ये दहा कुमारिकांच्या दृष्टांताच्या पूर्ततेत ज्यांनी आपली पहिली निराशा सोसली होती, अशांना पुनरुत्थित करण्याचे आपले कार्य सुरू केले. त्याने प्रथम एक “आवाज” उभा केला, जो आता अरण्यात आक्रोश करीत आहे. जुलै २०२३ मध्ये, त्या आवाजाने आक्रोश करणे सुरू केले, आणि तोच आवाज १९८९ मध्ये तिसऱ्या देवदूताच्या सुधारणा चळवळीच्या आरंभी उभा करण्यात आला होता, कारण येशू नेहमी आरंभीद्वारे शेवटाचे चित्रण करतो.
वाळवंटात आक्रोश करणारा “आवाज” प्रकटीकरणाच्या पहिल्या अध्यायाचे सादरीकरण करून निनादू लागला, जिथे देवत्वाचे मानवतेशी संयोग हे येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण म्हणून दर्शविलेले आहे—असे प्रकटीकरण, जे कृपाकाल संपण्याच्या अगदी आधी उघड केले जाते. दानियेलाने दहाव्या अध्यायात, “कारण घडविणाऱ्या” दर्शनाद्वारे, त्या प्रकटीकरणाचा अनुभव घेतला. प्रकटीकरणाच्या आरंभीच्या वचनांतील देवत्वाचे मानवतेशी संयोग, “प्रथम उल्लेख” या नियमावर आधारित, अत्यंत महत्त्वाचा सत्यविषय दर्शवितो. देवत्वाचे मानवतेशी संयोग—जे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाशी संबंधित आहे—ते देवाच्या वचनाद्वारे साध्य केले जाते. ते वचन पित्याकडून पुत्राकडे दिले जाते; तो ते आपल्या दूताला देतो; आणि मग तो दूत तो संदेश एका मानवी प्रतिनिधीस देतो. पहिल्या दोन पायऱ्या देवत्वाद्वारे दर्शविलेल्या आहेत. त्या दोन पायऱ्यांमध्ये हे वैशिष्ट्य आहे की, देवत्वाची दुसरी पायरी सर्व वस्तूंची निर्मिती करणाऱ्या देवत्वाचे प्रतिनिधित्व करते. पुढील दोन पायऱ्या देवाच्या सृष्टीद्वारे दर्शविलेल्या आहेत. पहिली पायरी एका पतन न झालेल्या दूताची आहे, आणि देवाच्या सृष्टीचे दुसरे प्रकटीकरण त्या व्यक्तीचे होते, ज्याला आपल्या स्वतःच्या प्रकारानुसार पुनःसृष्टी करण्याची शक्ती देण्यात आली होती. मानवतेचे प्रतिनिधित्व करणारी ती चौथी पायरी, मग तो संदेश घेऊन मंडळ्यांकडे पाठविणारी ठरली, जेणेकरून मंडळ्यांनी त्यात लिहिलेल्या गोष्टी “वाचाव्यात आणि ऐकाव्यात.”
आपण हा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.
येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण, जे देवाने त्याला दिले, जेणेकरून लवकरच घडून येणाऱ्या गोष्टी तो आपल्या दासांना दाखवील; आणि त्याने आपल्या देवदूतामार्फत ते आपल्या दास योहानाला कळविले व चिन्हांनी प्रकट केले. ज्याने देवाच्या वचनाविषयी, आणि येशू ख्रिस्ताच्या साक्षीविषयी, तसेच त्याने जे काही पाहिले त्या सर्वांविषयी साक्ष दिली. जो हा भविष्यवाणीचा शब्द वाचतो तो धन्य, आणि जे हे ऐकतात व त्यात लिहिलेल्या गोष्टी पाळतात ते धन्य; कारण वेळ जवळ आली आहे. आशियातील सात मंडळ्यांना योहानाकडून: जो आहे, जो होता, आणि जो येणार आहे त्याच्याकडून; आणि त्याच्या सिंहासनासमोर असलेल्या सात आत्म्यांकडून; आणि येशू ख्रिस्ताकडून, जो विश्वासू साक्षी आहे, आणि मृतांमधून उत्पन्न झालेला पहिला, आणि पृथ्वीवरील राजांचा अधिपती आहे, तुम्हांला कृपा व शांती लाभो. ज्याने आपल्यावर प्रेम केले, आणि आपल्या स्वतःच्या रक्ताने आपल्याला आपल्या पापांपासून धुऊन शुद्ध केले, आणि आपल्याला देव, म्हणजे त्याच्या पित्याकरिता राजे व याजक केले, त्यालाच युगानुयुगे गौरव आणि अधिराज्य असो. आमेन. पाहा, तो मेघांसह येत आहे; आणि प्रत्येक डोळा त्याला पाहील, आणि ज्यांनी त्याला भोसकिले तेही; आणि पृथ्वीवरील सर्व कुळे त्याच्यामुळे विलाप करतील. होय, आमेन. “मी अल्फा आणि ओमेगा आहे, आरंभ आणि शेवट,” असे परमेश्वर म्हणतो, “जो आहे, जो होता, आणि जो येणार आहे, तो सर्वशक्तिमान.” मी योहान, जो तुमचा भाऊ आणि येशू ख्रिस्तामधील क्लेश, राज्य आणि धीरधरण यात तुमचा सहभागी आहे, देवाच्या वचनामुळे आणि येशू ख्रिस्ताच्या साक्षीमुळे, पतमोस नावाच्या बेटावर होतो. प्रभूच्या दिवशी मी आत्म्यात होतो; आणि माझ्या मागून कर्ण्यासारखा मोठा आवाज मी ऐकला, जो म्हणत होता, “मी अल्फा आणि ओमेगा आहे, पहिला आणि शेवटचा”; आणि, “तू जे पाहतोस ते पुस्तकात लिही, आणि ते आशियातील सात मंडळ्यांकडे पाठव: एफिसस, आणि स्मुर्णा, आणि पर्गमोस, आणि थुवतीरा, आणि सार्दिस, आणि फिलाडेल्फिया, आणि लाओदिकीया.” प्रकटीकरण 1:1–11.