एकोणचाळिसाव्या वचनाच्या गुप्त इतिहासात १९८९ मधील अंतकाळापासून ते २०२० पर्यंतच्या सहा राष्ट्राध्यक्षांची ओळ समाविष्ट आहे, जेव्हा सातवा राष्ट्राध्यक्ष बायडन याने राष्ट्राध्यक्षपद चोरले. २०२० हे एका गुप्त इतिहासाची सुरुवात दर्शविते; त्या बिंदूपासून “Alexander the Great” पर्यंत, जे बायबलमधील भविष्यवाणीतील सातवे राज्य लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याच्या वेळी स्थापन होईल, याचे प्रतिनिधित्व करते. ते दहा राजे तात्काळ आपले सातवे राज्य त्या आठव्या राज्याला देण्यास सहमत होतात, जे त्या सातांपैकी आहे—पोपसत्तेचे सामर्थ्य. तो गुप्त इतिहास सातव्या राष्ट्राध्यक्षापासून सुरू होतो आणि सातव्या राज्यावर समाप्त होतो.
जेव्हा इतिहास हे ओळखतो की, ग्रीसला भडकविणाऱ्या धनाढ्य राजाचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या Xerxes पासून Alexander the Great पर्यंत, आठ पर्शियन राजे होते, तेव्हा आपण पाहतो की दुसऱ्या वचनाच्या शेवट आणि तिसऱ्या वचनाच्या मधील लपलेला इतिहास हा संख्या आठद्वारे पशूच्या प्रतिमेच्या परीक्षाकालाचे प्रतिनिधित्व करतो. संयुक्त संस्थानांमध्ये पशूची प्रतिमा रविवारच्या कायद्याची अंमलबजावणी झाली की पूर्णपणे स्थापन होते, आणि त्या बिंदूवर सातवे व नंतर आठवे राज्य प्रकट होतात. आठ पर्शियन राजांची मालिका Alexander the Great येथे संपते; म्हणून संख्या आठ ही पशूच्या प्रतिमेच्या त्या परीक्षाकालाची खूण ठरते, जो रविवारच्या कायद्यावर येऊन समाप्त होतो.
दहाव्या ते पंधराव्या वचनांत आपणांस हे कळते की, मक्कबींच्या इतिहासाद्वारे दर्शविलेल्या तीन मार्गचिन्हांपैकी पशूच्या प्रतिमेच्या परीक्षेचा काळ हा तिसरा होता, आणि ते तिसरे मार्गचिन्ह इ.स.पू. १६१ मध्ये आरंभ होऊन इ.स.पू. १५८ मध्ये समाप्त होणारा एक कालखंड होता. हा कालखंड इ.स.पू. १६७ या पहिल्या मार्गचिन्हानंतर आला; त्या वर्षाने मोदीन येथे मक्कबी बंडाच्या प्रारंभाची ओळख करून दिली; मोदीन हे असे नगर होते ज्याच्या नावाचा अर्थ “निषेध करणे” असा होतो. इ.स.पू. १६४ हे मोदीन येथील त्या निषेधानंतर आले, आणि त्याने दुसऱ्या मंदिराच्या दुसऱ्या समर्पणाची ओळख करून दिली. इ.स.पू. १६४ हे १९८९ मध्ये रेगनपासून आठवा, आणि जो सातपैकी आहे, अशा डोनाल्ड ट्रम्प यांच्या दुसऱ्या राष्ट्राध्यक्षीय शपथविधीची ओळख करून देते. २० जानेवारी, २०२५ रोजी झालेला त्यांचा शपथविधी इ.स.पू. १६४ द्वारे दर्शविला गेला होता, तसेच पुनःसमर्पण समारंभ देखील, ज्यामुळे तो सैतानी चमत्कार घडला ज्यामध्ये आठ हा सातपैकी असल्याचे दोन संदर्भ समाविष्ट आहेत.
म्हणून, आठ पर्शियन राजे इ.स.पू. १६१ पासून इ.स.पू. १५८ पर्यंत यहुद्यांच्या रोमबरोबरच्या संघाच्या इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि असे करताना २०२५ मध्ये ट्रम्पच्या पदग्रहणानंतर येणाऱ्या पशूच्या प्रतिमेच्या परीक्षाकाळाला दुसरा साक्षी पुरवितात. दुसरे वचन २०२० मधील चोरलेल्या निवडणुकीपर्यंत पुढे जाते, जिथे ते ऐतिहासिक साक्षी म्हणून असलेल्या आठ पर्शियन राजांचा उपयोग लागू होईपर्यंत समाप्त होते, आणि त्यांचा उपयोग ट्रम्पच्या दुसऱ्या पदग्रहणानंतर आढळतो. जेव्हा आठ पर्शियन राजे दुसरे आणि तिसरे वचन यांच्या दरम्यानच्या इतिहासावर ठेवले जातात, तेव्हाही बायडनच्या पदग्रहणापासून ट्रम्पच्या दुसऱ्या पदग्रहणापर्यंतचा एक गुप्त कालखंड उरतो.
तो गुप्त इतिहास प्रकटीकरण अध्याय अकरामध्ये ओळखला जातो, जिथे नास्तिकतेचे पशू 2020 मध्ये त्या दोन साक्षीदारांना ठार मारते. त्यानंतर साडेतीन प्रतीकात्मक दिवसांनंतर, मायकेल त्या दोन साक्षीदारांना पुनरुत्थित करण्यासाठी खाली उतरतो. “पुनरुत्थित” ट्रम्प यांनी 15 नोव्हेंबर, 2022 रोजी अध्यक्षपदासाठी आपला तिसरा प्रचारप्रवास सुरू केला, आणि “अरण्यातील आवाज” पुनरुत्थित होऊन जुलै 2023 च्या शेवटी एक लाख चव्वेचाळीस हजारांना पाचारण करू लागला.
दानियेल अध्याय अकराव्या मधील दहावे, अकरावे आणि बारावे वचन २०१४ मध्ये सुरू झालेल्या युक्रेनियन युद्धाची ओळख करून देतात; हे युद्ध रशियाच्या विजयाने समाप्त होईल, आणि त्यानंतर सध्याच्या रशियन महासंघाचा पतन होईल, जसे १९८९ मध्ये सोव्हिएत युनियनच्या पतनाद्वारे पूर्वछायित करण्यात आले आहे.
तेराव्या ते पंधराव्या वचने भविष्यवाणीच्या तीन रेषा ओळखून देतात. तूरची वेश्या लपून राहिलेल्या अवस्थेतून बाहेर येते तेव्हा आरंभ होणाऱ्या पोपसत्तेच्या आरोग्यप्राप्तीची रेषा चौदाव्या वचनाद्वारे प्रतिरूपित केली आहे; आणि तिची ऐतिहासिक पूर्तता इ.स.पू. २०० मध्ये झाली, जेव्हा मूर्तिपूजक रोम “तुझ्या लोकांचे लुटारू” म्हणून, जे स्वतःला उंचावितात, पण पडतात, भविष्यवाणीच्या इतिहासात प्रवेशले.
या तीन वचनांत धर्मत्यागी रिपब्लिकनवादाची भविष्यवाणीची रेषा अँटिऑकस तृतीयाच्या इतिहासाद्वारे दर्शविली आहे; तो ट्रम्पच्या, म्हणजे सातांपैकी असलेल्या आठव्या राष्ट्राध्यक्षाच्या भूमिकेचे प्रतिरूप ठरतो. तसेच ही वचने मक्कबींच्या इतिहासाद्वारे दर्शविलेल्या धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवादाच्या भविष्यवाणीच्या रेषेलाही ओळख करून देतात.
मिलराइट्सच्या फिलाडेल्फियन चळवळीच्या रूपाने आरंभ झालेली, आणि एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या फिलाडेल्फियन चळवळीच्या रूपाने समाप्त होणारी, खऱ्या प्रोटेस्टंट शिंगाची भविष्यसूचक रेषा, पद चाळीसच्या गुप्त इतिहासावरही अध्यारोपित केली जाणे आवश्यक आहे. प्रकटीकरण अध्याय दहामधील सात मेघगर्जना या मिलराइट्सच्या फिलाडेल्फियन चळवळीचे आणि एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे दोहोंचेही प्रतीक आहेत. भविष्यवाणीचे मुद्रीकरण आणि भविष्यवाणीचे उन्मुद्रीकरण हे ख्रिस्ताद्वारे संपन्न केले जाते, आणि जेव्हा तो असे करतो, तेव्हा तो स्वतःचे चित्रण यहूदाच्या वंशातील सिंह म्हणून करतो. अध्याय दहामध्ये, सिस्टर व्हाईट ज्या देवदूताविषयी म्हणतात की तो “येशू ख्रिस्तापेक्षा कमी व्यक्तिमत्त्व नव्हता,” त्याने “सिंह गर्जना करतो तसा मोठ्या आवाजाने हाक मारली; आणि त्याने हाक मारल्यावर सात मेघगर्जनांनी आपले आवाज उच्चारले.”
ख्रिस्ताने, यहूदाच्या वंशातील सिंह म्हणून, सुमारे इ.स. 100 च्या सुमारास त्या सात मेघगर्जना भविष्यवाणीच्या इतिहासात स्थापित केल्या, आणि त्याने त्या तत्काळ मुद्रित करून बंद केल्या; कारण “जेव्हा त्या सात मेघगर्जनांनी आपले आवाज उच्चारले,” तेव्हा योहान “लिहिणार होता; आणि” त्याने “स्वर्गातून एक आवाज ऐकला, जो म्हणाला,” “त्या सात मेघगर्जनांनी जे उच्चारले आहे ते मुद्रित करून बंद कर, आणि ते लिहू नकोस.”
चाळीसाव्या वचनाचा लपलेला इतिहास आता यहूदाच्या वंशातील सिंहाकडून उघड केला जात आहे, आणि त्या इतिहासात खऱ्या प्रॉटेस्टंट शिंगाची रेषा सात गर्जनांनी दर्शविली जाते. जुलै २०२३ मध्ये जेव्हा अरण्यातील आवाज ओरडू लागला, तेव्हा यहूदाच्या वंशातील सिंहाने “सात गर्जना” कशाचे प्रतिनिधित्व करतात याविषयीचे आणखी एक प्रकटीकरण उघड केले.
सात गडगडाटे त्या इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करतात, जो 18 जुलै 2020 पासून—जेव्हा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या चळवळीचा रस्त्यांमध्ये वध करण्यात आला—लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यापर्यंत पोहोचतो. सात गडगडाटांची रेषा त्या इतिहासात घडणाऱ्या “घटनांची” ओळख करून देते. पहिल्या निराशेनंतर मध्यरात्रीच्या आक्रोशाचा संदेश येतो, आणि त्यानंतर रविवारचा कायदा येतो. सिस्टर व्हाइट यांनी सात गडगडाटांची ओळख, पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या इतिहासाप्रमाणे असो किंवा भावी घटनांप्रमाणे असो, या दोन्ही प्रतिरूपांत त्यांनी हेच दर्शविले की ते “घटनांचे” प्रतिनिधित्व करतात.
मध्यरात्रीच्या घोषणेचा संदेश हा एखादी “घटना” नसलेल्या गोष्टीसारखा वाटू शकतो; परंतु मिलराइट इतिहासात १२ ते १७ ऑगस्ट, १८४४ या काळातील एक्सेटर येथील तंबू-सभेला एक “घटना” मानले गेले, आणि त्या घटनेशी संबंधित अनेक तपशीलही होते. तरीही, त्या तंबू-सभेत मध्यरात्रीच्या घोषणेचा संदेश येणे हे मत्तय पंचविसातील दहा कुमारींच्या दृष्टांताचीही एक पूर्ती होती. एक्सेटर येथील तंबू-सभेची “घटना” ही सात गर्जनांची एक पूर्ती होती; परंतु दहा कुमारींचा दृष्टांत त्या घटनांचा विचार करीत नाही, तर तो कुमारींच्या “अनुभवाचा” विचार करतो,
“मत्तय 25 मधील दहा कुमारींचा दृष्टांतही अॅडव्हेंटिस्ट लोकांच्या अनुभवाचे चित्रण करतो.” — द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, 393.
जसे सात मेघगर्जना पहिल्या आणि तिसऱ्या देवदूतांच्या चळवळीच्या समांतर इतिहासाची ओळख करून देतात, तसेच दहा कुमारींचा दृष्टान्तही त्या दोन समांतर इतिहासांची ओळख करून देतो.
“दहा कुमारिकांच्या दृष्टांताकडे मला वारंवार निर्देश केला जातो; त्यांपैकी पाच शहाण्या होत्या आणि पाच मूर्ख. हा दृष्टांत अक्षरशः पूर्ण झाला आहे आणि होणार आहे, कारण त्याचा या काळाशी विशेष संबंध आहे; आणि तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाप्रमाणे, तो पूर्ण झाला आहे आणि काळाच्या समाप्तीपर्यंत वर्तमान सत्य म्हणून राहील.” Review and Herald, August 19, 1890.
सात गडगडाटांचे प्रतीक समांतर इतिहासांतील “घटनांचे” प्रतिनिधित्व करते, आणि दहा कुमारी त्या दोन समांतर इतिहासांतील शहाण्या व मूर्ख कुमारींच्या “अनुभवाचे” प्रतिनिधित्व करतात. १८५६ पर्यंतचा मिलराइट अनुभव हा फिलादेल्फियाचा अनुभव होता, आणि जुलै २०२३ नंतर थोड्याच काळापर्यंत एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या चळवळीचा अनुभव हा लाओदिकीयेचा अनुभव होता. दोन्ही इतिहासांत, मध्यरात्रीच्या हाकेच्या संदेशाच्या आगमनावेळी शहाण्या व मूर्ख कुमारी प्रकट होतील; कारण तेव्हाच हे दिसून येईल की तयारीचे तेल कोणाकडे होते.
“मूर्ख कुमारिकांनी प्रतिनिधित्व केलेली मंडळीची अवस्था, तिलाच लौदीकेय अवस्था असेही म्हटले आहे.” Review and Herald, August 19, 1890.
जे २०२३ च्या जुलै महिन्याच्या अखेरीस उतरून आलेल्या प्रधानदूत मिखाएलाच्या हातातील संदेश खाण्यास नकार देतात, ते लौदिकीयेच्या स्थितीतच राहतील; आणि जे ते लहान पुस्तक घेऊन खातात, ते फिलादेल्फियाच्या स्थितीत प्रवेश करतील. लौदिकीयेची स्थिती अशा लोकांचे, किंवा अशा व्यक्तीचे प्रतिनिधित्व करते, ज्याच्या बाहेर ख्रिस्त उभा आहे, तरी प्रवेश मिळविण्याचा प्रयत्न करीत आहे; आणि फिलादेल्फियाची स्थिती मानवत्वाशी देवत्वाच्या संयोगाने दर्शविली जाते. सात गर्जना खऱ्या प्रोटेस्टंट शिंगाच्या रेषेतील “घटना” ओळखून देतात, जी वचन चाळीसाच्या गुप्त इतिहासात ठेवलेली आहे, १८ जुलै २०२० पासून आरंभ होऊन रविवारच्या कायद्यापर्यंत समाप्त होते.
दहा कुमारींचा दृष्टांत, त्याच कालावधीत एक लाख चव्वेचाळीस हजारांमध्ये समाविष्ट होण्यासाठी बोलाविण्यात आलेल्यांच्या “अनुभवाची” ओळख करून देतो. १८ जुलै, २०२० पासून रविवारच्या कायद्यापर्यंत एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या इतिहासाची ओळख करून देणाऱ्या “घटना”, आणि त्या इतिहासातील दोन वर्गांच्या “अनुभवा”बरोबर, त्या दोन समांतर इतिहासांमध्ये नेमून दिलेल्या कार्याचीही ओळख जोडलेली आहे. हे कार्य प्रकटीकरण चौदा मधील देवदूतांनी दर्शविले आहे; आणि मिलराईटांच्या कार्याचे प्रतिनिधित्व पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांनी केले होते, तर एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या कार्याचे प्रतिनिधित्व तिसऱ्या देवदूताने केले आहे.
“अनुभव प्राप्त करण्याच्या मला मौल्यवान संधी लाभल्या आहेत. पहिल्या, दुसऱ्या आणि तिसऱ्या देवदूतांच्या संदेशांमध्ये मला अनुभव प्राप्त झाला आहे. देवदूतांना आकाशाच्या मध्यभागी उडताना, जगाला इशाऱ्याचा संदेश जाहीर करताना, आणि या पृथ्वीच्या इतिहासाच्या शेवटच्या दिवसांत जगणाऱ्या लोकांवर थेट परिणाम करणारा संदेश देताना दर्शविले आहे. या देवदूतांचा आवाज कोणी ऐकत नाही; कारण ते स्वर्गीय विश्वाशी सुसंगतीने कार्य करणाऱ्या देवाच्या लोकांचे प्रतिनिधित्व करणारे प्रतीक आहेत. देवाच्या आत्म्याने प्रकाशित झालेले, आणि सत्याद्वारे पवित्र ठरविलेले पुरुष व स्त्रिया, हे तीन संदेश त्यांच्या क्रमाने जाहीर करतात.” Life Sketches, 429.
मुद्रांकित करण्याच्या काळाच्या प्रारंभी, ११ सप्टेंबर २००१ रोजी देवाच्या शेवटल्या दिवसांतील लोकांना देण्यात आलेले कार्य, मुद्रांकित करण्याच्या काळाच्या शेवटी, जुलै २०२३ मध्ये मायकल खाली उतरला तेव्हा, पुन्हा देवाच्या शेवटल्या दिवसांतील लोकांना देण्यात आले.
“योहानाने ‘आणखी एक देवदूत स्वर्गातून खाली उतरून येताना पाहिला; त्याच्याकडे मोठे सामर्थ्य होते; आणि संपूर्ण पृथ्वी त्याच्या तेजाने प्रकाशमान झाली.’ प्रकटीकरण 18:1. ते कार्य म्हणजे देवाच्या लोकांचा आवाज होय, जो जगाला इशाऱ्याचा संदेश घोषित करीत आहे.” The 1888 Materials, 926.
जसे सात मेघगर्जनांनी दर्शविलेल्या “घटना” आणि दहा कुमारींनी दर्शविलेला “अनुभव” आहेत, तसेच तीन देवदूतांचे कार्य दोन समांतर इतिहासांचे प्रतिनिधित्व करते.
“देवाने प्रकटीकरण १४ मधील संदेशांना भविष्यवाणीच्या क्रमामध्ये त्यांचे स्थान दिले आहे, आणि या पृथ्वीच्या इतिहासाच्या समाप्तीपर्यंत त्यांचे कार्य थांबणारे नाही. पहिल्या आणि दुसऱ्या देवदूतांचे संदेश आजही या काळासाठी सत्य आहेत, आणि पुढे येणाऱ्या या संदेशाबरोबर ते समांतरपणे चालणार आहेत. तिसरा देवदूत आपला इशारा मोठ्या आवाजाने जाहीर करतो. ‘या गोष्टींनंतर,’ योहान म्हणाला, ‘मी दुसरा एक देवदूत स्वर्गातून खाली येताना पाहिला; त्याला मोठे सामर्थ्य होते, आणि पृथ्वी त्याच्या तेजाने प्रकाशित झाली.’ या प्रकाशनात, तिन्ही संदेशांचा प्रकाश एकत्रित झालेला आहे.” The 1888 Materials, 804.
दानियेल अकराव्या अध्यायातील तेराव्या ते पंधराव्या वचनांत धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवादाची रेषा (मक्कबी), धर्मत्यागी प्रजासत्ताकवादाची रेषा (अँटिओकस तृतीय) आणि तीरची वेश्या (तुझ्या लोकांचे लुटारू) यांचे भविष्यसूचक कार्य ओळखले जाते. ह्याच इतिहासात, एकशे चव्वेचाळीस हजारांच्या खऱ्या प्रोटेस्टंट शिंगाच्या भविष्यसूचक रेषा त्यांचे कार्य, “अनुभव”, आणि देवाच्या अंतिम-दिवसांतील लोकांमध्ये घडणाऱ्या “घटना” ओळखून दाखवितात. खऱ्या प्रोटेस्टंट शिंगाची रेषा सात गडगडाटांनी दर्शविली आहे, आणि प्रकटीकरणाच्या पुस्तकातील तीच एकमेव भविष्यवाणी आहे जी मुद्रांकित करून ठेवलेली असल्याचे सांगितले गेले आहे. कृपाकाल संपण्याच्या अगदी आधी यहूदाच्या वंशातील सिंहाकडून—ज्याने सात गडगडाटांची भविष्यवाणी मुद्रांकित केली—या पुस्तकातील भविष्यवाण्या उघड करण्याची आज्ञा येते.
एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनकाळाच्या शेवटी सात गडगडाटांचे उघडणे, ज्याचे पूर्वछायाचित्र मुद्रांकनकाळाच्या आरंभी सात गडगडाटांचे उघडण्यात दिसून आले होते, ते दानियेलाच्या पुस्तकातील त्या भागावर लागू करावयाचे आहे (ओळीवर ओळ), जो अंतिम दिवसांशी संबंधित आहे; आणि तो भाग म्हणजे चाळीसाव्या वचनाचा गुप्त इतिहास होय. जेव्हा ते उघडणे पूर्णपणे सिद्ध होईल, जसे सातव्या शिक्क्याच्या उघडण्याद्वारे दर्शविले आहे, तेव्हा देव आपला पवित्र आत्म्याचा अग्नि एक लाख चव्वेचाळीस हजारांवर ओतीेल, जसे त्याने पेंतेकोस्ताच्या वेळी शिष्यांवर ओतला होता. पेंतेकोस्त लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार कायद्याशी सुसंगत आहे.
“पेंटेकोस्टच्या दिवसातील घटना त्या प्रसंगापेक्षाही अधिक सामर्थ्याने पुन्हा घडतील, त्या वेळेकडे मी उत्कट आकांक्षेने पाहत आहे. योहान म्हणतो, ‘मी दुसरा एक देवदूत स्वर्गातून खाली येताना पाहिला, त्याच्याकडे महान सामर्थ्य होते; आणि पृथ्वी त्याच्या गौरवाने प्रकाशित झाली.’ मग, पेंटेकोस्टच्या काळात जसे झाले तसेच, लोकांना त्यांच्याशी सत्य सांगितलेले ऐकू येईल, प्रत्येक मनुष्य आपल्या स्वतःच्या भाषेत. ”
“जो प्रत्येक आत्मा प्रामाणिकपणे त्याची सेवा करण्याची इच्छा धरते, तिच्यामध्ये देव नवे जीवन फुंकू शकतो; आणि वेदीवरून घेतलेल्या जळत्या निखाऱ्याने तो ओठांना स्पर्श करू शकतो, आणि त्यांना त्याच्या स्तुतीने वाग्मिता प्राप्त करून देऊ शकतो. हजारो आवाजांना देवाच्या वचनातील अद्भुत सत्ये घोषित करण्याची सामर्थ्यपूर्ण प्रेरणा लाभेल. अडखळणारी जीभ मुक्त केली जाईल, आणि भित्र्यांना सत्यासाठी धैर्याने साक्ष देण्यास समर्थ केले जाईल. परमेश्वराने आपल्या लोकांना प्रत्येक अशुद्धतेपासून आत्ममंदिर शुद्ध करण्यास, आणि त्याच्याशी इतका निकट संबंध राखण्यास सहाय्य करावे, की जेव्हा उत्तरकाळचा वर्षाव ओतला जाईल, तेव्हा ते त्याचे सहभागी होतील.” Review and Herald, July 20, 1886.
शिक्कामोर्तबाच्या काळाची सुरुवात ही शिक्कामोर्तबाच्या काळाचा शेवट दर्शविते. सुरुवातीस उत्तरकाळचा पाऊस मोजमापाने ओतला गेला, आणि शेवटी तो अमोजमापाने ओतला जातो. ११ सप्टेंबर, २००१ रोजी खाली उतरलेला देवदूत हाच जुलै, २०२३ च्या अखेरीस उतरलेला तोच देवदूत आहे. पेंटेकॉस्टचा इतिहास ख्रिस्ताच्या पुनरुत्थानापासून सुरू झाला, आणि पेंटेकॉस्टच्या परिपूर्ण परिपूर्तीचा शेवट एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या पुनरुत्थानात आहे.
“ख्रिस्ताने आपल्या शिष्यांवर पवित्र आत्म्याचा श्वास फुंकणे आणि त्यांना आपली शांती प्रदान करणे, ही कृती पेंटेकोस्टच्या दिवशी दिल्या जाणाऱ्या विपुल वर्षावापूर्वीच्या काही थेंबांप्रमाणे होती.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.
ख्रिस्त पुनरुत्थित झाल्यानंतर, आणि आपल्या पित्याकडे आरोहण करून तत्काळ, त्याने आपल्या शिष्यांवर श्वास फुंकला. आपल्या पित्याची भेट घेऊन तो खाली उतरल्यावर, तो शिष्यांना प्रकट झाला आणि त्यांच्यावर “काही थेंब” फुंकले, जे “पेंटेकॉस्टच्या विपुल वर्षावांपूर्वी” आले. हे काही थेंब शिक्कामोर्तबाच्या काळाच्या आरंभीचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि ते विपुल वर्षाव त्याच्या समाप्तीचे प्रतिनिधित्व करतात. शिक्कामोर्तबाच्या काळाचा आरंभ शेवटी पुनरावृत्त होतो; आणि जसा ख्रिस्ताने पेंटेकॉस्टच्या काळाच्या आरंभी आपल्या शिष्यांवर श्वास फुंकला, तसाच त्याने त्या काळाच्या समाप्तीला आपल्या अंतिम-दिवसांतील लोकांवर श्वास फुंकला.
“कोरड्या हाडांवर देवाच्या पवित्र आत्म्याने श्वास फुंकला पाहिजे, म्हणजे ती कृतीत येतील, जणू मृतांतून पुनरुत्थान झाल्याप्रमाणे.” Bible Training School, December 1, 1903.
दोन साक्षीदारांच्या मृत्यूमध्ये हा तथ्य समाविष्ट आहे की ज्यांनी नॅशव्हिल आणि १८ जुलै, २०२० यांचा खोटा संदेश जाहीर केला, त्यांनी ते लाओदिकी लोक म्हणून केले. मृत कोरड्या हाडांचे पुनरुत्थान हे लाओदिकीच्या स्थितीतून—जी मृत्यूची स्थिती आहे—फिलादेल्फियाच्या स्थितीकडे, जी जीवन आहे, अशा संक्रमणाचे प्रतिनिधित्व करते. जे श्वास पुनरुत्थान आणि संक्रमण निर्माण करतो, तो एक भविष्यवाणीचा संदेश आहे.
“ज्यांची अंतःकरणे बर्फासारखी थंड झाली आहेत आणि ज्यांचा धर्म केवळ नियमप्रधान आहे, त्यांनी आपल्याकरिता पुरविण्यात आलेल्या अधिक श्रेष्ठ गोष्टी—ख्रिस्त आणि त्याचे नीतिमत्त्व—पाहावे, यासाठी आपणास देवाकडून किती सामर्थ्य प्राप्त झाले पाहिजे! कोरड्या हाडांना जीवन देण्यासाठी जीवनदायी संदेशाची आवश्यकता होती.” Manuscript Releases, volume 12, 205.
ख्रिस्ताच्या पुनरुत्थानाच्या आणि पेन्टेकोस्ताच्या दरम्यानचा कालावधी दोन भागांत विभागलेला होता: पहिला चाळीस दिवसांचा होता, ज्याच्या शेवटी तो स्वर्गारोहण पावला; त्यानंतर पेन्टेकोस्तापूर्वीचे दहा दिवस आले. चाळीस हा अरण्याचे प्रतीक आहे; तसेच साडेतीन दिवस, किंवा एक हजार दोनशे साठ वर्षे अथवा दिवस, हेही त्याचेच प्रतीक आहेत.
जुलै २०२३ मध्ये मायकल खाली उतरला तेव्हा, रस्त्यांवरील मृत्यूचे साडेतीन दिवस समाप्त झाले, कारण ख्रिस्ताने एक लाख चव्वेचाळीस हजारांमध्ये आपल्या देवत्वाचे मानवत्वाशी एकत्रीकरण करण्याचे कार्य आरंभ केले. त्या कार्याचे प्रतिनिधित्व पेंटेकोस्टपूर्वीच्या दहा दिवसांनी झाले, जेव्हा पाप दूर करण्यात आले आणि बंधूंमध्ये एकता प्रस्थापित करण्यात आली. दहा ही संख्या परीक्षेच्या प्रक्रियेचे प्रतिनिधित्व करते, आणि ती परीक्षा-प्रक्रिया पेंटेकोस्टला समाप्त झाली, जे रविवारच्या कायद्याचे प्रतिनिधित्व करते.
नेमक्या त्याच इतिहासात, जिथे चाळीसाव्या वचनामध्ये आठ पर्शियन राजे आणि यहूदी व रोम यांच्यातील संधीचा इतिहास हा पशूच्या प्रतिमेच्या परीक्षेची प्रक्रिया दर्शवितो, तिथेच पेन्टेकोस्टकडे नेणाऱ्या दहा दिवसांमध्ये कुमारिकांच्या परीक्षेची प्रक्रिया चित्रित केली आहे. त्या इतिहासात प्रोटेस्टंटवाद आणि प्रजासत्ताकवाद यांची धर्मत्यागी शिंगे एकत्र येऊन पशूची प्रतिमा निर्माण करतात; तर खरे प्रोटेस्टंट शिंग आपले मनुष्यत्व ख्रिस्ताच्या दैवीत्वाशी एकरूप करते, आणि अशा रीतीने एका प्रक्रियेत ख्रिस्ताची प्रतिमा घडविते, जी उपासकांच्या दोन वर्गांना वेगळे करते.
सात मेघगर्जना म्हणून दर्शविण्यात आलेल्या ऐतिहासिक घटना दानिएल अकराव्या अध्यायाच्या तेराव्या ते पंधराव्या वचनांनी दर्शविलेल्या इतिहासात उघड केल्या जातात; आणि त्या सर्व एकत्रितपणे चाळीसाव्या वचनातील गुप्त इतिहासाशी संरेखित आहेत, जो लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार कायद्यापाशी समाप्त होतो, जिथे शब्बाथ पाळणाऱ्यांसाठी कृपाकाल बंद होतो.
“पुन्हा, या दृष्टांतांद्वारे हे शिकविले जाते की न्यायानंतर कृपाकाळ असणार नाही. सुवार्तेचे कार्य पूर्ण झाल्यावर तत्काळ चांगल्यां व दुष्टां यांच्यात विभाजन होते, आणि प्रत्येक वर्गाचे भाग्य सदासर्वकाळासाठी निश्चित केले जाते.” Christ’s Object Lessons, 123.
शहाणे आणि मूर्ख, लाओदिकीये व फिलाडेल्फिये, किंवा गहू आणि तणे यांचे विभाजन देवदूतांद्वारे केले जाते.
“कोंडा आणि गहू या दोघांनाही कापणीपर्यंत एकत्र वाढू द्या. मग वेगळे करण्याचे कार्य देवदूतच करतात.” Selected Messages, book 2, 69.
कृपाकाळ संपुष्टात येण्याच्या अगदी आधी ज्यावरील मुद्रिका उघडली जाते, तो संदेश देवाच्या लोकांच्या कार्याची ओळख करून देतो, जसे देवदूतांद्वारे त्याचे प्रतीकात्मक प्रतिनिधित्व केलेले आहे. या लेखांमध्ये समाविष्ट असलेला संदेश आता पृथ्वीभर साठाहून अधिक भाषांत (tongues) प्रकाशित केला जात आहे. हे कार्य आता कृपाकाळ संपण्याच्या अगदी आधी पूर्ण केले जात आहे, आणि हा संदेश सादर करणे हे देवाच्या शेवटच्या दिवसांतील लोकांचे कार्य आहे. हा संदेश सात गडगडाटांनी प्रतीकित केलेल्या घटनांची ओळख करून देतो, आणि हा संदेश समजून घेण्याचे व सादर करण्याचे कार्य शहाण्या कुमारिकांचा अनुभव उत्पन्न करते.
आपण हा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.
“रात्रीच्या दृष्टान्तांत माझ्यासमोर एक अत्यंत प्रभावी दृश्य उभे राहिले. मी अग्नीचा एक प्रचंड गोळा काही सुंदर वाड्यांमध्ये पडताना पाहिला, आणि त्यामुळे त्यांचा तत्क्षणी नाश झाला. मी कोणाला तरी असे म्हणताना ऐकले: ‘देवाचे न्यायनिवाडे पृथ्वीवर येणार आहेत हे आम्हाला ठाऊक होते; परंतु ते इतक्या लवकर येतील हे आम्हाला ठाऊक नव्हते.’ इतरांनी, वेदनाग्रस्त आवाजात, असे म्हटले: ‘तुम्हाला ठाऊक होते! मग तुम्ही आम्हाला का सांगितले नाही? आम्हाला ठाऊक नव्हते.’ सभोवती सर्व बाजूंनी मी अशाच प्रकारचे धिक्काराचे शब्द उच्चारले जात असल्याचे ऐकले.”
“महान क्लेशात मी जागी झाले. मी पुन्हा निजले, आणि मला असे भासले की मी एका मोठ्या सभेत आहे. अधिकारस्थानी असलेला एक जण त्या मंडळींना संबोधित करीत होता, ज्यांच्या समोर जगाचा नकाशा पसरवलेला होता. तो म्हणाला की तो नकाशा देवाच्या द्राक्षमळ्याचे चित्र दर्शवितो, ज्याची मशागत केली गेली पाहिजे. स्वर्गातून ज्याच्यावर प्रकाश पडेल, त्याने तो प्रकाश इतरांवर परावर्तित करावा. अनेक ठिकाणी दिवे प्रज्वलित केले जावेत, आणि या दिव्यांपासून आणखी इतर दिवे प्रज्वलित केले जावेत.”
हे शब्द पुन्हा सांगितले गेले: ‘तुम्ही पृथ्वीचे मीठ आहात; परंतु जर मिठाचाच खारटपणा गेला, तर ते पुन्हा कशाने खारट केले जाईल? ते पुढे कशासाठीही उपयोगाचे राहत नाही, तर बाहेर टाकून देण्यास आणि माणसांच्या पायाखाली तुडविले जाण्यासच योग्य ठरते. तुम्ही जगाचा प्रकाश आहात. डोंगरावर वसलेले नगर लपविता येत नाही. तसेच लोक दिवा लावून तो मापाखाली ठेवत नाहीत, तर दिवट्यावर ठेवतात; आणि तो घरातील सर्वांना प्रकाश देतो. त्याप्रमाणे तुमचा प्रकाश माणसांसमोर असा चमकू द्या की, त्यांनी तुमची सत्कर्मे पाहून स्वर्गातील तुमच्या पित्याचा गौरव करावा.’ मत्तय 5:13–16.
“मी शहरांमधून आणि गावांमधून, तसेच पृथ्वीवरील उंच ठिकाणांमधून आणि खालच्या ठिकाणांमधून प्रकाशाच्या तेजस्वी किरणांना झळकत असलेले पाहिले. देवाच्या वचनाचे पालन करण्यात आले, आणि त्याचा परिणाम असा झाला की प्रत्येक शहरात व गावात त्याच्यासाठी स्मारके उभी राहिली. त्याचे सत्य संपूर्ण जगभर घोषित करण्यात आले.”
“त्यानंतर तो नकाशा काढून टाकण्यात आला आणि त्याच्या जागी दुसरा ठेवण्यात आला. त्यावर केवळ काही ठिकाणांहूनच प्रकाश झळकत होता. उर्वरित जग अंधारात होते, आणि येथे-तेथे फक्त क्षीण प्रकाशाची एखादी झलक दिसत होती. आमच्या शिक्षकाने म्हटले: ‘हा अंधार मनुष्यांनी आपल्या स्वतःच्या मार्गाचे अनुसरण केल्याचा परिणाम आहे. त्यांनी दुष्टतेकडे असलेल्या आनुवंशिक आणि जोपासलेल्या प्रवृत्तींचे पोषण केले आहे. त्यांनी प्रश्न उपस्थित करणे, दोष काढणे आणि आरोप करणे हेच आपल्या जीवनाचे मुख्य कार्य बनविले आहे. त्यांची अंतःकरणे देवाबरोबर योग्य स्थितीत नाहीत. त्यांनी आपला प्रकाश पायलीखाली लपवून ठेवला आहे.’”
“जर ख्रिस्ताचा प्रत्येक सैनिक आपले कर्तव्य पार पाडले असते, जर सियोनच्या भिंतीवरील प्रत्येक रखवालदाराने रणशिंगाचा स्पष्ट नाद केला असता, तर या वेळेपर्यंत जगाने इशाऱ्याचा संदेश ऐकला असता. परंतु हे कार्य अनेक वर्षे मागे पडले आहे. मनुष्य झोपले असताना, सैतानाने आपल्यावर गुप्तपणे आघाडी घेतली आहे.” Testimonies, volume 9, 28, 29.