आता आपण हे ओळखत आहोत की सात गडगडाटांनी दर्शविलेल्या घटनांपैकी एक घटना म्हणजे ख्रिस्त आपल्या लोकांना दुसऱ्यांदा एकत्र करीत आहे हे कार्य, ज्याची सुरुवात त्याने जुलै २०२३ मध्ये केली. मिलराइट इतिहास हे ओळखतो की हे कार्य इस्लामच्या युद्धकार्यातील पार्श्वभूमीवर दिलेल्या संदेशासह पूर्ण केले जाते.
हा संदेश येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण आहे, जो कृपाकाळ संपण्याच्या अगदी आधी उघडला जातो; परंतु तो संदेश तिसऱ्या धिक्काराच्या संदेशाद्वारे वहिला जातो (म्हणजेच त्याच्या संदर्भात ठेवला जातो). ज्या काळात प्रभुने 1849 मध्ये दुसऱ्यांदा आपला हात पुढे केला होता, त्याच वेळी सिस्टर व्हाईट संतप्त राष्ट्रांच्या हालचालीविषयी भाष्य करीत होत्या, जी इस्लामचे प्रतीक आहे.
“१६ डिसेंबर, १८४८ रोजी, परमेश्वराने मला आकाशाच्या सामर्थ्यांच्या हादरविण्याचे एक दर्शन दिले. मत्तय, मार्क आणि लूक यांनी नोंदविलेली चिन्हे देताना प्रभूने जेव्हा ‘आकाश’ असे म्हटले, तेव्हा त्याचा अर्थ खरोखर आकाश हाच होता; आणि जेव्हा त्याने ‘पृथ्वी’ असे म्हटले, तेव्हा त्याचा अर्थ पृथ्वी हाच होता, असे मी पाहिले. आकाशाची सामर्थ्ये म्हणजे सूर्य, चंद्र आणि तारे. ते आकाशात राज्य करतात. पृथ्वीची सामर्थ्ये म्हणजे पृथ्वीवर राज्य करणाऱ्या त्या सत्ता होत. देवाच्या वाणीने आकाशाची सामर्थ्ये हादरविली जातील. तेव्हा सूर्य, चंद्र आणि तारे आपल्या स्थानांवरून हलविले जातील. ते नाहीसे होणार नाहीत, परंतु देवाच्या वाणीने हादरविले जातील.
“काळे, दाट ढग वर आले आणि एकमेकांवर आपटले. आकाशमंडळ दुभंगले व मागे सरकले; मग आम्ही ओरायनमधील त्या उघड्या अवकाशातून वर पाहू शकलो, ज्या ठिकाणाहून देवाचा आवाज आला. पवित्र नगरी त्या उघड्या अवकाशातून खाली उतरेल. मी पाहिले की पृथ्वीच्या सत्ता आता हलविल्या जात आहेत आणि घटना क्रमाने घडत आहेत. युद्ध, आणि युद्धाच्या अफवा, तलवार, दुष्काळ, आणि महामारी—ही प्रथम पृथ्वीच्या सत्ता हलवितात; त्यानंतर देवाचा आवाज सूर्य, चंद्र, आणि तारे, तसेच ही पृथ्वीही, हलवील. मी पाहिले की युरोपातील सत्तांचे हलविले जाणे हे, काही जण शिकवितात तसे, स्वर्गाच्या सत्तांचे हलविले जाणे नाही; तर ते क्रोधित राष्ट्रांचे हलविले जाणे आहे.” Early Writings, 41.
इतिहासकार पुष्टी करतात की 1848 मध्ये युरोपातील राष्ट्रांना जे हादरवीत होते, ते इस्लामच्या सैन्यांच्या हालचाली होत्या; कारण भविष्यवाणीनुसार त्यांचे प्रतीक त्या शक्तीप्रमाणे केलेले आहे जी राष्ट्रांना क्रोधित करते. प्रभूने 1840 ते 1844 या इतिहासकाळात दुसऱ्यांदा आपला हात पुढे केल्याच्या पहिल्या साक्षीमध्ये, मध्यरात्रीच्या आक्रंदनाचा संदेश एक्सेटर येथील शिबिरसभेला पोहोचला. तेथून 22 ऑक्टोबर 1844 पर्यंत तो संदेश संयुक्त संस्थानांच्या पूर्व किनारपट्टीवर भरतीच्या प्रचंड लाटेसारखा पसरला. त्या चळवळीचे प्रतिरूप ख्रिस्ताच्या यरुशलेममधील विजयोत्सवी प्रवेशाने दर्शविले गेले होते, आणि ख्रिस्ताला यरुशलेममध्ये घेऊन जाणारे जनावर गाढव होते.
मध्यरात्रीच्या आरोळीचा संदेश हा येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाच्या संपूर्ण भविष्यवाणीपर संदेशाचे प्रतिनिधित्व करतो; परंतु ते प्रकटीकरण तिसऱ्या धिक्काराच्या इस्लामच्या राष्ट्रांना क्रोधित करणाऱ्या संदर्भात ठेवलेले आहे, कारण येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण असलेला संदेश वाहून नेणारा इस्लामच आहे. येशू हा यहूदाच्या कुळातील सिंह आहे, आणि तो “गाढवाच्या” संदेशाशी बांधलेला आहे.
यहूदा, तुझ्या भावांकडून तुझी स्तुती होईल; तुझा हात तुझ्या शत्रूंच्या मानेवर असेल; तुझ्या पित्याची मुले तुझ्यासमोर नतमस्तक होतील. यहूदा सिंहाचे पिल्लू आहे; माझ्या पुत्रा, तू भक्ष्यापासून वर आला आहेस; तो वाकून बसला, सिंहाप्रमाणे तो पहुडला, आणि वृद्ध सिंहाप्रमाणेही; त्याला उठविण्याचे धाडस कोण करील? शिलो येईपर्यंत राजदंड यहूदापासून दूर जाणार नाही, किंवा त्याच्या पायांमधून विधिदाता निघून जाणार नाही; आणि लोकांचे एकत्र येणे त्याच्याकडे होईल. तो आपले शिंगरू द्राक्षवेलीस बांधील, आणि आपल्या गाढवीच्या पिल्लास उत्तम द्राक्षवेलीस बांधील; त्याने आपली वस्त्रे द्राक्षारसात धुतली, आणि आपले कपडे द्राक्षांच्या रक्तात धुतले; त्याचे डोळे द्राक्षारसाने लाल होतील, आणि त्याचे दात दुधाने शुभ्र होतील. उत्पत्ति 49:8–12.
“लोकांचे एकत्रीकरण” हे यहूदाद्वारेच साध्य होते. ख्रिस्त, यहूदा म्हणून, “द्राक्षवल्ली” देखील आहे, आणि “उत्तम द्राक्षवल्ली” “गाढवाच्या पिलाला” बांधलेली आहे. त्याची “वस्त्रे” “द्राक्षारसात” धुतली जातात, जो “द्राक्षांचे रक्त” होता. ख्रिस्ताने गेथसेमने येथे, जेव्हा त्याला रक्ताचा घाम फुटला, तेव्हाच आपले रक्त सांडण्यास प्रारंभ केला; आणि गेथसेमनेचा अर्थ “जैतुनाचा घाणा” असा होतो. गेथसेमनेपासून क्रूसापर्यंत त्याने सर्व मनुष्यांना स्वतःकडे एकवटण्यासाठी आपले अमूल्य रक्त सांडले.
आता या जगाचा न्याय होत आहे; आता या जगाचा अधिपती बाहेर टाकला जाईल. आणि मी, जर पृथ्वीवरून उंच केला गेलो, तर सर्व मनुष्यांना माझ्याकडे आकर्षून घेईन. तो कोणत्या प्रकारच्या मरणाने मरणार आहे, हे सूचित करण्यासाठी त्याने असे म्हटले. योहान 12:31–33.
सर्व मनुष्यांना स्वतःकडे ओढण्याचे ख्रिस्ताचे कार्य हे दोन टप्प्यांची प्रक्रिया आहे; कारण तो प्रथम “इस्राएलचे बहिष्कृत” यांना एकत्र करतो, आणि मग त्यांचा ध्वजासारखा उपयोग करून आपल्या इतर कळपाला आकर्षित करतो.
मी चांगला मेंढपाळ आहे; आणि मी माझ्या मेंढरांना ओळखतो, आणि माझी मेंढरे मला ओळखतात. जसा पिता मला ओळखतो, तसाच मी पित्याला ओळखतो; आणि मी मेंढरांसाठी माझे प्राण देतो. आणि माझ्याकडे अशीही इतर मेंढरे आहेत, जी या कळपातील नाहीत; त्यांनाही मला आणले पाहिजे, आणि ती माझा आवाज ऐकतील; आणि मग एकच कळप व एकच मेंढपाळ असेल. योहान 10:14–16.
एक लाख चव्वेचाळीस हजार हे त्याला ओळखणाऱ्या “मेंढ्या” आहेत. “इतर मेंढ्या” हा त्याचा कळप आहे, जो निशाण पाहून आणि ऐकून बाबेलोनमधून बाहेर येतो. तो आपले निशाण, म्हणजे त्याच्या मेंढ्या, उभारण्यापूर्वी, तो प्रथम त्यांना दुसऱ्यांदा एकत्र करतो. पवित्र इतिहासातील ती रेषा दानियेल अध्याय अकराच्या तेराव्या ते पंधराव्या वचनांशी सुसंगत आहे, आणि म्हणूनच ती चाळीसाव्या वचनातील गुप्त इतिहासाशीही सुसंगत आहे. ती खऱ्या प्रोटेस्टंट शिंगाची रेषा दर्शविते, जी धर्मत्यागी प्रोटेस्टंट शिंगाचा इतिहास, धर्मत्यागी रिपब्लिकन शिंगाचा इतिहास, आणि एक्केचाळीसाव्या वचनातील रविवारच्या कायद्याच्या थोडे आधी टायरच्या वेश्येच्या आगमनाच्या इतिहासामध्ये अंतर्भूतपणे धावते. खऱ्या प्रोटेस्टंट शिंगाची ही रेषा त्या इतिहासाचेही प्रतिनिधित्व करते आणि त्या संदेशाचेही, ज्यामध्ये एक लाख चव्वेचाळीस हजारांवर शिक्का मारला जातो.
“इस्राएलचे बहिष्कृत” हे “उपहासकांच्या सभे”च्या विरोधातील एक वंशरेषा दर्शवितात, जसे यिर्मया त्यांची ओळख करून देतो, किंवा जसे योहान त्यांना प्रकटीकरणाच्या दुसऱ्या व तिसऱ्या अध्यायांत “सैतानाचे सभास्थान” असे संबोधतो, जिथे स्मुर्णा व फिलदेल्फिया येथील मंडळ्यांना उद्देशून सांगितले आहे. फिलदेल्फियाचे लोक प्रकटीकरणाच्या सातव्या अध्यायातील “एक लाख चव्वेचाळीस हजार” यांचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि स्मुर्णा ही त्याच अध्यायातील “मोठा समुदाय” आहे, ज्याची गणना होऊ शकत नाही. शेवटच्या दिवसांतील तारणप्राप्तांचे हे दोन वर्ग त्या लोकांशी वादात आहेत, जे खोटे बोलतात, आणि जे सैतानाच्या सभास्थानात आहेत, आणि ते देवाचे लोक असल्याचा दावा करतात, कारण ते म्हणतात की ते यहूदी आहेत.
खऱ्या प्रोटेस्टंट शिंगाची रेषा त्या वादविवादाने बनलेली आहे, जो त्यांच्यामध्ये आणि पूर्वीच्या करारातील लोकांमध्ये अस्तित्वात आहे, ज्यांना त्या वेळी बाजूला काढले जात आहे. त्याच इतिहासात विश्वासू लोक धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवाद आणि कॅथलिकवाद यांच्या रेषेशीही वादविवादात आहेत. ही तीन धार्मिक घटक खऱ्या प्रोटेस्टंट शिंगाच्या रेषेमध्ये सूक्ष्म स्तरावर अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा यांचे प्रतिनिधित्व करतात.
“मी पाहिले की नामधारी चर्च आणि नामधारी अॅडव्हेंटिस्ट, यहूदाप्रमाणे, आमच्याविरुद्ध उभे राहण्यासाठी कॅथलिकांचा प्रभाव मिळविण्याच्या हेतूने आम्हाला त्यांच्याकडे विश्वासघाताने सोपवतील. त्या वेळी संत हे एक अपरिचित लोक असतील, कॅथलिकांना फारसे ज्ञात नसलेले; परंतु चर्चेस आणि नामधारी अॅडव्हेंटिस्ट, ज्यांना आमच्या विश्वासाविषयी आणि आमच्या प्रथांविषयी माहिती आहे (कारण त्यांनी शब्बाथमुळे आमचा द्वेष केला, कारण ते त्याचे खंडन करू शकले नाहीत), ते संतांचा विश्वासघात करतील आणि त्यांना कॅथलिकांकडे अशा लोकांप्रमाणे दाखल करतील की जे लोकांच्या संस्थांचा अवमान करतात; म्हणजे, ते शब्बाथ पाळतात आणि रविवारीची उपेक्षा करतात.” Spalding and Magan, 1, 2.
आपण या उताऱ्याचा यापूर्वी विचार केला आहे, आणि तसे करताना आपण हे ओळखले की “नामधारी चर्च” हा शब्दप्रयोग आणि “नामधारी अॅडव्हेंटिस्ट” हा शब्दप्रयोग, सिस्टर व्हाइट यांनी हे शब्द लिहिले त्या काळी, वेगळा अर्थ आणि उपयोग धारण करीत होते. तरीही संदेष्ट्यांनी त्यांच्या स्वतःच्या इतिहासापेक्षा शेवटच्या दिवसांसाठी अधिक बोलले आहे; म्हणून या उताऱ्यात शेवटच्या दिवसांतील नामधारी चर्च म्हणजे धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवाद होय. “नामधारी” या शब्दाचा अर्थ “केवळ नावापुरता” असा आहे.
तथाकथित प्रोटेस्टंट मंडळीने इ.स. १८४४ मध्ये रोमाविरुद्ध निषेध करणे थांबविले, जेव्हा त्यांनी विश्वासाने परमपवित्र स्थानात प्रवेश करण्याविरुद्ध बंड केले; तेथे त्यांनी उपासनेचा योग्य दिवस सातव्या दिवसाचा सब्बाथ आहे हे ओळखू शकले असते. त्याऐवजी, त्यांनी सूर्योपासना कायम ठेवली, जी कॅथलिक धर्माची खूण आहे. जर तुम्ही तिच्या अधिकाराच्या प्रतीकाला स्वीकारले असेल, ज्यास रोमन मंडळीने वारंवार बायबलमधील उपासनेचा दिवस सातव्या दिवसाच्या सब्बाथपासून रविवारपर्यंत बदलण्याच्या आपल्या अधिकाराचे चिन्ह म्हणून घोषित केले आहे, तर रोमाविरुद्ध “निषेध” करणे—जे “प्रोटेस्टंट” या शब्दाची एकमेव व्याख्या आहे—अशक्य आहे.
“नामधारी अॅडव्हेंटिस्ट” हे ते आहेत जे स्वतःला सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट असल्याचे घोषित करतात; परंतु त्यांची ओळख यहूदाप्रमाणेही केली जाते, जो आपल्या अंगीकाराशी विश्वासघात केलेल्या शिष्याचे प्रतीक आहे. नामधारी सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट मंडळी “पवित्र जनांचा” द्वेष करील, आणि ते पवित्र जन मग “अपरिचित लोक” ठरतील. ते त्या अपरिचित पवित्र जनांचा “शब्बाथमुळे” द्वेष करतात, कारण त्या सत्याचे ते “खंडन” करू शकत नाहीत. सिस्टर व्हाइट यांच्या इतिहासातील शब्बाथविषयक सत्य हे सातव्या दिवसाचा शब्बाथ होते; परंतु ते शेवटच्या दिवसांतील शब्बाथविषयक सत्याचे प्रतिरूप आहे, ज्याचे खंडन करता येत नाही, आणि तेच ते तत्त्वज्ञान आहे जे लाओदीकेय सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिझमने 1863 मधील आपल्या बंडात प्रथम नाकारले. ते तत्त्वज्ञान विल्यम मिलर यांनी प्रथम शोधून काढलेले पहिले मूलाधार सत्य होते, आणि ते अॅडव्हेंटिझमच्या त्या मूलाधार सत्यांचे प्रतिनिधित्व करते ज्यांत नामधारी अॅडव्हेंटिस्ट चालण्यास नकार देतात, जसे यिर्मयाच्या जुन्या मार्गांनी दर्शविले आहे. ते शब्बाथविषयक सत्य म्हणजे लेवीय पुस्तक अध्याय सव्वीस मधील “सात वेळा” होय.
फिलादेल्फिया आणि स्मिर्ना यांनी बनलेली खरी प्रोटेस्टंट धर्मरेषा, यहूदा म्हणून दर्शविलेल्यांकडून विश्वासघातास बळी पडते. यहूदाने येशूचा तीन वेळा विश्वासघात करण्याचा करार केला; अशा रीतीने त्याने क्रूसापूर्वी सुरू होऊन क्रूसावर समाप्त झालेल्या प्रगतिशील विश्वासघाताची ओळख करून दिली. दानियेल अकरा अध्यायातील सोळावे वचन रविवारीच्या कायद्याचे प्रतिनिधित्व करते, ज्याचे प्रतिरूप क्रूस होता. म्हणून, सोळाव्या वचनातील रविवारीच्या कायद्यापूर्वी येणाऱ्या वचनांमध्ये, जो एकेचाळीसाव्या वचनातील रविवारीचा कायदाही आहे, अंतिम दिवसांतील संतांवर तीन-टप्प्यांचा विश्वासघात आणला जातो. हा विश्वासघात त्या कालखंडात घडतो, जेव्हा प्रभु आपल्या अंतिम दिवसांतील ध्वजाला दुसऱ्यांदा एकवटत आहे.
आणि त्या दिवशी यशयाच्या मूळाचा एक अंकुर उभा राहील, जो लोकांसाठी ध्वजासारखा असेल; त्याच्याकडे परराष्ट्रीय लोक शोध घेत येतील; आणि त्याचे विश्रांतीस्थान गौरवशाली असेल. आणि त्या दिवशी असे घडेल की, प्रभु आपला हात पुन्हा दुसऱ्यांदा पुढे करून आपल्या उरलेल्या लोकांचा अवशेष परत मिळवील, जो अश्शूरमधून, मिसरमधून, पत्रोसमधून, कूशमधून, एलाममधून, शिनारमधून, हमाथमधून आणि समुद्रातील बेटांमधून शिल्लक राहिलेला असेल. आणि तो राष्ट्रांसाठी एक ध्वज उभारील, आणि इस्राएलच्या हाकलून दिलेल्यांना एकत्र जमवील, आणि पृथ्वीच्या चारही कोपऱ्यांतून यहूदाच्या विखुरलेल्यांना गोळा करील. एफ्राईमचा मत्सरही नाहीसा होईल, आणि यहूदाचे विरोधक नष्ट केले जातील; एफ्राईम यहूदाचा मत्सर करणार नाही, आणि यहूदा एफ्राईमला त्रास देणार नाही. परंतु ते पश्चिमेकडे पलिष्ट्यांच्या खांद्यांवर झेप घेतील; ते एकत्र येऊन पूर्वेकडील लोकांना लुटतील; ते एदोम आणि मोआब यांच्यावर आपला हात ठेवतील; आणि अम्मोनची मुले त्यांचे आज्ञापालन करतील. यशया 11:10–14.
यशया दहाव्या वचनात “त्या दिवशी” या वाक्यप्रचाराद्वारे या उताऱ्याची ऐतिहासिक पार्श्वभूमी दर्शवितो. म्हणून तो “दिवस” दहाव्या वचनाच्या आधी येणाऱ्या वचनांमध्ये ओळखून दिलेला आहे. “तो दिवस” नेमका कधी आहे हे ओळखण्यास आम्हाला सहाय्य करणाऱ्या संदर्भापर्यंत आपण या विशिष्ट भविष्यवाणीपर कथनाचा मागोवा घेत गेलो, तर आपण दहाव्या अध्यायाच्या पहिल्या वचनापर्यंत येऊन पोहोचतो.
जे अन्यायी आज्ञा जाहीर करतात, आणि जे त्यांनी ठरवून दिलेले क्लेशकारक लेखन लिहितात, त्यांना धिक्कार असो. यशया 10:1.
सिस्टर व्हाइट यांनी या वचनातील “अन्यायी हुकूम” हा लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार-कायद्यास म्हणून ओळखले आहे:
“दुराच्या मैदानात जशी सोन्याची प्रतिमा उभी करण्यात आली होती, तशीच एक मूर्तिपूजक शब्बाथ उभी करण्यात आली आहे. आणि बाबेलचा राजा नबुखद्नेझर याने जसा असा हुकूम जारी केला होता की जे कोणी या प्रतिमेसमोर नतमस्तक होऊन तिची उपासना करणार नाहीत त्यांना ठार मारले जाईल, तसेच एक जाहीरनामा करण्यात येईल की जे कोणी रविवार संस्थेचा आदर करणार नाहीत त्यांना कारावास आणि मृत्यू यांच्या शिक्षेला सामोरे जावे लागेल. अशा प्रकारे प्रभूचा शब्बाथ पायदळी तुडविला जातो. परंतु प्रभूने जाहीर केले आहे, ‘हाय त्यांना जे अन्यायी फर्माने काढतात, आणि जे क्लेशकारक गोष्टी लिहितात ज्या त्यांनी नेमून दिलेल्या आहेत’ [Isaiah 10:1]. [Zephaniah 1:14–18]” Manuscript Releases, volume 14, 92.
परमेश्वर आपल्या लोकांना दुसऱ्यांदा एकत्र जमविण्याचा संदर्भ निकट येत असलेल्या रविवारच्या कायद्याच्या संकटाच्या इतिहासात ठेवलेला आहे; कारण दहाव्या अध्यायाच्या बाराव्या वचनात यशया असे सांगतो की, परमेश्वर अधर्मी फतव्यावर, म्हणजेच रविवारच्या कायद्यावर, आपला कार्यकारी न्याय आणण्यापूर्वी आपल्या लोकांमध्ये एक कार्य पूर्ण करतो.
म्हणून असे होईल की, प्रभुने सियोन पर्वतावर आणि यरुशलेमवर आपले सर्व कार्य पूर्ण केल्यावर, मी अश्शूराच्या राजाच्या गर्विष्ठ हृदयाचे फळ आणि त्याच्या उन्मत्त दृष्टीच्या गौरवाला शिक्षा करीन. यशया 10:12.
“झिओनवर आणि यरुशलेमवर” जे “कार्य” प्रभू पापसत्तेची शिक्षा रविवारच्या कायद्यापासून सुरू होण्यापूर्वी “पूर्ण करतो”, ते एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाचे कार्य होय. यहेज्केल अध्याय नऊमध्ये, लेखकाची दवात असलेला मनुष्य यरुशलेममधून फिरून त्या लोकांवर चिन्ह ठेवतो जे “देशात” आणि मंडळीत केल्या जाणाऱ्या घृणास्पद कृत्यांबद्दल “उसासे टाकतात आणि आक्रोश करतात”. त्या कार्यामध्ये प्रभू इस्राएलच्या तडीपार झालेल्यांना दुसऱ्यांदा एकत्र गोळा करण्याच्या प्रक्रियेचाही समावेश आहे. तो त्यांना पृथ्वीच्या चार कोपऱ्यांतून एकत्र करतो, आणि “पृथ्वीचे चार कोपरे” हे आठ भौगोलिक प्रदेशांनी दर्शविलेले आहेत. आठ हा पशूच्या प्रतिमेच्या परीक्षेच्या प्रक्रियेचा प्रतीक आहे; त्यामुळे हे ओळखले जाते की जे ध्वज ठरणार होते त्यांचे अंतिम एकत्रीकरण त्या काळात घडते जेव्हा पृथ्वीवर पशूच्या प्रतिमेची परीक्षा पूर्ण केली जात असते.
“एफ्राईम” “यहूदावर मत्सर करीत नाही, आणि यहूदा” “एफ्राईमाला पीडा देत नाही,” यांद्वारे दर्शविलेली एकता तेव्हा घडते, जेव्हा यहूदाचे विरोधक तोडून टाकले जातात. भविष्यवाणीच्या अर्थाने, पूर्वीचे करारातील लोक, ज्यांचे प्रतिनिधित्व यहूदास, किंवा सैतानाची सभास्थाने, किंवा उपहास करणाऱ्यांची सभा, किंवा मिलराइट इतिहासातील प्रोटेस्टंट, किंवा ख्रिस्ताच्या इतिहासातील यहूदी करतात, ते पहिल्या निराशेच्या वेळी “तोडून टाकले” जातात. जेव्हा यिर्मया हाच इतिहास प्रतिरूपाने दर्शवितो, तेव्हा त्याला अशी आज्ञा देण्यात आली की त्याने कधीही उपहास करणाऱ्यांच्या सभेकडे परत जाऊ नये; तथापि, त्यांनी पश्चात्ताप करावयाचा निवड केला, तर ते त्याच्याकडे परत येऊ शकत होते.
१८ जुलै, २०२० पासून रविवारच्या कायद्यापर्यंत, प्रभु आपल्या अंतिम-दिवसांच्या लोकांना दुसऱ्यांदा एकत्र करीत आहे. तो त्यांना जगभरातून एकत्र करीत आहे, त्या काळात जेव्हा तो यहूदा व यरुशलेम यांच्यावरचे आपले संपूर्ण कार्य पूर्ण करीत आहे. त्या मुद्रांकणाच्या काळात, देवाचे अंतिम-दिवसांचे लोक अस्पष्ट असतील, तरीसुद्धा त्यांच्या कार्याला विरोध करणाऱ्या त्रिगुणी संघटनेचा त्यांना सामना करावा लागेल.
कॅथलिकमत हे त्रिवेणी संघटनाचे पशू आहे, आणि तिच्या कन्यांपैकी एक ती श्रेणी आहे जिला सिस्टर व्हाईट नाममात्र चर्च म्हणून ओळखतात. त्या खोट्या संदेष्ट्याचे प्रतिनिधित्व करतात. यहूदाने दर्शविलेल्या नाममात्र लाओदिकीया अॅडव्हेंटिस्टांचे या प्रतिरूपात अजगर म्हणून प्रतिनिधित्व केले आहे. इ.स. 1863 मधील बंडखोरीचे प्राचीन इस्राएलच्या पहिल्या कादेश येथील बंडखोरीद्वारे प्रतिरूपण झाले होते, जेव्हा त्यांनी यहोशवा व कालेब यांचा संदेश नाकारण्याची आणि मिसरदेशात परत जाण्याची निवड केली. मिसरदेश हा अजगराचे प्रतीक आहे.
हे मनुष्यपुत्रा, तू आपले तोंड मिसराचा राजा फारो याच्या विरुद्ध कर, आणि त्याच्या विरुद्ध, तसेच सर्व मिसराच्या विरुद्ध भविष्यवाणी कर: बोल आणि सांग, परमेश्वर देव असे म्हणतो: पाहा, मिसराचा राजा फारो, तुझ्या विरुद्ध मी आहे—तो महान अजगर, जो आपल्या नद्यांच्या मध्यभागी पडून राहतो, आणि म्हणतो, ‘माझी नदी माझीच आहे, आणि मी ती स्वतःसाठी निर्माण केली आहे.’ यहेज्केल 29:2, 3
कादेश येथील बंडाने त्या परीक्षेच्या प्रक्रियेतील दहावी परीक्षा दर्शविली, ज्या प्रक्रियेमुळे इजिप्तमधून बाहेर काढण्यात आलेल्या निवडलेल्या लोकांचा नकार व मृत्यू घडून आला; आणि त्याने 22 ऑक्टोबर 1844 रोजी फिलाडेल्फियन मिलेराइट अॅडव्हेंटिझमवर आणण्यात आलेल्या परीक्षेच्या प्रक्रियेतील अंतिम परीक्षेचे प्रतिरूप दर्शविले, जी 1863 च्या बंडाने समाप्त झाली. प्राचीन इस्राएलच्या इतिहासाच्या अगदी शेवटी, यहूद्यांनी “मोठ्याने ओरडून म्हटले, ‘याला दूर करा, याला दूर करा, याला क्रूसावर खिळा.’ पिलात त्यांना म्हणाला, ‘मी तुमच्या राजाला क्रूसावर खिळू का?’ मुख्य याजकांनी उत्तर दिले, ‘कैसराशिवाय आमचा दुसरा राजा नाही.’” पहिल्या बंडात आणि शेवटच्या बंडात, पूर्वीच्या करारातील लोकांनी अजगराच्या प्रतीकाला (इजिप्त आणि मूर्तिपूजक रोम) आपला राजा म्हणून ओळखण्याची निवड केली.
१८ जुलै, २०२० रोजी “यहूदाच्या विरोधकांना” “छेदून टाकण्यात आले,” आणि एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे मंदिर उभारण्यात आले. उरलेले एवढेच होते की, कराराचा दूत अचानक आपल्या मंदिरात येण्यापूर्वी त्या मंदिराचे शुद्धीकरण व्हावे. मिलराइट इतिहासाचे मंदिर १७९८ पासून १८४४ पर्यंतच्या सेहेचाळीस वर्षांत उभारण्यात आले. १९ एप्रिल, १८४४ रोजी झालेल्या पहिल्या निराशेनंतर प्रोटेस्टंटांना छेदून टाकण्यात आले आणि ते सैतानाच्या सभागृहाचा, उपहासकांच्या मंडळीचा, रोमची एक कन्या, असा भाग बनले. त्या बिंदूपासून २२ ऑक्टोबर, १८४४ पर्यंत विश्वासूंनी ख्रिस्ताच्या पाठोपाठ परमपवित्र स्थानी प्रवेश करण्यापूर्वी शुद्धीकरणाची एक प्रक्रिया घडून आली, जेणेकरून तो त्यांच्या मानवतेशी आपले देवत्व जोडण्याचे कार्य पूर्ण करू शकेल.
खऱ्या प्रोटेस्टंट शिंगाचा इतिहास—जो अन्यायी हुकुमनामा जाहीर होण्याच्या अगदी आधी दुसऱ्यांदा एकत्र केला जातो, जेणेकरून ते बाबेलमधून त्याच्या इतर कळपाला बाहेर बोलाविण्यासाठी देव वापरत असलेला ध्वज ठरावेत—तो त्याच काळात घडतो ज्यात धर्मत्यागी रिपब्लिकन आणि प्रोटेस्टंट शिंगे एकत्र येत आहेत, आध्यात्मिक व्यभिचार करीत आहेत, आणि अशा रीतीने एक देह, किंवा एक मंदिर, होत आहेत, जे पशूची प्रतिमा आहे. त्याच वेळी देवाचे मंदिर ख्रिस्ताची प्रतिमा धारण करीत आहे.
आपण हा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.
परमेश्वराकडून यिर्मयाला आलेले वचन असे होते: “परमेश्वराच्या मंदिराच्या द्वारात उभा राहा आणि तेथे हे वचन जाहीर करून म्हण, ‘हे यहूदातील सर्व लोकांनो, जे या द्वारांतून परमेश्वराची उपासना करण्यासाठी प्रवेश करता, परमेश्वराचे वचन ऐका. इस्राएलाचा देव, सेनाधीश परमेश्वर, असे म्हणतो: आपले मार्ग आणि आपली कृत्ये सुधारा, आणि मी तुम्हाला या ठिकाणी वसवीन. “परमेश्वराचे मंदिर, परमेश्वराचे मंदिर, परमेश्वराचे मंदिर हीच आहेत,” असे म्हणणाऱ्या खोट्या शब्दांवर भरवसा ठेवू नका. कारण जर तुम्ही खरोखरच आपले मार्ग आणि आपली कृत्ये सुधाराल; जर तुम्ही मनुष्य आणि त्याचा शेजारी यांच्यामध्ये खरोखर न्याय कराल; जर तुम्ही परदेशी, पितृहीन आणि विधवा यांचा छळ करणार नाही, आणि या ठिकाणी निरपराध रक्त सांडणार नाही, आणि स्वतःच्या अहितासाठी इतर देवांच्या मागे जाणार नाही; तर मी तुम्हाला या ठिकाणी, ज्या देशाचा मी तुमच्या पूर्वजांना सर्वकाळासाठी दिला, त्यात वसवीन. पाहा, तुम्ही अशा खोट्या शब्दांवर भरवसा ठेवता, ज्यांचा काही उपयोग नाही. तुम्ही चोरी कराल, खून कराल, व्यभिचार कराल, खोटी शपथ घ्याल, बआलासाठी धूप अर्पण कराल, आणि ज्यांना तुम्ही ओळखत नाही अशा इतर देवांच्या मागे जाल; आणि मग माझ्या नावाने ओळखल्या जाणाऱ्या या घरात येऊन माझ्यासमोर उभे राहाल, आणि म्हणाल, “आम्ही या सर्व घृणास्पद कृत्यांसाठी सुटकेचे झालो आहोत”? माझ्या नावाने ओळखले जाणारे हे घर तुमच्या दृष्टीने दरोडेखोरांची गुहा झाले आहे काय? पाहा, मीही हे पाहिले आहे,’ असे परमेश्वर म्हणतो.”
परंतु आता माझ्या त्या शिलोह येथील स्थळी जा, जेथे मी प्रारंभी माझे नाव स्थापित केले होते, आणि माझी प्रजा इस्राएल यांच्या दुष्टतेमुळे मी त्यास काय केले ते पाहा. आणि आता, परमेश्वर म्हणतो, तुम्ही ही सर्व कृत्ये केली आहेत, आणि मी तुम्हांशी पुन्हा पुन्हा बोललो, पहाटे उठून बोललो, तरी तुम्ही ऐकले नाही; आणि मी तुम्हांस बोलाविले, तरी तुम्ही उत्तर दिले नाही; म्हणून ज्या या घराला माझे नाव देण्यात आले आहे, ज्यावर तुम्ही भरोसा ठेवता, आणि जी जागा मी तुम्हांला व तुमच्या पितरांना दिली, त्या घराचे मी शिलोहप्रमाणेच करीन. आणि जसे मी तुमच्या सर्व बंधूंना, म्हणजे एफ्राईमाच्या संपूर्ण संततीला, माझ्या दृष्टीआड टाकून दिले, तसेच मी तुम्हांलाही माझ्या दृष्टीआड टाकून देईन. म्हणून तू या लोकांसाठी प्रार्थना करू नकोस; त्यांच्या वतीने आक्रोश वा विनंतीही करू नकोस; आणि माझ्याकडे त्यांच्यासाठी मध्यस्थीही करू नकोस; कारण मी तुझे ऐकणार नाही. ते यहूदाच्या नगरांत आणि यरुशलेमच्या रस्त्यांत काय करीत आहेत, हे तुला दिसत नाही काय? यिर्मया ७:१–१७.