दानियेलचे पुस्तक — क्रमांक दोनशे

आणि त्या दिवशी येशैचा एक मूळ अंकुर उभा राहील, जो लोकांसाठी ध्वज ठरेल; त्याच्याकडे परराष्ट्रीय लोक धाव घेतील; आणि त्याचे विश्रांतीस्थान गौरवशाली असेल. आणि त्या दिवशी असे घडेल की, प्रभू आपल्या लोकांच्या उरलेल्या अवशेषांना पुन्हा मिळविण्यासाठी दुसऱ्यांदा आपला हात पुढे करील, जे अश्शूरहून, मिसरहून, पत्रोसहून, कूशहून, एलामहून, शिनारहून, हमाथहून आणि समुद्रातील बेटांहून शिल्लक राहिलेले असतील. आणि तो राष्ट्रांसाठी ध्वज उभा करील, इस्राएलच्या हाकलून दिलेल्यांना एकत्र जमवील, आणि पृथ्वीच्या चारही कोपऱ्यांतून यहूदाच्या विखुरलेल्यांना गोळा करील. एफ्राईमचा मत्सरही नाहीसा होईल, आणि यहूदाचे विरोधक छाटले जातील; एफ्राईम यहूदाचा मत्सर करणार नाही, आणि यहूदा एफ्राईमाला त्रास देणार नाही. यशया 11:10–13.

“देवाच्या लोकांवर परीक्षा येणार आहेत, आणि गव्हापासून तणे वेगळी केली जाणार आहेत. परंतु एफ्राईमने यापुढे यहूदाचा हेवा करू नये, आणि यहूदानेही एफ्राईमास यापुढे त्रास देऊ नये. पवित्र केलेल्या अंतःकरणांतून व ओठांतून दयाळू, कोमल, करुणामय शब्द प्रवाहित होतील. आपण एकचित्त असणे अत्यावश्यक आहे; आणि जर आपण सर्वांनी ख्रिस्ताची नम्रता व लीनता शोधली, तर आपल्यात ख्रिस्ताचे मन असेल, आणि आत्म्याची एकता निर्माण होईल.” Review and Herald, March 19, 1895.

“परंतु निराशेनंतर आलेल्या शंका आणि अनिश्चिततेच्या काळात, आगमनावर विश्वास ठेवणाऱ्यांपैकी अनेकांनी आपला विश्वास सोडून दिला. मतभेद आणि फूट निर्माण झाली.... अशा प्रकारे कार्यात अडथळा आला, आणि जग अंधकारातच राहिले. जर संपूर्ण अॅडव्हेंटिस्ट समुदायाने देवाच्या आज्ञा आणि येशूवरील विश्वास यांवर एकवटले असते, तर आपला इतिहास किती व्यापक रीतीने भिन्न झाला असता!”

“ख्रिस्ताचे आगमन अशा रीतीने विलंबित व्हावे, ही देवाची इच्छा नव्हती. आपल्या लोकांनी, इस्राएलने, अरण्यात चाळीस वर्षे भटकत राहावे, असा देवाचा हेतू नव्हता. त्याने त्यांना थेट कनान देशात नेऊन तेथे त्यांची पवित्र, निरोगी, आनंदी प्रजा म्हणून स्थापना करण्याचे वचन दिले होते. परंतु ज्यांना ही सुवार्ता प्रथम सांगितली गेली, ते ‘अविश्वासामुळे’ आत गेले नाहीत (हिब्रू 3:19). त्यांची अंतःकरणे कुरकुर, बंडखोरी आणि द्वेष यांनी भरलेली होती, आणि तो त्यांच्याबरोबर आपला करार पूर्ण करू शकला नाही.”

“अविश्वास, कुरकुर आणि बंडखोरी यांनी प्राचीन इस्राएलला चाळीस वर्षे कनान देशापासून वंचित ठेवले. त्याच पापांनी आधुनिक इस्राएलचा स्वर्गीय कनानमध्ये प्रवेश विलंबित केला आहे. या दोन्हीपैकी कोणत्याही प्रसंगी देवाच्या वचनांत काही दोष नव्हता. प्रभूचे असल्याचा दावा करणाऱ्या लोकांतील अविश्वास, जगिकता, अप्रतिष्ठापन आणि कलह यांनीच आम्हाला पाप व शोक यांनी भरलेल्या या जगात इतकी वर्षे रोखून ठेवले आहे.” Selected Messages, पुस्तक 1, 68, 69.

आणि शब्बाथाचा दिवस आल्यावर तो सभास्थानात शिकवू लागला; आणि पुष्कळ जण त्याचे ऐकून आश्चर्यचकित झाले व म्हणू लागले, “या मनुष्याला या गोष्टी कोठून आल्या? आणि त्याला दिलेले हे कोणते ज्ञान आहे, की त्याच्या हातून अशी सामर्थ्यवान कृत्येही घडतात?” मार्क 6:2.

ज्याच्या हातात सूप आहे, तो आपले खळे पूर्णपणे स्वच्छ करील, आणि आपला गहू कोठारात जमा करील; परंतु भुसा तो न विझणाऱ्या अग्नीने जाळून टाकील. मत्तय 3:12.

आणि मी दुसरा एक सामर्थ्यवान देवदूत स्वर्गातून खाली येताना पाहिला; तो मेघाने वेष्टित होता; त्याच्या डोक्यावर इंद्रधनुष्य होते, आणि त्याचे मुख जणू सूर्याप्रमाणे होते, आणि त्याचे पाय अग्नीच्या स्तंभांसारखे होते. आणि त्याच्या हातात एक लहानसे पुस्तक उघडे होते; आणि त्याने आपला उजवा पाय समुद्रावर, आणि डावा पाय पृथ्वीवर ठेवला. प्रकटीकरण १०:१, २.

“मी पाहिले आहे की 1843 चा चार्ट परमेश्वराच्या हाताने मार्गदर्शित करण्यात आला होता, आणि तो बदलला जाऊ नये; की त्यातील आकडे त्याला जसे हवे होते तसेच होते; की त्याचा हात त्यावर होता आणि काही आकड्यांतील एक चूक लपवून ठेवत होता, जेणेकरून त्याचा हात काढून घेईपर्यंत कोणीही ती पाहू शकले नाही.” Early Writings, 74.

“ते विश्वासू, निराश झालेले लोक, ज्यांना आपला प्रभू का आला नाही हे समजू शकत नव्हते, त्यांना अंधकारात सोडण्यात आले नाही. पुन्हा त्यांना भविष्यवाणीतील कालखंडांचा शोध घेण्यासाठी त्यांच्या बायबलांकडे नेण्यात आले. प्रभूचा हात त्या आकड्यांवरून दूर करण्यात आला, आणि चूक स्पष्ट करण्यात आली. त्यांनी पाहिले की भविष्यवाणीतील कालखंड 1844 पर्यंत पोहोचत होते, आणि त्यांनी भविष्यवाणीतील कालखंड 1843 मध्ये संपले असे दाखविण्यासाठी जो तोच पुरावा मांडला होता, त्याच पुराव्याने हे सिद्ध केले की ते 1844 मध्ये समाप्त होणार होते.” Early Writings, 237.

आणि मी जो देवदूत समुद्रावर व पृथ्वीवर उभा असलेला पाहिला, त्याने आपला हात स्वर्गाकडे उचलला, आणि जो सर्वकाळ जिवंत आहे, ज्याने स्वर्ग व त्यातील सर्व वस्तू, पृथ्वी व त्यातील सर्व वस्तू, आणि समुद्र व त्यातील सर्व वस्तू निर्माण केल्या, त्याची शपथ घेऊन असे म्हटले की, पुढे काळ राहणार नाही. प्रकटीकरण 10:5, 6.

पहा, मी दाराशी उभा आहे आणि ठोठावत आहे; जर कोणी माझा आवाज ऐकेल आणि दार उघडील, तर मी त्याच्याकडे आत येईन, आणि त्याच्याबरोबर भोजन करीन, आणि तो माझ्याबरोबर करील. प्रकटीकरण ३:२०.

“१८४४ मधील महान निराशेनंतर जर अॅडव्हेंटिस्टांनी आपल्या विश्वासाला दृढपणे धरून ठेवले असते आणि देवाच्या उलगडत जाणाऱ्या प्रबोधनकारी व्यवस्थापनात एकजुटीने पुढे चालत, तिसऱ्या देवदूताचा संदेश स्वीकारून पवित्र आत्म्याच्या सामर्थ्याने तो जगास घोषित केला असता, तर त्यांनी देवाचे तारण पाहिले असते; प्रभुने त्यांच्या प्रयत्नांबरोबर सामर्थ्याने कार्य केले असते; कार्य पूर्ण झाले असते; आणि ख्रिस्त आतापर्यंतच आपल्या लोकांना त्यांचे प्रतिफळ देण्यासाठी घेण्यास आला असता. परंतु त्या निराशेनंतर आलेल्या शंका आणि अनिश्चिततेच्या काळात, अॅडव्हेंट विश्वासणाऱ्यांपैकी अनेकांनी आपला विश्वास सोडून दिला.... अशा प्रकारे कार्यात अडथळा आला, आणि जग अंधारात सोडले गेले. जर संपूर्ण अॅडव्हेंटिस्ट समुदायाने देवाच्या आज्ञांवर आणि येशूच्या विश्वासावर एकवटले असते, तर आपला इतिहास किती व्यापक रीतीने भिन्न झाला असता!” Evangelism, 695.

“२३ सप्टेंबर रोजी, प्रभूने मला दाखविले की आपल्या लोकांच्या उरलेल्या अवशेषास परत मिळविण्यासाठी त्याने दुसऱ्यांदा आपला हात पुढे केला आहे, आणि या एकत्रीकरणाच्या काळात प्रयत्न दुप्पट केले गेले पाहिजेत. विखुरण्याच्या काळात इस्राएलास मार बसला आणि तो फाडला गेला; परंतु आता एकत्रीकरणाच्या काळात देव आपल्या लोकांस बरे करील व त्यांच्या जखमा बांधील. विखुरण्याच्या काळात सत्याचा प्रसार करण्यासाठी केलेल्या प्रयत्नांचा फारसा परिणाम झाला नाही, त्यांनी फार थोडे किंवा काहीच साध्य केले नाही; परंतु एकत्रीकरणाच्या काळात, जेव्हा देवाने आपल्या लोकांना एकत्र करण्यासाठी आपला हात लाविला आहे, तेव्हा सत्याचा प्रसार करण्यासाठी केलेल्या प्रयत्नांचा त्यांना अभिप्रेत असा परिणाम होईल. सर्वांनी कार्यात एकचित्त व उत्साही असले पाहिजे. मला दाखविण्यात आले की आता या एकत्रीकरणाच्या काळात आपले मार्गदर्शन व्हावे म्हणून विखुरण्याच्या काळातील उदाहरणांचा कोणाचाही उल्लेख करणे ही लाजिरवाणी गोष्ट होती; कारण जर देव आता आपल्यासाठी तेव्हढेच करील जेवढे त्याने तेव्हा केले, तर इस्राएल कधीच एकत्र केला जाणार नाही. सत्य जसे उपदेशाने सांगितले गेले पाहिजे, तसेच ते पत्राद्वारे प्रकाशित झाले पाहिजे, हे तितकेच आवश्यक आहे.” Review and Herald, November 1, 1850.

“मंडळ्या लाओदिकीय संदेशाकडे लक्ष देतील काय? त्या पश्चात्ताप करतील काय, की सत्याचा सर्वांत गंभीर संदेश—तिसऱ्या देवदूताचा संदेश—जगास जाहीर केला जात असताना देखील त्या पापातच पुढे चालत राहतील? हा दयेचा शेवटचा संदेश आहे, पतित जगासाठीचा शेवटचा इशारा आहे. जर देवाची मंडळी कोमट झाली, तर ती देवाच्या कृपेत त्याहून अधिक उभी राहत नाही, जितक्या त्या मंडळ्या उभ्या राहत नाहीत ज्या पतित झालेल्या, भुतांचे निवासस्थान, प्रत्येक अशुद्ध आत्म्याचा अड्डा, आणि प्रत्येक अशुद्ध व तिरस्करणीय पक्ष्याचा पिंजरा झालेल्या म्हणून दर्शविल्या आहेत. ज्यांना सत्य ऐकण्याची व स्वीकारण्याची संधी मिळाली आहे, आणि ज्यांनी स्वतःला देवाच्या आज्ञा पाळणारे लोक म्हणवून घेत सातव्या दिवसाच्या अॅडव्हेंटिस्ट मंडळीत प्रवेश केला आहे, तरीही ज्यांच्यामध्ये नामधारी मंडळ्यांपेक्षा देवासाठी अधिक जीवनशक्ती व समर्पण नाही, ते देवाच्या पीडांचा भाग तितक्याच निश्चितपणे भोगतील, जितक्या निश्चितपणे देवाच्या नियमाला विरोध करणाऱ्या मंडळ्या भोगतील. केवळ जे सत्याद्वारे पवित्र केले गेले आहेत तेच त्या स्वर्गीय निवासस्थानी राजघराण्याचा भाग होतील, जे ख्रिस्ताने त्याच्यावर प्रेम करणाऱ्यांसाठी व त्याच्या आज्ञा पाळणाऱ्यांसाठी तयार करण्यास जाऊन ठेवले आहे.”

“‘जो म्हणतो, मी त्याला ओळखतो, आणि त्याच्या आज्ञा पाळीत नाही, तो लबाड आहे, आणि सत्य त्याच्यामध्ये नाही’ [1 John 2:4]. यात त्या सर्वांचा समावेश होतो जे देवाचे ज्ञान असल्याचा दावा करतात, आणि त्याच्या आज्ञा पाळतात असे म्हणतात, परंतु जे हे आपल्या सत्कर्मांनी प्रकट करीत नाहीत. त्यांना त्यांच्या कृत्यांप्रमाणे प्रतिफळ मिळेल. ‘जो कोणी त्याच्यामध्ये राहतो तो पाप करीत नाही; जो कोणी पाप करतो त्याने त्याला पाहिलेले नाही, किंवा त्याला ओळखलेले नाही’ [1 John 3:6]. हे सर्व मंडळीच्या सदस्यांना उद्देशून आहे, ज्यात Seventh-day Adventist चर्चमधील सदस्यांचाही समावेश आहे. ‘लहान मुलांनो, कोणीही तुम्हांला फसवू नये: जो नीतिमत्त्व आचरण करतो तो नीतिमान आहे, जसा तो नीतिमान आहे. जो पाप करतो तो सैतानाचा आहे; कारण सैतान आरंभापासून पाप करीत आला आहे. यासाठीच देवाचा पुत्र प्रकट झाला, की त्याने सैतानाची कृत्ये नष्ट करावीत. जो कोणी देवापासून जन्मलेला आहे तो पाप करीत नाही; कारण त्याचे बीज त्याच्यामध्ये राहते: आणि तो पाप करू शकत नाही, कारण तो देवापासून जन्मलेला आहे. यावरून देवाची मुले आणि सैतानाची मुले प्रकट होतात: जो कोणी नीतिमत्त्व आचरण करीत नाही तो देवाचा नाही, तसेच जो आपल्या भावावर प्रेम करीत नाही तोही नाही’ [1 John 3:7–10].”

“जे स्वतःला शब्बाथ पाळणारे ॲडव्हेंटिस्ट म्हणवून घेतात, आणि तरीही पापातच चालत राहतात, ते देवाच्या दृष्टीने खोटारडे आहेत. त्यांचा पापमय आचार देवाच्या कार्याच्या विरोधात कार्य करीत आहे. ते इतरांनाही पापात नेत आहेत. आमच्या मंडळ्यांतील प्रत्येक सदस्याकरिता देवाकडून हा शब्द येतो, ‘आणि आपल्या पावलांसाठी सरळ वाटा करा, जेणेकरून जे लंगडे आहे ते मार्गाबाहेर पडू नये; तर उलट ते बरे व्हावे. सर्व लोकांबरोबर शांतीचा, आणि पवित्रतेचा पाठपुरावा करा; कारण तिच्यावाचून कोणीही प्रभूला पाहणार नाही: काळजीपूर्वक पाहा, की कोणी देवाच्या कृपेला मुकू नये; कडवटपणाचे कोणतेही मूळ उगवून तुम्हांस त्रास देऊ नये, आणि त्यामुळे बरेच जण अशुद्ध होऊ नयेत; कोणीही व्यभिचारी, किंवा एसावप्रमाणे अधार्मिक मनुष्य असू नये, ज्याने एका घास अन्नासाठी आपला ज्येष्ठत्वाचा हक्क विकला. कारण तुम्हांस ठाऊक आहे की नंतर, जेव्हा त्याला आशीर्वादाचा वारसा मिळवावयाचा होता, तेव्हा तो नाकारला गेला; कारण त्याने अश्रूंनी तो कसोशीने शोधला, तरी पश्चात्तापासाठी त्याला जागा सापडली नाही’ [Hebrews 12:13–17].”

“हे त्या अनेकांवर लागू पडते जे सत्यावर विश्वास असल्याचा दावा करतात. आपल्या वासनाप्रेरित आचरणांचा त्याग करण्याऐवजी, ते सैतानाच्या फसव्या कुतर्काखाली शिक्षणाच्या चुकीच्या मार्गावर पुढे जातात. पाप हे पापमय आहे असे ओळखले जात नाही. त्यांची अंतःकरणेच कलुषित झालेली आहेत, त्यांची हृदये भ्रष्ट झालेली आहेत, अगदी त्यांचे विचारही सतत भ्रष्ट असतात. सैतान त्यांचा उपयोग आमिष म्हणून करतो, जेणेकरून आत्म्यांना अशुद्ध आचरणांकडे ओढावे; अशी आचरणे संपूर्ण अस्तित्वालाच कलुषित करतात. ‘ज्याने मोशेच्या नियमशास्त्राचा [जो देवाचा नियम होता] तिरस्कार केला, तो दोन किंवा तीन साक्षीदारांवर निर्दयपणे मारला गेला: तर मग किती अधिक कठोर शिक्षेस तो पात्र समजला जाईल, ज्याने देवाच्या पुत्राला पायाखाली तुडविले आहे, आणि ज्या कराराच्या रक्ताने तो पवित्र करण्यात आला होता, त्यालाच अपवित्र मानले आहे, आणि कृपेच्या आत्म्याचा अपमान केला आहे? कारण ज्याने असे म्हटले, “सूड माझा आहे, मी प्रतिफळ देईन, असे प्रभु म्हणतो,” त्याला आपण ओळखतो. आणि पुन्हा, “प्रभु आपल्या लोकांचा न्याय करील.” जिवंत देवाच्या हातात पडणे ही भयावह गोष्ट आहे’ [Hebrews 10:28–31].” Manuscript Releases, volume 19, 176, 177.