दानिएलचे पुस्तक - अठ्ठावन्नावा क्रमांक

अनेक साक्षीदारांच्या साक्षीवरून हे स्थिर झाले आहे की इतिहासात आणि भविष्यवाणीत रोम नेहमी आठव्या क्रमांकाने उभा राहतो आणि तो त्या सातांपैकीच आहे. या प्रतीकाच्या भविष्यसूचक कोड्याचा तो भाग आहे, जो यहूदाच्या वंशातील सिंह कृपाकाल संपण्याच्या अगदी आधी उघड करतो. ख्रिस्त कधीही बदलत नाही, आणि मिलेराइट इतिहासातील पहिल्या व महान निराशांमध्ये त्याने एक असे सत्य प्रकट केले, ज्याने त्या निराशेचे रहस्य स्पष्ट केले.

मिलराईट इतिहासातील पहिल्या निराशेनंतर, १८४३ च्या तक्त्यावर दर्शविलेल्या काही आकड्यांतील एका चुकीपासून त्याने आपला हात काढून घेतला. त्या चुकीने त्या निराशेला जन्म देणाऱ्या भविष्यवाणीविषयक गैरसमजाचे प्रतिनिधित्व केले. अखेरीस मिलराईट लोकांना अशा समजुतींच्या एका मालिकेकडे नेण्यात आले, ज्यांनी तेवीसशे दिवसांच्या प्रारंभदिनांकाला दृढपणे स्थापित केले. क्रूसाच्या दिनांकावर प्रामुख्याने आधारित असलेल्या या ठाम प्रारंभबिंदूसह, त्यांनी मग तेच भविष्यवाणीविषयक पुरावे पाहिले, जे ते १८४३ ओळखण्यासाठी वापरत होते, आणि ज्यांनी प्रत्यक्षात केवळ १८४४ नव्हे, तर २२ ऑक्टोबर १८४४ हाच अचूक दिवसही दर्शविला.

दुसऱ्या आणि महान निराशेनंतर, प्रभूने पुन्हा एकदा असे सत्य प्रकट केले, ज्याने त्यांच्या या चुकीच्या घोषणेमुळे निर्माण झालेल्या सर्व भविष्यसूचक द्विधा-प्रश्नांना उत्तर दिले की २२ ऑक्टोबर, १८४४ हा ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाचा दिवस होता. प्रभूने पवित्रस्थानाचा विषय आणि त्यास संबद्ध सत्ये उघड केली, आणि महान निराशेचे स्पष्टीकरण देण्यात आले.

क्रूसावरील खिळण्याच्या वेळी शिष्यांची जी निराशा झाली, ती ख्रिस्ताने क्रूसावर स्थापन करावयाच्या राज्याविषयीच्या त्यांच्या चुकीच्या समजुतीवर आधारित होती. योहान बाप्तिस्ता आणि प्रेषित पौल यांच्या सेवाकार्यात, प्रत्यक्ष इस्राएलाच्या आणि प्रत्यक्ष भौतिक पृथ्वीवरील पवित्रस्थानाच्या युगव्यवस्थेचे रूपांतर आध्यात्मिक इस्राएल आणि आध्यात्मिक स्वर्गीय पवित्रस्थान यांत झाले आहे, हे ओळखून देण्याचे कार्य समाविष्ट होते. यहूदाच्या वंशाचा सिंह नेहमी “शहाण्यांना” त्या निराशेचे स्पष्टीकरण देतो. रोम “आठवा आहे, परंतु सातांपैकीच आहे,” या भविष्यवाणीतील कोड्याचे स्पष्टीकरण, १८ जुलै २०२० च्या निराशेचे स्पष्टीकरण करण्यासाठी यहूदाचा सिंह करीत असलेल्या कार्याचा एक भाग आहे.

मिलरवादींनी रोमला बायबलमधील भविष्यवाणीतील चौथे राज्य म्हणून पाहिले, आणि त्यांनी मूर्तिपूजकत्व व पोपसत्तावाद यांतील भेद ओळखला, परंतु ते पोपसत्ताधिष्ठित रोमला बायबलमधील भविष्यवाणीतील पाचवे राज्य म्हणून पाहू शकले नाहीत. १८४४ नंतर थोड्याच अवधीत, पायोनियरांनी संयुक्त संस्थान हे बायबलमधील भविष्यवाणीतील पुढील राज्य असल्याचे ओळखले.

ती ओळख १८५० च्या पायोनियर चार्टवर दर्शविली आहे, परंतु प्रकटीकरण अध्याय सतरामध्ये दर्शविलेल्या बायबल भविष्यवाणीतल्या राज्यांच्या संपूर्ण प्रतिमानाला ओळखण्याची त्यांची क्षमता त्यांच्या आकलनाच्या पलीकडची होती; कारण १८६३ मध्ये “सात वेळा” याचा त्यांनी नकार दिल्यानंतर ते लाओदिकीया यांच्या अरण्यात भटकू लागले.

जेम्स आणि एलेन व्हाईट या दोघांनीही हे ओळखले की १८५६ मध्ये ही चळवळ लाओदिकेया चळवळीत रूपांतरित झाली होती, आणि मागील उताऱ्यात ती असे ओळखून देते की, “जर १८४४ मध्ये कार्यात एकचित्ताने परिश्रम करणाऱ्या सर्वांनी तिसऱ्या देवदूताचा संदेश स्वीकारला असता आणि पवित्र आत्म्याच्या सामर्थ्याने तो घोषित केला असता, तर प्रभूने त्यांच्या प्रयत्नांबरोबर सामर्थ्याने कार्य केले असते.” त्यानंतर ती म्हणते, “त्याच प्रकारे,” प्राचीन इस्राएलने प्रकट केलेल्या “पाठ फिरविण्याने आणि धर्मत्यागाने” प्राचीन इस्राएलला “वाळवंटात नाश पावण्यास” कारणीभूत ठरविले. हा उतारा हे दर्शवितो की लाओदिकेयी अॅडव्हेंटवादाने त्या कालखंडात अरण्यात भटकण्यास सुरुवात केली, जेव्हा मध्यरात्रीच्या हाकाचा संदेश जाहीर करणारे अजूनही जिवंत होते.

आजचे धर्मतत्त्वज्ञ (विद्वान) प्रकटीकरण अध्याय सतराव्यामधील विविध अनुप्रयोग ओळखतात, जे एकतर जेसुइटांनी निर्माण केलेल्या भविष्यवादाच्या पद्धतीतून उद्भवलेले आहेत, किंवा धर्मत्यागी प्रोटेस्टंटवादाच्या भ्रष्ट धर्मशास्त्रीय प्रथांमधून आलेले आहेत. प्रकटीकरण सतराव्यामधील प्रतीके अत्यंत साधी आहेत. आम्ही आवश्यक प्रतीके ओळखली आहेत; म्हणून आता आम्ही तेथे दर्शविलेल्या राज्यांकडे परत जाऊन त्यांना दानियेल अध्याय दोनमधील राज्यांशी अनुरूप लावू, कारण येशू नेहमी एखाद्या गोष्टीचा शेवट तिच्या आरंभीसह स्पष्ट करतो.

तिसऱ्या वचनात, योहानाला आत्मिक रीतीने इ.स. १७९८ पर्यंत नेण्यात आले. इतिहासातील त्या दृष्टिबिंदूपासून त्याला सांगण्यात आले की अशी पाच राज्ये होती जी यापूर्वीच पतन पावली होती. ती राज्ये बाबेल, मेदो-पर्शिया, ग्रीस, मूर्तिपूजक रोम आणि पोपसत्ताक रोम ही होती. विल्यम मिलरला सतराव्या अध्यायातील हा उतारा उलगडता आला नाही, कारण पोपसत्ताक रोम हे मूर्तिपूजक रोमपेक्षा वेगळे राज्य आहे हे तो ओळखू शकला नाही. तरीही हा क्रम प्रकटीकरणाच्या बाराव्या आणि तेराव्या अध्यायांत मांडलेला आहे; कारण बाराव्या अध्यायातील अजगर मूर्तिपूजक रोमाचे प्रतिनिधित्व करीत होता, तेराव्या अध्यायात समुद्रातून वर आलेले पशू पोपसत्ताकतेचे होते, आणि पृथ्वीवरील पशू संयुक्त संस्थाने आहेत. सिस्टर व्हाइट या तिन्ही पशूंची ओळख अनुक्रमे अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा अशी करून देतात. आपली साक्ष देताना त्या राज्यांच्या क्रमाची ओळख करून देतात, आणि तो क्रम आपण प्रकटीकरण सतराच्या जो अनुप्रयोग करीत आहोत त्याच्याशी सुसंगत आहे.

शेवटच्या उताऱ्याच्या पहिल्या परिच्छेदात, सिस्टर व्हाईट मूर्तिपूजक रोम, पोपशाही रोम आणि संयुक्त संस्थाने यांची ओळख “पार्थिव सरकारे” अशी करून देतात. दुसऱ्या परिच्छेदात त्या ही सरकारे अनुक्रमे होती हे दाखवतात, जेव्हा त्या म्हणतात, “मूर्तिपूजकतेद्वारे, आणि नंतर पोपशाहीद्वारे,” आणि “जेव्हा पोपशाही, आपल्या सामर्थ्यापासून वंचित होऊन, छळ थांबविण्यास बाध्य झाली, तेव्हा योहानाने अजून एक नवीन सत्ता वर येताना पाहिली, जी अजगराचा आवाज प्रतिध्वनित करील आणि तेच क्रूर व निंदाजनक कार्य पुढे चालू ठेवील.” तथापि त्या तेथे थांबत नाहीत; कारण तिसऱ्या परिच्छेदात त्या हे दाखवतात की संयुक्त संस्थाने संपूर्ण जगावर आणखी एक राज्य लादणार होते. त्या म्हणतात, “कोकरूसारखी शिंगे असलेला पशू अजगराच्या आवाजाने बोलतो, आणि ‘त्याच्यासमोरच्या पहिल्या पशूचे सर्व अधिकार चालवितो.’ भविष्यवाणी जाहीर करते की तो पृथ्वीवर राहणाऱ्यांना असे सांगेल की त्यांनी त्या पशूची प्रतिमा बनवावी.”

प्रकटीकरणाच्या बारावा आणि तेरावा अध्यायांमध्ये मूर्तिपूजक रोम, पापल रोम, संयुक्त संस्थाने, आणि संयुक्त संस्थानांनी उभारलेली पशूची जागतिक प्रतिमा ओळखून दाखविली आहे. “पशूची प्रतिमा” याची व्याख्या म्हणजे चर्च आणि राज्य यांचा संयोग; आणि संपूर्ण जगाने पशूची प्रतिमा उभारणे, यावरून व्याख्येनुसार हे स्पष्ट होते की शेवटच्या दिवसांत संपूर्ण पृथ्वीवर एक-जागतिक शासन लादले जाईल. त्या राज्यात राज्यसत्ता आणि चर्च असे दोन्ही घटक असतील, आणि त्या परस्परसंबंधात चर्चचे वर्चस्व असेल. प्रकटीकरणाच्या बारावा आणि तेरावा अध्यायांमध्ये सलग अशी चार राज्ये ओळखून दाखविली आहेत, आणि तीच राज्ये सतराव्या अध्यायात, तसेच दानियेलाच्या दुसऱ्या अध्यायातही दर्शविली आहेत.

इ.स. १७९८ मध्ये, योहानाने पाहिले की बायबलमधील भविष्यवाणीतील पहिली पाच राज्ये आधीच पडली होती, आणि इ.स. १७९८ मध्ये त्या वेळी एक राज्य अस्तित्वात होते. बायबलमधील भविष्यवाणीतील जे राज्य इ.स. १७९८ मध्ये आरंभ झाले, ते प्रकटीकरण तेराव्या अध्यायातील पृथ्वीवरील पशू होते, जो कोकरूसारखा आरंभ होतो, परंतु शेवटी अजगराप्रमाणे बोलतो. संयुक्त संस्थाने हे बायबलमधील भविष्यवाणीतील दोन शिंगांचे सहावे राज्य आहे, जे प्राणघातक जखम प्राप्त झालेल्या आध्यात्मिक बाबेल या पाचव्या राज्याच्या पाठोपाठ येते. पाचवे राज्य आध्यात्मिक बाबेल होते, ज्याचे प्रतिरूप पहिल्या, प्रत्यक्ष बाबेल या राज्याने दर्शविले होते. दोन शिंगांचे सहावे राज्य चांदीच्या दोन भुजांनी पूर्वछायित केले गेले होते.

इ.स. १७९८ मध्ये एक असे राज्य असणे अपेक्षित होते की जे अद्याप भविष्यकाळात होते, कारण इ.स. १७९८ मध्ये, “दुसरा अजून आलेला नाही.” जेव्हा ते सातवे राज्य इतिहासात येईल, तेव्हा ते फक्त “थोडा काळ” टिकेल. पाचव्या राज्याला घातक जखम झाली, सहाव्या राज्याला दोन शिंगे होती आणि सातवे राज्य केवळ अल्पकाळ टिकते. या उताऱ्याच्या संदर्भाने हे ओळखून दिले की सातवे राज्य “दहा राजे” यांच्याद्वारे दर्शविले गेले आहे; कारण जेव्हा “दहा राजे” एक राज्य बनतात, तेव्हा ते केवळ “एक प्रहर” राज्य करतात, आणि एक “प्रहर” हा अल्प “काळ” आहे. जेव्हा “दहा राजे” राज्य करतात, तेव्हा ते त्या पशूसह त्या “एक प्रहरासाठी” एकत्र राज्य करतात.

“दहा शिंगे” हे सातवे राज्य आहेत, परंतु ती पशूसोबत “एक तास” राज्य करतात. “एक तास” हा रविवारच्या कायद्याच्या संकटाचा कालखंड आहे, जो संयुक्त संस्थानांतील लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यापासून सुरू होतो. ती पशूसोबत राज्य करण्यास संमती देतात, कारण त्यांना तसे करण्यास प्रमुख राजाकडून, म्हणजे संयुक्त संस्थानांकडून, भाग पाडले जाते. आपण आत्ताच उद्धृत केलेल्या उताऱ्यात सिस्टर व्हाइट यांनी हे ओळखून सांगितले आहे की देवाच्या लोकांचा छळ करणारी शेवटची सत्ता ही पृथ्वीवरील पशू आहे.

बायबलमधील भविष्यवाणीतील शेवटचे राज्य हे अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांनी, खोटा संदेष्टा म्हणून, साधलेल्या फसवणुकीद्वारे उभे केले जाते. हे राज्य १७९८ मध्ये कोकराप्रमाणे आरंभले, परंतु शेवटच्या दिवसांत ते जगाला पशूच्या जागतिक प्रतिमेचा स्वीकार करण्यास भाग पाडते; आणि तिची व्याख्येने ती अशी रचना आहे की चर्च आणि राज्य यांचे संयोग, ज्यामध्ये चर्च या संबंधावर नियंत्रण ठेवते. त्या राज्याची ओळख त्रिविध संघ म्हणूनही केली जाते.

त्रिगुणी एकता ही अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा यांची एकता आहे, जी प्रकटीकरण सोळाव्या अध्यायात पृथ्वीच्या राजांकडे जाते आणि जगाला आर्मगेद्दोनकडे नेते.

“रोमन सत्ता” म्हणजे पोपसत्ता, ते पशू आणि बायबलमधील भविष्यवाणीतील पाचवे राज्य होय, ज्याला घातक जखम झाली. “प्रोटेस्टंट” हे संयुक्त संस्थानांचे, खोट्या संदेष्ट्याचे, आणि बायबलमधील भविष्यवाणीतील सहाव्या व अंतिम राज्याचे प्रतिनिधित्व करतात. “आत्मवाद” म्हणजे संयुक्त राष्ट्रसंघ, अजगर, आणि ते राज्य होय जे पशूसोबत एक तास राज्य करण्यास सहमत होते. हा त्रैधर्मिक संघ “एका तासाच्या” काळात पूर्ण होतो, जो प्रकटीकरण अकरामधील “महाभूकंपाच्या” “तास” आहे, आणि तो लवकरच येणारा रविवारचा कायदा आहे.

दानियेल अध्याय दोनमध्ये, सोन्याच्या मस्तकाने दर्शविलेले बायबलमधील भविष्यवाणीतील पहिले राज्य, आध्यात्मिक बाबेल या बायबलमधील भविष्यवाणीतील पाचव्या राज्याचे प्रतीकरूप ठरते. चांदीच्या खांद्यांनी व भुजांनी दर्शविलेले मेदी व पारशी यांचे द्वैध राज्य, जे दानियेल अध्याय दोनमधील बायबलमधील भविष्यवाणीतील दुसरे राज्य आहे, ते दोन शिंगे असलेल्या पृथ्वीवरील पशूचे, म्हणजेच संयुक्त संस्थाने या बायबलमधील भविष्यवाणीतील सहाव्या राज्याचे, प्रतिनिधित्व करते. दानियेल अध्याय दोनमधील प्रतिमेचे पितळ, जे ग्रीसचे, अर्थात बायबलमधील भविष्यवाणीतील तिसऱ्या राज्याचे, प्रतिनिधित्व करते, ते संयुक्त राष्ट्रांचे प्रतिनिधित्व करते—ते सातवे मस्तक आहे जे “एक घडी” टिकते, आणि जे अजगर, पशू व खोटा संदेष्टा यांच्या त्रिविध संघात एक स्थान स्वीकारण्यास संमती देते.

दानिएल अध्याय दोनमधील लोखंडी राज्य, बायबलमधील भविष्यवाणीतील चौथे राज्य, सातांपैकी असलेल्या आठव्या राज्याचे प्रतिनिधित्व करते. प्रत्यक्ष मूर्तिपूजक रोम, हे चौथे राज्य, आधुनिक रोमचे प्रतिनिधित्व करते, जे असे एक राज्य आहे की ज्याची रचना चर्च आणि राज्य यांच्या संयोगाने केलेली आहे, आणि त्या संबंधावर चर्चचे अधिराज्य आहे. ते राज्य स्वरूपतः त्रिविध आहे, कारण “दहा राजां”पैकी प्रमुख राजा हे सहावे राज्य आहे, जे पृथ्वीवरील पशू आहे. सहावे राज्य म्हणजे अहाब, ज्याचे ईजेबेलशी लग्न झाले होते. सहावे राज्य, जेव्हा त्याच्या त्रिविध संघटनात दर्शविले जाते, तेव्हा ते आधुनिक रोम आहे; ज्यापूर्वी पाचवे राज्य, म्हणजे पोपसत्ताक रोम, होते; आणि ज्यापूर्वी चौथे राज्य, म्हणजे मूर्तिपूजक रोम, होते.

मिलरवादी लोकांनी केवळ रोमलाच चौथे व अंतिम राज्य म्हणून पाहिले. त्यांनी त्याचे स्वरूप द्वैध असल्याचे ओळखले, परंतु त्यानंतर येणारे दुसरे कोणतेही पृथ्वीवरील राज्य त्यांना दिसले नाही. चौथे राज्य म्हणजे मूर्तिपूजक रोम होय, ज्याच्या नंतर पोपसत्ताक रोम हे पाचवे राज्य आले, आणि त्यानंतर आधुनिक रोम हे सहावे राज्य येते. सहावे राज्य हे रोमच्या तीन प्रकटीकरणांपैकी तिसरे आहे.

अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा यांचा त्रिविध संघ हा आधुनिक रोम देखील आहे आणि तोच महान बाबेलही आहे, ज्याची प्राणघातक जखम बरी झाली आहे. युनायटेड स्टेट्स, युनायटेड नेशन्स आणि तूरची वेश्या हे आठव्या व अंतिम राज्याचे प्रतिनिधित्व करतात; परंतु ते तिघेही सहाव्या राज्याच्या त्रिविध संघातील सहकारी आहेत, जे “मंडळीविरुद्ध आणि देवाच्या नियमाविरुद्ध युद्ध करण्यासाठी” उभे राहणारे अंतिम सामर्थ्य आहे.

युनायटेड स्टेट्स हे सहाव्या राज्याचे एक-तृतीयांश आहे. त्रिगुण संघाचा एक भाग म्हणून युनायटेड नेशन्स हेही सहाव्या राज्याचे एक-तृतीयांश आहे, आणि पोपसत्ताही सहाव्या राज्याचे एक-तृतीयांश आहे. या स्तरावर युनायटेड स्टेट्सचा अंक SIX आहे, आणि युनायटेड नेशन्सचा अंक SIX आहे, आणि पोपसत्तेचा अंक SIX आहे. त्रिगुण संघ हा मनुष्याच्या संख्येचे, म्हणजे “पापाचा मनुष्य”, प्रतिनिधित्व करतो, आणि त्याची संख्या SIX-SIX-SIX आहे.

सहावे आणि अंतिम स्वतंत्र राज्य म्हणजे संयुक्त संस्थाने होय; परंतु ते जगाला फसवते, कारण ते खोटा संदेष्टा आहे.

“त्याच्यासमोरील पहिल्या पशूची सत्ता” ही ती सत्ता दर्शविते जी इ.स. ४९६ मध्ये क्लोव्हिसपासून प्रारंभ करून युरोपातील राजांनी पोपसत्तेला दिली होती. संयुक्त संस्थाने आपल्या आर्थिक सामर्थ्यासह आपल्या लष्करी बळाचा उपयोग करून जगाला फसविते आणि बाध्य करते. रविवार-उपासनेची अंमलबजावणी करून संयुक्त संस्थाने जगाला पोपसत्तेची उपासना करण्यास भाग पाडते. संयुक्त संस्थाने अग्नी खाली, म्हणजे स्वर्गातून, उतरवून मोठी अद्भुते करते; (अग्नी हा संदेशाचे प्रतीक आहे) आणि हे माहितीच्या महासुपर-हायवेच्या माध्यमातून साध्य होणार आहे, जे मेंदूधोवन व प्रचार यांच्या पूर्ण विकसित अवस्थेचे प्रतिनिधित्व करते, आणि जे सम्मोहनाचे आधुनिक प्रकटीकरण आहे. इस्लाममुळे पृथ्वीवर आलेल्या वाढत्या संकटामुळे, जेव्हा तो राष्ट्रांना क्रोधित करण्यातील आपली भूमिका पूर्ण करीत आहे, तेव्हा जग फसविले जाऊन मंडळी व राज्य यांच्या संयोगाच्या त्या जागतिक व्यवस्थेला स्वीकारते, जी अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा यांच्यापासून बनलेली आहे.

प्रकटीकरण तेराव्या अध्यायातील अठरावे वचन जेव्हा म्हणते, “पशूची संख्या मोजा,” तेव्हा ती संख्या म्हणजे सहावे आणि अंतिम राज्य बनविण्यासाठी एकत्र येणाऱ्या त्या तीन सत्ता होत. जेव्हा 666 चे ते राज्य स्थापन केले जाईल, तेव्हा “आठवा राजा सातांपैकी आहे” या भविष्यवाणीतील कोड्याची पूर्तता होईल. यहूदाच्या वंशातील सिंह जेव्हा येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण उघडतो, तेव्हा उघड केली जाणारी सत्यता याच भविष्यवाणीतील त्या कोड्याचा एक भाग आहे.

या कारणास्तव अंतिम राज्याचे कोडे—जे त्रिगुणित सहावे राज्य आहे, जे विस्मरणात गेलेल्या सत्तर प्रतीकात्मक वर्षांतील आध्यात्मिक बाबेलही आहे, जे आधुनिक रोम आहे, आणि जे पशूच्या जागतिक प्रतिमेचेही रूप आहे, ज्याचे पूर्वरूप पहिल्या बाबेल राज्याने आणि मूर्तिपूजक रोमच्या चौथ्या राज्याने दर्शविले होते—हे दोनदा साक्षीने सिद्ध केले जाते, या ओळखीने की ही सत्यता “सुज्ञ” लोक समजतील; कारण 666 चे गूढ हे ज्यांच्याकडे शहाणपण आहे त्यांवर अधिष्ठित आहे, जसे सातांपैकी असलेल्या आठव्या राजाच्या गूढाबाबतही आहे.

येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाचे उघडणे हे “सुज्ञ” लोकांकडून समजले जाते, दुष्टांकडून नव्हे. प्रकटीकरणाच्या पुस्तकातील शहाणपणाचे दोन्ही उल्लेख त्या लोकांविषयी आहेत ज्यांना “समज” आहे; आणि “सुज्ञ” जे समजतात ते म्हणजे “ज्ञानाची वाढ.” “ज्ञानाची वाढ,” जी येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण आहे, ती हीच प्रकटी आहे की आठवे राज्य, जे 666 चे त्रिविध राज्य आहे, ते दानियेल अध्याय दोनमध्येही दर्शविलेले आहे; कारण मिलरच्या स्वप्नातील रत्ने शेवटच्या दिवसांत दहापट अधिक तेजस्वीपणे प्रकाशतील.

आपण हा अभ्यास पुढील लेखात सुरू ठेवू.