एलियाह - क्रमांक अकरा

आणि तो राष्ट्रांसाठी ध्वज उभारेल, आणि इस्राएलच्या हाकलून दिलेल्यांना एकत्र जमवील, आणि पृथ्वीच्या चारही कोपऱ्यांतून यहूदाच्या विखुरलेल्यांना गोळा करील. यशया 11:12.

परमेश्वराच्या वचनाने थरथरणाऱ्यांनो, परमेश्वराचे वचन ऐका; माझ्या नावासाठी तुमचा द्वेष करणारे, तुम्हाला बाहेर काढणारे तुमचे भाऊ म्हणाले, “परमेश्वराचा गौरव होवो”; परंतु तो तुमच्या आनंदासाठी प्रकट होईल, आणि ते लज्जित होतील. यशया 66:5.

“मत्तय २५ मधील दहा कुमारींचा दृष्टान्त देखील अ‍ॅडव्हेंटिस्ट लोकांच्या अनुभवाचे चित्रण करतो.” The Great Controversy, 393.

“दहा कुमारिकांच्या दृष्टांताकडे मला वारंवार निर्देश केले जाते; त्यांपैकी पाच शहाण्या होत्या आणि पाच मूर्ख. हा दृष्टांत अगदी अक्षरशः पूर्ण झाला आहे आणि होणार आहे, कारण याचा या काळासाठी विशेष असा उपयोग आहे, आणि तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाप्रमाणेच, तो पूर्ण झाला आहे व काळाच्या समाप्तीपर्यंत वर्तमान सत्य म्हणून राहील.” Review and Herald, August 19, 1890.

“मूर्ख कुमारिकांद्वारे दर्शविलेली मंडळीची अवस्था, हिलाच लाओदिकीयेची अवस्था असेही संबोधले जाते.” Review and Herald, August 19, 1890.

पहा, जे स्वतःला यहूदी म्हणवितात, पण तसे नाहीत, उलट खोटे बोलतात, अशा सैतानाच्या सभागृहातील लोकांना मी असे करीन की ते येऊन तुझ्या पायांपुढे नतमस्तक होतील, आणि मी तुझ्यावर प्रेम केले आहे हे जाणतील. प्रकटीकरण 3:9.

“तुम्ही असा विचार करता की संतांच्या पायांपुढे उपासना करणारे, (Revelation 3:9), शेवटी तारण पावतील. येथे मला तुमच्याशी असहमती दर्शवावी लागेल; कारण देवाने मला दाखविले की हा वर्ग कबुली देणारे Adventists होते, जे पतित झाले होते, आणि ‘त्यांनी देवाच्या पुत्राला स्वतःकरिता पुन्हा क्रूसावर चढविले, आणि त्याची उघड लाज घातली.’ आणि ‘परीक्षेच्या वेळेस,’ जी अजून यावयाची आहे, प्रत्येकाचा खरा स्वभाव प्रकट करण्यासाठी, त्यांना कळेल की ते सर्वकाळासाठी हरविले गेले आहेत; आणि आत्मिक वेदनेने ग्रासले जाऊन, ते संतांच्या पायांपुढे नतमस्तक होतील.” Word to the Little Flock, 12.

आता मी माझ्या परमप्रियासाठी, माझ्या प्रियाच्या द्राक्षमळ्याविषयी, माझ्या प्रियाचे एक गीत गाईन. माझ्या परमप्रियाचा एक द्राक्षमळा अतिशय फलद्रूप टेकडीवर होता. त्याने त्यास कुंपण घातले, त्यातील दगड वेचून काढले, आणि उत्तमात उत्तम द्राक्षवेल त्यात लावली; त्याने त्याच्या मध्यभागी एक मनोरा बांधला, आणि त्यात द्राक्षरस काढण्यासाठी कोल्हूही तयार केला; आणि त्याने अशी अपेक्षा केली की त्यातून चांगली द्राक्षे येतील, परंतु त्यातून रानटी द्राक्षे आली. आणि आता, हे यरुशलेमेतील रहिवाशांनो आणि यहूदाच्या पुरुषांनो, मी तुम्हांस विनंती करतो, माझ्या आणि माझ्या द्राक्षमळ्यामध्ये न्याय करा. माझ्या द्राक्षमळ्यासाठी जे काही अधिक करता आले असते, ते मी त्यात केले नाही असे काय आहे? मग मी त्यातून चांगली द्राक्षे येतील अशी अपेक्षा केली असता, त्यातून रानटी द्राक्षे का आली? यशया 5:1–4.

म्हणून परमेश्वराचा क्रोध त्याच्या लोकांवर प्रज्वलित झाला आहे; आणि त्याने त्यांच्याविरुद्ध आपला हात लांबविला आहे, आणि त्यांना प्रहार केला आहे; आणि डोंगर थरथर कापले, आणि त्यांची प्रेते रस्त्यांच्या मध्यभागी फाटून पडली. या सर्व असूनही त्याचा क्रोध फिरलेला नाही, तर त्याचा हात अजूनही लांबविलेला आहे. आणि तो दूरवरच्या राष्ट्रांसाठी एक ध्वज उभारील, आणि पृथ्वीच्या टोकापासून त्यांना शीळ घालून बोलावील; आणि पाहा, ते वेगाने, अतिशय त्वरेने येतील. यशया ५:२५, २६.

आणखी एक दृष्टांत ऐका: एक गृहस्थ होता; त्याने द्राक्षमळा लावला, त्याभोवती कुंपण घातले, त्यात द्राक्षरस काढण्याचा घाणा खोदला, आणि एक मनोरा बांधला; मग तो मळा कुळांकडे भाड्याने देऊन दूरदेशी निघून गेला. फळांचा हंगाम जवळ आला तेव्हा त्याने आपल्या सेवकांना त्या कुळांकडे पाठविले, म्हणजे त्यांनी त्याची फळे त्याच्याकडे आणून द्यावीत. पण त्या कुळांनी त्याच्या सेवकांना धरले; एकाला मारहाण केली, दुसऱ्याला ठार मारले, आणि आणखी एकावर दगडमार केला. पुन्हा त्याने पहिल्यांपेक्षा अधिक सेवक पाठविले; आणि त्यांनी त्यांच्याशीही तसेच केले. पण शेवटी त्याने आपला पुत्र त्यांच्याकडे पाठविला, असे म्हणत, ‘माझ्या पुत्राचा तरी मान राखतील.’ परंतु त्या कुळांनी पुत्राला पाहिले तेव्हा ते आपापसात म्हणाले, ‘हा वारस आहे; चला, याला ठार मारूया आणि त्याचा वारसा बळकावून घेऊया.’ मग त्यांनी त्याला धरून द्राक्षमळ्याबाहेर फेकून दिले आणि त्याला ठार मारले. म्हणून द्राक्षमळ्याचा धनी येईल, तेव्हा तो त्या कुळांचे काय करील? ते त्याला म्हणाले, ‘तो त्या दुष्ट मनुष्यांचा अतिशय दारुण नाश करील, आणि आपला द्राक्षमळा अशा दुसऱ्या कुळांकडे भाड्याने देईल, जी योग्य वेळी त्याची फळे त्याला देतील.’ येशू त्यांना म्हणाला, ‘तुम्ही शास्त्रांत हे कधी वाचले नाही काय, की, “ज्या दगडाला बांधणाऱ्यांनी नाकारले, तोच कोनशिला झाला आहे; हे प्रभूकडून झाले आहे, आणि ते आमच्या दृष्टीने अद्भुत आहे”? म्हणून मी तुम्हांला सांगतो, देवाचे राज्य तुमच्याकडून काढून घेतले जाईल आणि त्याची फळे उत्पन्न करणाऱ्या राष्ट्राला दिले जाईल. आणि जो कोणी या दगडावर पडेल, तो चुरडला जाईल; परंतु ज्याच्यावर हा दगड पडेल, त्याला तो पूर्णपणे भरडून टाकील.’ आणि मुख्य याजक व फरीशी यांनी त्याचे दृष्टांत ऐकले, तेव्हा तो त्यांच्याविषयी बोलत आहे, हे त्यांनी ओळखले. मत्तय 21:33–45.

ज्यांनी स्त्रियांबरोबर स्वतःला अपवित्र केले नाही, ते हेच आहेत; कारण ते कुमार आहेत. कोकरू जिथे जाईल तिथे त्याच्या मागे जाणारे हेच आहेत. देवासाठी व कोकरासाठी प्रथमफळे म्हणून हे मनुष्यांमधून विकत घेतले गेले आहेत. प्रकटीकरण १४:४.

त्या दिवशी येशयाचा एक मूळ फुटेल, जो लोकांसाठी निशाण म्हणून उभा राहील; त्याच्याकडे अन्यजातीचे लोक शोध घेतील; आणि त्याचा विसावा गौरवशाली असेल. यशया 11:10.

ही सर्व गोष्टी त्यांना उदाहरणरूपाने घडल्या; आणि ज्यांच्यावर युगांचा शेवट आला आहे अशा आपल्या बोधासाठी त्या लिहिल्या गेल्या आहेत. 1 करिंथकरांस 10:11.

याविषयी, बंधूंनो, तुम्ही अज्ञानी राहू नये अशी माझी इच्छा आहे: आपल्या सर्व पितरांवर मेघ होता, आणि सर्व जण समुद्रातून गेले; आणि सर्वांनी मेघात व समुद्रात मोशेकडे बाप्तिस्मा घेतला; आणि सर्वांनी तेच आध्यात्मिक अन्न खाल्ले; आणि सर्वांनी तेच आध्यात्मिक पेय पिले; कारण त्यांच्यामागे येणाऱ्या त्या आध्यात्मिक खडकातून त्यांनी पिले; आणि तो खडक ख्रिस्त होता. तरीही त्यांच्यापैकी अनेकांवर देव प्रसन्न नव्हता; कारण ते अरण्यात पराभूत होऊन पडले. या गोष्टी आपल्यासाठी दृष्टांत ठरल्या, यासाठी की, जसे त्यांनी वाईट गोष्टींची वासना धरली तसे आपण धरू नये. आणि त्यांच्यापैकी काही जण जसे मूर्तिपूजक झाले तसे तुम्ही होऊ नका; जसे लिहिले आहे, “लोक बसून खाऊन-पिऊन उठले आणि क्रीडा करू लागले.” आणि त्यांच्यापैकी काहींनी जसे व्यभिचार केला तसे आपण करू नये; आणि एका दिवसात तेवीस हजार पडले. आणि त्यांच्यापैकी काहींनी जशी ख्रिस्ताची परीक्षा घेतली तसे आपण घेऊ नये; आणि ते सर्पांद्वारे नष्ट झाले. आणि त्यांच्यापैकी काहींनी जशी कुरकुर केली तसे तुम्ही करू नका; आणि ते संहारकाद्वारे नष्ट झाले. १ करिंथकरांस १०:१–१०.

म्हणून जो कोणी आपण उभा आहोत असे मानतो, त्याने पडू नये म्हणून सावध राहावे. १ करिंथकर १०:१२.

हे यरुशलेमा, यरुशलेमा, तू संदेष्ट्यांना मारतोस, आणि तुझ्याकडे पाठविलेल्यांना दगडमार करतोस; जशी कोंबडी आपल्या पिलांना आपल्या पंखांखाली एकत्र गोळा करते, तशी मी तुझ्या मुलांना कितीदा एकत्र गोळा करावे असे इच्छिले, पण तुम्ही इच्छिले नाही! पाहा, तुमचे घर तुम्हाला उजाड सोडून देण्यात आले आहे; आणि खरेच मी तुम्हाला सांगतो, ‘प्रभूच्या नावाने जो येतो तो धन्य आहे,’ असे तुम्ही म्हणण्याची वेळ येईपर्यंत तुम्ही मला पाहणार नाही. लूक १३:३४, ३५.

परमेश्वराकडून यिर्मयाला आलेले वचन असे होते: “परमेश्वराच्या मंदिराच्या द्वाराशी उभा राहा, आणि तेथे हे वचन जाहीर करून म्हण, ‘हे यहूदातील सर्व लोकांनो, जे या द्वारांतून परमेश्वराची उपासना करण्यासाठी प्रवेश करता, परमेश्वराचे वचन ऐका. सेनाधीश परमेश्वर, इस्राएलचा देव, असे म्हणतो: तुमचे मार्ग आणि तुमची कृत्ये सुधारा, म्हणजे मी तुम्हांला या स्थळी वास करू देईन. फसव्या शब्दांवर भरवसा ठेवू नका, असे म्हणत, “परमेश्वराचे मंदिर, परमेश्वराचे मंदिर, परमेश्वराचे मंदिर, हेच आहे.”’ यिर्मया 7:1–4.

आणि आपली पापे कबूल करीत ते त्याच्याकडून यर्दनमध्ये बाप्तिस्मा घेत होते. परंतु त्याने अनेक फरीशी व सदुकी यांना त्याच्या बाप्तिस्म्यास येताना पाहिले, तेव्हा तो त्यांना म्हणाला, अरे सर्पांच्या पिल्लांनो, येऊ घातलेल्या क्रोधापासून पळून जाण्याची सूचना तुम्हांला कोणी दिली? म्हणून पश्चात्तापास योग्य अशी फळे धरा. आणि आपल्या मनात असे म्हणू नका की, आम्हांला अब्राहाम पिता आहे; कारण मी तुम्हांला सांगतो की, देव या दगडांपासून अब्राहामासाठी संतती उभी करू शकतो. आणि आताही कुऱ्हाड झाडांच्या मुळाशी ठेवलेली आहे; म्हणून जे झाड चांगले फळ धरीत नाही ते प्रत्येक झाड तोडून आगीत टाकले जाते. मत्तय 3:6–10.

“देव आपल्या लोकांना हे सांगण्यासाठी दूत पाठवितो की, त्याच्या धार्मिकतेच्या नियमांचे पालन करण्यासाठी त्यांनी कसे असले पाहिजे आणि काय केले पाहिजे; आणि मनुष्य जर ते पाळील, तर तो त्यांच्यामध्ये जिवंतही राहील. त्यांनी देवावर सर्वोपरी प्रेम करावे, त्याच्यापुढे इतर कोणतेही देव ठेवू नयेत; आणि त्यांनी आपल्या शेजाऱ्यावर स्वतःप्रमाणे प्रेम करावे, आणि जसे ते इच्छितात की त्याने त्यांच्याशी करावे तसेच त्यांनी त्याच्याशी करावे.”

“देवाच्या पवित्र नियमातील एकही काना-मात्र गोष्ट हलक्याने किंवा अनादराने वागविली जाऊ नये. जे ‘परमेश्वर असे म्हणतो’ याचे उल्लंघन करतात, ते आपल्या निर्माणकर्त्या आणि उद्धारकर्त्याविरुद्ध बंड करून अंधकाराच्या अधिपतीच्या ध्वजाखाली उभे असतात. ते आज्ञाधारकांना दिलेल्या अभिवचनांचा दावा करतात आणि म्हणतात, ‘परमेश्वराचे मंदिर, परमेश्वराचे मंदिर आम्ही आहोत,’ तरीही ते त्याच्या स्वभावाचे विपर्यस्त चित्रण करून, त्याने त्यांना करू नका असे सांगितलेली तीच कृत्ये करून देवाचा अपमान करतात. ते असा निकष उभा करतात, जो देवाने दिलेला नाही. त्यांचे उदाहरण भरकटविणारे आहे, त्यांचा प्रभाव भ्रष्ट करणारा आहे. ते जगात प्रकाश नाहीत, कारण ते नीतिमत्त्वाच्या तत्त्वांचे अनुसरण करीत नाहीत.”

“देवाने त्यांना पाठविलेल्या प्रकाशाकडे दुर्लक्ष करून मनुष्य देवाविषयी याहून मोठा विश्वासघात दाखवू शकत नाही. जे असे करतात ते अज्ञ लोकांना भरकटवितात, कारण ते खोट्या मार्गचिन्हांची उभारणी करतात. ते सतत शुद्ध तत्त्वांचे विपर्यसन करीत असतात....”

“पवित्र शास्त्रातील शब्दांत आपल्याला स्पष्टपणे सांगितले आहे की यहूदी राष्ट्रावर उजाडपणा का आला. त्यांच्याकडे महान प्रकाश, समृद्ध आशीर्वाद आणि विलक्षण भरभराट होती. पण ते त्यांच्यावर सोपविलेल्या विश्वासास अप्रामाणिक ठरले. त्यांनी प्रभूच्या द्राक्षमळ्याची विश्वासूपणे काळजी घेतली नाही, किंवा त्याची फळे त्याला अर्पण केली नाहीत. त्यांनी जणू काही देवच नाही अशा रीतीने वागणूक केली, आणि म्हणून त्यांच्यावर आपत्ती कोसळली.” Manuscript Releases, volume 14, 343–345.

आणि हा दोषारोप आहे की, प्रकाश जगात आला आहे, तरी मनुष्यांनी प्रकाशापेक्षा अंधकारावर अधिक प्रेम केले; कारण त्यांची कृत्ये दुष्ट होती. कारण जो कोणी वाईट करतो तो प्रकाशाचा द्वेष करतो, आणि आपल्या कृत्यांचा भंडाफोड होऊ नये म्हणून तो प्रकाशाकडे येत नाही. योहान ३:१९, २०.

“परदेशी राष्ट्रे संयुक्त संस्थानांच्या उदाहरणाचे अनुसरण करतील. जरी ती पुढाकार घेत असली, तरीही हाच संकटकाळ जगाच्या सर्व भागांतील आपल्या लोकांवर येईल.” Testimonies, volume 6, 395.

कारण त्यांनी प्रभु व तारणारा येशू ख्रिस्त याच्या ज्ञानाद्वारे जगाच्या विटाळांपासून सुटका करून घेतल्यानंतर, जर ते पुन्हा त्यांत गुंतले जाऊन पराभूत झाले, तर त्यांची शेवटची अवस्था पहिल्यापेक्षा अधिक वाईट होते. कारण त्यांनी नीतिमार्ग जाणून घेतल्यानंतर, त्यांच्याकडे सोपविण्यात आलेल्या पवित्र आज्ञेपासून फिरण्यापेक्षा, त्यांनी तो मार्गच जाणला नसता तर त्यांच्यासाठी ते अधिक बरे झाले असते. परंतु त्यांच्याविषयी खरी म्हण अशी घडली आहे, “कुत्रा आपल्या वांतीकडे पुन्हा वळला आहे; आणि धुतलेली डुकरी चिखलात लोळण्यासाठी परत गेली आहे.” २ पेत्र २:२०–२२.