एलियाह - क्रमांक आठ

“चाळीस वर्षे अविश्वास, कुरकुर, आणि बंडखोरी यांनी प्राचीन इस्राएलाला कनान देशातून बाहेरच ठेवले. ह्याच पापांमुळे आधुनिक इस्राएलाचा स्वर्गीय कनानमध्ये प्रवेश विलंबित झाला आहे. दोन्हीपैकी कोणत्याही प्रसंगी देवाच्या अभिवचनांत काही दोष नव्हता. प्रभूचे असल्याचा दावा करणाऱ्या लोकांमध्ये असलेला अविश्वास, जगिक वृत्ती, अपवित्र अर्पणभाव, आणि कलह ह्यांनीच आपल्याला पाप व दुःखाच्या ह्या जगात इतकी अनेक वर्षे रोखून ठेवले आहे.”

“इस्राएलच्या संततीप्रमाणे, आपल्या अवज्ञेमुळे आपल्याला या जगात अजून अनेक वर्षे येथेच राहावे लागू शकते; परंतु ख्रिस्ताच्या खातिर, त्याच्या लोकांनी आपल्या स्वतःच्या चुकीच्या आचरणाच्या परिणामाचा दोष देवावर ठेवून पापावर पाप वाढवू नये.” Evangelism, 696.

“सीनाय आणि कनानाच्या सीमेवरील कादेश यांच्या दरम्यान केवळ अकरा दिवसांच्या प्रवासाचे अंतर होते; आणि त्या रमणीय देशात लवकरच प्रवेश मिळणार या अपेक्षेने, जेव्हा मेघाने अखेरीस पुढे निघण्याचा संकेत दिला, तेव्हा इस्राएलच्या समुदायांनी पुन्हा आपला प्रवास सुरू केला. यहोवाने त्यांना मिसरमधून बाहेर काढताना अद्भुत कार्ये केली होती, आणि आता जेव्हा त्यांनी औपचारिकरीत्या त्याला आपला सार्वभौम म्हणून स्वीकारण्याचा करार केला होता, आणि परमश्रेष्ठाच्या निवडलेल्या लोकांप्रमाणे त्यांची मान्यता झाली होती, तेव्हा कोणत्या आशीर्वादांची ते अपेक्षा करू शकत नव्हते?” पॅट्रिआर्क्स अँड प्रॉफेट्स, 376.

आता ओम्रीची उरलेली कृत्ये, त्याने जे काही केले आणि त्याने दाखविलेला त्याचा पराक्रम, ही काय इस्राएलच्या राजांच्या इतिहासाच्या पुस्तकात लिहिलेली नाहीत काय? मग ओम्री आपल्या पितरांबरोबर निजला, आणि त्यास सामरियात पुरण्यात आले; आणि त्याच्या जागी त्याचा पुत्र अहाब राज्य करू लागला. आणि यहूदाचा राजा आसा याच्या अडतीसाव्या वर्षी ओम्रीचा पुत्र अहाब इस्राएलावर राज्य करू लागला; आणि ओम्रीचा पुत्र अहाब सामरियात इस्राएलावर बावीस वर्षे राज्य करीत होता. आणि ओम्रीचा पुत्र अहाब याने परमेश्वराच्या दृष्टीने त्याच्या आधी झालेल्या सर्वांपेक्षा अधिक वाईट केले. आणि असे झाले की, नबाताचा पुत्र यराबामाच्या पापांत चालणे जणू त्याच्यासाठी क्षुल्लक गोष्ट होती, म्हणून त्याने सीदोनी लोकांचा राजा एथबआल याची कन्या ईजेबेल हिच्याशी विवाह केला, आणि तो जाऊन बआलाची सेवा करू लागला व त्याची उपासना करू लागला. आणि त्याने सामरियात बांधलेल्या बआलाच्या मंदिरात बआलासाठी एक वेदी उभारली. आणि अहाबाने अशेरा उभारला; आणि त्याच्या आधी असलेल्या इस्राएलच्या सर्व राजांपेक्षा अहाबाने इस्राएलचा देव परमेश्वर याला अधिक क्रोधास प्रवृत्त केले. त्याच्या दिवसांत बेथेलवासी हिएल याने यरीहो पुन्हा बांधले; त्याने त्याचा पाया आपल्या जेष्ठ पुत्र अबीरामाच्या किंमतीवर घातला, आणि त्याचे दरवाजे आपल्या धाकट्या पुत्र सेगूबाच्या किंमतीवर उभारले; परमेश्वराने नूनाचा पुत्र यहोशवा याच्या द्वारे जे वचन सांगितले होते त्याप्रमाणे. आणि गिलादच्या रहिवाशांपैकी तिश्बी एलियाह याने अहाबास म्हटले, “जिवंत इस्राएलचा देव परमेश्वर, ज्याच्या सन्निधी मी उभा असतो, याची शपथ, या वर्षांत माझ्या वचनावाचून दव किंवा पाऊस पडणार नाही.” 1 राजे 16:27–17:1.

म्हणून, पवित्र आत्मा म्हणतो त्याप्रमाणे, “आज जर तुम्ही त्याचा आवाज ऐकणार असाल, तर रानातील परीक्षेच्या दिवशी, जसे तुम्ही चिथावणीच्या वेळी केले, तसे आपली अंतःकरणे कठीण करू नका.” इब्री लोकांस ३:७, ८.

इस्राएलच्या लोकांनी हळूहळू देवाविषयीची आपली भीती आणि आदरभाव गमावला होता, इतके की यहोशवाच्या माध्यमातून आलेल्या त्याच्या वचनाला त्यांच्या दृष्टीने काहीच वजन उरले नव्हते. “त्याच्या [अहाबाच्या] दिवसांत बेथेलचा हीएल याने यरीहो पुन्हा बांधिले: त्याने त्याचा पाया आपल्या पहिलावान मुलगा अबीरामाच्या किमतीवर घातला, आणि त्याचे दरवाजे आपल्या धाकट्या मुलगा सेगूबाच्या किमतीवर उभे केले, परमेश्वराच्या त्या वचनाप्रमाणे, जे त्याने नूनाचा पुत्र यहोशवा याच्या द्वारे सांगितले होते.”

“इस्राएल धर्मभ्रष्ट होत असताना, एलियाह देवाचा निष्ठावान व खरा संदेष्टा म्हणून स्थिर राहिला. अविश्वास व विश्वासघात वेगाने इस्राएलच्या संततीला देवापासून विलग करीत आहेत हे पाहून त्याचा विश्वासू आत्मा अत्यंत व्यथित झाला, आणि देवाने आपल्या लोकांचे तारण करावे अशी त्याने प्रार्थना केली. त्याने परमेश्वराला विनवणी केली की, आपल्या पापी लोकांचा त्याने पूर्णपणे त्याग करू नये; परंतु आवश्यक असल्यास न्यायदानांद्वारे त्यांना पश्चात्तापास प्रवृत्त करावे, आणि त्यांना पापात आणखी पुढे जाऊ देऊ नये, व अशा रीतीने त्याला चिथावून त्याने त्यांचा एक राष्ट्र म्हणून नाश करावा अशी वेळ येऊ देऊ नये.”

परमेश्वराचा संदेश एलियाकडे आला की, इस्राएलाच्या पापांमुळे त्याच्या न्यायनिर्णयांची निंदा घेऊन तो अहाबकडे जावा. एलिया रात्रंदिवस प्रवास करीत राहिला, जोपर्यंत तो अहाबाच्या राजवाड्यात पोहोचला नाही. त्याने प्रवेशासाठी कोणतीही विनंती केली नाही, आणि औपचारिकरीत्या त्याची घोषणा होण्याचीही वाट पाहिली नाही. अहाबच्या पूर्णतः अनपेक्षितपणे, एलिया सामरियाच्या विस्मित राजासमोर उभा राहिला, भविष्यवक्ते सहसा परिधान करीत असत त्या खरखरीत वस्त्रांत. त्याच्या या अचानक, निमंत्रणाविना झालेल्या उपस्थितीबद्दल त्याने कोणतीही क्षमा मागितली नाही; परंतु, आपले हात आकाशाकडे उंचावून, आकाश व पृथ्वी निर्माण करणाऱ्या जिवंत देवाची शपथ घेऊन, इस्राएलावर येऊ घातलेल्या न्यायनिर्णयांची त्याने गंभीरतेने घोषणा केली: “माझ्या वचनाप्रमाणे होईपर्यंत या वर्षांत दवही पडणार नाही आणि पाऊसही होणार नाही.”

“इस्राएलच्या पापांमुळे देवाच्या न्यायनिवाड्यांची ही थरकाप उडविणारी धिक्कारवाणी त्या धर्मत्यागी राजावर जणू वज्राघाताप्रमाणे कोसळली. तो आश्चर्य व भयाने जणू स्तब्ध झाला होता; आणि तो आपल्या विस्मयातून सावरायच्या आधीच, एलियाहाने आपल्या संदेशाचा परिणाम पाहण्याची प्रतीक्षा न करता, जसा अचानक आला तसाच अचानक अदृश्य झाला. त्याचे कार्य देवाकडून शोकवाणीचा शब्द सांगणे हेच होते, आणि तो त्वरित निघून गेला. त्याच्या शब्दाने स्वर्गाची भांडारे बंद झाली होती, आणि ती पुन्हा उघडू शकणारी एकमेव किल्ली त्याचाच शब्द होता.” Testimonies, volume 3, 273.

“एलीयाहचा विश्वासू आत्मा व्यथित झाला होता. त्याचा धर्मयुक्त संताप जागृत झाला, आणि तो देवाच्या गौरवाबद्दल जळफळत होता. त्याने पाहिले की इस्राएल भयावह धर्मत्यागात बुडाला आहे. आणि देवाने त्यांच्या करिता केलेल्या महान गोष्टी जेव्हा त्याच्या स्मरणात आल्या, तेव्हा तो दुःख व विस्मय यांनी भरून गेला. परंतु हे सर्व लोकांच्या बहुसंख्यांकाकडून विसरले गेले होते. तो परमेश्वरासमोर गेला आणि, क्लेशाने पिळवटलेल्या आत्म्याने, त्याने विनवणी केली की आवश्यक असल्यास न्यायनिर्णयांद्वारे तरी त्याने आपल्या लोकांचे तारण करावे. त्याने देवाला विनविले की आपल्या कृतघ्न लोकांपासून दव आणि पाऊस, स्वर्गातील संपत्ती, रोखून धरावी; जेणेकरून तो धर्मत्यागी इस्राएल आपल्या देवतांकडे, आपल्या सोने, लाकूड, आणि दगड यांच्या मूर्तींकडे, सूर्य, चंद्र, आणि तारांकडे, पृथ्वीला पाणी देण्यासाठी, तिला समृद्ध करण्यासाठी, आणि तिला विपुल पीक उत्पन्न करावयास लावण्यासाठी व्यर्थ दृष्टी लावून पाहील. परमेश्वराने एलीयाहला सांगितले की त्याने त्याची प्रार्थना ऐकली आहे आणि जोपर्यंत त्याचे लोक पश्चात्ताप करून त्याच्याकडे वळणार नाहीत, तोपर्यंत तो त्यांच्यापासून दव आणि पाऊस रोखून धरील.”

“देवाने आपल्या लोकांना त्यांच्या सभोवतालच्या मूर्तिपूजक राष्ट्रांशी मिसळण्यापासून विशेष रीतीने जपले होते, कारण त्यांच्या हृदयांचा मोह पडू नये म्हणून—त्या आकर्षक उपवनांनी व देवालयांनी, मंदिरांनी व वेदिकांनी, जी अत्यंत खर्चिक व मोहक रीतीने अशी मांडलेली होती की इंद्रियांना भ्रष्ट करून लोकांच्या मनांत देवाचे स्थान अपहृत व्हावे.”

“यरीहो हे नगर अत्यंत उग्र मूर्तिपूजेला अर्पण केलेले होते. तेथील रहिवासी फार श्रीमंत होते, परंतु देवाने त्यांना दिलेले सर्व वैभव त्यांनी त्यांच्या देवतांची देणगी मानले. त्यांच्याकडे सोन्या-चांदीची विपुलता होती; पण जलप्रलयापूर्वीच्या लोकांप्रमाणे ते भ्रष्ट आणि निंदक झाले होते, आणि आपल्या दुष्ट कृत्यांनी स्वर्गातील देवाचा अपमान करून त्याला क्रोधास प्रवृत्त करीत होते. यरीहोवर देवाचे न्याय जागृत झाले. ते एक बलवान गड होते. परंतु परमेश्वराच्या सैन्याचा प्रधान स्वतः स्वर्गातून आला, स्वर्गीय सेनांना त्या नगरावर आक्रमण करण्यासाठी नेत होता. देवदूतांनी त्या प्रचंड भिंतींना धरून त्यांना जमिनीवर पाडले. देवाने सांगितले होते की यरीहो हे नगर शापित ठरेल आणि राहाब व तिचे घराणे यांखेरीज सर्वांचा नाश होईल. यांचा उद्धार व्हावा, कारण राहाबने परमेश्वराच्या दूतांवर कृपा दाखविली होती. लोकांना परमेश्वराचे वचन असे होते: ‘आणि तुम्ही, कोणत्याही प्रकारे, त्या शापित वस्तूपासून स्वतःला दूर ठेवा; नाहीतर त्या शापित वस्तूंपैकी काही घेतल्यावर तुम्ही स्वतः शापित व्हाल, आणि इस्राएलच्या छावणीवर शाप आणाल व तिला संकटात टाकाल.’ ‘आणि त्या वेळी यहोशवाने त्यांना शपथपूर्वक बजाविले, असे म्हणत, परमेश्वरासमोर तो मनुष्य शापित असो, जो उठून हे यरीहो नगर पुन्हा बांधील; आपल्या पहिलावान पुत्राच्या प्राणावर तो त्याचा पाया घालील, आणि आपल्या धाकट्या पुत्राच्या प्राणावर तो त्याची द्वारे उभी करील.’”

“देव यरीहोच्या बाबतीत अत्यंत काटेकोर होता, कारण तेथील रहिवाशांनी ज्या वस्तूंची उपासना केली होती त्यांच्यामुळे लोक मोहित होऊ नयेत आणि त्यांची अंतःकरणे देवापासून विचलित होऊ नयेत. त्याने आपल्या लोकांचे अत्यंत स्पष्ट आज्ञांनी रक्षण केले; तरीसुद्धा, यहोशवाच्या मुखाने देवाने दिलेल्या त्या गंभीर आज्ञेच्या असूनही, आखानाने उल्लंघन करण्याचे धाडस केले. त्याच्या लोभामुळे त्याने त्या धनसंपत्तीपैकी काही घेतले, ज्यांना स्पर्श करण्यास देवाने त्याला मनाई केली होती, कारण त्यांच्यावर देवाचा शाप होता. आणि या मनुष्याच्या पापामुळे देवाचा इस्राएल आपल्या शत्रूंसमोर पाण्यासारखा दुर्बल झाला.”

“यहोशवा आणि इस्राएलचे वडीलधारे मोठ्या क्लेशात होते. परमेश्वर आपल्या लोकांवर क्रोधित झाला होता, म्हणून ते देवाच्या कराराच्या कोशापुढे अत्यंत दीन नम्रतेने पालथे पडले होते. त्यांनी देवासमोर प्रार्थना केली आणि रडले. परमेश्वराने यहोशवाला सांगितले: ‘उठ; तू असा तोंडावर का पडला आहेस? इस्राएलाने पाप केले आहे, आणि मी त्यांना जी माझी वाचा आज्ञापूर्वक दिली होती तिचाही त्यांनी भंग केला आहे; कारण त्यांनी शापित वस्तूमधून घेतले आहे, चोरीही केली आहे, कपटही केले आहे, आणि ती वस्तू त्यांनी आपल्या स्वतःच्या सामानातही ठेवली आहे. म्हणून इस्राएलची संताने आपल्या शत्रूंसमोर उभी राहू शकली नाहीत, तर आपल्या शत्रूंसमोर पाठ फिरवून पळाली, कारण ते शापित ठरले होते; तुम्ही आपल्या मधून ती शापित वस्तू नष्ट केली नाही, तर यापुढे मी तुमच्याबरोबर अजिबात राहणार नाही.’”

“मला दाखविण्यात आले आहे की येथे देव दाखवितो की जे स्वतःला त्याच्या आज्ञा पाळणारे लोक म्हणवितात, त्यांच्यामधील पापाकडे तो कशा प्रकारे पाहतो. ज्यांना त्याने आपल्या सामर्थ्याच्या विलक्षण प्रगटीकरणांचे साक्षीदार होण्याचा विशेष मान दिला आहे, जसे प्राचीन इस्राएलला दिला होता, आणि तरीसुद्धा जे त्याच्या स्पष्ट निर्देशांकडे दुर्लक्ष करण्याचे धाडस करतात, ते त्याच्या क्रोधाचे विषय ठरतील. तो आपल्या लोकांना हे शिकवू इच्छितो की अवज्ञा आणि पाप ही त्याच्यासाठी अत्यंत आक्षेपार्ह आहेत आणि त्यांच्याकडे हलक्याने पाहिले जाऊ नये.” Testimonies, volume 3, 263, 264.

त्या वेळी यहोशवाने त्यांना शपथपूर्वक सांगितले, “जो मनुष्य परमेश्वरासमोर उठून हे यरीहो नगर पुन्हा बांधील तो शापित असो; त्याचा पाया तो आपल्या पहिलावान मुलाच्या किंमतीवर घालील, आणि त्याचे दरवाजे तो आपल्या धाकट्या मुलाच्या किंमतीवर उभारील.” यहोशवा 6:26.

होय, सर्व इस्राएलाने तुझ्या नियमशास्त्राचे उल्लंघन केले आहे; अगदी दूर जाऊन त्यांनी तुझ्या वाणीचे पालन केले नाही; म्हणून आमच्यावर शाप ओतला गेला आहे, आणि देवाचा सेवक मोशे यांच्या नियमशास्त्रात लिहिलेली शपथही, कारण आम्ही त्याच्याविरुद्ध पाप केले आहे. दानियेल 9:11.

ज्या दिवसांमध्ये तुम्ही त्या देशाची टेहळणी केली, त्या दिवसांच्या संख्येनुसार, म्हणजे चाळीस दिवसांनुसार—प्रत्येक दिवसासाठी एक वर्ष—तुम्ही आपले अधर्म चाळीस वर्षे वाहाल; आणि माझ्या वचनभंगाचा अनुभव तुम्हाला येईल. गणना 14:34.

तुम्हीही जिवंत दगडांप्रमाणे आध्यात्मिक घर म्हणून उभारले जात आहात, पवित्र याजकवर्ग म्हणून, येशू ख्रिस्ताद्वारे देवाला ग्राह्य ठरतील असे आध्यात्मिक यज्ञ अर्पण करण्यासाठी. १ पेत्र २:५.

सियोनमध्ये तुतारी फुंका, आणि माझ्या पवित्र पर्वतावर इशारा द्या; देशातील सर्व रहिवासी थरथर कापोत; कारण परमेश्वराचा दिवस येत आहे, कारण तो निकट आला आहे… सियोनमध्ये तुतारी फुंका, उपवास पवित्र ठरवा, गंभीर सभा बोलवा; लोकांना एकत्र करा, मंडळीला पवित्र ठरवा, वडीलधाऱ्यांना जमवा, बालकांना व स्तनपान करणाऱ्यांना एकत्र करा; वराने आपल्या खोलीतून बाहेर यावे, आणि वधूने आपल्या अंतःपुरातून बाहेर यावे. याजकांनी, जे परमेश्वराचे सेवक आहेत, मंडप आणि वेदी यांच्या मधे रडावे, आणि त्यांनी असे म्हणावे, हे परमेश्वरा, तुझ्या लोकांवर दया कर, आणि तुझ्या वतनास निंदेस देऊ नकोस, जेणेकरून परधर्मी त्यांच्यावर राज्य करतील; अन्यथा लोकांमध्ये ते असे का म्हणतील, त्यांचा देव कोठे आहे? योएल 2:1, 15–17.

आणि त्या राजांच्या दिवसांत स्वर्गाचा देव असे एक राज्य स्थापन करील की जे कधीही नाश पावणार नाही; आणि ते राज्य इतर लोकांच्या हाती सोपविले जाणार नाही; तर ते या सर्व राज्यांचे तुकडे तुकडे करून त्यांचा अंत करील, आणि ते सदासर्वकाळ टिकून राहील. कारण तू पाहिलेस की तो दगड हातांशिवाय पर्वतापासून कापून काढला गेला, आणि त्याने लोखंड, पितळ, माती, चांदी आणि सोने यांचे तुकडे तुकडे केले; महान देवाने राजाला पुढे काय घडणार आहे हे प्रगट केले आहे; आणि ते स्वप्न निश्चित आहे, व त्याचा अर्थ खात्रीचा आहे. दानीएल 2:44, 45.

परंतु सर्व चांदी, सोने, आणि पितळ व लोखंडाची भांडी परमेश्वरासाठी पवित्र केलेली आहेत; ती परमेश्वराच्या खजिन्यात येतील. यहोशवा 6:19.

पाहा, परमेश्वराच्या त्या महान व भयावह दिवसाच्या आगमनापूर्वी मी तुमच्याकडे एलीया संदेष्टा पाठवीन; आणि तो पित्यांची अंतःकरणे मुलांकडे, व मुलांची अंतःकरणे त्यांच्या पित्यांकडे वळवील; नाहीतर मी येऊन पृथ्वीला शापाने प्रहार करीन. मलाखी 4:5, 6.

त्याच्या दिवसांत बेथेलचा हीएल याने यरीहो पुन्हा बांधले; त्याने त्याचा पाया आपल्या पहिलावान पुत्र अबीरामाच्या किंमतीवर घातला, आणि त्याची द्वारे आपल्या धाकट्या पुत्र सेगूबाच्या किंमतीवर उभारली; परमेश्वराने नूनाचा पुत्र यहोशवा याच्या द्वारे जे वचन सांगितले होते, त्यानुसार. १ राजे १६:३४.

“नम्र, विश्वास ठेवणाऱ्या आत्म्यासाठी, पृथ्वीवरील देवाचे घर हे स्वर्गाचे द्वार आहे. स्तुतीचे गीत, प्रार्थना, ख्रिस्ताच्या प्रतिनिधींनी उच्चारलेले शब्द, हे वरच्या मंडळीसाठी, त्या अधिक उदात्त उपासनेसाठी लोकांना तयार करण्याकरिता देवाने नेमलेली साधने आहेत; त्या उपासनेत अशुद्ध करणारे काहीही प्रवेश करू शकत नाही.” Testimonies, volume 5, 491.

“एलेन व्हाइट यांनी चर्चच्या कार्याचे व्यवस्थापन करताना सुव्यवस्थेची आवश्यकता याविषयी काही विस्ताराने लिहून व प्रकाशित करून ठेवले होते (पहा Early Writings, 97–104), आणि जेम्स व्हाइट यांनी भाषणांद्वारे व Review मधील लेखांद्वारे ही आवश्यकता विश्वासणाऱ्यांसमोर सतत ठेवली होती, तरीही चर्च हालचाल करण्यात मंद होती. जे सर्वसाधारण स्वरूपात मांडले गेले होते, ते उत्तम रीतीने स्वीकारले गेले; परंतु जेव्हा याचे काही रचनात्मक स्वरूपात रूपांतर करण्याची वेळ आली, तेव्हा प्रतिकार आणि विरोध उद्भवला. फेब्रुवारी महिन्यात जेम्स व्हाइट यांच्या संक्षिप्त लेखांनी अल्पसंख्य नव्हे तर बऱ्याच जणांना निष्काळजीपणातून जागृत केले, आणि आता मोठ्या प्रमाणावर चर्चा होऊ लागली होती.”

“व्हाइट यांच्यासमवेत मिशिगनमध्ये कार्य करीत असलेल्या J. N. Loughborough यांनी सर्वप्रथम प्रतिसाद दिला. त्यांचे शब्द अनुमोदनार्थ होते, परंतु बचावात्मक स्वरूपाचे होते:

“‘कोणी म्हणतो, जर तुम्ही मालमत्ता कायद्याने धारण करण्यासाठी संघटित झालात, तर तुम्ही बाबेलोनचा एक भाग व्हाल. नाही; मला समजते की आपल्या मालमत्तेचे कायद्याने संरक्षण करता येईल अशा स्थितीत असणे आणि आपल्या धार्मिक मतांचे संरक्षण व अंमलबजावणी करण्यासाठी कायद्याचा उपयोग करणे, यांमध्ये लक्षणीय फरक आहे. जर चर्चच्या मालमत्तेचे संरक्षण करणे चुकीचे असेल, तर व्यक्तींनी कोणतीही मालमत्ता कायदेशीररीत्या धारण करणे चुकीचे का नाही?—Review and Herald, March 8, 1860.’”

“जेम्स व्हाइट यांनी रिव्ह्यूमध्ये आपले विधान अशा शब्दांनी समाप्त केले होते, ज्यामध्ये त्यांनी प्रकाशनकार्याच्या संघटनेच्या गरजेचा विषय मंडळीसमोर ठेवला होता: ‘जर कोणास आमच्या सूचनांविषयी आक्षेप असेल, तर कृपया अशी योजना लिहून कळवावी की जिच्यावर आपण एक लोक म्हणून कार्य करू शकू?’—Ibid., February 23, 1860. या आवाहनास प्रतिसाद देण्यासाठी क्षेत्रात कार्यरत असलेल्या सेवकांपैकी प्रथम पुढे आले ते आर. एफ. कॉट्रेल, रिव्ह्यूचे एक खंबीर पत्रव्यवहार संपादक. त्यांची तात्काळ प्रतिक्रिया ठामपणे नकारात्मक होती:”

“‘भाऊ व्हाइट यांनी मंडळीची मालमत्ता सुरक्षित करण्याविषयीच्या आपल्या प्रस्तावासंबंधी बंधूंनी बोलावे, अशी विनंती केली आहे. या सूचनेत त्यांचा नेमका कोणता उपाय अभिप्रेत आहे, हे मला ठाऊक नाही; परंतु माझ्या समजुतीनुसार, कायद्यानुसार धार्मिक संस्था म्हणून नोंदणीकृत होणे हाच त्याचा अर्थ आहे. माझ्या दृष्टीने, ‘आपल्यासाठी नाव कमावणे’ हे चुकीचे ठरेल, कारण ते बाबेलच्या पायाभरणीशी संबंधित आहे. मला वाटत नाही की देव त्यास मान्यता देईल.—तेच, २२ मार्च, १८६०.” Arthur White, Ellen G. White, खंड १, ४२०, ४२१.

“१८६० साली मृत्यूने आमच्या उंबरठ्यावर पाऊल ठेवले, आणि आमच्या कुटुंबवृक्षाची सर्वांत धाकटी फांदी तोडून टाकली. २० सप्टेंबर १८६० रोजी जन्मलेला लहान हर्बर्ट, त्याच वर्षी १४ डिसेंबर रोजी मरण पावला.” टेस्टिमनीज, खंड १, १०३.

“शुक्रवार, २७ नोव्हेंबर, [१८६३] रोजी आई-वडील टॉपशॅम येथे पोहोचले, तेव्हा त्यांना डेपोत त्यांचे तीन पुत्र आणि अडेलिया त्यांची वाट पाहत असल्याचे आढळले. हेन्रीला सर्दी होती, याचा अपवाद वगळता, ते सर्व जण वरकरणी चांगल्या प्रकृतीत होते. परंतु त्यानंतरच्या मंगळवारी, १ डिसेंबर रोजी, हेन्री न्यूमोनियामुळे अत्यंत आजारी पडला. अनेक वर्षांनी त्याचा धाकटा भाऊ विल्लीने ही घटना पुन्हा उभी केली:”

‘त्यांच्या आईवडिलांच्या अनुपस्थितीत, ब्रदर हाउलंड यांच्या देखरेखीखाली हेन्री आणि एडसन हे कापडावर चार्ट बसविण्याच्या कामात, विक्रीस तयार करण्यासाठी, व्यग्रतेने गुंतलेले होते. ते हाउलंड यांच्या घरापासून सुमारे एका ब्लॉकच्या अंतरावर असलेल्या भाड्याच्या दुकानाच्या इमारतीत काम करीत होते. अखेरीस, बॉस्टनहून चार्ट पाठविले जाण्याची वाट पाहात असताना, त्यांना काही दिवसांची उसंत मिळाली.... नदीकाठी दीर्घ पायी भ्रमंती करून परत आल्यावर, त्याने [हेन्रीने] विचार न करता कागदी चार्टांच्या मागील बाजूस लावण्यासाठी वापरलेल्या काही ओलसर कापडांवर आडवे होऊन झोप घेतली. उघड्या खिडकीतून थंडगार वारा आत येत होता. या अविवेकी कृतीचा परिणाम म्हणून त्याला तीव्र सर्दी झाली.’” आर्थर व्हाइट, Ellen G. White, volume 2, 70.

“अशुद्ध झालेले सेवक स्वतःला देवाविरुद्ध उभे करीत आहेत. ते एकाच श्वासात ख्रिस्ताची आणि या जगाच्या देवाची स्तुती करीत आहेत. जरी ते वरवर ख्रिस्ताचा स्वीकार करीत असल्याचा दावा करीत असले, तरी ते बरब्बासाला कवटाळतात, आणि आपल्या कृतींनी म्हणतात, ‘हा मनुष्य नव्हे, तर बरब्बास.’ जे कोणी या ओळी वाचतील त्यांनी सावध राहावे. सैतानाने तो काय करू शकतो याविषयी बढाई मारली आहे. ख्रिस्ताने आपल्या मंडळीत जे ऐक्य असावे अशी प्रार्थना केली होती, ते मोडून टाकण्याचा तो विचार करीत आहे. तो म्हणतो, ‘मी पुढे जाईन आणि ज्यांना मी फसवू शकेन त्यांना फसविण्यासाठी, टीका करण्यासाठी, दोष देण्यासाठी, आणि असत्य ठरविण्यासाठी, मी खोटेपणाचा आत्मा होईन.’ फसवणुकीचा पुत्र आणि खोट्या साक्षीचा आत्मा, ज्या मंडळीला मोठा प्रकाश, मोठा पुरावा लाभला आहे, अशा मंडळीत जर स्थान पावला, तर ती मंडळी परमेश्वराने पाठविलेला संदेश फेकून देईल, आणि अत्यंत अविवेकी दावे, खोट्या कल्पना, आणि खोटे सिद्धान्त स्वीकारेल. सैतान त्यांच्या मूर्खपणावर हसतो, कारण सत्य काय आहे हे त्याला ठाऊक आहे.”

“अनेक जण आपल्या व्यासपीठांवर आपल्या हातांत खोट्या भविष्यवाणीची मशाल घेऊन उभे राहतील; ती मशाल सैतानाच्या नरकीय मशालीपासून प्रज्वलित केलेली असेल. जर संशय आणि अविश्वास जोपासले गेले, तर जे लोक आपण फार काही जाणतो असे समजतात, त्यांच्यापासून विश्वासू सेवक दूर केले जातील. ‘जर तू ओळखले असतेस,’ ख्रिस्त म्हणाला, ‘किमान या तुझ्या दिवशी तरी, ज्या गोष्टी तुझ्या शांतीशी संबंधित आहेत! पण आता त्या तुझ्या डोळ्यांपासून लपविल्या गेल्या आहेत.’”

“तरीदेखील, देवाचा पाया अढळ उभा आहे. जे त्याचे आहेत त्यांना प्रभू ओळखतो. पवित्र केलेल्या सेवकाच्या मुखात कपट नसावे. तो दिवसाप्रमाणे उघडा, प्रत्येक दुष्टतेच्या कलंकापासून मुक्त असावा. पवित्र केलेली सेवकाई व मुद्रणकार्य या विपरीत पिढीवर सत्याचा प्रकाश झळकविण्यात सामर्थ्य ठरतील. प्रकाश, बंधूंनो, अधिक प्रकाश आपल्याला हवा आहे. सियोनमध्ये रणशिंग फुंका; पवित्र पर्वतावर इशारा द्या. प्रभूची सेना पवित्र अंतःकरणांनी एकत्र करा, जेणेकरून प्रभू आपल्या लोकांशी काय बोलेल ते ते ऐकतील; कारण जे कोणी ऐकतील त्यांच्यासाठी त्याने अधिक प्रकाश वाढविला आहे. त्यांनी शस्त्रसज्ज व सुसज्ज होऊन युद्धासाठी—पराक्रमींच्या विरोधात प्रभूच्या सहाय्यासाठी—वर चढावे. देव स्वतः इस्राएलसाठी कार्य करील. प्रत्येक खोटे बोलणारी जीभ गप्प केली जाईल. घडविल्या जात असलेल्या फसव्या युक्त्या देवदूतांच्या हातांनी उलथून टाकल्या जातील. सैतानाचे बुरूज कधीही विजयी होणार नाहीत. विजय तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाबरोबर असेल. जसा प्रभूच्या सेनेच्या सेनापतीने यरीहोच्या भिंती पाडल्या, तशीच प्रभूची आज्ञा पाळणारी प्रजा विजयी होईल, आणि सर्व विरोधी तत्त्वे पराभूत होतील. देवाच्या सेवकांविषयी, जे स्वर्गातून पाठविलेला संदेश घेऊन त्यांच्याकडे आले आहेत, कोणत्याही जीवाने तक्रार करू नये. ‘ते फारच ठाम आहेत; ते फार कडक बोलतात,’ असे म्हणत त्यांच्यात दोष काढणे आता तरी थांबवा. ते कडक बोलत असतील; परंतु त्याची गरज नाही काय? जर श्रोते त्याच्या वाणीला किंवा त्याच्या संदेशाला लक्ष देणार नसतील, तर देव त्यांच्या कानांत झणझणाट उत्पन्न करील. जो कोणी देवाच्या वचनाला विरोध करतो त्याचा तो धिक्कार करील.”

“आपल्यामध्ये एक लोक म्हणून आपल्याला ताडना द्यावी, धिक्कार करावा, आणि आपल्या चुका दूर करण्यास उद्युक्त करावे, असे काहीही आपल्यामध्ये येऊ नये यासाठी सैतानाने शक्य ते सर्व उपाय योजले आहेत. परंतु असा एक लोक आहे जो देवाचा कराराचा कोश वाहील. काही जण आपल्यामधून बाहेर पडतील, जे पुढे कराराचा कोश वाहणार नाहीत. परंतु हे लोक सत्याला अडथळा निर्माण करणाऱ्या भिंती उभारू शकणार नाहीत; कारण सत्य शेवटपर्यंत पुढे आणि वर चालत राहील. पूर्वी देवाने पुरुष उभे केले आहेत, आणि त्याच्याकडे अजूनही संधीच्या प्रसंगाची वाट पाहणारे, त्याची आज्ञा पाळण्यास सिद्ध असे पुरुष आहेत—असे पुरुष, जे केवळ कच्च्या गाऱ्याने लिपलेल्या भिंतींसारख्या असलेल्या बंधनांतून आरपार जातील. जेव्हा देव आपला आत्मा मनुष्यांवर ठेवतो, तेव्हा ते कार्य करतील. ते परमेश्वराचे वचन घोषित करतील; ते आपला आवाज तुतारीप्रमाणे उंचावतील. त्यांच्या हातात सत्य कमी होणार नाही किंवा आपली सामर्थ्यशक्ती गमावणार नाही. ते लोकांना त्यांचे अपराध दाखवतील, आणि याकोबाच्या घराण्याला त्यांची पापे दाखवतील.” Testimonies to Ministers, 409–411.