अमेरिकेसाठी भविष्य आणि १८ जुलै, २०२० - क्रमांक एक

मग मोशे परमेश्वराला म्हणाला, “पाहा, तू मला म्हणतोस, ‘या लोकांना वर घेऊन जा’; पण तू माझ्याबरोबर कोणाला पाठविणार आहेस हे मला कळविलेले नाही. तरी तू असे म्हटले आहेस, ‘मी तुला नावाने ओळखतो, आणि तू माझ्या दृष्टीत कृपा पावला आहेस.’ म्हणून आता, विनवितो, जर मी तुझ्या दृष्टीत कृपा पावलेलो असेन, तर मला तुझा मार्ग दाखव, जेणेकरून मी तुला जाणावे, आणि तुझ्या दृष्टीत कृपा पावावे; आणि हेही लक्षात घे की ही जाति तुझे लोक आहेत.” तेव्हा तो म्हणाला, “माझी उपस्थिती तुझ्याबरोबर जाईल, आणि मी तुला विसावा देईन.” मग तो त्याला म्हणाला, “जर तुझी उपस्थिती माझ्याबरोबर येत नसेल, तर आम्हांस येथून वर नेऊ नकोस. कारण मी आणि तुझे लोक तुझ्या दृष्टीत कृपा पावलेलो आहोत हे येथे कशावरून कळणार? तू आमच्याबरोबर जातोस, यावरूनच नव्हे काय? अशा रीतीने, मी आणि तुझे लोक, पृथ्वीच्या पृष्ठभागावर असलेल्या सर्व लोकांपासून वेगळे ठरू.” मग परमेश्वर मोशेला म्हणाला, “तू जे बोललास ते हेही मी करीन; कारण तू माझ्या दृष्टीत कृपा पावला आहेस, आणि मी तुला नावाने ओळखतो.” मग तो म्हणाला, “विनवितो, मला तुझे वैभव दाखव.” तेव्हा तो म्हणाला, “मी माझे सर्व सौम्यपण तुझ्यासमोरून जाऊ देईन, आणि तुझ्यासमोर परमेश्वराचे नाव घोषित करीन; आणि ज्याच्यावर मी कृपा करीन त्याच्यावर कृपा करीन, आणि ज्याच्यावर मी दया करीन त्याच्यावर दया करीन.” आणि तो म्हणाला, “तू माझे मुख पाहू शकणार नाहीस; कारण मनुष्य मला पाहून जिवंत राहणार नाही.” पुढे परमेश्वर म्हणाला, “पहा, माझ्याजवळ एक जागा आहे; आणि तू त्या खडकावर उभा राहा. आणि असे होईल की, माझे वैभव जात असताना, मी तुला खडकाच्या कपारीत ठेवीन, आणि मी जाईपर्यंत माझ्या हाताने तुला झाकून ठेवीन. मग मी माझा हात दूर करीन, आणि तू माझे पाठीमागील भाग पाहशील; पण माझे मुख दिसणार नाही.” मग परमेश्वर मोशेला म्हणाला, “पहिल्यांसारख्या दोन दगडी पट्ट्या तू कोरून घे; आणि ज्या पहिल्या पट्ट्या तू फोडून टाकल्या, त्यांवर असलेले शब्द मी या पट्ट्यांवर लिहीन. आणि सकाळी सिद्ध राहा; सकाळी सीनाय पर्वतावर वर ये, आणि पर्वताच्या शिखरावर तेथे माझ्यासमोर उभा रहा. आणि तुझ्याबरोबर कोणीही वर येऊ नये; तसेच संपूर्ण पर्वतावर कोणीही दिसू नये; त्या पर्वतासमोर मेंढरांचे कळप वा गुराढोरांचे कळपही चरू देऊ नयेत.” मग त्याने पहिल्यांसारख्या दोन दगडी पट्ट्या कोरल्या; आणि परमेश्वराने त्याला आज्ञा केल्याप्रमाणे मोशे सकाळी लवकर उठला, आणि दोन दगडी पट्ट्या हातात घेऊन सीनाय पर्वतावर चढून गेला. मग परमेश्वर मेघात उतरला, आणि तेथे त्याच्याबरोबर उभा राहिला, आणि परमेश्वराचे नाव घोषित केले. आणि परमेश्वर त्याच्या समोरून गेला, आणि घोषित केले, “परमेश्वर, परमेश्वर देव, दयाळू आणि कृपाळू, सहनशील, आणि सद्गुण व सत्य यांत विपुल, हजारोंवर दया राखणारा, अधर्म, अपराध आणि पाप क्षमा करणारा; पण दोषीला मुळीच निर्दोष न ठरविणारा; पित्यांच्या अधर्माचा दंड मुलांवर, आणि मुलांच्या मुलांवर, तिसऱ्या व चौथ्या पिढीपर्यंत आणणारा.” तेव्हा मोशेने घाईने पृथ्वीपर्यंत मस्तक झुकविले, आणि उपासना केली. मग तो म्हणाला, “हे प्रभु, जर आता मी तुझ्या दृष्टीत कृपा पावलेलो असेन, तर विनवितो, माझा प्रभु आमच्यामध्ये चालत राहो; कारण हे हट्टी मानाचे लोक आहेत; आणि आमचा अधर्म व आमचे पाप क्षमा कर, आणि आम्हांस तुझा वारसा कर.” आणि तो म्हणाला, “पाहा, मी एक करार करीत आहे: तुझ्या सर्व लोकांसमोर मी अशी अद्भुत कृत्ये करीन, जी सर्व पृथ्वीवर किंवा कोणत्याही राष्ट्रात कधीच केली गेली नाहीत; आणि ज्या सर्व लोकांमध्ये तू आहेस ते परमेश्वराचे कार्य पाहतील; कारण मी तुझ्याबरोबर जे करीन ते भयप्रद आहे.” निर्गम 33:12–34:10.

परमेश्वर असे म्हणतो, मार्गांवर उभे राहा, पाहा, आणि जुन्या वाटा विचारा, चांगला मार्ग कुठे आहे ते शोधा, आणि त्यात चालत रहा; म्हणजे तुम्हाला तुमच्या आत्म्यांस विश्रांती मिळेल. पण त्यांनी म्हटले, आम्ही त्यात चालणार नाही. तसेच मी तुमच्यावर पहारेकरी नेमले, असे सांगून, तुतारीचा आवाज ऐका. पण त्यांनी म्हटले, आम्ही ऐकणार नाही. यिर्मया ६:१६, १७.

तो ज्ञान कोणाला शिकवील? आणि तत्त्वज्ञान कोणाला समजावून सांगेल? जे दुधापासून वेगळे झाले आहेत, आणि स्तनांपासून दूर केले गेले आहेत, त्यांनाच. कारण आज्ञेवर आज्ञा, आज्ञेवर आज्ञा; ओळीवर ओळ, ओळीवर ओळ; येथे थोडे, आणि तेथे थोडे, असे असले पाहिजे. कारण तो या लोकांशी तोतऱ्या ओठांनी आणि दुसऱ्या भाषेने बोलेल. ज्यांना त्याने म्हटले, “हीच ती विश्रांती आहे, जिच्याद्वारे तुम्ही श्रांतांना विश्रांती देऊ शकता; आणि हेच ते ताजेतवानेपण आहे”; तरीही त्यांनी ऐकण्यास नकार दिला. परंतु परमेश्वराचे वचन त्यांच्यासाठी आज्ञेवर आज्ञा, आज्ञेवर आज्ञा; ओळीवर ओळ, ओळीवर ओळ; येथे थोडे, आणि तेथे थोडे, असे झाले; जेणेकरून ते जाऊन मागे पडतील, आणि मोडले जातील, आणि सापळ्यात अडकतील, आणि पकडले जातील. यशया 28:9–13.

“तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाची समाप्ती होत असलेल्या काळाकडे मला निर्देशित करण्यात आले. देवाची शक्ती त्याच्या लोकांवर विसावली होती; त्यांनी आपले कार्य पूर्ण केले होते आणि त्यांच्या पुढे असलेल्या परीक्षेच्या घटकेसाठी ते सिद्ध झाले होते. त्यांनी उत्तरकालीन वर्षाव, अर्थात प्रभूच्या सान्निध्यातून येणारे ताजेतवानेपण, प्राप्त केले होते, आणि जिवंत साक्ष पुन्हा जागृत झाली होती. शेवटची महान चेतावणी सर्वत्र ध्वनित झाली होती, आणि ज्यांनी तो संदेश स्वीकारला नाही अशा पृथ्वीवरील रहिवाशांना तिने उद्दीपित व क्रोधित केले होते.” Early Writings, 279.

“हे कार्य पेंटेकोस्टच्या दिवसाच्या कार्यासारखेच असेल. सुवार्तेच्या आरंभी पवित्र आत्म्याच्या ओतप्रोत वर्षावात जसा ‘पूर्ववर्षाव’ देण्यात आला, जेणेकरून त्या अमूल्य बीजाला अंकुर फुटावा, त्याचप्रमाणे तिच्या समाप्तीसमयी पीक परिपक्व होण्यासाठी ‘उत्तरवर्षाव’ दिला जाईल. ‘मग आपण जाणू; आपण परमेश्वरास जाणून घेण्याचा पाठपुरावा केला, तर आपण जाणू; त्याचे प्रगटन प्रभातीप्रमाणे निश्चित आहे; आणि तो पावसाप्रमाणे, भूमीवर पडणाऱ्या उत्तरवर्षाव व पूर्ववर्षावाप्रमाणे, आपल्याकडे येईल.’ (Hosea 6:3.) ‘म्हणून, हे सियोनच्या लेकरांनो, आनंद करा, आणि तुमचा देव परमेश्वर याच्यात उल्लसित व्हा; कारण त्याने तुम्हांला योग्य प्रमाणात पूर्ववर्षाव दिला आहे, आणि तो तुम्हांकरिता पाऊस पाडील—पूर्ववर्षाव आणि उत्तरवर्षाव.’ (Joel 2:23.) ‘शेवटच्या दिवसांत, देव म्हणतो, मी माझ्या आत्म्यापासून सर्व देहावर ओतीन.’ ‘आणि असे होईल, की जो कोणी प्रभूच्या नावाचा धावा करील तो तारण पावेल.’ (Acts 2:17, 21.) सुवार्तेचे महान कार्य ज्या प्रकारे देवाच्या सामर्थ्याच्या प्रकटीकरणाने तिच्या आरंभी चिन्हांकित झाले, त्यापेक्षा कमी प्रकटीकरणाने समाप्त होणार नाही. सुवार्तेच्या आरंभी पूर्ववर्षावाच्या ओतप्रोत वर्षावात ज्या भविष्यवाण्या पूर्ण झाल्या, त्या तिच्या समाप्तीसमयी उत्तरवर्षावात पुन्हा पूर्ण होणार आहेत. येथे ते ‘ताजेतवानेपणाचे काळ’ आहेत, ज्यांच्याकडे प्रेषित पेत्राने लक्ष वेधले, जेव्हा तो म्हणाला, ‘म्हणून पश्चात्ताप करा आणि परिवर्तन पावा, जेणेकरून तुमची पापे पुसून टाकली जावीत [चौकशी न्यायनिवाड्यात], जेव्हा प्रभूच्या सान्निध्यातून ताजेतवानेपणाचे काळ येतील; आणि तो येशूला पाठवील.’ (Acts 3:19–20.)”

“देवाचे सेवक, ज्यांच्या मुखमंडळावर पवित्र समर्पणाचा प्रकाश झळकत व तेजाळत असेल, ते स्वर्गातून आलेला संदेश घोषित करण्यासाठी ठिकाणाहून ठिकाणी त्वरेने जातील. पृथ्वीभर, हजारो आवाजांनी, इशारा दिला जाईल. चमत्कार घडविले जातील, रुग्ण बरे केले जातील, आणि चिन्हे व अद्भुते विश्वास ठेवणाऱ्यांच्या मागे येतील. सैतानही खोट्या अद्भुत गोष्टींनी कार्य करतो, अगदी मनुष्यांच्या दृष्टीसमोर स्वर्गातून अग्नीही खाली आणतो. (प्रकटीकरण 13:13.) अशा रीतीने पृथ्वीवरील रहिवाशांना आपली भूमिका घेण्यास आणले जाईल.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, 611, 612.

“या पृथ्वीच्या इतिहासाच्या शेवटच्या दिवसांत, देवाचा त्याच्या आज्ञा पाळणाऱ्या लोकांबरोबरचा करार नूतनीकृत केला जाणार आहे.” Review and Herald, February 26, 1914.

आणि परमेश्वर मोशेला म्हणाला, “मी या लोकांकडे पाहिले आहे, आणि पाहा, हे हट्टी लोक आहेत. म्हणून आता मला राहू दे; म्हणजे माझा क्रोध त्यांच्यावर प्रज्वलित होईल, आणि मी त्यांचा संपूर्ण नाश करीन; आणि तुझ्यापासून मी एक महान राष्ट्र उत्पन्न करीन.” तेव्हा मोशेने आपला देव परमेश्वर याची विनवणी केली, आणि म्हणाला, “हे परमेश्वरा, ज्या तुझ्या लोकांना तू मोठ्या सामर्थ्याने आणि पराक्रमी हाताने मिसर देशातून बाहेर काढले, त्यांच्यावर तुझा क्रोध का प्रज्वलित होतो? मिसरी लोक असे का बोलतील व म्हणतील, ‘त्यांना पर्वतांत ठार मारण्यासाठी आणि पृथ्वीवरून त्यांचा संपूर्ण नाश करण्यासाठीच त्याने त्यांना बाहेर काढले’? तुझ्या प्रखर क्रोधापासून परावृत्त हो, आणि आपल्या लोकांवर हे अनिष्ट आणण्याचा विचार सोड. तुझे सेवक अब्राहाम, इसहाक आणि इस्राएल यांची आठवण कर, ज्यांना तू स्वतःची शपथ घेऊन म्हणाला होतास, ‘मी तुमच्या संततीची वाढ आकाशातील ताऱ्यांप्रमाणे करीन; आणि हा सर्व देश, ज्याविषयी मी बोललो आहे, तो मी तुमच्या संततीला देईन, आणि ते तो सर्वकाळ वतन म्हणून धारण करतील.’” मग परमेश्वराने आपल्या लोकांवर आणावयाच्या अनिष्टापासून माघार घेतली. निर्गम 32:9–14.

आणि अहाबाने एलीयाने जे काही केले होते ते सर्व ईजेबेलीस सांगितले, आणि त्याने सर्व संदेष्ट्यांना तलवारीने कसे ठार मारले हेही तिला कळविले. मग ईजेबेलीने एलीयाकडे एक दूत पाठवून सांगितले, उद्या याच वेळी जर मी तुझा प्राण त्यांपैकी एकाच्या प्राणासारखा केला नाही, तर देव मला तसेच करोत, आणि त्याहून अधिकही करोत. हे पाहून तो उठला, आणि आपल्या प्राणासाठी निघून गेला; आणि तो यहूदाच्या अधिपत्याखालील बेअरशेबा येथे आला, आणि तेथे त्याने आपल्या सेवकाला सोडून दिले. परंतु तो स्वतः अरण्यात एका दिवसाचा प्रवास करून गेला, आणि जाऊन एका झुडपाखाली बसला; आणि त्याने आपण मरावे अशी विनंती केली; आणि म्हणाला, पुरे झाले; आता, हे परमेश्वरा, माझा प्राण घेऊन टाक; कारण मी माझ्या पूर्वजांपेक्षा काही अधिक चांगला नाही. आणि तो त्या झुडपाखाली पडून झोपी गेला असता, पाहा, एका देवदूताने त्याला स्पर्श केला, आणि त्याला म्हणाला, उठ आणि खा. आणि त्याने पाहिले, तर पाहा, त्याच्या डोक्याजवळ निखाऱ्यांवर भाजलेली भाकरी आणि पाण्याचा घडा ठेवलेला होता. आणि त्याने खाल्ले व पिले, आणि पुन्हा पडून राहिला. आणि परमेश्वराचा देवदूत दुसऱ्यांदा पुन्हा आला, आणि त्याला स्पर्श करून म्हणाला, उठ आणि खा; कारण हा प्रवास तुझ्यासाठी फार मोठा आहे. आणि तो उठला, खाऊन पिऊन, त्या अन्नाच्या सामर्थ्याने चाळीस दिवस व चाळीस रात्री देवाचा पर्वत होरेबपर्यंत चालत गेला. तेथे तो एका गुहेजवळ आला, आणि त्यात मुक्काम केला; आणि पाहा, परमेश्वराचे वचन त्याच्यापाशी आले, आणि त्याने त्याला विचारले, एलीया, तू येथे काय करीत आहेस? तेव्हा तो म्हणाला, सैन्यांचा देव परमेश्वर याच्याविषयी मला अत्यंत जळफळाट झाला आहे; कारण इस्राएलच्या संततीने तुझा करार सोडला आहे, तुझ्या वेद्या पाडून टाकल्या आहेत, आणि तुझ्या संदेष्ट्यांना तलवारीने ठार मारले आहे; आणि मी, मी एकटाच उरलो आहे; आणि ते माझा प्राण घेण्यासाठी माझा शोध करीत आहेत. तेव्हा तो म्हणाला, बाहेर जा, आणि परमेश्वरासमोर पर्वतावर उभा राहा. आणि पाहा, परमेश्वर तेथून जात होता, आणि परमेश्वरासमोर एक मोठा व प्रचंड वारा पर्वत फाडीत होता आणि खडकांचे तुकडे करीत होता; परंतु परमेश्वर त्या वार्‍यात नव्हता. आणि त्या वार्‍यानंतर भूकंप झाला; परंतु परमेश्वर भूकंपात नव्हता. आणि भूकंपानंतर अग्नी आला; परंतु परमेश्वर अग्नीत नव्हता. आणि अग्नीनंतर एक मंद, सूक्ष्म स्वर झाला. आणि असे झाले की, एलीयाने तो ऐकताच, आपल्या अंगरख्याने आपले मुख झाकले, आणि बाहेर जाऊन गुहेच्या प्रवेशद्वाराशी उभा राहिला. आणि पाहा, त्याच्यापाशी एक आवाज आला, आणि म्हणाला, एलीया, तू येथे काय करीत आहेस? तेव्हा तो म्हणाला, सैन्यांचा देव परमेश्वर याच्याविषयी मला अत्यंत जळफळाट झाला आहे; कारण इस्राएलच्या संततीने तुझा करार सोडला आहे, तुझ्या वेद्या पाडून टाकल्या आहेत, आणि तुझ्या संदेष्ट्यांना तलवारीने ठार मारले आहे; आणि मी, मी एकटाच उरलो आहे; आणि ते माझा प्राण घेण्यासाठी माझा शोध करीत आहेत. आणि परमेश्वर त्याला म्हणाला, जा, दामास्कसच्या अरण्याकडे आपल्या मार्गाने परत फिर; आणि तेथे पोहोचल्यानंतर हजाएलाला अरामाचा राजा होण्यासाठी अभिषेक कर. आणि निमशीचा पुत्र येहू याला इस्राएलाचा राजा होण्यासाठी अभिषेक कर; आणि आबेलमहोला येथील शाफाटाचा पुत्र एलीशा याला तुझ्या जागी संदेष्टा होण्यासाठी अभिषेक कर. आणि असे होईल की, हजाएलाच्या तलवारीतून जो सुटेल त्याला येहू ठार मारील; आणि येहूच्या तलवारीतून जो सुटेल त्याला एलीशा ठार मारील. तरीही मी इस्राएलात सात हजार जण राखून ठेवले आहेत, ज्यांचे सर्व गुडघे बआलासमोर वाकलेले नाहीत, आणि ज्याच्या प्रत्येक मुखाने त्याला चुंबन दिलेले नाही. १ राजे १९:१–१८.

मुख्य गायकासाठी, कोरहाच्या पुत्रांचे स्तोत्र. हे परमेश्वरा, तू आपल्या देशावर कृपादृष्टी केली आहेस; तू याकोबाची बंदिवासाची अवस्था परत फिरविली आहेस [उलटविली आहेस]. तू आपल्या लोकांचा अधर्म क्षमा केला आहेस; तू त्यांचे सर्व पाप झाकून टाकले आहेस. सेला. तू आपला सर्व क्रोध दूर केला आहेस; तू आपल्या प्रखर कोपापासून परावृत्त झाला आहेस. हे आमच्या तारणाच्या देवा, आम्हांस पुन्हा वळव; आणि आमच्यावरील तुझा कोप थांबव. तू आमच्यावर सदासर्वकाळ रुष्ट राहशील काय? तू आपला क्रोध सर्व पिढ्यांपर्यंत वाढवून ठेवशील काय? तू आम्हांस पुन्हा जीवन देणार नाहीस काय, जेणेकरून तुझे लोक तुझ्यात आनंद करतील? हे परमेश्वरा, आम्हांस तुझी दया दाखव, आणि आम्हांस तुझे तारण प्रदान कर. देव परमेश्वर काय बोलेल ते मी ऐकेन; कारण तो आपल्या लोकांना आणि आपल्या पवित्र जनांना शांती बोलेल; पण त्यांनी पुन्हा मूर्खपणाकडे वळू नये. निश्चयाने, त्याचे तारण त्याचे भय बाळगणाऱ्यांच्या जवळ आहे, जेणेकरून तेज आमच्या देशात वसेल. दया आणि सत्य एकमेकांना भेटले आहेत; नीतिमत्ता आणि शांती यांनी एकमेकांचे चुंबन घेतले आहे. सत्य पृथ्वीमधून उगवेल; आणि नीतिमत्ता स्वर्गातून खाली पाहील. होय, परमेश्वर जे चांगले आहे ते देईल; आणि आमचा देश आपली वाढ उत्पन्न करील. नीतिमत्ता त्याच्या पुढे चालेल; आणि ती आम्हांस त्याच्या पावलांच्या मार्गात स्थापन करील. स्तोत्रसंहिता 85:1–13.

“पवित्र आत्म्याच्या सेवाकार्याखाली जागृती आणि सुधारणा घडून आली पाहिजे. जागृती आणि सुधारणा या दोन भिन्न गोष्टी आहेत. जागृती म्हणजे आध्यात्मिक जीवनाचे नूतनीकरण, मन आणि हृदय यांच्या शक्तींना चेतना प्राप्त होणे, आध्यात्मिक मृत्यूपासून पुनरुत्थान होणे. सुधारणा म्हणजे पुनर्रचना, कल्पना आणि सिद्धांत, सवयी आणि आचरण यांमध्ये बदल. जोपर्यंत सुधारणा आत्म्याच्या जागृतीशी संलग्न होत नाही, तोपर्यंत ती धार्मिकतेचे उत्तम फळ उत्पन्न करणार नाही. जागृती आणि सुधारणा यांनी आपापले नेमून दिलेले कार्य केले पाहिजे, आणि हे कार्य करीत असताना त्या एकरूप झाल्या पाहिजेत.” Selected Messages, book 1, 128.

“आपल्यामध्ये खऱ्या भक्तिभावाचे पुनरुज्जीवन होणे ही आपल्या सर्व गरजांपैकी सर्वांत महान आणि अत्यंत तातडीची गरज आहे. याचा शोध घेणे हेच आपले पहिले कार्य असले पाहिजे.” Selected Messages, book 1, 121.

“जेव्हा आपण एक लोक म्हणून हे पुस्तक आपल्यासाठी काय अर्थ ठेवते हे समजून घेऊ, तेव्हा आपल्यामध्ये एक महान पुनरुज्जीवन दिसून येईल.” Testimonies to Ministers, 113.

“अशा प्रकारे तो दिवस संपत गेला, आणि योहानाचे शिष्य हे सर्व पाहत व ऐकत होते. शेवटी येशूने त्यांना आपल्या जवळ बोलाविले आणि त्यांनी जे काही पाहिले होते ते योहानाला जाऊन सांगावे, अशी आज्ञा केली, आणि पुढे म्हणाला, ‘धन्य तो, जो माझ्यामुळे अडखळणार नाही.’ लूक 7:23, R. V. त्याच्या देवत्वाचा पुरावा दुःखभोगणाऱ्या मानवजातीच्या गरजांशी त्याच्या परिपूर्ण अनुरूपतेत दिसून आला. त्याचा गौरव आपल्या नीच अवस्थेपर्यंत तो नम्रतेने उतरून आल्यामध्ये प्रकट झाला.”

“शिष्यांनी तो संदेश पोहोचविला, आणि तेवढेच पुरेसे होते. योहानाला मशीहाविषयीची भविष्यवाणी आठवली, ‘नम्र लोकांना शुभवार्ता सांगण्यासाठी परमेश्वराने मला अभिषिक्त केले आहे; भग्नहृदयांना बांधून काढण्यासाठी, बंदिवानांना स्वातंत्र्य जाहीर करण्यासाठी, आणि बंधनात असलेल्यांसाठी तुरुंगाचे दार उघडण्याची घोषणा करण्यासाठी; परमेश्वराच्या स्वीकारार्ह वर्षाची घोषणा करण्यासाठी त्याने मला पाठविले आहे.’ यशया 61:1, 2. ख्रिस्ताच्या कार्यांनी केवळ तो मशीहा आहे हेच जाहीर केले नाही, तर त्याचे राज्य कोणत्या प्रकारे स्थापन होणार आहे हेही दाखवून दिले. वाळवंटात एलियाला जी सत्यता उघड झाली होती, तीच योहानालाही उघड करण्यात आली, जेव्हा ‘परमेश्वरासमोर एक मोठा आणि प्रचंड वारा सुटला; त्याने पर्वत फोडले आणि खडकांचे तुकडे केले; परंतु परमेश्वर त्या वाऱ्यात नव्हता; आणि वाऱ्यानंतर भूकंप झाला; परंतु परमेश्वर भूकंपात नव्हता; आणि भूकंपानंतर अग्नी झाला; परंतु परमेश्वर अग्नीत नव्हता;’ आणि अग्नीनंतर देवाने संदेष्ट्याशी ‘मंद, सूक्ष्म स्वराने’ संवाद साधला. 1 राजे 19:11, 12. त्याचप्रमाणे, येशूने आपले कार्य शस्त्रांच्या संघर्षाने आणि सिंहासन व राज्ये उलथून टाकून नव्हे, तर दया आणि आत्मत्याग यांच्या जीवनाद्वारे मनुष्यांच्या अंतःकरणांशी बोलून करावयाचे होते.” द डिझायर ऑफ एजेस, 217.

आणि जेव्हा लोक मोठ्या प्रमाणात एकत्र जमले, तेव्हा तो म्हणू लागला, ही एक दुष्ट पिढी आहे; ती चिन्ह शोधते; आणि योना संदेष्ट्याच्या चिन्हावाचून तिला दुसरे कोणतेही चिन्ह दिले जाणार नाही. कारण जसा योना निनवेकरांसाठी एक चिन्ह ठरला, तसाच मनुष्याचा पुत्रही या पिढीसाठी ठरेल. लूक 11:29, 30.

तेव्हा काही शास्त्री आणि परुशी यांनी त्याला उत्तर देत म्हटले, “गुरुजी, आम्हांस तुमच्याकडून एक चिन्ह पाहावयाचे आहे.” पण त्याने त्यांना उत्तर देऊन म्हटले, “दुष्ट व व्यभिचारी पिढी चिन्ह शोधीत असते; आणि योना संदेष्ट्याच्या चिन्हावाचून तिला दुसरे कोणतेही चिन्ह दिले जाणार नाही. कारण जसा योना तीन दिवस व तीन रात्री महामाशाच्या पोटात होता, तसाच मनुष्यपुत्र पृथ्वीच्या अंतर्यामध्ये तीन दिवस व तीन रात्री असेल. निनवेचे पुरुष या पिढीबरोबर न्यायसमयी उठतील व हिला दोषी ठरवतील; कारण त्यांनी योना यांच्या प्रचाराने पश्चात्ताप केला; आणि पाहा, योना यांच्याहून महान असा येथे आहे.” मत्तय 12:38–41.