अमेरिकेसाठी भविष्य आणि १८ जुलै, २०२० - क्रमांक पाच

हे सर्व जगाचे रहिवासी आणि पृथ्वीवरील वासीयांनो, तो पर्वतांवर ध्वज उभारतो तेव्हा पाहा; आणि तो रणशिंग फुंकतो तेव्हा ऐका. यशया 18:3

आणि मी दुसरा एक देवदूत आकाशाच्या मध्यभागी उडताना पाहिला; त्याच्याजवळ पृथ्वीवर राहणाऱ्यांना, आणि प्रत्येक राष्ट्र, वंश, भाषा, व लोक यांना सांगावयासाठी सनातन सुवार्ता होती. प्रकटीकरण 14:6.

आणि साडेतीन दिवसांनंतर देवाकडून जीवनाचा आत्मा त्यांच्यामध्ये प्रवेशला, आणि ते आपल्या पायांवर उभे राहिले; आणि जे त्यांना पाहत होते त्यांच्यावर मोठी भीती पडली. आणि त्यांनी स्वर्गातून येणारा एक मोठा आवाज ऐकला, जो त्यांना म्हणत होता, “येथे वर या.” आणि ते मेघात स्वर्गात वर गेले; आणि त्यांच्या शत्रूंनी त्यांना पाहिले. प्रकटीकरण ११:११, १२.

आणि तो मला म्हणाला, हे मनुष्यपुत्रा, आपल्या पायांवर उभा रहा, आणि मी तुझ्याशी बोलेन. तो माझ्याशी बोलला तेव्हा आत्मा माझ्यामध्ये प्रवेशला, आणि त्याने मला माझ्या पायांवर उभे केले, तेव्हा जो माझ्याशी बोलत होता त्याचे मी ऐकले. यहेज्केल 2:1, 2.

परमेश्वराचा हात माझ्यावर होता; आणि परमेश्वराच्या आत्म्याने मला बाहेर नेऊन हाडांनी भरलेल्या दरीच्या मध्यभागी उभे केले. आणि त्याने मला त्या हाडांभोवती फिरवून नेले; आणि पाहा, ती उघड्या दरीत फारच पुष्कळ होती; आणि पाहा, ती अगदी सुकून गेली होती. मग तो मला म्हणाला, मनुष्यपुत्रा, ही हाडे जिवंत होऊ शकतील काय? तेव्हा मी उत्तर दिले, हे प्रभु परमेश्वरा, ते तूच जाणतोस. पुन्हा तो मला म्हणाला, या हाडांवर भविष्य सांग, आणि त्यांना म्हण, अरे सुकलेल्या हाडांनो, परमेश्वराचे वचन ऐका. या हाडांना प्रभु परमेश्वर असे म्हणतो: पाहा, मी तुमच्यात श्वास प्रवेश करीन, आणि तुम्ही जिवंत व्हाल. आणि मी तुमच्यावर नस चढवीन, तुमच्यावर मांस आणीन, तुम्हांला त्वचेने झाकीन, आणि तुमच्यात श्वास घालीन; आणि तुम्ही जिवंत व्हाल; आणि तुम्हांला कळेल की मी परमेश्वर आहे. मग मला आज्ञा केल्याप्रमाणे मी भविष्य सांगितले; आणि मी भविष्य सांगत असता एक आवाज झाला, आणि पाहा, एक कंप झाला, आणि हाडे एकमेकांकडे आली, प्रत्येक हाड आपल्या हाडाशी जोडले गेले. आणि मी पाहिले, तर पाहा, त्यांच्यावर नस आणि मांस आले, आणि वरून त्वचेने ती झाकली गेली; परंतु त्यांच्यात श्वास नव्हता. मग तो मला म्हणाला, वाऱ्याला भविष्य सांग; मनुष्यपुत्रा, भविष्य सांग, आणि वाऱ्याला म्हण, प्रभु परमेश्वर असे म्हणतो: हे श्वासा, चारही वाऱ्यांकडून ये, आणि या मारल्या गेलेल्यांवर फुंकर घाल, म्हणजे ते जिवंत होतील. मग त्याने मला आज्ञा केल्याप्रमाणे मी भविष्य सांगितले, आणि श्वास त्यांच्यात आला, आणि ते जिवंत झाले, आणि आपल्या पायांवर उभे राहिले—एक अतीव मोठे सैन्य. मग तो मला म्हणाला, मनुष्यपुत्रा, ही हाडे म्हणजे इस्राएलाचे संपूर्ण घराणे आहे: पाहा, ते म्हणतात, आमची हाडे सुकली आहेत, आणि आमची आशा नष्ट झाली आहे; आम्ही आमच्या भागांपासून तोडले गेलो आहोत. म्हणून भविष्य सांग, आणि त्यांना म्हण, प्रभु परमेश्वर असे म्हणतो: पाहा, हे माझ्या लोकांनो, मी तुमच्या कबरी उघडीन, आणि तुम्हांला तुमच्या कबरींतून वर काढीन, आणि तुम्हांला इस्राएल देशात आणीन. आणि हे माझ्या लोकांनो, जेव्हा मी तुमच्या कबरी उघडीन, आणि तुम्हांला तुमच्या कबरींतून वर काढीन, तेव्हा तुम्हांला कळेल की मी परमेश्वर आहे. आणि मी माझा आत्मा तुम्हांमध्ये ठेवीन, आणि तुम्ही जिवंत व्हाल, आणि मी तुम्हांला तुमच्या स्वतःच्या देशात वसवीन; तेव्हा तुम्हांला कळेल की मी परमेश्वराने हे सांगितले आहे आणि ते पूर्णही केले आहे, असे परमेश्वर म्हणतो. यहेज्केल 37:1–14.

“कोरड्या हाडांवर देवाच्या पवित्र आत्म्याने श्वास फुंकला गेला पाहिजे, म्हणजे मृतांतून पुनरुत्थान झाल्याप्रमाणे ती कार्यरत होतील.” Bible Training School, December 1, 1903.

“आपल्यामध्ये खऱ्या देवभक्तीचे पुनरुज्जीवन होणे ही आपल्या सर्व गरजांपैकी सर्वांत मोठी आणि सर्वांत तातडीची गरज आहे. याचा शोध घेणे हेच आपले पहिले कार्य असले पाहिजे.” Selected Messages, book 1, 121.

“जेव्हा दानिएल व प्रकटीकरण ही पुस्तके अधिक चांगल्या प्रकारे समजली जातील, तेव्हा विश्वासणाऱ्यांचा धार्मिक अनुभव पूर्णपणे भिन्न असेल.” Testimonies to Ministers, 112–114.

“देवाकडून आपल्याला किती सामर्थ्य लाभले पाहिजे, की केवळ नियमप्रधान धर्म बाळगणारी बर्फासारखी थंड अंतःकरणे त्यांच्यासाठी पुरविण्यात आलेल्या अधिक उत्तम गोष्टी—ख्रिस्त आणि त्याचे नीतिमत्त्व—पाहू शकतील! कोरड्या हाडांना जीवन देण्यासाठी जीवनदायी संदेशाची आवश्यकता होती.” Manuscript Releases, volume 12, 205.

“मी माझे लेखणी खाली ठेवते आणि प्रार्थनेत माझा आत्मा उंचावते, की प्रभु आपल्या पाठी फिरलेल्या लोकांवर श्वास फुंकील; जे कोरड्या हाडांसारखे आहेत, जेणेकरून ते जिवंत होतील.” General Conference Bulletin, February 4, 1893.

लाओदिकीकरांच्या मंडळीच्या दूताला लिही: “ही वचने आमेन, विश्वासू व खरा साक्षी, देवाच्या सृष्टीचा आरंभ, असे म्हणतो.” प्रकटीकरण ३:१४.

“मी पाहिलेल्या त्या हलचालीचा अर्थ मी विचारला; आणि मला दाखविण्यात आले की ती लाओदिकीयेकरांस दिलेल्या सत्य साक्षीदाराच्या समुपदेशनाने उद्भवलेल्या सरळ साक्षीमुळे होईल. ही साक्ष ती स्वीकारणाऱ्याच्या हृदयावर परिणाम करील, आणि त्याला ध्वज उंचावण्यास व सरळ सत्य घोषित करण्यास प्रवृत्त करील. काही जण ही सरळ साक्ष सहन करणार नाहीत. ते तिच्याविरुद्ध उठून उभे राहतील, आणि याच कारणामुळे देवाच्या लोकांमध्ये हलचल निर्माण होईल.”

“मी पाहिले की सत्य साक्षीदाराची साक्ष अर्धीदेखील लक्षात घेतली गेलेली नाही. ज्या गंभीर साक्षीवर मंडळीचे भविष्य अवलंबून आहे, तिचा क्षुल्लक मान केला गेला आहे, किंबहुना तिच्याकडे पूर्णपणे दुर्लक्षच केले गेले आहे. या साक्षीमुळे अंतःकरणापासून खोल पश्चात्ताप उत्पन्न झाला पाहिजे; जे सर्वजण तिला खरोखर स्वीकारतात ते तिचे पालन करतील आणि शुद्ध केले जातील.

“देवदूत म्हणाला, ‘ऐका!’ लवकरच मला अनेक वाद्ये परिपूर्ण सुरावटीत एकत्र निनादत असल्यासारखा एक स्वर ऐकू आला, मधुर व सुसंवादी. तो मी यापूर्वी कधीही ऐकलेल्या कोणत्याही संगीतापेक्षा श्रेष्ठ होता; तो दया, करुणा, आणि उन्नत करणाऱ्या पवित्र आनंदाने परिपूर्ण असल्यासारखा भासत होता. तो माझ्या संपूर्ण अस्तित्वातून रोमांचित होत वहात गेला. देवदूत म्हणाला, ‘पाहा!’ तेव्हा माझे लक्ष त्या समूहाकडे वळविण्यात आले, ज्याला मी पाहिले होते आणि जो प्रचंड रीतीने हलविला गेला होता. मला ते दाखविण्यात आले, ज्यांना मी यापूर्वी आत्म्याच्या वेदनेत रडताना व प्रार्थना करताना पाहिले होते. त्यांच्या भोवती असलेल्या संरक्षक देवदूतांचा समूह दुप्पट करण्यात आला होता, आणि ते डोक्यापासून पायापर्यंत कवचाने परिधान केलेले होते. ते सैनिकांच्या तुकडीप्रमाणे अचूक शिस्तीत पुढे सरकत होते. त्यांच्या मुखमुद्रांत त्यांनी सहन केलेल्या कठोर संघर्षाची, त्यांनी पार केलेल्या क्लेशदायक झुंजीची अभिव्यक्ती होती. तरीही त्यांच्या वैशिष्ट्यांवर, जे गंभीर अंतःकरणदाहाने चिन्हांकित झाले होते, आता स्वर्गाचा प्रकाश व तेज झळकत होते. त्यांनी विजय प्राप्त केला होता, आणि त्यातून त्यांच्या अंतःकरणांतून अतिशय गाढ कृतज्ञता आणि पवित्र, पावन आनंद उद्भवला.”

या समूहाची संख्या कमी झाली होती. काही जण झटकले गेले होते आणि मार्गातच मागे राहिले होते. जे निष्काळजी आणि उदासीन होते, आणि ज्यांनी विजय व तारण यांना इतके मोलाचे मानणाऱ्यांबरोबर ते मिळविण्यासाठी चिकाटीने विनवणी व यातनामय झगडणे केले नाही, त्यांनी ते प्राप्त केले नाही; आणि ते अंधकारात मागे राहिले, व त्यांच्या जागा तात्काळ इतरांनी सत्याला धरून पंक्तीत येऊन भरून काढल्या. दुष्ट देवदूत अजूनही त्यांच्या सभोवती दाटून येत होते, परंतु त्यांच्यावर त्यांना काहीच सत्ता चालत नव्हती.

“ज्यांनी शस्त्रसज्ज कवच परिधान केले होते, त्यांना मी मोठ्या सामर्थ्याने सत्य उच्चारताना ऐकले. त्याचा परिणाम झाला. अनेक जण बांधून ठेवले गेले होते; काही स्त्रिया त्यांच्या पतींमुळे, आणि काही मुले त्यांच्या पालकांमुळे. जे प्रामाणिक होते आणि ज्यांना सत्य ऐकण्यापासून रोखण्यात आले होते, त्यांनी आता उत्कटतेने त्याचा स्वीकार केला. त्यांच्या नातेवाईकांची सर्व भीती नाहीशी झाली होती, आणि त्यांच्यासाठी केवळ सत्यच उच्चस्थानी स्थापित झाले होते. ते सत्यासाठी भुकेले व तहानलेले होते; ते जीवनापेक्षाही अधिक प्रिय व मौल्यवान होते. मी विचारले, हा महान बदल कशामुळे झाला? एक देवदूत उत्तरला, ‘हा उत्तरकालीन पाऊस आहे, प्रभूच्या सन्निधीतून येणारे ताजेतवानेपण आहे, तिसऱ्या देवदूताची मोठी हाक आहे.’” Early Writings, 270, 271.

“झोपलेल्या लोकांना जागृत करण्यासाठी आमच्या मंडळ्यांना व संस्थांना स्पष्ट साक्ष दिली गेली पाहिजे.”

“जेव्हा परमेश्वराच्या वचनावर विश्वास ठेवला जातो आणि त्याचे पालन केले जाते, तेव्हा स्थिर प्रगती होते. आता आपण आपली महान गरज पाहू या. जोपर्यंत प्रभु त्या कोरड्या हाडांत प्राण फुंकत नाही, तोपर्यंत तो आपला उपयोग करू शकत नाही. मी हे शब्द उच्चारलेले ऐकले: ‘देवाच्या आत्म्याची अंतःकरणावर खोल हालचाल नसल्यास, त्याच्या जीवनदायी प्रभावाशिवाय, सत्य हे निर्जीव अक्षर बनते.’” Review and Herald, November 18, 1902.

“संपूर्ण पृथ्वीच्या पृष्ठभागावर धावून जाऊन आपल्या मार्गात विनाश व मृत्यू पसरविण्यासाठी सुटून जाण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या क्रुद्ध घोड्याप्रमाणे दर्शविलेल्या चार वाऱ्यांना देवदूत आवर घालत आहेत.

“अनंतकाळच्या जगाच्या अगदी उंबरठ्यावर आपण झोपून राहावे काय? आपण जड, शीत, आणि मृतवत् असावे काय? अरे, आपल्या मंडळ्यांमध्ये देवाचा आत्मा आणि श्वास त्याच्या लोकांमध्ये फुंकला जावा, म्हणजे ते आपल्या पायांवर उभे राहून जगतील. आपल्याला हे पाहण्याची गरज आहे की मार्ग अरुंद आहे, आणि द्वार संकुचित आहे. परंतु आपण त्या संकुचित द्वारातून प्रवेश करीत असता, त्याची विशालता अमर्याद आहे.” Manuscript Releases, volume 20, 216, 217.

आणि त्यांनी स्वर्गातून त्यांना असे म्हणणारा एक मोठा आवाज ऐकला, “येथे वर या.” आणि ते मेघात स्वर्गात वर गेले; आणि त्यांच्या शत्रूंनी त्यांना पाहिले. प्रकटीकरण ११:१२.