दानियेल अकरावा अध्याय, चाळिसाव्या वचनाचा गुप्त इतिहास, त्याच अध्यायातील दहा ते सोळा वचनांमध्ये प्रतिपादित इतिहासाशी सुसंगत आहे. दहा ते सोळा वचनांमध्ये, प्रकटीकरण तेराव्या अध्यायातील पृथ्वीपशूच्या संयुक्त संस्थानांच्या धर्मत्यागी रिपब्लिकन शिंगाची रेषा डोनाल्ड ट्रम्प यांच्याद्वारे दर्शविली आहे; संयुक्त संस्थानांच्या धर्मत्यागी प्रोटेस्टंट शिंगाची रेषा मक्कबी लोकांद्वारे दर्शविली आहे; पोपसत्तेच्या समुद्रपशूची रेषा “तुझ्या लोकांतील दरोडेखोर” अशी दर्शविली आहे; आणि अजगराची रेषा दक्षिणेच्या विविध राजांद्वारे व मॅसिडोनियाचा फिलिप याच्याद्वारे दर्शविली आहे. एक लाख चव्वेचाळीस हजारांची रेषा पेत्राद्वारे दर्शविली आहे.
मध्यभागी
त्या गुप्त इतिहासाच्या अंतर्गत, मध्यभागावर वारंवार भर दिला आहे. इ.स.पू. ४५७ मध्ये आरंभ झालेली २५० वर्षे, इ.स.पू. २०७ मध्ये, राफिया आणि पानियम यांच्या युद्धांच्या मध्यभागी पूर्ण झाली; हीच अकराव्या ते पंधराव्या वचनांतील शेवटची दोन प्रतिनिधी युद्धे होत. इ.स. १७७६ मध्ये आरंभ झालेल्या पृथ्वीपशूच्या २५० वर्षांचा शेवट इ.स. २०२६ मध्ये होतो, जे पृथ्वीपशूच्या राजकीय क्षेत्रातील “midterm elections” चे वर्ष आहे. ख्रिस्ताने केवळ तीन शिष्यांना स्वतंत्रपणे सोबत घेतले त्या तीन वेळांपैकी मध्याच्या प्रसंगी पेत्र कैसरिया फिलिप्पी (पानियम) येथे आहे.
त्या समांतर रेषांच्या इतिहासात पेत्र त्यांचे प्रतिनिधित्व करतो जे नॅशविलवर अग्निगोलांचा इशारा दुरुस्त करतात आणि पुन्हा सांगतात. मत्तयच्या अकरा ते बावीस अध्यायांच्या अगदी मध्यभागी पेत्राचे नाव बदलण्यात आले, जसे उत्पत्तीच्या अकरा ते बावीस अध्यायांच्या मध्यभागी अब्रामच्या संदर्भात सुंता हा कराराचे चिन्ह म्हणून ओळखला गेला; आणि त्याचप्रमाणे प्रकटीकरणाच्या अकरा ते बावीस अध्यायांच्या मध्यभागी, प्रकटीकरण सतरामध्ये मृत्यूच्या कराराचे चिन्ह चिन्हांकित केलेले आहे. मध्यबिंदू तो आहे जिथे एक लाख चव्वेचाळीस हजार लाओदीकियाच्या अवस्थेतून फिलदेल्फियाच्या अवस्थेत रूपांतरित होतात, आणि तीन देवदूतांपैकी मध्यवर्ती देवदूत दुसरा देवदूत आहे.
दुसरे पाऊल, किंवा मध्यबिंदू, हा दुसऱ्या मंदिराच्या परीक्षेचा काळ आहे, जो पहिल्या व पायाभूत परीक्षेनंतर येतो. 2024 मधील पहिली परीक्षा म्हणजे रोमच्या प्रतीकाद्वारे बाह्य दर्शनाची स्थापना होय, आणि दुसरी परीक्षा म्हणजे परमपवित्र स्थानातील ख्रिस्ताच्या अंतर्गत मराह (आरसा) दर्शनाची होय. दुसऱ्या देवदूताच्या इतिहासात, मध्यरात्रीच्या आरोळीचा संदेश दुसऱ्या देवदूताच्या संदेशाला सामर्थ्य देण्यासाठी येतो.
१८४० च्या मिलराइट इतिहासात, जोसाया (अर्थ: देवाचा पाया) लिच यांनी पहिल्या आणि दुसऱ्या धिक्काराच्या इस्लामविषयक भविष्यवाणीची आपली ओळख दुरुस्त केली; आणि १८४४ मध्ये, सॅम्युएल स्नो यांनी दहा कुमारिकांच्या दृष्टांताच्या परिपूर्तीमध्ये १८४३ च्या भविष्यवचनाची दुरुस्ती केली. २०२६ मध्ये पेत्राने १८४३ च्या मिलराइट निराशेद्वारे प्रतिरूपित नॅशविलच्या अग्निगोलांच्या अपयशी भविष्यवचनाची दुरुस्ती करावयाची आहे, आणि १८४० मध्ये जोसाया लिच यांच्या कार्याद्वारे प्रतिरूपित इस्लामविषयक संदेशाचे समायोजन करावयाचे आहे. १८४० आणि १८४४ मधील त्या दोन मिलराइट घटना अनुक्रमे ११ ऑगस्ट १८४० रोजी पहिल्या देवदूताच्या संदेशाच्या सामर्थ्यप्राप्तीचे आणि १७ ऑगस्ट १८४४ रोजी दुसऱ्या देवदूताच्या संदेशाच्या सामर्थ्यप्राप्तीचे प्रतिनिधित्व करतात. त्या दोन्ही मिळून, नॅशविलचे अग्निगोल अवतरतात तेव्हा मध्यरात्रीच्या आक्रंदनाच्या सामर्थ्यप्राप्तीची ओळख करून देतात.
“जो देवदूत तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाच्या घोषणेमध्ये एकरूप होतो, तो आपल्या गौरवाने संपूर्ण पृथ्वी उजळून टाकणार आहे. येथे जगभर व्यापणाऱ्या परिमाणाचे आणि अभूतपूर्व सामर्थ्याचे कार्य पूर्वकथित केले आहे. 1840–44 मधील आगमन चळवळ ही देवाच्या सामर्थ्याचे एक गौरवशाली प्रकटीकरण होती; पहिल्या देवदूताचा संदेश जगातील प्रत्येक मिशनरी केंद्रापर्यंत पोहोचविण्यात आला, आणि काही देशांत सोळाव्या शतकातील धर्मसुधारणेनंतर कोणत्याही देशात दिसून आलेल्या धार्मिक जागृतींपैकी सर्वांत महान धार्मिक स्वारस्य प्रकट झाले; परंतु तिसऱ्या देवदूताच्या अंतिम इशाऱ्याखाली होणाऱ्या त्या सामर्थ्यशाली चळवळीपुढे हे सर्व मागे पडणार आहे.” The Great Controversy, 611.
प्रश्न असा आहे की, संयुक्त संस्थानांतील सर्व शहरांपैकी देवाच्या दैवी व्यवस्थेने नॅशव्हिलचीच निवड का केली. 9/11 रोजी तिसरे धिक्कार आगमन पावले तेव्हा न्यूयॉर्कचे ट्विन टॉवर्स आणि वॉशिंग्टन, DC येथील पेंटागॉन ही लक्ष्ये होती. चौथे विमान पृथ्वीवर कोसळले. पृथ्वीच्या पशूचे प्रतीक म्हणजे पृथ्वी; त्याच्या आर्थिक सामर्थ्याचे प्रतीक न्यूयॉर्क आहे, आणि त्याच्या लष्करी शक्तीचे प्रतीक पेंटागॉन आहे. जेव्हा संयुक्त संस्थाने जगाला पोपसत्तेच्या अधिकाराची खूण आणि चर्च व राज्य यांच्या त्या राजकीय व्यवस्थेचा स्वीकार करण्यास भाग पाडतात, जी पशूच्या प्रतिमेसमान आहे, तेव्हा ते हे आपल्या लष्करी व आर्थिक सामर्थ्याद्वारे करतात; कारण प्रकटीकरण तेरावा अध्याय पृथ्वीच्या पशूने आपली सत्ता वापरून विश्वासूंना खरेदी किंवा विक्री करण्यास मनाई केल्याचे दर्शवितो, आणि देवाच्या सातव्या दिवसाच्या शब्बाथसाठी उभे राहणाऱ्यांना तो मृत्यूसही देतो. भविष्यसूचक प्रतीकात्मकता दानियेल अकरा अध्याय चाळीसाव्या वचनात “रथ, घोडेस्वार (लष्करी सामर्थ्य) आणि जहाजे” (आर्थिक सामर्थ्य) अशी दर्शविली आहे.
एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या काळात इस्लाम अनपेक्षितपणे गौरवशाली भूमीवर चार वेळा प्रहार करतो. पहिला 9/11 होता; दुसरा आणि तिसरा म्हणजे प्राचीन शब्दशः गौरवशाली भूमी आणि त्यानंतर Nashville. चौथा म्हणजे प्रकटीकरण अकरातील भूकंप, म्हणजेच रविवारचा कायदा. बलाम आणि तीन देवदूतांच्या संदर्भात, 7 ऑक्टोबर 2023 चे दोन प्रहार आणि Nashville हे देवाच्या करारबद्ध लोकांच्या दोन बायबलातील द्राक्षमळ्यांचे प्रतिनिधित्व करतात.
रविवाराच्या कायद्याच्या वेळी जेव्हा पोपसत्तेची प्राणघातक जखम बरी होते, तेव्हा अंधकारयुगाच्या दुसऱ्या प्रकटीकरणाची सुरुवात होते. पहिले आणि तिसरे शोक हे एकच आहेत, कारण ख्रिस्त सदैव शेवटाची सुरुवातीद्वारे उदाहरणासह मांडणी करतो; म्हणून पहिल्या शोकातील मोहम्मद हा पडणारा तारा, ज्याने अधःकूप उघडणारी किल्ली फिरवली, आणि 9/11 नंतर अल्पावधीतच अधःकूपातील नास्तिकतेने प्रकटीकरण अकराव्या अध्यायातील दोन साक्षीदारांचा वध केला. रविवाराच्या कायद्याच्या वेळी पोपसत्तेची प्राणघातक जखम बरी होते, आणि कॅथलिक धर्माचे पशू आठव्या विषयीच्या भविष्यसूचक कोड्याची—जो पुनरुत्थानाचे प्रतिनिधित्व करतो—पूर्णता साधतो. त्यानंतर अंधकारयुगाचा दुसरा कालखंड सुरू होतो, बलामाच्या तिसऱ्या मार्गचिन्हाप्रमाणे, जेव्हा गाढव बोलते, तेव्हा ते पुन्हा अधःकूप उघडण्यासाठी किल्ली फिरवते. 9/11 नंतर, नास्तिकता, म्हणजे अजगर, त्या कूपातून बाहेर आली, त्या सर्व ग्रीसच्या राज्याला उद्युक्त करणाऱ्या अतिशय श्रीमंत राष्ट्राध्यक्षाविरुद्ध युद्ध करण्यासाठी. रविवाराच्या कायद्याच्या वेळी प्रकटीकरण सतराव्या अध्यायातील पशू अधःकूपातून वर येतो आणि अंधकार पुन्हा सूर्य झाकोळून टाकतो.
नॅशविल का? हा प्रश्न अजूनही अनिर्णित आहे. नॅशविल हे मध्यरात्रीच्या आक्रोशाच्या संदेशाच्या घोषणेच्या अल्पकालीन अवधीची सुरुवात दर्शविते, आणि ती इस्लामकडून होणाऱ्या एका अनपेक्षित विध्वंसक आक्रमणाने सुरू होते व त्याच प्रकारे समाप्त होते. त्या अवधीच्या शेवटी असलेला रविवारचा कायदा संयुक्त संस्थानांमध्ये पशूच्या चिन्हाच्या अंमलबजावणीचे, तसेच शहरांच्या विध्वंसाच्या प्रारंभाचे प्रतिनिधित्व करतो. “विध्वंस” हे इस्लामचे एक भविष्यवाणीतील वैशिष्ट्य आहे.
विनाश
“परवाच्या रात्री माझ्या समोर एक अतिशय प्रभावी दृश्य उभे राहिले. मी अग्नीचा एक प्रचंड गोळा काही सुंदर प्रासादांच्या मध्यभागी पडताना पाहिला, आणि त्यामुळे त्यांचा तत्क्षणी नाश झाला. मी काही जणांना असे म्हणताना ऐकले, ‘देवाचे न्यायनिवाडे पृथ्वीवर येणार आहेत हे आम्हाला माहीत होते, परंतु ते इतक्या लवकर येतील हे आम्हाला ठाऊक नव्हते.’ इतर म्हणाले, ‘तुम्हाला माहीत होते! मग तुम्ही आम्हाला का सांगितले नाही? आम्हाला माहीत नव्हते.’ चहूकडे मला अशी वचने उच्चारली जाताना ऐकू आली.” Letter 217, 1904.
नऊ अकरा
प्रकटीकरण “नऊ अकरा” इस्लामच्या राज्याचे स्वरूप मृत्यू आणि विनाश असे असल्याचे दर्शविते, कारण भविष्यवाणीत नाव हे स्वभावाचे प्रतिनिधित्व करते.
आणि त्यांच्यावर एक राजा होता, जो अथांग खड्ड्याचा देवदूत आहे; त्याचे नाव इब्री भाषेत अबद्दोन आहे, परंतु ग्रीक भाषेत त्याचे नाव अपोल्ल्योन आहे. प्रकटीकरण 9/11.
अबद्दोन याचा अर्थ “विनाश किंवा विनाशाचे स्थान” असा होतो, आणि अपोल्योन याचा अर्थ “विध्वंसक” असा होतो.
“देवदूत चार वारे आवरून धरत आहेत; त्यांचे चित्रण संपूर्ण पृथ्वीच्या पृष्ठभागावर धावून जाण्यासाठी तुटून निघण्याचा प्रयत्न करणाऱ्या, आणि आपल्या मार्गात विध्वंस व मृत्यू वाहून नेणाऱ्या, क्रोधित घोड्याप्रमाणे केलेले आहे.
“अनंतकाळच्या जगाच्या अगदी उंबरठ्यावर असताना आपण झोपून राहावे काय? आपण सुस्त, शीत व मृतवत् असावे काय? अहो, आपल्या मंडळ्यांमध्ये देवाचा आत्मा आणि श्वास त्याच्या लोकांत फुंकला जावा, जेणेकरून ते आपल्या पायांवर उभे राहून जिवंत होतील. आपणास हे पाहणे आवश्यक आहे की मार्ग अरुंद आहे, आणि प्रवेशद्वार संकुचित आहे. परंतु जेव्हा आपण त्या संकुचित द्वारातून प्रवेश करतो, तेव्हा त्याची विशालता अमर्याद असते.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
तिसऱ्या धिक्कारातील इस्लामचा मार्ग हा बलाम आणि गाढवाचा मार्ग आहे. इस्लामच्या क्रोधित घोड्याचा मार्ग—म्हणजे योहानाच्या कलहाच्या चार वाऱ्यांचा, यशयाच्या प्रचंड वाऱ्याचा, आणि यहेज्केलच्या चार वाऱ्यांतून येणाऱ्या “वारा” किंवा “श्वास” यांचा—९/११ पासून असा मार्ग धरतो की जो “अरुंद” आणि “सरळ” द्वारापर्यंत पोहोचतो. ते अरुंद द्वार हे बलाम आणि गाढवाच्या तिसऱ्या वाटचिन्हाचे आहे.
मग परमेश्वराचा दूत पुढे गेला आणि अशा एका अरुंद ठिकाणी उभा राहिला की, तेथे उजवीकडे किंवा डावीकडे वळण्यास काहीच मार्ग नव्हता. आणि गाढवीने परमेश्वराचा दूत पाहिला तेव्हा ती बलामाच्या खालीच बसली; तेव्हा बलामाचा क्रोध भडकला, आणि त्याने गाढवीला काठीने मारले. मग परमेश्वराने गाढवीचे तोंड उघडले, आणि ती बलामाला म्हणाली, मी तुला असे काय केले आहे की, तू मला या तीन वेळा मारले आहेस? गणना २२:२६–२८.
इस्लामच्या विनाशाच्या तिसऱ्या धिक्काराचा मार्ग 9/11 पासून सुरू झाला, जेव्हा प्रकटीकरण 18:1–3 पूर्ण झाले.
“आता अशी जी बातमी येते की न्यू यॉर्क प्रचंड भरतीच्या लाटेने वाहून जाईल, असे मी घोषित केले आहे काय? असे मी कधीही म्हटलेले नाही. तेथे उभारल्या जात असलेल्या त्या महान इमारतींकडे, मजल्यामागून मजले उभारताना, मी पाहिले तेव्हा मी असे म्हटले आहे, ‘जेव्हा परमेश्वर पृथ्वीला भयंकर रीतीने हादरविण्यास उठेल, तेव्हा किती भयानक दृश्ये घडतील! तेव्हा प्रकटीकरण 18:1–3 मधील वचने पूर्ण होतील.’ प्रकटीकरणाच्या अठराव्या अध्यायाचा संपूर्ण भाग पृथ्वीवर येऊ घातलेल्या गोष्टींबद्दलचा इशारा आहे. परंतु न्यू यॉर्कवर काय येणार आहे याविषयी विशेष असे मला कोणतेही प्रकाशन नाही; इतकेच मला माहीत आहे की एक दिवस तेथील त्या महान इमारती देवाच्या सामर्थ्याच्या फिरविण्याने आणि उलथापालथीने पाडल्या जातील. मला दिलेल्या प्रकाशानुसार, जगात विनाश आहे, हे मला ठाऊक आहे. प्रभूकडून एकच शब्द, त्याच्या पराक्रमी सामर्थ्याचा एकच स्पर्श, आणि या प्रचंड संरचना कोसळून पडतील. अशी दृश्ये घडतील की ज्यांची भीषणता आपण कल्पनाही करू शकत नाही.” Review and Herald, July 5, 1906.
प्रश्न तसाच उरतो: नॅशव्हिल का? नॅशव्हिलचे अग्निगोळे अशा एका भविष्यसूचक परिस्थितीचे प्रतिनिधित्व करतात, ज्यात अॅडव्हेंटिझमचा एक वर्ग लज्जित होतो आणि योएलच्या म्हणण्यानुसार “तुटून टाकला” जातो. दुसरा वर्ग कधीही लज्जित न होणारा आणि आनंदाने परिपूर्ण असा दर्शविला आहे. हा भविष्यसूचक आनंद नॅशव्हिल व संयुक्त संस्थानांवर आलेल्या न्यायासाठी नाही, तर दृष्टांतातील ज्यांच्याकडे तेल आहे आणि ज्यांच्याकडे तेल नाही, त्यांच्यामधील जे समर्थन सिद्ध होते त्यासाठी आहे. तेलाशी अनेक प्रतीकात्मक अर्थ निगडित आहेत; परंतु तेलाचा एक प्रमुख अर्थ म्हणजे मध्यरात्रीच्या आरोळीचा संदेश. तो संदेश २०२३ च्या शेवटी क्रमशः उघड केला जाऊ लागला, आणि तो ज्ञानवृद्धीचे प्रतिनिधित्व करीत होता, जी एकतर नाकारली जाते किंवा स्वीकारली जाते. होशेय स्पष्टपणे सांगतो की जे ज्ञान नाकारतात, ते देवाचे याजक म्हणून नाकारले जातात. लेवीयव्यवस्था तेवीसच्या रचनेच्या मध्यभागी पेत्र स्थित आहे, जेव्हा तो नॅशव्हिलचे अग्निगोळे समजून घेतो; आणि तीस ही संख्या याजकांचे प्रतीक आहे.
माझे लोक ज्ञानाच्या अभावामुळे नष्ट होतात; कारण तू ज्ञान नाकारले आहेस, म्हणून मीही तुला नाकारीन, जेणेकरून तू माझ्यासाठी याजक राहणार नाहीस; आणि तू आपल्या देवाचा नियम विसरला आहेस, म्हणून मीही तुझ्या संततीला विसरेन. होशेय 4:6.
“ज्ञान” हा मुद्दा, किंवा त्याचा अभाव, नॅशव्हिलच्या अग्निगोलांच्या आगमनाशी संबंधित असलेल्या सत्यांपैकी एक आहे. भविष्यसूचक “ज्ञान,” किंवा त्याचा अभाव, मध्यरात्रीच्या आरोळीच्या घोषणेच्या प्रारंभाची खूण ठरतो, आणि तो कालावधी देवाच्या वचनाच्या आज्ञापालनाच्या प्रश्नाने समाप्त होतो, जसा तो शब्बाथ आणि रविवार यांच्या प्रश्नाद्वारे दर्शविला जातो. ख्रिस्त नेहमी प्रारंभाद्वारे समाप्तीचे उदाहरण देतो, आणि प्रारंभी देवाच्या वचनाचे आज्ञापालन हाच बागेत आदाम आणि हव्वा यांना दिलेला इशाऱ्याचा संदेश होता.
शेवटच्या काळातील आज्ञापालनाचा प्रश्न केवळ एका बागेपुरता मर्यादित राहू शकत नाही, जर “प्रत्येक राष्ट्र त्यात सहभागी होईल,” असे सिस्टर व्हाईट म्हणतात. शब्बाथ आणि रविवार यांचा प्रश्न हा बागेत आदाम व हव्वा यांच्या आरंभीच्या परीक्षेची पुनरावृत्ती आहे, जी शेवटी संपूर्ण जगात पुन्हा घडते. त्या परीक्षेची सुरुवात संयुक्त संस्थानांतील रविवार कायद्यापासून होते, आणि तोच मध्यरात्रीच्या आक्रोशाच्या घोषणेच्या कालखंडाचा शेवटही आहे.
ख्रिस्त येत आहे या इशाऱ्याच्या संदेशाची घोषणा फक्त त्यांच्याद्वारेच केली जाते ज्यांनी २०२३ च्या शेवटी सुरू झालेल्या येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाच्या संदेशाच्या उघडकीस येण्यापासून प्राप्त झालेल्या ज्ञानवृद्धीचा स्वीकार केला आहे. ज्ञानाची, किंवा त्याच्या अभावाची, परीक्षा नॅशव्हिल हल्ल्याच्या वेळी अंतिम ठरते. २०२३ मधील उघडकीस येण्यापासून सुरू झालेल्या तीन परीक्षांपैकी लिटमस चाचणी तेलावर आधारित आहे, जे त्या वेळी उघडकीस आलेल्या भविष्यसूचक संदेशामध्ये अंतर्भूत असलेले “ज्ञान” आहे.
अमुद्रित “ज्ञान” हीच ती तिसरी आणि लिटमस चाचणी असलेल्या तेलाप्रमाणे परीक्षा घेते आणि शेवटी प्रगट होते. ही परीक्षा मध्यरात्रीच्या आक्रंदनाच्या संदेशाच्या घोषणेचा कालखंड आरंभ करते, जो आज्ञाधारकतेच्या परीक्षेवर समाप्त होतो. आज्ञाधारकतेची ती परीक्षा हव्वेवर पूर्ण केली जाते, जी मंडळीचे प्रतिनिधित्व करते, आणि आदामावर, जो राज्याचे प्रतिनिधित्व करतो. त्या दोन घटकांचे संयोग पशूच्या चिन्हाची अंमलबजावणी केली जाते तेव्हा अंतिमरूप धारण करतो. बागेतील परीक्षा हीच शेवटची परीक्षा आहे. ती पुरुष आणि स्त्रिया यांच्यासाठीची परीक्षा आहे, ज्यात मंडळी आणि राज्य यांच्या संयोगाचा समावेश आहे, आणि तीच एक पुरुष आणि एक स्त्री आहेत. अंतिम आज्ञाधारकतेच्या परीक्षेकडे नेणारा जो इशाऱ्याचा संदेश अमुद्रित केला जातो, त्याचे प्रतिनिधित्व चांगल्या आणि वाईटाच्या “ज्ञानाच्या” वृक्षाद्वारे केले जाते.
नॅशविल हे पृथ्वीतील पशूच्या देशातील ग्रीक शिक्षणाचे प्रतीक आहे. ग्रीक शिक्षण हे खोटे शिक्षण आहे; ते दुष्ट ज्ञान आहे; आणि चांगले ज्ञान हेच खरे शिक्षण आहे. एलेन व्हाइट यांनी ज्या एकमेव संस्थात्मक मंडळात सहभागी होण्यास कधी संमती दिली, ते म्हणजे नॅशविल येथे स्थित मॅडिसन कॉलेज, ज्याला “अथेन्स ऑफ द साउथ” असे म्हटले जाते. नॅशविल हे ग्रीक, म्हणजे खोट्या शिक्षणाचे प्रतीक आहे. खोटे शिक्षण म्हणजे खोटे ज्ञान. नॅशविलचे महत्त्व न्यू यॉर्क सिटी आणि पेंटॅगॉन यांच्या प्रतीकात्मकतेशी समांतर आहे.
या विषयांचा पुढील लेखात आपण पुढे ऊहापोह करू.
हस्तलिखित 188, 1905
“मी नॅशव्हिल येथे असताना, मी लोकांशी बोलत होते, आणि रात्रीच्या वेळी स्वर्गातून थेट एक प्रचंड अग्नीचा गोळा खाली आला आणि नॅशव्हिलमध्ये स्थिरावला. त्या गोळ्यातून बाणांसारख्या ज्वाळा बाहेर पडत होत्या; घरे भस्मसात होत होती; घरे डळमळत होती आणि कोसळत होती. आपल्यातील काही लोक तेथे उभे होते. ‘जसे आम्ही अपेक्षित केले होते, तसेच आहे,’ ते म्हणाले, ‘आम्ही याची अपेक्षा केली होती.’ इतर जण वेदनेने हात मुरडत होते आणि दयेकरिता देवाकडे आक्रोश करीत होते. ‘तुम्हाला हे माहीत होते,’ ते म्हणाले, ‘हे येणार आहे हे तुम्हाला माहीत होते, आणि आम्हाला सावध करण्यासाठी तुम्ही एक शब्दही बोलला नाहीत!’ त्यांनी त्यांना याबद्दल कधीच सांगितले नाही किंवा मुळीच कोणतीही चेतावणी दिली नाही, हा विचार करून ते जणू त्यांचे तुकडे तुकडेच करतील असे वाटत होते.” Manuscript 188, 1905.