चाळीसाव्या वचनाचा लपलेला इतिहास - क्रमांक वीस

यहेज्केल संदेष्टा आपल्या आरंभीच्या वचनांत तीस वर्षांचा होता, अशी ओळख करणे हे बायबलसंगत मान्य आकलन आहे.

काहींना असे वाटते की “तीसावे वर्ष” हे एका विशिष्ट जुबिली-चक्रावर आधारित आहे, ज्याची सुरुवात राजा योशियापासून झाली आणि ज्याचा शेवट चाळीसाव्या अध्यायाच्या पहिल्या वचनात झाला.

बायबलकालविज्ञानी चाळीसाव्या अध्यायातील पहिल्या वचनाची तारीख इ.स.पू. ५७३ मधील २८ एप्रिल किंवा २२ ऑक्टोबर अशी ठरवितात. सर्व संदेष्टे उत्तरकाळ ओळखून देतात; म्हणून इ.स.पू. ५७३ मधील २२ ऑक्टोबर ही शरद्कालीन तारीख त्या रेषेची ओमेगा-तारीख आहे, जी यापूर्वी पन्नास वर्षे, इ.स.पू. ६२२ मधील ५ मे रोजी, “योशीयाचा महान पास्का” असे म्हटल्या जाणाऱ्या प्रसंगात आरंभ झाली होती.

तीस हा अंक त्या याजकांचे प्रतीक आहे, ज्यांनी सेवा आरंभ करताना तीस वर्षांचे असणे अपेक्षित होते. यहेज्केल १ मधील पद १ ते ३ यहेज्केलचे वय तीस असल्याचे दर्शवितात की केवळ याजकाच्या प्रतीकरूपात त्याचेही तीस वर्षांचे असणे सूचित करतात, हे काहीही असो, तो तीस वर्षांचा म्हणूनच प्रतिनिधित्वित झाला असता. आणि जर पद १ मधील तीस वर्षे, इतरांच्या मते, इ.स.पूर्व ६२२ मध्ये योशियाच्या महान पासोवरनंतरच्या तिसाव्या वर्षाचे प्रतिनिधित्व करीत असतील, तरीही त्यांचे भविष्यवाणीविषयक परिणाम तेच राहतात.

योशिया याचा अर्थ “पाया” असा होतो, आणि त्याचा महान पासोव्हर एका जुबली कालखंडाची सुरुवात करणारा ठरला, जो इ.स.पू. 573 मधील प्रायश्चित्तदिनी, 22 ऑक्टोबर रोजी समाप्त झाला. योशियापासून 22 ऑक्टोबरपर्यंतची “जुबली रेषा” 1840 ते 1844 या इतिहासाशी सुसंगत आहे. 1840 च्या पायांचे प्रतिनिधित्व राजा योशिया यांनी केले होते आणि तसेच योशिया लिच यांनीही केले होते. 22 ऑक्टोबरचे प्रतिनिधित्व जुबलीच्या कर्ण्याचा नाद प्रायश्चित्तदिनीच्या कर्ण्याच्या नादाबरोबर केला जात असल्याने झाले.

यहेज्केल हा राजा योशियापासून २२ ऑक्टोबरपर्यंतच्या जयंतीच्या रेषेमध्ये स्थापित आहे; ही रेषा १८४० ते १८४४ पर्यंत प्रकटीकरण दहाव्या अध्यायातील पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांचे प्रतिनिधित्व करते. यहेज्केल हा पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या मिलेराइट्सचे आणि तिसऱ्या देवदूताच्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतिनिधित्व करतो. यहेज्केल हा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या याजकपदाचे प्रतिनिधित्व करतो, परंतु त्याचे प्रमुख भविष्यसूचक वैशिष्ट्य असे आहे की तो एक संदेष्टा आहे.

बायबलमधील तीन व्यक्तींनी तीस वर्षांच्या वयात सेवा सुरू केली. येहेज्केलाबरोबर दावीद आणि योसेफ हेही होते. त्यांनी सर्वांनी तीस वर्षांच्या वयात सेवा सुरू केली असल्यामुळे ते सर्व याजक आहेत. संदेष्टा, याजक आणि राजा यांपासून बनलेल्या गौरवाच्या त्रिविध राज्यात दावीद हा राजाचे प्रतीक आहे, योसेफ हा याजक आहे, आणि येहेज्केल हा संदेष्टा आहे.

तथापि आपण भविष्यवक्ता यहेज्केलाचा प्रतीक म्हणून कसा ही उपयोग केला, तरी तो एक याजक आहे; आणि जेव्हा योशिया पासून २२ ऑक्टोबरपर्यंतच्या जुबिलीच्या रेषेत त्याचा उपयोग केला जातो, तेव्हा यहेज्केल असा एक याजक ठरतो, जो इ.स. १८४० ते १८४४ आणि राजा योशिया पासून इ.स.पू. ५७३ च्या २२ ऑक्टोबरपर्यंतच्या इतिहासाने पूर्वछायांकित केलेल्या एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या काळातील एका याजकाचे प्रतिनिधित्व करील.

बायबल स्पष्टपणे सांगते की येहेज्केलने बावीस वर्षे सेवा केली. “बावीस” ही संख्या त्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांची प्रतीक आहे, जे मानवतेशी एकरूप झालेल्या देवत्वाचे ध्वजचिन्ह आहेत. योशीयाच्या पास्हापासून चाळीसाव्या अध्यायातील २२ ऑक्टोबरच्या जुबिली उत्सवापर्यंत दर्शविलेल्या इतिहासात, योशीयाचा पास्हा १८३८ आणि १८४० मधील जोसायाह लिच यांच्या कार्याचे प्रतिरूप होता. ते कार्य म्हणजे पहिल्या आणि दुसऱ्या शापांच्या समयविषयक भविष्यवाण्या मांडणे होय. आता हे दिसून येते की पहिल्या आणि दुसऱ्या शापांची भविष्यवाणी अग्रणी लोकांनी ओळखली त्यापेक्षा कितीतरी अधिक व्यापक आहे.

बायबलमधील संदेष्टा म्हणून यहेज्केल आपल्या लेखनात इतर कोणत्याही बायबललेखकापेक्षा अधिक विशिष्ट तारखांची नोंद करतो.

यहेज्केल हा बायबलमधील भविष्यवाणीत दिवस-वर्ष तत्त्वाचा ओमेगा आहे. गणनापुस्तकात, दिवस-वर्ष तत्त्वाचा अल्फा उल्लेख कादेश येथील पहिल्या बंडात दर्शविला आहे, ज्यामुळे अरण्यात चाळीस वर्षे भटकंती घडून आली. आणि अंतिम, किंवा ओमेगा बंड यहेज्केलाने चौथ्या अध्यायात दर्शविले आहे, जेव्हा यरुशलेमचा नाश होतो.

कादेश आणि यरुशलेमाचा विनाश हे अल्फा आणि ओमेगा बंडाचे प्रतिनिधित्व करतात, जे “एका दिवसासाठी एक वर्ष” या तत्त्वाचे प्रतिनिधित्व करते. “एका दिवसासाठी एक वर्ष” हे तत्त्व मिलेराइटांचे मुख्य नियम होते, आणि 1840 ते 1844 या इतिहासात, राजा योशियाच्या जुबिली रेषेतून 22 ऑक्टोबरपर्यंत प्रतिरूपित झालेले दिसते. येहेज्केल इतर कोणत्याही संदेष्ट्यापेक्षा अधिक तारखा मांडतो. येहेज्केलच्या कालगणनेमध्ये जुबिलीची रेषा ओळखली जाते, ज्यामुळे येहेज्केलची साक्ष थेट पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या इतिहासाशी, आणि त्यानंतर तिसऱ्या देवदूताच्या इतिहासाशी जोडली जाते.

“जुबिली रेषे”बरोबरच यहेज्केल तीनशे नव्वद दिवस आपल्या एका कुशीवर पडतो, आणि नंतर चाळीस दिवस दुसऱ्या कुशीवर. “चारशे तीस” हे जुन्या व नवीन करारांचे प्रतीक आहे, कारण अब्रामाच्या चारशे वर्षे मिसरमध्ये बंदिवास भोगण्याच्या करारवचनाला प्रेषित पौलामध्ये तीस वर्षांची दुसरी साक्ष प्राप्त झाली. अशा रीतीने ‘जुन्या’तील अब्राम, (नंतर अब्राहाम) आणि ‘नव्या’तील शाऊल, (नंतर पौल) यांनी आपापल्या साक्षी एकत्र करून चारशे तीस वर्षे हे सनातन कराराचे प्रतीक म्हणून स्थापित केले. “तीनशे नव्वद दिवस” “तू इस्राएलच्या घराण्याचा अधर्म वाहशील.” “आणि” “तू यहूदाच्या घराण्याचा अधर्म चाळीस दिवस वाहशील.” अशा रीतीने उजवी बाजू आणि डावी बाजू मिळून अब्राम आणि पौल यांना समतुल्य ठरतात.

करार नेहमीच आज्ञापालन किंवा आज्ञाभंग—जीवन किंवा मृत्यू—यांवर आधारित होता. मिलेराइट इतिहासामधील वर्ष-दिवस तत्त्व हा जीवन किंवा मृत्यूचा प्रश्न होता, आणि हा इतिहास पहिल्या देवदूताने सनातन सुवार्ता म्हणून घोषित केला होता. “सुवार्ता” ही जीवन किंवा मृत्यूची बाब आहे, आणि मिलेराइट इतिहासातील जीवन किंवा मृत्यूची परीक्षा घेणारा प्रश्न एका दिवसाचा एका वर्षाशी समत्व असण्याच्या तत्त्वाच्या संदर्भात स्थापित करण्यात आला होता. पहिल्या देवदूताच्या संदेशाला सामर्थ्य देणारी भविष्यवाणी म्हणजे दुसऱ्या शोकाची तीनशे एक्याण्णव वर्षे आणि पंधरा दिवसांची भविष्यवाणी होय. यहेज्केलने आपल्या डाव्या कुशीवर निजून घालविलेल्या तीनशे नव्वद दिवसांच्या आत दुसऱ्या शोकाच्या तीनशे एक्याण्णव वर्षे आणि पंधरा दिवसांच्या कालभविष्यवाणीचे एक चित्रण आहे. भविष्यवाणीचे योग्य विभाजन करण्यासाठी संदेष्ट्यात्मक विवेक आवश्यक आहे, परंतु हे मध्यरात्रीच्या हाकेबद्दलचा संदेश उघड करण्याच्या यहूदाच्या वंशातील सिंहाच्या सतत चालू असलेल्या कार्यापेक्षा काहीही कमी नाही.

मी असा आग्रह धरतो की यहेज्केल याला एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतीक म्हणून मानले गेले पाहिजे; परंतु मुख्यतः तो भविष्यवाणीच्या आत्म्याच्या देणगीचे प्रतीक आहे, मग ती उत्तरकाळातील एका संदेष्ट्याच्या प्रकटीकरणरूपाने दर्शविली गेली असो, किंवा ओळीनुसार ओळ या पद्धतीच्या तत्त्वाला समजणाऱ्या करारबद्ध लोकांच्या प्रकटीकरणरूपाने दर्शविली गेली असो.

मी असा प्रतिपादन करतो की तीनशे एक्याण्णव वर्षे आणि पंधरा दिवसांच्या भविष्यवाणीवर यहेज्केलने टाकलेला प्रकाश, धूळ झाडणाऱ्या मनुष्याने मोठ्या पेटीत दागिने टाकण्याशी सुसंगत आहे.

मी असा ठाम प्रतिपादन करतो की, मंदिर पूर्ण झाल्यावर, यहेज्केलकडून येणारा प्रकाश हा शिरोबिंदूच्या संदेशाचा एक अत्यावश्यक घटक आहे.

यहेज्केल अध्याय चाळीसाच्या पहिल्या वचनात २२ ऑक्टोबरला आहे, आणि तेथेच भविष्यातील मंदिराचे दर्शन यहेज्केलला दिले जाते. ते मंदिर एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या समूहाचे मंदिर आहे, ज्यापैकी यहेज्केल त्या संख्येचे प्रतीक आहे. त्या समूहाने तिसऱ्या आणि निर्णायक कसोटीपर्यंत पोहोचण्यापूर्वी दोन परीक्षा पार केलेल्या असतील. यहेज्केलचे चित्रण मंदिरात आपला प्रकाश प्राप्त करणारा असे केलेले आहे, आणि म्हणून तो प्रतीकरूपाने जो प्रकाश उत्पन्न करतो, तो दानियेल अध्याय दहाच्या अनुरोधाने देवाचे लोक परमपवित्र स्थानी प्रवेश करतात तेव्हा येणाऱ्या प्रकाशाचे प्रतिनिधित्व करतो.

उघडण्यात आलेल्या येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणाचा प्रकाश, कृपाकाल संपण्याच्या अगोदरच उघडला जातो.

अकराव्या वचनात कृपाकाल संपण्याच्या अगोदरच “काळ जवळ आला आहे,” आणि म्हणून त्या वेळी येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण उघड केलेले आहे, कारण “काळ जवळ आला आहे.”

रविवारीच्या कायद्याच्या वेळी लाओदिकीयेतील सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिझमसाठी कृपाकाल संपुष्टात येतो, आणि यहेज्केलच्या नवव्या अध्यायात अॅडव्हेंटिझमचे प्रतिनिधित्व यरुशलेम म्हणून करण्यात आले आहे. तेथे देशात आणि मंडळीत केल्या जाणाऱ्या घृणास्पद कृत्यांबद्दल जे उसासे टाकतात व आक्रोश करतात, त्यांना शिक्का दिला जातो. इस्लामच्या पूर्वेकडील वाऱ्यांमुळे राष्ट्रे क्रोधित होत असताना, कृपाकाल संपण्याच्या अगोदरच, शिक्कामोर्तब करण्याची प्रक्रिया घडते. यहेज्केलच्या आठव्या अध्यायात अॅडव्हेंटिझमच्या चार पिढ्यांचा शेवट होतो; त्यातील चौथी पिढी सूर्यापुढे नतमस्तक होणाऱ्या पंचवीस नेत्यांद्वारे प्रतीकात्मकरीत्या दर्शविली आहे.

ते दर्शन प्रतीकात्मकरीत्या रविवारच्या कायद्याच्या एक दिवस आधी, किंवा ६, ६, ६ यांनी दर्शविलेल्या कृपाकालाच्या समाप्तीच्या अगदी आधी देण्यात आले होते.

सहाव्या वर्षी, सहाव्या महिन्यात आणि पाचव्या दिवशी आलेले दर्शन ‘666’ च्या अगोदरच आले, जे रविवारीच्या कायद्याचे प्रतीक आहे, जेव्हा लाओदिकीया-अॅडव्हेंटिझमसाठी कृपाकाल समाप्त होतो. ते दर्शन यहेज्केलने “मैदानात पाहिलेल्या दर्शनाप्रमाणे” होते. त्याने मैदानात पाहिलेले दर्शन यापूर्वी, तिसऱ्या अध्यायात आढळते.

“मैदानाचे” दर्शन, जे सहाव्या वर्षी, सहाव्या महिन्यात आणि पाचव्या दिवशी झालेले दर्शन होते, तेच दर्शन यहेज्केलाने यापूर्वी केबार नदीकाठी पाहिले होते.

यहेज्केलाने खेबार नदीकाठी “पाहिलेली” “देवाची दृष्टान्ते” ही मैदानाची दृष्टान्त होती; आणि तीच दृष्टान्त यहेज्केल अध्याय आठ ते अकरा यांतीलही होती. त्या दृष्टान्तांचे सादरीकरण यहेज्केल पवित्रस्थानात डोकावत आहे, या संदर्भात झाले होते; आणि तेथेच अध्याय दहामधील “मराह” या दर्शनदर्शक आरशाच्या दृष्टान्ताची पूर्तता होते. यहेज्केल त्यांचे प्रतिनिधित्व करतो जे अत्यंत पवित्र स्थानातून प्रसारित होणाऱ्या भविष्यवाणीच्या प्रकाशात सहभागी होतात, जेव्हा परिवीक्षेचा काळ समाप्त होण्याच्या अगोदर येशू ख्रिस्ताचे प्रकटीकरण प्रकट केले जाते.

जेव्हा आपण राजा योशियाच्या पासोवरपासून सुरू होऊन २२ ऑक्टोबरला समाप्त होणाऱ्या जुबिली रेषेची ओळख पटवितो, तेव्हा आपण लेवीयविवरण तेवीसामध्ये मांडलेल्या वसंत ऋतूतील सण व शरद ऋतूतील सण यांच्या प्रतीकाची ओळख पटवत असतो. तेथे वसंत व शरद ऋतूतील सण प्रत्येकी बावीस वचनांत मांडलेले आहेत, जसे यहेज्केलची सेवा बावीस वर्षांची होती. जुबिली रेषेच्या तिसाव्या वर्षाशी यहेज्केलला संरेखित केल्यास, यहेज्केलाचा जन्म योशियाच्या पुनरुज्जीवनाशी संरेखित होऊ शकतो. जर तो जुबिली चक्राच्या तिसाव्या वर्षी तीस वर्षांचा होता, तर यहेज्केलाचा जन्म योशियाच्या सुधारणा-कार्याच्या वेळी झाला असता.

यहेज्केल हा त्या लोकांचे प्रतीक आहे जे विश्वासाद्वारे परमपवित्र स्थानात प्रवेश करतात. तेथे गेल्यावर त्यांना चाकांच्या आत चाके दिसतात, जी मानवी परस्परसंवादांच्या गुंतागुंतीच्या क्रियाप्रक्रियेचे प्रतिनिधित्व करतात. प्रकटीकरणाच्या दहाव्या अध्यायातील योहानाप्रमाणे, यहेज्केल मिलराइटांचे प्रतिनिधित्व करतो, परंतु अधिक थेटपणे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे. त्याची समांतर तीनशे एक्याण्णव वर्षे आणि पंधरा दिवसांची समयभविष्यवाणी, यरुशलेमाच्या विनाशासह, लाओदिकीया अॅडव्हेंटिझमच्या अंतिम न्यायाचे चित्रण करते, आणि त्यात अडतीस व चाळीस यांचे गूढही समाविष्ट आहे.

त्यात चारशे तीस वर्षांच्या प्रतीकात्मकतेचा समावेश आहे.

त्यात 1333 ते 1337, 1449 ते 1453 आणि 1840 ते 1844 या कालखंडांनी दर्शविलेला चार वर्षांचा कालावधी समाविष्ट आहे.

या अत्यंत महत्त्वाच्या विषयावरील आपले विचार आपण पुढील लेखात सुरू करू.