वचन चाळीसची गुप्त इतिहासकथा - संख्या तेवीस

यहेज्केल यांची “शोक करणारा संदेष्टा” अशी ओळख आहे, कारण तो एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचा प्रतीक आहे; जे त्याच्या ग्रंथाच्या नवव्या अध्यायात देशात आणि मंडळीत करण्यात आलेल्या घृणास्पद कृत्यांमुळे शोक करीत आहेत (उसासे टाकीत आणि आक्रोश करीत आहेत). आपण मागील लेखात उद्धृत केलेल्या Testimonies मधील उताऱ्यात Sister White यांनी असे लिहिले: “संदेष्टा स्वतः परक्या देशात एक परका होता, जिथे अमर्याद महत्त्वाकांक्षा आणि क्रूर निर्दयता सर्वश्रेष्ठ राज्य करीत होती. मानवी अत्याचार आणि अन्याय यांविषयी त्याने जे पाहिले आणि ऐकले, त्यामुळे त्याचा जीव व्यथित झाला, आणि तो दिवस-रात्र कडवट शोक करीत राहिला.”

एक लक्ष चव्वेचाळीस हजार हे “इस्राएलचे हाकलून दिलेले” आहेत, जे विखुरले गेले होते, जसे यहेज्केलला बंदिवासात नेण्यात आले याने दर्शविले आहे. यहेज्केल नऊमध्ये दर्शविलेली मुद्रांकनाची प्रक्रिया प्रकटीकरण सातमधील त्याचप्रमाणेच आहे, आणि ही दोन्ही अध्याय उत्तरकाळात घडत असल्याप्रमाणे दर्शविलेले आहेत.

सिंहासनावरून देव केरुबांना मार्गदर्शन करतो, आणि ते पुढे चाकांचे संचालन करतात. दर्शनातून यहेज्केलने हे समजून घ्यावयाचे होते की, सर्व काही गोंधळात असल्याचे दिसत असतानाही देव नियंत्रणात होता. पृथ्वीच्या व्यवहारांचे संचालन करणाऱ्या केरुबांना निर्देश देणारा सिंहासनावरील देव याची रचना मांडल्यानंतर, ख्रिस्त सात मंडळ्यांमध्ये फिरत होता त्या पवित्रस्थानातील योहानाचे वर्णन करताना, सिस्टर व्हाइट “त्याचप्रमाणे” असे म्हणते. यहेज्केल आणि योहान हे त्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाच्या काळात जगणाऱ्यांचे प्रतीक आहेत, ज्यांच्याविषयी प्रेरित लेखनात नोंद आहे, “आपल्या जगात जे प्रसंग घडणार आहेत, त्यांची स्वप्नातसुद्धा अजून कल्पना केलेली नाही.”

निश्चितच, सिस्टर व्हाईट यांनी ते शब्द लिहिले तेव्हा ते शब्द सत्य होते; परंतु सील लावण्याच्या काळात त्यांना त्यांची परिपूर्ण पूर्तता प्राप्त होते. सुमारे वीस वर्षांपूर्वी, इस्लामच्या टोळधाडीच्या थव्यासंबंधाने आता जगात जे घडत आहे, त्याविषयी तुम्ही कधी विचार केला असता काय? प्रकटीकरणाच्या नवव्या अध्यायात इस्लामचे प्रतीक म्हणून दाखविलेल्या टोळांमध्ये नैसर्गिक जगतातील उत्तर आफ्रिकेतील टोळांच्या स्थलांतराचाही समावेश आहे. आफ्रिकेतील त्या थव्याने उडणाऱ्या टोळांचा स्थलांतरमार्ग इस्लामने ज्या भूगोलावर ताबा मिळविला त्या भूभागाशी जुळतो. इस्लाम इश्माएलाचा वंशज आहे, आणि इश्माएलाची आई हागार होती. “हागार” या नावाचा अर्थ “उड्डाण” किंवा “पळून जाणे” असा होतो. अरबी भाषेत हे नाव सामान्यतः हाजर (هاجر) असे रूपांतरित केले जाते, आणि ते त्याच धातूशी संबंधित आहे ज्यापासून हिजरा (मुहम्मद यांचे स्थलांतर/पलायन) हा शब्द प्राप्त होतो. इस्लामची मुळे केवळ टोळधाडीच्या थव्याशीच संबंधित नाहीत, तर त्या मुळांमध्ये स्थलांतर हा अर्थही अंतर्भूत आहे. बेकायदेशीर स्थलांतर हे इस्लामच्या टोळांचे एक प्रकटीकरण आहे, असे कोणी कधी स्वप्नात तरी पाहिले होते काय?

जागतिक साम्यवादी इस्लामी झुंडींबरोबर संधि करतील, असे कोणी स्वप्नातही पाहिले होते काय? इस्लाम आणि जागतिकतावाद्यांची अजगरसदृश सत्ता हे दोन्हीही अनुक्रमे प्रकटीकरण ९/११ मध्ये अथांग कुंडातून वर येतात, आणि ते अथांग कुंड सैतानी शक्तीच्या प्रकटीकरणाचे प्रतीक आहे. सत्यशास्त्रानुसार सध्याचे हे दोन्ही सहयोगी सैतानाची साधने आहेत.

बहीण व्हाईट येथे फ्रेंच राज्यक्रांतीच्या काळात समाजवादाच्या आगमनाची ओळख करून देतात, तसेच सैतान पोपसत्तेवरही नियंत्रण ठेवतो हेही नमूद करतात. प्रकटीकरण सतराव्या अध्यायात पोपसत्ता अधोलोकातील खाईतूनच बाहेर येते, आणि प्रकटीकरणाच्या नवव्या अध्यायात इस्लाम हा त्या अधोलोकातील खाईतून आलेला धूर आहे. मुद्दा तरीही कायम राहतो; प्रेरणेचा खरा अर्थ खरोखरच असा होता काय, “The scenes to be enacted in our world are not yet even dreamed of?” इस्लाम आता संपूर्ण युरोपभर पसरला जाईल आणि आता अमेरिकांवर उतरून येईल, असे कोणी स्वप्नात तरी पाहिले होते काय? संयुक्त राष्ट्रसंघ, युरोपियन युनियन आणि अमेरिकेच्या डेमोक्रॅटिक पक्षातील जागतिकतावाद्यांद्वारे टोळधाडी संपूर्ण जगभर पसरवल्या जातील, असे तुम्ही स्वप्नात पाहिले होते काय?

शैक्षणिक संस्था त्या कम्युनिस्ट आणि इस्लामी आघाडीने ग्रासून टाकल्या जातील, अशी कल्पना कोणी केली होती?—हीच ती आघाडी आहे जिच्यासाठी आता अशा नागरिकांच्या कररूपाने दिलेल्या पैशांचा उपयोग केला जात आहे, ज्यांचा कधीही असा हेतू नव्हता की त्यांच्या कररूपाने दिलेल्या पैशांचा उपयोग ते कर पुरवणाऱ्या राष्ट्राचाच विनाश करण्यासाठी केला जाईल.

कोणाला असे स्वप्न पडले होते की ग्रेट ब्रिटन इस्लामकडून गोऱ्या मुलींवर सामूहिक बलात्कार, अपहरण, कैद आणि हत्या यांना प्रोत्साहन देईल व त्यांचे समर्थन करील? अनेकजण हे तथ्य निदर्शनास आणून देतात की मानवी इतिहासात कधीही अस्तित्वात आलेली प्रत्येक साम्यवादी व्यवस्था पूर्णतः अपयशी ठरली आहे; परंतु ब्रिटनच्या समाजवादाचे फळ हे त्या व्यवस्थेच्या आर्थिक व राजकीय तत्त्वज्ञानांच्या अपयशाइतकेच समाजवादावरील दोषारोप ठरते.

पृथ्वीवरील व्यापाऱ्यांना सतराहून अधिक दशलक्ष लोकांची सामूहिक हत्या घडवून आणण्यासाठी विषारी पदार्थ आणण्याची परवानगी दिली जाईल, असे स्वप्नात तरी कोणी विचारले असते?

जॉर्ज सोरोस, बिल गेट्स आणि अँथनी फौची यांसारख्या पुरुषांना त्यांच्या सैतानी दुष्कृत्यांची पूर्तता कोणत्याही परिणामांशिवाय करण्याची परवानगी दिली जाईल, असे कोणाला स्वप्नातही वाटले होते?

सिस्टर व्हाइट यांनी जेव्हा असे म्हटले की घडणारी दृश्ये स्वप्नातही येणार नाहीत, तेव्हा त्यांनी ते एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या काळाच्या संदर्भात म्हटले. मत्तय चोवीसमधील ख्रिस्ताच्या इशाऱ्याविषयीच्या आपल्या टिप्पणींचा पुढील क्रम राखत त्यांनी असे नोंदविले, “हे धडे आपल्या हितासाठी आहेत. आपण आपला विश्वास देवावर स्थिर ठेवला पाहिजे, कारण अगदी आपल्या समोर असा एक काळ आहे जो मनुष्यांच्या आत्म्यांची परीक्षा घेईल. ऑलिव्ह पर्वतावर ख्रिस्ताने आपल्या दुसऱ्या येण्यापूर्वी होऊ घातलेल्या भयंकर न्यायशिक्षांची उजळणी केली.”

तिने नुकतेच ज्यांचा उल्लेख केला होता ते धडे म्हणजे पवित्रस्थानामधील यहेज्केल आणि योहान या दोघांच्या दृष्टांतांद्वारे हे शिकणे होय की देव सर्व गोष्टींवर नियंत्रण ठेवून आहे. आता जी गोंधळाची व बंडाची अवस्था सुरू झाली आहे, आणि इतिहास पुढे सरकत जाईल तशी जी गोंधळ व बंडाची अवस्था केवळ अधिकच तीव्र होईल, त्या काळात देवाचे दूत—ज्यांचे प्रतिनिधित्व केवळ मंदिरातील यहेज्केल आणि योहान यांनीच नव्हे, तर यशया यांनीही केले आहे—ते इतिहासातून अशा रीतीने मार्गक्रमण करतील की ज्यायोगे प्रभूचा गौरव होईल, परंतु तेव्हाच, जेव्हा त्यांना हे समजेल की आपण कधी स्वप्नातही विचार केला नाही अशा गोष्टीदेखील देवाच्या नियंत्रणाखालीच आहेत.

इतर चाकांना छेद देणाऱ्या त्या चाकांमध्ये अशा घटनांचा समावेश आहे, ज्यांचे कधी स्वप्नातही चिंतन केले गेले नव्हते; आणि त्या त्या घटना आहेत ज्या 9/11 पासून आरंभ झालेल्या शिक्कामोर्तबाच्या काळात घडून येतात. जे धडे शिकावयाचे आहेत, ते केवळ तेच लोक शिकतात जे विश्वासाने परमपवित्र स्थानी प्रवेश करतात आणि करारपेटीतून प्रकटणारा ख्रिस्त व त्याचा प्रकाश पाहतात. अध्याय दहामध्ये दानिएलाद्वारे दर्शविल्याप्रमाणे जेव्हा ती महिमा पाहिली जाते, तेव्हा त्या प्रकाशाचा लाभ घेणारा वर्ग दर्शनापासून पळ काढणाऱ्यांपासून विभक्त केला जातो.

मागील लेखातील त्या उताऱ्यातून आणखी बरेच काही उलगडून घेता येऊ शकते; परंतु हा लेख समाप्त करताना आपण एका चाकाविषयी विचार करू. मागील लेखात आपण पंचवीस या संख्येच्या प्रतीकात्मकतेची नोंद केली आहे, आणि त्यापूर्वी आपण तीस या संख्येवर काही काळ विचार केला होता. यहेज्केलच्या पुस्तकातून येणारा प्रकाश केवळ प्रतीकात्मक संख्यांपुरता मर्यादित नाही; तथापि, गोंधळातून काही स्पष्टता बाहेर काढण्यास सुरुवात करण्यापूर्वी त्या संख्यात्मक प्रतीकांपैकी काहींशी प्रथम परिचित होणे उपयुक्त आहे.

दोनशे पन्नास वर्षांच्या त्या तीन भविष्यवाण्या स्मुर्ना मंडळीच्या इतिहासाच्या शेवटी आरंभ होणारा सतरा वर्षांचा कालखंड निर्देशित करतात. 313 ते 330 या काळातील सतरा वर्षे पशूच्या प्रतिमेच्या स्थापनेचे प्रतिरूप ठरतात.

इ.स.पूर्व ४५७ मध्ये सुरू झालेली दोनशे पन्नास वर्षे इ.स.पूर्व २०७ मध्ये समाप्त झाली; हे राफिया येथील युद्धानंतर सात वर्षांनी आणि पानियम येथील युद्धापूर्वी दहा वर्षांनी होते. राफियापासून पानियमपर्यंत सतरा वर्षांचा कालावधी होता, आणि तो दानियेल ११ मधील अकराव्या ते पंधराव्या वचनांत मांडल्याप्रमाणे चाळीसाव्या वचनाचा गुप्त इतिहास दर्शवितो.

प्टोलमी चतुर्थ फिलोपातोर (ज्याला प्टोलमी चतुर्थ असेही ओळखले जाते) हा इ.स.पू. 217 मध्ये झालेल्या राफिया येथील युद्धात विजयी ठरलेला शासक होता. त्याने इ.स.पू. 221 ते इ.स.पू. 204 या काळात प्टोलमीक इजिप्तचा राजा (आणि फॅरो) म्हणून राज्य केले; अशा रीतीने त्याचे राज्य सतरावर्षे चालले. त्याने आपल्या राज्यकारभाराची सुरुवात राफिया येथील युद्धापूर्वी केली, परंतु पॅनियम येथील युद्धापूर्वीच त्याचा मृत्यू झाला.

राफियाचे युद्ध, जे युक्रेनियन युद्धाचे प्रतिनिधित्व करते, ते २०१४ मध्ये आरंभले, जेव्हा संयुक्त राज्यांनी युक्रेनमध्ये रंगक्रांती घडवून आणली. दक्षिणेचा राजा असलेला प्टोलेमी चतुर्थ हा व्लादिमीर पुतिन याचे प्रतिरूप दर्शवितो; पुतिनने आपले राज्य २००० मध्ये आरंभले, म्हणजे २००१ मध्ये सुरू झालेल्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या एक वर्ष आधी. प्टोलेमीप्रमाणेच, २०१४ मध्ये सुरू झालेल्या राफियाच्या युद्धाद्वारे प्रतिरूपित युक्रेनियन युद्धापूर्वी पुतिनने राज्य करणे सुरू केले. पॅनियमपूर्वी, प्टोलेमीद्वारे प्रतिरूपित केल्याप्रमाणे, पुतिन हटविला जातो. पुतिनने २००० मध्ये राज्य सुरू केले; अशा रीतीने तो पुढील वर्षी, २००१ मध्ये सुरू झालेल्या मुद्रांकनकाळाच्या आरंभाशी अनुरूप ठरतो. प्टोलेमीद्वारे दर्शविलेली सतर प्रतीकात्मक वर्षे पुतिनच्या राज्यकाळाचा कालावधी दर्शवितात, आणि तो हा काळ मुद्रांकनकाळातच राज्य करीत असतो.

इ.स.पू. 457 मध्ये आरंभ झालेल्या दोनशे पन्नास वर्षांच्या समाप्तीद्वारे प्रतिनिधित्व केलेला ट्रम्प, राफिया युद्धापासून सुरू होणाऱ्या सतरा वर्षांच्या त्याच गुप्त इतिहासात स्थित आहे ज्यामध्ये पुतिनही स्थित आहे. अजगर (पुतिन) आणि खोटा संदेष्टा (ट्रम्प) हे त्या गुप्त इतिहासाच्या परिघात स्थित आहेत. त्या इतिहासात, “तुझ्या लोकांतील दरोडेखोर” असे दर्शविण्यात आलेला आणि पोपसत्तेचे प्रतीक असलेला पशू, राफियापासून पॅनियमपर्यंतच्या त्या सतरा वर्षांच्या शेवटी स्थित आहे.

वर्ष 321 हे संयुक्त संस्थानांतील रविवारच्या कायद्याचे प्रतिनिधित्व करते, आणि 321 हे 313 मधील मिलानच्या हुकुमनाम्यापासून 330 मधील साम्राज्याच्या विभाजनापर्यंतच्या सतरा वर्षांच्या कालावधीत स्थित आहे.

योशियाच्या महान पासओव्हरपासून, जसे त्यास म्हटले जाते, दर्शविण्यात आलेला इतिहास यहूद्यांच्या सतराव्या जुबिली चक्राची सुरुवात करतो. जुन्या करारातील सर्वात महान पुनरुज्जीवन असलेल्या योशियाच्या पासओव्हरपासून 22 ऑक्टोबरपर्यंतचा कालखंड, 11 ऑगस्ट 1840 पासून 22 ऑक्टोबर 1844 पर्यंतच्या मिलराइट इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करतो; परंतु त्याहून अधिक महत्त्वाचे म्हणजे तो 9/11 पासून रविवारच्या कायद्यापर्यंतच्या इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करतो. एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाचा काळ, योशियापासून 22 ऑक्टोबरपर्यंतच्या सतराव्या जुबिली चक्राद्वारे दर्शविला जातो. सतरा हे शिक्कामोर्तबाच्या काळातील प्रमुख घटनांशी संबंधित प्रतीक आहे, आणि सतरा हा तो बिंदू आहे जिथे यहेज्केलची चाके एकमेकांना छेदतात.

दानियेलाच्या चाळिसाव्या वचनाच्या गुप्त इतिहासात, जसा त्याच अध्यायातील दहा ते पंधरा वचने दर्शवितात, तसा ड्रॅगन टॉलेमीच्या राज्यकाळाद्वारे “17” या संख्येशी संबंधित आहे. अकराव्या वचनातील राफियाच्या युद्धापासून पंधराव्या वचनातील राफियाच्या युद्धापर्यंतचा इतिहास “17” वर्षांचा आहे. तो इतिहास त्या दोन युद्धांनी दर्शविलेल्या सतरा वर्षांच्या मध्यभागी डोनाल्ड ट्रम्प यांना स्थान देतो. संयुक्त संस्थानांत ट्रम्प यांनी घडवून उभे केलेली पशूची प्रतिमा 313 ते 330 या “17” वर्षांनी दर्शविली जाते. पहिल्या अध्यायाच्या पहिल्या वचनात यहेज्केल “17व्या” जुबिली-चक्राच्या तिसाव्या वर्षात आहे. सतरा ही संख्या यहेज्केलने परमपवित्र स्थानी पाहिलेल्या चाकांपैकी एकाचे प्रतिनिधित्व करते, असे तुम्ही कधी स्वप्नातही विचार केला होता काय?

यहेज्केल हा शिक्का मारण्याच्या काळातील त्या लोकांचे प्रतीक आहे, ज्यांनी विश्वासाने परमपवित्र स्थानात प्रवेश केला आहे. ते पेत्राचे याजक आहेत.

त्यांना देवाच्या पूर्वीच्या करारातील लोकांपुढे एक संदेश सादर करण्याची नेमणूक करण्यात आली आहे; त्या वेळी त्यांना वगळून पुढे जात असताना, त्यांना पूर्वसूचना देण्यात आलेली आहे की देवाच्या पूर्वीच्या करारातील लोक न पाहतील, न ऐकतील.

मिलराइट इतिहासातील प्रोटेस्टंटांनी आणि उत्तरकाळातील लाओदिकीया स्थितीतील सेव्हन्थ-डे ॲडव्हेंटिस्ट मंडळीने प्रतिनिधित्व केलेल्या पूर्वीच्या करारबद्ध लोकांस उद्देशून संदेश घोषित करण्याची आज्ञा यहेज्केलास देण्यात आली आहे. जर त्याने हा संदेश घोषित करण्यास नकार दिला, तर ज्यांना इशारा न देता सोडून देण्यात आले त्यांच्या रक्ताचा दोष त्याच्यावर असेल.

यहेज्केलाच्या पहिल्या ‘अकरा’ अध्यायांत त्याला यरुशलेमच्या विनाशाचे दर्शन दाखविले जाते, जे केबार नदीकाठी, मैदानात आणि यरुशलेम येथे झालेल्या दर्शनांद्वारे चित्रित केलेले आहे. त्याला यरुशलेमवर येऊ घातलेल्या न्यायाची चेतावणी जाहीर करण्यासाठी नियुक्त केले जाते. यरुशलेमवर येऊ घातलेल्या न्यायाचा हा चेतावणीचा संदेश प्रथम लाओदिकीयेच्या सेव्हन्थ-डे ॲडव्हेंटिस्ट मंडळीला दिलेली चेतावणी आहे. ही चेतावणी यरुशलेममधील देवाच्या त्या लोकांच्या न्याय व नाकारले जाण्याची ओळख करून देते, ज्यांच्याजवळ देवाचा शिक्का नाही. यहेज्केलाद्वारे प्रतिरूपित ही चेतावणी लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याविषयीची चेतावणी आहे.

ज्या पहिल्या अकरा अध्यायांत ही सत्ये मांडलेली आहेत, त्यांत यहेज्केलाला मुक केले जाते, आणि त्यानंतर देव विशेषतः त्याचे तोंड उघडतो तेव्हाच तो बोलतो; आणि हे यरुशलेमच्या विनाशापर्यंत चालू राहते, तेव्हा तो पुन्हा बोलू शकतो.

यरुशलेम पडले तेव्हा, यहेज्केल पुन्हा एकदा बोलू शकला.

यरुशलेमचे पतन हे उत्तरकाळातील लाओदिकेयाच्या सप्तम-दिवस अ‍ॅडव्हेंटिस्ट मंडळीच्या पतनाचे प्रतिनिधित्व करते. ते पतन त्या वेळी घडते, जेव्हा नवव्या अध्यायात यरुशलेममध्ये शिक्कामोर्तब झालेले लोक नंतर विजयी मंडळी म्हणून उंचावले जातात. यरुशलेममधील लाओदिकेयातील लोक बाहेर काढले जातात, आणि एक लाख चव्वेचाळीस हजार जण गौरवाच्या राज्याची स्थापना होत असताना उंचावले जातात. त्या गौरवाच्या राज्याचे पूर्वछायाचित्र क्रूसावरील कृपेच्या राज्याच्या स्थापनेद्वारे दाखविले गेले होते. क्रूसावरील कृपेचे राज्य रविवारच्या कायद्याच्या वेळी असलेल्या गौरवाच्या राज्याशी अनुरूप ठरते, आणि ही दोन्ही राज्ये येहेज्केलाच्या पुस्तकात आढळणाऱ्या भविष्यवाणीच्या इतिहासाच्या क्रमामध्ये ठेवली आहेत. पहिले अकरा अध्याय, जेव्हा येहेज्केलाला पवित्रस्थानाच्या संदर्भात ठेवले जाते, तेव्हा देवाच्या मंडळीच्या शुद्धीकरणाविषयी आहेत, कारण त्याचे लोक युद्धरत मंडळीपासून—जिची व्याख्या गहू आणि तण यांच्यापासून बनलेली अशी आहे—विजयी मंडळीत रूपांतरित होतात, जी पेन्टेकोस्टच्या गव्हाच्या अर्पणाने बनलेली आहे.

सिदकिया हा यहूदाचा अंतिम राजा होता, आणि तोच या वचनांतील “इस्राएलचा दुष्ट अधिपती, ज्याचा दिवस आला आहे” असा आहे. नबुखद्नेस्सर यरुशलेम जिंकण्याच्या उंबरठ्यावर होता, आणि सिदकियाचा मुकुट बाबेलकडून काढून घेतला जाणार होता; बाबेलचा उलथापालथ मेदी व पारशी करतील, त्यांचा उलथापालथ ग्रीक करतील, आणि ग्रीकांचा उलथापालथ रोम करील. तिसरा उलथापालथ रोम येथे येतो; आणि हाच तो इतिहास आहे ज्यात “ज्याचा तो हक्क आहे” असा राजा, क्रूसावर त्या राज्याची स्थापना होत असताना, कृपेच्या राज्याचा मुकुट प्राप्त करील.

उत्तरकाळच्या पावसाच्या काळात, जो जिवंतांच्या न्यायाची सुरुवात 9/11 रोजी झाली तेव्हा आरंभ झाला, ख्रिस्त आपल्या गौरवाच्या राज्याची स्थापना करतो.

तयारीचा एक काळ 9/11 पासून आरंभ होतो आणि रविवारीच्या कायद्याच्या वेळी गौरवशाली पवित्र पर्वत सर्व टेकड्या व पर्वतांपेक्षा उंच उचलला जातो.

९/११ रोजी वारे सोडण्यात आले आणि नंतर आवरले गेले; अशा प्रकारे दानियेल दोनमधील राज्याची स्थापना सुरू होण्याची खूण झाली, जे पर्वतापासून कापून काढलेल्या आणि संपूर्ण पृथ्वी भरून टाकणाऱ्या खडकाच्या रूपात दर्शविलेले आहे.

ख्रिस्त उत्तर पावसाच्या काळात आपले सार्वकालिक राज्य स्थापन करतो, आणि त्याच्या राज्यात क्रूसावर स्थापित झालेले कृपेचे राज्य तसेच रविवारच्या कायद्याच्या वेळी प्रकट होणारे त्याचे गौरवाचे राज्यही समाविष्ट आहे. सदेकियाहपासून बाबेलपर्यंत (पहिले राज्य), मेडो-पर्शियापर्यंत (दुसरे राज्य), ग्रीसपर्यंत (तिसरे राज्य) आणि पुढे मूर्तिपूजक रोमपर्यंत (चौथे राज्य) जाणारा प्रवाह कृपेच्या राज्याकडे नेणारा इतिहास दर्शवितो. तो इतिहास पापल रोमपासून (आध्यात्मिक बाबेल, पाचवे राज्य), संयुक्त संस्थानांपर्यंत (आध्यात्मिक मेडो-पर्शिया, सहावे राज्य), संयुक्त राष्ट्रांपर्यंत (आध्यात्मिक ग्रीस, सातवे राज्य) आणि पुढे अजगर, पशू व खोटा संदेष्टा यांच्या त्रिविध संघापर्यंत पोहोचणारा एक समांतर ऐतिहासिक क्रम ओळखून देतो; हे तिघे मिळून आधुनिक रोम बनवितात (आध्यात्मिक रोम, आठवे राज्य, जे सातांपैकी आहे).

दानियेल दोनमधील त्या राज्याचा विजय एका खडकाने दर्शविला आहे, आणि देवाचे विश्वासू जन मंदिरातील दगड आहेत.

ते सनातन राज्य जगातील सर्व राज्यांवर विजय मिळवते आणि संपूर्ण जग व्यापून टाकते. यहेज्केलच्या चाळिसाव्या अध्यायापासून त्याच्या ग्रंथाच्या शेवटापर्यंत तेच राज्य जीवनजलाने जग भरून टाकणाऱ्या मंदिराच्या रूपाने दर्शविले आहे.

आपण पुढील लेखात या गोष्टी पुढे चालू ठेवू.