प्रेरणेच्या अधिकारानुसार, जेव्हा प्रेरणेचा प्रश्न येतो, तेव्हा “प्रत्येक तथ्याचे आपले महत्त्व असते,” आणि “प्रत्येक तत्त्वाचे आपले महत्त्व असते.”
“मनुष्यांना या जीवनासाठी किंवा येणाऱ्या जीवनासाठी योग्य बनण्यासाठी समजून घेणे आवश्यक असलेली सर्व तत्त्वे बायबलमध्ये समाविष्ट आहेत. आणि ही तत्त्वे सर्वांना समजू शकतात. त्याच्या शिक्षणाचे मोल जाणण्याची वृत्ती असलेला कोणताही मनुष्य बायबलमधील एकच उतारा वाचूनही त्यातून काही उपयुक्त विचार प्राप्त केल्यावाचून राहणार नाही. परंतु बायबलचे सर्वांत मौल्यवान शिक्षण प्रसंगोपात्त किंवा विस्कळित अभ्यासाने प्राप्त होत नाही. त्याची महान सत्यव्यवस्था अशी मांडलेली नाही की ती घाईघाईने किंवा निष्काळजीपणे वाचणाऱ्या वाचकाला सहज उमगेल. त्यातील अनेक खजिने पृष्ठभागाच्या फार खाली दडलेले आहेत, आणि ते केवळ परिश्रमी शोध व सातत्यपूर्ण प्रयत्न यांद्वारेच मिळवता येतात. त्या महान पूर्णत्वाची रचना करणारी सत्ये शोधून काढली पाहिजेत आणि एकत्र गोळा केली पाहिजेत, ‘येथे थोडे, आणि तेथे थोडे.’ यशया 28:10.”
“अशा प्रकारे शोधून काढून एकत्र आणल्यावर, ते एकमेकांशी परिपूर्णरीत्या जुळलेले आढळतील. प्रत्येक सुवार्ता इतरांची परिपूरक आहे, प्रत्येक भविष्यवाणी दुसऱ्या भविष्यवाणीचे स्पष्टीकरण आहे, प्रत्येक सत्य हे अन्य कोणत्या तरी सत्याचे उलगडलेले विकसित रूप आहे. यहूदी व्यवस्थेतील प्रतिरूपे सुवार्तेमुळे स्पष्ट केली जातात. देवाच्या वचनातील प्रत्येक तत्त्वाला त्याचे स्थान आहे, प्रत्येक तथ्याला त्याचा अर्थवाही संबंध आहे. आणि ही संपूर्ण रचना, योजना आणि अंमलबजावणी या दोन्हींत, तिच्या कर्त्याची साक्ष देते. अशी रचना अनंताच्या मनाशिवाय अन्य कोणतेही मन न कल्पू शकले असते, न घडवू शकले असते.” Education, 123.
प्रत्यक्ष वस्तुस्थिती अशी आहे की हिब्रू वाक्यप्रचार “ereb boqer” बायबलमध्ये आठ वेळा आढळतो. दानिएल 8:14 मध्ये त्याचे “days” असे भाषांतर केलेले आहे, हा अपवाद वगळता, तो नेहमी “evening and morning” असा अनुवादित केला जातो. प्रेरित प्रकाशानुसार चौदावे वचन हे “foundation and central pillar of the Advent faith” आहे.
“इतर सर्वांपेक्षा ज्या वचनाने अॅडव्हेंट विश्वासाचा पाया आणि मध्यवर्ती स्तंभ या दोन्हींचे कार्य केले होते, ते हे घोषवचन होते, ‘दोन हजार तीनशे दिवसांपर्यंत; मग पवित्रस्थान शुद्ध केले जाईल.’ [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.
म्हणून वस्तुस्थिती अशी आहे की त्या वचनातील “दिवस” हा त्या हिब्रू अभिव्यक्तीचा उपयोग झालेला सातपैकी आठवा प्रसंग आहे. आणि किंग जेम्स आवृत्तीच्या अनुवादकांना देवाने भविष्यसूचक रीतीने दिलेल्या मार्गदर्शनाच्या बायबलमधील या घटनात्मक वास्तवामुळे, अध्याय आठमधील दोन दृष्टांतांपैकी एका दृष्टांताचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या त्या वचनात, सातपैकी आठवा असण्याच्या बायबलमधील गूढाशी जाणीवपूर्वक संबंध जोडला गेला. अध्याय आठमध्ये “vision” असा अनुवाद केलेल्या शब्दांपैकी एक हिब्रू शब्द “chazon” आहे, आणि दुसरा “mareh” आहे. “Mareh” याचा अर्थ प्रकट स्वरूप असा होतो, आणि “mareh” दृष्टांत हा देवाच्या भविष्यसूचक वचनातील ख्रिस्ताच्या प्रकट होण्याचा दृष्टांत आहे. दानिएल 8:14 मधील “mareh” दृष्टांत हे दर्शवितो की ख्रिस्ताने प्रकट व्हावे आणि 22 ऑक्टोबर, 1844 रोजी अचानक आपल्या मंदिरात यावे, असे ठरले होते. ही सर्व सत्ये वस्तुस्थिती आहेत, आणि त्या वचनाशी त्यांचा संबंध आहे, जे मध्यवर्ती स्तंभ आहे; आणि तो मध्यवर्ती स्तंभ एखादा सिद्धांत किंवा 22 ऑक्टोबर, 1844 रोजी पूर्ण झालेली भविष्यवाणी नाही; वस्तुस्थिती अशी आहे की ते वचनच ख्रिस्त आहे, तोच मध्यवर्ती स्तंभ आहे.
“या निराशेच्या अवस्थेत असताना, मला एक स्वप्न पडले ज्याने माझ्या मनावर अत्यंत खोल ठसा उमटविला. मी स्वप्नात एक मंदिर पाहिले, ज्याकडे पुष्कळ लोक धावत येत होते. काळाचा शेवट होईल तेव्हा त्या मंदिरात आश्रय घेणारेच तारण पावतील; बाहेर राहणारे सर्वजण सदासर्वकाळासाठी नाश पावतील. बाहेर असलेले ते लोकसमुदाय, जे आपापल्या विविध मार्गांनी जात होते, मंदिरात प्रवेश करणाऱ्यांची थट्टा करीत व त्यांची खिल्ली उडवीत होते, आणि त्यांना सांगत होते की सुरक्षिततेची ही योजना एक कपटी फसवणूक आहे, आणि प्रत्यक्षात टाळण्यासारखे कोणतेही संकट मुळीच नाही. त्यांनी काहींना तर भिंतींच्या आत घाईघाईने जाऊ नयेत म्हणून धरूनही ठेवले.”
“हास्यास्पद ठरेन या भीतीने, लोकसमुदाय पांगून जाईपर्यंत, किंवा त्यांच्या नजरेस न पडता मी आत जाऊ शकेन तोपर्यंत थांबणेच बरे, असे मला वाटले. परंतु संख्या कमी होण्याऐवजी वाढतच गेली; आणि उशीर होईल या भीतीने मी घाईघाईने माझे घर सोडले व गर्दीतून मार्ग काढीत पुढे सरसावले. मंदिरापर्यंत पोहोचण्याच्या माझ्या उत्कंठेमुळे माझ्याभोवती असलेल्या जमावाकडे माझे लक्ष गेले नाही, किंवा त्याची मला पर्वाही वाटली नाही.”
“इमारतीत प्रवेश करताच मला दिसले की तो विशाल मंदिर एका प्रचंड स्तंभावर उभा होता, आणि त्या स्तंभाला एक कोकरू बांधलेले होते, जे सर्वांगाने विदीर्ण झालेले व रक्तबंबाळ होते. तेथे उपस्थित असलेल्या आम्हा सर्वांना जणू ठाऊकच होते की हे कोकरू आमच्याच कारणास्तव फाडले गेले व जखमी केले गेले होते. मंदिरात प्रवेश करणाऱ्या प्रत्येकाने त्याच्यासमोर येऊन आपल्या पापांची कबुली द्यावयाची होती. त्या कोकराच्या अगदी समोर उंच आसने होती, ज्यांवर एक मंडळी बसलेली होती व ती अतिशय आनंदी दिसत होती. स्वर्गाचा प्रकाश त्यांच्या मुखांवर चमकत आहे असे भासत होते, आणि ते देवाची स्तुती करीत होते व आनंदमय कृतज्ञतेची गीते गात होते, जी जणू देवदूतांच्या संगीताप्रमाणे वाटत होती. हे तेच होते जे कोकरासमोर आले होते, आपल्या पापांची कबुली दिली होती, क्षमा प्राप्त केली होती, आणि आता एखाद्या आनंददायी घटनेच्या हर्षपूर्ण अपेक्षेत वाट पाहत होते.”
“मी त्या इमारतीत प्रवेश केल्यानंतरही माझ्यावर भय दाटून आले, आणि या लोकांसमोर मला स्वतःला नम्र करावे लागेल अशी लज्जेची भावना मनात उत्पन्न झाली; परंतु मला पुढे जाण्यास जणू भाग पाडले जात आहे असे वाटले, आणि कोकरासमोर उभे राहण्यासाठी मी त्या स्तंभाभोवती हळूहळू मार्ग काढीत होतो, इतक्यात कर्णा वाजला, मंदिर हादरले, एकत्र जमलेल्या पवित्र जनसमुदायाकडून विजयाचे जयघोष उठले, एक भयप्रद तेजाने ती इमारत प्रकाशमान झाली, आणि मग सर्व काही गडद अंधकारमय झाले. ते आनंदित लोक त्या तेजाबरोबर सर्व अदृश्य झाले होते, आणि रात्रीच्या निःशब्द भयात मी एकटाच उरलो होतो.”
“मी मनाच्या तीव्र वेदनेत जागी झाले, आणि मला हे पटवून देणेही फार कठीण झाले की मी स्वप्न पाहत होते. मला असे वाटले की माझे भवितव्य निश्चित झाले आहे; की प्रभूचा आत्मा मला सोडून गेला आहे, आणि पुन्हा कधीही परत येणार नाही.” Experience and Teachings, 24, 25.
आता आपली ही परीक्षा होत आहे की आपण मंदिरात प्रवेश करू का, आणि त्यानंतर आपल्या पापांची कबुली देऊन त्याच्या नीतिमत्त्वाच्या ठरविण्याचा आशीर्वाद प्राप्त करू का. मंदिरात प्रवेश करण्याचे हे अंतिम आवाहन आपल्या वैयक्तिक प्रवेशास प्रतिबंध करण्यासाठी अडथळ्यांनी वेढलेले आहे; परंतु आपण आता संकोच केला, तर आपण “रात्रीच्या निःशब्द भयावहतेत एकटे सोडले जाऊ.” परंतु हाच माझा एकमेव मुद्दा नाही.
“दिवस” या शब्दाची विशिष्टता समाविष्ट करून या अत्यंत महत्त्वाच्या वचनावर हेतुपूर्वक भर देण्यात आला; या शब्दात आठ हा सातांपैकी आहे हे भविष्यसूचक गूढ सामावलेले असून, ते एक लाख चव्वेचाळीस हजारांवर शिक्का मारण्याच्या काळातील चक्रांपैकी एक आहे. शिक्का मारण्याच्या काळात, बायबलमधील भविष्यवाणीतील सहाव्या राज्याचे प्रोटेस्टंट शिंग आणि प्रजासत्ताकवादी शिंग ही दोन्ही आठवा हा सातांपैकी आहे या गूढाची पूर्तता करतील. १९८९ मधील अंतसमयापासूनच्या आठ राष्ट्राध्यक्षांपैकी ट्रम्प हे सहाव्या राज्याचे सहावे राजे झाले, आणि दुसऱ्या कार्यकाळासाठी निवडून आल्यानंतर ते सातांपैकी असलेले आठवे झाले. अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानांनी ३१३ सालच्या मिलानच्या राजाज्ञेची पुनरावृत्ती करण्याच्या कृतीतून, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांची लावदिकीय चळवळ एक लाख चव्वेचाळीस हजारांची फिलदेल्फीय चळवळ बनेल. रविवारच्या कायद्याच्या वेळी शिक्का मारण्याचा काळ समाप्त होतो; त्याच वेळी पोपसत्तेचा प्राणघातक घाव भरून येतो, आणि अशा रीतीने ती सातांपैकी असलेली आठवी म्हणून प्रकटीकरणाच्या सतराव्या अध्यायातील गूढाची पूर्तता करते. एका इब्री वाक्यप्रयोगात, एका इंग्रजी शब्दाच्या रूपात व्यक्त झालेले एक तथ्य, न्यायनिवाड्याचा आरंभ दर्शविणारे वचन एक लाख चव्वेचाळीस हजारांवर शिक्का मारण्याच्या काळात न्यायनिवाड्याची समाप्ती दर्शविणाऱ्या वचनात आणते.
प्रत्येक तथ्याचे आपले स्थान असते, आणि नव्या करारात केवळ एकच असा वाक्प्रयोग आहे, ज्यात एक ‘संख्या’ गुणिले दुसरी ‘संख्या’ अशी संख्यात्मक रचना वापरली आहे, तर जुन्या करारात असे केवळ दोन वाक्प्रयोग आहेत. ‘संख्यात्मक रचने’चा अल्फा उत्पत्तीच्या पुस्तकात आहे.
जर काइनाचा सूड सातपट घेतला जाईल, तर खरोखर लामेखाचा सत्तर आणि सातपट घेतला जाईल. उत्पत्ति 4:24.
ओमेगाची ‘संख्यात्मक रचना’ मत्तयमध्ये आहे.
तेव्हा पेत्र त्याच्याकडे येऊन म्हणाला, प्रभु, माझा भाऊ माझ्याविरुद्ध किती वेळा पाप करील आणि मी त्याला क्षमा करावी? सात वेळांपर्यंत काय? येशू त्याला म्हणाला, मी तुला सात वेळांपर्यंत असे म्हणत नाही; तर सत्तर वेळा सातपर्यंत. मत्तय 18:21, 22.
हे उतारे बायबलमधील पहिली आणि शेवटची वेळ दर्शवितात, जिथे एका संख्येला दुसऱ्या संख्येने गुणिले जाणे असे ओळखले गेले आहे. अनेक संख्या आहेत, परंतु उत्पत्तीचे अल्फा आणि मत्तयचे ओमेगा यांच्याकडे अगदी समान संख्यात्मक रचना आहे, आणि ते ‘सात’ व ‘सत्तर’ या त्याच दोन संख्यांचा उपयोग करतात.
अल्फा आणि ओमेगा यांच्या दरम्यान, ही संख्यात्मक रचना आढळणारे मध्यवर्ती आणि एकमेव अन्य स्थान म्हणजे लेवीय पुस्तकाचा पंचविसावा अध्याय. तेथे त्या दोन संख्या ‘सात’ आणि ‘सत्तर’ अशा नसून, ‘सात वेळा सात वर्षे’ अशा आहेत.
आणि तू स्वतःसाठी वर्षांच्या सात शब्बाथांची गणना करशील, म्हणजे सात वेळा सात वर्षे; आणि त्या वर्षांच्या सात शब्बाथांचा कालावधी तुला एकोणपन्नास वर्षांचा होईल. लेवीय 25:8.
मध्यवर्ती संख्यात्मक रचनेत पुन्हा एकदा ‘सात’ या संख्येचा वापर केला आहे, परंतु ‘सत्तर’ या संख्येचा नाही. ही रचना ज्या उताऱ्यात आढळते, त्यात आज्ञापालनासाठी आशीर्वाद आणि आज्ञाभंगासाठी शापही दिलेला आहे. गुलामांची मुक्तता आणि जमिनीची पुनर्प्राप्ती या आशीर्वादांच्या विरोधात लेवीय पुस्तकाच्या सव्विसाव्या अध्यायात चार वेळा उल्लेखिलेला सातपट शाप मांडलेला आहे. या आशीर्वादात जमीन विश्रांती घेत असे त्या वर्षांत प्रभूने केलेली उदरनिर्वाहाची तरतूद, तसेच योबेल वर्षातील दुहेरी आशीर्वाद यांचा समावेश होता; आणि या दोन अध्यायांतील करारविषयक इशाऱ्यात सव्विसाव्या अध्यायातील शाप हा त्या आशीर्वादाची विरुद्ध बाजू आहे.
मध्यवर्ती संख्यात्मक रचना लेवीय 25:8 मध्ये (‘सात वेळा सात वर्षे’) आढळते. लगेचच तिची सांगड लेवीय 26 मध्ये चार वेळा आलेल्या ‘सातपट’ न्यायनिवाड्याशी घातली जाते. अशा रीतीने, ही मध्यवर्ती संख्यात्मक रचना आशीर्वाद आणि शाप या दोन्हींचे प्रतिनिधित्व करून लेवीय पुस्तकात दुहेरी साक्ष निर्माण करते. योबेलाच्या आशीर्वादाची किंवा शापाची संख्यात्मक रचना लामेखाचा न्यायनिवाडा आणि येशूने स्पष्ट केलेली परीक्षाकालाची मर्यादा यांच्यामध्ये ठेवलेली आहे. ही तिन्ही एकत्रितपणे परीक्षाकालाची मर्यादा दर्शवितात; हा काल समाप्त झाल्यावर आशीर्वादित असा एक वर्ग आणि शापित असा एक वर्ग प्रकट होईल. पहिल्या आणि तिसऱ्या देवदूतांच्या संदेशांचे प्रतिनिधित्व करणारे अल्फा आणि ओमेगा चारशे नव्वद ही संख्या परीक्षाकालाचे प्रतीक असल्याचे दर्शवितात. याची योबेलाच्या शापाशी किंवा आशीर्वादाशी सांगड घातली असता, यहेज्केल सतराव्या योबेल चक्राच्या तिसाव्या वर्षात असल्याचे दर्शविणाऱ्या यहेज्केलच्या पहिल्या अध्यायातील पहिल्या वचनाच्या अभ्यासाकडे आपण वळत असताना ही तथ्ये महत्त्वाची ठरतात.
योबेलाचे ते चक्र इ. स. पू. ५७३ मधील २२ ऑक्टोबर रोजी संपले आणि ते केवळ २२ ऑक्टोबर १८४४ चेच नव्हे, तर लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याचेही पूर्वप्रतिरूप होते. यहेज्केल मंदिरात उभा होता आणि त्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतिनिधित्व करीत होता, ज्यांनी न्यायनिवाड्याच्या अखेरीस विश्वासाने परमपवित्रस्थानात प्रवेश केला आहे, जसा २२ ऑक्टोबर १८४४ नंतर विश्वासूजनांनी केला होता. पहिल्या अध्यायातील पहिल्या वचनात यहेज्केल भविष्यसूचक इतिहासाच्या कोणत्या टप्प्यावर आहे, ही “वस्तुस्थिती” लक्षात न घेणे म्हणजे आपले “दिशाभान” गमावणे होय.
खबार नदीच्या काठी प्रकट झालेल्या प्रभूच्या गौरवाचे दर्शन घेतल्यानंतर, दानीएल, यशया आणि योहान यांच्याप्रमाणेच यहेज्केलही नम्र होऊन धुळीत लीन होतो. त्यानंतर, पाहणार नाही किंवा ऐकणार नाही अशा मंडळीला संदेश देणार असलेल्या लोकांच्या अभिषेकाचे घटक ही चारही उदाहरणे दर्शवितात.
यहेज्केलच्या पुस्तकात यरुशलेमशी संबंधित सहा दिनांक आहेत. पहिल्या अध्यायातील पहिल्या व दुसऱ्या वचनांत आणि नंतर चाळिसाव्या अध्यायातील पहिल्या वचनात आढळणाऱ्या अनुक्रमे पहिल्या व शेवटच्या दिनांकांचे विवेचन आपण यापूर्वी केले आहे. आठव्या अध्यायातील पहिल्या वचनात आढळणाऱ्या दुसऱ्या दिनांकाचे विवेचन मी केले आहे, परंतु केवळ त्याच्या प्रतीकात्मक निरूपणाच्या दृष्टीने आणि यरुशलेमचा वेढा व विनाश यांच्याशी त्याचा संबंध निश्चित न करता; आणि संपूर्ण पुस्तक याच अक्षाभोवती फिरते. यरुशलेमचा विनाश इ.स.पू. ५८६/५८५ च्या अखेरीस झाला. आणि यहेज्केल ३३:२१ मध्ये पळून आलेला एक मनुष्य यरुशलेमच्या पतनाची वार्ता घेऊन येतो.
आमच्या बंदिवासाच्या बाराव्या वर्षी, दहाव्या महिन्यात, त्या महिन्याच्या पाचव्या दिवशी, यरुशलेमहून सुटून आलेला एक मनुष्य माझ्याकडे येऊन म्हणाला, नगराचा नाश झाला आहे. आणि जो सुटून आलेला होता तो येण्यापूर्वी संध्याकाळी परमेश्वराचा हात माझ्यावर होता; आणि तो सकाळी माझ्याकडे येईपर्यंत त्याने माझे तोंड उघडले होते; आणि माझे तोंड उघडले गेले, व मी पुन्हा मुका राहिलो नाही. येहेज्केल 33:21, 22.
बाराव्या वर्षी शहरावर प्रहार झाला, आणि त्यानंतर यहेज्केल स्वतःच्या इच्छेने बोलण्यास मोकळा झाला. यहेज्केल अध्याय आठमधील दर्शन सहाव्या वर्षी झाले होते; म्हणून शहरावर प्रहार होण्याच्या अंदाजे सहा वर्षे आधी ते झाले होते.
आणि असे झाले की, सहाव्या वर्षी, सहाव्या महिन्यात, त्या महिन्याच्या पाचव्या दिवशी, मी माझ्या घरात बसलो असता, आणि यहूदाचे वडीलजन माझ्यासमोर बसले असता, तेथे प्रभू परमेश्वराचा हात माझ्यावर आला. यहेज्केल 8:1.
पुढील वर्षी, म्हणजे सातव्या वर्षी, परमेश्वराकडे विचारणा करण्यासाठी वडीलधाऱ्यांनी यहेज्केलाची भेट घेतली.
आणि सातव्या वर्षी, पाचव्या महिन्यात, त्या महिन्याच्या दहाव्या दिवशी असे घडले की, इस्राएलच्या वडिलांपैकी काही जण परमेश्वराचा सल्ला विचारण्यासाठी आले आणि माझ्यासमोर बसले. यहेज्केल 20:1.
त्यानंतर नवव्या वर्षी, दीड वर्ष चालणाऱ्या वेढ्याला सुरुवात झाली.
पुन्हा नवव्या वर्षी, दहाव्या महिन्यात, महिन्याच्या दहाव्या दिवशी, परमेश्वराचे वचन मला प्राप्त झाले, असे म्हणाले, हे मनुष्यपुत्रा, या दिवसाचे नाव, अगदी या याच दिवसाचे, तू लिहून ठेव; कारण बाबेलच्या राजाने यरुशलेमाविरुद्ध या याच दिवशी मोर्चा उभारला. यहेज्केल 24:1, 2.
यांपैकी प्रत्येक दिनांक अखेरच्या दिवसांतील विशिष्ट मार्गचिन्हे दर्शवतो, कारण पौल म्हणतो की प्राचीन इस्राएल हे जगाच्या अंतकाळात जगणाऱ्यांसाठी एक उदाहरण आहे.
आता ही सर्व गोष्टी त्यांच्यावर उदाहरणार्थ घडल्या; आणि ज्यांच्यावर युगांचा अंत आला आहे अशा आपल्या बोधासाठी त्या लिहून ठेवण्यात आल्या आहेत. म्हणून जो कोणी आपण उभा आहोत असे समजतो, त्याने पडू नये म्हणून सावध राहावे. 1 करिंथकरांस 10:11, 12
यरुशलेमशी संबंधित असलेल्या त्या सहाही तारखा पहिल्या अध्यायाच्या पहिल्या वचनातील पहिल्या तारखेपासून ते चाळीसाव्या अध्यायाच्या पहिल्या वचनातील शेवटच्या तारखेपर्यंतच्या कालावधीत येतात. त्या दोन तारखा अनुक्रमे पहिल्या अध्यायातील पाचव्या वर्षाची—म्हणजे इ.स.पू. 592—आणि चाळीसाव्या अध्यायातील पंचविसाव्या वर्षाची—म्हणजे इ.स.पू. 573—नोंद करतात. ओळीवर ओळ या स्तरावर यहेज्केलकडे मिसरासाठी एक रेषा आहे, ज्यामध्ये सूराचा संदर्भ समाविष्ट आहे, आणि यरुशलेमसाठी एक रेषा आहे. मिसराच्या रेषेत सात थेट मार्गचिन्हे आहेत (सूर समाविष्ट केल्यास), आणि यरुशलेमकडे सहा आहेत. या दोन रेषांसह योशीयाची रेषा आणि सतरावे जुबली चक्रही आहे. तरी ज्या रेषेचे चित्रण थेट तारखेशिवाय केलेले आहे ती चौथ्या अध्यायात आढळते, आणि चौथ्या अध्यायातील त्या रेषेत यहेज्केलने परमपवित्र स्थानात पाहिले तेव्हा त्याला दिसलेल्या अनेक चाकांचा समावेश आहे. तसेच ती अनेक प्रतीकात्मक सत्यांनीही परिपूर्ण आहे.
430
चारशे तीस हा अंक चिरंतन कराराचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि चौथ्या अध्यायात यहेज्केलचा प्रभुने एक जिवंत दृष्टांत म्हणून उपयोग केला आहे—असा दृष्टांत, ज्यामध्ये चारशे तीस हा अंक समाविष्ट आहे.
हे मनुष्यपुत्रा, तूही एक कौल घे, आणि तो तुझ्यासमोर ठेव, आणि त्यावर त्या नगरीचे, म्हणजे यरुशलेमेचे, चित्र काढ. आणि तिच्यावर वेढा घाल, आणि तिच्याविरुद्ध एक किल्लेबंद बांध, आणि तिच्याविरुद्ध चढाईचा बांध उभार; तिच्याविरुद्ध छावणीही उभार, आणि सभोवती तिच्याविरुद्ध भेदक मेंढे उभे कर. याखेरीज, तू एक लोखंडी तवा घे, आणि तो तुझ्या व त्या नगरीच्या मध्ये लोखंडी भिंतीप्रमाणे उभा कर; आणि आपले तोंड तिच्याकडे लाव; मग तिचा वेढा पडेल, आणि तू तिच्यावर वेढा घालशील. हे इस्राएलच्या घराण्यासाठी चिन्ह ठरेल. तूही आपल्या डाव्या कुशीवर निज, आणि इस्राएलच्या घराण्याचा अधर्म त्यावर ठेव; जितके दिवस तू त्यावर निजशील तितके दिवस तू त्यांचा अधर्म वाहशील. कारण मी त्यांच्या अधर्माची वर्षे दिवसांच्या संख्येप्रमाणे तुझ्यावर ठेवली आहेत, म्हणजे तीनशे नव्वद दिवस; अशा रीतीने तू इस्राएलच्या घराण्याचा अधर्म वाहशील. आणि जेव्हा तू ते पूर्ण करशील, तेव्हा पुन्हा आपल्या उजव्या कुशीवर निज, आणि चाळीस दिवस तू यहूदाच्या घराण्याचा अधर्म वाहशील; प्रत्येक दिवस एका वर्षासाठी मी तुला नेमला आहे. म्हणून तू यरुशलेमेच्या वेढ्याकडे आपले तोंड कर, आणि तुझा बाहू उघडा असू दे, आणि तिच्याविरुद्ध भविष्यवाणी कर. आणि पाहा, मी तुझ्यावर बंधने घालीन, आणि तुझ्या वेढ्याचे दिवस पूर्ण होईपर्यंत तू एका कुशीवरून दुसऱ्या कुशीवर वळू शकणार नाहीस. यहेज्केल ४:१–८.
यहेज्केलाने चित्रित केलेला यरुशलेमचा वेढा हा एक “चिन्ह” आहे, जसा इ.स. ६६ मध्ये सेस्टियसने यरुशलेमावर आणलेला वेढाही होता. येशूने यरुशलेमच्या विनाशाची ओळख करून दिल्याविषयी भाष्य करताना, सिस्टर व्हाइट आम्हाला कळवितात की यरुशलेमच्या विनाशाची “प्रत्यक्ष” पूर्तता अंतिम दिवसांत आहे. नबुखद्नेझर आणि सेस्टियस यांच्याद्वारे दर्शविलेल्या त्या दोन साक्षीदारांवरील विनाशाचे चिन्ह हे ओळख करून देते की वेढ्याचे चिन्ह हे निकट येत असलेल्या रविवार कायद्याचे चिन्ह आहे.
एका दिवसासाठी एक वर्ष
आपण विचारात घेत असलेल्या उताऱ्यात, पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या संदेशांच्या पायाभूत चळवळीतील विल्यम मिलर यांच्या भविष्यवाणीच्या अर्थनिर्णयाच्या सर्वप्रमुख नियमासंबंधीचा बायबलमधील ओमेगा संदर्भही आपल्याला दिसतो. एका दिवसासाठी एक वर्ष या तत्त्वाचा अल्फा हेही एक ओमेगा प्रतीक होते, कारण एका दिवसासाठी एक वर्ष या तत्त्वाचा अल्फा गणना या पुस्तकात दहावी व अंतिम कसोटी म्हणून मांडण्यात आला होता; या कसोटीत इस्राएलचे लोक अपयशी ठरले आणि त्यामुळे अरण्यातील चाळीस वर्षांच्या भटकंतीदरम्यान त्यांनी स्वतःवर अरण्यात मृत्यू ओढवून घेतला.
आणि तुमची मुले चाळीस वर्षे अरण्यात भटकतील, आणि तुमच्या व्यभिचाराचे फळ भोगतील, जोपर्यंत तुमची प्रेते अरण्यात नष्ट होत नाहीत. ज्या दिवसांत तुम्ही त्या देशाची पाहणी केली, त्या चाळीस दिवसांच्या मोजणीनुसार, प्रत्येक दिवसासाठी एक वर्ष, या प्रमाणे तुम्ही तुमची अधर्मकृत्ये चाळीस वर्षे भोगाल; आणि माझे वचन फिरविणे म्हणजे काय, हे तुम्हांला कळेल. मी परमेश्वर बोललो आहे; माझ्याविरुद्ध एकत्र जमलेल्या या सर्व दुष्ट मंडळींवर मी हे नक्कीच करीन: या अरण्यात त्यांचा नाश होईल, आणि ते तेथे मरतील. गणना 14:33–35.
तांबडा समुद्र ओलांडण्यापासून सुरू झालेल्या दहा टप्प्यांच्या परीक्षाप्रक्रियेतील अंतिम बंडात एक दिवस म्हणजे एक वर्ष हे तत्त्व आढळून येते आणि यरुशलेमला वेढा घालून त्याचा नाश केला जाणार असताना त्याच तत्त्वाची पुन्हा घोषणा केली जाते, या बाबींचे भविष्यसूचक निहितार्थ, तसेच “वेढा” हे “चिन्ह” असण्याचे महत्त्व समजून घेऊन आपण विचार करीत असलेल्या उताऱ्याला लागू करणे आवश्यक आहे.
यरुशलेमच्या “वेढ्याचा” चिन्ह म्हणून उपयोग केला जातो तेव्हा एकत्र येणारी इतिहासरेषा ओळखली गेली पाहिजे; कारण ती जणू काही “धुरी” ठरते, आणि रूपकात्मक अर्थाने वेढ्याच्या त्या चिन्हाला अनेक आरे जोडलेले आहेत. वेढ्याचे चिन्ह कदाचित यहेज्केलमधील सर्वांत महत्त्वाचा उतारा आहे, आणि हे चिन्ह यहूदाच्या कुळातील सिंहाला, यहेज्केलला प्रथमदर्शनी गोंधळ वाटलेल्या गोष्टीतून परिपूर्णता प्रकट करण्यास अनुमती देते. वेढ्याचे “चिन्ह”, दिवसासाठी एक वर्ष हे तत्त्व, आणि वेढ्यामुळे एकत्र आणल्या गेलेल्या भविष्यवाणीच्या रेषा, या सर्वांचा विचार चारशे तीस हे अनंतकालच्या कराराचे प्रतिनिधित्व करतात या संदर्भात केला गेला पाहिजे.
करार
आणि तो अब्रामाला म्हणाला, हे निश्चित जाण, की तुझे संतती आपल्या नसलेल्या देशात परकी होईल, आणि ते त्यांची सेवा करतील; आणि ते त्यांना चारशे वर्षे पीडित करतील. उत्पत्ति 15:13.
प्रभूने अब्राहामाशी तीन टप्प्यांच्या प्रक्रियेत करार केला, आणि त्या तीन टप्प्यांपैकी पहिल्या टप्प्यात अब्राहामाचे वंशज चारशे वर्षे इजिप्तमध्ये बंदिवासात असतील, या भविष्यवाणीचा समावेश होता. दुसऱ्या टप्प्यात अब्राहामाला सुंतेचा विधी देण्यात आला, आणि तिसरा टप्पा म्हणजे मोरिया पर्वतावरील इसहाकाचे बलिदान हा होता. निवडलेल्या एका प्रजेला उभे करणे आणि तिच्याशी करार करणे यांसाठी प्रभूने अनुसरलेल्या तीन टप्प्यांच्या अल्फामध्ये चारशे वर्षांचा कालावधी निर्दिष्ट करण्यात आला होता. सन ३४ मध्ये स्तेफनाला दगडमार करण्यात आला तेव्हा ती निवडलेली करारबद्ध प्रजा देवापासून घटस्फोटित झाली, आणि त्यानंतर परराष्ट्रीयांसाठी निवडलेला प्रेषित पौल याने त्या चारशे वर्षांचा कालावधी—चारशे तीस वर्षे असा दर्शविला.
आणि मी हे म्हणतो की, देवाने ख्रिस्तामध्ये पूर्वीच दृढ केलेला करार चारशे तीस वर्षांनंतर आलेले नियमशास्त्र रद्द करून अभिवचन निष्फळ ठरवू शकत नाही. गलतीकरांस ३:१७.
करार दर्शविणारी संख्या चारशे तीस आहे, परंतु अब्राम आणि शौल हे दोन साक्षीदार, ज्यांची नावे बदलून अनुक्रमे अब्राहाम आणि पौल अशी ठेवण्यात आली होती, चारशे तीस ही संपूर्ण संख्या बनवणारे दोन भिन्न कालखंड दर्शवितात. जेव्हा देव एखाद्या आत्म्याचे नाव बदलतो, तेव्हा तो बदल त्या आत्म्याच्या देवाशी असलेल्या करारसंबंधाचे प्रतीक असतो. त्यामुळे, अब्राहामच्या चारशेमध्ये पौलाच्या तीसची भर घातल्याप्रमाणेच, चारशे तीस वर्षे ही दोन भिन्न संख्यांच्या बेरजेतून मिळणारी एकूण संख्या आहे. यहेज्केल तीनशे नव्वद दिवस आपल्या डाव्या कुशीवर आणि त्यानंतर चाळीस दिवस आपल्या उजव्या कुशीवर पडून राहिला; त्याद्वारे त्याने अशा दोन संख्या दर्शविल्या, ज्यांची एकूण बेरीज चारशे तीस होते.
उत्पत्ति अध्याय अकरामध्ये, जलप्रलयानंतर लगेच निम्रोदाच्या बंडखोरीद्वारे स्थापित झालेला मृत्यूचा करार, दोन करारांतील भेद स्पष्ट करतो. बाबेलच्या मनोऱ्याचे घटक, न्याय करून विखुरले जाणाऱ्या अशा सैतानी “स्वतःचे तारण करा” कराराच्या लोकांची साक्ष देतात. त्याच अध्यायात, एबराच्या जन्माद्वारे इब्री लोकांची वंशावळ प्रस्तुत केली जाते, आणि निम्रोदाच्या मृत्यूच्या कराराच्या विरोधात, जीवनाच्या कराराचे प्रतिनिधित्व करण्यासाठी निवडलेल्या लोकांच्या प्रारंभाची खूण तेथे होते.
आणि एबेर चौतीस वर्षे जगला आणि त्याला पेलेग झाला; आणि पेलेग झाल्यानंतर एबेर चारशे तीस वर्षे जगला, आणि त्याला पुत्र व कन्या झाले. आणि पेलेग तीस वर्षे जगला आणि त्याला रेऊ झाला. उत्पत्ति 11:16–18.
उत्पत्तीच्या दहाव्या अध्यायात एबर आणि पेलेग यांचा प्रथम उल्लेख केला आहे.
एबराला दोन पुत्र झाले; त्यांपैकी एकाचे नाव पेलेग होते; कारण त्याच्या दिवसांत पृथ्वी विभागली गेली; आणि त्याच्या भावाचे नाव योक्तान होते. उत्पत्ति 10:25.
पेलेग याचा अर्थ विभागणी किंवा फूट असा आहे, आणि पेलेगच्या दिवसांत करारबद्ध लोकांच्या दोन वर्गांची विभागणी बाबेलच्या मनोऱ्याच्या इतिहासाने आणि निम्रोदाच्या बंडाने चिन्हांकित झालेली दिसते. एबेर चारशे चौसष्ट वर्षे जगला; परंतु पेलेग (विभागणी) जन्मल्यानंतर तो चारशे तीस वर्षे जगला. प्रत्येक तथ्याला त्याचे महत्त्व असते, आणि चारशे तीस हा तो अंक आहे जो पौल अब्राहामाच्या करारविषयक भविष्यवाणीस लागू करतो. जरी चारशे तीस हा अंक पेलेगच्या जन्मानंतर एबेरच्या जीवनाशी संबंधित आहे, तरी त्याच्या जीवनातील पहिली चौतीस वर्षे “चार आणि तीस वर्षे” अशी व्यक्त केली आहेत, जे अर्थातच चौतीस वर्षेच आहेत; परंतु त्या चौतीस वर्षांच्या या साध्या अभिव्यक्तीत “चार” आणि “तीस” (430) असे वाचन होते. त्यानंतर चारशे तीस आले; मग पेलेगच्या जीवनाची पहिली अभिव्यक्ती “तीस” अशी आहे.
एबर हे ‘हिब्रू’ या नावाचे मूळ आहे, आणि कराराचे निवडलेले लोक होणाऱ्या हिब्रूंचा हा पहिलाच उल्लेख आहे. एबर याचा अर्थ ‘पार जाणे’ असा आहे; त्यामुळे तो त्या करारजनांचा प्रतिरूप ठरतो, जे पृथ्वीवरून नवीन पृथ्वीवर पार जातात, जसे अब्राहामाची मुले लाल समुद्र पार करून वचनदत्त देशात गेली. चाळीस वर्षांचे अरण्यातील भ्रमण त्या पार जाण्यास अडथळा ठरले; परंतु चाळीस वर्षांच्या शेवटी त्यांनी यर्देन पार करून वचनदत्त देशात प्रवेश केला, आणि अशा रीतीने देवाच्या लोकांच्या अंतिम पारगमनाचे प्रतिरूप प्रकट झाले. पेलेग त्या इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करतो, जेव्हा मानवजातीचे दोन करारजनांत विभाजन प्रथम निम्रोदाच्या मनोऱ्याजवळ घडले. निम्रोदाच्या मृत्यूच्या कराराचे प्रतीक गोंधळ आहे, आणि जीवनाच्या हिब्रू कराराचे प्रतीक म्हणजे पेलेगद्वारे दर्शविलेल्या विभाजनापूर्वी एबरच्या जीवनातील चारशे तीस वर्षे होत. पेलेग हे नाव एक प्रतीकात्मक संख्यात्मक सत्यही दर्शविते, कारण एबरची चारशे तीस वर्षे दोन संख्यांत विभागली जातात, आणि पेलेग चारशे या संख्येचा तीस या संख्येशी भेद दर्शवितो.
चारशे तीस याचे दोन भाग आहेत. अब्राहामाच्या करारातील चारशे वर्षे, तसेच पौलाने निर्देश केलेली त्यावरील अतिरिक्त तीस वर्षे. देवाच्या लोकांच्या अंतिम पुनरुज्जीवनास उत्पन्न करणारी ज्ञानवृद्धी दानियेलाच्या बाराव्या अध्यायात दर्शविली आहे, जिथे सनातन कराराचे द्विभागी प्रतीक विशेषत्वाने ओळख करून दिलेले आहे, आणि ते 9/11 या वचनांमध्ये मांडलेले आहे.
आणि तो म्हणाला, दानिएला, तू आपल्या मार्गाने जा; कारण अंतकाळापर्यंत ही वचने बंद व मुद्रांकित ठेवलेली आहेत. पुष्कळ जण शुद्ध केले जातील, शुभ्र केले जातील, आणि परीक्षिले जातील; परंतु दुष्ट दुष्टपणाच करतील; आणि दुष्टांपैकी कोणीही समजणार नाही; पण ज्ञानी समजतील. आणि ज्या वेळेपासून नित्य यज्ञ काढून टाकला जाईल, आणि उजाड करणारी घृणास्पद वस्तू उभी केली जाईल, त्या वेळेपासून एक हजार दोनशे नव्वद दिवस असतील. दानिएल 12:9–11.
दहाव्या वचनात “शुद्ध केले जातील, शुभ्र केले जातील आणि कसोटीस लावले जातील” या शब्दांत दर्शविल्याप्रमाणे, परीक्षेची तीन टप्प्यांची प्रक्रिया घडवून आणणारे अंतिम शिक्कामोचन बाराशे नव्वद वर्षांशी संबंधित आहे. अग्रणींनी या वचनाचा लावलेला अर्थ असा आहे की, ५०८ मध्ये मूर्तिपूजक धर्माचा विरोध दूर झाल्याने तीस वर्षांच्या प्रक्रियेस प्रारंभ झाला, जिच्या परिणामी ५३८ मध्ये बायबलमधील भविष्यवाणीतील पाचवे राज्य म्हणून पोपसत्तेची स्थापना झाली; त्यानंतर बाराशे साठ वर्षांचा कालावधी १७९८ मध्ये संपुष्टात येईपर्यंत पोपसत्तेने बायबलमधील भविष्यवाणीतील पाचवे राज्य म्हणून राज्य केले. ५०८ पासून ५३८ पर्यंतची तीस वर्षे पौलानेही २ थेस्सलनीकाकरांस या पत्रात “प्रथम धर्मत्याग होणे” या शब्दांत दर्शविली आहेत.
२ थेस्सलनीकाकरांस पत्रात विषय हा अनुक्रमे भविष्यवाणीतल्या चौथ्या व पाचव्या राज्यांप्रमाणे असलेल्या मूर्तिपूजक रोम व पोपसत्ताक रोम यांच्यातील संबंधाचा आहे. थेस्सलनीकाकरांस पत्राच्या याच अध्यायात विल्यम मिलर यांनी शोधून काढले की दानियेलाच्या पुस्तकातील “daily” हे मूर्तिपूजक रोमचे प्रतिनिधित्व करते, आणि मिलर यांनी पुढे हेही शोधले की दानियेलामधील “daily” हे नेहमी उजाडपणाच्या घृणास्पद वस्तूशी किंवा उजाडपणाच्या अपराधाशी संबंधित असेच सादर केलेले आहे. दानियेलाच्या पुस्तकातील उजाडपणाची घृणास्पद वस्तू आणि उजाडपणाचा अपराध हे अनुक्रमे तेच दर्शवितात, ज्यांना योहानाने प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात पशूची प्रतिमा आणि पशूची खूण अशी ओळख दिली आहे.
विल्यम मिलर यांनी आपल्या भविष्यवाणीविषयक सर्वच नसली, तरी बहुतेक उपयोजने ओसाड करणाऱ्या दोन सत्तांची त्यांनी जी ओळख पटवली होती, तिच्यावर आधारली होती. या सत्तांपैकी एक “नित्याचे” (मूर्तिपूजक रोम) म्हणून दर्शविली आहे, तर दुसरी ओसाड करणारी सत्ता दोन प्रकारे व्यक्त केली आहे: ओसाड करणारा अपराध (चर्च आणि राज्य यांचा संयोग), जो प्रकटीकरणात—श्वापदाची प्रतिमा (पोपसत्तेची भविष्यसूचक संरचना) म्हणून दर्शविला आहे, आणि ओसाडीचा अमंगळ पदार्थ (सूर्याची उपासना), जो प्रकटीकरणात—श्वापदाची खूण म्हणून दर्शविला आहे. 2 थेस्सलनीकाकरांस पत्रात पौलाने केलेल्या विवेचनातून मिलर यांना प्राप्त झालेली समज ही ॲडव्हेंटवादाच्या पायाभरणीचे प्रतीक असलेल्या मिलर यांची एक प्रमुख पायाभूत समज होती. 2 थेस्सलनीकाकरांस पत्राच्या दुसऱ्या अध्यायात मांडलेल्या सत्यावर जे प्रेम करत नाहीत, तेच प्रबळ भ्रांतीच्या प्रभावाखाली येतात, असा पौलाचा दावा आहे.
दानीएलाच्या तीन वचनांमध्ये (दानीएल १२:९–११) अंतिम दिवसांतील प्रतीकात्मक आकलनात काळाचे उपयोजन समाविष्ट असू शकत नाही, कारण २२ ऑक्टोबर १८४४ पासून भविष्यसूचक काळाचे उपयोजन यापुढे वैध राहिलेले नाही. ९/११ ही वचने तीस वर्षे आणि बाराशे साठ वर्षे असे दोन स्वतंत्र कालखंड दर्शवितात. चाळीस आणि बाराशे साठ या दोन्ही संख्या भविष्यसूचक अरण्याची प्रतीके आहेत आणि भविष्यसूचक अर्थाने त्या एकमेकींच्या जागी वापरता येतात. म्हणून, बाराशे साठ याचा अर्थ चाळीस असा घेता येतो, आणि चाळीस हा चारशेचा दशमांश आहे. तीस (पौल) या संख्येशी जोडलेल्या चारशे (अब्राहाम) या संख्येद्वारे दर्शविल्याप्रमाणे, ९/११ ही वचने सार्वकालिक कराराच्या संख्येचे प्रतीक आहेत. ‘बाराशे साठ’ या संख्येने दर्शविलेले ‘अरण्य’ हे ‘चाळीसचे अरण्य’ याच्याशी सुसंगत आहे, आणि चाळीस हा चारशेचा दशमांश आहे. तीस म्हणजे तीस. चारशे या संख्येची तीस या संख्येशी बेरीज केल्याने चारशे तीस ही संख्या मिळते; यहेज्केलच्या चौथ्या अध्यायात ती तीनशे नव्वद या संख्येची चाळीस या संख्येशी बेरीज म्हणून दर्शविली आहे.
बाराव्या अध्यायातील 9/11 वचने या अध्यायातील तीन भविष्यसूचक कालखंडांच्या मध्यभागाचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि उत्तरकाळात उघड करण्यात येणाऱ्या सार्वकालिक कराराचे ते एक प्रतीक आहेत. उत्तरकाळात चारशे तीस या संख्येचा अर्थ उघड केला जाणे हे यहेज्केलच्या चौथ्या अध्यायात घडवून आणले आहे.
यहेज्केल, योहान, दानीएल आणि यशया यांच्याबरोबर विश्वासाने परमपवित्रस्थानात प्रवेश केलेल्यांसाठी यहूदा वंशाचा सिंह आता अंतिम इशाऱ्याच्या संदेशावरील मुद्रा फोडत आहे. ज्यांना इस्राएलाचे बहिष्कृत लोक म्हणूनच नव्हे, तर एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे ध्वजचिन्ह म्हणूनही दर्शविलेले आहे, त्यांना उंचावण्याबरोबरच हे सत्य उलगडले जाते. हे सत्य अब्राहामाच्या चारशे वर्षांनी दर्शविलेला करार आणि पौलाच्या तीस वर्षांनी दर्शविलेला करार यांच्या संयुक्त संदर्भात मांडलेले आहे. हे सत्य दानीएलाच्या बाराव्या अध्यायातील 9/11 वचनांत मांडलेले आहे; ही वचने मिलरपंथीयांनी योग्य रीतीने समजून घेतलेल्या तीन प्रतीकात्मक कालखंडांपैकी मधल्या कालखंडाचे प्रतिनिधित्व करतात. दानीएलाच्या बाराव्या अध्यायात ज्या मध्यवर्ती 9/11 सत्यावरील मुद्रा फोडली जात आहे, ते सत्य यहेज्केलाच्या तीनशे नव्वद दिवसांत आणि चाळीस दिवसांत दर्शविलेले आहे. ते दिवस सतराव्या योबेलचक्राच्या तिसाव्या वर्षी यहेज्केलाला उलगडून दाखविले जातात, आणि याजक या नात्याने यहेज्केल तीन परीक्षांपैकी मधल्या परीक्षेत असलेल्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या याजकवर्गाचे प्रतिनिधित्व करतो.
मंदिराच्या कसोटीत यहेज्केलाला “चौथ्या महिन्याच्या” “पाचव्या दिवशी” दर्शविले आहे; मिलरवादी इतिहासात हा दिवस १९ एप्रिल १८४४ रोजीच्या पहिल्या निराशेपासून सुरू झालेल्या आणि त्याच वर्षी २२ ऑक्टोबर रोजी संपलेल्या सात महिन्यांच्या कालावधीचा अगदी मध्यबिंदू (“मध्यावर”) दर्शवीत होता.
“इ.स. १८४४ च्या उन्हाळ्यात, २३०० दिवस संपतील असे प्रथम जेव्हा समजले गेले त्या काळाच्या मध्यावर, आणि नंतर ते ज्या त्याच वर्षाच्या शरद ऋतूपर्यंत विस्तारतात असे आढळून आले, त्या काळामध्ये, पवित्र शास्त्रातील अगदी त्याच शब्दांत हा संदेश जाहीर करण्यात आला: ‘पाहा, वर येत आहे!’” The Great Controversy, 398.
२१ जुलै, १८४४ हा सात पवित्र महिन्यांच्या मध्यावरचा दिवस होता, आणि त्या दिवशी सॅम्युएल स्नो बोस्टन टॅबरनॅकलमध्ये आपला मध्यरात्रीच्या हाकाचा संदेश सादर करीत होता. तेथे, सार्वजनिक सादरीकरणात प्रथमच, त्याने “पवित्रशास्त्रातील अगदी शब्दांत अशी घोषणा केली: ‘पाहा, वर येत आहे!’” आता आपण प्रतीकात्मकरीत्या बोस्टन टॅबरनॅकलमध्ये यहेज्केलसमवेत उभे आहोत, मध्यरात्रीच्या हाकाचे दूत उचलले जाऊन भरतीच्या प्रचंड लाटेसारखे पुढे निघून जाण्याच्या थोडे आधी. निशाण उंचावण्याची भविष्यसूचक प्रक्रिया प्रकटीकरण अध्याय नऊमधील इस्लामच्या भविष्यसूचक रेषेत दर्शविली आहे. यहेज्केल अध्याय चार दुसरा साक्षी पुरवितो आणि तीनशे एक्याण्णव वर्षे व पंधरा दिवस या भविष्यवाणीच्या निष्कर्षालाही सादर करतो, आणि तो हे अध्याय चारमध्ये करतो.
आपण पुढील लेखात या गोष्टी पुढे चालू ठेवू.