वचन चाळीस — संख्या अठ्ठावीस याचा लपलेला इतिहास

प्रेरणेच्या अधिकारानुसार, जेव्हा प्रेरणेचा प्रश्न येतो, तेव्हा “प्रत्येक तथ्याचे आपले महत्त्व असते,” आणि “प्रत्येक तत्त्वाचे आपले महत्त्व असते.”

प्रत्यक्ष वस्तुस्थिती अशी आहे की हिब्रू वाक्यप्रचार “ereb boqer” बायबलमध्ये आठ वेळा आढळतो. दानिएल 8:14 मध्ये त्याचे “days” असे भाषांतर केलेले आहे, हा अपवाद वगळता, तो नेहमी “evening and morning” असा अनुवादित केला जातो. प्रेरित प्रकाशानुसार चौदावे वचन हे “foundation and central pillar of the Advent faith” आहे.

म्हणून वस्तुस्थिती अशी आहे की त्या वचनातील “दिवस” हा त्या हिब्रू अभिव्यक्तीचा उपयोग झालेला सातपैकी आठवा प्रसंग आहे. आणि किंग जेम्स आवृत्तीच्या अनुवादकांना देवाने भविष्यसूचक रीतीने दिलेल्या मार्गदर्शनाच्या बायबलमधील या घटनात्मक वास्तवामुळे, अध्याय आठमधील दोन दृष्टांतांपैकी एका दृष्टांताचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या त्या वचनात, सातपैकी आठवा असण्याच्या बायबलमधील गूढाशी जाणीवपूर्वक संबंध जोडला गेला. अध्याय आठमध्ये “vision” असा अनुवाद केलेल्या शब्दांपैकी एक हिब्रू शब्द “chazon” आहे, आणि दुसरा “mareh” आहे. “Mareh” याचा अर्थ प्रकट स्वरूप असा होतो, आणि “mareh” दृष्टांत हा देवाच्या भविष्यसूचक वचनातील ख्रिस्ताच्या प्रकट होण्याचा दृष्टांत आहे. दानिएल 8:14 मधील “mareh” दृष्टांत हे दर्शवितो की ख्रिस्ताने प्रकट व्हावे आणि 22 ऑक्टोबर, 1844 रोजी अचानक आपल्या मंदिरात यावे, असे ठरले होते. ही सर्व सत्ये वस्तुस्थिती आहेत, आणि त्या वचनाशी त्यांचा संबंध आहे, जे मध्यवर्ती स्तंभ आहे; आणि तो मध्यवर्ती स्तंभ एखादा सिद्धांत किंवा 22 ऑक्टोबर, 1844 रोजी पूर्ण झालेली भविष्यवाणी नाही; वस्तुस्थिती अशी आहे की ते वचनच ख्रिस्त आहे, तोच मध्यवर्ती स्तंभ आहे.

आता आपली ही परीक्षा होत आहे की आपण मंदिरात प्रवेश करू का, आणि त्यानंतर आपल्या पापांची कबुली देऊन त्याच्या नीतिमत्त्वाच्या ठरविण्याचा आशीर्वाद प्राप्त करू का. मंदिरात प्रवेश करण्याचे हे अंतिम आवाहन आपल्या वैयक्तिक प्रवेशास प्रतिबंध करण्यासाठी अडथळ्यांनी वेढलेले आहे; परंतु आपण आता संकोच केला, तर आपण “रात्रीच्या निःशब्द भयावहतेत एकटे सोडले जाऊ.” परंतु हाच माझा एकमेव मुद्दा नाही.

“दिवस” या शब्दाचा भेद समाविष्ट करून या अत्यंत महत्त्वाच्या वचनावर हेतुपूर्वक भर देण्यात आला होता; आणि त्या शब्दासोबत हे भविष्यसूचक गूढ येते की आठ हा सातांपैकी आहे; हे एकशे चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाच्या काळातील चाकांपैकी एक आहे. शिक्कामोर्तबाच्या कालखंडात, बायबल भविष्यवाणीतील सहाव्या राज्याचे प्रोटेस्टंट शिंग आणि रिपब्लिकन शिंग ही दोन्ही “आठवा हा सातांपैकी आहे” हे गूढ पूर्ण करतील. १९८९ मधील अंतकाळापासून झालेल्या आठ अध्यक्षांपैकी, ट्रम्प हा सहाव्या राज्याचा सहावा राजा झाला; आणि त्याने आपला दुसरा कार्यकाळ जिंकल्यानंतर, तो “सातांपैकी असलेला आठवा” झाला. इ.स. ३१३ मध्ये युनायटेड स्टेट्सने मिलानच्या हुकूमनाम्याची पुनरावृत्ती करण्याच्या कृतीत, एकशे चव्वेचाळीस हजारांची लाओदिकीया चळवळ एकशे चव्वेचाळीस हजारांची फिलाडेल्फिया चळवळ बनेल. पापसत्तेची प्राणघातक जखम बरी होते त्या रविवारच्या कायद्याने शिक्कामोर्तबाचा काळ समाप्त होतो, आणि अशा प्रकारे ती प्रकटीकरण सतरा मधील “सातांपैकी असलेली आठवी” हे गूढ पूर्ण करते. एक तथ्य, एका हिब्रू वाक्यांशाद्वारे, एका इंग्रजी शब्दाप्रमाणे दर्शविलेले, एकशे चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाच्या काळात न्यायाच्या आरंभाची ओळख करून देणारे वचन न्यायाच्या समाप्तीची ओळख करून देणाऱ्या वचनात आणते.

प्रत्येक तथ्याला त्याचे स्थान आहे, आणि नव्या करारात एका ‘संख्ये’चा दुसऱ्या ‘संख्ये’ने केलेल्या संख्यात्मक रचनेची फक्त एकच अभिव्यक्ती आढळते, आणि जुन्या करारात फक्त दोन. ‘संख्यात्मक रचने’चा अल्फा उत्पत्तीमध्ये आहे.

ओमेगाची ‘संख्यात्मक रचना’ मत्तयमध्ये आहे.

हे उतारे बायबलमधील पहिली आणि शेवटची वेळ दर्शवितात, जिथे एका संख्येला दुसऱ्या संख्येने गुणिले जाणे असे ओळखले गेले आहे. अनेक संख्या आहेत, परंतु उत्पत्तीचे अल्फा आणि मत्तयचे ओमेगा यांच्याकडे अगदी समान संख्यात्मक रचना आहे, आणि ते ‘सात’ व ‘सत्तर’ या त्याच दोन संख्यांचा उपयोग करतात.

अल्फा आणि ओमेगा यांच्या दरम्यान; मध्यभागी, आणि ही संख्यात्मक रचना ज्या एकमेव दुसऱ्या ठिकाणी आढळते ते लेवीयविधी पंचविसाव्या अध्यायात आहे. तेथे ती दोन संख्या ‘सात’ आणि ‘सत्तर’ अशा नसून, ‘सात गुणिले सात वर्षे’ अशा आहेत.

मधील संख्यात्मक रचना पुन्हा एकदा ‘सात’ या संख्येचा उपयोग करते, परंतु ‘सत्तर’ या संख्येचा नाही. ज्या उताऱ्यामध्ये ती आढळते, त्यामध्ये आज्ञापालनासाठी आशीर्वाद आहे, आणि आज्ञाभंगासाठी शापही आहे. दासांची मुक्तता आणि भूमीची पुनर्स्थापना यांचे आशीर्वाद, लेवीयपुस्तकाच्या सव्वीसाव्या अध्यायात चार वेळा उल्लेखिलेल्या सातपट शापाच्या विरोधात उभे केले आहेत. त्या आशीर्वादामध्ये भूमी विश्रांती घेत असलेल्या वर्षांमध्ये प्रभूची पालनपोषणाची तरतूद, तसेच जुबिलीच्या वर्षातील दुप्पट आशीर्वाद यांचा समावेश होता; आणि सव्वीसाव्या अध्यायातील शाप हे त्या दोन अध्यायांतील कराराच्या इशाऱ्यातील त्याचे समांतर प्रतिरूप आहे.

मधली संख्यात्मक रचना लेवीय 25:8 मध्ये दिसून येते (‘सात वेळा सात वर्षे’). ती लगेचच लेवीय 26 मधील चौपट ‘सात वेळा’ या न्यायाशी जोडलेली आहे. म्हणून, ही मधली संख्यात्मक रचना आशीर्वाद आणि शाप या दोन्हींचे प्रतिनिधित्व करते, आणि लेवीय या पुस्तकात दुप्पट साक्ष निर्माण करते. जयंतीच्या आशीर्वादाची किंवा शापाची संख्यात्मक रचना लामेखाच्या न्यायाच्या आणि येशूने परीक्षाकालाच्या मर्यादेची केलेली ओळख यांच्या दरम्यान ठेवलेली आहे. ही तिन्ही मिळून एका परीक्षाकालीन मर्यादेकडे निर्देश करतात, जी समाप्त झाल्यावर एक वर्ग आशीर्वादित आणि एक वर्ग शापित असा प्रकट होईल. पहिला व तिसरा देवदूतांचा संदेश दर्शविणारे अल्फा आणि ओमेगा, चारशे नव्वद हे परीक्षाकालाचे प्रतीक म्हणून ओळखतात. जेव्हा हे जयंतीच्या शाप किंवा आशीर्वादाशी जोडले जाते, तेव्हा आपण यहेज्केल अध्याय एक, वचन एक यांच्या अभ्यासाकडे जात असताना हे तथ्य महत्त्वाचे ठरतात; कारण तेथील उल्लेखानुसार यहेज्केल सतराव्या जयंती-चक्राच्या तिसाव्या वर्षात आहे.

तो जुबिली चक्र २२ ऑक्टोबर, इ.स.पू. ५७३ रोजी समाप्त झाले आणि त्याने केवळ २२ ऑक्टोबर, १८४४ याचेच नव्हे, तर लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार कायद्याचेही प्रतीकात्मक निदर्शन केले. आपण आता २०२६ मध्ये आहोत, जे सत्तराव्या जुबिली चक्राचे सत्तेचाळीसावे वर्ष आहे. या जुबिली चक्राचे प्रतिरूप ‘सतराव्या’ जुबिली चक्रात आढळते, जेव्हा यहेज्केल तीसाव्या वर्षी उभा होता. तो मंदिरात उभा होता, न्यायाच्या शेवटी जे विश्वासाने परमपवित्र स्थानी प्रवेशले आहेत अशा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतिनिधित्व करीत होता, जसे २२ ऑक्टोबर, १८४४ नंतर विश्वासू लोकांनी केले. पहिल्या अध्यायाच्या पहिल्या वचनात भविष्यवाणीच्या इतिहासात यहेज्केल नेमका कुठे आहे, या “वस्तुस्थिती”कडे दुर्लक्ष करणे, म्हणजे आपला “दिशाबोध” गमावणे होय.

केबार नदीकाठी प्रकट झालेल्या प्रभूच्या तेजाचे दर्शन घेतल्यानंतर, यहेज्केल दानियेल, यशया आणि योहान यांच्याप्रमाणे धुळीत नम्र होतो. त्यानंतर, ही चारही उदाहरणे त्या मंडळीला संदेश देणाऱ्यांच्या अभिषेकाचे घटक पुरवितात, जी ना पाहील ना ऐकेल.

यहेज्केलाच्या पुस्तकात यरुशलेमविषयी निर्देश करणाऱ्या सहा तारखा आहेत. आपण पूर्वी पहिली आणि शेवटची तारीख, म्हणजे पहिल्या अध्यायातील पहिला व दुसरा वचन, आणि नंतर चाळिसाव्या अध्यायातील पहिला वचन, यांचा विचार केला आहे. आठव्या अध्यायातील पहिल्या वचनात आढळणाऱ्या दुसऱ्या तारखेचाही मी विचार केला आहे, परंतु केवळ तिच्या प्रतीकात्मक प्रतिनिधित्वाच्या दृष्टीने, आणि यरुशलेमच्या वेढा व नाश यांच्याशी तिचे स्थान निश्चित न करता; आणि संपूर्ण पुस्तक त्या अक्षाभोवती फिरते. इ.स.पू. 586/585 च्या शेवटी यरुशलेमचा नाश झाला. आणि यहेज्केल 33:21 मध्ये यरुशलेमच्या पतनाची वार्ता घेऊन एक पलायन करून आलेला मनुष्य येतो.

बाराव्या वर्षी शहरावर प्रहार झाला, आणि त्यानंतर यहेज्केल स्वतःच्या इच्छेने बोलण्यास मोकळा झाला. यहेज्केल अध्याय आठमधील दर्शन सहाव्या वर्षी झाले होते; म्हणून शहरावर प्रहार होण्याच्या अंदाजे सहा वर्षे आधी ते झाले होते.

पुढील वर्षी, जे सातवे वर्ष होते, वडीलधाऱ्यांनी परमेश्वराचा सल्ला विचारण्यासाठी यहेज्केलाला शोधले.

त्यानंतर नवव्या वर्षी, दीड वर्षांचा वेढा सुरू झाला.

या प्रत्येक तारखा उत्तरकाळातील विशिष्ट चिन्हांकित टप्प्यांचे प्रतिनिधित्व करतात, कारण पौल असे म्हणतो की प्राचीन इस्राएल हा जगाच्या अंतकाळी जगणाऱ्यांसाठी एक उदाहरण आहे.

यरुशलेमशी संबंधित असलेल्या त्या सहाही तारखा पहिल्या अध्यायाच्या पहिल्या वचनातील पहिल्या तारखेपासून ते चाळीसाव्या अध्यायाच्या पहिल्या वचनातील शेवटच्या तारखेपर्यंतच्या कालावधीत येतात. त्या दोन तारखा अनुक्रमे पहिल्या अध्यायातील पाचव्या वर्षाची—म्हणजे इ.स.पू. 592—आणि चाळीसाव्या अध्यायातील पंचविसाव्या वर्षाची—म्हणजे इ.स.पू. 573—नोंद करतात. ओळीवर ओळ या स्तरावर यहेज्केलकडे मिसरासाठी एक रेषा आहे, ज्यामध्ये सूराचा संदर्भ समाविष्ट आहे, आणि यरुशलेमसाठी एक रेषा आहे. मिसराच्या रेषेत सात थेट मार्गचिन्हे आहेत (सूर समाविष्ट केल्यास), आणि यरुशलेमकडे सहा आहेत. या दोन रेषांसह योशीयाची रेषा आणि सतरावे जुबली चक्रही आहे. तरी ज्या रेषेचे चित्रण थेट तारखेशिवाय केलेले आहे ती चौथ्या अध्यायात आढळते, आणि चौथ्या अध्यायातील त्या रेषेत यहेज्केलने परमपवित्र स्थानात पाहिले तेव्हा त्याला दिसलेल्या अनेक चाकांचा समावेश आहे. तसेच ती अनेक प्रतीकात्मक सत्यांनीही परिपूर्ण आहे.

चारशे तीस हा अंक चिरंतन कराराचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि चौथ्या अध्यायात यहेज्केलचा प्रभुने एक जिवंत दृष्टांत म्हणून उपयोग केला आहे—असा दृष्टांत, ज्यामध्ये चारशे तीस हा अंक समाविष्ट आहे.

यहेज्केलाने चित्रित केलेला यरुशलेमचा वेढा हा एक “चिन्ह” आहे, जसा इ.स. ६६ मध्ये सेस्टियसने यरुशलेमावर आणलेला वेढाही होता. येशूने यरुशलेमच्या विनाशाची ओळख करून दिल्याविषयी भाष्य करताना, सिस्टर व्हाइट आम्हाला कळवितात की यरुशलेमच्या विनाशाची “प्रत्यक्ष” पूर्तता अंतिम दिवसांत आहे. नबुखद्नेझर आणि सेस्टियस यांच्याद्वारे दर्शविलेल्या त्या दोन साक्षीदारांवरील विनाशाचे चिन्ह हे ओळख करून देते की वेढ्याचे चिन्ह हे निकट येत असलेल्या रविवार कायद्याचे चिन्ह आहे.

आपण विचार करीत असलेल्या या उताऱ्यामध्ये, पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या संदेशांच्या पायाभूत चळवळीत विल्यम मिलर यांच्या भविष्यवाणीच्या अर्थलावणीच्या प्रमुख नियमाविषयीचा ओमेगा बायबलसंबंधी संदर्भही आपण पाहतो. दिवस-वर्ष या तत्त्वाचा अल्फा हाही एक ओमेगा प्रतीक होता, कारण दिवस-वर्ष या तत्त्वाचा अल्फा गणनेच्या पुस्तकात दहाव्या व अंतिम परीक्षेच्या स्वरूपात मांडला गेला होता, ज्यात इस्त्राएल अपयशी ठरला, आणि त्यामुळे त्यांनी अरण्यातील चाळीस वर्षांच्या भटकंतीत अरण्यातील मृत्यू स्वतःवर ओढवून घेतला.

लाल समुद्र ओलांडण्यापासून सुरू होणाऱ्या दहा-टप्प्यांच्या परीक्षेच्या प्रक्रियेतील अंतिम बंडात “एक दिवस म्हणजे एक वर्ष” हे तत्त्व ओळखले जाते, आणि यरुशलेमला वेढा घालून तिचा नाश होणार असताना तेच तत्त्व पुन्हा घोषित केले जाते, याचे भविष्यसूचक परिणाम आपण विचारात घेत असलेल्या उताऱ्यात समजून घेऊन लागू केले गेले पाहिजेत; तसेच “वेढा” हेच “चिन्ह” आहे, याचे महत्त्वही तसेच समजले पाहिजे.

यरुशलेमच्या “वेढ्याचा” चिन्ह म्हणून उपयोग केला जातो तेव्हा एकत्र येणारी इतिहासरेषा ओळखली गेली पाहिजे; कारण ती जणू काही “धुरी” ठरते, आणि रूपकात्मक अर्थाने वेढ्याच्या त्या चिन्हाला अनेक आरे जोडलेले आहेत. वेढ्याचे चिन्ह कदाचित यहेज्केलमधील सर्वांत महत्त्वाचा उतारा आहे, आणि हे चिन्ह यहूदाच्या कुळातील सिंहाला, यहेज्केलला प्रथमदर्शनी गोंधळ वाटलेल्या गोष्टीतून परिपूर्णता प्रकट करण्यास अनुमती देते. वेढ्याचे “चिन्ह”, दिवसासाठी एक वर्ष हे तत्त्व, आणि वेढ्यामुळे एकत्र आणल्या गेलेल्या भविष्यवाणीच्या रेषा, या सर्वांचा विचार चारशे तीस हे अनंतकालच्या कराराचे प्रतिनिधित्व करतात या संदर्भात केला गेला पाहिजे.

परमेश्वराने अब्राहामाबरोबर तीन टप्प्यांच्या प्रक्रियेत करार केला, आणि त्या तीन टप्प्यांपैकी पहिल्या टप्प्यात अब्राहामाच्या संततीस चारशे वर्षे मिसरमध्ये बंदिवास भोगावा लागेल, ही भविष्यवाणी समाविष्ट होती. दुसऱ्या टप्प्यात अब्राहामास सुंतेचा विधी देण्यात आला, आणि तिसरा टप्पा म्हणजे मोरियाच्या डोंगरावर इसहाकाचे बलिदान होय. निवडलेल्या लोकांना उभे करण्यासाठी आणि त्यांच्याबरोबर करारात प्रवेश करण्यासाठी परमेश्वराने घेतलेल्या त्या तीन टप्प्यांच्या अल्फामध्ये चारशे वर्षे निश्चित करण्यात आली. त्या निवडलेल्या कराराच्या लोकांचा इ.स. ३४ मध्ये स्तेफनाच्या दगडमारात देवापासून त्याग करण्यात आला, आणि त्यानंतर परराष्ट्रीयांसाठी निवडलेल्या प्रेषिताने, म्हणजे पौलाने, त्या चारशे वर्षांची ओळख—चारशे तीस वर्षे—अशी करून दिली.

कराराचे प्रतिनिधित्व करणारी संख्या चारशे तीस आहे; परंतु अब्राम आणि शौल हे दोन साक्षीदार—ज्यांची नावे अनुक्रमे अब्राहाम आणि पौल अशी बदलली गेली—हे चारशे तीस या पूर्ण संख्येची रचना करणारे दोन स्वतंत्र कालखंड दर्शवितात. जेव्हा देव एखाद्या आत्म्याचे नाव बदलतो, तेव्हा ते त्या आत्मा आणि देव यांच्यातील करारसंबंधाचे प्रतीक असते. म्हणून चारशे तीस वर्षे ही दोन स्वतंत्र संख्यांच्या बेरीजेतून उत्पन्न झालेली एकूण रक्कम आहे, जसे अब्राहामचे चारशे आणि त्यात पौलाच्या तीसची भर. येहेज्केल तीनशे नव्वद दिवस आपल्या डाव्या कुशीवर पडून राहिला, आणि त्यानंतर चाळीस दिवस आपल्या उजव्या कुशीवर; अशा प्रकारे दोन संख्यांची ओळख करून देत, ज्यांची एकूण बेरीज चारशे तीस होते.

उत्पत्ति अध्याय अकरामध्ये, जलप्रलयानंतर लगेच निम्रोदाच्या बंडखोरीद्वारे स्थापित झालेला मृत्यूचा करार, दोन करारांतील भेद स्पष्ट करतो. बाबेलच्या मनोऱ्याचे घटक, न्याय करून विखुरले जाणाऱ्या अशा सैतानी “स्वतःचे तारण करा” कराराच्या लोकांची साक्ष देतात. त्याच अध्यायात, एबराच्या जन्माद्वारे इब्री लोकांची वंशावळ प्रस्तुत केली जाते, आणि निम्रोदाच्या मृत्यूच्या कराराच्या विरोधात, जीवनाच्या कराराचे प्रतिनिधित्व करण्यासाठी निवडलेल्या लोकांच्या प्रारंभाची खूण तेथे होते.

उत्पत्तीच्या दहाव्या अध्यायात एबर आणि पेलेग यांचा प्रथम उल्लेख केला आहे.

पेलेग याचा अर्थ विभागणी किंवा फूट असा आहे, आणि पेलेगच्या दिवसांत करारबद्ध लोकांच्या दोन वर्गांची विभागणी बाबेलच्या मनोऱ्याच्या इतिहासाने आणि निम्रोदाच्या बंडाने चिन्हांकित झालेली दिसते. एबेर चारशे चौसष्ट वर्षे जगला; परंतु पेलेग (विभागणी) जन्मल्यानंतर तो चारशे तीस वर्षे जगला. प्रत्येक तथ्याला त्याचे महत्त्व असते, आणि चारशे तीस हा तो अंक आहे जो पौल अब्राहामाच्या करारविषयक भविष्यवाणीस लागू करतो. जरी चारशे तीस हा अंक पेलेगच्या जन्मानंतर एबेरच्या जीवनाशी संबंधित आहे, तरी त्याच्या जीवनातील पहिली चौतीस वर्षे “चार आणि तीस वर्षे” अशी व्यक्त केली आहेत, जे अर्थातच चौतीस वर्षेच आहेत; परंतु त्या चौतीस वर्षांच्या या साध्या अभिव्यक्तीत “चार” आणि “तीस” (430) असे वाचन होते. त्यानंतर चारशे तीस आले; मग पेलेगच्या जीवनाची पहिली अभिव्यक्ती “तीस” अशी आहे.

एबर हे ‘हिब्रू’ या नावाचे मूळ आहे, आणि कराराचे निवडलेले लोक होणाऱ्या हिब्रूंचा हा पहिलाच उल्लेख आहे. एबर याचा अर्थ ‘पार जाणे’ असा आहे; त्यामुळे तो त्या करारजनांचा प्रतिरूप ठरतो, जे पृथ्वीवरून नवीन पृथ्वीवर पार जातात, जसे अब्राहामाची मुले लाल समुद्र पार करून वचनदत्त देशात गेली. चाळीस वर्षांचे अरण्यातील भ्रमण त्या पार जाण्यास अडथळा ठरले; परंतु चाळीस वर्षांच्या शेवटी त्यांनी यर्देन पार करून वचनदत्त देशात प्रवेश केला, आणि अशा रीतीने देवाच्या लोकांच्या अंतिम पारगमनाचे प्रतिरूप प्रकट झाले. पेलेग त्या इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करतो, जेव्हा मानवजातीचे दोन करारजनांत विभाजन प्रथम निम्रोदाच्या मनोऱ्याजवळ घडले. निम्रोदाच्या मृत्यूच्या कराराचे प्रतीक गोंधळ आहे, आणि जीवनाच्या हिब्रू कराराचे प्रतीक म्हणजे पेलेगद्वारे दर्शविलेल्या विभाजनापूर्वी एबरच्या जीवनातील चारशे तीस वर्षे होत. पेलेग हे नाव एक प्रतीकात्मक संख्यात्मक सत्यही दर्शविते, कारण एबरची चारशे तीस वर्षे दोन संख्यांत विभागली जातात, आणि पेलेग चारशे या संख्येचा तीस या संख्येशी भेद दर्शवितो.

चारशे तीस याचे दोन भाग आहेत. अब्राहामाच्या करारातील चारशे वर्षे, तसेच पौलाने निर्देश केलेली त्यावरील अतिरिक्त तीस वर्षे. देवाच्या लोकांच्या अंतिम पुनरुज्जीवनास उत्पन्न करणारी ज्ञानवृद्धी दानियेलाच्या बाराव्या अध्यायात दर्शविली आहे, जिथे सनातन कराराचे द्विभागी प्रतीक विशेषत्वाने ओळख करून दिलेले आहे, आणि ते 9/11 या वचनांमध्ये मांडलेले आहे.

दहाव्या वचनात “शुद्ध केले जातील, शुभ्र केले जातील, आणि परीक्षित केले जातील” असे दर्शविलेल्या तीन-टप्प्यांच्या कसोटीच्या प्रक्रियेस उत्पन्न करणारे अंतिम उन्मोचन हे एक हजार दोनशे नव्वद वर्षांशी संबंधित आहे. या वचनाविषयी अग्रदूतांची समज अशी आहे की, इ.स. 508 मध्ये मूर्तिपूजकतेच्या प्रतिकाराचे दूर होणे यामुळे तीस वर्षांच्या एका प्रक्रियेचा आरंभ झाला, ज्याचा परिणाम इ.स. 538 मध्ये बायबल भविष्यवाणीतल्या पाचव्या राज्यरूपाने पोपसत्तेची स्थापना होण्यात झाला; आणि त्यानंतर तिने बायबल भविष्यवाणीतल्या पाचव्या राज्यरूपाने राज्य केले, जोपर्यंत एक हजार दोनशे साठ वर्षे इ.स. 1798 मध्ये पूर्ण झाली नाहीत. इ.स. 508 ते इ.स. 538 पर्यंतचा हा तीस वर्षांचा काळ 2 Thessalonians मध्ये पौलाने “falling away first” असा देखील दर्शविला आहे.

२ थेस्सलनीकाकरांस पत्रात विषय हा अनुक्रमे भविष्यवाणीतल्या चौथ्या व पाचव्या राज्यांप्रमाणे असलेल्या मूर्तिपूजक रोम व पोपसत्ताक रोम यांच्यातील संबंधाचा आहे. थेस्सलनीकाकरांस पत्राच्या याच अध्यायात विल्यम मिलर यांनी शोधून काढले की दानियेलाच्या पुस्तकातील “daily” हे मूर्तिपूजक रोमचे प्रतिनिधित्व करते, आणि मिलर यांनी पुढे हेही शोधले की दानियेलामधील “daily” हे नेहमी उजाडपणाच्या घृणास्पद वस्तूशी किंवा उजाडपणाच्या अपराधाशी संबंधित असेच सादर केलेले आहे. दानियेलाच्या पुस्तकातील उजाडपणाची घृणास्पद वस्तू आणि उजाडपणाचा अपराध हे अनुक्रमे तेच दर्शवितात, ज्यांना योहानाने प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात पशूची प्रतिमा आणि पशूची खूण अशी ओळख दिली आहे.

विल्यम मिलर यांनी त्यांच्या बहुतेक, किंबहुना सर्वच, भविष्यवाणी-संबंधी अनुप्रयोगांची पायाभरणी दोन उजाड करणाऱ्या सत्तांच्या त्यांच्या ओळखीनुसार केली होती; त्यांचे प्रतिनिधित्व “daily” (मूर्तिपूजक रोम) असे केले आहे, आणि दुसरी उजाड करणारी सत्ता दोन प्रकारे व्यक्त केली आहे: transgression of desolation (म्हणजे चर्च व राज्य यांचा संयोग), प्रकाशितवाक्यात—image of beast (पापल भविष्यसूचक रचना) म्हणून, आणि abomination of desolation (सूर्याची उपासना), प्रकाशितवाक्यात—mark of the beast म्हणून. 2 Thessalonians मधील पौलाच्या मांडणीतून मिलर यांनी मिळवलेले आकलन हे मिलर यांच्यासाठी एक प्रमुख मूलभूत आकलन होते; आणि मिलर हे Adventism च्या पायाभरणीचे प्रतीक आहेत. पौल असे प्रतिपादन करतो की 2 Thessalonians च्या दुसऱ्या अध्यायात दर्शविलेल्या सत्यावर जे प्रेम करीत नाहीत, तेच प्रबळ भ्रम स्वीकारणारे आहेत.

दानियेलच्या तीन वचनेत (Daniel 12:9–11) उत्तरकाळातील प्रतीकात्मक समजुतीत कालाच्या उपयोगाचा समावेश होऊ शकत नाही; कारण 22 ऑक्टोबर 1844 पासून भविष्यसूचक काळाचा उपयोग यापुढे वैध राहिलेला नाही. 9/11 ही वचने तीस वर्षे आणि एक हजार दोनशे साठ वर्षे अशा दोन स्वतंत्र कालखंडांचे प्रतिनिधित्व करतात. चाळीस हा अंक आणि एक हजार दोनशे साठ हा अंक हे दोन्ही भविष्यसूचक अरण्याची प्रतीके आहेत, आणि भविष्यसूचक दृष्टीने एकमेकांच्या ऐवजी वापरता येण्याजोगे आहेत. म्हणून, एक हजार दोनशे साठ याचा अर्थ चाळीस असा समजला जाऊ शकतो, आणि चाळीस हा चारशेचा दशांश आहे. 9/11 ही वचने अनंतकाळच्या कराराच्या संख्येचे प्रतीक आहेत, जशी ती चारशे (अब्राहाम) आणि तीस (पौल) यांच्या संबंधात दर्शविली जाते. ‘एक हजार दोनशे साठ’ याने दर्शविलेले ‘अरण्य’ ‘चाळीस’ या ‘अरण्या’शी सुसंगत आहे, आणि चार हा चारशेचा दशांश आहे. तीस म्हणजे तीस. चारशे आणि तीस ही संख्या चारशे या संख्येत तीस ही संख्या मिळवल्याने तयार होते; हिचे प्रतिनिधित्व यहेज्केल अध्याय चारमध्ये तीनशे नव्वद या संख्येत चाळीस ही संख्या मिळविल्याप्रमाणे केलेले आहे.

बाराव्या अध्यायातील 9/11 वचने या अध्यायातील तीन भविष्यसूचक कालखंडांच्या मध्यभागाचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि उत्तरकाळात उघड करण्यात येणाऱ्या सार्वकालिक कराराचे ते एक प्रतीक आहेत. उत्तरकाळात चारशे तीस या संख्येचा अर्थ उघड केला जाणे हे यहेज्केलच्या चौथ्या अध्यायात घडवून आणले आहे.

यहूदाच्या वंशाचा सिंह आता त्या लोकांसाठी अंतिम इशाऱ्याचा संदेश उघडत आहे, ज्यांनी विश्वासाने यहेज्केल, योहान, दानिएल आणि यशया यांच्यासह परमपवित्र स्थानी प्रवेश केला आहे. ती सत्यता त्या लोकांच्या उन्नतीशी संलग्न रीतीने उघड केली जाते, ज्यांचे प्रतिनिधित्व केवळ इस्राएलचे बहिष्कृत म्हणूनच नव्हे, तर एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या ध्वजचिन्हाप्रमाणेही केलेले आहे. ती सत्यता अब्राहामाच्या चारशे वर्षांनी दर्शविलेल्या कराराच्या संदर्भात, पौलाच्या तीस वर्षांनी दर्शविलेल्या कराराशी संयोगाने स्थापित केलेली आहे. ती सत्यता दानिएल बारा अध्यायातील 9/11 वचनांमध्ये मांडलेली आहे, जी तीन प्रतीकात्मक कालखंडांच्या मध्यभागाचे प्रतिनिधित्व करतात; आणि त्या कालखंडांना मिलेराइटांनी योग्य रीतीने समजून घेतले होते. दानिएल बारा अध्यायात उघड केली जात असलेली मध्यवर्ती 9/11 सत्यता यहेज्केलच्या तीनशे नव्वद दिवस आणि चाळीस दिवस यांद्वारे दर्शविली जाते. ते दिवस यहेज्केलला सतराव्या जुबली-चक्राच्या तिसाव्या वर्षी उघड केले जातात; आणि याजक म्हणून यहेज्केल एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या याजकत्वाचे प्रतिनिधित्व करतो, जे तीन परीक्षांपैकी मधल्या परीक्षेत आहेत.

इजेकिएल यास मंदिराच्या परीक्षेमध्ये “चौथ्या महिन्याच्या” “पाचव्या दिवशी” चिन्हित केले आहे; आणि मिलेराइट इतिहासात हा दिवस 19 एप्रिल, 1844 रोजी झालेल्या पहिल्या निराशेपासून सुरू होऊन त्याच वर्षी 22 ऑक्टोबर रोजी समाप्त झालेल्या सातव्या-महिन्यांच्या अगदी मध्यभागी (“मध्यावर”) असल्याचे दर्शवितो.

२१ जुलै, १८४४ हा सात पवित्र महिन्यांच्या मध्यावरचा दिवस होता, आणि त्या दिवशी सॅम्युएल स्नो बोस्टन टॅबरनॅकलमध्ये आपला मध्यरात्रीच्या हाकाचा संदेश सादर करीत होता. तेथे, सार्वजनिक सादरीकरणात प्रथमच, त्याने “पवित्रशास्त्रातील अगदी शब्दांत अशी घोषणा केली: ‘पाहा, वर येत आहे!’” आता आपण प्रतीकात्मकरीत्या बोस्टन टॅबरनॅकलमध्ये यहेज्केलसमवेत उभे आहोत, मध्यरात्रीच्या हाकाचे दूत उचलले जाऊन भरतीच्या प्रचंड लाटेसारखे पुढे निघून जाण्याच्या थोडे आधी. निशाण उंचावण्याची भविष्यसूचक प्रक्रिया प्रकटीकरण अध्याय नऊमधील इस्लामच्या भविष्यसूचक रेषेत दर्शविली आहे. यहेज्केल अध्याय चार दुसरा साक्षी पुरवितो आणि तीनशे एक्याण्णव वर्षे व पंधरा दिवस या भविष्यवाणीच्या निष्कर्षालाही सादर करतो, आणि तो हे अध्याय चारमध्ये करतो.

आपण पुढील लेखात या गोष्टी पुढे चालू ठेवू.