चाळीसाव्या वचनाचा गुप्त इतिहास - क्रमांक तीस

यहेज्केलच्या पुस्तकात, यरुशलेमचा ‘वेढा’ हे ते ‘चिन्ह’ आहे, जी कसोटी ठरते ज्याद्वारे आपल्या अनंतकाळच्या नियतीचा निर्णय केला जाईल; कारण ते पशूच्या प्रतिमेच्या निर्मितीचे चिन्हांकित करते.

“तयारी,” “हालचाली” आणि “घटना” यांची चाचणीपूर्वीच ओळख झाली पाहिजे.

आपण “त्यांच्या पूर्णत्वाच्या अगदी उंबरठ्यावर उभे असताना” “त्या महान आणि गंभीर घटनांना जाणलेच पाहिजे.” हा उंबरठा त्या घटनांच्या पूर्णत्वापूर्वीच त्यांना समजून घेण्याची आपली आवश्यकता दर्शवितो.

पशूच्या प्रतिमेची निर्मिती प्रथम संयुक्त संस्थानांमध्ये पूर्ण होते, आणि त्यानंतर जगात.

इ. स. ४९६ मध्ये, फ्रँक्सचा राजा क्लोव्हिस याचा विवाह क्लोटिल्डाशी झाला होता. क्लोटिल्डा ही बर्गंडीची राजकन्या होती, बर्गंडीचा राजा चिल्पेरिक दुसरा याची कन्या. कुटुंबातील सत्तासंघर्षात तिच्या वडिलांचा आणि आईचा खून झाल्यानंतर, इ. स. ४९३ मध्ये फ्रँक्सचा राजा क्लोव्हिस पहिला याच्याशी तिचा विवाह लावून देण्यात येईपर्यंत ती आपल्या काकांच्या संरक्षणाखाली राहिली. ती कॅथलिक होती; म्हणजेच, ती रोमन चर्चच्या नायसिन/रूढीमतवादी विश्वासाची धारक होती. यामुळे त्या काळातील इतर अनेक जर्मॅनिक राजघराण्यांपासून ती वेगळी ठरत होती, कारण ते एरियन ख्रिस्ती होते. तिची आई कारेटेना कॅथलिक होती, आणि क्लोटिल्डाचे संगोपन त्याच विश्वासात झाले. क्लोव्हिसने मूर्तिपूजा सोडून कॅथलिक बाप्तिस्मा स्वीकारावा, यासाठी तिने सातत्याने त्याला प्रवृत्त केले, यासाठी ती स्मरणात आहे; आणि त्यानंतर इ. स. ४९६ मधील त्याचे धर्मांतर हे फ्रान्सच्या आरंभीच्या इतिहासातील आणि पाश्चात्त्य तथाकथित ख्रिस्ती धर्माच्या इतिहासातील सर्वांत महत्त्वाच्या घटनांपैकी एक मानले जाते.

इ.स. 496 मधील क्लोव्हिसचा काळ पोपसत्तेला ती सत्तेत उगवत असताना तिच्या साहाय्यासाठी युरोपीय राजकीय रचना “उभ्या राहण्याच्या” आरंभाचे चिन्ह ठरतो. तो एका प्रतीकात्मक विवाह-मिरवणुकीच्या आरंभाचेही द्योतक आहे. त्या वचनातील “भुजा” “सामर्थ्याचे पवित्रस्थान” हेदेखील अपवित्र करतील; आणि हे पगान तसेच पोपसत्ताक रोम या दोहोंसाठी रोम शहरच आहे.

दानियेलाच्या पुस्तकात “पवित्रस्थान” असा अनुवाद केलेले दोन वेगवेगळे हिब्रू शब्द आहेत. ‘miqdash’ आणि ‘qodesh’ या हिब्रू शब्दांचा दोघांचाही अनुवाद “पवित्रस्थान” असा केला जातो; परंतु qodesh हा शब्द केवळ पवित्र अस्तित्वालाच दर्शवू शकतो, तर miqdash हा शब्द संदर्भानुसार पवित्र किंवा अपवित्र अशा कोणत्याही पवित्रस्थानास दर्शवू शकतो.

एकतीसाव्या वचनातील “सामर्थ्याचे पवित्रस्थान” हा शब्द ‘miqdash’ असा आहे आणि तो रोमच्या सामर्थ्याच्या पवित्रस्थानाचे प्रतिनिधित्व करतो; आणि मूर्तिपूजक तसेच पोपसत्ताक अशा दोन्ही रोमसाठी ते रोम शहर होते. ॲक्टियमच्या युद्धापासून, जेव्हा ऑक्टेव्हियनने साम्राज्य एकत्र केले, तेव्हापासून दानियेल अकराव्या अध्यायातील चोविसाव्या वचनाच्या पूर्ततेत मूर्तिपूजक रोम तीनशे साठ वर्षे (एक काळ) अजिंक्य होता.

रोम, “शक्तीचे पवित्रस्थान,” “अपवित्र” केले गेले, (अपवित्र, म्हणजे ‘जखमी किंवा विघटित’), शहराविरुद्ध चालू असलेल्या युद्धातील “बाहू” यांद्वारे, ज्याचे प्रमुखतः प्रतिनिधित्व प्रकटीकरणाच्या आठव्या अध्यायातील पहिल्या चार तुर्यांद्वारे केले गेले आहे.

इ.स. 496 पासून पुढे घडलेल्या इतिहासात असे दिसून येईल की, रोमचे नगर रोमन साम्राज्याच्या सामर्थ्य व वैभवापासून रोमन कॅथलिक साम्राज्याच्या सामर्थ्य व वैभवाकडे परिवर्तित होत असताना अपवित्र झाले. त्या भुजा त्या उताऱ्यात “daily” या शब्दाने दर्शविलेला मूर्तिपूजेचा धर्म दूर करतील, कारण त्यांनी नायसिन कॅथलिक धर्म स्वीकारला.

अल्फा स्वरूपातील प्रतीकात्मक पोपसंबंधी करारविवाह, ज्याने इ.स. ४९६ मध्ये आपल्या विवाहमिरवणुकीची सुरुवात केली होती, तो इ.स. ५३८ मधील रविवारच्या कायद्यावेळी पूर्णत्वास गेला; आणि त्यानंतर इ.स. १७९८ मध्ये तो रद्दबातल ठरविण्यात आला, जसे दानियेल अकरामधील इतर प्रत्येक करारविवाहाबाबत झाले होते. प्रकटीकरण पोपसंबंधी वैवाहिक नातेसंबंधाला—युरोपातील राजे आणि कॅथोलिक धर्मातील पोप यांच्यामधील—अधिक अर्थवाही परिमाण जोडते; कारण प्रकटीकरण बारा मधील अजगर हा सैतान आणि मूर्तिपूजक रोमचे राजे या दोघांचाही द्योतक आहे.

प्रकटीकरण ग्रंथात योहान आपल्याला त्या तीन गोष्टींबद्दल सांगतो ज्या राजांनी (अजगराने) कॅथलिक धर्माच्या समुद्रातील पशूस दिल्या.

३३० ते ५३८ हा एक विशिष्ट भविष्यसूचक कालखंड आहे, जो पोपसत्तेच्या सामर्थ्यप्राप्तीच्या ‘आठ’ मार्गचिन्हांची व्याख्या करतो. ती आठ पावले लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार कायद्यात पोपसत्तेच्या प्राणघातक जखमेच्या भरून येण्यात पुन्हा पुनरावृत्त होतात.

आठ पायऱ्यांपैकी पहिली पायरी म्हणजे रोम नगर पोपसत्तेला देणे होय, आणि आठवी पायरी म्हणजे त्या नगराला बायबल भविष्यवाणीतील पाचव्या राज्याचे सिंहासन म्हणून देणे होय. यावरून ५३८ हे आसन असल्याचे, आणि ‘आठवी पायरी, म्हणजेच मागील सात पायऱ्यांतील’ असल्याचे ओळख पटते. पहिली पायरी म्हणजे आसन देणे होते आणि आठवी पायरीही आसन देणेच होते; म्हणून, ३३० मधील पहिली पायरी ही अल्फा आहे आणि ५३८ हे ओमेगा आहे. दोन आसने, तीन शिंगे काढून टाकणे, “दैनंदिन” काढून घेणे, क्लोव्हिसचे परिवर्तन आणि जस्टिनियनचा फतवा—हे मिळून एकूण आठ पायऱ्या ठरतात, ज्या विवाह-मिरवणुकीची, आणि शेवटी विवाहाची, ओळख करून देतात.

१७९८ मध्ये, दहा युरोपीय राजांचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या फ्रान्सने, ज्याने ५३८ मध्ये पोपसत्तेला सिंहासनावर बसविले होते, त्याच सिंहासनावरून पोपसत्तेला दूर केले. ५३८ ते १७९८ या इतिहासात दर्शविलेला अल्फा करार-विवाह, प्रकटीकरण सतराव्या अध्यायातील दहा राजांबरोबर पोपसत्तेच्या ओमेगा करार-विवाहाचे पूर्वछायाचित्र ठरतो. ४९६ ते ५३८ पर्यंतची विवाह-मिरवणूक आठ टप्प्यांचे पूर्वरूप दर्शविते, जे संयुक्त संस्थानांच्या शेवटच्या आठ अध्यक्षांशी अनुरूप आहेत. क्लोव्हिस आणि फ्रान्स हे दहा युरोपीय राजांचे प्रतीक आहेत. ते संयुक्त संस्थानांचे प्रतिनिधित्व करतात, जे लवकरच येऊ घातलेल्या रविवार कायद्याच्या वेळी प्रकटीकरण सतराव्या अध्यायातील दहा राजांतील प्रमुख राजा होईल.

दानियेल अकरातील आधीच्या पाच करारविवाहांचा संयोग उत्तरकाळातील सहाव्या व अंतिम करारविवाहाशी होतो. उत्तर व दक्षिण यांच्या अल्फा आणि ओमेगा करारविवाहांमधून दक्षिणेकडील वधू अल्फा असल्याचे, आणि ओमेगा उत्तरकडील वधू असल्याचे ओळखले जाते. मूर्तिपूजक रोमच्या करारविवाहांमध्ये, पूर्वेकडील अल्फा वधू पश्चिमेकडे देण्यात आली होती, आणि 313 मधील ओमेगा ही पश्चिमेकडील वधू होती. हे चार विवाह क्लिओपात्रा पहिली आणि क्लिओपात्रा अंतिम हिच्याद्वारे भविष्यवाणीच्या दृष्टीने परस्पर जोडलेले आहेत. पोपसत्ताक रोमच्या प्रतीकात्मक करारविवाहाने वराला दहा राजांच्या भविष्यसूचक संघराज्यातील प्रमुख राजा म्हणून दर्शविले, जो आपल्या वधूसोबत—रोमची किरमिजी स्त्री—संयुक्त झाला होता. 1798 मध्ये हा घटस्फोट त्या दहा राजांच्या प्रमुख राजाद्वारे अमलात आणण्यात आला.

आपण या गोष्टी पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.