योएलचे पुस्तक आणि लाओदीकेयाची सातव्या-दिवसाची अॅडव्हेंटिस्ट मंडळी - क्रमांक अकरा

उत्तरवृष्टीचा संदेश हा वैयक्तिक तयारीच्या आवाहनासह, कृपाकाळाच्या समीप येणाऱ्या समाप्तीविषयीचा इशारा आहे. या दोन संकल्पना यशयाच्या दर्शनातील दहाव्या व अकराव्या अध्यायांत दर्शविलेल्या आहेत; आणि त्या दानिएल अकराच्या त्या संदेशाच्या संदर्भात दर्शविल्या आहेत, जो १९८९ मध्ये उघड करण्यात आला, आणि ज्याचा गुप्त इतिहास एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाच्या काळात उघड केला जातो; हे लोक त्या दर्शनात यशया व त्याचे पुत्र यांच्या द्वारे दर्शविलेले आहेत. या दोन्ही रेषा एकत्र येऊन अहाजासाठी एक इशारा दर्शवितात, जो त्या लाओदिकी लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो, ज्यांना बायबलमधील भविष्यवाण्यांत सर्वत्र व्यापून राहिलेल्या या दोन आंतरिक व बाह्य रेषांचे “आकलन” नाही.

दानिएल ११:११ आणि प्रकटीकरण ११:११ हे एकाच आंतरिक व बाह्य प्रतिरूपाचे दर्शन घडवितात; यात दानिएल बाह्याचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि प्रकटीकरण आंतरिकाचे. ही दोन आंतरिक व बाह्य “अध्याय आणि वचने” थेट दहाव्या व अकराव्या अध्यायांच्या बाह्य व आंतरिक संदेशांशी जोडली जातात, आणि तसेच ते यशया ११:११ मध्येही घडते.

यशया सहावा अध्याय हा 9/11 आहे आणि 9/11 वेळी संदेशवाहक म्हणून यशयाचे शुद्धीकरण व अभिषेक यांची ओळख करून देतो. सातव्या अध्यायापासून पुढे 9/11 वेळी आलेल्या संदेशाची रूपरेषा दिलेली आहे. दहावा अध्याय दानियेल अकराव्या अध्यायातील शेवटच्या सहा वचनांची भूमिका ओळखून देतो, कारण 1989 मध्ये अंतकाळी उघड करण्यात आलेला तो संदेश होता.

यशयाच्या अकराव्या अध्यायात ९/११ तसेच यशयाचे अभिषेक आणि त्याचा संदेश यांचे प्रतिनिधित्व केले आहे. पहिला पद “यिशै” यामुळे दहाव्या पदाशी जोडला गेलेला आहे; आणि दहावे पद असे म्हणते, “आणि त्या दिवशी,” आणि अकरावे पद पुढे असे म्हणते, “आणि त्या दिवशी असे घडेल की, परमेश्वर आपल्या लोकांच्या उरलेल्या अवशेषास पुन्हा दुसऱ्यांदा प्राप्त करून घेण्यासाठी आपला हात लावील.”

तो दिवस १८५० सालचा होता.

पहिले वचन असे म्हणते, “आणि यिशयाच्या खुंटापासून एक कोंब निघेल, आणि त्याच्या मुळांपासून एक शाखा वाढेल; आणि परमेश्वराचा आत्मा त्याच्यावर विसावेल.” ख्रिस्ताचे हे सामर्थ्यशाली वर्णन पुढेही चालू राहते, परंतु हे वर्णन यशयाच्या दिवसांपेक्षा, किंवा अगदी ख्रिस्त मनुष्यांमध्ये वावरत होता त्या दिवसांपेक्षाही, अधिक प्रमाणात शेवटच्या दिवसांना लागू पडते.

सावधपणे वाचन केल्यास असे ओळखता येते की पहिले ते नववे वचन ही सर्व ख्रिस्ताची ओळख दर्शविणारी वैशिष्ट्ये आहेत, आणि दहाव्या वचनात असे म्हटले आहे, “And there shall come forth a rod.” पहिल्या वचनापासून दहाव्या वचनापर्यंत विचारांच्या प्रवाहात कोणताही खंड नाही. दहावे वचन म्हणते, “and in that day,” जे पहिल्या वचनातील त्याच दिवशी घडले पाहिजे. दहावे वचन आणि पहिले वचन दोन्ही “root” याची ओळख करून देतात, आणि असे करून ही दोन वचने ओळीनंतर ओळ अशा रीतीने एकमेकांशी जोडतात.

पद एक आणि दहा एकत्रितपणे असे म्हणतात, “आणि यिशयाच्या खोडातून एक कोंब निघेल, आणि त्याच्या मुळांतून एक फांदी वाढेल: आणि त्या दिवशी यिशयाचे एक मूळ असेल, जे लोकांसाठी ध्वजचिन्ह म्हणून उभे राहील; त्याच्याकडे अन्यजातीय लोक धाव घेतील; आणि त्याचा विश्रांतीस्थळ गौरवशाली असेल.”

“राजदंड” हे अधिकाराचे प्रतीक आहे.

“दंड” हे निवड, विभागणी आणि विभक्तीकरण यांचे प्रतीक आहे.

कळ्या फुटलेला अहरोनाचा दंड उत्तरकाळातील पावसाच्या काळातील एका “दंडाची” ओळख करून देतो, कारण तेरा “दंडांपैकी” कळ्या फुटलेला अहरोनाचाच “दंड” एकमेव होता. कळ्या फुटणे हे उत्तरकाळातील पावसाच्या काळाचे एक प्रतीक आहे, जेव्हा देव त्या बारा बंडखोर “दंडां” आणि उत्तरकाळातील पावसाचा संदेश असल्याचा दावा करणाऱ्यांमध्ये भेद प्रकट करील; आणि हा भेद एलियाच्या अग्नीच्या प्रदर्शनातूनही दर्शविला गेला आहे, ज्याने खरे आणि खोटे यांतील भिन्नता स्पष्ट केली. “दंड” हे मोजमाप आणि न्यायनिवाडा यांचेही एक प्रतीक आहे.

“काठी” ही येशीच्या खोडातून निघते, आणि “येशी” याचा अर्थ ‘ठळकपणे उभे राहणे’ असा होतो, जसे बायबलमधील भविष्यवाणीत मार्गचिन्हे असतात. फारेस हा प्रत्यक्षात येशीचे “मूळ” होता, आणि फारेस याचा अर्थ “फूट, उसळून बाहेर पडणे किंवा विखुरणे” असा होतो. फारेस हा येशीच्या रक्तवंशाचे मूळ किंवा आरंभ आहे. म्हणून “येशीचे मूळ” हे अल्फा फारेस याचे प्रतीक आहे, आणि ओमेगा म्हणजे येशी—आरंभ आणि शेवट. येशीचे मूळ विखुरण्याने (फारेस) सुरू होते आणि उभा असलेल्या मनुष्याच्या एका मार्गचिन्हावर समाप्त होते. भविष्यसूचक रीतीने पुरुष उभे राहणे हे एका राज्याचे चिन्ह ठरते. बायबलमध्ये फारेस एका रक्तवंशाची सुरुवात करतो, आणि त्याच्या परिचयापूर्वी कोणताही संबंध दाखविला गेलेला नाही; तसेच त्याच्या नावाचा अर्थ ‘फूट’ असा आहे; म्हणून त्याची वंशावळीची नोंद आणि त्याचे नाव, फारेसला आरंभ म्हणून ओळखून देतात, आणि येशीला शेवट ठरवितात. मेल्कीसेदेक हाही बायबलमधील असा एक व्यक्ती आहे की ज्याची यापूर्वीची वंशपरंपरा दर्शविलेली नाही, जसे फारेसच्या बाबतीत आहे. फारेसच्या मुळात हे सत्य अंतर्भूत आहे की तो मेल्कीसेदेकाच्या याजकपदाचे प्रतिनिधित्व करतो, ज्याला अब्राहामाने दशमांश दिले.

मेल्कीसेदेकचा क्रम हा ख्रिस्ताचा याजकीय क्रम आहे.

येश्शेचे मूळ म्हणजे मल्कीसेदेकचे याजकत्व होय, आणि आरंभाने शेवटाचे प्रतिबिंब दाखवले पाहिजे. येश्शे हा मल्कीसेदेकच्या याजकत्वातील उभा राहणारा शेवटचा समूह दर्शवितो, जो यशया यांच्या मते राष्ट्रांसाठी एक ध्वज आहे.

“कांड” म्हणजे ‘(झाडे) तोडणे; झाडाचा खोड किंवा बुंधा (जणू तोडलेला किंवा लावलेला),’ आणि हे “कांड” अशा राज्यातून उगवते ज्यास डॅनिएल अध्याय चारमध्ये नबुखद्नेस्सराप्रमाणे बाजूला काढून टाकण्यात आले आहे. भविष्यवाणीनुसार झाड म्हणजे एक राज्य होय, आणि जेव्हा एखादे राज्य समाप्त होते तेव्हा ते झाड तोडले गेलेले असते.

या उताऱ्यातील “अंकुर” हा एखाद्या वरच्या फांदीतून नव्हे, तर तोडलेल्या बुंध्यातून निघतो. बुंध्याने दर्शविलेल्या पूर्वीच्या राज्यातून “दंड”—अधिकाराचे प्रतीक—उद्भवतो, आणि तो अधिकार “दंड” उत्तरकाळच्या पावसाच्या संदेशातील “कळ्या व फुले” धारण करतो की नाही, यावर आधारित असतो. तो अधिकार पूर्वीच्या, परंतु तोडून टाकलेल्या, राज्यातून प्राप्त झालेला असतो.

“मूळ” हे “येशयाचे मूळ” आहे, आणि “ठोकळ्यातून” निघणारा “कोंब” त्या “ठोकळ्यातून” येतो ज्याची मुळे येशयाचे मूळ आहेत. अधिकार उत्पन्न करणारा कोंब ठोकळ्यातून येतो, पण “फांदी” मूळातून येते—आणि मूळच ते ध्वजचिन्ह आहे. मूळ हा आरंभ आहे आणि शेवट म्हणजे फांदी.

“शाखा” या शब्दाचा अर्थ रखवालदार किंवा मार्गचिन्ह असा होतो. यशया आपल्याला कळवितो की शाखा रविवारच्या कायद्याच्या वेळी येते.

सात स्त्रिया ज्याचा हात धरतात तो “एक मनुष्य” म्हणजे पोप होय; तो रविवारीच्या कायद्याच्या वेळी त्या सातांपैकी असलेला आठवा ठरतो, आणि अशा रीतीने जहाजावरील 8 जीवांची बनावट नक्कल करतो. रविवारीच्या कायद्याच्या वेळी, “त्या दिवशी” “परमेश्वराची फांदी सुंदर व गौरवशाली होईल,” “जेव्हा परमेश्वर न्यायाच्या आत्म्याने आणि जाळण्याच्या आत्म्याने सियोनच्या कन्यांची मलिनता धुऊन टाकील, आणि यरुशलेमच्या रक्तदोषाला तिच्या मध्यातून शुद्ध करील.” न्यायाच्या आत्म्याने आणि जाळण्याच्या आत्म्याने होणारे हे शुद्धीकरण रविवारीच्या कायद्याच्या वेळी मलाखी तीनमध्ये कराराचा दूत याच्याकडून पूर्ण केले जाते. “सुंदर फांदी” म्हणजे एक लाख चव्वेचाळीस हजार; ते बुंध्यातून नव्हे, तर यिशयाच्या मुळापासून येतात, जेच निशाण आहे.

त्यांचा अधिकार त्या दंडाद्वारे दर्शविला आहे जो पडलेल्या राज्याच्या एका फांदीतून आला. फिलाडेल्फियाचे राज्य 1856 पासून 1863 पर्यंत पडले, आणि त्या पडलेल्या राज्यात स्थापन झालेला अधिकार रविवारच्या कायद्याच्या वेळी पुन्हा स्थापन केला जातो. जेव्हा निशाण असलेली ती फांदी उंचावली जाते, तेव्हा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांची लाओदिकीया चळवळ एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या फिलाडेल्फियन चळवळीकडे संक्रमण करते. तेव्हाच मिलराइट किंवा फिलाडेल्फियन राज्यातून आलेला अधिकार किंवा दंड यशया 22:22 मध्ये एल्याकीमवर ठेवलेल्या किल्लीद्वारे दर्शविला जातो.

हा श्लोक २२ ऑक्टोबर, १८४४ याची नोंद करतो आणि एल्याकीमला एक “किल्ली” प्राप्त होत असल्याचे दर्शवितो. यापूर्वीच्या दोन श्लोकांत लाओदिकीया यांचा अधिकार शेब्नाकडून काढून घेऊन एल्याकीमला देण्यात येतो. रविवारच्या कायद्याच्या वेळी, निवडलेल्या करारातील लोकांना एकदा देण्यात आलेला अधिकार लाओदिकीयन सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिझमच्या राज्याकडून काढून घेऊन फिलाडेल्फियन चळवळीच्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या राज्याला दिला जातो—जे गौरवाचे राज्य आहे.

अधिकाराचा दंड, जो पेत्राला दिलेल्या किल्लीच्या रूपाने दर्शविला आहे, तो यशया 22:22 मध्ये एलियाकीमाच्या खांद्यावर ठेवण्यात आलेला आहे. रविवारच्या कायद्याच्या थोडे आधी ख्रिस्ताबरोबर करारात प्रवेश करणाऱ्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या फांदीचे पेत्र प्रतिनिधित्व करतो. या उताऱ्यात पेत्र कैसरिया फिलिप्पी येथे आहे, जे दानियेल अकरा मधील तेराव्या ते पंधराव्या वचनांतील पानियम आहे. त्याचे नाव बदलले जाते, जे करारसंबंध दर्शविते; आणि पेत्र या नावाकडे पाहताना, त्यातील प्रत्येक अक्षराच्या क्रमांकित स्थानांचा गुणाकार केल्यास, ते 144,000 एवढे ठरते. शब्ना चेंडूसारखा एखाद्या मोकळ्या मैदानात फेकला गेला असता एलियाकीमावर जो अधिकार, किंवा दंड, किंवा किल्ली ठेवण्यात येतो, तोच तो “दंड” आहे, जो फिलाडेल्फियन मिलराईट अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या त्या बुंध्यातून निघतो, जो 1856 ते 1863 या काळात तोडून टाकण्यात आला होता.

गव्ह आणि तण यांच्या विभाजनाच्या वेळी पेत्र देवाच्या करारबद्ध लोकांचा अधिकार प्राप्त करीत आहे, कारण गव्ह पेन्टेकोस्तच्या लहर-भाकर अर्पणाप्रमाणे उचलला जाणार आहे. तण प्रथम वेगळे केले जातात, जसे पेन्टेकोस्तच्या लहर-भाकरांतील खमीर भाजण्याच्या प्रक्रियेद्वारे काढून टाकला जातो, त्यातून दर्शविले आहे. काठी किंवा किल्लीचा अधिकार पडलेल्या राज्याच्या बुंध्यापासून येतो, आणि जो फांदी ध्वजचिन्ह आहे ती यिशैच्या मुळापासून येते आणि ती यिशैचे मूळही आहे, कारण येशू एखाद्या गोष्टीचा अंत एखाद्या गोष्टीच्या आरंभाने स्पष्ट करतो. मूळ हा आरंभ आहे आणि फांदी हा अंत आहे. हा भविष्यसूचक अनुप्रयोग ख्रिस्ताच्या काळातील किंवा आजच्या कुतर्क करणाऱ्या यहूद्यांना समजू शकत नाही, कारण तो उत्तरवृष्टीच्या पद्धतिशास्त्राचा प्रमुख सिद्धांत आहे, आणि तो दावीदाच्या घराण्याच्या किल्लीप्रमाणेही दर्शविला आहे. ती किल्ली दावीदाच्या घराण्याचे बंद केलेले दार उघडते. ती किल्ली स्वर्गीय पवित्रस्थानाकडे, म्हणजे दावीदाच्या घराण्याकडे, दार उघडते. 22 ऑक्टोबर 1844 चा अल्फा रविवार कायद्याच्या ओमेगामध्ये पुनरावृत्त होतो.

यिशयाचा पुत्र दावीद एक गूढ विधान नोंदवितो, ज्याने ख्रिस्ताच्या दिवसांत कुतर्क करणाऱ्या यहूद्यांबरोबर पुढील सर्व चर्चा संपुष्टात आणली; अशा रीतीने यहूद्यांप्रती त्याच्या साक्षीचाही शेवट झाला.

पल्मोनीने हा उतारा स्तोत्रसंहिता 110 मध्ये ठेवण्याचे ठरविले, आणि अर्थातच तो गणिताच्या जगात विशेष संख्या म्हणून ओळखला जाणारा आणखी एक अंक आहे. “220” चे अर्धे आणि “11” चे दहापट एखाद्या आत्म्यास “110” या संख्येला काही महत्त्व आहे, अशी अपेक्षा करण्यास प्रवृत्त करील; आणि खरोखरच तसे आहे—जसे हा उताराही महत्त्वाचा आहे. ते दावीदाचे गीत आहे, आणि दावीद हा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचा प्रतीक आहे; म्हणून ते द्राक्षमळ्याच्या गीतातील एक वचन आहे, जे मोशे आणि कोकरू यांच्या गीताचे स्वरूप धारण करते. ते हे दर्शविते की द्राक्षमळ्याचे पूर्वीचे कुळवाडी केव्हा मागे टाकले जातात आणि द्राक्षमळा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांना दिला जातो. जेव्हा ते घडते, तेव्हा तो “तुझ्या सामर्थ्याचा दिवस” असतो, जो पेन्टेकोस्टच्या ऋतूच्या परमोच्च बिंदूवर पेन्टेकोस्टच्या सामर्थ्याशी अनुरूप ठरतो.

देवाचे लोक “इच्छुक” असतील त्या दिवशी, जेव्हा ते “पहाटेच्या गर्भातून” “तुझ्या तरुणाईच्या दवाबरोबर” प्रकट होतील. नवजन्म हे परिवर्तन आणि जीवन यांचे एक दृष्टांत आहे. एक लाख चव्वेचाळीस हजार जुलै २०२३ मध्ये गर्भातून घेतले गेले, आणि ते त्यांच्या तरुणाईच्या दवासह जन्मले, कारण त्यांचा जन्म मध्यरात्रीच्या हाकाच्या संदेशात झाला, जो प्रारंभी, किंवा त्यांच्या “तरुणाईत,” मिलेराइटांबरोबरही घडला होता. तेच दव आहे, कारण ही ओमेगा इतिहासाच्या अंतर्गत अल्फा इतिहासाची पुनरावृत्ती आहे. त्यांच्या ‘सामर्थ्यप्राप्तीच्या’ “दिवशी,” जेव्हा शेब्ना त्याच्या “स्थानावरून, आणि” त्याच्या “अवस्थेतून” हाकलला जातो आणि खाली “ओढला” जातो, तेव्हा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांना ओमेगा याजक बनविले जाते, कारण ते मेल्कीसेदेकच्या क्रमाप्रमाणे बनविले जातात; कारण एक लाख चव्वेचाळीस हजार मृत्यूची चव चाखणार नाहीत, किंवा मेल्कीसेदेकप्रमाणे ते सदासर्वकाळ याजक आहेत.

“त्याच्या सामर्थ्याच्या दिवशी” प्रभू “आपल्या सामर्थ्याचा दंड सियोनमधून” पाठवील. त्याच्या राज्यांच्या—कृपा (न्याय्य ठरविणे) आणि गौरव (पवित्रीकरण)—अधिकार त्याच्या गौरवमय मुकुट धारण करणाऱ्यांवर ठेवण्यात आला आहे, कारण ते त्याच्या राज्याचे प्रतिनिधित्व करतात. ते सियोनमधून पाठविले जातात, कारण सियोनचा अर्थ एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या ध्वजाचे प्रतिनिधित्व करतो.

अल्फा आणि ओमेगा—आरंभ आणि समाप्ती—या दृष्टीने ख्रिस्ताशी दावीदाचे असलेले भविष्यवाणीपर नाते हे “line upon line” या पद्धतीचे प्रमुख नियम आहे; आणि तो नियम वादग्रस्त यहुद्यांना जितका समजू शकला नाही, तितकाच एखाद्या लाओदिकीया स्थितीतील सेव्हन्थ-डे ॲडव्हेंटिस्टालाही हे समजत नाही की मिडनाईट क्रायच्या संदेशाच्या काळात मिलेराइट्सचा इतिहास हाच तो काळ होता, जेव्हा ॲडव्हेंटिझमच्या तारुण्यात स्वर्गातील दव ओतले गेले होते. तुझ्या तारुण्याचे “दव” हे एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांवर आहे, आणि त्याची शिंपण 9/11 पासून आरंभ झाली; आणि रविवारचा नियम हा “सामर्थ्याचा दिवस” आहे, जेव्हा उरलेले लोक मेल्कीसेदेकाच्या क्रमाप्रमाणे याजक म्हणून अभिषिक्त केले जातात.

लाओदिकीया येथील सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिझमच्या बुंध्यातून (लढाऊ मंडळी) फांदी (विजयी मंडळी) निघते; आणि यिशयाच्या मुळातून एक लाख चव्वेचाळीस हजार—हे त्याच्या सामर्थ्याच्या दिवशी लाटार्पण म्हणून उंचाविलेले गौरवशाली फळाची फांदी आहेत.

पुढील लेखात आपण या विचारांचा पुढे ऊहापोह करू.