योएलचे पुस्तक आणि लाओदिकीय सातव्या दिवसाच्या अॅडव्हेंटिस्ट मंडळी — क्रमांक पस्तीस

“देवाने आपला दूत अशा एका शेतकऱ्याच्या अंतःकरणावर कार्य करण्यासाठी पाठविला, ज्याने बायबलवर विश्वास ठेवला नव्हता, जेणेकरून त्याला भविष्यवाण्यांचा शोध घेण्यास प्रवृत्त करता येईल. देवाचे दूत त्या निवडलेल्या पुरुषाला वारंवार भेट देत होते, त्याच्या मनाचे मार्गदर्शन करण्यासाठी आणि देवाच्या लोकांसाठी सदैव गूढ राहिलेल्या भविष्यवाण्या त्याच्या समजेस उघड करण्यासाठी. सत्याच्या साखळीची सुरुवात त्याला देण्यात आली, आणि तो दुवा मागून दुवा शोधत पुढे जाऊ लागला, इतके की शेवटी त्याने देवाच्या वचनाकडे आश्चर्याने व प्रशंसाभावाने पाहिले. त्याने तेथे सत्याची एक परिपूर्ण साखळी पाहिली. जे वचन त्याने प्रेरणारहित समजले होते, तेच आता त्याच्या दृष्टीसमोर आपल्या सौंदर्यात आणि तेजात उघड झाले. त्याने पाहिले की शास्त्राचा एक भाग दुसऱ्याचे स्पष्टीकरण करतो; आणि जेव्हा एखादा उतारा त्याच्या समजेस बंद झाला, तेव्हा वचनाच्या दुसऱ्या भागात त्याला त्याचे स्पष्टीकरण करणारे ते आढळले. त्याने देवाच्या पवित्र वचनाकडे आनंदाने आणि अत्यंत आदर व भययुक्त भक्तिभावाने पाहिले.” Early Writings, 230.

“विल्यम मिलर यांचे स्वप्न”

“मी स्वप्नात पाहिले की देवाने, एका अदृश्य हाताने, मला साधारण दहा इंच लांब व सहा इंच चौरस अशी, आबनूस व मोत्यांनी अत्यंत कौशल्यपूर्ण जडविलेली एक विलक्षण पेटी पाठविली. त्या पेटीला एक किल्ली जोडलेली होती. मी तात्काळ ती किल्ली घेतली व पेटी उघडली; तेव्हा, माझ्या आश्चर्य व विस्मयास, ती सर्व प्रकारच्या व सर्व आकारांच्या रत्नांनी, हिऱ्यांनी, बहुमोल दगडांनी, आणि प्रत्येक परिमाण व मूल्याच्या सोन्या-चांदीच्या नाण्यांनी भरलेली आहे, असे मला आढळले; आणि ती सर्व त्यांच्या त्यांच्या जागी त्या पेटीत सुंदर रीतीने मांडलेली होती; आणि अशा प्रकारे मांडलेली असल्यामुळे त्यांनी असा प्रकाश व वैभव परावर्तित केले, की ज्याची तुलना केवळ सूर्याशीच होऊ शकेल.”

“या अद्भुत दृश्याचा आनंद मी एकटीनेच घ्यावा, हे माझे कर्तव्य नाही, असे मला वाटले; जरी त्यातील तेज, सौंदर्य आणि मूल्य यांमुळे माझे हृदय अत्यानंदित झाले होते. म्हणून मी ते माझ्या खोलीतील मध्यवर्ती टेबलावर ठेवले आणि ज्यांना इच्छा असेल त्यांनी येऊन या जीवनात मनुष्याने कधी पाहिलेल्या सर्वांत गौरवशाली व तेजस्वी दृश्याचे दर्शन घ्यावे, असा निरोप दिला.

“लोक आत येऊ लागले; सुरुवातीला संख्या थोडी होती, परंतु नंतर ती वाढून मोठ्या जमावात परिवर्तित झाली. त्यांनी जेव्हा प्रथम त्या पेटीत डोकावून पाहिले, तेव्हा ते आश्चर्यचकित होत आणि आनंदाने उद्गार काढीत. परंतु प्रेक्षकांची संख्या वाढू लागली तेव्हा प्रत्येकजण त्या रत्नांना हात लावून त्यांना हलवू लागला, ती पेटीतून बाहेर काढून टेबलावर विखुरू लागला.

“मला असे वाटू लागले की मालक माझ्या हातून पुन्हा ती पेटी आणि ती रत्ने मागेल; आणि जर मी त्यांना विखुरू दिले, तर पूर्वीप्रमाणे मी त्यांना पुन्हा पेटीत त्यांच्या जागी कधीच ठेवू शकणार नाही; आणि मला असे जाणवले की त्या उत्तरदायित्वाला मी कधीच तोंड देऊ शकणार नाही, कारण ते अत्यंत मोठे असेल. तेव्हा मी लोकांना त्यांना हात लावू नये, किंवा त्यांना पेटीतून बाहेर काढू नये, अशी विनवणी करू लागलो; परंतु मी जितकी अधिक विनवणी केली, तितकीच त्यांनी त्यांची अधिक विखुरण केली; आणि आता ते जणू ती सर्व रत्ने संपूर्ण खोलीभर, फरशीवर आणि खोलीतील प्रत्येक फर्निचरच्या वस्तूवर विखुरत होते.”

“त्यानंतर मी पाहिले की त्यांनी अस्सल रत्ने आणि नाणी यांच्यामध्ये असंख्य प्रमाणात बनावट रत्ने आणि खोटी नाणी विखुरली होती. त्यांच्या नीच वर्तनामुळे आणि कृतघ्नतेमुळे मी अत्यंत संतप्त झालो, आणि त्याबद्दल मी त्यांना धिक्कारले व ताडिले; परंतु मी जितके अधिक त्यांना ताडिले, तितकीच त्यांनी अस्सल रत्ने आणि खरी नाणी यांच्यामध्ये बनावट रत्ने आणि खोटी नाणी अधिक प्रमाणात विखुरली.”

“मग मी माझ्या शारीरिक आत्म्यात व्याकुळ झाले आणि त्यांना खोलीबाहेर ढकलण्यासाठी शारीरिक बळाचा उपयोग करू लागले; पण मी एकाला बाहेर ढकलत असताना, आणखी तिघे आत येत आणि माती, लाकडाचे कापरे, वाळू, आणि सर्व प्रकारचा कचरा आत आणत, इतके की त्यांनी प्रत्येक खरे रत्न, हिरे, आणि नाणी झाकून टाकली, जी सर्व दृष्टीआड झाली. त्यांनी माझी पेटीही फाडून तुकडे केले आणि ती त्या कचऱ्यात विखुरून टाकली. मला वाटले की माझ्या दुःखाची किंवा माझ्या क्रोधाची कोणालाही पर्वा नव्हती. मी पूर्णपणे निरुत्साहित व खचून गेले, आणि बसून रडू लागले.

“अशा प्रकारे माझ्या मोठ्या हानीमुळे आणि जबाबदारीमुळे मी रडत व शोक करीत असताना, मला देवाची आठवण झाली, आणि त्याने मला सहाय्य पाठवावे म्हणून मी उत्कटतेने प्रार्थना केली.

“ताबडतोब दार उघडले, आणि एक मनुष्य खोलीत प्रवेशला; तेव्हा लोक सर्वजण तेथून निघून गेले; आणि त्याने, आपल्या हातात धूळ झाडण्याचा झाडू घेऊन, खिडक्या उघडल्या, आणि खोलीतील धूळ व कचरा झाडून काढण्यास सुरुवात केली.

“मी त्याला थांबण्याची विनवणी केली, कारण त्या कचऱ्यामध्ये काही मौल्यवान रत्ने विखुरलेली होती.

त्याने मला “भीऊ नकोस” असे सांगितले, कारण तो “त्यांची काळजी घेईल.”

“मग, तो धूळ व कचरा, खोटे दागिने आणि बनावट नाणी झाडत असताना, ते सर्व ढगाप्रमाणे वर उठून खिडकीतून बाहेर गेले, आणि वाऱ्याने त्यांना दूर वाहून नेले. त्या गडबडीत मी क्षणभर डोळे मिटले; जेव्हा मी ते उघडले, तेव्हा सारा कचरा नाहीसा झाला होता. मौल्यवान रत्ने, हिरे, सोन्या-चांदीची नाणी, खोलीभर विपुल प्रमाणात विखुरलेली पडली होती.

“मग त्याने मेजावर एक पेटी ठेवली; ती पूर्वीच्या पेटीपेक्षा कितीतरी मोठी व अधिक सुंदर होती; आणि त्याने मूठमूठभर रत्ने, हिरे, नाणी गोळा करून त्या पेटीत टाकली, जोपर्यंत एकही वस्तू शिल्लक राहिली नाही; जरी त्यांपैकी काही हिरे सुईच्या टोकाएवढेही मोठे नव्हते.”

“त्यानंतर त्याने मला ‘ये आणि पाहा’ असे आवाहन केले.”

“मी त्या पेटीत डोकावून पाहिले, पण त्या दृश्याने माझे डोळे दिपून गेले. ते त्यांच्या पूर्वीच्या तेजापेक्षा दहापट अधिक गौरवाने चमकत होते. मला वाटले, ज्या दुष्ट लोकांनी त्यांना विखुरून धुळीत तुडविले होते, त्यांच्या पायांनी वाळूत घासून ते स्वच्छ केले गेले असावेत. ती त्या पेटीत सुंदर क्रमाने, प्रत्येक वस्तू आपल्या जागी, अशा रीतीने मांडलेली होती की ज्याने ती फेकून दिली त्याच्या कोणत्याही उघड खुणा दिसत नव्हत्या. मी अत्यानंदाने उद्गारले, आणि त्या उद्गाराने माझी जाग आली.” Early Writings, 81–83.

आणि जेव्हा ते आपली साक्ष पूर्ण करतील, तेव्हा अथांग खाईतून वर येणारे श्वापद त्यांच्याविरुद्ध युद्ध करील, आणि त्यांवर विजय मिळवील, व त्यांना ठार मारील. आणि त्यांची प्रेते त्या महान नगरीच्या रस्त्यावर पडून राहतील; जी आत्मिक अर्थाने सदोम व मिसर अशी कहलावली जाते, जिथे आपल्या प्रभूलाही वधस्तंभावर खिळण्यात आले. आणि लोक, वंश, भाषा आणि राष्ट्र यांपैकी लोक त्यांची प्रेते साडेतीन दिवस पाहतील, आणि त्यांची प्रेते कबरीत ठेवू देणार नाहीत. आणि पृथ्वीवर राहणारे त्यांच्यावर आनंद करतील, व उल्हास करतील, आणि एकमेकांना भेटवस्तू पाठवतील; कारण या दोन संदेष्ट्यांनी पृथ्वीवर राहणाऱ्यांना क्लेश दिला होता. प्रकटीकरण ११:७–१०.

आणि ती स्त्री अरण्यात पळून गेली, तेथे देवाने तिच्यासाठी एक जागा तयार करून ठेवली होती, जेणेकरून तेथे तिचे एक हजार दोनशे साठ दिवस पालनपोषण व्हावे. प्रकटीकरण 12:6.

आणि कोकराने त्या मुद्रांपैकी एक मुद्रा उघडली तेव्हा मी पाहिले, आणि गडगडाटाच्या आवाजाप्रमाणे मी त्या चार प्राण्यांपैकी एकाला असे म्हणताना ऐकले, “ये आणि पाहा.” … आणि त्याने दुसरी मुद्रा उघडली तेव्हा मी दुसऱ्या प्राण्याला असे म्हणताना ऐकले, “ये आणि पाहा.” … आणि त्याने तिसरी मुद्रा उघडली तेव्हा मी तिसऱ्या प्राण्याला असे म्हणताना ऐकले, “ये आणि पाहा.” … आणि त्याने चौथी मुद्रा उघडली तेव्हा मी चौथ्या प्राण्याचा आवाज असे म्हणताना ऐकला, “ये आणि पाहा.” प्रकटीकरण 6:1, 3, 5, 7.

आणि मी तुम्हांला अन्यजातीय लोकांमध्ये पांगवून टाकीन, आणि तुमच्या पाठोपाठ तलवार उपसून धरीन; आणि तुमचा देश उध्वस्त होईल, आणि तुमची नगरे ओसाड पडतील. लेवीय 26:33.

“पवित्रस्थानाच्या शुद्धीकरणासाठी आपल्या महायाजक या नात्याने ख्रिस्ताचे परमपवित्र स्थानी येणे, दानियेल 8:14 मध्ये दर्शविल्याप्रमाणे; मनुष्यपुत्राचे पुरातन दिवसांच्या सन्निधीस येणे, दानियेल 7:13 मध्ये मांडिल्याप्रमाणे; आणि मलाखीने पूर्वसूचित केल्याप्रमाणे प्रभूचे आपल्या मंदिरात येणे—हे सर्व एकााच घटनेची वर्णने आहेत; आणि हेच मत्तय 25 मधील दहा कुमारिकांच्या दृष्टांतात ख्रिस्ताने वर्णिलेल्या वराच्या विवाहास येण्याद्वारेही प्रतिरूपित केलेले आहे.” The Great Controversy, 426.

आणि त्या दिवशी परमेश्वर त्यांचा देव आपल्या लोकांच्या कळपाप्रमाणे त्यांना तारण देईल; कारण ते त्याच्या देशावर ध्वजाप्रमाणे उंचावलेले मुकुटातील रत्नांप्रमाणे असतील. कारण त्याची कृपा किती महान आहे, आणि त्याचे सौंदर्य किती महान आहे! धान्य तरुणांना आनंदित करील, आणि नवे द्राक्षारस कुमारिकांना. उत्तरवृष्टिच्या काळी परमेश्वराकडे पावसाची याचना करा; मग परमेश्वर तेजस्वी मेघ निर्माण करील आणि त्यांना पावसाच्या सरी देईल, आणि प्रत्येकास शेतातील गवत देईल. कारण मूर्तींनी व्यर्थ गोष्टी बोलल्या आहेत, आणि भविष्य सांगणाऱ्यांनी असत्य पाहिले आहे, आणि त्यांनी खोटी स्वप्ने सांगितली आहेत; ते व्यर्थ सांत्वन करतात; म्हणून ते कळपाप्रमाणे भटकले; मेंढपाळ नसल्यामुळे ते क्लेशित झाले. माझा क्रोध मेंढपाळांवर प्रज्वलित झाला, आणि मी बोकडांना शिक्षा केली; कारण सेनाधीश परमेश्वराने आपल्या कळपाला, म्हणजे यहूदाच्या घराण्याला, भेट दिली आहे, आणि युद्धात त्यांना आपल्या शोभिवंत अश्वाप्रमाणे केले आहे. जखऱ्या 9:16–10:3.

आणि कोकरूने मोहोरांपैकी एक मोहर उघडली तेव्हा मी पाहिले, आणि मेघगर्जनेप्रमाणे ध्वनी होत असताना, त्या चार प्राण्यांपैकी एकजण म्हणताना मी ऐकले, ये आणि पाहा. आणि मी पाहिले, आणि पाहा, एक पांढरा घोडा होता; आणि जो त्याच्यावर बसला होता त्याच्याजवळ धनुष्य होते; आणि त्याला एक मुकुट देण्यात आला; आणि तो जिंकत व जिंकण्यासाठी निघून गेला. प्रकटीकरण ६:१, २.

आणि मी स्वर्ग उघडलेला पाहिला; आणि पाहा, एक पांढरा घोडा; आणि जो त्यावर बसला होता त्याला विश्वासू आणि सत्य असे म्हटले गेले, आणि तो नीतिमत्त्वाने न्याय करतो व युद्ध करतो. त्याचे डोळे अग्नीच्या ज्वालेसारखे होते, आणि त्याच्या मस्तकावर अनेक मुकुट होते; आणि त्याच्यावर एक नाव लिहिलेले होते, जे कोणालाही माहीत नव्हते, फक्त त्यालाच. आणि तो रक्तात बुडविलेल्या वस्त्राने परिधान केलेला होता; आणि त्याचे नाव देवाचे वचन असे आहे. आणि स्वर्गात जी सैन्ये होती ती त्याच्या मागे पांढऱ्या घोड्यांवर बसून चालली होती, ती शुभ्र व शुद्ध तलम कापडाने परिधान केलेली होती. प्रकटीकरण 19:11–14.

सर्व दशांश भांडारगृहात आणा, म्हणजे माझ्या घरात अन्न असावे; आणि यावरून आता माझी परीक्षा पाहा, सेनाधीश परमेश्वर म्हणतो, मी तुमच्यासाठी आकाशाची खिडक्या उघडून तुमच्यावर असा आशीर्वाद ओतीन की, तो सामावून घेण्यासही जागा उरणार नाही. मलाखी 3:10.

“भाऊ मिलर यांचे स्वप्न”

“खालील स्वप्न दोन वर्षांहून अधिक काळापूर्वी Advent Herald मध्ये प्रकाशित झाले होते. तेव्हा मला दिसले की त्याने आमच्या भूतकाळातील दुसऱ्या आगमनासंबंधीच्या अनुभवाची स्पष्ट रूपरेषा दर्शविली होती, आणि देवाने हे स्वप्न विखुरलेल्या कळपाच्या हितासाठी दिले होते.

“परमेश्वराच्या महान व भयावह दिवसाच्या निकट आगमनाच्या चिन्हांपैकी देवाने स्वप्ने ठेवली आहेत. योएल 2:28–31; प्रेषितांची कृत्ये 2:17–20 पहा. स्वप्ने तीन प्रकारे येऊ शकतात; पहिले, ‘व्यवहारांच्या गर्दीमुळे.’ उपदेशक 5:3 पहा. दुसरे, जे सैतानाच्या अशुद्ध आत्म्याखाली व त्याच्या फसवणुकीत आहेत, त्यांना त्याच्या प्रभावामुळे स्वप्ने पडू शकतात. अनुवाद 8:1–5; यिर्मया 23:25–28; 27:9; 29:8; जखऱ्या 10:2; यहूदा 8 पहा. आणि तिसरे, देवाने सदैव आपल्या लोकांना स्वप्नांद्वारे, जी देवदूतांच्या व पवित्र आत्म्याच्या कार्यवाहीने येतात, कमी-अधिक प्रमाणात शिकविले आहे, आणि अजूनही शिकवितो. जे सत्याच्या निर्मळ प्रकाशात उभे आहेत, तेव्हा देव त्यांना स्वप्न देतो तेव्हा ते जाणतील; आणि असे लोक फसव्या स्वप्नांनी भ्रमित होऊन भरकटविले जाणार नाहीत.”

“‘आणि तो म्हणाला, आता माझी वचने ऐका; तुमच्यामध्ये एखादा संदेष्टा असेल, तर मी परमेश्वर त्यास दर्शनात स्वतःला प्रकट करीन, आणि स्वप्नात त्याच्याशी बोलेन.’ संख्या 12:6. याकोब म्हणाला, ‘परमेश्वराचा दूत स्वप्नात माझ्याशी बोलला.’ उत्पत्ति 31:2. ‘आणि देव रात्रीच्या स्वप्नात अरामी लाबानकडे आला.’ उत्पत्ति 31:24. योसेफाची स्वप्ने [उत्पत्ति 37:5–9,] आणि मग मिसरदेशात त्यांच्या पूर्णत्वाचा रोचक इतिहास वाचा. ‘गिबोन येथे परमेश्वर रात्री स्वप्नात शलमोनाला प्रकट झाला.’ 1 राजे 3:5. दानियेलाच्या दुसऱ्या अध्यायातील ते महान आणि अत्यंत महत्त्वाचे प्रतिमादर्शन स्वप्नात देण्यात आले, तसेच सातव्या अध्यायातील चार पशू इत्यादीही. हेरोद जेव्हा बाल तारणाऱ्याचा नाश करू पाहत होता, तेव्हा योसेफाला मिसरदेशात पळून जाण्याची सूचना स्वप्नात देण्यात आली. मत्तय 2:13.”

“‘आणि शेवटच्या दिवसांत असे होईल, देव म्हणतो, की मी माझ्या आत्म्यापासून सर्व देहावर ओतीन; आणि तुमचे पुत्र व तुमच्या कन्या भविष्यवाणी करतील, आणि तुमचे तरुण दृष्टान्त पाहतील, आणि तुमचे वृद्ध स्वप्ने पाहतील.’ प्रेषितांची कृत्ये 2:17.

“भविष्यवाणीचे वरदान, स्वप्ने व दृष्टांत यांच्या द्वारे, येथे पवित्र आत्म्याचे फळ आहे; आणि अखेरच्या दिवसांत ते चिन्ह ठरेल इतक्या प्रमाणात प्रकट होणार आहे. हे सुवार्तेच्या मंडळीतील वरदानांपैकी एक आहे.”

“‘आणि त्याने कित्येकांना प्रेषित, आणि कित्येकांना संदेष्टे; आणि कित्येकांना सुवार्तिक; आणि कित्येकांना मेंढपाळ व शिक्षक असे दिले; संतांच्या परिपूर्णतेसाठी, सेवाकार्यासाठी, ख्रिस्ताच्या देहाच्या उभारणीसाठी.’ इफिसकरांस 4:11, 12.”

“‘आणि देवाने मंडळीत काहींना नेमिले आहे, प्रथम प्रेषित, दुसरे म्हणजे संदेष्टे,’ इत्यादी. १ करिंथकरांस १२:२८. ‘संदेष्टेपणाचा तुच्छभाव करू नका.’ १ थेस्सलनीकाकरांस ५:२०. तसेच प्रेषितांची कृत्ये १३:१; २१:९; रोमकरांस ७:६; १ करिंथकरांस १४:१, २४, ३९ पाहा. संदेष्टे किंवा संदेष्टेपण हे ख्रिस्ताच्या मंडळीच्या उन्नतीसाठी आहेत; आणि देवाच्या वचनातून असा कोणताही पुरावा प्रस्तुत करता येत नाही की, सुवार्तिक, पास्टर आणि शिक्षक यांचे कार्य थांबण्यापूर्वी ते थांबणार होते. परंतु आक्षेप घेणारा म्हणतो, ‘इतकी पुष्कळ खोटी दर्शने आणि स्वप्ने झाली आहेत की, अशा प्रकारच्या कोणत्याही गोष्टीवर मी विश्वास ठेवू शकत नाही.’ हे खरे आहे की सैतानाकडे त्याची बनावट प्रतिकृती आहे. त्याच्याकडे नेहमीच खोटे संदेष्टे होते, आणि फसवणूक व विजय यांच्या या त्याच्या शेवटच्या घटकेत तर आपण त्यांची अपेक्षा निश्चितच करू शकतो. जे लोक अशा विशेष प्रकटीकरणांना नाकारतात, कारण बनावट गोष्ट अस्तित्वात आहे, ते तितक्याच योग्यतेने आणखी एक पाऊल पुढे जाऊन देवाने कधीही मनुष्याला स्वप्नात किंवा दर्शनात स्वतःला प्रकट केले नाही असेही नाकारू शकतात; कारण बनावट गोष्ट तर नेहमीच अस्तित्वात होती.”

“स्वप्ने आणि दर्शनें ही ती साधने आहेत ज्यांच्याद्वारे देवाने स्वतःला मनुष्यास प्रकट केले आहे. याच साधनाद्वारे त्याने संदेष्ट्यांशी भाषण केले; त्याने सुवार्तेच्या मंडळीतील देणग्यांमध्ये भविष्यवाणीची देणगी ठेवली आहे, आणि ‘शेवटच्या दिवसांच्या’ इतर चिन्हांबरोबर स्वप्ने व दर्शनें यांचाही समावेश केला आहे.” आमेन.

“वरील निरीक्षणांमध्ये माझा उद्देश असा आहे की, आक्षेप शास्त्राधिष्ठित रीतीने दूर करावेत आणि पुढील विवेचनाकरिता वाचकाचे मन तयार करावे.”

“डब्ल्यू. एम. मिलर,

“लो हॅम्प्टन, न्यू यॉर्क, ३ डिसेंबर, १८४७.” जेम्स व्हाइट, बंधू मिलर यांचे स्वप्न, १–६.

“1. ‘पेटी’ ही आपल्या प्रभु येशू ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनासंबंधी बायबलमधील महान सत्यांचे प्रतिनिधित्व करते, जी जगाला प्रसिद्ध करण्यासाठी बंधू मिलर यांना देण्यात आली होती.”

“२. ‘जोडलेली किल्ली’ म्हणजे भविष्यवाणीच्या वचनाचे अर्थ लावण्याची त्याची पद्धत होती—शास्त्राची शास्त्राशी तुलना करणे—बायबल हे स्वतःचेच भाष्यकार आहे. या किल्लीने बंधू मिलर यांनी ‘पेटी,’ किंवा जगासाठी आगमनाचा महान सत्य, उघडला.”

“३. ‘सर्व प्रकारचे व सर्व आकारांचे’ असे ‘पेटीत त्यांच्या त्यांच्या जागी अतिशय सुंदर रीतीने मांडलेले’ ‘रत्ने, हिरे, इत्यादी’ हे देवाची मुले [Malachi 3:17] यांचे प्रतीक आहेत—सर्व मंडळ्यांतून, आणि जीवनातील जवळजवळ प्रत्येक स्तर व स्थितीतून आलेले ते लोक, ज्यांनी आगमनावरील विश्वास स्वीकारला, आणि जे त्यांच्या त्यांच्या स्थानांत सत्याच्या पवित्र कार्यासाठी धैर्याने उभे राहताना दिसले. या व्यवस्थेत पुढे जात असता, प्रत्येकजण आपल्या स्वतःच्या कर्तव्याकडे लक्ष देत, आणि देवापुढे नम्रतेने चालत असता, ‘त्यांनी जगावर असा प्रकाश व गौरव परावर्तित केला’ की त्याला तोड केवळ प्रेषितांच्या दिवसांतील मंडळीशीच देता येईल. हा संदेश [Revelation 14:6,7] जणू वाऱ्याच्या पंखांवरून गेला, आणि ‘या, कारण आता सर्व काही तयार आहे’ [Luke 14:17] हे आमंत्रण सामर्थ्याने व परिणामकारकतेने सर्वत्र पसरले.”

“४. ‘लोक येऊ लागले; सुरुवातीला संख्या थोडी होती, पण ती वाढून मोठ्या गर्दीत परिवर्तित झाली.’ बंधू मिलर आणि आणखी फार थोडक्या जणांनी जेव्हा प्रथम आगमनाच्या शिकवणीचा प्रचार केला, तेव्हा तिचा परिणाम फारच अल्प झाला, आणि तिच्यामुळे जागृत झालेलेही फार थोडेच होते; परंतु १८४० ते १८४४ या काळात, ज्या ज्या ठिकाणी तिचा प्रचार झाला, तेथे तेथील संपूर्ण समाज जागृत झाला.”

“५. जेव्हा उडता देवदूत [प्रकटीकरण १४:६–७] प्रथम सनातन सुवार्तेची घोषणा करू लागला, ‘देवाचे भय बाळगा, आणि त्याला गौरव द्या; कारण त्याच्या न्यायनिवाड्याची वेळ आली आहे,’ तेव्हा येशूच्या आगमनाच्या आणि पुनःस्थापनेच्या दृष्टीने अनेकांनी आनंदाने जयघोष केला; परंतु त्यांच्यापैकीच अनेकांनी नंतर, ज्या सत्याने थोड्याच आधी त्यांना आनंदाने परिपूर्ण केले होते, त्यास विरोध केला, त्याची थट्टा केली आणि त्याची हेटाळणी केली. त्यांनी रत्ने व्याकुळ केली आणि विखुरून टाकली. यामुळे आपण १८४४ च्या शरद ऋतूपाशी येतो, जेव्हा विखुरण्याचा काळ सुरू झाला.”

“हे लक्षात ठेवा: ज्यांनी एके काळी ‘आनंदाने जयघोष केला’ होते, त्यांनीच त्या रत्नांना व्याकुळ केले आणि विखुरून टाकले. आणि 1844 पासून ज्यांनी पूर्वी सत्याचा प्रचार केला होता व त्यात आनंद मानला होता, पण त्यानंतर देवाच्या कार्याचा आणि आपल्या गत आगमन-अनुभवातील भविष्यवाणीच्या परिपूर्तीचा इन्कार केला, अशांइतक्या प्रभावीपणे कळपाला कोणीही विखुरले नाही आणि त्यांना भरकटवून नेले नाही.”

“६. खऱ्या रत्नांमध्ये विखुरलेले ‘बनावट रत्न आणि खोटी नाणी’ हे १८४४ मध्ये दार बंद झाल्यापासून, खोटे धर्मांतरित, किंवा ‘परकी मुले,’ [Hosea 5:7] यांचे स्पष्टपणे प्रतिनिधित्व करतात.”

“७. ‘माती व भुसा, वाळू आणि सर्व प्रकारचा कचरा,’ हे १८४४ च्या शरद ऋतूनंतर दुसऱ्या आगमनावर विश्वास ठेवणाऱ्यांमध्ये आणण्यात आलेल्या विविध आणि असंख्य चुका दर्शवितात. येथे मी त्यांपैकी काहींचा उल्लेख करीन.”

“1. मध्यरात्रीचा पुकारा दिल्यानंतर तात्काळ काही ‘मेंढपाळांनी’ उद्धटपणे घेतलेली ती भूमिका की, सातव्या महिन्याच्या चळवळीबरोबर आलेली पवित्र आत्म्याची गंभीर, अंतःकरण वितळविणारी शक्ती ही केवळ मेस्मेरिक प्रभाव होती. जॉर्ज स्टॉर्स हा अशी भूमिका घेणाऱ्यांपैकी पहिल्यांदाच होता. 1844 च्या उत्तरार्धात, त्या वेळी न्यू यॉर्क शहरात प्रसिद्ध होणाऱ्या Midnight-Cry मधील त्याचे लेख पाहा. 1845 च्या वसंत ऋतूमध्ये झालेल्या Albany Conference मध्ये J. V. Himes यांनी असे म्हटले की सातव्या महिन्याच्या चळवळीने सात फूट खोल मेस्मेरिझम निर्माण केले. हे मला त्या ठिकाणी उपस्थित असलेल्या आणि ती टिप्पणी ऐकलेल्या एका व्यक्तीकडून सांगण्यात आले आहे. सातव्या महिन्याच्या पुकारात सक्रिय भाग घेतलेल्या इतर काहींनी नंतर त्या चळवळीला सैतानाचे कार्य असे घोषित केले आहे. ख्रिस्त आणि पवित्र आत्म्याचे कार्य सैतानाला अर्पण करणे हे आपल्या तारणकर्त्याच्या काळात निंदा होते, आणि ते आता देखील निंदाच आहे. 2. निश्चित काळासंबंधी झालेले अनेक प्रयोग. 2300 दिवस 1844 मध्ये संपल्यापासून, त्यांच्या समाप्तीसाठी वेगवेगळ्या व्यक्तींनी बरेच वेळा निश्चित केले आहेत. असे करताना त्यांनी ‘landmarks’ दूर केले आहेत, आणि संपूर्ण आगमन-चळवळीवर अंधार व शंका आणली आहे. 3. अध्यात्मवाद, त्याच्या सर्व कल्पनारंजनांसह आणि अतिरेकांसह. सैतानाची ही युक्ती, जिने मृत्यूचे भयावह कार्य साध्य केले आहे, ती ‘लाकडाच्या कुरतड्या’ आणि ‘सर्व प्रकारच्या कचऱ्याने’ अतिशय योग्य रीतीने दर्शविली जाते. ज्यांनी अध्यात्मवादाचे विष प्राशन केले, त्यांपैकी अनेकांनी आमच्या पूर्वीच्या आगमन-अनुभवाचे सत्य मान्य केले; आणि या गोष्टीमुळे अनेकांना असा विश्वास बसविण्यात आले आहे की 1843 आणि 1844 मधील महान आगमन-चळवळींना देवाने मार्गदर्शन केले, या विश्वासाचे अध्यात्मवाद हेच स्वाभाविक फळ होते. पेत्र, जे ‘नाशकारक पाखंडे आणतील, अगदी ज्याने त्यांना विकत घेतले त्या प्रभूलाच नाकारणारे’ अशांबद्दल बोलताना म्हणतो, ‘BY REASON OF WHOM THE WAY OF TRUTH SHALL BE EVIL SPOKEN OF.’ 4. S. S. Snow हा स्वतःला ‘Elijah the Prophet’ असल्याचा दावा करीत होता. आपल्या विचित्र आणि उन्मत्त प्रवासात या मनुष्यानेही मृत्यूच्या या कार्यात आपली भूमिका बजावली आहे, आणि त्याच्या वर्तनाचा कल असा झाला आहे की प्रतीक्षेत असलेल्या संतांची खरी भूमिका अनेक प्रामाणिक आत्म्यांच्या मनात अप्रतिष्ठित व्हावी.”

“चुकांच्या या यादीत मी आणखी पुष्कळ भर घालू शकलो असतो, जसे की प्रकटीकरण 20:4, 7 मधील ‘हजार वर्षे’ भूतकाळात असल्याची कल्पना, प्रकटीकरण 7:4; 14:1 मधील 144,000, ख्रिस्ताच्या पुनरुत्थानानंतर जे ‘उठले आणि कबरींतून बाहेर आले,’ कार्य न करण्याचा सिद्धांत, बालकांच्या विनाशाचा सिद्धांत, इत्यादी इत्यादी. या चुका इतक्या उद्योगपूर्वक पसरविल्या गेल्या, आणि प्रतीक्षेत असलेल्या कळपावर इतक्या आग्रहाने लादल्या गेल्या की, भाऊ मिलर यांना स्वप्न पडले त्या वेळी खरी रत्ने ‘दृष्टीआड झाली’ होती, आणि संदेष्ट्याचे शब्द लागू पडत होते—‘न्याय मागे फिरविला गेला आहे, आणि नीती दूर उभी आहे,’ इत्यादी इत्यादी. यशया 56:14 पाहा.”

“त्या वेळी देशात वर्तमान सत्याच्या कार्याचे समर्थन करणारे एकही अॅडव्हेंट पत्र नव्हते. ‘डे-डॉन’ हेच लहान कळपाच्या सत्य भूमिकेचे समर्थन करणारे शेवटचे पत्र होते; परंतु प्रभूने बंधू मिलर यांना हे स्वप्न देण्यापूर्वी कित्येक महिन्यांपूर्वीच ते बंद पडले; आणि आपल्या अखेरच्या मृत्युसंघर्षात त्याने थकलेल्या, उसासे टाकणाऱ्या संतांना त्यांच्या अंतिम सुटकेच्या काळासाठी, त्या वेळी भविष्यकाळातील तीस वर्षांवर असलेल्या 1877 कडे निर्देश केला. हाय! हाय! या गोष्टींच्या या दुःखद अवस्थेमुळे बंधू मिलर यांनी आपल्या स्वप्नात ‘बसून रडले,’ यात नवल ते काय?”

“८. पेटी ही त्या आगमनसत्याचे प्रतिनिधित्व करते, जे बंधू मिलर यांनी दहा कुमारिकांच्या दृष्टांताने दर्शविल्याप्रमाणे जगासमोर प्रकाशित केले. मत्तय २५:१–११. पहिले, समय—१८४३; दुसरे, विलंबाचा काळ; तिसरे, मध्यरात्रीचा जयघोष—सातव्या महिन्यात, १८४४; आणि चौथे, बंद दरवाजा. १८४३ पासून दुसऱ्या आगमनासंबंधीची पत्रे वाचलेल्या कोणत्याही व्यक्तीला हे नाकारता येणार नाही की बंधू मिलर यांनी आगमनाच्या इतिहासातील हे चार महत्त्वाचे मुद्दे प्रतिपादित केले आहेत. सत्याची ही सुसंगत व्यवस्था किंवा ‘पेटी’ त्याच लोकांनी तुकडे तुकडे करून फाडून टाकली आहे, आणि केरकचऱ्यामध्ये विखुरून टाकली आहे, ज्यांनी स्वतःचा अनुभव नाकारला आहे, आणि ज्या सत्यांचा त्यांनी बंधू मिलर यांच्यासह इतक्या निर्भयपणे जगाला उपदेश केला होता, त्याच सत्यांचा इन्कार केला आहे.”

“९. ‘डर्ट-ब्रश’ असलेला मनुष्य वर्तमान सत्याच्या स्पष्ट प्रकाशाचे प्रतिनिधित्व करतो; हे वर्तमान सत्य तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाद्वारे प्रकट करण्यात आले आहे, [प्रकटीकरण 14:9–12,] आणि ते आता उरलेल्या लोकांमधील चुका दूर करीत आहे. वर्तमान सत्याच्या कार्यास 1848 च्या वसंत ऋतूमध्ये पुनर्जीवन येऊ लागले, आणि त्या वेळेपासून आजपर्यंत ते उन्नत होत गेले व सामर्थ्य प्राप्त करीत गेले आहे. ‘डर्ट-ब्रश’ कार्यरत राहिला आहे, आणि सत्याच्या स्पष्ट प्रकाशासमोर चुका नाहीशा होत गेल्या आहेत; आणि काही मौल्यवान रत्ने, जी थोड्याच काळापूर्वी अंधकार आणि चुकीमुळे झाकली गेली होती व दृष्टीआड झाली होती, ती आता वर्तमान सत्याच्या स्पष्ट प्रकाशात उभी आहेत.”

“रत्ने बाहेर काढण्याचे आणि भ्रम दूर करण्याचे हे कार्य झपाट्याने वाढत आहे, आणि ते वाढत्या सामर्थ्याने पुढे चालत राहणार आहे, जोपर्यंत सर्व संत शोधून काढले जात नाहीत आणि जिवंत देवाची मुद्रा प्राप्त करीत नाहीत. याची तुलना यहेज्केलच्या चौतीसाव्या अध्यायाशी करा, आणि तुम्ही पाहाल की 1844 पासून या अंधाऱ्या व ढगाळ दिवसात विखुरलेल्या आपल्या कळपाला एकत्र करण्याचे देवाने वचन दिले आहे. येशू येण्यापूर्वी, ‘लहान कळप’ ‘विश्वासाच्या ऐक्यात’ एकत्र केला जाईल. येशू आता ‘स्वतःकरिता एक विशेष लोक, जे सत्कर्मांबद्दल उत्कट आहेत,’ यांना शुद्ध करीत आहे, आणि तो जेव्हा येईल तेव्हा त्याला त्याची ‘मंडळी कलंक, किंवा सुरकुती, किंवा अशा कोणत्याही गोष्टीशिवाय’ आढळेल. ‘ज्याच्या हातात सुप आहे, आणि तो आपले खळे पूर्णपणे स्वच्छ करील, आणि आपला गहू कोठारात जमा करील, इत्यादि.’ मत्तय 3:12.”

“१०. विखुरलेले ‘रत्ने,’ ‘हिरे’ आणि नाणी ज्यामध्ये गोळा करण्यात आली, ती ‘पहिल्यापेक्षा कितीतरी मोठी व अधिक सुंदर दुसरी पेटी’ हे जिवंत वर्तमान सत्याच्या त्या विस्तीर्ण क्षेत्राचे प्रतीक आहे, ज्यामध्ये विखुरलेला कळप एकत्र केला जाईल, म्हणजेच १४४,०००, आणि त्यांपैकी प्रत्येकाजवळ जिवंत देवाची मुद्रा असेल. त्या मौल्यवान हिऱ्यांपैकी एकही अंधारात राहणार नाही. काही जरी टाचणीच्या अग्राइतके लहान असले, तरी त्यांच्याकडे दुर्लक्ष केले जाणार नाही, आणि देव आपल्या रत्नांची जमवाजमव करीत असलेल्या या दिवशी ते बाहेर ठेवले जाणार नाहीत. [मलाखी ३:१६–१८] त्याने आपले देवदूत पाठवून त्यांना तत्परतेने बाहेर काढू शकतो, जसे त्याने लोटाला सदोममधून बाहेर काढले. ‘प्रभु पृथ्वीवर आपले कार्य अल्पावधीत पूर्ण करील.’ ‘तो ते नीतिमत्त्वाने संक्षिप्त करील.’ रोमकरांस ९:२८ पहा.” — जेम्स व्हाईट, Footnotes to Brother Miller’s Dream.