I have reached the point in this introduction to the book of Joel to briefly summarize some of the points from the first eight articles and identify what we should expect from the book of Joel now that we take it up more directly, and then of course what does that have to do with the battles of Raphia and Panium of Daniel 11:11–16?
योएलच्या पुस्तकाच्या या प्रस्तावनेत मी अशा टप्प्यावर आलो आहे की, पहिल्या आठ लेखांतील काही मुद्दे थोडक्यात संक्षेपाने मांडावेत आणि आपण आता योएलचे पुस्तक अधिक थेटपणे हाताळू लागलो असल्याने त्यातून काय अपेक्षित ठेवले पाहिजे हे निर्देशित करावे; आणि मग, अर्थातच, दानिएल ११:११–१६ मधील राफिया आणि पानियमच्या युद्धांशी त्याचा काय संबंध आहे?
We have placed an emphasis upon the song of the vineyard for “experience” is represented by a “song” prophetically. One of the characteristics of the one hundred and forty-four thousand as they sing the song of Moses and the Lamb, which is simply John’s way to represent Isaiah’s vineyard song. Every major prophet begins their books with condemnations against Israel for their rebellion, or you could say that every major prophet first sings the song of the vineyard. I contend that Joel’s song of the vineyard in chapter one is one of the most important revelations about the vineyard song. I could not say if I am correct or not, but the reason I am of this conviction is the prophetic connections that are symbolically represented in the book of Joel appear to be a key, or perhaps an axle for several spokes. Joel’s testimony not only connects with the other parallel lines, but it seems to set a point of reference, especially through the symbolism of the vineyard being destroyed in chapter one, and the next two chapters identifying both the image of the beast testing time in the United States and also the image of the beast testing time for the world. And it is all set within the context of a vineyard, and a vineyard isn’t a living vineyard—if it gets no rain.
आपण द्राक्षमळ्याच्या गीतावर विशेष भर दिला आहे, कारण भविष्यवाणीच्या भाषेत “अनुभव” हा “गीत” द्वारे दर्शविला जातो. एक लाख चव्वेचाळीस हजारांची एक वैशिष्ट्यपूर्ण खूण अशी आहे की ते मोशे व कोकरू यांचे गीत गातात; आणि हे प्रत्यक्षात यशयाच्या द्राक्षमळ्याच्या गीताचे प्रतिनिधित्व करण्याची योहानाची पद्धतच आहे. प्रत्येक प्रमुख संदेष्टा आपले पुस्तक इस्राएलच्या बंडखोरीविरुद्धच्या धिक्कारांनी आरंभ करतो; किंवा असेही म्हणता येईल की प्रत्येक प्रमुख संदेष्टा प्रथम द्राक्षमळ्याचे गीत गातो. माझा दावा असा आहे की पहिल्या अध्यायातील योएलचे द्राक्षमळ्याचे गीत हे द्राक्षमळ्याच्या गीताविषयीच्या सर्वांत महत्त्वाच्या प्रकटीकरणांपैकी एक आहे. मी बरोबर आहे की नाही, हे मी सांगू शकत नाही; परंतु मला हा दृढ विश्वास असण्याचे कारण असे की योएलच्या पुस्तकात प्रतीकात्मक रीतीने दर्शविलेल्या भविष्यवाणीतील संबंधरेषा अनेक आऱ्यांसाठी एक किल्ली, किंवा कदाचित एक धुरा, असल्यासारख्या दिसतात. योएलची साक्ष केवळ इतर समांतर रेषांशी जोडली जात नाही, तर ती एक संदर्भबिंदूही स्थापन करते असे दिसते, विशेषतः पहिल्या अध्यायात द्राक्षमळा नाश पावलेला असल्याच्या प्रतीकवादाद्वारे; आणि पुढील दोन अध्याय संयुक्त संस्थानांतील पशूच्या प्रतिमेच्या परीक्षाकाळाची प्रतिमा आणि जगासाठीच्या पशूच्या प्रतिमेच्या परीक्षाकाळाची प्रतिमाही ओळखून देतात. आणि हे सर्व द्राक्षमळ्याच्या संदर्भातच ठेवलेले आहे; आणि द्राक्षमळ्यास पाऊस मिळाला नाही, तर तो जिवंत द्राक्षमळा राहत नाही.
We have also placed an emphasis on the prophetic period that is represented by the symbol of “how long?” I felt the necessity of reminding us of this previously established principle about “how long” to put an emphasis upon the “capstone” that was, and is also the foundation and corner stone. The final full development of the Midnight Cry message that is now under way is the “capstone.” Based upon the foundations that capstone is Miller’s jewels shining ten times brighter than in the beginning.
“किती काळ?” या प्रतीकाद्वारे दर्शविलेल्या भविष्यसूचक कालखंडावरही आम्ही विशेष भर दिला आहे. “किती काळ?” याविषयी पूर्वीच स्थापित झालेल्या या तत्त्वाची आपल्याला आठवण करून देणे आवश्यक आहे, असे मला वाटले, जेणेकरून त्या “मुख्य कोनशिलेवर” भर देता येईल, जी होती आणि जी पाया व कोनशिला देखील आहे. सध्या प्रगतिपथावर असलेल्या मध्यरात्रीच्या पुकाराच्या संदेशाचा अंतिम परिपूर्ण विकास हाच “मुख्य कोनशिला” आहे. त्या पायावर आधारलेली ही मुख्य कोनशिला म्हणजे मिलरची रत्ने, जी आरंभीपेक्षा दहापट अधिक तेजाने चमकत आहेत.
Based upon God’s “marvelous works” the capstone is when His people transition from a Laodicean experience unto a Philadelphian experience, which is when those people become the 8th that is of the 7 and also when they transition from the church militant to the church triumphant. This transition is the capstone. The transition is accomplished when God’s people hear and see the “capstone” message and it is marvelous in their eyes. The capstone message is the climax for it brings together all of the symbolic “capstone” truths together. The message of “seven times” was Miller’s foundation stone, and it was to be the Millerite capstone. Pentecost was the capstone to the Pentecostal season, just as was the Midnight Cry the capstone of the Millerite movement of the first and second angels.
देवाच्या “अद्भुत कृत्यां”च्या आधारे, शिरोमणीबिंदू तो आहे जेव्हा त्याची प्रजा लाओदिकेयी अनुभवातून फिलादेल्फीय अनुभवाकडे संक्रमण करते; आणि ह्याच वेळी ती प्रजा सातपैकी उत्पन्न झालेला आठवा बनते, तसेच चर्च मिलिटंटमधून चर्च ट्रायम्फंटकडे संक्रमण करते. हे संक्रमणच शिरोमणीबिंदू आहे. हे संक्रमण तेव्हा पूर्ण होते जेव्हा देवाची प्रजा “शिरोमणीबिंदूचा” संदेश ऐकते व पाहते, आणि तो त्यांच्या दृष्टीने अद्भुत ठरतो. “शिरोमणीबिंदूचा” संदेश परमोच्च बिंदू आहे, कारण तो सर्व प्रतीकात्मक “शिरोमणीबिंदू” सत्यांना एकत्र आणतो. “सात वेळा” हा संदेश मिलरचा पायाभूत दगड होता, आणि तो मिलराइटांचा शिरोमणीबिंदू ठरणार होता. जसे पेन्टेकोस्ट हे पेन्टेकोस्टल काळाचे शिरोमणीबिंदू होते, तसेच मध्यरात्रीची हाक ही पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या मिलराइट चळवळीचा शिरोमणीबिंदू होती.
As the climax or capstone of the 46-year period in which Christ built the Millerite temple of the first and second angels, the capstone was to become the foundation stone for Christ’s work of building the temple of the one hundred and forty-four thousand. That foundation stone was set up in 1844 as the light to lighten the path to heaven, and for this reason God’s people at the end of the world are to return to the “old paths” in order to find rest. If and when they return to the pioneer history of the Millerites, they find that the message of the Midnight Cry was the climax of the foundational history. The Midnight Cry was a manifestation of the outpouring of the Holy Spirit. When a soul returns to the “old paths” and finds the “bright light” that was set up at the beginning or foundational point of the path he finds the Midnight Cry, which Jeremiah identifies as “rest.”
ख्रिस्ताने पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या मिलराइट मंदिराची उभारणी केलेल्या ४६ वर्षांच्या कालखंडाचा परमोच्च बिंदू किंवा कळस म्हणून, तो कळस ख्रिस्ताच्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मंदिरनिर्मितीच्या कार्यासाठी पाया-कोनशिला होणार होता. ती पाया-कोनशिला १८४४ मध्ये स्वर्गाकडे जाणारा मार्ग प्रकाशित करणारा प्रकाश म्हणून स्थापित करण्यात आली, आणि याच कारणास्तव जगाच्या शेवटी देवाच्या लोकांनी विश्रांती मिळविण्यासाठी “जुन्या वाटांकडे” परतले पाहिजे. जर आणि जेव्हा ते मिलराइटांच्या अग्रणी इतिहासाकडे परततात, तेव्हा त्यांना आढळते की मध्यरात्रीच्या हाकेला पाया घालणाऱ्या इतिहासाचा परमोच्च बिंदू होता. मध्यरात्रीची हाक ही पवित्र आत्म्याच्या ओतप्रोत वर्षावाची प्रकट अभिव्यक्ती होती. जेव्हा एखादा जीव “जुन्या वाटांकडे” परततो आणि त्या वाटेच्या आरंभी किंवा पाया-स्थानी स्थापित केलेला “तेजस्वी प्रकाश” शोधतो, तेव्हा त्याला मध्यरात्रीची हाक सापडते, जिला यिर्मया “विश्रांती” असे संबोधतो.
“They had a bright light set up behind them at the beginning of the path, which an angel told me was the ‘midnight cry.’ This light shone all along the path, and gave light for their feet, so that they might not stumble.
“मार्गाच्या आरंभी त्यांच्या मागे एक तेजस्वी प्रकाश ठेवण्यात आला होता, ज्याविषयी एका देवदूताने मला सांगितले की तो ‘मध्यरात्रीची हाक’ होता. हा प्रकाश संपूर्ण मार्गावर उजळत होता आणि त्यांच्या पावलांसाठी प्रकाश देत होता, जेणेकरून ते ठेच लागू नयेत.”
“If they kept their eyes fixed on Jesus, who was just before them, leading them to the city, they were safe. But soon some grew weary, and said the city was a great way off, and they expected to have entered it before. Then Jesus would encourage them by raising His glorious right arm, and from His arm came a light which waved over the advent band, and they shouted ‘Alleluia!’ Others rashly denied the light behind them, and said that it was not God that had led them out so far. The light behind them went out, leaving their feet in perfect darkness, and they stumbled and lost sight of the mark and of Jesus, and fell off the path down into the dark and wicked world below.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.
“जर त्यांनी आपल्या नजरा आपल्या समोरच असलेल्या, त्यांना त्या नगराकडे नेत असलेल्या येशूकडे खिळवून ठेवल्या असत्या, तर ते सुरक्षित होते. परंतु लवकरच काही जण थकून गेले, आणि म्हणाले की ते नगर फार दूर आहे, आणि त्यांना अशी अपेक्षा होती की ते यापूर्वीच त्यात प्रवेशले असते. तेव्हा येशू आपला गौरवशाली उजवा हात उंचावून त्यांना धीर देत असे, आणि त्याच्या हातातून एक प्रकाश निघत असे, जो आगमन-पथकावर लहरत असे, आणि ते ‘अल्लेलूया!’ असा जयघोष करीत. इतर काहींनी उतावळेपणाने त्यांच्या मागील प्रकाशाचा इन्कार केला, आणि म्हणाले की इतक्या दूरपर्यंत त्यांना बाहेर काढणारा देव नव्हता. त्यांच्या मागील प्रकाश विझून गेला, आणि त्यांच्या पायांखाली पूर्ण अंधार झाला; आणि ते अडखळले, लक्ष्याचे आणि येशूचे दर्शन त्यांना सुटले, आणि ते मार्गावरून खाली पडून खालच्या अंधकारमय व दुष्ट जगात गेले.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.
The capstone of Millerite history is the foundation stone for the history of the one hundred and forty-four thousand. From the beginning of the three angels in 1798 until the church triumphant is raised up in fulfillment of cleansing of the sanctuary at the Sunday law the path is illuminated with the message of the Midnight Cry, for the parable is about Adventism, and how God raises up a people to perfectly reflect His character as probation closes for mankind during the Sunday law crisis.
मिलराइट इतिहासाचा कळसदगड हा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या इतिहासाचा पायाभूत दगड आहे. इ.स. १७९८ मध्ये तीन देवदूतांच्या संदेशाच्या प्रारंभापासून ते रविवारीच्या कायद्याच्या वेळी पवित्रस्थानाच्या शुद्धीकरणाच्या परिपूर्तीत विजयी मंडळी उभी केली जाईपर्यंतचा मार्ग मध्यरात्रीच्या हाकेच्या संदेशाने प्रकाशित झालेला आहे; कारण ही दृष्टांतकथा अॅडव्हेंटिझमविषयी आहे, आणि रविवारीच्या कायद्याच्या संकटाच्या काळात मानवजातीसाठी कृपाकाळ संपत असताना देव आपल्या स्वभावाचे परिपूर्ण प्रतिबिंब दाखविणारे लोक कसे उभे करतो, याविषयी आहे.
On the path, Jesus is leading and He continues to lighten the path by raising His glorious right arm. There is therefore a bright light at the beginning of the path and a bright light leading to the end of the path. Jesus as Alpha and Omega illustrates the end with the beginning, so the light at both ends of the path is the message of the Midnight Cry.
मार्गावर येशू पुढे पुढे नेत आहे, आणि तो आपला गौरवशाली उजवा बाहू उंचावून त्या मार्गावर सतत प्रकाश टाकीत आहे. म्हणून मार्गाच्या प्रारंभी एक तेजस्वी प्रकाश आहे आणि मार्गाच्या शेवटापर्यंत नेणारा एक तेजस्वी प्रकाश आहे. अल्फा आणि ओमेगा म्हणून येशू प्रारंभाद्वारे शेवट स्पष्ट करतो; म्हणून मार्गाच्या दोन्ही टोकांवरील प्रकाश हा मध्यरात्रीच्या घोषणेचा संदेश आहे.
The first angel arrived in 1798 and announced that the hour of His judgment had arrived, “Saying … the hour of his judgment is come.” The hour of judgment came in 1798 and when it began the marriage between Christ and His new bride—Philadelphian Millerite Adventism began. Christ was to be married on October 22, 1844 and from 1798 to 1844 the bride was made ready. The bride was Philadelphian, for there was no condemnation upon Christ’s bride, for she made herself ready—she was pure. The announcement of the judgment is the announcement of the marriage at the beginning in 1798 that arrived at the end in 1844.
पहिला देवदूत 1798 साली आला आणि त्याने जाहीर केले की त्याच्या न्यायाची घडी आली आहे, “म्हणत होता … त्याच्या न्यायाची घडी आली आहे.” न्यायाची घडी 1798 साली आली, आणि ती आरंभली तेव्हा ख्रिस्त व त्याची नवी वधू—फिलाडेल्फियन मिलराइट अॅडव्हेंटिझम—यांचा विवाह आरंभला. ख्रिस्ताचा विवाह 22 ऑक्टोबर 1844 रोजी होणार होता, आणि 1798 ते 1844 या काळात वधू सिद्ध करण्यात आली. वधू फिलाडेल्फियन होती, कारण ख्रिस्ताच्या वधूवर कोणतीही दोषारोपणा नव्हती; कारण तिने स्वतःला सिद्ध केले—ती शुद्ध होती. न्यायाची घोषणा ही आरंभी 1798 साली झालेल्या विवाहाचीच घोषणा आहे, जी शेवटी 1844 मध्ये पूर्णत्वास आली.
The foundational light and the capstone light for the Millerite movement was the message announcing the marriage—the message of the Midnight Cry. The Midnight Cry was the foundation and capstone of the history of the first and second angels as well as Millerite history and the capstone of Millerite history is the foundation stone of the history of the one hundred and forty-four thousand as well as being the capstone. The temple construction is finished when the capstone is placed and the work of placing that final “marvelous” stone began in July 2023.
मिलेराइट चळवळीसाठी मूलभूत प्रकाश आणि कळसदगडाचा प्रकाश हा विवाहाची घोषणा करणारा संदेश होता—मध्यरात्रीच्या हाकेचा संदेश. मध्यरात्रीची हाक ही पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या इतिहासाचा तसेच मिलेराइट इतिहासाचा पाया आणि कळसदगड होती; आणि मिलेराइट इतिहासाचा कळसदगड हा एकशे चव्वेचाळीस हजारांच्या इतिहासाचा पायाभूत दगड असून तो कळसदगडही आहे. जेव्हा कळसदगड बसविला जातो तेव्हा मंदिराचे बांधकाम पूर्ण होते, आणि त्या अंतिम “अद्भुत” दगडाला बसविण्याचे कार्य जुलै २०२३ मध्ये आरंभ झाले.
There are various prophetic fulfillments that will make up the capstone, but the capstone also represents the climax of a message. Pentecost was the capstone of the message of the Pentecostal season, just as the light of the “seven times” that came through the pen of Hiram Edson in 1856, was the intended capstone to Miller’s message, for the first foundational truth Miller discovered was the “seven times.” In 1856, rejecting the new light of the capstone truth equated to choosing to die in the wilderness of Laodicea, as ancient Israel had done over a forty-year period. This identifies July of 2023 as 1856, the turning point from Philadelphia to Laodicea in Millerite history and the reversal from Laodicea unto Philadelphia in the history of the one hundred and forty-four thousand. Christ did not marry an impure woman in 1844, for she was Philadelphian and He will marry a bride from Philadelphia at the Sunday law. But first she must make herself ready. Are you ready?
कळस घडवून आणणाऱ्या विविध भविष्यवाणीपूर्ण परिपूर्त्या असतील, परंतु कळस हा संदेशाच्या उत्कर्षबिंदूचेही प्रतिनिधित्व करतो. जसे पेन्तेकॉस्त हा पेन्तेकॉस्तीय हंगामाच्या संदेशाचा कळस होता, तसेच 1856 मध्ये Hiram Edson यांच्या लेखणीतून आलेल्या “seven times” च्या प्रकाशाचा Miller यांच्या संदेशासाठी अभिप्रेत कळस होता, कारण Miller यांनी शोधलेले पहिले पायाभूत सत्य म्हणजे “seven times” हेच होते. 1856 मध्ये, कळससत्याच्या नव्या प्रकाशाला नाकारणे म्हणजे Laodicea च्या अरण्यात मरण पत्करण्याची निवड करणे होय, जसे प्राचीन Israel ने चाळीस वर्षांच्या कालावधीत केले होते. यावरून 2023 च्या जुलै महिन्याची ओळख 1856 अशी ठरते—Millerite इतिहासात Philadelphia पासून Laodicea कडे वळण्याचा निर्णायक बिंदू, आणि एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या इतिहासात Laodicea पासून Philadelphia कडे उलटफेर. 1844 मध्ये Christ ने अशुद्ध स्त्रीशी विवाह केला नव्हता, कारण ती Philadelphian होती; आणि Sunday law च्या वेळी तो Philadelphia मधूनच वधूशी विवाह करील. परंतु प्रथम तिने स्वतःला सिद्ध केले पाहिजे. तुम्ही तयार आहात काय?
Fear not, little flock; for it is your Father’s good pleasure to give you the kingdom. Luke 12:32.
भिऊ नकोस, लहान कळप; कारण तुम्हांला राज्य देणे हे तुमच्या पित्याला आनंददायक वाटते. लूक 12:32.
On October 22, 1844 the Lord married the bride He had made ready to follow Him into the history of the third angel, and all that the third angel represents, but by 1863 the history of the third angel was diverted into the wilderness of Laodicea. The history of 1844 unto 1863 represents the period of the third angel, thus providing an illustration of the foolish virgins in the time period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. The virgins are wheat and tares who are being separated by messages typified by angels—for it is the angels that do the work of separating.
२२ ऑक्टोबर १८४४ रोजी प्रभूने त्या वधूशी विवाह केला, जिला त्याने तिसऱ्या देवदूताच्या इतिहासात व त्याद्वारे सूचित होणाऱ्या सर्व गोष्टींमध्ये त्याच्या मागे जाण्यासाठी सिद्ध केले होते; परंतु १८६३ पर्यंत तिसऱ्या देवदूताचा इतिहास लौदिकीयेच्या अरण्यात वळविण्यात आला. १८४४ ते १८६३ पर्यंतचा इतिहास तिसऱ्या देवदूताच्या कालखंडाचे प्रतिनिधित्व करतो; अशा प्रकारे तो एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकित होण्याच्या कालावधीत मूर्ख कुमारिकांचे एक चित्रण पुरवितो. त्या कुमारिका म्हणजे गहू व तण होत, जे देवदूतांनी प्रतिरूपित केलेल्या संदेशांद्वारे वेगळे केले जात आहेत—कारण विभाजनाचे कार्य देवदूतच करतात.
“I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his work. Awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal, or bind, the wheat for the heavenly garner. These things should engross the whole mind, the whole attention.’” Early Writings, 119.
“तेव्हा मी तिसरा देवदूत पाहिला. माझ्याबरोबर असलेल्या देवदूताने म्हटले, ‘भयप्रद आहे त्याचे कार्य. गंभीर आहे त्याचे ध्येय. तोच तो देवदूत आहे, जो गहू व तण यांमधून गहू वेगळा करणार आहे, आणि स्वर्गीय कोठारासाठी त्या गव्हावर शिक्का मारणार आहे, किंवा त्याला बांधून ठेवणार आहे. या गोष्टींनी संपूर्ण मन, संपूर्ण लक्ष व्यापून टाकले पाहिजे.’” Early Writings, 119.
The three angel’s messages of Revelation fourteen are the latter rain message that divides and binds the two classes.
प्रकटीकरण चौदा मधील तीन देवदूतांचे संदेश हे उत्तरवृष्टीचे संदेश आहेत, जे त्या दोन वर्गांना विभक्त करतात आणि बांधून ठेवतात.
“To John were opened scenes of deep and thrilling interest in the experience of the church. He saw the position, dangers, conflicts, and final deliverance of the people of God. He records the closing messages which are to ripen the harvest of the earth, either as sheaves for the heavenly garner or as fagots for the fires of destruction. Subjects of vast importance were revealed to him, especially for the last church, that those who should turn from error to truth might be instructed concerning the perils and conflicts before them. None need be in darkness in regard to what is coming upon the earth.” The Great Controversy, 341.
“योहानाला मंडळीच्या अनुभवात अतिशय गहन व थरारक रस असलेली दृश्ये उघड करण्यात आली. त्याने देवाच्या लोकांची स्थिती, संकटे, संघर्ष, आणि अंतिम सुटका पाहिली. तो त्या समाप्तीच्या संदेशांची नोंद करतो, जे पृथ्वीवरील पीक परिपक्व करणार आहेत—किंवा स्वर्गीय कोठारासाठी पुंजक्यांप्रमाणे, किंवा विनाशाच्या अग्नींसाठी मोळ्यांप्रमाणे. त्याच्यासमोर अत्यंत महत्त्वाचे विषय प्रकट करण्यात आले, विशेषतः शेवटच्या मंडळीसाठी, जेणेकरून जे लोक भ्रमातून सत्याकडे वळतील, त्यांना आपल्या पुढील संकटे व संघर्ष यांविषयी शिक्षण मिळावे. पृथ्वीवर येऊ घातलेल्या गोष्टींबद्दल कोणालाही अंधारात राहण्याची गरज नाही.” The Great Controversy, 341.
It is “words of truth” which in this generation are “the closing messages which are to ripen the harvest,” and which separate the two classes. That work is also the work of the “dirt brush man” from Miller’s dream.
ही “सत्याची वचने” आहेत जी या पिढीत “पीक पिकविण्यासाठी असलेले समारोपाचे संदेश” आहेत, आणि जी त्या दोन वर्गांना विभक्त करतात. ते कार्य हे मिलरच्या स्वप्नातील “धूळ झाडणाऱ्या मनुष्याचे” कार्यही आहे.
“‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.
“‘ज्याच्या हातात सुप आहे, आणि तो आपले खळे पूर्णपणे स्वच्छ करील, व आपला गहू कोठारात जमा करील.’ मत्तय ३:१२. हा शुद्धीकरणाच्या काळांपैकी एक काळ होता. सत्याच्या वचनेद्वारे भुसा गव्हापासून वेगळा केला जात होता. कारण धिक्कार स्वीकारण्याइतके ते फार व्यर्थाभिमानी व आत्मन्यायी होते, आणि नम्रतेचे जीवन स्वीकारण्याइतके जगप्रेमी होते, म्हणून अनेक जण येशूपासून दूर वळले. आजही पुष्कळ जण हाच मार्ग धरत आहेत. कफर्नहूम येथील सभास्थानातील त्या शिष्यांची जशी परीक्षा झाली, तशीच आज आत्म्यांची परीक्षा होत आहे. जेव्हा सत्य अंतःकरणापर्यंत पोहोचविले जाते, तेव्हा त्यांना दिसून येते की त्यांचे जीवन देवाच्या इच्छेनुसार नाही. त्यांना स्वतःमध्ये संपूर्ण परिवर्तनाची गरज दिसते; परंतु आत्मत्यागाचे कार्य हाती घेण्यास ते तयार नसतात. म्हणून त्यांची पापे उघडकीस आणली जातात तेव्हा ते संतप्त होतात. ‘हे वचन कठीण आहे; ते कोण ऐकू शकेल?’ असे कुरकुरत शिष्यांनी येशूला सोडून दिले, त्याप्रमाणेच तेही ठेच लागून निघून जातात.” द डिझायर ऑफ एजेस, ३९२.
Beginning at the great disappointment of 1844 the waymarks and transactions through to 1863 represent the history of 9/11 unto the Sunday law. Why is 1844 9/11 you ask?
१८४४ मधील महान निराशेपासून आरंभ करून १८६३ पर्यंतचे मार्गचिन्हे व घडामोडी 9/11 पासून रविवार कायद्यापर्यंतचा इतिहास दर्शवितात. तुम्ही विचारता, 18449/11 का आहे?
Sister White’s writings are clear that the third angel arrived on October 22, 1844, but also arrived in 1888 which typifies 9/11. More importantly all the prophets isolate the very history of 9/11 unto the Sunday law, so it is not the testimony of two or three, but the united testimony of every witness from God’s Word that 9/11 to the Sunday law is the period where “the effect of every vision” is accomplished.
बहीण व्हाईट यांचे लेखन स्पष्टपणे दर्शविते की तिसरा देवदूत २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी आला, परंतु तो १८८८ मध्येही आला, जे 9/11 चे प्रतिरूप ठरते. याहूनही महत्त्वाचे म्हणजे, सर्व संदेष्टे 9/11 पासून रविवारच्या कायद्यापर्यंतच्या नेमक्या इतिहासालाच वेगळे अधोरेखित करतात; म्हणून हे दोन किंवा तीन जणांचे साक्ष्य नसून, देवाच्या वचनातील प्रत्येक साक्षीदाराची एकत्रित साक्ष आहे की 9/11 पासून रविवारच्या कायद्यापर्यंतचा काळ हा “प्रत्येक दृष्टांताचा परिणाम” पूर्ण होण्याचा कालखंड आहे.
The history of the third angel’s arrival and conclusion was from 1844 to 1863 and represents the period of God’s marvelous works from 9/11 unto the Sunday law. That history is also represented by 1840 to 1844, and in that line 1840 is the alpha and 1844 the omega. In the line of 1844 to 1863, 1844 is the alpha and 1863 is the omega. 1844 is both alpha and omega.
तिसऱ्या देवदूताच्या आगमनाचा व समाप्तीचा इतिहास 1844 ते 1863 पर्यंतचा होता, आणि तो 9/11 पासून रविवारच्या कायद्यापर्यंतच्या देवाच्या अद्भुत कार्यांच्या कालखंडाचे प्रतिनिधित्व करतो. तोच इतिहास 1840 ते 1844 या कालावधीद्वारेही दर्शविला जातो, आणि त्या रेषेत 1840 हे अल्फा आहे व 1844 हे ओमेगा आहे. 1844 ते 1863 या रेषेत, 1844 हे अल्फा आहे आणि 1863 हे ओमेगा आहे. 1844 हे अल्फा आणि ओमेगा दोन्ही आहे.
The cross aligns with 1844, and the Alpha and Omega shed His blood at the cross. From 9/11 (1840) we find Revelation ten setting forth the history that begins with John eating the little book in 1840 and then the disappointment in his stomach in 1844. The eating is the beginning; the stomach marks the end. The last verse of chapter ten represents the history being repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand.
क्रूस 1844 शी संरेखित आहे, आणि अल्फा व ओमेगा यांनी क्रूसावर आपले रक्त सांडले. 9/11 (1840) पासून आपण प्रकटीकरण दहा मध्ये तो इतिहास मांडलेला पाहतो, जो 1840 मध्ये योहानाने ते छोटे पुस्तक खाल्ल्याने सुरू होतो आणि मग 1844 मध्ये त्याच्या पोटातील निराशेपर्यंत पोहोचतो. खाणे ही सुरुवात आहे; पोट शेवट दर्शविते. दहाव्या अध्यायातील शेवटचा पद हा इतिहास एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या इतिहासात पुन्हा घडत असल्याचे दर्शवितो.
And I took the little book out of the angel’s hand, and ate it up; and it was in my mouth sweet as honey: and as soon as I had eaten it, my belly was bitter. And he said unto me, Thou must prophesy again before many peoples, and nations, and tongues, and kings. Revelation 10:10, 11.
आणि मी त्या देवदूताच्या हातातून ते छोटे पुस्तक घेतले व ते खाऊन टाकले; आणि ते माझ्या तोंडात मधाप्रमाणे गोड होते; आणि मी ते खाताच माझे पोट कडू झाले. आणि तो मला म्हणाला, तुला पुन्हा अनेक लोक, राष्ट्रे, भाषा आणि राजे यांच्यापुढे भविष्यवाणी करणे आवश्यक आहे. प्रकटीकरण 10:10, 11.
Revelation chapter ten and Habakkuk chapter two represent two chapters that provide witness to the prophetic period of 1840 unto 1844. The history of 1844 unto 1863 begins at a waymark of disappointment, followed by a scattering that is followed by a gathering. In that period the prophetic history of Habakkuk’s two tables concludes when the second table was printed in 1849 and published abroad in 1850. The period of Habakkuk’s tables was from May of 1842 when the 1843 chart was published and the prophetic period ended where it began with the publication of one of Habakkuk’s two tables. The 1843 chart is the alpha and the 1850 chart is the omega.
प्रकटीकरण अध्याय दहा आणि हबक्कूक अध्याय दोन ही अशी दोन अध्याय आहेत की जे 1840 ते 1844 या भविष्यसूचक कालखंडाची साक्ष देतात. 1844 ते 1863 या इतिहासाची सुरुवात निराशेच्या एका मार्गचिन्हापासून होते; त्यानंतर विखुरणे येते, आणि त्या विखुरण्यानंतर पुन्हा एकत्रीकरण येते. त्या कालखंडात हबक्कूकच्या दोन पट्ट्यांचा भविष्यसूचक इतिहास 1849 मध्ये दुसरा पट्टा मुद्रित झाला आणि 1850 मध्ये व्यापकपणे प्रकाशित झाला तेव्हा पूर्ण होतो. हबक्कूकच्या पट्ट्यांचा कालखंड मे 1842 पासून होता, जेव्हा 1843 चा चार्ट प्रकाशित झाला; आणि हा भविष्यसूचक कालखंड ज्या ठिकाणी सुरू झाला त्याच ठिकाणी—हबक्कूकच्या दोन पट्ट्यांपैकी एकाच्या प्रकाशनाने—समाप्त झाला. 1843 चा चार्ट अल्फा आहे आणि 1850 चा चार्ट ओमेगा आहे.
In 1856 Hiram Edson wrote a series of articles which took William Miller’s understanding of the “seven times” to a new level. Edson’s work was the omega of Miller’s work bringing Miller’s foundation truth to the position of a capstone which was intended to empower God’s people. Miller’s light on the “seven times” was the alpha and Edson’s light on the “seven times” was the omega.
१८५६ मध्ये हायरम एडसन यांनी लेखांची एक मालिका लिहिली, ज्यांनी विल्यम मिलर यांच्या “सात काळ” याविषयीच्या समजुतीला एका नव्या स्तरावर नेले. एडसन यांचे कार्य हे मिलर यांच्या कार्याचे ओमेगा होते, ज्यामुळे मिलर यांच्या पायाभूत सत्याला परमेश्वराच्या लोकांना सामर्थ्य देण्यासाठी अभिप्रेत असलेल्या शिरोबिंदूच्या स्थानापर्यंत आणण्यात आले. “सात काळ” याविषयी मिलर यांना लाभलेला प्रकाश हा अल्फा होता, आणि “सात काळ” याविषयी एडसन यांना लाभलेला प्रकाश हा ओमेगा होता.
In 1863 the movement changed into the church which would ultimately bring about a movement from its own body, the same way that the Millerites came from Protestants, and just as the disciples came out of Judaism to Christianity and just as Joshua and Caleb came from the former covenant people who were destined to die in the wilderness.
1863 मध्ये ही चळवळ त्या मंडळीत रूपांतरित झाली, जी शेवटी स्वतःच्या अंगातूनच एक चळवळ उद्भवण्यास कारणीभूत ठरणार होती; जसे मिलराइट्स प्रॉटेस्टंटांमधून बाहेर आले, आणि जसे शिष्य यहुदी धर्मातून ख्रिस्ती धर्मात बाहेर आले, तसेच यहोशवा आणि कालेब हे पूर्वीच्या करारातील त्या लोकांमधून बाहेर आले, ज्यांना अरण्यात मरणे ठरले होते.
In the very same history, (1844 to 1863) the Republican horn of the earth beast is going through a parallel struggle that ultimately breaks out into the Civil War which all historians agree reached its midpoint in 1863 with Lincoln’s Emancipation Proclamation. Lincoln represents the first Republican president, who took the oath of Presidency following the worst Democratic President in history up to that point. He was later assassinated. All these prophetic characteristics and others are repeated with the last Republican president.
त्याच इतिहासकाळात, (1844 ते 1863) पृथ्वीवरील पशूच्या रिपब्लिकन शिंगातून एक समांतर संघर्ष चालू आहे, जो शेवटी गृहयुद्धात उद्भवतो; आणि सर्व इतिहासकार यावर सहमत आहेत की त्याचा मध्यबिंदू 1863 मध्ये लिंकनच्या Emancipation Proclamation ने गाठला. लिंकन हा पहिला रिपब्लिकन राष्ट्राध्यक्ष दर्शवितो, ज्याने त्या वेळेपर्यंतच्या इतिहासातील सर्वांत वाईट डेमोक्रॅटिक राष्ट्राध्यक्षानंतर राष्ट्राध्यक्षपदाची शपथ घेतली. नंतर त्याची हत्या करण्यात आली. ही सर्व भविष्यवाणीविषयक वैशिष्ट्ये आणि इतरही शेवटच्या रिपब्लिकन राष्ट्राध्यक्षामध्ये पुन्हा प्रकट होतात.
1844 unto 1863 included a scattering and gathering. 1863 represents the Sunday law, so the scattering that took place in 1844 is the only scattering until 1863 when the Laodicean Seventh-day Adventists were scattered unto the wilderness of Laodicea. 1844 produced a scattering and 1863 produced a scattering, thus witnessing to the fact that the history is an identified prophetic symbol, for it begins with an alpha scattering in 1844 and ends with an omega scattering in 1863. The first scattering arrived on July 18, 2020 and the final omega scattering is fulfilled at the Sunday law.
1844 ते 1863 या काळात विखुरणे आणि एकत्र करणे यांचा समावेश होता. 1863 हे रविवारच्या कायद्याचे प्रतिनिधित्व करते, म्हणून 1844 मध्ये जे विखुरणे घडले तेच 1863 पर्यंतचे एकमेव विखुरणे आहे; त्या वेळी लाओदिकीयेचे सातव्या-दिवशी अॅडव्हेंटिस्ट लाओदिकीयेच्या अरण्यात विखुरले गेले. 1844 ने एक विखुरणे उत्पन्न केले आणि 1863 नेही एक विखुरणे उत्पन्न केले; अशा प्रकारे ही इतिहासरेषा एक ओळखलेले भविष्यसूचक प्रतीक आहे, याची साक्ष दिली जाते; कारण ती 1844 मधील अल्फा-विखुरणाने आरंभ होते आणि 1863 मधील ओमेगा-विखुरणाने समाप्त होते. पहिले विखुरणे 18 जुलै, 2020 रोजी आले, आणि अंतिम ओमेगा-विखुरण रविवारच्या कायद्यात पूर्ण होते.
“The time is coming when we shall be separated and scattered, and each one of us will have to stand without the privilege of communion with those of like precious faith; and how can you stand unless God is by your side, and you know that he is leading and guiding you?” Review and Herald, March 25, 1890.
“तो काळ येत आहे जेव्हा आपण विभक्त होऊ आणि विखुरले जाऊ, आणि आपल्यापैकी प्रत्येकाला समान मौल्यवान विश्वास असलेल्यांच्या सहवासाच्या विशेषाधिकाराविना उभे राहावे लागेल; आणि देव तुमच्या बाजूस नसेल, आणि तोच तुम्हाला पुढे नेत आहे व मार्गदर्शन करीत आहे, हे तुम्हाला ठाऊक नसेल, तर तुम्ही कसे उभे राहाल?” Review and Herald, March 25, 1890.
Its not enough for God to stand “by your side,” you must also “know that he is leading and guiding you.” This fact is a subject of prophecy represented by the various phrases based upon when “ye shall know the Lord.”
देव तुमच्या “बाजूला उभा आहे” इतके पुरेसे नाही, तर तुम्ही “तो तुम्हाला पुढे नेत आहे आणि मार्गदर्शन करीत आहे हेही जाणले पाहिजे.” ही वस्तुस्थिती भविष्यवाणीचा एक विषय आहे, जो “तुम्ही परमेश्वराला जाणाल” या आधारावर असलेल्या विविध वाक्यप्रचारांनी दर्शविला आहे.
And ye shall eat in plenty, and be satisfied, and praise the name of the Lord your God, that hath dealt wondrously with you: and my people shall never be ashamed. And ye shall know that I am in the midst of Israel, and that I am the Lord your God, and none else: and my people shall never be ashamed. … So shall ye know that I am the Lord your God dwelling in Zion, my holy mountain: then shall Jerusalem be holy, and there shall no strangers pass through her any more. Joel 2:26, 27, 3:17.
आणि तुम्ही विपुल प्रमाणात खाल, व तृप्त व्हाल, आणि ज्याने तुमच्याशी अद्भुत रीतीने वर्तन केले त्या परमेश्वर तुमच्या देवाच्या नावाची स्तुती कराल; आणि माझ्या लोकांना कधीही लज्जित व्हावे लागणार नाही. आणि तुम्ही जाणाल की मी इस्राएलाच्या मध्यभागी आहे, आणि मी परमेश्वर तुमचा देव आहे, दुसरा कोणीही नाही; आणि माझ्या लोकांना कधीही लज्जित व्हावे लागणार नाही. … मग तुम्ही जाणाल की मी परमेश्वर तुमचा देव, सियोनमध्ये, माझ्या पवित्र पर्वतावर वास करणारा आहे; तेव्हा यरुशलेम पवित्र होईल, आणि यापुढे परके तिच्यातून कधीही जाणार नाहीत. योएल 2:26, 27; 3:17.
When Jerusalem is holy, she is the church triumphant, for the church militant is defined is a church made up of wheat and tares, and when “no strangers pass through” “Jerusalem” “anymore” God’s people “shall know” “that he is leading and guiding.” They know, for they are those who have fulfilled the prayer of “seven times,” which includes confessing that God had not been leading you as a Laodicean, but when your change to a Philadelphian you will know “that he is leading and guiding” and that God is “in the midst of Israel.”
जेव्हा यरुशलेम पवित्र असते, तेव्हा ती विजयी मंडळी असते; कारण लढाऊ मंडळीची व्याख्या गहू व तणे यांनी बनलेल्या मंडळीप्रमाणे केली जाते; आणि जेव्हा “यापुढे” “कोणतेही परके” “यरुशलेममधून जात नाहीत,” तेव्हा देवाचे लोक “जाणतील” “की तो नेतृत्व करीत व मार्गदर्शन करीत आहे.” ते जाणतात, कारण ते तेच आहेत ज्यांनी “सात वेळा” ही प्रार्थना पूर्ण केली आहे; ज्यामध्ये देव तुम्हाला लाओदिकीया अवस्थेत असताना नेतृत्व करीत नव्हता, याची कबुली देणे समाविष्ट आहे; परंतु जेव्हा तुमचा बदल फिलाडेल्फिया अवस्थेत होतो, तेव्हा तुम्ही “जाणाल” “की तो नेतृत्व करीत व मार्गदर्शन करीत आहे” आणि की देव “इस्राएलच्या मध्यभागी” आहे.
The alpha scattering (disappointment) of April 19 and the omega scattering (disappointment) of October 22 is marked by the first official publication after the great disappointment of October 22. Publishing is a prophetic marker in Millerite history and the prophetic history of the United States, so the first thing officially published after 1844 is a waymark of that history, and the waymark identifies a scattering.
एप्रिल १९ रोजीचे अल्फा विखुरणे (निराशा) आणि ऑक्टोबर २२ रोजीचे ओमेगा विखुरणे (निराशा) हे ऑक्टोबर २२ च्या महान निराशेनंतर झालेल्या पहिल्या अधिकृत प्रकाशनाने चिन्हित झाले आहे. प्रकाशन हे मिलेराइट इतिहासात आणि संयुक्त संस्थानांच्या भविष्यसूचक इतिहासात एक भविष्यसूचक चिन्ह आहे; म्हणून १८४४ नंतर अधिकृतरीत्या प्रथम प्रकाशित झालेली गोष्ट त्या इतिहासातील एक मार्गचिन्ह आहे, आणि ते मार्गचिन्ह एका विखुरण्याची ओळख करून देते.
1847—The Remnant Scattered Abroad
१८४७—परदेशात विखुरलेला उरलेला अवशेष
“A Word to the ‘Little Flock.’
‘लहान कळपाला’ एक वचन.
“The following articles were written for The Day-Dawn, which has been published at Canandaigua, New York, by O. R. L. Crosier. But as that paper is not now published, and as we do not know as it will be published again, it is thought best by some of us in Maine, to have them given in this form. I wish to call the attention of the ‘little flock’ to those things which will very soon take place on this earth. . . .
“पुढील लेख The Day-Dawn साठी लिहिण्यात आले होते, जे O. R. L. Crosier यांच्याकडून Canandaigua, New York येथे प्रकाशित केले जात होते. परंतु ते पत्र आता प्रकाशित होत नाही, आणि ते पुन्हा प्रकाशित होईल की नाही हे आम्हांस ठाऊक नसल्यामुळे, मेनमधील आमच्यापैकी काहींना ते या स्वरूपात द्यावे, असे सर्वोत्तम वाटले. या पृथ्वीवर अतिशय लवकर घडून येणाऱ्या त्या गोष्टींकडे ‘लहान कळपाचे’ लक्ष वेधण्याची माझी इच्छा आहे....”
“The reader will have observed that three communications from the pen of Mrs. E. G. White were included in A Word to the ‘Little Flock.’ . . .
“वाचकाने हे लक्षात घेतले असेल की श्रीमती ई. जी. व्हाइट यांच्या लेखणीतून आलेली तीन निवेदने A Word to the ‘Little Flock’ मध्ये समाविष्ट करण्यात आली होती.”
“The second communication from Mrs. White, found on pages 14–18, is an account of her first vision under the title, To the Remnant Scattered Abroad. This was written December 20, 1845, as a personal letter to Enoch Jacobs, and was first published by the recipient in The Day-Star of January 24, 1846. Then on April 6, 1846, it was reprinted in broadside form by James White and H. S. Gurney. The statement as it appears in A Word to the ‘Little Flock,’ with the exception of minor editorial changes and added scripture references, is identical with the full account of the vision as first printed.” James White, A Word to the ‘Little Flock’, 25.
“मिसेस व्हाईट यांच्याकडून आलेला दुसरा संदेश, जो पृष्ठ १४–१८ वर आढळतो, हा त्यांच्या पहिल्या दृष्टांताचा वृत्तांत असून त्याचे शीर्षक आहे, विखुरलेल्या उरलेल्या लोकांस. हे २० डिसेंबर, १८४५ रोजी इनॉक जेकब्स यांना वैयक्तिक पत्र म्हणून लिहिले गेले होते, आणि प्राप्तकर्त्याने ते प्रथम The Day-Star च्या २४ जानेवारी, १८४६ च्या अंकात प्रकाशित केले. त्यानंतर ६ एप्रिल, १८४६ रोजी, जेम्स व्हाईट आणि एच. एस. गर्नी यांनी ते ब्रॉडसाइड स्वरूपात पुन्हा मुद्रित केले. A Word to the ‘Little Flock’ मध्ये जसा हा मजकूर दिसतो, तो किरकोळ संपादकीय बदल आणि जोडलेल्या शास्त्रवचनांच्या संदर्भांचा अपवाद वगळता, प्रथम मुद्रित झालेल्या दृष्टांताच्या संपूर्ण वृत्तांताशी तंतोतंत समान आहे.” जेम्स व्हाईट, A Word to the ‘Little Flock’, 25.
1844 marks the arrival of an angel and a disappointment. In 1845 the first vision is written and it is published in 1846. The first vision is to “the remnant scattered abroad.” I doubt that the unmarried teenage prophetess knew when she wrote out her first vision that a prophetic characteristic of the “remnant” is that the remnant would of prophetic necessity need to be “scattered abroad,” as one of the characteristics of the one hundred and forty-four thousand. In 1846 the Whites were married, thus changing Ellen’s last name to White. In the same year the Whites began to keep the seventh-day Sabbath. In 1846 the covenant is marked as finalized, the prophetic marriage that began in 1844 was consummated in 1846, and in 1847 the first official publication is printed and mailed.
1844 हे एका देवदूताच्या आगमनाचे आणि एका निराशेचे चिन्हांकित वर्ष आहे. 1845 मध्ये पहिले दर्शन लिहिले गेले आणि ते 1846 मध्ये प्रकाशित झाले. पहिले दर्शन “विखुरलेल्या अवशेषांना” उद्देशून आहे. अविवाहित किशोरवयीन भविष्यवक्त्रीने तिचे पहिले दर्शन लिहिताना, “अवशेष” यांचे एक भविष्यसूचक वैशिष्ट्य असे आहे की, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या वैशिष्ट्यांपैकी एक म्हणून, भविष्यसूचक आवश्यकतेनुसार त्या अवशेषांना “विखुरलेले” असणे आवश्यक ठरेल, हे तिला ठाऊक होते, याबद्दल मला शंका आहे. 1846 मध्ये व्हाइट दांपत्याचा विवाह झाला, आणि अशा प्रकारे एलेनचे आडनाव व्हाइट झाले. त्याच वर्षी व्हाइट दांपत्याने सातव्या दिवसाचा शब्बाथ पाळण्यास आरंभ केला. 1846 मध्ये करार अंतिम ठरलेला म्हणून चिन्हांकित केला गेला; 1844 मध्ये आरंभ झालेला भविष्यसूचक विवाह 1846 मध्ये परिपूर्ण झाला; आणि 1847 मध्ये पहिले अधिकृत प्रकाशन छापले गेले व टपालाने पाठविले गेले.
May, 1850
मे, १८५०
“DEAR READER—My object in this review has been to expose error by the light of sacred truth. . . .
“प्रिय वाचक—या परीक्षणामधील माझा उद्देश पवित्र सत्याच्या प्रकाशाने भ्रम उघड करणे हा आहे....”
“In presenting this little work to the scattered flock, I have discharged my duty to them, in this respect, and may God add his blessing. Amen.” James White, The Seventh-day Sabbath not Abolished, 2.
“विखुरलेल्या कळपापुढे हे लहानसे लेखन सादर करताना, या बाबतीत मी त्यांच्याप्रती माझे कर्तव्य पार पाडले आहे; आणि देवाने त्यावर आपला आशीर्वाद वाढवावा. आमेन.” James White, The Seventh-day Sabbath not Abolished, 2.
The publication by James White is identifying that his audience was still a scattered flock, but it is also the defense of the seventh-day Sabbath. This is the message of the third angel in its infancy in terms of Millerite Adventism understanding of the Sabbath and the third angel. It is published the same year the 1850 chart is published and together they represent the raising up of the Lord’s army for the approaching Sunday law crisis. Jesus always illustrates the end with the beginning and those who presented the message in 1844 who employed the 1843 chart, were typifying those who would present the message employing the 1850 chart. The beginning of the period of Habakkuk’s two tables, men were proclaiming the message of the hour in conjunction with Habakkuk’s table and in 1850 James White is presenting the message of the third angel along with the 1850 chart. The chart was made by Brother Nichols in the 1849 time period, a period of time when James and Ellen White were living with Brother Nichols. James White was directly associated with the 1850 chart’s production and in that year he began to proclaim the third angel’s message.
जेम्स व्हाइट यांचे प्रकाशन हे त्यांच्या श्रोत्यांचा समूह अजूनही विखुरलेला कळप होता, हे दर्शविते; परंतु ते सातव्या दिवसाच्या सब्बाथचे समर्थनही आहे. सब्बाथ आणि तिसरा देवदूत यांविषयीच्या मिलराइट अॅडव्हेंटिझमच्या समजुतीच्या दृष्टीने, ही तिसऱ्या देवदूताची त्याच्या बाल्यावस्थेतील संदेशरूप अभिव्यक्ती आहे. हे 1850 चे चार्ट प्रकाशित झाले त्याच वर्षी प्रकाशित झाले, आणि एकत्रितपणे ते समीप येत असलेल्या रविवारच्या कायद्याच्या संकटासाठी प्रभूच्या सैन्याला उभे करण्याचे प्रतिनिधित्व करतात. येशू नेहमी शेवटाचे चित्रण आरंभीद्वारे करतो, आणि ज्यांनी 1844 मध्ये 1843 चा चार्ट वापरून संदेश सादर केला, ते 1850 चा चार्ट वापरून संदेश सादर करणाऱ्यांचे प्रतिरूप ठरले. हबक्कूकच्या दोन पट्ट्यांच्या कालखंडाच्या प्रारंभी, लोक हबक्कूकच्या पट्टीसह त्या वेळेचा संदेश घोषित करीत होते, आणि 1850 मध्ये जेम्स व्हाइट 1850 च्या चार्टसह तिसऱ्या देवदूताचा संदेश सादर करीत आहेत. हा चार्ट बंधू निकोल्स यांनी 1849 च्या कालखंडात तयार केला होता, त्या काळात जेम्स आणि एलेन व्हाइट बंधू निकोल्स यांच्यासोबत राहत होते. जेम्स व्हाइट हे 1850 च्या चार्टच्या निर्मितीशी प्रत्यक्ष संबंधित होते, आणि त्या वर्षी त्यांनी तिसऱ्या देवदूताचा संदेश घोषित करण्यास आरंभ केला.
“September 23d, [1850] the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.” Review and Herald, November 1, 1850.
“२३ सप्टेंबर, [१८५०] रोजी प्रभूने मला दाखविले की त्याने आपल्या लोकांच्या उरलेल्या अवशेषांना परत मिळविण्यासाठी दुसऱ्यांदा आपला हात पुढे केला आहे, आणि या गोळा करण्याच्या काळात प्रयत्न दुप्पट केले गेले पाहिजेत. विखुरण्याच्या काळात इस्राएलला मार बसला व तो विदीर्ण झाला; परंतु आता गोळा करण्याच्या काळात देव आपल्या लोकांना बरे करील आणि त्यांचे घाव बांधील. विखुरण्याच्या काळात सत्य प्रसारित करण्यासाठी केलेल्या प्रयत्नांचा फारच थोडा परिणाम झाला, फारच थोडे किंवा काहीच साध्य झाले नाही; परंतु गोळा करण्याच्या काळात, जेव्हा देवाने आपल्या लोकांना गोळा करण्यासाठी आपला हात लाविला आहे, तेव्हा सत्य प्रसारित करण्यासाठी केलेल्या प्रयत्नांचा अपेक्षित परिणाम होईल. सर्वांनी या कार्यात एकचित्त आणि उत्साही असले पाहिजे. मी पाहिले की आता या गोळा करण्याच्या काळात आपल्याला मार्गदर्शन करण्यासाठी विखुरण्याच्या काळातील उदाहरणांचा उल्लेख करणे कोणासाठीही लज्जास्पद आहे; कारण जर देव आता आपल्यासाठी तेव्हापेक्षा अधिक काही करीत नसेल, तर इस्राएल कधीही गोळा केला जाणार नाही. जसे सत्याचा प्रचार केला जावा, तसेच ते एका पत्राद्वारे प्रकाशित केले जाणेही तितकेच आवश्यक आहे.” Review and Herald, November 1, 1850.
“The view that the Lord ‘had stretched out His hand the second time to recover the remnant of His people,’ on page 74, refers only to the union and strength once existing among those looking for Christ, and to the fact that He had begun to unite and to raise up His people again.” Early Writings, 86.
पृष्ठ ७४ वरील, प्रभूने “आपल्या लोकांच्या अवशेषास पुन्हा प्राप्त करून घेण्यासाठी दुसऱ्यांदा आपला हात पुढे केला होता,” हा दृष्टिकोन केवळ ख्रिस्ताची वाट पाहणाऱ्यांमध्ये एके काळी अस्तित्वात असलेल्या ऐक्य व सामर्थ्य यास, आणि त्याने आपल्या लोकांना पुन्हा एकत्र करणे व उभे करणे सुरू केले होते, या तथ्यालाच सूचित करतो.” Early Writings, 86.
Sister White in Early Writings is commenting upon the passage from Review and Herald in connection with her employing the prophet Isaiah’s words when she said, “the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people.” He stretched out His hand in 1850. When He gathered those people into the Most Holy Place on October 22, 1844 it was at the conclusion of the scattering from 677 BC until October 22, 1844. Literal Judah residing in the literal glorious land were scattered for 2520 years in agreement with the “seven times” of Leviticus twenty-six in 677 BC. At the conclusion of the 2520 years spiritual Israel was gathered on October 22, 1844 and they were immediately scattered and the scattering concluded when the Lord stretches forth His hand a second time. He gathers them the second time in the passage to accomplish two things; to “bind up his people” and to “raise up” His people.
सिस्टर व्हाइट यांनी *Early Writings* मध्ये *Review and Herald* मधील उताऱ्यावर भाष्य करताना, त्यांनी जेव्हा असे म्हटले, “परमेश्वराने मला दाखविले की त्याने आपल्या लोकांच्या अवशेषांना परत मिळविण्यासाठी दुसऱ्यांदा आपला हात पुढे केला होता,” तेव्हा त्या संदर्भात भविष्यवक्ता यशया यांच्या शब्दांचा उपयोग केला. त्याने 1850 मध्ये आपला हात पुढे केला. 22 ऑक्टोबर 1844 रोजी, जेव्हा त्याने त्या लोकांना परमपवित्र स्थानात एकत्र केले, तेव्हा ते 677 इ.स.पू. पासून 22 ऑक्टोबर 1844 पर्यंत चाललेल्या विखुरण्याच्या समाप्तीच्या वेळी झाले. प्रत्यक्ष वैभवशाली देशात राहणारा प्रत्यक्ष यहूदा, लेवीयविधी सव्वीस मधील “सात काळ” यानुसार, 677 इ.स.पू. मध्ये 2520 वर्षांसाठी विखुरला गेला. 2520 वर्षांच्या समाप्तीला आध्यात्मिक इस्राएल 22 ऑक्टोबर 1844 रोजी एकत्र केला गेला आणि ते त्वरित विखुरले गेले; आणि जेव्हा परमेश्वर दुसऱ्यांदा आपला हात पुढे करतो तेव्हा ते विखुरणे समाप्त होते. त्या उताऱ्यात तो त्यांना दुसऱ्यांदा दोन गोष्टी साध्य करण्यासाठी एकत्र करतो: “आपल्या लोकांच्या जखमा बांधण्यासाठी” आणि आपल्या लोकांना “उभे करण्यासाठी.”
“I then saw the third angel. Said my accompanying angel, ‘Fearful is his word, awful is his mission. He is the angel that is to select the wheat from the tares, and seal or bind the wheat for the heavenly garner.’ These things should engage the whole mind, the whole attention. Again I was shown the necessity of those who believe we are having the last message of mercy, being separate from those who are daily receiving or imbibing new error. I saw that neither young nor old should attend the assemblies of those who are in error and darkness. Said the angel, ‘Let the mind cease to dwell on things of no profit.’” Manuscript Releases, volume 5, 425.
“त्यानंतर मी तिसरा देवदूत पाहिला. माझ्याबरोबर असलेल्या देवदूताने म्हटले, ‘भयप्रद आहे त्याचा संदेश, गंभीर आहे त्याचे कार्य. तोच तो देवदूत आहे जो गव्हाला तणापासून वेगळे करणार आहे, आणि स्वर्गीय कोठारासाठी गव्हावर शिक्का मारील किंवा त्याला बांधील.’ या गोष्टींनी संपूर्ण मन, संपूर्ण लक्ष व्यापून टाकले पाहिजे. पुन्हा मला हे दाखविण्यात आले की आपण दयेचा अंतिम संदेश प्राप्त करीत आहोत असे मानणाऱ्यांनी, दररोज नवा भ्रम स्वीकारणाऱ्या किंवा आत्मसात करणाऱ्यांपासून वेगळे असणे आवश्यक आहे. मी पाहिले की तरुणांनीही आणि वृद्धांनीही चूक व अंधकारात असलेल्यांच्या सभांना उपस्थित राहू नये. देवदूत म्हणाला, ‘मनाने निष्फळ गोष्टींवर विचार करणे थांबवावे.’” Manuscript Releases, volume 5, 425.
The second gathering that began in 1850 typified the sealing (binding) of God’s people as they are lifted up “raised” as an ensign. 1850 identifies when the Lord gathers the one hundred and forty-four thousand. Of prophetic necessity they must have been scattered prior to being gathered. Thus, “the three and a half days” of Revelation 11:11 which symbolize 1260, which is half of 2520 and represents the scattering that followed July 18, 2020. Revelation 11:11 is representing the second gathering of those who are to be the one hundred and forty-four thousand and the ensign that is lifted up to the nations as set forth in Isaiah 11:11!
इ.स. १८५० मध्ये आरंभ झालेल्या दुसऱ्या एकत्रीकरणाने देवाच्या लोकांच्या शिक्कामोर्तबाचे (बंधनाचे) प्रतिरूप दर्शविले, जेव्हा त्यांना ध्वजचिन्हाप्रमाणे “उचलले” जाते. इ.स. १८५० हे त्या काळाची ओळख करून देते, जेव्हा प्रभु एक लाख चव्वेचाळीस हजारांना एकत्र करतो. भविष्यवाणीच्या अपरिहार्यतेनुसार, एकत्र केले जाण्यापूर्वी ते विखुरले गेलेले असणे आवश्यक होते. म्हणून, प्रकटीकरण ११:११ मधील “साडेतीन दिवस” हे १२६० चे प्रतीक आहेत, जे २५२० चे अर्धे आहे आणि १८ जुलै २०२० नंतर झालेल्या विखुरणाचे प्रतिनिधित्व करते. प्रकटीकरण ११:११ हे त्या लोकांच्या दुसऱ्या एकत्रीकरणाचे प्रतिनिधित्व करते, जे एक लाख चव्वेचाळीस हजार होणार आहेत, आणि त्या ध्वजचिन्हाचेही, जे यशया ११:११ मध्ये मांडल्याप्रमाणे राष्ट्रांसमोर उंचावले जाते!
And in that day there shall be a root of Jesse, which shall stand for an ensign of the people; to it shall the Gentiles seek: and his rest shall be glorious.
आणि त्या दिवशी यिशयाचे एक मूळ प्रजेसाठी ध्वजाप्रमाणे उभे राहील; त्याच्याकडे अन्यजातीचे लोक येऊन धाव घेतील; आणि त्याचे विश्रांतीस्थान गौरवशाली असेल.
And it shall come to pass in that day, that the Lord shall set his hand again the second time to recover the remnant of his people, which shall be left, from Assyria, and from Egypt, and from Pathros, and from Cush, and from Elam, and from Shinar, and from Hamath, and from the islands of the sea.
आणि त्या दिवशी असे होईल की, प्रभू आपल्या लोकांच्या उरलेल्या अवशेषाला पुन्हा एकदा, दुसऱ्या वेळी, परत मिळविण्यासाठी आपला हात पुढे करील—अश्शूरातून, आणि मिसरातून, आणि पथ्रोसातून, आणि कूशातून, आणि एलामातून, आणि शिनारातून, आणि हमाथातून, आणि समुद्राच्या बेटांमधून.
And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:10, 11, 12.
आणि तो राष्ट्रांसाठी एक ध्वज उभारील; आणि इस्राएलच्या निष्कासितांना एकत्र करील, आणि यहूदाच्या विखुरलेल्यांना पृथ्वीच्या चारही कोपऱ्यांतून गोळा करील. यशया 11:10, 11, 12.
In 1850 the Lord stretched forth His hand a second time to gather the people who were presenting the third angel’s message in conjunction with the message of the Midnight Cry as represented by Habakkuk’s two tables. In July of 2023 the Lord stretched forth His hand a second time to gather the people who were presenting the third angel’s message in conjunction with the message of the Midnight Cry as represented by Habakkuk’s two tables. Both 1850 and July 2023 identify the gathering of “the remnant of his people” as Isaiah states in verse 11 of chapter 11. Verse 11 is sandwiched between verses ten and twelve, and both those verses identify the lifting up of the ensign to the world.
१८५० साली प्रभूने हबक्कूकच्या दोन पट्ट्यांनी दर्शविल्याप्रमाणे मध्यरात्रीच्या आक्रंदनाच्या संदेशासह संयोगाने तिसऱ्या देवदूताचा संदेश सादर करीत असलेल्या लोकांना एकत्र करण्यासाठी दुसऱ्यांदा आपला हात पुढे केला. जुलै २०२३ मध्ये प्रभूने हबक्कूकच्या दोन पट्ट्यांनी दर्शविल्याप्रमाणे मध्यरात्रीच्या आक्रंदनाच्या संदेशासह संयोगाने तिसऱ्या देवदूताचा संदेश सादर करीत असलेल्या लोकांना एकत्र करण्यासाठी दुसऱ्यांदा आपला हात पुढे केला. १८५० आणि जुलै २०२३ ही दोन्ही वर्षे, यशया अध्याय ११ मधील वचन ११ मध्ये म्हटल्याप्रमाणे, “त्याच्या लोकांपैकी उरलेल्या अवशेषांना” एकत्र करण्याची ओळख करून देतात. वचन ११ हे वचन १० आणि १२ यांच्या मधोमध आहे, आणि ही दोन्ही वचने जगासाठी निशाण उभारण्याची ओळख करून देतात.
Each of the three verses are identifying the ensign, though the middle verse identifies them as the “remnant.” The remnant there is gathered a second time and the number of tribes who they are gathered from is eight. “8” represents not only those in the Noah’s ark that went from old world to the new world without seeing death, but “8” also represents those who are the 8th church that is of the seven. The two witnesses of Revelation 11:11 are those who have been resurrected. The number “8” is the symbol of the resurrection, a symbol of the one hundred and forty-four thousand, a symbol of baptism and a symbol of those who transition from Laodicea unto Philadelphia and become Isaiah’s ensign to the nations. The Lord stretches forth His hand a second time in 1850 to 1865 and again in July of 2023.
या तिन्ही वचनांपैकी प्रत्येक वचन ध्वजाची ओळख करून देते, तरी मधले वचन त्यांची ओळख “अवशेष” अशी करून देते. तेथील अवशेष दुसऱ्यांदा एकत्र केले जातात, आणि ज्या वंशांमधून त्यांना एकत्र केले जाते त्यांची संख्या आठ आहे. “8” हे केवळ नोहाच्या तारवात असलेल्या त्या लोकांचेच प्रतिनिधित्व करीत नाही, जे मृत्यू न पाहता जुन्या जगातून नव्या जगात गेले, तर “8” हे त्या लोकांचेही प्रतिनिधित्व करते जे सातपैकी असलेल्या आठव्या मंडळीचे आहेत. प्रकटीकरण 11:11 मधील दोन साक्षीदार तेच आहेत जे पुनरुत्थित झालेले आहेत. “8” ही संख्या पुनरुत्थानाचे प्रतीक आहे, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतीक आहे, बाप्तिस्म्याचे प्रतीक आहे, आणि जे लाओदीकेयेतून फिलदेल्फियाकडे संक्रमण करतात व राष्ट्रांसाठी यशयाचा ध्वज होतात त्यांचे प्रतीक आहे. प्रभु 1850 ते 1865 मध्ये दुसऱ्यांदा आपला हात पुढे करतो, आणि पुन्हा जुलै 2023 मध्येही.
In 2023, there was new light upon the seven times just as there had been in 1856. The period of 1856 unto 1863 is representing the history of the one hundred and forty-four thousand when the Lord raises up His remnant people as an army.
२०२३ मध्ये, जसे १८५६ मध्ये झाले होते तसेच, सात वेळांविषयी नवा प्रकाश झाला. १८५६ ते १८६३ हा कालखंड त्या एकशे चव्वेचाळीस हजारांच्या इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करतो, जेव्हा प्रभु आपल्या अवशिष्ट लोकांना सेना म्हणून उभे करतो.
Isaiah 11:11 aligns perfectly with Revelation 11:11 which aligns perfectly with Daniel 11:11. Isaiah and John are portraying an internal history and Daniel an external history. Daniel’s external line of 11:11 runs parallel with John’s internal line of 11:11 and Isaiah’s 11:11 presents the ensign of the internal line who calls God’s other flock out of the external line. Palmoni has tied these passages together into a nice bundle that could only be accomplished by the One who is Creator of all things.
यशया 11:11 हे प्रकटीकरण 11:11 याच्याशी पूर्णतः सुसंगत आहे, आणि तेच दानियेल 11:11 याच्याशीही पूर्णतः सुसंगत आहे. यशया आणि योहान अंतर्गत इतिहासाचे चित्रण करीत आहेत, तर दानियेल बाह्य इतिहासाचे. दानियेलच्या 11:11 मधील बाह्य रेषा योहानाच्या 11:11 मधील अंतर्गत रेषेशी समांतर चालते, आणि यशया 11:11 मध्ये त्या अंतर्गत रेषेच्या ध्वजाचे प्रस्तुतीकरण आहे, जो देवाच्या दुसऱ्या कळपाला बाह्य रेषेतून बाहेर बोलावतो. पल्मोनीने हे उतारे एक सुंदर गुच्छ म्हणून एकत्र बांधले आहेत; आणि हे केवळ सर्व गोष्टींचा सृष्टिकर्ताच साध्य करू शकला असता.
We will continue these things in the next article.
आपण या गोष्टी पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.
Dialogue with Artificial Information:
कृत्रिम माहितीशी संवाद:
Does the math world find any significance in the number “11”?
गणिताच्या जगाला “11” या संख्येत काही महत्त्व आढळते काय?
Yes, the number 11 holds several points of genuine mathematical interest and significance (beyond just being a prime number). Here are the main ones that mathematicians and math enthusiasts often highlight:
होय, ११ या संख्येला (ती फक्त अभाज्य संख्या आहे यापलीकडेही) खऱ्या गणितीय रस व महत्त्वाचे अनेक पैलू आहेत. त्यांपैकी गणितज्ञ आणि गणितप्रेमी वारंवार अधोरेखित करतात ते मुख्य मुद्दे पुढीलप्रमाणे आहेत:
11 is fifth prime number, the smallest two-digit prime and the first prime that is a palindrome in base 10. “11” is the smallest repunit (a number consisting of repeated units that is a prime. It is the only two-digit prime where the two digits are the same. 11, 22, 33, 44 ect. Only works with “11.” “11” is a Mersenne prime exponent. The decimal expansion of 1/11 = 0.090909… has a repeating period of just 2, but 1/11 is famous in another way: the sequence of primes 11, 101, 1009, 10007, 100003, etc., shows up in discussions of primes in arithmetic progression. The dihedral group of order 22 (symmetries of a regular 11-gon) is notable because “11” is the smallest prime for which the dihedral group has a non-abelian center-free structure of interest in group theory. In theoretical physics (string theory / M-theory), the universe is often modeled in 11 spacetime dimensions, and physicists and mathematicians who work in that area frequently remark on 11’s appearance. “11” is the only palindromic prime with an even number of digits (all others with even digits greater than 2 are divisible by 11 and hence composite). This is a theorem in recreational number theory.
११ ही पाचवी अभाज्य संख्या आहे, सर्वांत लहान दोन-अंकी अभाज्य संख्या आहे, आणि दशमान पद्धतीत उलटसुलट वाचल्यावरही तीच राहणारी पहिली अभाज्य संख्या आहे. “11” ही सर्वांत लहान रेप्युनिट आहे (म्हणजे पुनरावृत्त एककांपासून बनलेली अशी संख्या जी अभाज्य असते). दोन अंक एकसारखे असलेली ही एकमेव दोन-अंकी अभाज्य संख्या आहे. 11, 22, 33, 44 इत्यादींपैकी हे वैशिष्ट्य केवळ “11” ला लागू पडते. “11” हा मर्सेन अभाज्यांचा घातांक आहे. 1/11 = 0.090909… या दशांश विस्ताराचा आवर्ती कालावधी फक्त 2 आहे, परंतु 1/11 दुसऱ्या एका कारणामुळेही प्रसिद्ध आहे: 11, 101, 1009, 10007, 100003, इत्यादी अभाज्य संख्यांचा अनुक्रम, अंकगणितीय श्रेणीतील अभाज्य संख्यांच्या चर्चेत दिसून येतो. 22 क्रमाच्या डायहीड्रल समूहाचा (नियमित 11-भुजाच्या सममितींचा) विशेष उल्लेख केला जातो, कारण “11” ही सर्वांत लहान अभाज्य संख्या आहे ज्यासाठी त्या डायहीड्रल समूहाला समूहसिद्धांतात रस असलेली अबेलियन नसलेली, केंद्रशून्य रचना प्राप्त होते. सैद्धांतिक भौतिकशास्त्रात (स्ट्रिंग सिद्धांत / एम-सिद्धांत), विश्वाचे प्रतिरूप अनेकदा 11 अवकाश-काल परिमाणांत मांडले जाते, आणि त्या क्षेत्रात कार्य करणारे भौतिकशास्त्रज्ञ व गणितज्ञ 11 च्या उपस्थितीचा वारंवार उल्लेख करतात. “11” ही सम संख्येचे अंक असलेली एकमेव उलटसुलट वाचल्यावरही तीच राहणारी अभाज्य संख्या आहे (कारण 2 पेक्षा अधिक सम-अंकी अशा इतर सर्व संख्या 11 ने विभाज्य असल्यामुळे संयुक्त असतात). हे मनोरंजक संख्या-सिद्धांतातील एक प्रमेय आहे.
Bottom line:
तळटीप:
While “11” doesn’t have the same superstar status as π, e, or the golden ratio, it pops up repeatedly as the smallest or first example of many phenomena (first repunit prime, only even-digit palindromic prime, early appearance in many proofs and counterexamples, 11 dimensions in M-theory, etc.). So yes—the math world does consider 11 a significant number.
जरी “11” ला π, e, किंवा सुवर्णानुपात यांसारखा अतुलनीय मान मिळत नसला, तरीही अनेक घटनांच्या सर्वांत लहान किंवा पहिल्या उदाहरणरूपाने तो वारंवार समोर येतो (पहिला repunit prime, सम-अंकी palindromic prime चे एकमेव उदाहरण, अनेक सिद्धतांमध्ये व प्रतिवादांमध्ये त्याचा प्रारंभीचा उदय, M-theory मधील 11 dimensions, इत्यादी). म्हणून होय—गणितजगत 11 ला एक महत्त्वपूर्ण संख्या मानते.
“He who inspired the Word was the true expositor of the Word. Christ illustrated his teachings by calling the attention of his hearers to the simple laws of nature, and to the familiar objects which they daily saw and handled. Thus he led their minds from the natural to the spiritual. Many failed of grasping at once the meaning of his parables; but as they day by day came in contact with the objects with which the Great Teacher had associated spiritual truths, some discerned the lessons of divine truth he had sought to impress, and these were convinced of the truth of his mission and converted to the gospel.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.
“ज्याने वचनास प्रेरणा दिली, तोच वचनाचा खरा भाष्यकार होता. ख्रिस्ताने आपल्या शिकवणीचे स्पष्टीकरण आपल्या श्रोत्यांचे लक्ष निसर्गातील साध्या नियमांकडे आणि ते दररोज पाहत व हाताळत असलेल्या परिचित वस्तूंकडे वेधून केले. अशा रीतीने त्याने त्यांच्या मनांना नैसर्गिक गोष्टींपासून आध्यात्मिक गोष्टींकडे नेले. अनेकांना त्याच्या दृष्टांतांचा अर्थ त्वरित समजला नाही; परंतु दिवसेंदिवस जेव्हा ते त्या वस्तूंच्या संपर्कात येत गेले, ज्यांच्याशी त्या महान शिक्षकाने आध्यात्मिक सत्ये जोडली होती, तेव्हा काहींनी त्याने त्यांच्या मनावर बिंबविण्याचा प्रयत्न केलेल्या दैवी सत्यांचे धडे ओळखले; आणि हे त्याच्या ध्येयाच्या सत्यतेबद्दल खात्री पावून सुवार्तेकडे वळले.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.
“Leading thus from the natural to the spiritual kingdom, Christ’s parables are links in the chain of truth that unites man with God, and earth with heaven.” Christ’s Object Lessons, 17.
“अशा प्रकारे नैसर्गिक राज्यापासून आध्यात्मिक राज्याकडे नेणाऱ्या ख्रिस्ताच्या दृष्टांतकथा त्या सत्याच्या साखळीतील दुवे आहेत, जी मनुष्याला देवाशी आणि पृथ्वीला स्वर्गाशी जोडते.” Christ’s Object Lessons, 17.