लाओदिकेया - क्रमांक एक

दृष्टांताच्या दरीविषयीचा भार. तुला आता काय झाले आहे, की तू सर्वस्वी घरांच्या छपरांवर चढून गेली आहेस? हे गोंधळाने भरलेल्या, कोलाहलमय नगरा, आनंदी नगरा: तुझे ठार झालेले लोक तलवारीने ठार झालेले नाहीत, किंवा युद्धात मेलेले नाहीत. तुझे सर्व अधिपती एकत्र पळून गेले आहेत, ते धनुर्धार्‍यांनी बांधले गेले आहेत; तुझ्यात आढळलेले सर्वजण एकत्र बांधले गेले आहेत, जे दूरवर पळून गेले होते. म्हणून मी म्हणालो, माझ्याकडून दृष्टी फिरवा; मी कडवटपणे रडीन; माझ्या लोकांच्या कन्येच्या नाशामुळे मला सांत्वन करण्याचा प्रयत्न करू नका. कारण दृष्टांताच्या दरीत सेनाधीश परमेश्वर देवाकडून संकटाचा, तुडविण्याचा आणि गोंधळाचा दिवस आहे, भिंती पाडण्याचा आणि पर्वतांकडे आक्रोश करण्याचा. यशया २२:१–५.

तर्तान अश्दोदकडे आला त्या वर्षी, (जेव्हा अश्शूरचा राजा सार्गोन याने त्याला पाठविले होते,) आणि त्याने अश्दोदाविरुद्ध युद्ध करून ते जिंकले; त्याच काळी परमेश्वराने आमोजाचा पुत्र यशया याच्या द्वारे असे सांगितले, “जा, तुझ्या कंबरेवरील गोणपाट सोडून दे, आणि तुझ्या पायातील जोडे काढून टाक.” आणि त्याने तसे केले, नग्न व अनवाणी चालत. मग परमेश्वर म्हणाला, “जसा माझा सेवक यशया मिसर व कूश यांच्यावर चिन्ह व अद्भुत असा तीन वर्षे नग्न व अनवाणी चालला आहे; तसाच अश्शूरचा राजा मिसरी लोकांना कैदी म्हणून आणि कूशी लोकांना बंदिवान म्हणून, तरुण व वृद्ध, नग्न व अनवाणी, अगदी त्यांच्या नितंबांचे उघडेपण दिसेल अशा रीतीने, मिसराच्या लज्जेसाठी, घेऊन जाईल. आणि ते कूशामुळे, जो त्यांचा आधार होता, आणि मिसरामुळे, जो त्यांचा गौरव होता, भयभीत व लज्जित होतील. आणि त्या दिवशी या बेटाचा रहिवासी म्हणेल, ‘पहा, ज्याच्याकडे आपण मदतीसाठी पळालो, अश्शूरच्या राजापासून सुटका व्हावी म्हणून ज्याच्यावर आपण भरवसा ठेविला, त्याची अशी दशा झाली; मग आपण कसे सुटणार?’” यशया 20:1–6.

तो [उत्तर दिशेचा राजा] त्या गौरवशाली देशातही प्रवेश करील, आणि अनेक देश उलथवून टाकले जातील; पण एदोम, मोआब आणि अम्मोनी लोकांपैकी प्रमुख हे त्याच्या हातातून सुटतील. दानियेल 11:41.

आणि जी दहा शिंगे तू पाहिली, ती दहा राजे आहेत; ज्यांना अद्याप राज्य प्राप्त झालेले नाही; परंतु ते पशूसह एका घटकेसाठी राजांसारखा अधिकार प्राप्त करतात. यांचे एकच मन आहे, आणि हे आपली सत्ता व सामर्थ्य पशूस देतील. हे कोकर्‍याविरुद्ध युद्ध करतील, आणि कोकरू त्यांवर विजय मिळवील; कारण तो प्रभूंचा प्रभू आणि राजांचा राजा आहे; आणि जे त्याच्याबरोबर आहेत ते बोलावलेले, निवडलेले आणि विश्वासू आहेत. आणि तो मला म्हणाला, “जी पाणी तू पाहिली, ज्यांवर ती वेश्या बसली आहे, ती लोकसमुदाय, आणि बहुसंख्य जनसमुदाय, आणि राष्ट्रे, आणि भाषा आहेत. आणि जी दहा शिंगे तू पशूवर पाहिली, ती वेश्येचा द्वेष करतील, आणि तिला उजाड व नागवी करतील, आणि तिचे मांस खातील, आणि तिला अग्नीने जाळून टाकतील. कारण देवाने त्यांच्या अंतःकरणात त्याची इच्छा पूर्ण करण्यासाठी, आणि एकमत होण्यासाठी, आणि देवाची वचने पूर्ण होईपर्यंत आपले राज्य पशूस देण्यासाठी ठेवले आहे.” प्रकटीकरण 17:12–17.

“आपण अंतिम संकटकाळाच्या जवळ येत असताना, प्रभूच्या कार्यासाठी वापरल्या जाणाऱ्या साधनांमध्ये सुसंवाद आणि ऐक्य अस्तित्वात असणे अत्यंत महत्त्वाचे आहे. जग वादळ, युद्ध आणि मतभेदांनी परिपूर्ण आहे. तरीही एका प्रमुखाखाली—म्हणजेच पोपसत्तेखाली—लोक देवाच्या साक्षीदारांच्या व्यक्तीत देवाचा विरोध करण्यासाठी एकत्र येतील. हे ऐक्य त्या महान धर्मत्याग्यामुळे दृढ केले जाते. सत्याविरुद्ध युद्ध छेडण्यासाठी तो आपल्या प्रतिनिधींना एकत्र आणण्याचा प्रयत्न करीत असताना, तो त्याच्या समर्थकांना विभागून विखुरण्याचेही कार्य करील. मत्सर, दुष्ट संशय, दुष्ट भाषण, यांद्वारे मतभेद आणि फूट उत्पन्न व्हावी म्हणून तो त्यांना प्रवृत्त करतो.” टेस्टिमनीज, खंड ७, १८२.

तो शोभायुक्त देशातही प्रवेश करील, आणि पुष्कळ देश उलथून टाकले जातील; परंतु त्याच्या हातून हे सुटतील, म्हणजे एदोम, मोआब, आणि अम्मोनच्या संततीतील प्रमुख लोक. दानिएल ११:४१.

आणि मी स्वर्गातून दुसरा एक आवाज ऐकला, जो म्हणत होता, “तिच्यातून बाहेर या, माझ्या लोकांनो, म्हणजे तुम्ही तिच्या पापांचे सहभागी होऊ नये, आणि तिच्या पीडांपैकी काहीही तुम्हांला प्राप्त होऊ नये.” प्रकटीकरण १८:४.

“जर सत्याचा प्रकाश तुम्हाला सादर करण्यात आला असेल, ज्यायोगे चौथ्या आज्ञेतील शब्बाथ प्रकट होतो, आणि रविवारपालनासाठी देवाच्या वचनात कोणताही आधार नाही हे दाखविले जाते, आणि तरीसुद्धा तुम्ही त्या खोट्या शब्बाथाला चिकटून राहता, देव ज्याला ‘माझा पवित्र दिवस’ म्हणतो त्या शब्बाथाला पवित्र मानण्यास नकार देता, तर तुम्ही पशूची खूण स्वीकारता. हे कधी घडते? जेव्हा तुम्ही त्या आदेशाचे पालन करता जो तुम्हाला रविवारी श्रम थांबवून देवाची उपासना करण्याची आज्ञा करतो, आणि त्याचवेळी तुम्हाला माहीत असते की रविवार हा एक सामान्य कामाचा दिवस याखेरीज दुसरे काही आहे असे दाखविणारा एकही शब्द बायबलमध्ये नाही, तेव्हा तुम्ही पशूची खूण स्वीकारण्यास संमती देता, आणि देवाचा शिक्का नाकारता.” Review and Herald, July 13, 1897.

“शब्बाथातील बदल हे रोमन चर्चच्या अधिकाराचे चिन्ह किंवा मोहोर आहे. जे लोक, चौथ्या आज्ञेच्या दाव्यांचा अर्थ समजून, खऱ्या शब्बाथाऐवजी खोट्या शब्बाथाचे पालन करण्याची निवड करतात, ते त्यामुळे केवळ ज्याच्या अधिकाराने तो आज्ञापित केला गेला आहे त्या सत्तेलाच मान अर्पण करीत असतात. पशूची मोहोर म्हणजे पोपशाही शब्बाथ होय, ज्याला देवाने नियुक्त केलेल्या दिवसाच्या जागी जगाने स्वीकारले आहे.”

“अद्याप कोणालाही पशूची खूण प्राप्त झालेली नाही. परीक्षेची वेळ अद्याप आलेली नाही. रोमन कॅथलिक समुदायालाही अपवाद न ठेवता, प्रत्येक चर्चमध्ये खरे ख्रिस्ती आहेत. ज्यांना प्रकाश प्राप्त झालेला नाही आणि ज्यांनी चौथ्या आज्ञेचे बंधन पाहिलेले नाही, तोपर्यंत कोणालाही दोषी ठरविण्यात येत नाही. परंतु जेव्हा खोट्या शब्बाथाची अंमलबजावणी करणारा हुकूम निघेल, आणि तिसऱ्या देवदूताचा मोठा आक्रोश मनुष्यांना पशू आणि त्याच्या प्रतिमेच्या उपासनेविरुद्ध इशारा करील, तेव्हा खोटे आणि खरे यांमधील रेषा स्पष्टपणे आखली जाईल. तेव्हा जे अजूनही उल्लंघनातच पुढे चालू राहतील, ते पशूची खूण स्वीकारतील.”

“वेगवान पावलांनी आपण या काळाजवळ येत आहोत. जेव्हा प्रोटेस्टंट मंडळ्या एका खोट्या धर्माला आधार देण्यासाठी लौकिक सत्तेशी एकवटतील—ज्याचा विरोध केल्यामुळे त्यांच्या पूर्वजांनी अत्यंत उग्र छळ सहन केला होता—तेव्हा चर्च व राज्य यांच्या संयुक्त अधिकाराने पोपशाहीचा सब्बाथ अंमलात आणला जाईल. तेथे राष्ट्रीय धर्मत्याग होईल, ज्याचा शेवट केवळ राष्ट्रीय विनाशातच होईल.” Manuscript 51, 1899.

म्हणून शेवटचे पहिले होतील, आणि पहिले शेवटचे: कारण पुष्कळांना बोलाविण्यात येते, पण थोडे निवडलेले असतात. मत्तय 20:16.

जिथे दर्शन नाही, तिथे लोक नाश पावतात; परंतु जो नियम पाळतो, तो धन्य आहे. नीतिसूत्रे 29:18.

“संपूर्ण पृथ्वीच्या प्रभूजवळ उभे असलेले अभिषिक्त जन, आच्छादक करूब म्हणून सैतानाला एकदा देण्यात आलेले स्थान धारण करतात. त्याच्या सिंहासनाभोवती असलेल्या पवित्र जीवांच्या द्वारे, प्रभू पृथ्वीवरील रहिवाशांशी सतत संवाद राखतो. सुवर्ण तेल त्या कृपेचे प्रतीक आहे, ज्याद्वारे देव विश्वासणाऱ्यांच्या दिव्यांना पुरवठा करीत राहतो, जेणेकरून ते लुकलुकून विझून जाऊ नयेत. हे पवित्र तेल देवाच्या आत्म्याच्या संदेशांद्वारे स्वर्गातून ओतले जात नसते, तर दुष्टतेच्या शक्तींचे मनुष्यांवर पूर्ण नियंत्रण झाले असते.”

“देव आपल्याकडे पाठविलेल्या संदेशांना आपण स्वीकारत नाही, तेव्हा त्याचा अपमान होतो. अशा रीतीने आपण त्या सुवर्णतैलाला नाकारतो, जे तो आपल्या आत्म्यांत ओतू इच्छितो, जेणेकरून ते अंधारात असलेल्यांपर्यंत पोहोचविले जावे. जेव्हा हाक येईल, ‘पाहा, वर येत आहे; त्याला भेटावयास बाहेर पडा,’ तेव्हा ज्यांनी पवित्र तेल प्राप्त केलेले नाही, ज्यांनी ख्रिस्ताची कृपा आपल्या अंतःकरणांत जपलेली नाही, त्यांना मूर्ख कुमारिकांप्रमाणे आढळेल की ते आपल्या प्रभूला भेटण्यास तयार नाहीत. त्या तेलाची प्राप्ती करण्याचे सामर्थ्य त्यांच्यात स्वतःमध्ये नाही, आणि त्यांचे जीवन उद्ध्वस्त होते. परंतु जर देवाचा पवित्र आत्मा मागितला गेला, जर मोशेप्रमाणे आपण विनवणी केली, ‘मला तुझे तेज दाखव,’ तर देवाचे प्रेम आपल्या अंतःकरणांत ओतले जाईल. सुवर्णनलिकांद्वारे ते सुवर्णतैल आपल्यापर्यंत पोहोचविले जाईल. ‘सामर्थ्याने नव्हे, पराक्रमाने नव्हे, तर माझ्या आत्म्याने, असे सेनाधीश परमेश्वर म्हणतो.’ नीतिसूर्याच्या तेजस्वी किरणांना ग्रहण करून देवाची मुले जगात दिव्यांप्रमाणे प्रकाशतात.” Review and Herald, July 20, 1897.

“या दोन साक्षीदारांविषयी संदेष्टा पुढे असे घोषित करतो: ‘हे पृथ्वीच्या देवासमोर उभे असलेली दोन जैतूनाची झाडे आणि दोन दीपस्तंभ आहेत.’ स्तोत्रकर्ता म्हणतो, ‘तुझे वचन माझ्या पायांसाठी दीप आणि माझ्या मार्गासाठी प्रकाश आहे.’ प्रकटीकरण 11:4; स्तोत्रसंहिता 119:105. हे दोन साक्षीदार जुना व नवा करार यांतील पवित्र शास्त्रांचे प्रतिनिधित्व करतात. देवाच्या नियमशास्त्राच्या उगमाविषयी आणि त्याच्या शाश्वतत्वाविषयी दोन्ही महत्त्वपूर्ण साक्ष देतात. तारणाच्या योजनेविषयीही दोन्ही साक्ष देतात. जुन्या करारातील प्रतिरूपे, यज्ञ आणि भविष्यवाण्या येऊ घातलेल्या तारणाऱ्याकडे पुढे निर्देश करतात. नव्या करारातील सुवार्तालेख आणि पत्रे प्रतिरूप व भविष्यवाणी यांनी ज्या रीतीने पूर्वकथन केले होते, त्याच अचूक रीतीने आलेल्या तारणाऱ्याविषयी सांगतात.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, 267.

मी योहान, जो तुमचा भाऊ आहे आणि येशू ख्रिस्तामधील क्लेश, राज्य आणि धीर यांमध्ये तुमचा सहभागी आहे, देवाच्या वचनासाठी आणि येशू ख्रिस्ताच्या साक्षीसाठी पत्मोस नावाच्या बेटावर होतो. प्रकटीकरण 1:9.

“बायबलच्या इतिहासाचा अगदी अल्फा असलेल्या मोशेपासून आरंभ करून, ख्रिस्ताने सर्व शास्त्रांमध्ये स्वतःविषयी असलेल्या गोष्टी त्यांना उलगडून सांगितल्या.” द डिझायर ऑफ एजेस, 796.

यहुद्यांनी देवाच्या वचनात पूर्वसूचित केलेल्या संदेशाच्या घोषणेचा अडथळा आणण्याचा प्रयत्न केला; परंतु भविष्यवाणी पूर्ण झालीच पाहिजे. प्रभु म्हणतो, ‘पाहा, परमेश्वराच्या त्या महान व भयप्रद दिवसाच्या आगमनापूर्वी मी तुमच्याकडे एलीया संदेष्टा पाठवीन’ (Malachi 4:5). एखादा मनुष्य एलीयाच्या आत्म्याने व सामर्थ्याने येणार आहे, आणि तो प्रकट होईल तेव्हा लोक म्हणतील, ‘तुम्ही फारच उत्कट आहात, तुम्ही पवित्र शास्त्रांचे योग्य रीतीने अर्थलक्षण करीत नाही. तुमचा संदेश कसा शिकवावा ते मी तुम्हाला सांगतो.’

“असे बरेच जण आहेत की जे देवाचे कार्य आणि मनुष्याचे कार्य यांतील भेद ओळखू शकत नाहीत. देव मला जसे सत्य देतो तसेच मी ते सांगणार आहे, आणि मी आता म्हणतो, जर तुम्ही दोष शोधत राहिलात, मतभेदाची वृत्ती बाळगलीत, तर तुम्हाला सत्य कधीच कळणार नाही. येशूने आपल्या शिष्यांना म्हटले, ‘मला तुम्हांजवळ अजून बऱ्याच गोष्टी सांगायच्या आहेत; परंतु तुम्ही त्या आता सहन करू शकत नाही’ (योहान 16:12). ते पवित्र आणि सार्वकालिक गोष्टींचे मोल जाणण्याच्या स्थितीत नव्हते; परंतु येशूने साहाय्यकर्त्याला पाठविण्याचे अभिवचन दिले, जो त्यांना सर्व गोष्टी शिकवील, आणि त्याने त्यांना जे काही सांगितले होते ते सर्व त्यांच्या स्मरणात आणील. बंधूंनो, आपण मनुष्यावर अवलंबून राहू नये. ‘मनुष्यापासून दूर व्हा, ज्याचा श्वास त्याच्या नाकपुड्यांत आहे; कारण त्याची गणना तरी काय?’ (यशया 2:22). तुम्ही तुमचे असहाय जीव येशूवर लटकविले पाहिजेत. डोंगरावर झरा असताना दरीतील झऱ्यातून पिणे आपल्याला शोभत नाही. आपण खालचे प्रवाह सोडू या; आपण उंच झऱ्यांकडे येऊ या. जर सत्याचा एखादा मुद्दा असा असेल की जो तुम्हाला समजत नाही, ज्याविषयी तुमचे एकमत नाही, तर शोध घ्या, शास्त्राची शास्त्राशी तुलना करा, देवाच्या वचनाच्या खाणीत सत्याचा दांडा खोलवर उतरवा. तुम्ही स्वतःला आणि आपल्या मतांना देवाच्या वेदीवर ठेवले पाहिजे, आपले पूर्वग्रहदूषित विचार दूर केले पाहिजेत, आणि स्वर्गाचा आत्मा तुम्हाला सर्व सत्यात मार्गदर्शन करू देला पाहिजे.” Selected Messages, book 1, 412.

जिथे दर्शन नाही, तिथे लोक नाश पावतात; परंतु जो नियमशास्त्र पाळतो, तो धन्य आहे. नीतिसूत्रे 29:18.

कारण तू म्हणतोस, मी धनवान आहे, आणि संपत्तीने समृद्ध झालो आहे, आणि मला कशाचीही गरज नाही; आणि तुला हे ठाऊक नाही की तूच दीन, दयनीय, दरिद्री, आंधळा आणि नग्न आहेस. प्रकटीकरण ३:१७.

ही सर्व गोष्टी त्यांना दृष्टांत म्हणून घडल्या; आणि ज्यांच्यावर युगांचा शेवट आला आहे अशा आपल्या बोधासाठी त्या लिहून ठेवण्यात आल्या आहेत. 1 करिंथकरांस 10:11.

आणि जे घरांच्या छपरांवर आकाशातील सैन्याची उपासना करितात; आणि जे परमेश्वराची उपासना करितात व परमेश्वराची शपथ घेतात, आणि मल्खामाचीही शपथ घेतात; आणि जे परमेश्वरापासून मागे फिरले आहेत; आणि जे परमेश्वराचा शोध घेत नाहीत, किंवा त्याची चौकशीही करीत नाहीत.

परमेश्वर परमेश्वराच्या सन्निधीत शांत रहा; कारण परमेश्वराचा दिवस समीप आला आहे; कारण परमेश्वराने एक बलिदान सिद्ध केले आहे, त्याने आपल्या पाहुण्यांना बोलाविले आहे. आणि परमेश्वराच्या बलिदानाच्या दिवशी असे घडेल, की मी सरदारांना, राजाच्या पुत्रांना, आणि जे परकीय वस्त्रे परिधान करतात अशा सर्वांना शिक्षा करीन. त्याच दिवशी मी उंबरठ्यावर उडी मारणाऱ्या सर्वांना देखील शिक्षा करीन, जे आपल्या स्वामींची घरे हिंसा आणि कपट यांनी भरतात. सफन्या 1:5–9.

आणि या कारणामुळे देव त्यांच्यावर प्रबळ भ्रम पाठवील, जेणेकरून त्यांनी असत्यावर विश्वास ठेवावा; यासाठी की ज्यांनी सत्यावर विश्वास ठेवला नाही, तर अधर्मात आनंद मानला, अशा सर्वांना दोषी ठरविले जावे. 2 थेस्सलनीकाकरांस 2:11, 12

“संदेष्टा यशया म्हणतो: ‘जेव्हा ते तुम्हांस म्हणतील, जे परिचित आत्मे असलेल्यांकडे, आणि कुजबुज करणाऱ्या व पुटपुट करणाऱ्या जादूगारांकडे चौकशी करा; तेव्हा लोकांनी आपल्या देवाकडेच चौकशी करू नये काय? जिवंतांच्या वतीने मेलेल्यांकडे चौकशी करावी काय? नियमशास्त्राकडे व साक्षीकडे वळा: जर ते या वचनाप्रमाणे बोलत नसतील, तर त्यांच्यामध्ये प्रकाश नाही म्हणूनच.’ यशया 8:19, 20. जर मनुष्यांनी मनुष्याच्या स्वरूपाविषयी आणि मेलेल्यांच्या अवस्थेविषयी पवित्र शास्त्रांत इतक्या स्पष्टपणे मांडलेले सत्य स्वीकारण्याची तयारी दाखविली असती, तर अध्यात्मवादाच्या दाव्यांमध्ये व प्रकटनांमध्ये त्यांना सामर्थ्य, चिन्हे आणि कपटी चमत्कार यांसह कार्य करणारा सैतान दिसला असता. परंतु शारीरिक मनाला इतकी रुचणारी स्वैरता सोडण्यापेक्षा आणि ज्या पापांवर ते प्रेम करतात त्यांचा त्याग करण्यापेक्षा, असंख्य लोक प्रकाशाकडे डोळे मिटतात व इशाऱ्यांकडे दुर्लक्ष करून सरळ पुढे चालत राहतात; आणि सैतान त्यांच्या भोवती आपले सापळे विणीत राहतो, आणि ते त्याचे भक्ष्य होतात. ‘कारण त्यांनी तारण पावावे म्हणून सत्यावरील प्रीती स्वीकारली नाही,’ म्हणून ‘देव त्यांच्यावर प्रबळ भ्रम पाठवील, म्हणजे त्यांनी असत्यावर विश्वास ठेवावा.’ 2 थेस्सलनीकाकरांस 2:10, 11.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, 559.

“जर मंडळीने जगाप्रमाणेच मार्ग अनुसरला, तर त्यांना त्याच नशिबाचा भागीदार व्हावे लागेल. उलट, त्यांनी अधिक प्रकाश प्राप्त केला असल्यामुळे, त्यांची शिक्षा अपश्चात्तापी लोकांच्या शिक्षेपेक्षा अधिक मोठी असेल.”

“पृथ्वीवरील इतर सर्व लोकांपेक्षा आम्हांजवळ आधीच सत्य आहे, अशी आम्ही लोक म्हणून घोषणा करतो. तर मग आमचे जीवन आणि चारित्र्य अशा विश्वासाशी सुसंगत असले पाहिजे. तो दिवस अगदी आमच्यावर येऊन ठेपला आहे, जेव्हा नीतिमानांना अमूल्य धान्याप्रमाणे पुंजक्यांत बांधून स्वर्गीय कोठारासाठी साठविले जाईल, तर दुष्टांना तणांप्रमाणे शेवटच्या महान दिवसाच्या अग्नीसाठी एकत्र केले जाईल. परंतु गहू आणि तण ‘कापणीपर्यंत एकत्र वाढतात.’” Testimonies, volume 5, 100.

आणि केदाराच्या पुत्रांपैकी धनुर्धारकांची उरलेली संख्या, ते शूरवीर, कमी होतील; कारण इस्राएलचा परमेश्वर देवाने हे सांगितले आहे. यशया 21:17.

आणि इश्माएलाच्या पुत्रांची नावे ही आहेत, त्यांच्या नावांप्रमाणे, त्यांच्या पिढ्यानुसार: इश्माएलाचा पहिलावान नेबायोथ; आणि केदार, आणि अद्बेएल, आणि मिब्साम, आणि मिश्मा, आणि दूमाह, आणि मस्सा, हदार, आणि तेमा, येतूर, नाफीश, आणि केदेमा: हे इश्माएलाचे पुत्र आहेत, आणि ही त्यांची नावे आहेत, त्यांच्या नगरांप्रमाणे, आणि त्यांच्या किल्ल्यांप्रमाणे; त्यांच्या राष्ट्रांनुसार बारा अधिपती. उत्पत्ति २५:१३–१६.

“मी घोषित केले आहे की न्यू यॉर्क ज्वारीय लाटेमुळे वाहून जाणार आहे, असे वचन कसे आले? मी असे कधीही म्हटलेले नाही. तेथे मजल्यानंतर मजले उभ्या राहणाऱ्या महान इमारतींकडे मी पाहत असताना, मी असे म्हटले आहे, ‘परमेश्वर पृथ्वीला अत्यंत थरथरविण्यासाठी उठेल तेव्हा किती भयंकर दृश्ये घडतील! तेव्हा प्रकटीकरण 18:1–3 येथील शब्द पूर्ण होतील.’ प्रकटीकरणाच्या अठराव्या अध्यायाचा संपूर्ण भाग पृथ्वीवर येणाऱ्या गोष्टींबाबतचा इशारा आहे. परंतु न्यू यॉर्कवर नेमके काय येणार आहे याविषयी मला विशेष प्रकाश नाही; एवढेच मला माहीत आहे की एखाद्या दिवशी तेथील महान इमारती देवाच्या सामर्थ्याच्या फिरविण्याने व उलथापालथीने खाली पाडल्या जातील. मला देण्यात आलेल्या प्रकाशावरून मला माहीत आहे की जगात विनाश आहे. परमेश्वराकडून एक शब्द, त्याच्या पराक्रमी सामर्थ्याचा एक स्पर्श, आणि या प्रचंड रचना कोसळतील. अशी दृश्ये घडतील की ज्यांची भयावहता आपण कल्पनाही करू शकत नाही.” Review and Herald, July 5, 1906.

आणि मी म्हणालो, हे याकोबाच्या प्रमुखांनो आणि इस्राएलाच्या घराण्याच्या अधिपतींनो, कृपया ऐका; न्याय जाणणे हे तुमच्यासाठीच नव्हे काय? तुम्ही जे चांगल्याचा द्वेष करता आणि वाईटावर प्रेम करता; जे लोकांची कातडी त्यांच्यावरून सोलून काढता, आणि त्यांचे मांस त्यांच्या हाडांवरून वेगळे करता; जे माझ्या लोकांचे मांसही खातात, त्यांची कातडी त्यांच्यावरून सोलून काढतात; त्यांची हाडे मोडतात, आणि भांड्यासाठी जसे तुकडे करतात तसे त्यांचे तुकडे करतात, जसे कढईतील मांस. मग ते परमेश्वराकडे धावा करतील, पण तो त्यांचे ऐकणार नाही; उलट त्या वेळी तो त्यांच्यापासून आपले मुख लपवील, कारण त्यांनी आपल्या कृत्यांत वाईटपणे वर्तन केले आहे. माझ्या लोकांना भरकटविणाऱ्या संदेष्ट्यांविषयी परमेश्वर असे म्हणतो: जे आपल्या दातांनी चावतात आणि ‘शांती’ असा घोष करतात; परंतु जो त्यांच्या तोंडात काही घालत नाही, त्याच्याविरुद्ध ते युद्धाची तयारी करतात. म्हणून तुमच्यावर रात्र येईल, म्हणजे तुम्हांस दर्शन होणार नाही; आणि तुमच्यावर अंधार पडेल, म्हणजे तुम्ही भविष्यकथन करणार नाही; संदेष्ट्यांवर सूर्य मावळेल, आणि त्यांच्यावर दिवस अंधकारमय होईल. मग द्रष्टे लज्जित होतील, आणि भविष्यवेत्ते गोंधळून जातील; होय, ते सर्व आपले ओठ झाकतील; कारण देवाकडून काही उत्तर मिळणार नाही. परंतु खरेच, मी परमेश्वराच्या आत्म्याद्वारे सामर्थ्याने, न्यायाने आणि पराक्रमाने परिपूर्ण आहे, याकोबाला त्याचा अपराध आणि इस्राएलाला त्याचे पाप जाहीर करण्यासाठी. हे याकोबाच्या घराण्याच्या प्रमुखांनो आणि इस्राएलाच्या घराण्याच्या अधिपतींनो, कृपया हे ऐका, तुम्ही जे न्यायाचा तिटकारा करता आणि सर्व सरळपणा वाकवता. ते सियोन रक्ताने उभारतात, आणि यरुशलेम अधर्माने. तिचे प्रमुख लाच घेऊन न्याय करतात, तिचे याजक मोबदल्यासाठी शिकवतात, आणि तिचे संदेष्टे पैशासाठी भविष्यकथन करतात; तरीही ते परमेश्वरावर अवलंबून राहतात आणि म्हणतात, “परमेश्वर आपल्यामध्ये नाही काय? आपल्यावर कोणतेही अनिष्ट येणार नाही.” मीखा 3:1–11.

आणि अरिएल [येरुशलेम] विरुद्ध युद्ध करणाऱ्या सर्व राष्ट्रांची गर्दी, म्हणजे तिच्याविरुद्ध, तिच्या दुर्गाविरुद्ध युद्ध करणारे आणि तिला पीडा देणारे सर्व, रात्रीच्या दृष्टांतातील स्वप्नाप्रमाणे होईल. हे अगदी तसेच होईल, जसे एखादा भुकेला मनुष्य स्वप्न पाहतो, आणि पाहा, तो खात आहे; पण तो जागा होतो, आणि त्याचा जीव रिकामा असतो; किंवा जसे एखादा तहानलेला मनुष्य स्वप्न पाहतो, आणि पाहा, तो पीत आहे; पण तो जागा होतो, आणि पाहा, तो अशक्त झालेला असतो, आणि त्याच्या जीवाला अजूनही भूक असते: तसेच सियोन पर्वताविरुद्ध युद्ध करणाऱ्या सर्व राष्ट्रांची गर्दी होईल. थांबा, आणि आश्चर्यचकित व्हा; ओरडा, आणि आक्रोश करा: ते मद्यपान करून नव्हे, तर मद्यधुंद झाले आहेत; ते मजबूत मद्यामुळे नव्हे, तर डगमगत आहेत. कारण परमेश्वराने तुमच्यावर गाढ निद्रेचा आत्मा ओतला आहे, आणि तुमचे डोळे मिटले आहेत: संदेष्टे आणि तुमचे अधिपती, दृष्टे, यांना त्याने झाकून टाकले आहे. आणि सर्व दृष्टांत तुमच्यासाठी शिक्कामोर्तब केलेल्या पुस्तकाच्या शब्दांसारखा झाला आहे, जे लोक एखाद्या विद्वानाला देतात, असे म्हणत, विनंती करतो, हे वाच; आणि तो म्हणतो, मी वाचू शकत नाही; कारण त्यावर शिक्का मारलेला आहे: आणि ते पुस्तक अशिक्षित मनुष्याला देण्यात येते, असे म्हणत, विनंती करतो, हे वाच; आणि तो म्हणतो, मी शिकलेलो नाही. म्हणून प्रभू म्हणाला, हा लोकसमुदाय आपल्या मुखाने माझ्याजवळ येतो, आणि आपल्या ओठांनी माझा सन्मान करतो, पण आपले हृदय माझ्यापासून दूर नेले आहे, आणि माझ्याविषयी त्यांची भीती ही मनुष्यांच्या आज्ञेने शिकवलेली आहे: म्हणून, पाहा, मी या लोकांमध्ये एक अद्भुत कार्य करीन, होय, एक अद्भुत कार्य आणि आश्चर्य; कारण त्यांच्या ज्ञानी पुरुषांची ज्ञानबुद्धी नष्ट होईल, आणि त्यांच्या सुज्ञ पुरुषांची समज लपविली जाईल. जे परमेश्वरापासून आपली मसलत लपविण्यासाठी खोलवर युक्ती करतात, आणि ज्यांची कृत्ये अंधारात असतात, आणि जे म्हणतात, आम्हाला कोण पाहतो? आणि आम्हाला कोण ओळखतो? त्यांच्यावर धिक्कार असो. निश्चितच, तुम्ही गोष्टी उलटापालट करणे हे कुंभाराच्या मातीसारखे मानले जाईल: कारण ज्या कृत्याला त्याच्या निर्मात्याविषयी असे म्हणणे योग्य आहे काय, त्याने मला निर्माण केले नाही? किंवा ज्या घडविलेल्या वस्तूने तिला घडविणाऱ्याविषयी असे म्हणावे, त्याला काही समज नव्हती? यशया 29:7–16.

येशूचे अश्रू हे त्याच्या स्वतःच्या दुःखाची पूर्वकल्पना करून वाहिले नव्हते. त्याच्या अगदी समोर गथ्सेमाने होते, जिथे लवकरच एका महान अंधकाराचा भयावह अनुभव त्याच्यावर दाटून येणार होता. मेंढरांच्या दरवाज्याचेही दर्शन होत होते; त्या दरवाज्यातून अनेक शतकांपासून बलिदानासाठी अर्पण केल्या जाणाऱ्या पशूंना नेले जात असे. हा दरवाजा लवकरच त्याच्यासाठी, त्या महान प्रतिरूपासाठी, उघडणार होता—ज्याच्या बलिदानाकडे जगाच्या पापांसाठी अर्पण केलेली ही सर्व अर्पणे निर्देश करीत होती. जवळच कलवरी होते, त्याच्या समीप येत असलेल्या यातनांचे स्थळ. तरीही या क्रूर मृत्यूची आठवण करून देणाऱ्या या गोष्टींमुळेच उद्धारकर्ता रडला व आत्मिक वेदनेने कण्हला असे नव्हते. त्याचे दुःख स्वार्थी नव्हते. स्वतःच्या यातनांचा विचार त्या उदात्त, आत्मत्यागी जीवाला भयभीत करू शकला नाही. येशूच्या हृदयाला भेदून गेले ते यरुशलेमचे दृश्य—ते यरुशलेम, ज्याने देवाच्या पुत्राला नाकारले होते आणि त्याच्या प्रेमाचा तिरस्कार केला होता; ज्याने त्याच्या सामर्थ्यशाली चमत्कारांद्वारे खात्री पटवून घेण्यास नकार दिला होता; आणि जे त्याचा जीव घेण्याच्या उंबरठ्यावर आले होते. तिने आपल्या उद्धारकर्त्याला नाकारण्याच्या अपराधात आपण काय झाली आहे, हे त्याने पाहिले; आणि जखम बरी करू शकणाऱ्या एकमेव त्यालाच जर तिने स्वीकारले असते, तर ती काय होऊ शकली असती, हेही त्याने पाहिले. तो तिला वाचविण्यास आला होता; मग तो तिला कसा सोडून देऊ शकला असता?

“इस्राएल हे एक कृपापात्र लोक होते; देवाने त्यांच्या मंदिराला आपले निवासस्थान केले होते; ते ‘सुंदर स्थळी वसलेले, संपूर्ण पृथ्वीचा आनंद’ असे होते.” स्तोत्र 48:2. ख्रिस्ताच्या संरक्षक काळजीची आणि कोमल प्रेमाची, जसे पिता आपल्या एकुलत्या एक लेकरावर करतो, अशा प्रेमाची हजाराहून अधिक वर्षांची साक्ष तेथे होती. त्या मंदिरात संदेष्ट्यांनी आपल्या गंभीर चेतावण्या उच्चारल्या होत्या. तेथे धूपदाणी हालविल्या जात होत्या, आणि उपासकांच्या प्रार्थनांशी मिसळलेला धूप देवाकडे वर चढत होता. तेथे पशूंचे रक्त वाहिले होते, जे ख्रिस्ताच्या रक्ताचे प्रतीक होते. तेथे यहोवाने करुणासनाच्या वर आपले तेज प्रकट केले होते. तेथे याजक आपली सेवा करीत होते, आणि प्रतीक व विधी यांचा वैभवशाली क्रम युगानुयुगे चालत आला होता. पण या सर्वाचा अंत झाला पाहिजे होता.

“येशूने आपला हात उंचावला,—जो हात कित्येकदा आजारी व दुःखी लोकांना आशीर्वाद देत असे,—आणि तो विनाशास नेमलेल्या त्या नगराकडे हलवून, दुःखाने तुटक शब्दांत उद्गारला: ‘जर तू, होय, तूही, निदान या तुझ्या दिवशी, तुझ्या शांतीशी संबंधित गोष्टी जाणले असतेस!—’ येथे तारणहार थांबला, आणि जर यरुशलेमने देव तिला देऊ इच्छित असलेली मदत,—त्याच्या प्रिय पुत्राची देणगी,—स्वीकारली असती तर तिची काय अवस्था झाली असती, हे त्याने अनुक्तच ठेवले. यरुशलेमला तिचे विशेषाधिकाराने जाणणे आवश्यक असलेले सत्य कळले असते, आणि स्वर्गाने तिला पाठविलेल्या प्रकाशाकडे तिने लक्ष दिले असते, तर ती समृद्धीच्या वैभवात, राज्यांची राणी म्हणून, आपल्या देवदत्त सामर्थ्याच्या बळावर स्वतंत्र उभी राहिली असती. तिच्या वेशीपाशी कोणतेही शस्त्रसज्ज सैनिक उभे नसते, तिच्या भिंतींवर रोमन ध्वज फडकत नसते. यरुशलेमने आपल्या उद्धारकर्त्याला स्वीकारले असते तर ज्या गौरवशाली नियतीने तिला धन्य केले असते, ती देवपुत्राच्या समोर उभी राहिली. त्याने पाहिले की त्याच्याद्वारे तिचा घोर रोग बरा झाला असता, ती दास्यातून मुक्त झाली असती, आणि पृथ्वीवरील बलशाली महानगर म्हणून स्थापन झाली असती. तिच्या भिंतींवरून शांतीची कपोत सर्व राष्ट्रांकडे उडून गेली असती. ती जगाच्या गौरवमुकुटातील रत्न ठरली असती.”

“परंतु यरुशलेम काय असू शकली असती याचे ते उज्ज्वल चित्र तारणाऱ्याच्या दृष्टीसमोरून फिकट होत जाते. ती आता रोमन जूखाखाली कशी आहे, देवाच्या अप्रसन्नतेचे ओझे वाहत, त्याच्या प्रतिदंडात्मक न्यायासाठी निश्चित ठरलेली आहे, हे त्याला जाणवते. तो आपल्या विलापाचा तुटलेला धागा पुन्हा उचलतो: ‘पण आता त्या गोष्टी तुझ्या डोळ्यांपासून लपविल्या गेल्या आहेत. कारण असे दिवस तुझ्यावर येतील की तुझे शत्रू तुझ्याभोवती तटबंदी उभी करतील, तुला चहूबाजूंनी वेढतील, आणि सर्व बाजूंनी तुला कोंडून टाकतील, आणि तुला व तुझ्यातील तुझ्या मुलांना भूमिसमान करतील; आणि तुझ्यात एक दगडावर दुसरा दगड उभा ठेवणार नाहीत; कारण तुझ्या भेटीच्या समयाची तू ओळख केली नाहीस.’”

“ख्रिस्त यरुशलेम व तिच्या लेकरांना तारण्यासाठी आला होता; परंतु फरिसी अभिमान, ढोंगीपणा, मत्सर आणि द्वेष यांनी त्याला आपला हेतू सिद्ध करण्यापासून अडविले होते. येशूला त्या विनाशास नेमलेल्या नगरावर येणाऱ्या भयंकर प्रतिफळाची जाणीव होती. त्याने यरुशलेमला सैन्यांनी वेढलेले पाहिले; वेढ्यात अडकलेले रहिवासी उपासमारीने आणि मृत्यूने ग्रस्त झालेले पाहिले; माता स्वतःच्या लेकरांच्या मृत देहांवर उपजीविका करीत आहेत, आणि आईवडील व लेकरं एकमेकांकडून अन्नाचा अखेरचा घास हिसकावून घेत आहेत, अशा प्रकारे भुकेच्या कुरतडणाऱ्या वेदनांनी स्वाभाविक ममता नष्ट झालेली पाहिली. त्याने पाहिले की, यहूद्यांचा हट्टीपणा, जो त्याच्या तारणाच्या नकारात प्रकट झाला होता, तोच त्यांना आक्रमक सैन्यापुढे शरण जाण्यासही नकार देण्यास प्रवृत्त करील. त्याने कलवरी पाहिला, जिथे त्याला उंचावर उभारले जाणार होते, आणि जो वनातील वृक्षांइतक्याच दाटीवाटीने उभ्या असलेल्या क्रूसांनी भरलेला होता. त्याने दीनवाणे रहिवासी यंत्रणास्तंभावर आणि क्रूसवधाद्वारे छळ भोगताना पाहिले; सुंदर राजवाडे उद्ध्वस्त झालेले, मंदिर भग्नावस्थेत पडलेले, आणि त्याच्या प्रचंड भिंतींचा एकही दगड दुसऱ्यावर न उरलेला, तर नगर शेताप्रमाणे नांगरून टाकलेले पाहिले. त्या भयंकर दृश्याकडे पाहून तारणहाराने वेदनांनी अश्रू ढाळले, यात आश्चर्य नव्हते.”

“यरुशलेम ही त्याच्या जतनाची संतान होती, आणि जसा एखादा कोमल पिता भरकटलेल्या पुत्राबद्दल शोक करतो, तसाच येशू त्या प्रिय नगरीवर रडला. मी तुला कसे सोडून देऊ? तुला विनाशाला अर्पण झालेले मी कसे पाहू? तुझ्या अधर्माचा प्याला परिपूर्ण भरावा म्हणून मी तुला जाऊ देणे आवश्यक आहे काय? एक आत्मा इतका मोलाचा असतो की, त्याच्या तुलनेत जगत्‌ही क्षुद्र व नगण्य ठरतात; पण येथे तर एक संपूर्ण राष्ट्र नष्ट होणार होते. जेव्हा पश्चिमेकडे मावळणारा झपाट्याने उतरता सूर्य आकाशातून अदृश्य होईल, तेव्हा यरुशलेमेचा कृपादिवस समाप्त होईल. मिरवणूक ऑलिव्ह पर्वताच्या उतारावर थांबलेली असताना, यरुशलेमेला पश्चात्ताप करण्यास अद्याप उशीर झाला नव्हता. त्या वेळी दयेची देवदूत सुवर्णसिंहासनावरून खाली उतरून न्याय व लवकर येऊ घातलेल्या शिक्षेला जागा देण्यासाठी आपली पंखे आवरत होती. पण ख्रिस्ताचे प्रेमाने परिपूर्ण असे महान हृदय अजूनही यरुशलेमेसाठी विनवणी करीत होते—त्या नगरीसाठी, जिने त्याच्या दयांना तुच्छ मानले होते, त्याच्या इशाऱ्यांचा अवमान केला होता, आणि जी लवकरच त्याच्या रक्तात आपले हात माखविणार होती. जर यरुशलेमने फक्त पश्चात्ताप केला असता, तर अजूनही उशीर झाला नव्हता. मावळत्या सूर्याची अखेरची किरणे मंदिर, मनोरा, आणि शिखरावर रेंगाळत असताना, एखादा सद्गुणी देवदूत तिला तारणाऱ्याच्या प्रेमाकडे नेऊन तिचे अनिष्ट टाळणार नव्हता काय? सुंदर आणि अशुद्ध नगरी, जिने संदेष्ट्यांना दगडमार केला होता, जिने देवपुत्राला नाकारले होते, आणि जी आपल्या अपश्चात्तापामुळे स्वतःलाच दास्याच्या बेड्यांत जखडून घेत होती,—तिचा कृपाकाल जवळजवळ संपला होता!” Desire of Ages, 576–578.

“जे हट्टी संतती आहेत त्यांना धिक्कार,” असे परमेश्वर म्हणतो, “जे माझ्यावाचून मसलत करितात; आणि माझ्या आत्म्यावाचून आवरण धारण करितात, म्हणजे पापावर पाप वाढवितात; जे मिसरदेशी जाण्यास निघाले आहेत, पण माझ्या मुखातून विचारले नाही; फिरऔनाच्या बळावर स्वतःस बळकट करण्यासाठी, आणि मिसरदेशाच्या सावलीवर भरोसा ठेवण्यासाठी!” यशया ३०:१, २

जो परात्पराच्या गुप्त स्थानी वास करतो, तो सर्वशक्तिमानाच्या छायेखाली राहील. मी परमेश्वराविषयी म्हणेन, तो माझा आश्रय आणि माझा दुर्ग आहे; तो माझा देव आहे; त्याच्यावर मी भरोसा ठेवीन. स्तोत्रसंहिता ९१:१, २.

“शत्रू आपल्या बंधू-भगिनींची मने या शेवटच्या दिवसांत उभे राहण्यास सिद्ध होणारी प्रजा तयार करण्याच्या कार्यापासून वळविण्याचा प्रयत्न करीत आहे. त्याच्या कुतर्कांचा उद्देश मनांना या समयाच्या संकटांपासून व कर्तव्यांपासून दूर नेणे हा आहे. ख्रिस्ताने आपल्या लोकांसाठी योहानाला देण्यासाठी स्वर्गातून आणलेला प्रकाश ते काहीच मोलाचा नाही असा ठरवितात. आपल्या समोर अगदी उभे असलेले प्रसंग विशेष लक्ष देण्याइतके महत्त्वाचे नाहीत, असे ते शिकवितात. ते स्वर्गीय उद्गमाच्या सत्याला निष्फळ ठरवितात आणि देवाच्या लोकांना त्यांच्या भूतकाळातील अनुभवापासून वंचित करून त्यांना त्याऐवजी खोटे विज्ञान देतात.”

“‘परमेश्वर असे म्हणतो, रस्त्यांवर उभे राहा, पाहा, आणि प्राचीन वाटांविषयी विचारा, चांगला मार्ग कोठे आहे ते जाणून घ्या, आणि त्यात चालत राहा.’ यिर्मया ६:१६.”

“आपल्या विश्वासाचे पायाभूत तत्त्वे—जी आपल्या कार्याच्या प्रारंभी वचनाच्या प्रार्थनापूर्वक अभ्यासाने आणि प्रकटीकरणाद्वारे घालण्यात आली—कोणीही उपटून टाकण्याचा प्रयत्न करू नये. या पायावर आपण गेल्या पन्नास वर्षांपासून बांधणी करीत आलो आहोत. काहींना असे वाटू शकते की त्यांनी एक नवा मार्ग शोधला आहे आणि ते आधीच घातलेल्या पायापेक्षा अधिक दृढ पाया घालू शकतात. परंतु हा एक महान भ्रम आहे. जो पाया घालण्यात आला आहे, त्याव्यतिरिक्त दुसरा पाया कोणीही घालू शकत नाही.”

“भूतकाळात अनेकांनी नवीन श्रद्धेची उभारणी करण्याचा, नवीन तत्त्वांची स्थापना करण्याचा प्रयत्न केला आहे. पण त्यांची उभारणी किती काळ टिकली? ती लवकरच कोसळली, कारण तिची पायाभरणी खडकावर झालेली नव्हती.

“पहिल्या शिष्यांना मनुष्यांच्या म्हणण्यांना सामोरे जावे लागले नाही काय? त्यांना खोट्या सिद्धांतांना ऐकावे लागले नाही काय, आणि मग सर्व काही करून झाल्यावर, ‘जो पाया घातला गेला आहे त्यावाचून दुसरा पाया कोणी घालू शकत नाही’ असे म्हणत, स्थिर उभे राहावे लागले नाही काय?” 1 Corinthians 3:11.

“म्हणून आपण आपल्या दृढ विश्वासाची सुरुवात जशी आहे तशीच शेवटपर्यंत अढळ धरून ठेवली पाहिजे. देवाकडून आणि ख्रिस्ताकडून या लोकांकडे सामर्थ्यपूर्ण वचने पाठविण्यात आली आहेत, ज्यांनी त्यांना जगापासून बिंदून्‌बिंदू वेगळे काढून, वर्तमान सत्याच्या स्वच्छ प्रकाशात आणले आहे. पवित्र अग्नीने स्पर्शिलेले ओठ घेऊन, देवाच्या सेवकांनी हा संदेश जाहीर केला आहे. घोषित करण्यात आलेल्या सत्याच्या अस्सलतेवर दैवी वचनाने आपली मुद्रा उमटविली आहे.” Testimonies, volume 8, 296, 297.

पुन्हा परमेश्वर मोशेला म्हणाला, “या सातव्या महिन्याच्या दहाव्या दिवशी प्रायश्चित्ताचा दिवस असावा; तो तुम्हांस पवित्र सभेचा दिवस असावा; आणि तुम्ही आपल्या जीवांना क्लेश द्यावा व परमेश्वरासाठी अग्नीद्वारे अर्पण केलेले अर्पण करावे. त्या दिवशी तुम्ही कोणतेही काम करू नये; कारण तो प्रायश्चित्ताचा दिवस आहे, तुमच्या देव परमेश्वरासमोर तुमच्यासाठी प्रायश्चित्त करण्याचा दिवस. कारण जो कोणी त्या दिवशी आपल्या जीवाला क्लेश देणार नाही, तो आपल्या लोकांमधून तोडून टाकला जाईल. आणि जो कोणी त्या दिवशी काही काम करील, त्या जीवाचा मी त्याच्या लोकांमधून नाश करीन. तुम्ही कोणत्याही प्रकारचे काम करू नये; हा नियम तुमच्या सर्व पिढ्यांमध्ये, तुमच्या सर्व वसाहतींमध्ये, सदासर्वकाळचा असावा. तो तुम्हांस पूर्ण विश्रांतीचा शब्बाथ असावा, आणि तुम्ही आपल्या जीवांना क्लेश द्यावा; महिन्याच्या नवव्या दिवशी संध्याकाळी, संध्याकाळपासून संध्याकाळपर्यंत, तुम्ही तुमचा शब्बाथ पाळावा.” लेवीय 23:26–32.

“इ.स. १८४४ मध्ये आपला महान महायाजक स्वर्गीय पवित्रस्थानातील परमपवित्र स्थानी प्रवेश केला, अन्वेषणात्मक न्यायकार्य सुरू करण्यासाठी. नीतिमान मृतांच्या प्रकरणांचा देवासमोर आढावा घेतला जात आहे. ते कार्य पूर्ण झाल्यावर जिवंतांवर न्यायनिवाडा घोषित केला जाणार आहे. हे गंभीर क्षण किती मौल्यवान, किती महत्त्वाचे आहेत! आपल्यापैकी प्रत्येकाचे एक प्रकरण स्वर्गीय न्यायालयात प्रलंबित आहे. देहात केलेल्या कर्मांनुसार आपणा प्रत्येकाचा स्वतंत्रपणे न्याय केला जाणार आहे. प्रतिरूपात्मक सेवेत, जेव्हा पृथ्वीवरील पवित्रस्थानातील परमपवित्र स्थानी महायाजकाद्वारे प्रायश्चित्ताचे कार्य केले जात असे, तेव्हा लोकांनी देवासमोर आपले जीव क्लेशित करणे आणि आपल्या पापांची कबुली देणे अपेक्षित होते, जेणेकरून त्यांच्यासाठी प्रायश्चित्त व्हावे आणि ती पापे पुसून टाकली जावीत. तर मग या प्रतिरूप-पूर्ण प्रायश्चित्ताच्या दिवशी, जेव्हा वरील पवित्रस्थानात ख्रिस्त आपल्या लोकांच्या वतीने मध्यस्थी करीत आहे, आणि प्रत्येक प्रकरणावर अंतिम, अपरिवर्तनीय निर्णय घोषित केला जाणार आहे, तेव्हा आपल्याकडून याहून कमी अपेक्षित असेल काय?”

“या भयप्रद आणि गंभीर काळात आपली अवस्था काय आहे? अरेरे, मंडळीत किती अभिमान प्रचलित आहे, किती दांभिकपणा, किती फसवणूक, किती वस्त्रप्रेम, क्षुद्र हलकेपणा आणि करमणुकीची आसक्ती, किती श्रेष्ठत्वाची लालसा! या सर्व पापांनी मनावर अशी छाया पाडली आहे की, अनंतकाळाशी संबंधित गोष्टी ओळखल्या गेल्या नाहीत. आपण शास्त्रवचने शोधून पाहू नयेत काय, जेणेकरून या जगाच्या इतिहासात आपण कोठे आहोत हे आपल्याला कळेल? या वेळी आपल्या हितासाठी पूर्ण होत असलेल्या कार्याविषयी, आणि हे प्रायश्चित्ताचे कार्य चालू असताना आपण पापी म्हणून कोणती भूमिका धारण केली पाहिजे याविषयी, आपण सुजाण होऊ नये काय? जर आपल्या आत्म्यांच्या तारणाविषयी आपल्याला काहीही काळजी असेल, तर आपण ठाम बदल केला पाहिजे. आपण खऱ्या पश्चात्तापाने परमेश्वराचा शोध घेतला पाहिजे; आपल्या पापांची कबुली आपण अंतःकरणाच्या गहन खेदाने दिली पाहिजे, जेणेकरून ती पुसून टाकली जातील.” Selected Messages, book 1, 124, 125.

आणि त्या दिवशी सैन्यांचा परमेश्वर देव याने रडण्यास, विलाप करण्यास, टक्कल करण्यास, आणि गोणपाट कंबरास बांधण्यास बोलावले; परंतु पाहा, आनंद व हर्ष, बैल मारणे, मेंढ्या कापणे, मांस खाणे, आणि द्राक्षारस पिणे: चला, आपण खाऊ व पिऊ; कारण उद्या आपण मरणार आहोत. यशया 22:12, 13.

“अम्मोनी व मोआबी लोकांनी इस्राएलाविरुद्ध केलेल्या क्रूरतेमुळे व विश्वासघातामुळे, देवाने मोशेद्वारे जाहीर केले होते की त्यांना त्याच्या लोकांच्या मंडळीतून सर्वकाळासाठी वगळले जावे. अनुवाद 23:3–6 पहा. या वचनाचा उघड अवमान करून, महायाजकाने देवाच्या घरातील कोठडीत साठवून ठेवलेल्या अर्पणवस्तू बाहेर फेकून दिल्या, जेणेकरून या निषिद्ध वंशाच्या प्रतिनिधीस तेथे जागा करून देता येईल. देवाविषयी याहून अधिक तुच्छता दाखविणे शक्य नव्हते, की देव व त्याच्या सत्याचा हा शत्रू याच्यावर असा अनुग्रह करण्यात यावा.”

“पर्शियाहून परत आल्यावर, नेहेम्याला त्या धाडसी अपवित्रीकरणाची माहिती झाली आणि त्याने तत्काळ त्या अतिक्रमण करणाऱ्याला हाकलून देण्यासाठी उपाययोजना केल्या. ‘यामुळे मला फार मोठा क्लेश झाला,’ तो घोषित करतो; ‘म्हणून मी तोबियाच्या घरातील सर्व सामान त्या कोठारातून बाहेर फेकून दिले. मग मी आज्ञा दिली, आणि त्यांनी त्या कोठाऱ्या शुद्ध केल्या; आणि मी पुन्हा तेथे देवाच्या घराची पात्रे, अन्नार्पण आणि धूप आणून ठेवला.’”

“मंदिर केवळ अपवित्र करण्यात आले नव्हते, तर अर्पणेही गैररीतीने वापरण्यात आली होती. यामुळे लोकांच्या उदार देणग्या देण्याच्या वृत्तीला निरुत्साह आला होता. त्यांनी आपला उत्साह व ज्वलंत भाव गमावला होता, आणि ते आपला दशांश देण्यास अनुत्सुक झाले होते. प्रभूच्या मंदिरातील भांडारे अपुरी भरलेली होती; मंदिरातील सेवेत नियुक्त असलेल्या अनेक गायकांना व इतरांना पुरेसा आधार मिळत नसल्यामुळे त्यांनी इतरत्र श्रम करण्यासाठी देवाचे कार्य सोडून दिले होते.” Prophets and Kings, 670.

सेनाधीश परमेश्वर परमेश्वर असे म्हणतो: जा, त्या खजिनदाराकडे, म्हणजे घराण्यावर अधिकारी असलेल्या शेबनाकडे जा, आणि असे सांग, “तुला येथे काय आहे? आणि येथे तुझे कोण आहे, की तू येथे आपल्यासाठी कबर कोरून घेतली आहेस—जसा कोणी उंचावर आपल्यासाठी कबर कोरतो, आणि खडकात आपल्यासाठी वासस्थान खोदतो? पाहा, परमेश्वर तुला प्रचंड बंदिवासाने दूर नेईल, आणि तो नक्कीच तुला वेढून टाकील. तो नक्कीच तुला जोराने गुंडाळून चेंडूसारखे एका विस्तीर्ण देशात फेकेल; तेथे तू मरण पावशील, आणि तेथे तुझ्या वैभवाचे रथ तुझ्या स्वामीच्या घराण्याची लाज ठरतील. आणि मी तुला तुझ्या पदावरून हाकलून देईन, आणि तुझ्या स्थानावरून तो तुला खाली खेचून पाडील.” यशया 22:15–19.

आणि त्या दिवशी असे होईल की, मी माझा सेवक हिल्कीयाचा पुत्र एलियाकीम याला बोलावीन; आणि मी त्याला तुझा झगा परिधान करीन, आणि तुझ्या कमरपट्ट्याने त्याला बळ देईन, आणि तुझे राज्यकारभार त्याच्या हाती सोपवीन; आणि तो यरुशलेमच्या रहिवाशांचा व यहूदाच्या घराण्याचा पिता होईल. यशया 22:20, 21.

आणि दाविदाच्या घराण्याची किल्ली मी त्याच्या खांद्यावर ठेवीन; तो उघडील, आणि कोणीही बंद करणार नाही; आणि तो बंद करील, आणि कोणीही उघडणार नाही. यशया २२:२२.

आणि फिलादेल्फिया येथील मंडळीच्या दूताला लिही: जो पवित्र आहे, जो सत्य आहे, ज्याच्याकडे दावीदाची किल्ली आहे, जो उघडतो आणि कोणीही बंद करीत नाही; आणि बंद करतो आणि कोणीही उघडीत नाही, तो असे म्हणतो; मला तुझी कर्मे ठाऊक आहेत: पाहा, मी तुझ्यापुढे एक उघडे दार ठेवले आहे, आणि ते कोणीही बंद करू शकत नाही: कारण तुझ्याजवळ थोडे सामर्थ्य आहे, आणि तू माझे वचन पाळले आहेस, आणि माझ्या नावाचा इन्कार केला नाहीस. पाहा, जे सैतानाच्या सभास्थानातील आहेत, जे म्हणतात की ते यहूदी आहेत, आणि तसे नाहीत, पण खोटे बोलतात; पाहा, मी त्यांना तुझ्या पायांपुढे येऊन दंडवत करायला लावीन, आणि मी तुझ्यावर प्रेम केले आहे हे त्यांना कळवीन. कारण तू माझ्या धीराच्या वचनाचे पालन केले आहेस, म्हणून मीही तुला त्या परीक्षेच्या काळापासून राखीन, जो पृथ्वीवर राहणाऱ्यांची परीक्षा घेण्यासाठी सर्व जगावर येणार आहे. पाहा, मी लवकर येत आहे: जे तुझ्याजवळ आहे ते घट्ट धरून ठेव, म्हणजे कोणी तुझा मुकुट घेऊ नये. जो विजयी होईल त्याला मी माझ्या देवाच्या मंदिरात एक स्तंभ करीन, आणि तो पुन्हा बाहेर जाणार नाही: आणि मी त्याच्यावर माझ्या देवाचे नाव, आणि माझ्या देवाच्या नगराचे नाव, जे नवे यरुशलेम आहे, जे माझ्या देवाकडून स्वर्गातून खाली उतरते, ते लिहीन: आणि मी त्याच्यावर माझे नवे नाव लिहीन. ज्याला कान आहे, त्याने आत्मा मंडळ्यांना काय म्हणतो ते ऐकावे. प्रकटीकरण ३:७–१२.

“देवाच्या वचनाशी जोडलेली एक किल्ली आहे, जी त्या मौल्यवान पेटीचे कुलूप उघडते, आणि त्यामुळे आम्हांला समाधान व आनंद प्राप्त होतो. मला प्रकाशाच्या प्रत्येक किरणाबद्दल कृतज्ञता वाटते. भविष्यकाळात, जे अनुभव आता आम्हांला अत्यंत गूढ वाटतात, त्यांचे स्पष्टीकरण केले जाईल. काही अनुभव आपण कदाचित कधीही पूर्णपणे समजू शकणार नाही, जोपर्यंत हे मर्त्य अमर्त्यत्व धारण करीत नाही.” Manuscript Releases, volume 17, 261.

“मी स्वप्नात पाहिले की देवाने, एका अदृश्य हाताने, मला सुमारे दहा इंच लांब आणि सहा इंच चौकोनी, आबनूस व मोत्यांची अत्यंत कुशलतेने जडणघडण केलेली एक पेटी पाठविली. त्या पेटीला एक किल्ली जोडलेली होती. मी तत्काळ ती किल्ली घेतली आणि पेटी उघडली; तेव्हा, माझ्या आश्चर्य व विस्मयास, मला ती सर्व प्रकारच्या व सर्व आकारांच्या दागिन्यांनी, हिऱ्यांनी, मौल्यवान रत्नांनी, आणि प्रत्येक आकारमान व मूल्याच्या सोन्या-चांदीच्या नाण्यांनी भरलेली आढळली, आणि ती सर्व त्या पेटीत त्यांच्या त्यांच्या स्थानांवर सुंदर रीतीने मांडलेली होती; आणि अशा प्रकारे मांडलेली असता त्यांनी असा प्रकाश व तेज परावर्तित केले की त्याची बरोबरी केवळ सूर्याशीच होऊ शकत होती.” Early Writings, 81.

“‘जोडलेली किल्ली’ ही भविष्यवाणीच्या वचनाचे अर्थ लावण्याची त्याची पद्धत होती—शास्त्रवचनाची शास्त्रवचनाशी तुलना करणे—बायबल हे स्वतःचेच अर्थस्पष्टीकरण करणारे. या किल्लीने बंधू मिलर यांनी ‘पेटी,’ किंवा जगासमोर आगमनाच्या महान सत्याचे उद्घाटन केले.” James White.

आणि लाओदिकेयाच्या मंडळीच्या दूताला लिही: हे असे म्हणतो तो आमेन, विश्वासू व खरा साक्षी, देवाच्या सृष्टीचा आरंभ; मला तुझी कृत्ये ठाऊक आहेत, की तू ना थंड आहेस ना तापट; तू थंड किंवा तापट असतास, अशी माझी इच्छा आहे. म्हणून, तू कोमट आहेस, आणि ना थंड ना तापट, म्हणून मी तुला माझ्या तोंडातून ओकून टाकीन. कारण तू म्हणतोस, मी श्रीमंत आहे, संपत्तीने समृद्ध झालो आहे, आणि मला कशाचीही गरज नाही; आणि तुला हे ठाऊक नाही की तूच दीन, करुणास्पद, गरीब, आंधळा आणि नग्न आहेस. म्हणून मी तुला सल्ला देतो की, तू माझ्याकडून अग्नीत तावून सुलाखून निघालेले सोने विकत घे, म्हणजे तू खरोखर श्रीमंत होशील; आणि पांढरी वस्त्रे, म्हणजे तू परिधान करशील आणि तुझ्या नग्नतेची लाज प्रकट होणार नाही; आणि तुझ्या डोळ्यांना अंजन लाव, म्हणजे तुला दिसेल. जितक्यांवर मी प्रेम करतो त्यांना मी धिक्कारतो व शिस्त लावतो; म्हणून उत्कट हो आणि पश्चात्ताप कर. पाहा, मी दाराशी उभा आहे आणि ठोठावीत आहे; जर कोणी माझा आवाज ऐकेल आणि दार उघडील, तर मी त्याच्याकडे आत येईन, आणि त्याच्याबरोबर भोजन करीन, व तो माझ्याबरोबर. जो जय मिळवितो त्याला मी माझ्या सिंहासनावर माझ्याबरोबर बसण्यास देईन, जसे मीही जय मिळविला आणि माझ्या पित्याबरोबर त्याच्या सिंहासनावर बसलो आहे. ज्याला कान आहे, त्याने आत्मा मंडळ्यांना काय म्हणतो हे ऐकावे. प्रकटीकरण 3:7–22.

“खालील स्वप्न दोन वर्षांहून अधिक काळापूर्वी Advent Herald मध्ये प्रकाशित झाले होते. त्या वेळी मला दिसले की त्याने आमच्या भूतकाळातील दुसऱ्या आगमनासंबंधीच्या अनुभवाचे स्पष्टपणे चित्रण केले होते, आणि विखुरलेल्या कळपाच्या हितासाठी देवाने ते स्वप्न दिले होते.

“परमेश्वराच्या महान व भयंकर दिवसाच्या निकट आगमनाच्या चिन्हांपैकी देवाने स्वप्ने ठेवली आहेत. योएल 2:28–31; प्रेषितांची कृत्ये 2:17–20 पाहा. स्वप्ने तीन प्रकारे येऊ शकतात; पहिले, ‘व्यवहारांच्या बहुततेमुळे.’ उपदेशक 5:3 पाहा. दुसरे, जे सैतानाच्या अशुद्ध आत्म्याच्या व फसवणुकीच्या अधीन आहेत, त्यांना त्याच्या प्रभावामुळे स्वप्ने पडू शकतात. अनुवाद 8:1–5; यिर्मया 23:25–28; 27:9; 29:8; जखऱ्या 10:2; यहूदा 8 पाहा. आणि तिसरे, देवाने नेहमीच आपल्या लोकांना स्वप्नांद्वारे, आणि अजूनही कमीअधिक प्रमाणात, देवदूतांच्या व पवित्र आत्म्याच्या कार्याद्वारे, शिकविले आहे. जे सत्याच्या निर्मळ प्रकाशात उभे आहेत, त्यांना देव त्यांना स्वप्न देतो तेव्हा कळेल; आणि अशा लोकांची फसवणूक होणार नाही व खोट्या स्वप्नांमुळे ते भरकटविले जाणार नाहीत.”

“आणि तो म्हणाला, आता माझे शब्द ऐका; तुमच्यामध्ये एखादा संदेष्टा असेल, तर मी परमेश्वर दर्शनामध्ये त्याला स्वतःला प्रकट करीन, आणि स्वप्नामध्ये त्याच्याशी बोलेन. गणना 12:5.”

याकोब म्हणाला, “परमेश्वराचा दूत स्वप्नात माझ्याशी बोलला.” उत्पत्ति 31:2. “आणि देव रात्रीच्या स्वप्नात अरामी लाबानाकडे आला.” उत्पत्ति 31:24. उत्पत्ति 37:5–9 मध्ये योसेफाची स्वप्ने वाचा, आणि मग मिसरमध्ये त्यांच्या पूर्णत्वाची रंजक कथा वाचा.

“गिबोन येथे परमेश्वर रात्री स्वप्नात शलमोनास प्रकट झाला.” 1 राजे 3:5. दानिएलाच्या दुसऱ्या अध्यायातील महान आणि महत्त्वाची प्रतिमा स्वप्नात देण्यात आली; तसेच सातव्या अध्यायातील चार पशू इत्यादीही. जेव्हा हेरोदाने बाल तारणाऱ्याचा नाश करण्याचा प्रयत्न केला, तेव्हा योसेफास स्वप्नात इजिप्तात पळून जाण्याची चेतावणी देण्यात आली. मत्तय 2:13.

“आणि शेवटच्या दिवसांत असे होईल, देव म्हणतो, की मी माझ्या आत्म्यातील अंश सर्व देहधाऱ्यांवर ओतीन; आणि तुमचे पुत्र व तुमच्या कन्या भविष्यकथन करतील, आणि तुमचे तरुण दृष्टान्त पाहतील, आणि तुमचे वृद्ध स्वप्ने पाहतील.” प्रेषितांची कृत्ये 2:17.

“स्वप्ने व दर्शन यांच्याद्वारे दिले जाणारे भविष्यवाणीचे वरदान येथे पवित्र आत्म्याचे फळ आहे, आणि शेवटच्या दिवसांत ते चिन्ह ठरेल इतक्या प्रमाणात प्रकट व्हावयाचे आहे. ते सुवार्तेच्या मंडळीला दिलेल्या वरदानांपैकी एक आहे.

“आणि त्याने कित्येकांना प्रेषित, आणि कित्येकांना संदेष्टे, आणि कित्येकांना सुवार्तिक, आणि कित्येकांना मेंढपाळ व शिक्षक असे नेमिले; पवित्र जनांच्या परिपूर्णतेसाठी, सेवाकार्याच्या कामासाठी, ख्रिस्ताच्या देहाच्या उन्नतीसाठी.” इफिसकरांस 4:11, 12.

“आणि देवाने मंडळीत काहींना नेमले आहे, प्रथम प्रेषित, दुसरे म्हणजे संदेष्टे, इत्यादी.” 1 Corinthians 7:28.

“भविष्यवाण्यांचा तुच्छभाव करू नका.” १ थेस्सलनीकाकरांस ५:२०. तसेच प्रेषितांची कृत्ये १३:१; २१:९; रोमकरांस १२:६; १ करिंथकरांस १४:१, २४, ३९ पाहा. संदेष्टे किंवा भविष्यवाण्या या ख्रिस्ताच्या मंडळीच्या उन्नतीसाठी आहेत; आणि देवाच्या वचनातून असा कोणताही पुरावा प्रस्तुत करता येत नाही की, सुवार्तिक, मेंढपाळ व शिक्षक यांची सेवा थांबण्यापूर्वी त्या थांबणार होत्या. परंतु आक्षेप घेणारा म्हणतो, ‘खोट्या दृष्टान्तांचा व स्वप्नांचा इतका भडिमार झाला आहे की, अशा प्रकारच्या कोणत्याही गोष्टीवर मला विश्वास ठेवता येत नाही.’ हे खरे आहे की, सैतानाकडे त्याची बनावट आहे. त्याच्याकडे नेहमीच खोटे संदेष्टे होते, आणि फसवणूक व विजय यांच्या या त्याच्या अखेरच्या घडीमध्ये ते आता असतील, अशी अपेक्षा आपण नक्कीच करू शकतो. जे लोक बनावट अस्तित्वात आहे म्हणून अशा विशेष प्रकटीकरणांना नाकारतात, ते तितक्याच युक्तीने थोडे पुढे जाऊन देवाने कधीही मनुष्याला स्वप्नात किंवा दृष्टान्तात स्वतःचे प्रकटीकरण केलेच नाही, असेही नाकारू शकतात; कारण बनावट तर नेहमीच अस्तित्वात होती.”

“स्वप्ने व दृष्टांत हे ते माध्यम आहे ज्याद्वारे देवाने मनुष्याला स्वतःचे प्रकटन केले आहे. याच माध्यमाद्वारे त्याने संदेष्ट्यांशी संवाद साधला; त्याने सुवार्तेच्या मंडळीतील देणग्यांमध्ये भविष्यवाणीची देणगी ठेवली आहे, आणि ‘अंतिम दिवसां’च्या इतर चिन्हांबरोबर स्वप्ने व दृष्टांत यांचा समावेश केला आहे.” आमेन.

“वरील निरीक्षणांमधील माझा उद्देश हा आक्षेप शास्त्राधारित रीतीने दूर करणे, आणि पुढील गोष्टींसाठी वाचकाच्या मनाची तयारी करून ठेवणे हा आहे.” James White, Brother Miller’s Dream, 1–3.

“मी स्वप्नात पाहिले की देवाने, एका अदृश्य हाताने, मला सुमारे दहा इंच लांब व सहा इंच चौरस अशी, आबनूस व मोत्यांची अत्यंत कुशलतेने जडावकाम केलेली एक पेटी पाठविली. त्या पेटीला एक किल्ली जोडलेली होती. मी ताबडतोब ती किल्ली घेतली आणि पेटी उघडली; तेव्हा, माझ्या आश्चर्य व विस्मयास, मला ती सर्व प्रकारच्या व सर्व आकारांच्या रत्नांनी, हिऱ्यांनी, बहुमोल दगडांनी, आणि प्रत्येक परिमाण व मूल्याच्या सुवर्ण व रौप्य नाण्यांनी भरलेली आढळली; ती सर्व त्या पेटीत त्यांच्या त्यांच्या स्थानावर सुंदर रीतीने मांडलेली होती; आणि अशा प्रकारे मांडलेली असल्याने त्यांनी असा प्रकाश व तेज परावर्तित केला की ज्याची समता केवळ सूर्याशीच होऊ शकेल.”

“या अद्भुत दृश्याचा आनंद मी एकट्यानेच घ्यावा, हे माझे कर्तव्य नाही, असे मला वाटले; जरी त्यातील आशयाच्या तेजस्वितेने, सौंदर्याने आणि मूल्याने माझे हृदय अत्यानंदित झाले होते. म्हणून मी ते माझ्या खोलीतील मधल्या टेबलावर ठेवले आणि ज्यांच्या मनात इच्छा असेल त्यांनी येऊन या जीवनात मनुष्याने कधीही पाहिलेल्या सर्वांत गौरवशाली व तेजस्वी दृश्याचे दर्शन घ्यावे, अशी बातमी पसरविली.”

“लोक येऊ लागले, सुरुवातीला संख्या थोडी होती, परंतु ती वाढत जाऊन मोठी गर्दी झाली. त्यांनी जेव्हा प्रथम त्या पेटीत डोकावून पाहिले, तेव्हा ते आश्चर्यचकित होत आणि आनंदाने उद्गार काढीत. परंतु प्रेक्षकांची संख्या वाढली तेव्हा प्रत्येकजण त्या रत्नांना हात लावू लागला, ती पेटीतून बाहेर काढू लागला आणि टेबलावर विखुरू लागला. मला असे वाटू लागले की त्या मालकाने पुन्हा ती पेटी व ती रत्ने माझ्याच हाती मागितली, तर काय होईल; आणि जर मी त्यांना असे विखुरले जाऊ दिले, तर पूर्वीसारखी ती पुन्हा पेटीत त्यांच्या जागी कधीच ठेवू शकणार नाही; आणि त्या जबाबदारीस तोंड देणे मला कधीच शक्य होणार नाही, असे मला वाटले, कारण ती अतिशय प्रचंड होती. तेव्हा मी लोकांना विनवणी करू लागले की त्यांनी त्यांना हात लावू नये, किंवा त्यांना पेटीतून बाहेर काढू नये; परंतु मी जितकी अधिक विनवणी केली, तितकीच त्यांनी ती अधिक विखुरली; आणि आता ते ती संपूर्ण खोलीभर, जमिनीवर आणि खोलीतील प्रत्येक फर्निचरावर विखुरत असल्याचे दिसू लागले.”

“त्यानंतर मी पाहिले की त्यांनी अस्सल रत्ने आणि नाणी यांच्या मध्ये असंख्य बनावट रत्ने आणि खोटी नाणी विखुरली होती. त्यांच्या नीच वर्तनामुळे आणि कृतघ्नतेमुळे मला अत्यंत संताप आला, आणि त्याबद्दल मी त्यांना धिक्कारले व ताडले; पण मी जितके अधिक त्यांना धिक्कारले, तितकीच त्यांनी अस्सल रत्नांमध्ये आणि खऱ्या नाण्यांमध्ये ती बनावट रत्ने आणि खोटी नाणी अधिकाधिक विखुरली.”

“तेव्हा माझ्या शारीरिक आत्म्यात मी अतिशय व्याकूळ झालो आणि त्यांना खोलीबाहेर ढकलून काढण्यासाठी शारीरिक बलाचा उपयोग करू लागलो; परंतु मी एकाला बाहेर ढकलत असताना, आणखी तिघे आत येत आणि माती व लाकडाचे भुसकट व वाळू आणि सर्व प्रकारचा कचरा आत आणत, इतके की त्यांनी सर्व खरे रत्ने, हिरे आणि नाणी झाकून टाकली, आणि ती सर्व दृष्टीआड झाली. त्यांनी माझी पेटीही फाडून तुकडे-तुकडे केली आणि ती त्या कचऱ्यामध्ये विखुरून टाकली. माझ्या दुःखाची किंवा माझ्या क्रोधाची कुणालाही पर्वा नाही, असे मला वाटले. मी पूर्णपणे निरुत्साहित व खचून गेलो, आणि बसून रडू लागलो.”

“माझ्या मोठ्या हानीबद्दल आणि जबाबदारीबद्दल मी अशा प्रकारे रडत व शोक करत असताना, मला देवाची आठवण झाली, आणि त्याने मला मदत पाठवावी म्हणून मी मनापासून प्रार्थना केली. तत्क्षणी दार उघडले, आणि एक मनुष्य खोलीत आला; तेव्हा सर्व लोक त्या खोलीतून बाहेर गेले; आणि त्याने आपल्या हातात धूळ झाडण्याचा ब्रश घेऊन खिडक्या उघडल्या, आणि खोलीतील धूळ व कचरा झाडू लागला.”

“मी त्याला थांबून राहण्याची विनंती केली, कारण त्या ढिगाऱ्यात काही मौल्यवान रत्ने विखुरलेली होती.

त्याने मला सांगितले, “भिऊ नकोस,” कारण तो “त्यांची काळजी घेईल.”

“मग, जेव्हा तो धूळ आणि कचरा, खोटी रत्ने आणि बनावट नाणी झाडू लागला, तेव्हा ते सर्व ढगासारखे उठून खिडकीतून बाहेर गेले, आणि वाऱ्याने त्यांना वाहून नेले. त्या गडबडीत मी एका क्षणासाठी डोळे मिटले; जेव्हा मी ते उघडले, तेव्हा सारा कचरा नाहीसा झाला होता. मौल्यवान रत्ने, हिरे, सोन्या-चांदीची नाणी, मोठ्या विपुलतेने साऱ्या खोलीभर विखुरलेली पडली होती.”

“त्यानंतर त्याने मेजावर एक पेटी ठेवली; ती पहिल्या पेटीपेक्षा पुष्कळ मोठी व अधिक सुंदर होती; आणि त्याने मूठभर दागिने, हिरे, नाणी गोळा करून त्या पेटीत टाकले, येथेपर्यंत की एकही वस्तू शिल्लक राहिली नाही, जरी काही हिरे टाचणीच्या टोकाहूनही मोठे नव्हते.”

“त्यानंतर त्याने मला ‘ये आणि पाहा’ असे बोलावले.”

“मी त्या पेटीत डोकावून पाहिले; पण ते दृश्य पाहून माझे डोळे दिपून गेले. ते त्यांच्या पूर्वीच्या गौरवापेक्षा दहापट अधिक तेजाने झळकत होते. मला वाटले होते की, ज्यांनी त्यांना विखुरले आणि धुळीत तुडवले त्या दुष्ट व्यक्तींच्या पायांनी ते वाळूत घासून झिजविले गेले असतील. ते त्या पेटीत सुंदर रीतीने, प्रत्येक आपल्या जागी, अगदी सुव्यवस्थित रचलेले होते; आणि ज्याने त्यांना तेथे टाकले त्या मनुष्याच्या कोणत्याही प्रयत्नाचा दृश्यमान ठसा त्यांच्यावर नव्हता. मी अत्यंत आनंदाने उद्गारलो, आणि त्या उद्गाराने माझी झोप मोडली.” Early Writings, 81–83.

‘पेटी’ ही आपल्या प्रभु येशू ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनासंबंधी बायबलमधील महान सत्यांचे प्रतीक आहे, जी जगास प्रसिद्ध करण्यासाठी बंधू मिलर यांना देण्यात आली होती.

“‘जोडलेली किल्ली’ म्हणजे भविष्यवाणीच्या वचनाचे अर्थ लावण्याची त्याची पद्धत होती—शास्त्रवचनाची शास्त्रवचनाशी तुलना करून—बायबल हे स्वतःचेच भाष्यकर्ता आहे. या किल्लीने बंधू मिलर यांनी ‘पेटी,’ अथवा जगासाठी आगमनाचे महान सत्य, उघडले.”

“‘लोक येऊ लागले, आरंभी संख्येने थोडे, परंतु वाढत जाऊन मोठ्या जमावात परिवर्तित झाले.’ जेव्हा बंधू मिलर आणि आणखी अत्यंत थोड्यांनी प्रथम आगमनाचा सिद्धांत प्रचारला, तेव्हा त्याचा परिणाम फारसा झाला नाही, आणि त्याद्वारे अत्यंत थोडेच लोक जागृत झाले; परंतु 1840 ते 1844 या काळात, जिथे जिथे त्याचा प्रचार करण्यात आला, तिथे तिथे संपूर्ण समाज जागृत झाला.”

‘सर्व प्रकारचे व विविध आकारांचे’ असे ‘पेटीत त्यांच्या त्यांच्या ठिकाणी अत्यंत सुंदर रीतीने मांडलेले’ ‘रत्ने, हिरे, इत्यादी’ हे देवाची मुले [Malachi 3:17,] यांचे प्रतीक आहेत—सर्व मंडळ्यांतून, आणि जीवनातील जवळजवळ प्रत्येक स्तर व स्थितीमधून आलेले ते लोक, ज्यांनी आगमनविश्वास स्वीकारला, आणि पवित्र सत्याच्या कार्यासाठी आपल्या आपल्या स्थानांत धैर्याने उभे राहत असल्याचे दिसून आले. या क्रमाने चालत असताना, प्रत्येक जण आपापले कर्तव्य सांभाळीत आणि देवासमोर नम्रतेने चालत असताना, ‘त्यांनी जगावर असा प्रकाश व गौरव परावर्तित केला’ की तो फक्त प्रेषितांच्या दिवसांतील मंडळीशीच तुल्य होता. तो संदेश [Revelation 14:6, 7] जणू वाऱ्याच्या पंखांवरून गेला, आणि ‘या, कारण सर्व काही आता तयार आहे,’ [Luke 14:17.] हे आमंत्रण सामर्थ्याने व परिणामकारकतेने सर्वत्र पसरले.

“जेव्हा उडणाऱ्या देवदूताने [प्रकटीकरण 14:6, 7.] प्रथम सार्वकालिक सुवार्तेचा प्रचार करावयास आरंभ केला, ‘देवाचे भय धरा, आणि त्याला गौरव द्या; कारण त्याच्या न्यायनिवाड्याची वेळ आली आहे,’ तेव्हा पुष्कळांनी येशूच्या आगमनाच्या आणि पुनर्स्थापनेच्या दृष्टीने आनंदाने जयघोष केला; परंतु नंतर त्यांनीच विरोध केला, उपहास केला, आणि त्या सत्याची थट्टा केली, ज्याने थोड्याच आधी त्यांना आनंदाने परिपूर्ण केले होते. त्यांनी रत्नांना व्याकुळ केले आणि विखुरले. यामुळे आपण 1844 च्या शरद ऋतूपाशी येतो, जेव्हा विखुरण्याचा काळ सुरू झाला. हे लक्षात ठेवा: ज्यांनी एके काळी ‘आनंदाने जयघोष केला’ तेच रत्नांना व्याकुळ करणारे आणि विखुरणारे ठरले. आणि 1844 पासून कळपाला इतक्या परिणामकारक रीतीने विखुरून, त्यांना भरकटविणारे इतर कोणी झाले नाहीत, जितके ते झाले आहेत, ज्यांनी एके काळी सत्याचा प्रचार केला आणि त्यात आनंद मानला; परंतु नंतर देवाच्या कार्याचा आणि आपल्या भूतकाळातील आगमन-अनुभवातील भविष्यवाणीच्या परिपूर्तीचा इन्कार केला.”

“सातव्या महिन्यात, इ.स. 1844 मध्ये, मध्यरात्रीच्या घोषणेनंतर काही महिन्यांपर्यंत बंधू मिलर यांची साक्ष अशी होती की दार बंद झाले होते, आणि आगमनाची चळवळ ही भविष्यवाणीची पूर्तता होती, आणि वेळेचा प्रचार करण्यामध्ये आपण बरोबर होतो. त्यानंतर त्यांनी Advent Herald द्वारे आपल्या बंधूंना दृढ राहण्याची, धीर धरण्याची, आणि एकमेकांविरुद्ध कुरकुर न करण्याची ताकीद दिली; आणि देव लवकरच वेळेचा प्रचार केल्याबद्दल त्यांना न्याय्य ठरवील. अशा रीतीने त्यांनी त्या रत्नांसाठी विनवणी केली, कारण त्यांना त्यांच्याबद्दलची आपली ‘जवाबदारी’ जाणवत होती, आणि ती ‘अपरिमित’ असेल, असे त्यांना वाटत होते.”

1844 मध्ये दार बंद झाल्यापासून खऱ्याखुऱ्या रत्नांमध्ये विखुरलेले “खोटे रत्ने आणि बनावट नाणे” हे स्पष्टपणे खोटे धर्मांतरित, किंवा “परके पुत्र,” [Hosea 5:7.] यांचे प्रतिनिधित्व करतात.

दुसरी “आधीच्या पेक्षा फार मोठी व अधिक सुंदर पेटी,” ज्यामध्ये विखुरलेली “रत्ने,” “हिरे,” आणि “नाणी” एकत्र जमविण्यात आली, ती जिवंत वर्तमान सत्याच्या त्या विस्तीर्ण क्षेत्राचे प्रतिनिधित्व करते, ज्यामध्ये विखुरलेला कळप एकत्र केला जाईल, म्हणजेच १,४४,०००, आणि त्या सर्वांवर जिवंत देवाची मुद्रा असेल. त्या मौल्यवान हिऱ्यांपैकी एकही अंधारात राहणार नाही. जरी काही “सुईच्या टोकाएवढीही मोठी नाहीत,” तरी देव आपल्या रत्नांची जमवाजमव करीत असलेल्या या दिवशी त्यांच्याकडे दुर्लक्ष केले जाणार नाही, आणि त्यांना बाहेर ठेवले जाणार नाही. [Malachi 3:16–18.] जसे त्याने लोटाला सदोममधून बाहेर काढण्यासाठी आपले देवदूत पाठविले व त्यांना तत्पर केले, तसेच तोही करू शकतो. “परमेश्वर पृथ्वीवर थोडक्यात कार्य करील.” “तो ते नीतिमत्त्वाने लवकर समाप्त करील.” Romans 9:28 पाहा.

“‘माती आणि भुसा, वाळू आणि सर्व प्रकारचा कचरा,’ हे 1844 च्या शरद ऋतूनंतर दुसऱ्या आगमनावरील विश्वासणाऱ्यांमध्ये आणण्यात आलेल्या विविध आणि असंख्य चुका दर्शवितात. येथे मी त्यांपैकी काहींचा उल्लेख करीन.”

“1. ‘मेंढपाळां’पैकी काहींनी मध्यरात्रीचा पुकारा दिल्यानंतर लगेच जो उर्मटपणे असा पवित्रा घेतला, की सातव्या महिन्याच्या चळवळीबरोबर असलेली पवित्र आत्म्याची गंभीर, अंतःकरण वितळविणारी शक्ती ही केवळ मेस्मेरिझमचा प्रभाव होता. जॉर्ज स्टॉर्स हा असा पवित्रा घेणाऱ्यांपैकी पहिल्यांदाच होता. त्याचे लेखन 1844 च्या उत्तरार्धात, त्या वेळी न्यू यॉर्क शहरात प्रकाशित होणाऱ्या Midnight Cry मध्ये पहा. J. V. Himes यांनी 1845 च्या वसंत ऋतूमधील Albany Conference येथे म्हटले, की सातव्या महिन्याच्या चळवळीने सात फूट खोल मेस्मेरिझम उत्पन्न केले. हे मला त्या सभेस उपस्थित असलेल्या आणि ती टिप्पणी ऐकलेल्या एका व्यक्तीकडून सांगण्यात आले आहे. सातव्या महिन्याच्या पुकारामध्ये सक्रिय भाग घेतलेल्या इतर काहींनी नंतर त्या चळवळीला सैतानाचे कार्य असे घोषित केले. ख्रिस्त व पवित्र आत्म्याच्या कार्याचे श्रेय सैतानाला देणे, हे आपल्या तारकाच्या दिवसांत निंदावचन होते, आणि ते आता देखील निंदावचनच आहे.”

“२. निश्चित काळावरील अनेक प्रयोग. २३०० दिवस १८४४ मध्ये संपले असल्याने, त्यांच्या समाप्तीसाठी विविध व्यक्तींनी अनेक वेळा निश्चित केल्या आहेत. असे करताना त्यांनी ‘सीमाचिन्हे’ दूर केली आहेत आणि संपूर्ण आगमन चळवळीवर अंधकार व शंका पसरवली आहे.

“३. अध्यात्मवाद आपल्या सर्व कल्पनारंजनांसह आणि अतिरेकांसह. सैतानाची ही युक्ती, जिने मृत्यूचे भयंकर कार्य साध्य केले आहे, ती ‘लाकडाच्या भुश्या’ आणि ‘सर्व प्रकारच्या कचऱ्या’द्वारे अतिशय योग्य रीतीने दर्शविली जाते. ज्यांनी अध्यात्मवादाचे विष प्राशन केले त्यांपैकी अनेकांनी आमच्या भूतकाळातील आगमनाच्या अनुभवातील सत्य मान्य केले, आणि या वस्तुस्थितीमुळे अनेकांना असे मानण्यास प्रवृत्त केले गेले आहे की 1843 आणि 1844 मधील महान आगमन चळवळी देवाने चालविल्या, यावर विश्वास ठेवण्याचे अध्यात्मवाद हे नैसर्गिक फळ होते. पेत्र, ‘विनाशकारक विधर्मी मतप्रवाह गुप्तपणे आणणारे, आणि ज्याने त्यांना विकत घेतले त्या प्रभूलाही नाकारणारे’ अशांविषयी बोलताना, असे म्हणतो, ‘ज्यांच्यामुळे सत्याचा मार्ग बदनाम केला जाईल.’”

“४. एस. एस. स्नो स्वतःला ‘एलियाह संदेष्टा’ असल्याचा दावा करीत” या मनुष्याने आपल्या विलक्षण आणि उन्मत्त प्रवासात, या मृत्यूच्या कार्यात आपली भूमिकाही पार पाडली आहे; आणि त्याच्या वर्तनाचा कल असा राहिला आहे की, प्रतीक्षारत संतांच्या खऱ्या स्थितीविषयी अनेक प्रामाणिक जीवांच्या मनांत तुच्छतेची भावना निर्माण व्हावी.

“चुकांच्या या यादीत मी आणखी अनेक गोष्टींची भर घालू शकलो असतो; जसे की प्रकटीकरण 20:4, 7 मधील ‘हजार वर्षे’ ही भूतकाळात असल्याची कल्पना, प्रकटीकरण 7:4; 14:1 मधील 144,000, ख्रिस्ताच्या पुनरुत्थानानंतर ‘उठून कबरींतून बाहेर आलेले’ लोक, काम न करण्याचा सिद्धांत, बालकांच्या विनाशाचा सिद्धांत, इत्यादी इत्यादी.

“या चुका इतक्या परिश्रमपूर्वक पसरविण्यात आल्या आणि प्रतीक्षारत कळपावर इतक्या आग्रहाने लादण्यात आल्या की, भाऊ मिलर यांना स्वप्न पडले त्या वेळी, खरी रत्ने ‘दृष्टीआड करण्यात आली होती,’ आणि संदेष्ट्याचे शब्द लागू पडत होते—‘न्याय मागे फिरविला गेला आहे, आणि नीतिमत्ता दूर उभी आहे,’ इत्यादी, इत्यादी. पाहा यशया 59:14. त्या काळी देशात असे एकही अॅडव्हेंट पत्र नव्हते की जे वर्तमान सत्याच्या कार्याचे समर्थन करीत होते. The Day-Dawn हे लहान कळपाच्या खऱ्या भूमिकेचे समर्थन करणारे शेवटचे पत्र होते; पण प्रभुने भाऊ मिलर यांना हे स्वप्न देण्याच्या काही महिन्यांपूर्वीच ते बंद पडले; आणि आपल्या शेवटच्या मरणासन्न संघर्षात त्याने थकलेल्या, उसासे टाकणाऱ्या संतांना त्यांच्या अंतिम सुटकेच्या काळासाठी 1877 कडे, त्या वेळी भविष्यकाळातील तीस वर्षांनंतरच्या काळाकडे, निर्देश केला. हाय! हाय! भाऊ मिलर यांनी आपल्या स्वप्नात या गोष्टींच्या या दुःखद अवस्थेमुळे ‘बसून रडले,’ यात आश्चर्य ते काय.”

“बांधव मिलर यांनी २२ डिसेंबर, १८४९ रोजी मृत्यूत आपले डोळे मिटले; यामुळे त्यांच्या स्वप्नातील पुढील शब्दांची पूर्तता झाली, ‘त्या गडबडीत मी एका क्षणासाठी माझे डोळे मिटले.’ ही अद्भुत पूर्तता इतकी स्पष्ट आहे की ती पाहण्यात कोणीही चुकणार नाही.”

“मिलर बंधूंनी जगास जाहीर केलेले आगमनविषयक सत्य या कास्केटचे प्रतिनिधित्व करते, जसे दहा कुमारींच्या दृष्टांताने स्पष्ट केले आहे. [Matthew 25:1–11.] पहिले, समय—1843; दुसरे, विलंबाचा काल; तिसरे, मध्यरात्रीची आरोळी—सातव्या महिन्यात, 1844; आणि चौथे, बंद दार. 1843 पासूनच्या दुसऱ्या आगमनावरील पत्रके ज्याने वाचली आहेत, तो कोणीही हे नाकारणार नाही की मिलर बंधूंनी आगमनाच्या इतिहासातील हे चार महत्त्वाचे मुद्दे प्रतिपादिले आहेत. सत्याची ही सुसंगत व्यवस्था किंवा ‘कास्केट’ त्यांनी तुकडे तुकडे करून फाडली आहे आणि कचऱ्यामध्ये विखुरून टाकली आहे, ज्यांनी आपलाच अनुभव नाकारला आहे आणि ज्या सत्यांचा त्यांनी, मिलर बंधूंसह, इतक्या निर्भयपणे जगास उपदेश केला होता, त्याच सत्यांचा इन्कार केला आहे.”

“मग मंडळी शुद्ध असेल आणि ‘देवाच्या सिंहासनासमोर निर्दोष’ असेल; त्यांनी आपल्या सर्व चुका, दोष व पापे कबूल केलेली असतील, आणि ती ख्रिस्ताच्या रक्ताने धुऊन टाकलेली व पुसून काढलेली असतील; त्यामुळे ते ‘डाग, सुरकुती किंवा तशापैकी कोणतीही गोष्ट’ नसलेले असतील. मग ते ‘पूर्वीच्या आपल्या गौरवापेक्षा दहा पटीने अधिक गौरवाने’ तेजस्वीपणे प्रकाशतील.” JAMES WHITE Oswego, May, 1850.