The abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet is a sign for Christians in three different eras to flee. The Christians in Jerusalem fled when they saw the standards of the Roman armies encompassing Jerusalem in the year 66 AD. The Christians of the late fifth and early sixth century fled into the wilderness when they saw the man of sin in the temple of God proclaiming that he was God. In 1888 there was a series of Sunday laws introduced into the Congress of the United States by Senator Blair. Those bills were called the Blair bills, and they were an effort to identify Sunday as a National Day of Worship. Sunday worship is the mark of the beast, the mark of papal authority and the Constitution of the United States directly opposes the enforcement of a national religion as a test for the citizens of the United States.
भविष्यवक्ता दानिएल याने सांगितलेली उध्वस्त करणारी घृणास्पद गोष्ट ही तीन भिन्न युगांतील ख्रिस्ती लोकांनी पळून जाण्यासाठी दिलेले एक चिन्ह आहे. इ.स. 66 मध्ये यरुशलेमला वेढा घालणाऱ्या रोमन सैन्यांच्या ध्वजचिन्हांना त्यांनी पाहिले तेव्हा यरुशलेममधील ख्रिस्ती लोक पळून गेले. पाचव्या शतकाच्या उत्तरार्धातील व सहाव्या शतकाच्या आरंभीच्या ख्रिस्ती लोकांनी देवाच्या मंदिरात पापाचा मनुष्य स्वतःला देव असल्याचे जाहीर करीत आहे, हे पाहिले तेव्हा ते अरण्यात पळून गेले. 1888 मध्ये सेनेटर ब्लेअर यांनी संयुक्त संस्थानांच्या काँग्रेससमोर रविवारी संबंधी कायद्यांची एक मालिका मांडली. त्या विधेयकांना ब्लेअर विधेयके असे म्हणत असत, आणि रविवारी हा राष्ट्रीय उपासनेचा दिवस म्हणून घोषित करण्याचा तो एक प्रयत्न होता. रविवारची उपासना ही पशूची खूण, पोपसत्तेच्या अधिकाराची खूण आहे, आणि संयुक्त संस्थानांचे संविधान संयुक्त संस्थानांच्या नागरिकांसाठी राष्ट्रीय धर्माची अंमलबजावणी ही कसोटी म्हणून लादण्यास थेट विरोध करते.
It is this fact that is left out of the flawed application connected with identifying the United States as modern Rome. A triple application of prophecy possesses specific rules that govern its application. The rules identify that the prophetic characteristics of the first fulfillment are to be combined with the prophetic characteristics of the second fulfillment in order to establish the prophetic characteristics of the third fulfillment.
आधुनिक रोम म्हणून संयुक्त संस्थानांची ओळख पटविण्याशी संबंधित असलेल्या त्रुटिपूर्ण अनुप्रयोगामध्ये हाच तथ्यभाग वगळलेला आहे. भविष्यवाणीच्या त्रिस्तरीय अनुप्रयोगास त्याच्या अनुप्रयोगावर नियंत्रण ठेवणारे विशिष्ट नियम असतात. हे नियम असे दर्शवितात की तिसऱ्या पूर्ततेची भविष्यवाणीसंबंधी वैशिष्ट्ये स्थापित करण्यासाठी पहिल्या पूर्ततेची भविष्यवाणीसंबंधी वैशिष्ट्ये दुसऱ्या पूर्ततेच्या भविष्यवाणीसंबंधी वैशिष्ट्यांबरोबर एकत्र केली पाहिजेत.
The warning to flee, is a warning to flee from a coming persecution. In Christ’s era the persecution was the destruction of Jerusalem and the temple in the year 70. The warning sign of that approaching persecution was given in the year 66 AD. The warning to flee in the late fifth and early sixth century was identified by Paul’s as the recognition of a falling away of prophetic Pergamos, which represented pagan Rome. There was to be a falling away first, in order for the man of sin who would proclaim himself as God to be revealed. In the history approaching 538, pagan Rome that had restrained, or as Paul stated “withholdeth” was taken away, and as Pergamos fell away and the sign to flee arrived and directed the faithful to separate from the papal churches communion. Then in 538, at the Counsel of Orleans the papal power passed a Sunday law, and the twelve hundred and sixty years of papal persecution began.
पळून जाण्याची ही चेतावणी येऊ घातलेल्या छळापासून पळून जाण्याची चेतावणी आहे. ख्रिस्ताच्या युगात तो छळ म्हणजे इ.स. ७० मध्ये यरुशलेम व मंदिराचा नाश होय. त्या समीप येत असलेल्या छळाची चेतावणी देणारे चिन्ह इ.स. ६६ मध्ये देण्यात आले. उशिरा पाचव्या आणि प्रारंभीच्या सहाव्या शतकातील पळून जाण्याची चेतावणी, पौलाने भविष्यसूचक पर्गमोसच्या पतनाची ओळख म्हणून दर्शविली होती; पर्गमोसने मूर्तिपूजक रोमचे प्रतिनिधित्व केले. पापाचा मनुष्य, जो स्वतःलाच देव म्हणून घोषित करणार होता, तो प्रकट व्हावा यासाठी प्रथम एक पतन होणे आवश्यक होते. इ.स. ५३८ कडे वाटचाल करणाऱ्या इतिहासात, जे मूर्तिपूजक रोम अडथळा ठरत होते, किंवा पौलाने म्हटल्याप्रमाणे “रोखून धरत होते,” ते दूर करण्यात आले; आणि पर्गमोस पतित झाल्यावर, पळून जाण्याचे चिन्ह आले व विश्वासूंना पोपशाही चर्चांच्या सहवासापासून वेगळे होण्यास निर्देश केले. मग इ.स. ५३८ मध्ये, ऑर्लेआन्सच्या परिषदेत पोपशाही सत्तेने रविवारीचा कायदा पारित केला, आणि पोपशाही छळाची एक हजार दोनशे साठ वर्षे सुरू झाली.
The first two witnesses identify clearly that the third fulfillment of the warning to flee given by Christ preceded the actual persecution. The destruction of Jerusalem came exactly three and a half years after the siege of Cestius began in 66 AD, thus allowing the Christians to flee in advance of the horrors of the second siege which was instigated by Titus and concluded with the destruction of the temple and city. In advance of the year 538, the Christians separated from the church of papal Rome, and prophetically fled into the wilderness, which represents the destruction of spiritual Jerusalem.
पहिले दोन साक्षीदार स्पष्टपणे दर्शवितात की ख्रिस्ताने दिलेल्या पळून जाण्याच्या इशाऱ्याची तिसरी पूर्तता प्रत्यक्ष छळ होण्यापूर्वी झाली होती. इ.स. ६६ मध्ये सेस्टियसच्या वेढ्याची सुरुवात झाल्यानंतर नेमके साडेतीन वर्षांनी यरुशलेमचा नाश झाला; अशा रीतीने ख्रिस्तीजनांना टायटसने आरंभ केलेल्या आणि मंदिर व नगर यांच्या विनाशाने समाप्त झालेल्या दुसऱ्या वेढ्याच्या भयावहतेपूर्वीच पळून जाण्याची संधी मिळाली. इ.स. ५३८ पूर्वीच, ख्रिस्तीजनांनी पोपशाही रोमच्या चर्चपासून स्वतःला वेगळे केले आणि भविष्यसूचक अर्थाने अरण्यात पलायन केले; हे आध्यात्मिक यरुशलेमच्या विनाशाचे प्रतीक आहे.
But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.
परंतु मंदिराबाहेर असलेले अंगण वगळून टाक, आणि त्याचे माप करू नको; कारण ते अन्यजातीयांना देण्यात आले आहे; आणि ते पवित्र नगर बेचाळीस महिने पायदळी तुडवतील. आणि मी माझ्या त्या दोन साक्षीदारांना अधिकार देईन, आणि ते गोणपाट परिधान करून एक हजार दोनशे साठ दिवस भविष्यवाणी करतील. प्रकटीकरण 11:2, 3.
In both illustrations of the warning to flee, the warning precedes the persecution, and the persecution is represented by Rome, whether pagan or papal, trampling down Jerusalem, whether literal or spiritual. The warning to flee for Seventh-day Adventist was the Blair bill in 1888. In the first fulfillment in the history of pagan Rome the Christians were to flee from Jerusalem, and in fulfillment of papal Rome the Christians fled into the wilderness. For Adventism the warning was to flee into the country.
पळून जाण्याच्या इशाऱ्याच्या या दोन्ही दृष्टांतांमध्ये, इशारा हा छळापूर्वी येतो, आणि छळाचे प्रतिनिधित्व रोमकडून होते—तो मूर्तिपूजक असो वा पोपसत्ताक—आणि तो यरुशलेमला, ती प्रत्यक्ष असो वा आध्यात्मिक, तुडवून टाकतो. सातव्या-दिवसाच्या अॅडव्हेंटिस्टांसाठी पळून जाण्याचा इशारा १८८८ मधील ब्लेअर विधेयक हा होता. मूर्तिपूजक रोमच्या इतिहासातील पहिल्या पूर्ततेमध्ये ख्रिस्ती लोकांनी यरुशलेममधून पळून जायचे होते, आणि पोपसत्ताक रोमच्या पूर्ततेमध्ये ख्रिस्ती लोक अरण्यात पळून गेले. अॅडव्हेंटिझमसाठी इशारा असा होता की, ग्रामीण भागात पळून जावे.
“It is no time now for God’s people to be fixing their affections or laying up their treasure in the world. The time is not far distant, when, like the early disciples, we shall be forced to seek a refuge in desolate and solitary places. As the siege of Jerusalem by the Roman armies was the signal for flight to the Judean Christians, so the assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us. It will then be time to leave the large cities, preparatory to leaving the smaller ones for retired homes in secluded places among the mountains.” Testimonies, volume 5, 464.
“आता देवाच्या लोकांनी आपली मने जगात गुंतविण्याची किंवा आपला खजिना जगात साठवून ठेवण्याची ही वेळ नाही. तो काळ फार दूर नाही, जेव्हा आरंभीच्या शिष्यांप्रमाणे आपल्यालाही उजाड आणि एकांत स्थळी आश्रय शोधण्यास भाग पडेल. जसे रोमन सैन्यांनी यरुशलेमेवर केलेला वेढा हा यहूदियातील ख्रिस्ती लोकांसाठी पलायनाचा इशारा ठरला, तसेच पोपसत्ताक शब्बाथाची अंमलबजावणी करणाऱ्या जाहीरनाम्यात आमच्या राष्ट्राने सत्ता हातात घेतल्याचे पाऊल आपल्यासाठी इशारा ठरेल. त्या वेळी मोठी शहरे सोडण्याची, आणि त्यानंतर लहान शहरेही सोडून पर्वतांतील एकांत ठिकाणांतील निवृत्त निवासस्थानी जाण्याची तयारी करण्याची वेळ येईल.” Testimonies, volume 5, 464.
“The assumption of power on the part of our nation in the decree enforcing the papal sabbath will be a warning to us,” was fulfilled when the abomination of desolation, in agreement with Mark’s words was “standing where it ought not.” In 1888, the Congress of the United States was considering a law in direct contradiction to a primary element of the Constitution, and at that point Seventh-day Adventists were to leave the cities and move to the country.
“पापल शब्बाथाची अंमलबजावणी करणाऱ्या हुकूमनाम्यात आपल्या राष्ट्राकडून सत्तेचा स्वीकार केला जाणे हे आपल्यासाठी एक इशारा ठरेल,” हे तेव्हा पूर्ण झाले, जेव्हा मार्कच्या शब्दांप्रमाणे उजाडपणाची घृणास्पद वस्तू “जिथे तिला उभे राहणे योग्य नव्हते, तिथे उभी होती.” 1888 मध्ये, संयुक्त राज्यांची काँग्रेस राज्यघटनेच्या एका मूलभूत तत्त्वाच्या थेट विरोधात असलेल्या एका कायद्याचा विचार करीत होती, आणि त्या वेळी सातव्या-दिवसाचे अॅडव्हेंटिस्टांनी शहरे सोडून ग्रामीण भागात जावे.
“Not one Christian perished in the destruction of Jerusalem. Christ had given His disciples warning, and all who believed His words watched for the promised sign. . . . Without delay they fled to a place of safety—the city of Pella, in the land of Perea, beyond Jordan.” The Great Controversy, 30.
“यरुशलेमच्या विनाशात एकही ख्रिस्ती नाश पावला नाही. ख्रिस्ताने आपल्या शिष्यांना इशारा दिला होता, आणि ज्यांनी त्याच्या वचनांवर विश्वास ठेवला त्या सर्वांनी प्रतिज्ञा केलेल्या चिन्हाची वाट पाहिली.... त्यांनी विलंब न करता सुरक्षित स्थळी—यरदेनपलीकडील पेऱ्या देशातील पेल्ला नगरात—पलायन केले.” The Great Controversy, 30.
The prophetic characteristics of the first of the warning signs to flee, represent the third and final fulfillment. Sometimes those prophetic characteristics produce a double fulfillment in the third fulfillment. An example of this is the three Elijah’s. The line of Elijah in his confrontation with Jezebel, Ahab and the prophets of Baal, combined with the characteristics of John the Baptist, the second Elijah, in his confrontation with Herodias, Herod and Salome establish that in the last days, for the third and final fulfillment of a triple application is always in the last days, Elijah and John represent two classes of God’s people. One class represented by Elijah do not die, and the other class represented by John do die. The two classes are also represented in Revelation chapter seven as the one hundred and forty-four thousand, who do not die, and the great multitude that do die.
पळून जाण्यासाठी दिलेल्या इशाऱ्यांच्या चिन्हांपैकी पहिल्या चिन्हाची भविष्यसूचक वैशिष्ट्ये तिसऱ्या व अंतिम परिपूर्तीचे प्रतिनिधित्व करतात. कधी कधी ती भविष्यसूचक वैशिष्ट्ये त्या तिसऱ्या परिपूर्तीत दुहेरी परिपूर्ती निर्माण करतात. याचे एक उदाहरण म्हणजे तीन एलियाह. येजाबेल, आहाब आणि बालाच्या संदेष्ट्यांशी झालेल्या संघर्षात एलियाहची रेषा, आणि दुसरा एलियाह असलेल्या योहान बाप्तिस्त्याची हेरोदिया, हेरोद आणि सलोमी यांच्याशी झालेल्या संघर्षातील वैशिष्ट्ये, एकत्रितपणे हे स्थापित करतात की शेवटच्या दिवसांत—कारण त्रिविध अनुप्रयोगाची तिसरी व अंतिम परिपूर्ती नेहमी शेवटच्या दिवसांत असते—एलियाह आणि योहान हे देवाच्या लोकांच्या दोन वर्गांचे प्रतिनिधित्व करतात. एलियाहद्वारे प्रतिनिधित्व केलेला एक वर्ग मरत नाही, आणि योहानद्वारे प्रतिनिधित्व केलेला दुसरा वर्ग मरतो. हे दोन वर्ग प्रकटीकरण अध्याय सातमध्येही अशा प्रकारे दर्शविलेले आहेत की, एक लाख चव्वेचाळीस हजार, जे मरत नाहीत, आणि तो मोठा समुदाय, जो मरतो.
In the three Babylon’s a similar element of the prophetic message is that the first Babylon is represented by Nimrod, but the second Babylon is represented by the first and last kings, Nebuchadnezzar and Belshazzar. Nebuchadnezzar represents those in Babylon who will be saved, and Belshazzar, those in Babylon who will be lost.
तीन बाबेलमध्ये भविष्यवाणीच्या संदेशातील एक समान घटक असा आहे की पहिला बाबेल निम्रोदद्वारे दर्शविला जातो, परंतु दुसरा बाबेल पहिला व शेवटचा राजे, नबुखद्नेस्सर आणि बेलशस्सर, यांच्याद्वारे दर्शविला जातो. नबुखद्नेस्सर बाबेलमधील त्या लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो जे तारण पावतील, आणि बेलशस्सर बाबेलमधील त्या लोकांचे, जे नाश पावतील.
In the last days there are two Sunday laws that are the subject of Bible prophecy. The first is the soon-coming Sunday law in the United States, and the second is the Sunday law that is forced upon the entire world. Those two Sunday laws were typified by the Sunday law of pagan Rome, when in the year 321, Constantine enforced the first Sunday law, followed by the Sunday law of Papal Rome in 538. Pagan Rome is one of several prophetic types that prefigure the United States, and the Sunday law of 321, typifies the soon-coming Sunday law in the United States. The papal Sunday law of 538 typifies the Sunday law that is enforced upon the entire world. The flawed view that the United States is typified by the robbers in Daniel eleven tries to employ the soon-coming Sunday law in the United States as evidence to claim that the Sunday law in the United States proves that the United States is modern Rome, and disregards that there is another Sunday law that is forced upon every nation of the world by the threefold union of the dragon, the beast and false prophet.
अंतकाळात रविवारविषयक दोन कायदे आहेत, जे बायबल भविष्यवाणीचा विषय आहेत. पहिला म्हणजे संयुक्त संस्थानांत लवकरच येऊ घातलेला रविवारचा कायदा, आणि दुसरा म्हणजे संपूर्ण जगावर लादला जाणारा रविवारचा कायदा. या दोन्ही रविवारच्या कायद्यांचे प्रतीकरूप मूर्तिपूजक रोमच्या रविवारच्या कायद्याद्वारे दाखविले गेले होते, जेव्हा इ.स. 321 मध्ये कॉन्स्टंटाईनने पहिला रविवारचा कायदा अंमलात आणला; त्यानंतर इ.स. 538 मध्ये पोपसत्ताक रोमचा रविवारचा कायदा आला. मूर्तिपूजक रोम हे संयुक्त संस्थानांचे पूर्वछायाचित्र दर्शविणाऱ्या अनेक भविष्यसूचक प्रतीकांपैकी एक आहे, आणि इ.स. 321 चा रविवारचा कायदा संयुक्त संस्थानांत लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याचे प्रतीकरूप आहे. इ.स. 538 मधील पोपसत्ताक रविवारचा कायदा संपूर्ण जगावर अंमलात आणल्या जाणाऱ्या रविवारच्या कायद्याचे प्रतीकरूप आहे. दानियेल अकरामधील दरोडेखोरांद्वारे संयुक्त संस्थानांचे प्रतीक दर्शविले गेले आहे, हा दोषपूर्ण दृष्टिकोन, संयुक्त संस्थानांत लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याचा पुरावा म्हणून उपयोग करण्याचा प्रयत्न करतो, आणि असा दावा करतो की संयुक्त संस्थानांतील रविवारचा कायदा हाच संयुक्त संस्थाने आधुनिक रोम असल्याचे सिद्ध करतो; परंतु तो या गोष्टीकडे दुर्लक्ष करतो की अजून एक रविवारचा कायदा आहे, जो अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा यांच्या त्रैध संघटनेद्वारे जगातील प्रत्येक राष्ट्रावर लादला जातो.
If a Sunday law in the United States identifies the United States as Modern Rome, then what does the worldwide Sunday law identify? The three Rome’s identify that Modern Rome, which is threefold, will enforce two distinct Sunday laws. The first is in the United States and was typified by Constantine’s Sunday law in 321, and the second is the entire world, as typified by the papal Sunday law of 538. To employ the Sunday law in the United States in the context of a triple application of prophecy to claim that the Sunday law proves who is Modern Rome, is to disregard the prophetic characteristics established by pagan and papal Rome. There are two distinct Sunday laws in the last days, and neither is a proof to identify the robbers of the people are the United States. When the testimony of pagan and papal Rome is misrepresented to uphold a private interpretation, as is currently being done, it demonstrates that those seeking to uphold their private interpretation do not understand type and antitype.
जर संयुक्त संस्थानांतील रविवारविषयक कायदा संयुक्त संस्थानांना आधुनिक रोम म्हणून ओळखतो, तर मग जगभरातील रविवारविषयक कायदा कोणाची ओळख पटवितो? तीन रोम हे दर्शवितात की आधुनिक रोम, जे त्रिविध आहे, दोन भिन्न रविवारविषयक कायद्यांची अंमलबजावणी करील. पहिला संयुक्त संस्थानांमध्ये आहे आणि त्याचे प्रतिरूप इ.स. ३२१ मधील कॉन्स्टन्टाईनच्या रविवारविषयक कायद्यात आढळते; आणि दुसरा संपूर्ण जगासाठी आहे, ज्याचे प्रतिरूप इ.स. ५३८ मधील पोपसत्ताक रविवारविषयक कायद्यात आढळते. भविष्यवाणीच्या त्रिस्तरीय अनुप्रयोगाच्या संदर्भात संयुक्त संस्थानांतील रविवारविषयक कायद्याचा उपयोग करून रविवारविषयक कायदाच आधुनिक रोम कोण आहे हे सिद्ध करतो, असा दावा करणे म्हणजे मूर्तिपूजक आणि पोपसत्ताक रोम यांनी स्थापित केलेल्या भविष्यसूचक वैशिष्ट्यांकडे दुर्लक्ष करणे होय. अंतिम दिवसांत दोन भिन्न रविवारविषयक कायदे आहेत, आणि यांपैकी कोणताही लोकांच्या लुटारूंची ओळख संयुक्त संस्थाने आहेत, याचा पुरावा नाही. मूर्तिपूजक आणि पोपसत्ताक रोम यांची साक्ष खाजगी अर्थलागूला समर्थन देण्यासाठी विपर्यासाने मांडली जाते, जसे सध्या केले जात आहे, तेव्हा हे दाखवून देते की जे आपल्या खाजगी अर्थलागूला टिकवून धरण्याचा प्रयत्न करीत आहेत त्यांना प्रकार आणि प्रतिप्रकार समजत नाही.
Pagan Rome is a type of the United States, and papal Rome typifies modern Rome. Along with this misapplication of a triple application of prophecy, and the claim that what is being taught is set in the context of “type and antitype,” is the other failure of defining the “abomination of desolation” as it is represented within the context of a triple application of prophecy.
मूर्तिपूजक रोम हे संयुक्त संस्थानांचे एक प्रतिरूप आहे, आणि पोपसत्ताक रोम आधुनिक रोमचे प्रतिरूप दर्शविते. भविष्यवाणीच्या त्रिगुणित अनुप्रयोगाच्या या चुकीच्या उपयोगाबरोबर, आणि जे शिकविले जात आहे ते “प्रतिरूप आणि प्रतिस्वरूप” यांच्या संदर्भात मांडलेले आहे, या दाव्याबरोबरच, भविष्यवाणीच्या त्रिगुणित अनुप्रयोगाच्या संदर्भात ज्या प्रकारे “उजाडपणाची घृणास्पद गोष्ट” प्रस्तुत केली जाते, तिची व्याख्या करण्यात आलेले दुसरे अपयशही जोडलेले आहे.
From the year 66 to the year 70 AD, two Roman generals attacked Jerusalem. Both generals, Cestius and Titus began with a siege, but only one withdrew from the siege for a brief period of time, which providentially allowed the Christians to flee. It was the first siege under Cestius that the Christians recognized the warning to flee. When Titus arrived to carry on the warfare against Jerusalem in the year 70 AD, he began with a siege and did not cease until Jerusalem and the temple were destroyed. The warning of Jesus contains two steps. First is the sign to flee, and thereafter the persecution. In the fulfillment of the warning in the fifth and sixth centuries the Christians separated from the corrupt Roman church before 538, and then the persecution began.
इ.स. ६६ ते इ.स. ७० या कालावधीत दोन रोमन सेनापतींनी यरुशलेमवर आक्रमण केले. त्या दोन्ही सेनापतींनी, सेस्टियस आणि टायटस यांनी, वेढ्यापासून सुरुवात केली; परंतु त्यांपैकी केवळ एकानेच थोड्या काळासाठी वेढा उठविला, ज्यामुळे दैवी प्रबंधाने ख्रिस्ती लोकांना पळून जाण्याची संधी मिळाली. सेस्टियसच्या अधीन असलेल्या पहिल्या वेढ्यातच ख्रिस्ती लोकांनी पळून जाण्याचा इशारा ओळखला. इ.स. ७० मध्ये यरुशलेमाविरुद्धचे युद्ध पुढे चालू ठेवण्यासाठी टायटस आला तेव्हा, त्याने वेढ्याने सुरुवात केली आणि यरुशलेम व मंदिर नष्ट होईपर्यंत तो थांबला नाही. येशूच्या इशाऱ्यात दोन टप्पे आहेत. पहिला म्हणजे पळून जाण्याचे चिन्ह, आणि त्यानंतर छळ. पाचव्या आणि सहाव्या शतकांतील त्या इशाऱ्याच्या पूर्णत्वात, इ.स. ५३८ पूर्वी ख्रिस्ती लोक भ्रष्ट रोमन चर्चपासून विभक्त झाले, आणि त्यानंतर छळ सुरू झाला.
Paul is very clear that all the recorded history of ancient Israel was written for those living in the last days, and that all those histories were types, although the Greek word “typos,” meaning types is translated as ensamples in his classic presentation of this truth.
प्राचीन इस्राएलचा सर्व नोंदविलेला इतिहास शेवटच्या दिवसांत जगणाऱ्यांसाठी लिहिला गेला होता, आणि त्या सर्व इतिहासांमध्ये प्रतिरूपात्मक अर्थ होता, हे पौल अतिशय स्पष्टपणे सांगतो; जरी या सत्याच्या त्याच्या प्रातिनिधिक मांडणीत “typos” हा ग्रीक शब्द, ज्याचा अर्थ ‘प्रतिरूपे’ असा आहे, “ensamples” असा अनुवादित केला गेला आहे.
Now all these things happened unto them for ensamples: and they are written for our admonition, upon whom the ends of the world are come. 1 Corinthians 10:11.
ही सर्व गोष्टी त्यांना दृष्टांत म्हणून घडल्या; आणि ज्यांच्यावर युगांचा अंत आला आहे अशा आपल्या बोधासाठी त्या लिहिल्या गेल्या आहेत. 1 करिंथकरांस 10:11.
The histories in chapter ten which Paul uses to set the context for this truth was not a history of ancient Israel acting righteously.
अध्याय दहामधील ज्या इतिहासांचा उपयोग पौल या सत्याची पार्श्वभूमी ठरविण्यासाठी करतो, तो प्राचीन इस्राएलने नीतिमत्तेने वागल्याचा इतिहास नव्हता.
But with many of them God was not well pleased: for they were overthrown in the wilderness. Now these things were our examples, to the intent we should not lust after evil things, as they also lusted. Neither be ye idolaters, as were some of them; as it is written, The people sat down to eat and drink, and rose up to play. Neither let us commit fornication, as some of them committed, and fell in one day three and twenty thousand. Neither let us tempt Christ, as some of them also tempted, and were destroyed of serpents. 1 Corinthians 10:5–9.
परंतु त्यांच्यापैकी बहुतेकांवर देव प्रसन्न नव्हता; कारण ते अरण्यात नाश पावले. आता या गोष्टी आपल्यासाठी दृष्टांतस्वरूप झाल्या, यासाठी की, त्यांनी जशी दुष्ट गोष्टींची लालसा धरली तशी आपण धरू नये. तसेच त्यांच्यापैकी काही जण जसे मूर्तिपूजक झाले तसे तुम्ही होऊ नका; जसे लिहिले आहे, “लोक खाण्या-पिण्यास बसले, आणि खेळकरपणासाठी उठले.” तसेच आपण व्यभिचार करू नये, जसा त्यांच्यापैकी काहींनी केला, आणि एका दिवसात तेवीस हजार पडले. तसेच आपण ख्रिस्ताची परीक्षा घेऊ नये, जशी त्यांच्यापैकी काहींनी घेतली, आणि ते सर्पांद्वारे नाश पावले. १ करिंथकरांस १०:५–९.
Sacred history is a record of both the righteousness and unrighteousness of God’s people, but in either record the history is still a type for God’s people living in the last days. The history of the rebellion in Minneapolis in 1888, is a record of unrighteousness, in spite of what Adventist historians’ claim. The rebellion was so profound that Ellen White determined to leave the meeting, and only stayed because an angel told her it was her responsibility to stay and record the rebellion that was a parallel to the rebellion of Korah, Dathan and Abiram in the history of Moses. At that meeting the mighty angel of Revelation chapter eighteen descended, but the message He brought was rejected.
पवित्र इतिहास हा देवाच्या लोकांच्या धार्मिकतेचाही आणि अधार्मिकतेचाही अभिलेख आहे; परंतु या दोन्ही प्रकारच्या अभिलेखांतही तो इतिहास शेवटच्या दिवसांत जगणाऱ्या देवाच्या लोकांसाठी अद्याप एक प्रतिरूपच आहे. १८८८ साली मिनिआपोलिस येथे झालेल्या बंडाचा इतिहास हा अधार्मिकतेचा अभिलेख आहे, अॅडव्हेंटिस्ट इतिहासकार जे काही दावा करीत असले तरीही. ते बंड इतके गहन होते की एलेन व्हाइट यांनी ती सभा सोडून जाण्याचा निर्धार केला; आणि त्या फक्त यासाठी थांबल्या की एका देवदूताने त्यांना सांगितले की मोशेच्या इतिहासातील कोरह, दाथान आणि अबीराम यांच्या बंडाशी समांतर असलेल्या त्या बंडाची नोंद करून ठेवणे ही त्यांची जबाबदारी होती. त्या सभेत प्रकटीकरण ग्रंथाच्या अठराव्या अध्यायातील सामर्थ्यवान देवदूत उतरून आला, परंतु त्याने आणलेला संदेश नाकारण्यात आला.
That history typified September 11, 2001, when the great buildings of New York city were brought down. That history included the first Sunday law bill that was to be introduced by Senator Blair. His efforts to enforce Sunday as a National Day of Worship failed, but it was part of a sacred history that typified the last days. Senator Blair’s bill was the warning to flee the cities. Before 1888 when Sister White spoke of the necessity of living out of the cities, she spoke in the future tense. She pointed to a time in the near future when God’s people must move to the country. After 1888, all of Sister White’s references to the necessity of country living placed her counsel in the context that the time to be in the country had already arrived. The Blair bill in 1888, was the sign of Sunday enforcement, as Luke put it, in a place where it ought not be. Sunday enforcement was not to be brought into the Congress of the United States, for it was a denial of a primary principle of the Constitution.
त्या इतिहासाने ११ सप्टेंबर, २००१ चे प्रतिरूप दर्शविले, जेव्हा न्यूयॉर्क शहरातील महान इमारती पाडण्यात आल्या. त्या इतिहासात सेनेटर ब्लेअर यांनी मांडावयाचा पहिला रविवार-कायदा विधेयक समाविष्ट होता. रविवार हा राष्ट्रीय उपासनेचा दिवस म्हणून अंमलात आणण्याचे त्यांचे प्रयत्न अयशस्वी ठरले, परंतु तो शेवटच्या दिवसांचे प्रतिरूप दर्शविणाऱ्या एका पवित्र इतिहासाचा भाग होता. सेनेटर ब्लेअर यांचे विधेयक हे शहरांतून पळून जाण्याची चेतावणी होते. १८८८ पूर्वी, जेव्हा सिस्टर व्हाइट यांनी शहरांच्या बाहेर राहण्याच्या आवश्यकतेविषयी भाष्य केले, तेव्हा त्यांनी भविष्यकाळाचा उपयोग करून बोलल्या. त्यांनी निकट भविष्यकाळातील त्या वेळेकडे निर्देश केला, जेव्हा देवाच्या लोकांनी ग्रामीण भागात स्थलांतर केले पाहिजे. १८८८ नंतर, ग्रामीण जीवनाच्या आवश्यकतेविषयी सिस्टर व्हाइट यांचे सर्व उल्लेख त्यांच्या सल्ल्याला अशा संदर्भात ठेवतात की ग्रामीण भागात असण्याची वेळ आधीच आली होती. १८८८ मधील ब्लेअर विधेयक हे रविवार-अंमलबजावणीचे चिन्ह होते, जसे लूकने म्हटले, “ज्या ठिकाणी ते असू नये त्या ठिकाणी.” रविवार-अंमलबजावणी संयुक्त संस्थानांच्या काँग्रेसमध्ये आणली जाऊ नये होती, कारण ते संविधानाच्या एका मूलभूत तत्त्वाचा निषेध होते.
The history of 1888 was recorded in order to typify the prophetic history that began on September 11, 2001. The Blair Bill in 1888 typified the Patriot Act of 2001. It was the warning that preceded the actual enforcement of the mark of the beast. No one who is following Christ should be living in a city after September 11, 2001. It was the prophetic siege that directed God’s people to flee. And just as there are two Sunday laws that are the subject of the prophetic model of the last days, as represented by the Sunday laws of pagan and papal Rome, both Sunday laws are preceded by the warning to flee.
इ.स. 1888 चा इतिहास हा 11 सप्टेंबर, 2001 रोजी आरंभ झालेल्या भविष्यवाणीपर इतिहासाचे प्रतिरूप ठरावा म्हणून नोंदविला गेला. इ.स. 1888 मधील ब्लेअर बिल हे इ.स. 2001 च्या पॅट्रियट ॲक्टचे प्रतिरूप होते. ते पशूच्या चिन्हाच्या प्रत्यक्ष अंमलबजावणीपूर्वी दिलेली चेतावणी होती. जो कोणी ख्रिस्ताचे अनुसरण करीत आहे, त्याने 11 सप्टेंबर, 2001 नंतर शहरात राहू नये. तो देवाच्या लोकांना पलायन करण्यास निर्देश देणारा भविष्यवाणीपर वेढा होता. आणि जसे अंतिम दिवसांच्या भविष्यवाणीपर नमुन्याचा विषय असलेल्या दोन रविवार कायदे आहेत, जे मूर्तिपूजक आणि पोपसत्ताक रोमच्या रविवार कायद्यांनी दर्शविलेले आहेत, तसेच त्या दोन्ही रविवार कायद्यांपूर्वी पलायन करण्याची चेतावणी दिलेली असते.
For those who profess to be Seventh-day Adventists, they were to prophetically recognize the Patriot Act as a sign to flee the cities for the country in advance of the soon-coming Sunday law. That very same Sunday law was the sign for God’s other flock who are still in Babylon to flee out of Babylon in advance of the Sunday enforcement that is to be brought upon every nation.
जे स्वतःला सेव्हन्थ-डे ॲडव्हेंटिस्ट असल्याचे घोषित करतात, त्यांनी भविष्यसूचक रीतीने पॅट्रियट ॲक्टला लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यापूर्वी शहरांमधून ग्रामीण भागाकडे पळून जाण्याचे चिन्ह म्हणून ओळखणे अपेक्षित होते. हाच तोच रविवारचा कायदा देवाच्या त्या इतर कळपासाठी चिन्ह होता, जे अजूनही बाबेलमध्ये आहेत, की प्रत्येक राष्ट्रावर आणल्या जाणाऱ्या रविवारच्या अंमलबजावणीपूर्वी त्यांनी बाबेलमधून बाहेर पडून जावे.
“As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.
“धार्मिक स्वातंत्र्याची भूमी असलेले अमेरिका जेव्हा विवेकबुद्धीवर बळजबरी करण्यामध्ये आणि मनुष्यांना खोट्या सब्बाथचा मान करण्यास भाग पाडण्यामध्ये पोपसत्तेशी एकरूप होईल, तेव्हा पृथ्वीवरील प्रत्येक देशातील लोक तिच्या उदाहरणाचे अनुसरण करण्यास प्रवृत्त होतील.” Testimonies, volume 6, 18.
Just as the triple application of the three Elijah’s establishes that there are two classes of God’s people in the last days, the triple application of Rome identifies that there are two distinct Sunday laws. Those who wish to claim that the United States is the robbers of thy people, and therefore the prophetic role of the United States establishes the vision suggest that the soon-coming Sunday law in the United States is the abomination of desolation that Christ identified as a warning for His people to flee from the coming persecution. They fail to identify the distinction between the siege, which is the warning sign to flee, and the second siege that represents when the actual enforcement of a Sunday law begins the persecution of the last days. They fail to address the distinction established upon two witnesses that there is to be two distinct Sunday laws that fulfill prophecy in the last days. In doing so they argue the soon-coming Sunday law in the United States is the warning represented as the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, and it is, but not as they define it.
जसा तीन एलियांच्या तिहेरी अनुप्रयोगाने शेवटच्या दिवसांत देवाच्या लोकांचे दोन वर्ग आहेत हे स्थापित होते, तसाच रोमच्या तिहेरी अनुप्रयोगाने दोन वेगवेगळे रविवार-कायदे आहेत हे ओळखून दिले जाते. जे असे प्रतिपादन करू इच्छितात की संयुक्त संस्थाने हे “तुझ्या लोकांचे लुटारू” आहेत, आणि म्हणून संयुक्त संस्थानांची भविष्यवाणीतील भूमिका दृष्टांत स्थापन करते, ते असे सुचवितात की संयुक्त संस्थानांतील लवकरच येणारा रविवार-कायदा हीच ती उजाड करणारी घृणास्पद वस्तू आहे, जी ख्रिस्ताने आपल्या लोकांसाठी येऊ घातलेल्या छळापासून पळून जाण्याच्या इशाऱ्याप्रमाणे ओळखून दिली. ते वेढा, जो पळून जाण्याचा इशारा आहे, आणि दुसरा वेढा, जो त्या वेळेचे प्रतिनिधित्व करतो जेव्हा रविवार-कायद्याची प्रत्यक्ष अंमलबजावणी शेवटच्या दिवसांच्या छळाची सुरुवात करते, यांतील भेद ओळखण्यात अपयशी ठरतात. ते दोन साक्षीदारांच्या आधारावर स्थापित झालेल्या त्या भेदाचा विचार करत नाहीत की शेवटच्या दिवसांत भविष्यवाणी पूर्ण करणारे दोन स्वतंत्र रविवार-कायदे असणार आहेत. असे करून ते असा युक्तिवाद करतात की संयुक्त संस्थानांतील लवकरच येणारा रविवार-कायदा हा दानियेल संदेष्ट्याने सांगितलेल्या उजाड करणाऱ्या घृणास्पद वस्तूप्रमाणे दर्शविलेला इशारा आहे; आणि तो तसा आहे, परंतु जसा ते त्याची व्याख्या करतात तसा नाही.
The Sunday law in the United States is the warning for God’s other flock that is still in Babylon to flee from her communion. It is therefore a warning of the coming Sunday law that is enforced upon all the nations.
संयुक्त संस्थानांतील रविवारचा कायदा हा देवाच्या त्या इतर कळपासाठी इशारा आहे, जो अजूनही बाबेलमध्ये आहे, की त्यांनी तिच्या सहभागातून पलायन करावे. म्हणून तो सर्व राष्ट्रांवर लागू केला जाणाऱ्या येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याविषयीचा इशारा आहे.
“Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.
“परकीय राष्ट्रे संयुक्त संस्थानांच्या उदाहरणाचे अनुसरण करतील. जरी ती पुढाकार घेत असली, तरी हाच संकटकाळ जगाच्या सर्व भागांतील आपल्या लोकांवर येईल.” टेस्टिमनीज, खंड ६, ३९५.
Their claim is that the Sunday law in the United States is identifying the United States as the symbol which establishes the prophetic vision, but in the context of the warning to flee given by Christ, that Sunday law represents a world-wide warning to the eleventh-hour workers to flee from Babylon.
त्यांचा दावा असा आहे की संयुक्त संस्थानांतील रविवारचा कायदा हा भविष्यवाणीतील दर्शनाची स्थापना करणारे प्रतीक म्हणून संयुक्त संस्थानांची ओळख करून देतो; परंतु ख्रिस्ताने दिलेल्या पळून जाण्याच्या इशाऱ्याच्या संदर्भात, तो रविवारचा कायदा अकराव्या तासातील कामगारांना बाबेलमधून पळून जाण्यासाठी दिलेल्या जगव्यापी इशाऱ्याचे प्रतिनिधित्व करतो.
When Sister White addresses the warning to flee, she addresses the Sunday law issue that overtakes the whole world. That movement begins at the Sunday law in the United States. She identifies that the Sunday law in the United States is the warning of the coming persecution.
जेव्हा सिस्टर व्हाईट पळून जाण्याविषयीची चेतावणी देते, तेव्हा ती संपूर्ण जगावर येणाऱ्या रविवार कायद्याच्या प्रश्नास उद्देशून बोलते. ती चळवळ संयुक्त राज्यांतील रविवार कायद्यापासून सुरू होते. ती असे दर्शविते की संयुक्त राज्यांतील रविवार कायदा हा येऊ घातलेल्या छळाची चेतावणी आहे.
“By the decree enforcing the institution of the papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.
“देवाच्या नियमाचे उल्लंघन करून पोपसत्तेची संस्था अंमलात आणणाऱ्या हुकूमाद्वारे, आपले राष्ट्र स्वतःला नीतिमत्तेपासून पूर्णपणे विलग करील. जेव्हा प्रोटेस्टंटवाद रोमन सत्तेचा हात धरण्यासाठी दरीपलीकडे आपला हात पुढे करील, जेव्हा तो अध्यात्मवादाशी हस्तांदोलन करण्यासाठी अथांग खोल दरीवरून हात पोहोचवील, जेव्हा या त्रिविध संघटनेच्या प्रभावाखाली आपला देश प्रोटेस्टंट व प्रजासत्ताक शासन म्हणून आपल्या संविधानातील प्रत्येक तत्त्वाचा त्याग करील, आणि पोपसत्ताक असत्ये व भ्रम यांच्या प्रसारासाठी तरतूद करील, तेव्हा आपण जाणू शकू की सैतानाच्या अद्भुत कार्यप्रवृत्तीची वेळ आली आहे आणि शेवट जवळ आला आहे.”
“As the approach of the Roman armies was a sign to the disciples of the impending destruction of Jerusalem, so may this apostasy be a sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return. The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress which prophets have described as the time of Jacob’s trouble. The cries of the faithful, persecuted ones ascend to heaven. And as the blood of Abel cried from the ground, there are voices also crying to God from martyrs’ graves, from the sepulchers of the sea, from mountain caverns, from convent vaults: ‘How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?’” Testimonies, volume 5, 451.
“जसा रोमन सैन्यांच्या जवळ येण्याचा प्रसंग शिष्यांसाठी यरुशलेमच्या निकट येत असलेल्या विनाशाचे चिन्ह होता, तसाच हा धर्मत्याग आमच्यासाठी हे चिन्ह ठरू शकतो की देवाच्या सहनशीलतेची मर्यादा गाठली गेली आहे, आपल्या राष्ट्राच्या अधर्माचे माप भरून गेले आहे, आणि दयेचा देवदूत आपले उड्डाण करण्यास, पुन्हा कधीही न परतण्यासाठी, सज्ज झाला आहे. तेव्हा देवाचे लोक त्या क्लेश व संकटाच्या प्रसंगांत फेकले जातील, ज्यांचे वर्णन संदेष्ट्यांनी याकोबाच्या संकटाचा काळ असे केले आहे. विश्वासू, छळ सहन करणाऱ्यांचा आक्रोश स्वर्गापर्यंत पोहोचतो. आणि जसा आबेलाचे रक्त भूमीतून आक्रोश करीत होते, तसाच हुतात्म्यांच्या थडग्यांतून, समुद्रातील कबरींतून, पर्वतांच्या गुहांतून, आणि मठांच्या भुयारांतूनही देवाकडे आक्रोश करणारे स्वर उठत आहेत: ‘हे प्रभु, पवित्र आणि सत्यस्वरूपा, पृथ्वीवर राहणाऱ्यांवर न्याय करून आमच्या रक्ताचा सूड घेण्यास तू किती काळ विलंब करशील?’” Testimonies, volume 5, 451.
Sister White is identifying the Sunday law in the United States, and identifies it as a “sign” that probationary time for the United States is over. But God’s people in the other nations of the world are also to be confronted with the same test. There is a period of time from the Sunday law in the United States until Michael stands up and human probation closes. When it closes, “the angel of mercy takes her flight.”
सिस्टर व्हाइट अमेरिकेतील रविवारविषयक कायद्याची ओळख करून देतात आणि त्यास संयुक्त संस्थानांसाठीच्या परीक्षाकाळाचा अंत झाल्याचे एक “चिन्ह” म्हणून दर्शवितात. परंतु जगातील इतर राष्ट्रांतील देवाच्या लोकांनाही ह्याच परीक्षेला सामोरे जावे लागणार आहे. अमेरिकेतील रविवारविषयक कायदा लागू होण्यापासून मिखाएल उभा राहेपर्यंत आणि मानवाची परीक्षाकालावधी संपेपर्यंत एक कालावधी आहे. तो संपल्यावर, “दयादूत आपले उड्डाण करतो.”