पानियम - क्रमांक तेरा

म्हणून, हे सियोनच्या मुलांनो, आनंद करा, आणि तुमचा देव परमेश्वर याच्यामध्ये हर्ष करा; कारण त्याने तुम्हांला पूर्वीचा पाऊस योग्य प्रमाणात दिला आहे, आणि तो तुम्हांकरिता पाऊस पाडील—पूर्वीचा पाऊस आणि नंतरचा पाऊस—पहिल्या महिन्यात. आणि खळे गव्हाने भरून जातील, आणि कुंडे द्राक्षारस व तेल यांनी ओसंडून वाहतील. आणि टोळांनी, किड्यांनी, अळ्यांनी आणि भुंग्यांनी—माझ्या त्या मोठ्या सैन्याने, जे मी तुमच्यामध्ये पाठविले होते—जे वर्षे खाल्ली आहेत ती मी तुम्हांला परत देईन. योएल 2:23–25.

म्हणून पश्चात्ताप करा आणि वळा, म्हणजे तुमची पापे पुसली जातील, जेव्हा प्रभूच्या सान्निध्यातून ताजेतवानेपणाचे काळ येतील; आणि तो येशू ख्रिस्तास पाठवील, जो पूर्वी तुम्हांला जाहीर करण्यात आला होता; ज्याला स्वर्गाने सर्व गोष्टींच्या पुनःस्थापनेच्या काळापर्यंत धारण करून ठेविले पाहिजे, ज्याविषयी देवाने जगाच्या प्रारंभापासून आपल्या सर्व पवित्र भविष्यवक्त्यांच्या मुखाने सांगितले आहे. कारण मोशेने खरोखर पितरांना म्हटले, ‘प्रभू तुमचा देव तुमच्या बंधूंमधून माझ्यासारखा एक भविष्यवक्ता तुमच्यासाठी उभा करील; तो तुम्हांला जे काही सांगेल त्या सर्व गोष्टींमध्ये तुम्ही त्याचे ऐकावे. आणि असे होईल की, जो कोणी त्या भविष्यवक्त्याचे ऐकणार नाही, तो लोकांमधून नष्ट केला जाईल.’ होय, आणि शमुवेलापासून पुढे येणाऱ्या सर्व भविष्यवक्त्यांनी, जितक्यांनी बोलले, त्यांनीही या दिवसांविषयी पूर्वकथन केले आहे. प्रेषितांची कृत्ये 3:19–24.

कारण अशी वेळ आली आहे की न्यायनिवाडा देवाच्या घरापासूनच सुरू झाला पाहिजे; आणि तो प्रथम आपल्यापासून सुरू होत असेल, तर जे देवाच्या सुवार्तेला मानत नाहीत त्यांचा शेवट काय होईल? आणि जर धार्मिक मनुष्य कसाबसा तारण पावत असेल, तर अधार्मिक व पापी कोठे उभे राहतील? म्हणून जे देवाच्या इच्छेनुसार दुःख भोगतात त्यांनी सत्कर्म करीत करीत आपल्या आत्म्यांचे रक्षण विश्वासू सृष्टीकर्त्याच्या हाती सोपवावे. 1 Peter 4:17–19.

कारण प्रभु स्वतः स्वर्गातून आरोळी देत, प्रधानदूताच्या वाणीने व देवाच्या तुरईच्या नादाने खाली उतरेल; आणि ख्रिस्तामध्ये जे मेले आहेत ते प्रथम उठतील. 1 Thessalonians 4:19.

तरी मुख्यदूत मिखाएल, मोशेच्या देहाविषयी सैतानाशी वाद घालत असताना, त्याच्याविरुद्ध निंदात्मक दोषारोप करण्याचे धाडस केले नाही; पण म्हणाला, “प्रभु तुला धिक्कारो.” यहूदा 1:9.

“देव आपल्या लोकांना जागृत करील; इतर उपाय निष्फळ ठरल्यास, त्यांच्यामध्ये अपधर्म प्रवेश करतील, आणि ते त्यांची चालणी करतील, भुसा गव्हापासून वेगळा करतील. प्रभु आपल्या वचनावर विश्वास ठेवणाऱ्या सर्वांना झोपेतून जागे होण्याचे आवाहन करीत आहे. या काळास अनुरूप असा मौल्यवान प्रकाश आला आहे. तो बायबलमधील सत्य आहे, जो अगदी आपल्या समोर उभ्या असलेल्या संकटांना प्रकट करतो. या प्रकाशाने आपल्याला पवित्र शास्त्रांचा परिश्रमपूर्वक अभ्यास करण्यास आणि आपण जे मत स्वीकारून धरून ठेवले आहे त्यांचे अत्यंत चिकित्सक परीक्षण करण्यास प्रवृत्त केले पाहिजे.”

“पेत्र आपल्या बंधूंना ‘कृपेमध्ये आणि आपला प्रभु व तारणारा येशू ख्रिस्त याच्या ज्ञानात वाढत जा’ असा उपदेश करतो. देवाचे लोक जेव्हा कृपेमध्ये वाढत असतात, तेव्हा ते त्याच्या वचनाचे अधिक स्पष्ट आकलन सतत प्राप्त करीत राहतील. त्यातील पवित्र सत्यांमध्ये त्यांना नवा प्रकाश आणि सौंदर्य दिसून येईल. हे सर्व युगांतील मंडळीच्या इतिहासात खरे ठरले आहे, आणि असेच शेवटपर्यंत चालू राहील. परंतु जेव्हा खरे आध्यात्मिक जीवन क्षीण होत जाते, तेव्हा सत्याच्या ज्ञानात पुढे जाणे थांबण्याची प्रवृत्ती नेहमीच दिसून आली आहे. लोक देवाच्या वचनातून आधीच प्राप्त झालेल्या प्रकाशात संतुष्ट राहतात आणि पवित्र शास्त्रांच्या पुढील कोणत्याही शोधाला निरुत्साहित करतात. ते रूढीवादी बनतात आणि चर्चा टाळण्याचा प्रयत्न करतात.”

देवाच्या लोकांमध्ये कोणताही वादविवाद किंवा खळबळ नसणे, हे ते शुद्ध सिद्धान्तास दृढपणे धरून आहेत याचे निर्णायक प्रमाण समजू नये. अशी भीती बाळगण्यास कारण आहे की ते सत्य व भ्रम यांतील भेद स्पष्टपणे ओळखत नसावेत. शास्त्रवचनांच्या परीक्षणातून जेव्हा कोणतेही नवे प्रश्न उपस्थित होत नाहीत, जेव्हा मतभेद उद्भवत नाहीत, जे मनुष्यांना स्वतःकडे सत्य आहे याची खात्री करून घेण्यासाठी बायबल स्वतः शोधण्यास प्रवृत्त करतील, तेव्हा प्राचीन काळाप्रमाणेच आताही असे बरेच जण असतील की जे परंपरेला धरून राहतील आणि काय उपासतात हे न जाणताच उपासना करतील.

“मला दाखविण्यात आले आहे की, वर्तमान सत्याचे ज्ञान असल्याचा दावा करणारे अनेक जण आपण काय विश्वास ठेवतो हेच जाणत नाहीत. त्यांना आपल्या विश्वासाचे पुरावे समजत नाहीत. वर्तमान काळासाठी असलेल्या कार्याची त्यांना योग्य कदर नाही. परीक्षेचा काळ येईल तेव्हा, आज इतरांना उपदेश करणाऱ्यांपैकी असे पुरुष असतील की, त्यांनी धरून ठेवलेल्या भूमिकांचा विचारपूर्वक तपास केला असता, अशा अनेक गोष्टी त्यांना आढळतील ज्यांसाठी ते कोणतेही समाधानकारक कारण देऊ शकणार नाहीत. अशा रीतीने परीक्षा होईपर्यंत त्यांना आपल्या महान अज्ञानाची जाणीव नव्हती. आणि मंडळीतही असे अनेक आहेत की, आपण काय विश्वास ठेवतो हे आपण समजतो, असे ते गृहीत धरतात; परंतु, वाद उद्भवेपर्यंत त्यांना स्वतःची दुर्बलता कळत नाही. समान विश्वास असलेल्यांपासून वेगळे झाल्यावर आणि आपल्या विश्वासाचे स्पष्टीकरण देण्यासाठी एकट्याने व स्वतंत्रपणे उभे राहण्यास भाग पाडले गेल्यावर, आपण सत्य म्हणून स्वीकारलेल्या गोष्टींबाबत आपल्या कल्पना किती गोंधळलेल्या आहेत हे पाहून त्यांना आश्चर्य वाटेल. हे निश्चित आहे की, आपल्या मध्ये जिवंत देवापासून दूर जाणे आणि मनुष्यांकडे वळणे घडले आहे, ज्यामध्ये दैवी ज्ञानाच्या जागी मानवी ज्ञान ठेवले गेले आहे.”

“देव आपल्या लोकांना जागृत करील; इतर साधने निष्फळ ठरली, तर त्यांच्या मध्ये पाखंडी मतप्रवाह प्रवेश करतील, आणि ते त्यांची चालणी करतील, भुसा गव्हापासून वेगळा करतील. प्रभू आपल्या वचनावर विश्वास ठेवणाऱ्या सर्वांना निद्रेतून जागे होण्याचे आवाहन करतो. या काळास अनुरूप असा मौल्यवान प्रकाश आला आहे. हे बायबलचे सत्य आहे, जे अगदी आपल्या समोर उभ्या असलेल्या संकटांना प्रकट करते. हा प्रकाश आपल्याला शास्त्रांचा परिश्रमी अभ्यास करण्यास आणि आपण धरून ठेवलेल्या भूमिकांचे अत्यंत कसून परीक्षण करण्यास प्रवृत्त करावा. देवाची इच्छा आहे की सत्याचे सर्व पैलू आणि सर्व भूमिका प्रार्थना व उपवास यांसह सखोलपणे आणि चिकाटीने शोधल्या जाव्यात. सत्य कशात आहे याविषयीच्या केवळ समजुतींवर आणि अस्पष्ट कल्पनांवर विश्वासणाऱ्यांनी विसंबून राहू नये. त्यांचा विश्वास देवाच्या वचनावर दृढपणे आधारलेला असला पाहिजे, जेणेकरून परीक्षेचा काळ आला आणि आपल्या विश्वासाविषयी उत्तर देण्यासाठी त्यांना परिषदांसमोर आणले गेले, तेव्हा त्यांच्यामध्ये असलेल्या आशेचे कारण ते नम्रतेने व भयपूर्वक सांगू शकतील.”

“उत्तेजित करा, उत्तेजित करा, उत्तेजित करा. आपण जगासमोर जे विषय मांडतो, ते आपल्या दृष्टीने एक जिवंत वास्तव असले पाहिजेत. आपण श्रद्धेचे मूलभूत लेख समजत असलेल्या सिद्धान्तांचे समर्थन करताना, पूर्णपणे भक्कम नसलेले युक्तिवाद आपण कधीही वापरू नयेत, हे अत्यंत महत्त्वाचे आहे. ते विरोधकाला गप्प बसविण्यास उपयोगी पडू शकतात, परंतु ते सत्याचा मान वाढवीत नाहीत. आपण असे भक्कम युक्तिवाद मांडले पाहिजेत, की जे केवळ आपल्या विरोधकांना गप्प बसवणार नाहीत, तर अत्यंत निकटच्या आणि सूक्ष्म छाननीलाही तग धरतील. ज्यांनी स्वतःला वादक म्हणून प्रशिक्षित केले आहे, त्यांच्याबाबत मोठा धोका असा असतो की ते देवाचे वचन न्याय्यतेने हाताळणार नाहीत. एखाद्या विरोधकासमोर उभे राहताना, केवळ विश्वासणाऱ्याचा आत्मविश्वास दृढ करण्याचा प्रयत्न करण्याऐवजी, त्याच्या मनात खात्री उत्पन्न होईल अशा रीतीने विषय मांडणे हा आपला मनःपूर्वक प्रयत्न असला पाहिजे.”

“मनुष्याची बौद्धिक प्रगती कितीही झालेली असो, तरी अधिक प्रकाशासाठी पवित्र शास्त्रांचे सखोल व अखंड शोधकार्य करण्याची गरज नाही, असे त्याने क्षणभरही समजू नये. एक लोक म्हणून आपण प्रत्येकाने भविष्यवाणीचे विद्यार्थी होण्यास बोलावलेलो आहोत. देव आपल्यासमोर जो कोणताही प्रकाशकिरण सादर करील, तो आपण ओळखू शकू यासाठी आपण गंभीर तत्परतेने जागरूक राहिले पाहिजे. आपण सत्याच्या पहिल्या झलकांचा ग्रहण केला पाहिजे; आणि प्रार्थनापूर्वक अभ्यासाद्वारे अधिक स्पष्ट प्रकाश प्राप्त होऊ शकतो, जो इतरांसमोर मांडता येऊ शकतो.

“जेव्हा देवाचे लोक आपल्या सध्याच्या प्रकाशप्राप्तीमध्ये निश्चिंत व संतुष्ट असतात, तेव्हा आपण खात्री बाळगू शकतो की तो त्यांच्यावर कृपादृष्टी करणार नाही. त्याची इच्छा अशी आहे की त्यांनी सतत पुढे चालत राहावे, जेणेकरून त्यांच्यासाठी प्रकट होत असलेला वाढीव व निरंतर वाढत जाणारा प्रकाश ते ग्रहण करतील. मंडळीची सध्याची मनोवृत्ती देवाला आनंददायक नाही. असा आत्मविश्वास तिच्यात आला आहे की ज्यामुळे त्यांना अधिक सत्य आणि अधिक मोठ्या प्रकाशाची काही आवश्यकता नाही, असे त्यांना वाटू लागले आहे. आपण अशा काळात जगत आहोत की जेव्हा सैतान आपल्या उजव्या बाजूस आणि डाव्या बाजूस, आपल्या पुढे आणि आपल्या मागे कार्यरत आहे; आणि तरीही लोक म्हणून आपण झोपेत आहोत. देवाची इच्छा आहे की त्याच्या लोकांना कृतीस प्रवृत्त करणारा, त्यांना जागृत करणारा एक आवाज ऐकू यावा.”

“स्वर्गातून प्रकाशकिरणांचा स्वीकार करण्यासाठी आत्मा उघडण्याऐवजी, काही जण उलट दिशेने कार्य करीत आले आहेत. बायबलच्या प्रेरणेच्या संबंधाने अशी मते मुद्रित स्वरूपात तसेच व्यासपीठावरून मांडली गेली आहेत, ज्यांना आत्म्याची किंवा देवाच्या वचनाची मान्यता नाही. इतके निश्चित आहे की, इतक्या महान महत्त्वाच्या विषयावर कोणत्याही मनुष्याने किंवा मनुष्यसमूहाने त्यांना आधार देणारे स्पष्ट ‘परमेश्वर असे म्हणतो’ नसताना सिद्धांत पुढे मांडण्याचे धाडस करू नये. आणि जेव्हा मनुष्य, मानवी दुर्बलतांनी वेढलेले, सभोवतालच्या प्रभावांनी अधिक किंवा कमी प्रमाणात प्रभावित झालेले, आणि त्यांना ज्ञानी किंवा स्वर्गाभिमुख बनविण्यापासून दूर असलेल्या आनुवंशिक व संस्कारित प्रवृत्ती बाळगणारे, देवाच्या वचनावर आरोप ठेवण्याचे आणि त्यात काय दैवी आहे व काय मानवी आहे याचा न्यायनिवाडा करण्याचे उपक्रम करतात, तेव्हा ते देवाच्या सल्ल्याविना कार्य करीत असतात. प्रभु अशा कार्याला यश देणार नाही. त्याचा परिणाम विनाशकारी ठरेल, ते करणाऱ्यावरही आणि जे त्यास देवाकडून आलेले कार्य म्हणून स्वीकारतात त्यांच्यावरही. प्रेरणेच्या स्वरूपाविषयी मांडलेल्या सिद्धांतांमुळे अनेकांच्या मनांत संशयवाद जागृत झाला आहे. सीमित प्राणी, आपल्या संकुचित व दूरदृष्टीशून्य मतांनी, स्वतःला शास्त्रवचनांवर टीका करण्यास समर्थ समजतात, असे म्हणत: ‘हा उतारा आवश्यक आहे, आणि तो उतारा आवश्यक नाही, आणि तो प्रेरित नाही.’”

“ख्रिस्ताने जुन्या करारातील शास्त्रांविषयी अशी कोणतीही सूचना दिली नाही; त्याच्या काळातील लोकांकडे असलेला बायबलचा तोच एकमेव भाग होता. त्याची शिकवण त्यांच्या मनांना जुन्या कराराकडे वळविण्यासाठी आणि तेथे सादर केलेल्या महान विषयांना अधिक स्पष्ट प्रकाशात आणण्यासाठी होती. अनेक युगांपासून इस्राएलचे लोक देवापासून स्वतःला वेगळे करीत आले होते, आणि त्याने त्यांच्याकडे सोपविलेल्या अमूल्य सत्यांचे त्यांनी भान गमावले होते. ही सत्ये अंधश्रद्धेच्या अशा रूपरचना व विधींच्या आच्छादनाखाली झाकली गेली होती की ज्यामुळे त्यांचे खरे महत्त्व लपून गेले होते. ख्रिस्त हा त्यांचा तेजोमयपणा झाकून टाकणारा कचरा दूर करण्यासाठी आला. त्याने त्यांना, मौल्यवान रत्नांप्रमाणे, नव्या जडणघडणीत बसविले. जुन्या, परिचित सत्यांच्या पुनरुच्चाराचा तुच्छभाव करण्यापासून तो किती दूर होता, हे त्याने दाखवून दिले; उलट, तो त्यांना त्यांच्या खऱ्या सामर्थ्याने व सौंदर्याने प्रकट करण्यासाठी आला होता, ज्याचे वैभव त्याच्या काळातील लोकांनी कधीच ओळखले नव्हते. ही प्रकट केलेली सत्ये ज्याच्याकडून उद्भवली तो स्वतःच त्यांचा कर्ता असल्यामुळे, तो लोकांसमोर त्यांचा खरा अर्थ उघड करू शकत होता, आणि पुढाऱ्यांनी त्यांच्या स्वतःच्या अपवित्र अवस्थेला, आध्यात्मिक दरिद्रतेला आणि देवप्रेमाच्या अभावाला अनुरूप ठरविण्यासाठी स्वीकारलेल्या विपर्यस्त अर्थलागूंमधून व खोट्या सिद्धान्तांतून त्यांची सुटका करू शकत होता. ज्यामुळे या सत्यांमधील जीवन आणि सजीव सामर्थ्य हिरावले गेले होते, ते त्याने दूर फेकून दिले, आणि त्यांना त्यांच्या सर्व मूळ ताजेपणासह व सामर्थ्यासह पुन्हा जगाला परत दिले.”

“जर आपल्यामध्ये ख्रिस्ताचा आत्मा असेल आणि आपण त्याच्याबरोबर सहकर्मी असू, तर तो जे कार्य करण्यासाठी आला होता ते पुढे नेणे हे आपले कर्तव्य आहे. बायबलमधील सत्ये पुन्हा एकदा प्रथा, परंपरा आणि खोट्या शिकवणीमुळे अस्पष्ट झाली आहेत. प्रचलित धर्मशास्त्रातील चुकीच्या शिकवणींमुळे हजारोंवर हजारो लोक संशयवादी आणि नास्तिक झाले आहेत. अनेक जण ज्या गोष्टींना बायबलची शिकवण म्हणून धिक्कारतात, त्या प्रत्यक्षात बायबलच्या शिकवणी नसून शास्त्रवचनांच्या चुकीच्या अर्थलावण्या आहेत, ज्या पोपशाहीच्या अंधकारमय युगांत स्वीकारल्या गेल्या. असंख्य लोकांना देवाविषयी एक चुकीची समज बाळगण्यास प्रवृत्त करण्यात आले आहे, जसे यहूदी लोक आपल्या काळातील चुका आणि परंपरांनी भ्रमित होऊन ख्रिस्ताविषयी चुकीची समज बाळगत होते. ‘जर त्यांनी ते ओळखले असते, तर त्यांनी गौरवाच्या प्रभूला वधस्तंभावर खिळले नसते.’ देवाचे खरे स्वरूप जगासमोर प्रकट करणे हे आपले कार्य आहे. बायबलवर टीका करण्याऐवजी, आपण नियम आणि उदाहरण यांच्या द्वारे जगासमोर त्यातील पवित्र, जीवनदायी सत्ये मांडण्याचा प्रयत्न करू या, जेणेकरून आपण ‘ज्याने तुम्हांला अंधकारातून आपल्या अद्भुत प्रकाशात बोलाविले, त्याची महती प्रकट करावी.’”

“आपल्यामध्ये हळूहळू शिरकाव करीत आलेल्या दुष्ट गोष्टींनी नकळत व्यक्तींना व मंडळ्यांना देवाविषयीच्या आदरभावापासून दूर नेले आहे, आणि त्यांना देण्याची जी सामर्थ्य तो इच्छितो, ते त्यांच्यापासून दूर ठेविले आहे.

“माझ्या बंधूंनो, देवाचे वचन जसे आहे तसेच उभे राहू द्या. मानवी शहाणपणाने शास्त्रवचनांतील एका विधानाच्याही सामर्थ्याला कमी लेखण्याचे धाडस करू नये. प्रकटीकरणातील ती गंभीर धिक्कारवाणी आपल्याला अशी भूमिका घेण्याविषयी सावध करावी. माझ्या स्वामीच्या नावाने मी तुम्हांस आज्ञा करीत आहे: ‘तुझ्या पायांवरील जोडे काढ; कारण ज्या ठिकाणी तू उभा आहेस ती भूमी पवित्र आहे.’” Testimonies, volume 5, 707–711.