पानियम — क्रमांक बावीस

३१ डिसेंबर २०२३ पासून, यहूदाच्या वंशातील सिंहाने भविष्यवाणीतील सत्ये एका विशिष्ट क्रमाने उघड करणे सुरू केले आहे. हा क्रम Future for America च्या संकेतस्थळावर प्रसिद्ध करण्यात आलेल्या लेखांचे पुनरावलोकन केल्यास सहजपणे निश्चित करता येतो. अलीकडील काही महिन्यांत उघड करण्यात आलेली सत्ये अनेक आहेत, आणि गंभीरही आहेत! हा क्रम यादृच्छिक नाही; तो हेतुपूर्ण आहे. हा अनुक्रम स्पष्टपणे एका हेतुपूर्ण क्रमिक प्रक्रियेची ओळख करून देतो, जी ख्रिस्त, यहूदाच्या वंशातील सिंह म्हणून, अंतिम परीक्षेचे संदेश प्रथम मंडळीसमोर आणि त्यानंतर जगासमोर उघड करीत असताना पूर्ण करतो. प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात, यहूदाच्या वंशातील सिंह सात शिक्क्यांनी मुद्रांकित ग्रंथ घेतो आणि ते शिक्के एकावेळी एक—क्रमाने—काढून टाकतो.

“सात गडगडाटांचे” अंतिम प्रकटीकरण 2023 नंतर उघड करण्यात आले, आणि त्यातून हे प्रकट झाले की “सात गडगडाट” हे पहिल्या अल्फा निराशेपासून शेवटच्या ओमेगा निराशेपर्यंतचे प्रतिनिधित्व करतात. योहानाला सात गडगडाटांची व्याख्या करण्याची परवानगी नव्हती, कारण “सात गडगडाटांचे” प्रकटीकरण हे इतिहासातील एखादे एकमेव परिपूर्णत्व नव्हते, तर मिलराइट इतिहासात घडलेल्या “घटनांच्या रेखाटनाचे” एक उदाहरण होते, जे शेवटच्या दिवसांत पुन्हा घडणार होते. त्या परिपूर्ण परिपूर्तीचे दर्शन 18 जुलै, 2020 पासून लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यापर्यंतच्या इतिहासाचे चित्रण करण्यासाठी दाखविण्यात आले. सिंहाने तो प्रकाश उघड केला, जेणेकरून तो एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मंदिराच्या उभारणीच्या इतिहासावर प्रकाशमान होईल.

मिलरवादी इतिहासात “सात मेघगर्जना” यांनी १७९८ ते १८४४ या काळाचे प्रतिनिधित्व केले, जेव्हा मिलरवाद्यांनी “अतिशय अद्भुत व उन्नत सत्ये” मांडली. त्यांना देण्यात आलेले कार्य पुढे नेत असताना, मिलरवाद्यांची परीक्षा झाली. ते ज्या संदेशाची घोषणा करीत होते, किंवा ज्या इतिहासाची ते पूर्तता करीत होते, तो त्यांना पूर्णपणे समजला नव्हता. त्यांनी जाहीर केलेली सत्ये तीच होती ज्यांना सिस्टर व्हाईट “उन्नत सत्ये” असे संबोधतात, आणि जी पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या संदेशांनी आपले कार्य पूर्ण केल्यानंतरच समजावयाची होती.

जेव्हा “सात गडगडाट” त्यांच्या परिपूर्ण परिपूर्तीस पोहोचतात, तेव्हा त्या “भावी घटना” प्रकटीकरण चौदाव्या अध्यायातील तीन देवदूतांच्या संदेशांद्वारे, दानियेलाच्या पुस्तकासह संयोगाने, दर्शविल्या जातात. एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे कार्य, जे “सात गडगडाट” यांच्या “भावी घटना” यांनी दर्शविले गेले आहे, ते म्हणजे दानियेलाचे पुस्तक आणि तीन देवदूतांचे संदेश यांचा संयोग करणे.

३१ डिसेंबर २०२३ पासून यहूदाच्या वंशाचा सिंह एका विशिष्ट “क्रमाने” भविष्यवाणीतील सत्ये उघड करीत आहे.

ख्रिस्त मध्यरात्रीच्या आक्रोशाचा संदेश उलगडत असताना ज्या “क्रमाचा” उलगडा करीत आला आहे, तो कृपाकालाच्या समाप्तीपर्यंत नेणाऱ्या “ऐतिहासिक घटनांचे” प्रतिनिधित्व करतो, ज्या “भविष्यवाणीच्या प्रत्यक्ष पूर्तते”चे दर्शन घडवितात. उत्तरकाळातील भविष्यवाणीची प्रत्यक्ष पूर्तता ही कालाधारित भविष्यवाण्यांचा उलगडा नाही; तरीही पालमोनी भविष्यवाणीच्या प्रत्यक्ष पूर्तता ओळखण्यासाठी अजूनही संख्यांचा उपयोग करतो. वेळ आता उरलेली नाही, आणि जरी मिलराइटांनी त्यांच्या पिढीकडे “वेळेचा संदेश” वाहून नेला, तरी तिसऱ्या देवदूताचा संदेश “वेळेपेक्षा” अधिक सामर्थ्यशाली आहे.

भविष्यसूचक सत्यांचे उघड केले जाण्याचा अनुक्रमिक “क्रम” एका प्रगतिशील इतिहासाची ओळख करून देतो, परंतु तो संदेशाच्या विकासाचीही ओळख करून देतो. प्रतिपादित इतिहासाचा “क्रम” आणि ३१ डिसेंबरपासून यहूदाच्या वंशातील सिंहाने संदेश कसा उघड करत आणला आहे याची पाऊलखूण—हे दोन्ही समजणे तारणकारक आहे. जुलै २०२३ मध्ये, अरण्यातील एक वाणी ३१ डिसेंबर २०२३ च्या उघडकीस येण्याकरिता मार्ग तयार करू लागली. त्यानंतर यहूदाच्या वंशातील सिंहाने प्रकटीकरण अध्याय एक उघड केला.

२०२३ मध्ये सुरू झालेले लेख देवाच्या लोकांच्या मनांत “प्रथम स्थान व्यापून राहावेत.”

दानियेल अध्याय अकरा, पद चाळीस याचा संदेश १९९६ मध्ये उघड करण्यात आला व औपचारिकरित्या स्थिर करण्यात आला. तीस वर्षांनंतर, त्याच पदाचा गुप्त इतिहास आता मध्यरात्रीच्या आरोळीच्या संदेशाच्या औपचारिकीकरणाच्या संदर्भात उघड केला जात आहे; हा संदेश इस्लामविषयीच्या दुरुस्त बाह्य भविष्यवाणीसह आणि मध्यरात्रीच्या आरोळीच्या दुरुस्त अंतर्गत संदेशासह बनलेला आहे. मध्यरात्रीच्या आरोळीचा संदेश पद सोळातील रविवारच्या कायद्यापूर्वी घोषित केला जातो, कारण दृष्टांतात दार रविवारच्या कायद्याच्या वेळी बंद होते.

यामुळे पेत्राला एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या इतिहासात स्थान मिळते. पेत्राकडे एक संदेश होता, जो त्याने वरच्या खोलीत जाहीर केला, आणि एक संदेश होता, जो त्याने मंदिरात जाहीर केला. वरच्या खोलीतील संदेश हा दृष्टांतातील मध्यरात्रीचा आक्रोश आहे, आणि मंदिरातील संदेश हा तिसऱ्या देवदूताचा मोठा आक्रोश आहे. पेत्राने मध्यरात्रीच्या आक्रोशाचा वरच्या खोलीतील संदेश जाहीर करण्यासाठी, पेत्राचा संदेश प्रथम दुरुस्त करून औपचारिक स्वरूपात मांडला जाणे आवश्यक होते. ही दुरुस्ती आणि औपचारीकरण, यहूदाच्या वंशातील सिंहाने 31 डिसेंबर, 2023 पासून ओळखून दाखवत आलेल्या भविष्यवाणीच्या रेषा एकत्र आणण्याद्वारे पूर्ण केले जाते.

आता कार्य म्हणजे मध्यरात्रीच्या आरोळीचा संदेश औपचारिक रीतीने स्थापित करणे होय. या संदेशाच्या औपचारिक स्थापनेचे प्रतिरूप 1831 मध्ये विल्यम मिलर आणि 1996 मध्ये *The Time of the End* मासिक यांनी दर्शविले आहे. 18 जुलै, 2020 रोजी पहिली निराशा निर्माण करणाऱ्या संदेशाच्या दुरुस्तीचे प्रतिरूप योशिया लिच आणि सॅम्युएल स्नो या दोघांनीही दर्शविले आहे. त्यांनी प्रत्येकाने केलेल्या कार्यामुळे 11 ऑगस्ट, 1840 नंतर, आणि सातव्या-महिन्याच्या चळवळीच्या पश्चात् जो परिणाम घडून आला, तो ‘घडून’ आला. 1840 मध्ये हा संदेश जगातील प्रत्येक मिशन स्थानकापर्यंत नेण्यात आला आणि 1844 मध्ये मध्यरात्रीच्या आरोळीचा संदेश संयुक्त संस्थानांच्या पूर्व किनारपट्टीवर भरतीच्या प्रचंड लाटेसारखा पसरला. मनुष्यांनी केलेल्या कार्यामुळे पवित्र आत्म्याच्या ओतप्रोत वर्षावाचा ‘परिणाम’ ‘घडून’ आला. 1840 चे कार्य समुद्राने दर्शविलेल्या जगापर्यंत पोहोचले, आणि 1844 चे कार्य पृथ्वीने दर्शविलेल्या संयुक्त संस्थानांपर्यंत पोहोचले. 1840 चे प्रतीक म्हणजे प्रकटीकरण दहा मध्ये पृथ्वी व समुद्रावर उभा असलेला ख्रिस्त; आणि तोच अध्याय 1840 ते 1844 या इतिहासाची ओळख करून देतो, तसेच पृथ्वी व समुद्रावर उभ्या असलेल्या ख्रिस्ताचे चित्रण करतो.

1840 आणि 1844 या दोन्ही वर्षांत, भविष्यवाणीत केलेली दुरुस्ती ही परिपूर्ण तारखेपर्यंत काळाच्या पुढे नेणारी दुरुस्ती होती. एक इस्लामाविषयीची भविष्यवाणी होती आणि दुसरी दहा कुमारींच्या दृष्टांताविषयीची भविष्यवाणी होती. एक बाह्य होती आणि एक अंतर्गत होती. 1844 मध्ये पवित्रस्थानाविषयीच्या गैरसमजाची एक चूकही समाविष्ट होती. पवित्रस्थान पृथ्वी होते काय, की ते स्वर्गीय पवित्रस्थान होते? हा गैरसमज केवळ पवित्रस्थानाच्या व्याख्येपुरताच मर्यादित नव्हता, तर तो याचाही एक परीक्षाविषय होता की एखादा जीव पवित्र स्थानातून परमपवित्र स्थानात ख्रिस्ताचे अनुसरण करील काय.

पवित्रस्थान हे “किल्ली” म्हणून ओळखले गेले, जी पवित्रस्थानाविषयीच्या गैरसमजुतीमुळे उद्भवलेल्या सर्व गैरसमजुतींचे स्पष्टीकरण देत होती. तीच निराशेचे स्पष्टीकरण देणारी “किल्ली” होती. उत्तरकालात “किल्ली” म्हणजे ती निराशाच होय, जी मंदिराविषयीच्या गैरसमजुतीचे स्पष्टीकरण देते.

२२ ऑक्टोबर १८४४ पासून “काळ यापुढे नाही,” आणि १८ जुलै २०२० च्या निराशेतील चूक आता दुरुस्त केली गेली पाहिजे, परंतु काळाच्या दृष्टीने नव्हे, कारण काळ यापुढे नाही.

दुरुस्त केला गेला पाहिजे असा भविष्यकथनाचा स्थान नॅशव्हिल, टेनेसी हे आहे, आणि ते स्थान बदलता येणार नाही; कारण त्याची ओळख Future for America यांनी नव्हे, तर Ellen White यांनी करून दिली आहे, आणि भविष्यवाणीचा आत्मा कधीही चुकत नाही.

नॅशविलवर अग्निगोल पडण्याच्या अंतर्गत मुद्द्याचा अर्थ असा आहे की त्यातून हे ओळखले जाते की लौदीकीय सातव्या-दिवसाचे अॅडव्हेंटिझम नॅशविलच्या इशाऱ्याच्या संदेशाविषयी जाणत होते, परंतु त्यांनी मौन पाळले. भविष्यवाणीच्या इतिहासातील हाच तो बिंदू आहे, जिथे मध्यरात्रीच्या आक्रंदनाच्या संदेशातील “लाज” किंवा “आनंद” प्रकट होतो. हाच तो बिंदू आहे, जिथे जे ध्वजचिन्ह होणार आहेत ते उंचावले जाऊन वेगळेपणाने दिसू लागतात, त्यांच्या विरोधात ते उभे राहतात जे त्या वेळी जगातील त्या लोकांकडून लज्जित केले जातात, जे लौदीकीय सातव्या-दिवसाचे अॅडव्हेंटिझमने नॅशविलविषयी कोणताही इशारा दिला नाही म्हणून संतप्त व क्रोधित आहेत. हाच भविष्यसूचक भेद कर्मेल पर्वतावर एलियाह आणि बालच्या संदेष्ट्यांमध्ये दर्शविला गेला होता; आणि मिलेराइट इतिहासातील दुसऱ्या देवदूताच्या इतिहासातही, जेव्हा प्रोटेस्टंट पंथ धर्मत्यागी प्रोटेस्टंट झाले आणि खोट्या संदेष्ट्याची आपली भूमिका सुरू केली, रोमच्या कन्या बनले. १९८९ मध्ये, राजकीय शिंगाने रेगनच्या माध्यमातून नेमके हेच केले; फक्त रेगन रोमच्या कन्या झाला नाही, तर तो आहाब आणि पहिला क्लोव्हिस, रोमचे उपपतिरूप प्रियकर, झाला.

१८ जुलै २०२० ची निराशा ही ध्वजासारखी उंचाविली जाणाऱ्या मंदिराची ओळख पटविण्यासाठीची “किल्ली” आहे. अॅडव्हेंटिस्टांच्या दोन वर्गांतील भेद हा बायबलमधील भविष्यवाणीचा एक प्रमुख विषय आहे. यिर्मयाने “उपहासकांच्या सभेत” सहभागी होण्यास नकार दिला, आणि स्मुर्ना व फिलाडेल्फिया येथील मंडळ्या या दोन्हींची त्या सैतानाच्या सभागृहाशी तुलना करून भिन्नता दर्शविण्यात आली, जे स्वतःला यहूदी म्हणवीत होते, पण तसे नव्हते. स्वतःला अॅडव्हेंटिस्ट म्हणविणाऱ्या या दोन वर्गांतील भेद ते बायबलचा अभ्यास करण्यासाठी ज्या पद्धतीचा उपयोग करतात त्याद्वारे दर्शविला जातो. सिस्टर व्हाइट जसे तिला संबोधतात, त्याप्रमाणे तो भेद खऱ्या शिक्षण आणि “तथाकथित उच्च शिक्षण” यांतील आहे.

नॅशव्हिलला “दक्षिणेचे अथेन्स” म्हणून ओळखले जाते, आणि नॅशव्हिलमध्ये ग्रीसचे प्रतिनिधित्व करणारी सर्वात प्रसिद्ध इमारत म्हणजे सेंटेनियल पार्कमधील पार्थेनॉन होय, जी १८९७ मध्ये प्राचीन ग्रीक पार्थेनॉनची पूर्ण-आकारमानातील प्रतिकृती म्हणून बांधण्यात आली. ती १७९६ मध्ये टेनेसीला राज्याचा दर्जा प्राप्त झाल्याच्या शताब्दीचा उत्सव साजरा करण्यासाठी बांधण्यात आली होती, आणि उत्सवानंतर ती पाडून टाकण्याचा उद्देश होता. त्याऐवजी, १९०३ मध्ये त्या जमिनीचे उद्यानात रूपांतर करण्यात आले आणि १९२० ते १९३१ या कालावधीत पार्थेनॉनचे कायमस्वरूपी पुनर्बांधणी करण्यात आली.

“पार्थेनॉन” हे नाव ग्रीक शब्द parthénos यापासून उद्भवले आहे, ज्याचा अर्थ “कुमारी” किंवा “युवती” असा होतो; हा उल्लेख अथेनाच्या त्या रूपाकडे निर्देश करतो ज्यात ती अस्पर्शित, बुद्धिमान आणि युद्धशील अशी ज्ञान, रणनीती, कला, हस्तकला आणि सभ्यता यांची देवी मानली जात होती. इ.स.पूर्व ४४७–४३२ या काळात अथेन्स येथील अॅक्रोपोलिसवर बांधलेल्या या मंदिरात शिल्पकार फिडियस याने घडविलेली अथेनाची भव्य क्रायसेलेफन्टाइन (सुवर्ण व हस्तिदंताची) मूर्ती प्रतिष्ठित होती—म्हणजेच ते मूलत: तिचे “गृह” किंवा दैवी निवासस्थान म्हणून कार्य करीत होते, जिथे तिची उपस्थिती असल्याचे मानले जात होते.

पाश्चात्त्य शैक्षणिक व्यवस्थेचा व्यापक ज्ञान, चिकित्सक चौकशी, नागरी तयारी आणि उदारविद्या-आधारित चौकटीवरील भर हा मूलत: प्राचीन ग्रीक तत्त्वज्ञान आणि आचरण यांत रुजलेला आहे. प्लेटोची Academy, अरिस्टॉटलचे Lyceum, किंवा अथेनीय paideia नसती, तर आज आपण ज्या स्वरूपातील आधुनिक शिक्षणव्यवस्था ओळखतो ती अत्यंत भिन्न दिसली असती.

१९०४ मध्ये, नॅशव्हिलपासून नऊ मैल अंतरावर मॅडिसन स्कूलची स्थापना करण्यात आली. एलेन व्हाईट या मूळ मॅडिसन स्कूलच्या सनदप्राप्त संचालक मंडळाच्या सदस्य होत्या (औपचारिकरीत्या Nashville Agricultural and Normal Institute, आणि नंतर Madison College म्हणून ओळखले गेले). १९०४ मधील स्थापनेपासून त्या संचालक मंडळाच्या सनदप्राप्त सदस्य म्हणून कार्यरत होत्या. सुमारे १९१४ पर्यंत (१९१५ मधील त्यांच्या निधनाच्या एक वर्ष आधी) त्या मंडळावर कायम राहिल्या.

हीच ती एकमेव महाविद्यालयीन किंवा संस्थात्मक मंडळ होती, ज्यात सहभागी होण्यास किंवा ज्यावर सेवा देण्यास तिने कधी संमती दिली. इतर ॲडव्हेंटिस्ट संस्थांमधील अशा औपचारिक पदांवर तिने जाणीवपूर्वक मर्यादा घातल्या; परंतु मॅडिसनबाबत तिने अपवाद केला, कारण ते तिच्या शैक्षणिक सल्ल्यांशी सुसंगत होते (स्वावलंबी, शेती-आधारित, मिशनरी-केंद्रित प्रशिक्षण, ज्यात बायबल, हाताचे श्रम, आणि दक्षिणेत तसेच त्यापलीकडे सेवेसाठी व्यावहारिक तयारी यांवर भर होता). सिस्टर व्हाइट यांचे नॅशव्हिल संदेश 1904 आणि 1905 मध्ये आले, हाच तो कालखंड होता जेव्हा मॅडिसन स्कूलची सुरुवात होत होती, आणि पार्थेनॉनचे प्रदर्शन कायमस्वरूपी उद्यानातील स्थायी रचनेत रूपांतरित केले जात होते. ग्रीक शिक्षणाचे आणि स्वर्गीय शिक्षणाचे प्रतीक—दोन्हीही—याच अल्प कालखंडात आपल्या प्रारंभाची खूण करीत होते; आणि हाच तो कालखंड होता ज्यात नॅशव्हिलच्या अग्निगोलांच्या दृष्टान्त दिले गेले.

नॅशव्हिल संदेशांचा संदर्भ भौगोलिक दृष्ट्या खऱ्या किंवा खोट्या शिक्षणाच्या आध्यात्मिक चौकटीत ठेवण्यात आला होता. असे शिक्षण, जे एखाद्या आत्म्यास स्वर्गाचा किंवा पृथ्वीचा नागरिक होण्यासाठी तयार करते. सिस्टर व्हाईट यांच्या नॅशव्हिलविषयक दर्शनांत इस्लामचा कोणताही उल्लेख नाही; मग नॅशव्हिलवर अग्निगोलांच्या दर्शनाशी इस्लाम जोडण्याचे औचित्य काय ठरेल? 2020 च्या नॅशव्हिल संदेशातील दुरुस्ती जोसायाह लिच आणि सॅम्युएल स्नो यांच्या कार्याशी कशी सुसंगत ठरेल? त्यांनी त्या वेळी दुरुस्त्या केल्या, जेव्हा त्यांनी ओळखले की ज्या त्याच पुराव्यांमुळे पहिली भविष्यवाणी करण्यात आली होती, त्याच पुराव्यांनी दुरुस्त केलेली भविष्यवाणीही स्थापित केली.

नॅशव्हिलच्या इशाऱ्याच्या संदेशाशी त्याचा संबंध जोडला जाण्याच्या खूप आधीच इस्लामचा पुरावा स्थापित झाला होता. इस्लामचा संदेश तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाशी थेट जोडलेला आहे. हे तथ्य अनेक बायबलसंबंधी साक्षीदारांवरून स्पष्ट केलेले आहे. तिसऱ्या देवदूताचा इशारा हा उत्तरदेशाच्या राजाच्या अधिकाराच्या चिन्हाविषयीचा इशारा दर्शवितो, आणि इस्लामचा इशारा पूर्वेकडील संततीच्या इशाऱ्याद्वारे दर्शविला जातो.

तिसरा देवदूत २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी इतिहासात आला, जेव्हा सातवा कर्णा वाजू लागला. सातवा कर्णा हा इस्लामचे तिसरे हायही आहे. १८६३ मधील बंडामुळे सातव्या कर्ण्याचा नाद थांबला, ९/११ पर्यंत; त्या वेळी प्रकटीकरणाच्या अठराव्या अध्यायात तिसरा देवदूत उतरला, जेव्हा देवाच्या सामर्थ्याच्या स्पर्शाने न्यूयॉर्कमधील महान इमारती पाडल्या गेल्या.

9/11 हे मुद्रांकनाच्या काळाचे अल्फा, किंवा प्रारंभ होते; हा काळ लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याच्या वेळी एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या ओमेगा, किंवा समाप्तीने संपतो.

9/11 हे संयुक्त राज्यांतील पशूच्या प्रतिमेच्या परीक्षाकाळाचे अल्फा आहे, ज्याचा शेवट संयुक्त राज्यांतील पशूच्या प्रतिमेच्या परीक्षाकाळाच्या ओमेगा येथे होतो; आणि ते त्या वेळी घडते, जेव्हा संयुक्त राज्यांमध्ये पशूची खूण सक्तीने लागू केली जाते.

९/११ हे पृथ्वीवरील पशूवर—त्याच्या रिपब्लिकन व प्रोटेस्टंट शिंगांसह—जिवंतांच्या न्यायाचे अल्फा, किंवा प्रारंभ, आहे; आणि त्याचा शेवट लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याने होतो.

९/११ हे “प्रभूच्या तयारीच्या दिवसाचे” अल्फा आहे, ज्याचा शेवट प्रभूच्या शब्बाथाच्या दिवसावरील परीक्षेत होतो.

९/११ हे मंदिराच्या उभारणीचे अल्फा आहे, ज्याचे प्रतिनिधित्व पायाभरणीच्या दगडाने केले जाते; आणि त्याचा शेवट तेव्हा होतो, जेव्हा ओमेगा कॅपस्टोन मंदिरावर स्थापित केला जातो.

संयुक्त संस्थानांतील तिसऱ्या धिक्काराचा अल्फा म्हणजे 9/11 होय; आणि तो प्रकटीकरण अकराव्या अध्यायातील भूकंपापाशी समाप्त होतो, जो लवकरच येऊ घातलेला रविवारचा नियम आहे. त्या भूकंपाच्या वेळी तिसरा धिक्कार त्वरेने येतो. रविवारच्या नियमाच्या वेळी कृपेचा काळ संपण्यापूर्वी नॅशव्हिलच्या अग्निगोलांचा इतिहास आहे, तरीही लाओदीकेयी अॅडव्हेंटिस्टांचा निषेध करणाऱ्यांच्या त्या घोषणेनंतरही—“आता आपण हरवलो आहोत.”

योएलाचे पुस्तक आणि पेन्तेकोस्ताच्या वेळी त्याची झालेली पूर्तता, मध्यरात्रीच्या आक्रोशाच्या संदेशाविषयीचा तो वाद समोर आणतात, ज्यामध्ये ज्ञानाच्या वाढीचे आकलन करू न शकणारा एक वर्ग, ते आकलन करणाऱ्यांवर ते मद्यपान करून आहेत असा आरोप करतो. एफ्राईमच्या मद्यपीं आणि ज्ञानी यांचा सामना हा देवाच्या भविष्यवाणीतील वचनामध्ये वारंवार हाताळला जाणारा विषय आहे. सत्याचा एक घटक असा आहे की हा संदेश दोन टप्प्यांचा संदेश आहे, जसे पेत्राने वरच्या खोलीत आणि त्यानंतर मंदिरात दाखवून दिले. तो प्रथम देवाच्या घराण्यावर आरंभ होणाऱ्या न्यायाद्वारे, आणि त्यानंतर देवाच्या घराण्याबाहेरील लोकांवर येणाऱ्या न्यायाद्वारे दर्शविला जातो. न्यायाची प्रक्रिया प्रकटीकरण अठराच्या दोन आवाजांनीही दर्शविली जाते, जिथे पहिला आवाज 9/11 पासून रविवारच्या कायद्यापर्यंत आहे, आणि नंतर चौथ्या वचनातील दुसरा आवाज रविवारच्या कायद्याची खूण करतो. उत्तरवर्षावाच्या खऱ्या आणि खोट्या भविष्यवाणी-संदेशातील भेद एलियाद्वारेही दर्शविला आहे, ज्याला मलाखी कृपाकालाच्या समाप्तीच्या अगदी आधी परत येणारा म्हणून ओळखतो.

कर्मेल पर्वतावरील शहाणे व मूर्ख यांची प्रतीके म्हणजे ‘शहाणा एलियाह’ आणि बालाचे मूर्ख संदेष्टे होय. एलियाह म्हणजे पेत्र, आणि बालाचे संदेष्टे म्हणजे एफ्रैमचे मद्यपी होत. एकदा हे मूर्ख मद्यपी अग्नीच्या ओतप्रोत वर्षावाद्वारे बालाचे खोटे संदेष्टे म्हणून प्रगट झाले की, लोक शेवटी उत्तर देतात की, “परमेश्वर, तोच देव आहे.” नॅशव्हिल भाकिताच्या पूर्ततेच्या वेळी लौदिकीया येथील सेव्हन्थ-डे अॅडव्हेंटिस्ट अशा प्रकारे प्रगट केले जातात. त्यानंतर अॅडव्हेंटिझमच्या बाहेर असलेले, जेव्हा मूर्खांच्या अविश्वासूपणाबद्दल जागृत होतात, तेव्हा ते दोषी ठरविणाऱ्या खात्रीखाली आणले जातात, परंतु त्यांची परीक्षाकालीन संधी अद्याप संपलेली नसते. नॅशव्हिलच्या इशारा-संदेशाद्वारे दर्शविलेल्या शहाण्या व मूर्ख कुमारिकांच्या प्रगटीकरणाचे उदाहरण हे दहा कुमारिकांच्या दृष्टान्ताच्या अंतिम परिपूर्ण पूर्ततेतील एक मार्गचिन्ह आहे.

१८ जुलै २०२० चा निराशाभंग त्या संदेशाची व्याख्या करतो ज्याची दुरुस्ती केली गेली पाहिजे, तसेच अॅडव्हेंटिझममधील जे तेल बाळगतात आणि जे बाळगत नाहीत त्यांचे प्रकटीकरण करतो. ज्यांच्याकडे नॅशव्हिलला इशारा देणारा तेलाचा संदेश नव्हता, त्यांची मग त्या लोकांशी तुलना केली जाते ज्यांच्याकडे ते तेल आहे. संदेशाचे तेल असलेल्या किंवा नसलेल्या या दोन वर्गांपैकी, एका वर्गाने मिलराइट इतिहासातील पहिल्या निराशाभंगाने दर्शविलेला निराशाभंग अनुभवलेला आहे; दुसऱ्या वर्गाला तो अनुभव नाही. मिलराइटांनी प्रतिरूपित केलेल्या त्या निराशाभंगाविना, कोणत्याही अयशस्वी भविष्यवाणीसंबंधी दुरुस्ती केली जाऊ शकत नाही. २०२० मधील नॅशव्हिलची भविष्यवाणी इस्लामची ओळख करून देत होती, ही बाब दुरुस्तीची गरज असलेल्या अयशस्वी संदेशाच्या एका घटकाशी सुसंगत आहे.

याचे एक प्रमाण या वस्तुस्थितीत आढळते की नॅशविलच्या अग्निगोलांचे आगमन ज्या इतिहासात होते, तो इतिहास केवळ मिलराइटांच्या पहिल्या निराशेच्या इतिहासाशी आणि त्यानंतर संदेशात झालेल्या दुरुस्तीशी सुसंगत आहे म्हणूनच नव्हे, तर तो अशा इतिहासाच्या परिघात घडतो जो 9/11 रोजी तिसऱ्या देवदूताच्या आगमनाने आरंभ होतो, जे तिसऱ्या धिक्काराच्या इस्लामच्या आगमनाची खूण करते, आणि तो इस्लाम प्रकटीकरण अकरा मधील रविवार कायद्याच्या भूकंपाच्या वेळी भविष्यसूचक रीतीने पुन्हा येतो. संदेशामध्ये इस्लामचा कोणताही थेट उल्लेख Sister White यांनी न करता, तसेच नॅशविलच्या इशाऱ्याशी संबंधित थेट संदर्भ नसताना देखील, संदेशात इस्लाम कायम ठेवणे हे त्या इतिहासाच्या विषयावर आधारित आहे, आणि तो विषय म्हणजे इस्लाम होय.

डॅनियलच्या पुस्तक या मालिकेतील एकशे त्रेपन्नाव्या लेखात आम्ही ओळखून दिले की, बिलाम आणि गाढव यांच्या साक्षीशी सुसंगतपणे, गाढवाने प्रतिकात्मकरित्या दर्शविलेला इस्लाम, 9/11 पासून रविवारच्या कायद्यापर्यंतच्या इतिहासात संयुक्त राज्यांशी तीन प्रमुख प्रकारे संबंध ठेवेल. आम्ही 9/11 ही पहिली घटना म्हणून, आणि त्यानंतर 7 ऑक्टोबर, 2022 ही दुसरी म्हणून ओळखली. आम्ही नोंदविले की पहिला हल्ला आध्यात्मिक गौरवशाली भूमीवर झाला आणि दुसरा हल्ला इस्राएलच्या प्रत्यक्ष गौरवशाली भूमीवर झाला, आणि तिसरा हल्ला रविवारच्या कायद्याच्या भूकंपाच्या वेळी होणारा हल्ला असेल. आम्ही हेही निदर्शनास आणून दिले की या भविष्यवाणीच्या स्तरावर बिलामाचा इतिहास सत्याची मुद्रा धारण करीत होता; कारण पहिला आणि शेवटचा हल्ला आध्यात्मिक गौरवशाली भूमीवर होता आणि मधला हल्ला प्रत्यक्ष गौरवशाली भूमीवर होता, जी बंडखोरीचे प्रतीक आहे. आता आपण पाहतो की चौथा प्रहार, जो मध्यरात्रीच्या घोषणेच्या संदेशाच्या आरंभास चिन्हांकित करतो, तो नॅशव्हिलच्या अग्निगोलकांची पूर्तता होईल तेव्हा आध्यात्मिक गौरवशाली भूमीत घडेल. याचा अर्थ असा की बिलाम आणि त्याच्या गाढवाचा दुसरा प्रहार दुहेरी आहे—यांपैकी पहिला प्रत्यक्ष गौरवशाली भूमीवर, आणि दुसरा आध्यात्मिक गौरवशाली भूमीवर होणाऱ्या दोन प्रहारांपैकी आहे.

लेखाने एक अपूर्ण सत्य प्रस्तुत केले होते, जे आता यहूदाच्या वंशातील सिंहाने नॅशव्हिलच्या अग्निगोलांशी इस्लामचा भविष्यसूचक संबंध असल्याचा आणखी एक साक्षी म्हणून प्रकट केले आहे. अग्निगोलांशी इस्लामची सांगड घालण्यास समर्थन देणारा आणखी एक युक्तिवाद पवित्र इतिहासातील सुधारणा-रेषांच्या अंतर्गत आढळतो. प्रत्येक सुधारणा-चळवळीची स्वतःची अशी एक विशिष्ट थीम असते, जी संपूर्ण सुधारणा-चळवळीत व्यापून राहते. मोशेच्या सुधारणा-चळवळीत, ती निवडलेल्या लोकांशी करारात प्रवेश करण्याविषयी होती. ख्रिस्ताच्या सुधारणा-रेषेत, ती मशीहाविषयी होती. दावीदाच्या सुधारणा-रेषेत, ती दहा आज्ञा आणि पवित्रस्थानाविषयी होती. मिलराइट्समध्ये, थीम भविष्यसूचक वेळ ही होती, कारण मिलराइट्सनी “वेळेचा संदेश” वाहून नेला. 9/11 येथे तिसऱ्या देवदूताच्या आगमनासह, एकशे चव्वेचाळीस हजारांच्या सुधारणा-रेषेची थीम तिसऱ्या धिक्काराचा इस्लाम, पूर्वेकडील मुले, बायबलमधील भविष्यवाणीतील गाढव, प्रकटीकरण नऊमधील युद्ध-घोडे, पूर्वेकडील वारा, टोळ, आणि राष्ट्रांना क्रोधित करणे अशी ओळखली गेली.

प्रकटीकरण अकराव्या अध्यायातील भूकंप तिसऱ्या धिक्काराच्या इस्लामाला चिन्हित करतो, तसेच तो मध्यरात्रीच्या हाकीच्या संदेशाच्या समाप्तीचेही प्रतिनिधित्व करतो. मध्यरात्रीची हाक ख्रिस्ताच्या यरुशलेममध्ये झालेल्या विजयप्रवेशाने पूर्वछायित करण्यात आली होती, ज्याची सुरुवात गाढव सोडविण्यापासून झाली. मिलराइट इतिहासात मध्यरात्रीच्या हाकीच्या आरंभीचे चिन्ह एक्सेटरच्या कॅम्प-मीटिंगमध्ये सॅम्युअल स्नो यांचे घोड्यावर आगमन हे होते. मध्यरात्रीच्या हाकीच्या कालखंडाच्या आरंभी इस्लामची प्रतीके आढळून येतात. १८ जुलै, २०२० च्या दुरुस्त संदेशात इशार्‍याच्या संदेशाचा एक भाग म्हणून इस्लाम समाविष्ट आहे, याची पुष्टी करणारे विपुल साक्षीदार आहेत. कोणतीही तारीख निर्दिष्ट केलेली नाही, परंतु नॅशव्हिलच्या अग्निगोलांनी शेवटच्या दिवसांतील “नवीन द्राक्षारस” या वादाची ओळख करून दिली आहे; म्हणून नॅशव्हिलचे अग्निगोल इस्लामाचाही समावेश करतात, परंतु अग्निगोलांची अण्वस्त्रे म्हणून ओळख पटविण्याबद्दल काय?

हा संदेश अनेक साक्षीदारांच्या आधारावर त्या आक्रमणातील विरोधक म्हणून इस्लामचे नामनिर्देशन कायम राखले पाहिजे. दुरुस्त केले जाणे आवश्यक असलेली वेळ-ठरविण्याची चूक 1840 आणि 1844 या दोन्ही वर्षांद्वारे प्रतिरूपित केली आहे. संख्या अद्याप आहेत, तरीही वेळ आता भविष्यवाणीच्या संदेशाचा भाग राहू नये. पवित्रस्थानाविषयीच्या गैरसमजातून दर्शविलेली चूक देखील निराकरण केली गेली पाहिजे; परंतु ती निराकरण करून दुरुस्त केलेल्या संदेशात समाविष्ट करण्यापूर्वी, पवित्रस्थानाविषयीच्या गैरसमजाने जी चूक प्रतिरूपित केली होती ती ओळखली गेली पाहिजे. 18 जुलैच्या नॅशव्हिल इशाऱ्यात त्या पवित्रस्थानाविषयीच्या गैरसमजाने काय दर्शविले होते?

माझा ठाम दावा आहे की याची उत्तरे त्या प्रकाशात आढळतात, जो २०२३ च्या अखेरीपासून उलगडला जात आहे. उत्पत्ती, मत्तय आणि प्रकटीकरण या पुस्तकांतील अकराव्या अध्यायापासून सुरू होऊन बाविसाव्या अध्यायापर्यंत जाणाऱ्या अकरा अध्यायांच्या तीन समांतर रेषा, या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांबरोबर देवाच्या कराराच्या नूतनीकरणाचे स्वरूप आहेत. आपण त्याच्या दयेची ही अर्पण केलेली संधी अशा रीतीने नाकारतो काय, की जणू आपण त्याचे बोलावणे ऐकलेच नाही असे वागतो? किंवा आपण नम्रतापूर्वक नतमस्तक होऊन आपल्या मानवी सामर्थ्यात जाहीर करतो, “तो जे काही आज्ञा करील, ते सर्व मी करीन”? की आपण पवित्र आत्म्यास त्याचा नियम आपल्या हृदयांवर आणि मनांवर लिहू देतो?

उत्तरे दानियेल अध्याय बारा मधील त्या तीन वचनांच्या उघडकीतही आढळतात, जी काळाला पहिल्या, दुसऱ्या आणि तिसऱ्या देवदूतांच्या संदेशांप्रमाणे प्रस्तुत करतात. हीच तीन वचने सातव्या वचनात 31 डिसेंबर 2023, बाराव्या वचनात 18 जुलै 2020, आणि मग अकराव्या वचनात 1989 पासून रविवारच्या कायद्यापर्यंत आणि तेथून कृपाकालाच्या समाप्तीपर्यंत निर्देशित करतात. त्या तीन वचनांतील ही तीन सत्ये, अगदी त्या शास्त्रवचनांच्या परिच्छेदात स्थित आहेत, जिथे भविष्यवाणी उघड केली जाते तेव्हा नेहमी घडणारी त्रिविध परीक्षेची प्रक्रिया मांडलेली आहे!

ख्रिस्ताने केवळ दानिएल बारा मधील त्रिगुणित परीक्षेचे उकलन केले नाही, तर त्या परीक्षांची ओळखही मूलभूत परीक्षा, त्यानंतर मंदिराची परीक्षा, आणि त्यानंतर लिटमस परीक्षा अशी करून दिली. पुढे त्याने हेही निदर्शित केले की मूलभूत परीक्षेची सुरुवात 31 डिसेंबर, 2023 रोजी झाली आणि ती मिलराइट चळवळीतील मूलभूत परीक्षेवर आधारित होती, ज्याचे प्रतिनिधित्व ख्रिस्तविरोधकाने बाह्य दर्शन स्थापन करणारे प्रतीक म्हणून केले आहे.

त्यानंतर त्याने दुसरी, म्हणजे मंदिराची परीक्षा, दहाव्या अध्यायात मंदिरातील ख्रिस्ताविषयी दानिएलला झालेल्या दर्शनाद्वारे प्रतिनिधित्व केली आहे, असे ओळखले. ती परीक्षा सध्या चालू आहे. बाराव्या अध्यायातील 1989, 18 जुलै 2020, 31 डिसेंबर 2023, आणि रविवारच्या कायद्याच्या तारखांचे उघड करणे यामध्ये रोमचे दर्शन आणि ख्रिस्ताचे दर्शन यांचा समावेश आहे. ही दोन्ही दर्शने त्याच एकाच दर्शनात मांडलेली आहेत, ज्यात बाराव्या अध्यायाचे उघड करणे आढळते. हे तीन अध्याय एकच दर्शन आहेत; आणि दहाव्या अध्यायातील ख्रिस्ताचे दर्शन ही मंदिराची परीक्षा आहे, अकराव्या अध्यायातील ख्रिस्तविरोधकाचे दर्शन ही पायाभरणीची परीक्षा आहे, आणि बाराव्या अध्यायातील एकशे चव्वेचाळीस हजारांच्या मार्गचिन्हे ही तिसरी, म्हणजेच निर्णायक परीक्षा, दर्शवितात, ज्यात पुष्कळ जण शुद्ध केले जातात, शुभ्र केले जातात व परीक्षित केले जातात, आणि मूर्खांना शहाण्यांपासून वेगळे केले जाते.

मंदिराच्या परीक्षेने लेवीयविधी तेवीसचा प्रकाश उघड केला; तो कराराच्या कोशाचा प्रकाश होता; आणि तोच सातव्या-दिवसाच्या शब्बाथचा अल्फा प्रकाश व सातव्या-वर्षाच्या शब्बाथचा ओमेगा प्रकाश आहे. अल्फा आणि ओमेगा शब्बाथांचा प्रकाश अवताराचा प्रकाश ओळखून देतो. तो प्रकाश देवाने मानवी देह धारण केला, याची ओळख करून देतो, आणि त्याचा उद्देश देवत्व व मानवता यांच्या संयोगाची पुनर्स्थापना करणे हा होता; हेच ते कार्य आहे, जे ख्रिस्ताने २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी आरंभ केले, आणि जे कार्य तो आता जिवंतांच्या न्यायात समाप्त करीत आहे.

लेवीयविवरण तेवीसचा प्रकाश अल्फा वसंतकालीन सणांना ओमेगा शरद्कालीन सणांबरोबर एकत्र आणून 31 डिसेंबर 2023 पासून मानवी कृपाकाळाच्या समाप्तीपर्यंतचा अचूक इतिहास उत्पन्न करतो. या रेषेत, मूलभूत परीक्षा 31 डिसेंबर 2023 रोजी येत असल्याप्रमाणे चिन्हांकित केली आहे, आणि मंदिराची परीक्षा 2025 मध्ये आरंभ होत असल्याचे ओळखले जाते; ती तुताऱ्यांच्या सणाच्या कसोटी-परीक्षेपर्यंत चालू राहते. जुलै 2023 मध्ये आरंभ झालेला अरण्यातील आवाज, तीन भागांच्या मार्गचिन्हानंतर पाच दिवसांनी समाप्त झालेल्या बेखमिरी भाकरीच्या सणाने चिन्हांकित आहे. त्यानंतर तीस दिवसांचा एक कालावधी, आणि त्यापुढे तीन भागांचे एक मार्गचिन्ह, व त्यानंतर पाच दिवस, अशा रीतीने सनातन सुवार्तेच्या तीन पायऱ्या चित्रित केल्या आहेत. पाच दिवसांनी अनुसरलेल्या तीन भागांच्या अल्फा मार्गचिन्हाने प्रथम देवदूत, तीस दिवसांनी द्वितीय देवदूत, आणि पाच दिवसांनी अनुसरलेल्या तीन भागांच्या ओमेगा मार्गचिन्हापासून पेंटेकोस्टच्या रविवार-कायद्यापर्यंत तृतीय देवदूत दर्शविला आहे.

ख्रिस्ताने मंदिराच्या परीक्षणकाळात कराराच्या कोशाची रचना करीत असताना लेवीय पुस्तकाच्या तेविसाव्या अध्यायाचा प्रकाशही उघड केला. कोशाच्या एका बाजूस असलेला सातव्या-दिवसाच्या सब्बाथचा संदेश किंवा दूत, आणि कोशाच्या दुसऱ्या बाजूस असलेला सातव्या-वर्षाच्या सब्बाथचा दूत, हे कोशात डोकावणाऱ्या आच्छादक करूबांचे प्रतिनिधित्व करतात. एक लक्ष चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाच्या इतिहासात, त्या दोन दूतांचा द्विगुण प्रकाश सातव्या-दिवसाच्या सब्बाथाचे आणि अवताराच्या सिद्धान्ताचे प्रतिनिधित्व करतो; हा असा विषय आहे की जो अनंतकाळपर्यंत अभ्यासला जाईल.

निःसंशय, जर तुम्हाला सात काळांना जुबिलीचे प्रतीक, म्हणजे १८६३ मधील आध्यात्मिक Emancipation Proclamation, म्हणून पाहता येत नसेल, तर विल्यम मिलर यांच्या अल्फा आणि ओमेगा भविष्यवाण्या या सात काळ आणि तेवीसशे दिवस होत्या, हे तुम्हाला दिसणार नाही. या परस्पर-संबंधित दोन कालभविष्यवाण्यांचे महत्त्व पाहता न आल्याने १७९८ हे सात काळांचे प्रतिनिधित्व करते, आणि १८४४ हे तेवीसशे दिवसांचे प्रतिनिधित्व करते, ही कोणतीही ओळख होणे अशक्यप्राय होते. अशा ज्ञानाच्या अभावात, लेवीयव्यवस्था तेवीस हे ओळीनंतर ओळ असे एकत्र आणले असता—वसंतोत्सव मांडणाऱ्या त्याच्या पहिल्या बावीस वचनांना शरदोत्सवांच्या शेवटच्या बावीस वचनांसोबत ठेवले असता—ती ओळ १८४४ द्वारे दर्शविलेल्या सातव्या-दिवसाच्या शब्बाथपासून आरंभ होते, आणि चव्वेचाळीस वचनांच्या त्या ओळीचा शेवट करणारा शब्बाथ हा १७९८ द्वारे दर्शविलेला भूमीचा शब्बाथ आहे, हे पाहणे अक्षरशः अशक्यच ठरेल.

दोन सब्बाथांमधील संबंध पाहण्याची असमर्थता ही 1798 चे सात काळ मानवता आहेत आणि 1844 चे दोन हजार तीनशे दिवस दैवीत्व आहे, हे पाहण्याच्या असमर्थतेचे प्रतिनिधित्व करते. इतक्या गाढ अंधत्वात, सातव्या-दिवशीच्या सब्बाथाचा अल्फा प्रकाश आणि अवताराच्या सिद्धांताचा ओमेगा प्रकाश हे ख्रिस्ताच्या त्या कार्याची ओळख करून देत आहेत—ज्यात तो आपले दैवीत्व पतित मनुष्याच्या मानवतेशी एकत्र करीत आहे—हे ओळखणे प्रत्यक्षात जवळजवळ अशक्यच वाटेल. ख्रिस्ताने आपले दैवीत्व आपल्या मानवतेशी एकत्र करण्याचे कार्य म्हणजे 1798 ला 1844 शी एकत्र करण्याचे कार्य होय, कारण 1798 मानवी देहाचे प्रतिनिधित्व करते आणि 1844 दैवीत्वाचे प्रतिनिधित्व करते.

मानवजातीची निर्मिती देवाच्या प्रतिमेत करण्यात आली; तिला उच्च आणि कनिष्ठ असे दोन स्वभाव प्राप्त आहेत. मनुष्याचा उच्च स्वभाव देहधर्मी असून पापाच्या हाती विकला गेलेला आहे. ख्रिस्त परिवर्तनाच्या क्षणी परिवर्तित आत्म्यास आपले मन देतो, कारण परिवर्तन हाच तो बिंदू आहे जिथे न्यायी ठरविणे घडते, आणि न्यायी ठरविले जाणे म्हणजे नीतिमान केले जाणे होय. कनिष्ठ स्वभावाचे तत्क्षणी उद्धार होऊ शकत नाही, आणि कनिष्ठ स्वभावाविषयी सुवार्तेचे वचन असे आहे की ख्रिस्ताच्या पुनरागमनाच्या वेळी आपण गौरवशाली देह प्राप्त करतो. उच्च स्वभाव म्हणजे मन, आणि कनिष्ठ स्वभाव म्हणजे देह. उच्च स्वभाव हा सात वेळांच्या भविष्यवाणीचा विषय आहे, जी 22 ऑक्टोबर, 1844 रोजी प्रायश्चित्तदिनी समाप्त झाली, जेव्हा सातवा कर्णा आणि जुबिलीचा कर्णा हे दोन्ही निनादू लागले. कनिष्ठ स्वभावाच्या सात वेळा 1798 मध्ये समाप्त झाल्या, कारण ख्रिस्ताच्या द्वितीय आगमनापर्यंत त्याचे नूतनीकरण होऊ शकत नाही.

सन 1798 चे सात काळ, सन 1844 चे सात काळ, आणि सन 1844 ची तेवीसशे वर्षे ही 22 ऑक्टोबर 1844 रोजी सुरू झालेल्या ख्रिस्ताच्या कार्याचे प्रतिनिधित्व करतात. ते कार्य म्हणजे त्याच्या देवत्वाचे मानवत्वाशी एकीकरण करणे होय; परंतु जेव्हा मानवत्व आणि देवत्व यांनी बनलेले मंदिर सन 1844 मध्ये एकत्र व्हावयाचे होते, तेव्हा सन 1798 याचा त्यात समावेश व्हावयाचा नव्हता, कारण ते अन्यजातींच्या अंगणाचे प्रतिनिधित्व करते.

मंदिराच्या परीक्षेमध्ये मंदिराचे मोजमाप समाविष्ट आहे, आणि २०२३ मध्ये आरंभ झालेल्या उघडकीस येण्याच्या इतिहासाच्या सुरुवातीस, सात मेघगर्जनांच्या उघडकीस येण्याने पहिल्या निराशेपासून महान निराशेपर्यंतचा इतिहास हा सात मेघगर्जनांनी दर्शविलेल्या इतिहासाचा अंतिम आणि परिपूर्ण प्रकटीकरण असल्याचे ओळखून दिले; प्रेरित वचन म्हणते की त्या पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या इतिहासकाळात घडलेल्या घटनांचे प्रतिनिधित्व करतात, तसेच त्यांच्या क्रमाने प्रकट केल्या जाणाऱ्या भावी घटनांचेही. हे परिपूर्ण पूर्णत्व सत्याच्या त्या चौकटीत स्थापित करण्यात आले, जी २०२३ मध्ये आलेल्या पहिल्या प्रकटीकरणांपैकी एक होती. प्रारंभीची निराशा ही ओमेगा निराशेचे प्रतिनिधित्व करीत होती, आणि मध्यभागी एक्सेटर येथील शिबिर-सभेचा प्रसंग होता, जिथे संदेशातील “तेल” याच्या आधारे शहाणे व मूर्ख यांची विभागणी करण्यात आली.

मिलेराइट्सचे मंदिर निराशेतून निराशेकडे उभारले गेले; त्याचप्रमाणे, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे मंदिर 18 जुलै, 2020 पासून लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यापर्यंत उभारले जात आहे, जिथे दृष्टांतात दार बंद होते, अगदी तसेच जसे ते 22 ऑक्टोबर, 1844 रोजी झाले होते. सात गडगडाटांनी दर्शविलेला इतिहास हाच दानियेल बारा यांच्या प्रकाशात दर्शविलेला इतिहास आहे. दानियेल बारा मधील बाराशे नव्वद दिवसांचा प्रकाश थेट अकराव्या वचनात दर्शविलेल्या तीस वर्षांच्या कालखंडाशी जोडलेला आहे. तो त्या तीस वर्षांशीही संबंधित आहे, जी निवडलेल्या लोकांबरोबरच्या कराराच्या पहिल्या प्रतिनिधीद्वारे आणि अक्षरशः इस्राएलपासून आत्मिक इस्राएलकडे करारसंबंधातील बदल ओळखून देण्यासाठी उभा करण्यात आलेल्या संदेष्ट्याद्वारे वेगळी ठरविली गेली. लेवीय पुस्तक तेवीसच्या आराखड्याच्या मध्यभागी असलेले 30 दिवस हेच अब्राहामच्या देवाबरोबरच्या त्रिविध कराराच्या पहिल्या टप्प्यातील तीच तीस वर्षे आहेत. अकराव्या वचनातील 508 ते 538 ही तीस वर्षे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या याजकत्वाचे प्रतीक आहेत.

लेवीयविवरण तेवीसच्या रचनेतील ते तीस दिवस हे ख्रिस्ताने स्वर्गारोहण करेपर्यंत आपल्या शिष्यांना प्रत्यक्ष समोरासमोर शिकविलेल्या चाळीस दिवसांचा भाग आहेत. तीस हा त्या याजकांचा प्रतीक आहे, जे तीस वर्षांचे झाल्यावर सेवा आरंभ करीत. 508 ते 538 ही तीस वर्षे पगन रोमकडून पापल रोमकडे झालेल्या संक्रमणाची ओळख करून देतात, आणि तसे करताना ती एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या लाओदिकियाई याजकवर्गाकडून एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या फिलादेल्फीयाई याजकवर्गाकडे झालेल्या संक्रमणाचीही ओळख करून देतात. हे संक्रमण तीन टप्प्यांत घडते, ज्याचे प्रतिनिधित्व 508 ने होते, जेव्हा “daily” काढून टाकण्यात आले, त्यानंतर 533 मध्ये जस्टिनियनचा हुकूमनामा, आणि मग 538 चा रविवारचा कायदा, ज्याद्वारे हे संक्रमण अंतिम करण्यात आले.

ही तीस वर्षे १९८९ पासून रविवारच्या कायद्यापर्यंतचा काल दर्शवितात; त्या वेळी देवाचे मुद्रांकित फिलदेल्फियातील लोक, त्याच्या मंदिराप्रमाणे, सर्व जगाला दिसावे म्हणून उंचावले जातील. मग जग ख्रिस्त, जो आपल्या लोकांद्वारे प्रतिनिधित्व केला जातो, जे ख्रिस्ताबरोबर स्वर्गीय स्थानी बसविलेले आहेत आणि म्हणून देवाच्या मंदिरात आहेत, आणि पापाचा मनुष्य, जो देवाच्या मंदिरात बसून स्वतःस देव असल्याचे दाखवितो, यांच्यामध्ये न्याय करील. लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याच्या वेळी अकराव्या तासाचे कामगार, जे महान लोकसमूहही आहेत, यांना एका पायाभूत परीक्षेला सामोरे जावे लागेल. सातव्या दिवसाचा शब्बाथ हा देवाचा शब्बाथ आहे की सूर्याचा दिवस हा देवाचा शब्बाथ आहे?

महान लोकसमूह, जे अन्यजातींचे आहेत आणि एका तासाचे मजूर आहेत, त्यांची एक मूलभूत परीक्षेद्वारे चाचणी केली जाते; आणि तिच्या त्वरित नंतर मंदिराची परीक्षा येते. रोमचे मानवी मंदिर, पापाच्या मनुष्यासह, तुमचा विश्वास ज्या खडकावर किंवा वाळूवर बांधला जाईल ते ठरणार आहे काय? की तो अवताराचे मंदिर आहे, ज्यात दैवीत्व आणि मनुष्यत्व यांचा संयोग आहे, जे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे मंदिर आहे, ज्याला पेत्र “आध्यात्मिक घर” असे म्हणतो? पायाभूत गोष्टीची आणि मंदिराची ही परीक्षा चालू असलेल्या त्या काळात, छळ तिसऱ्या पायरीची लिटमस चाचणी पूर्ण करील, आणि मग मानवी परीक्षाकाल समाप्त होईल.

यहूदाच्या वंशातील सिंह आता चाळिसाव्या वचनातील लपलेला इतिहास भरून काढीत आहे, आणि कुरूश, नीरो आणि ट्रम्प यांच्या तीन दोनशे-पन्नास वर्षांच्या भविष्यवाण्यांद्वारे आणखी अधिक प्रकाश प्रस्तुत केला आहे; आणि त्याने हे अगदी त्या काळात केले, जेव्हा त्याने नॅशव्हिलच्या दुरुस्त संदेशाची घोषणा करण्याच्या कार्यावर विशेष भर दिला होता. नीरोची रेषा संयुक्त संस्थानांमध्ये आणि त्यानंतर जगात श्वापदाच्या प्रतिमेच्या अंतिम स्थापनेची चौकट पुरविते. इ.स.पू. 457 मधील कुरूशची रेषा राफिया आणि पॅनियम यांमधील इतिहास, म्हणजे युक्रेनियन युद्ध आणि तिसरे महायुद्ध यांमधील इतिहास, ओळख करून देते, जेव्हा लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यात पॅनियम अॅक्टियमशी एकरूप होते तेव्हा ते आरंभ होते. ट्रम्पची रेषा या वर्षी 4 जुलै रोजी समाप्त होते.

नीरो हा छळाचा एक प्रतीक आहे; स्मुर्ना येथील मंडळी त्या इतिहासाची ओळख करून देते जो २५० वर्षांनंतर पर्गमोस येथील मंडळी आणि तडजोड येथे छळ समाप्त होईपर्यंत चालू राहतो. ही रेषा प्रतिमा उभारली जाण्याची ओळख करून देते, आणि म्हणूनच त्या इतिहासाशी सुसंगत ठरते ज्यामध्ये ख्रिस्ताची प्रतिमा त्याच्या मंदिरात उभारली जात आहे. “फरमान” हा तो प्रारंभबिंदू आहे जो पहिल्या रविवार-कायद्याकडे नेतो, आणि त्यानंतर पूर्व व पश्चिम, शहाणे व मूर्ख, गहू व तणे, आणि तारण पावलेले किंवा हरवलेले यांच्यामधील विभागणीचे बंद दार येते. कालखंड सुरू करणारे “फरमान” हेच जगासाठी त्याच परीक्षेच्या कालखंडाची सुरुवात करणारे “फरमान” देखील आहे. म्हणून “फरमान” हे पहिले आणि शेवटचे आहे. नीरोच्या सतरा वर्षांच्या रेषेतील प्रत्येक मार्गचिन्ह रविवार-कायदा संकटातील वाढत्या छळाची ओळख करून देत आहे, ज्याची सुरुवात एका “फरमानाने” होते, जे एखाद्या अध्यक्षीय “कार्यकारी आदेशाच्या” स्वरूपाचे असते.

इ.स.पू. ४५७ मधील कोरेशाच्या तीन आज्ञा शेवटी तीन मार्गचिन्हे असलेला सतरा वर्षांचा कालखंड ओळखून देतात; तसेच नीरोची रेषाही करते, आणि कोरेशाची दुसरी रेषाही करते, जी इ.स. १७९८ पासून १८४४ पर्यंत पहिल्या, दुसऱ्या आणि तिसऱ्या देवदूतांच्या आगमनाने समाप्त झाली. कोरेशाच्या तीन पायऱ्या अशा आहेत: राफियाचे युद्ध; मग दुसऱ्या पायरीपर्यंत दहा वर्षे; आणि त्यानंतर पानियमच्या युद्धापर्यंत सात वर्षे. आरंभ आणि समाप्ती हे दोन्हीही युद्धे आहेत; त्यामुळे ते अल्फा आणि ओमेगा यांची स्वाक्षरी धारण करतात. दहा वर्षांचा पहिला कालखंड परीक्षेचा असा एक कालावधी दर्शवितो, जो २०१४ मध्ये युक्रेनियन युद्धाने सुरू झाला, आणि दुसरा कालखंड सात वर्षांनंतर पानियमच्या युद्धात समाप्त होतो.

पल्मोनीने पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या इतिहासातील मिलेराइटांना काळाचा संदेश उघड केला, आणि तोच तिसऱ्या देवदूताचा इतिहास असलेल्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या इतिहासात संख्यांचा संदेश उघड करतो.

मक्काबी उठावाद्वारे दर्शविलेल्या 1776 ते 1798 या बावीस वर्षांसारख्या प्रतीकात्मक भविष्यसूचक इतिहासांमुळे सहाव्या राज्याच्या प्रारंभाचे कारण आणि पाचव्या राज्याच्या समाप्तीचे कारण ओळखले जाते. सलग नसलेल्या दोन कार्यकाळांसाठी सेवा करणारे केवळ दोनच राष्ट्राध्यक्ष असल्यामुळे, बावीसावे राष्ट्राध्यक्ष ग्रोव्हर क्लीव्हलँड हे डोनाल्ड ट्रम्प या ओमेगा राष्ट्राध्यक्षाचे प्रतिरूप ठरणाऱ्या राष्ट्राध्यक्षांच्या अल्फा होते. पूर्वीच्या राष्ट्राध्यक्षांच्या कार्यकाळात पदभार स्वीकारणाऱ्या इतर राष्ट्राध्यक्षांना, तसेच स्वतःसाठी दुसरा कार्यकाळ जिंकणाऱ्या राष्ट्राध्यक्षांना एकत्र मोजल्यास, ट्रम्प हे दुसरा कार्यकाळ जिंकणारे बावीसावे राष्ट्राध्यक्ष आहेत. बायबलमधील भविष्यवाणीतील सहावे राज्य स्वातंत्र्यघोषणेनंतरच्या बावीस वर्षांनंतर, 1798 मध्ये सुरू झाले. 1798 ते 2026 हा कालावधी अल्फा दिनांकाला 22 आणि ओमेगा दिनांकाला 22 यांद्वारे दर्शविला जातो.

अकरा अध्यायांच्या तीन रेषा, ज्या अकराव्या अध्यायापासून सुरू होऊन बाविसाव्या अध्यायात समाप्त होतात. या तीनही अकरा-अध्यायांच्या रेषांमध्ये प्रत्येकी तीन वचनांनी दर्शविलेला अचूक मध्यबिंदू आहे. उत्पत्ती ग्रंथ हे ओळखून देतो की “सुंता” निवडलेल्या लोकांबरोबरच्या करारसंबंधाचे प्रतीक म्हणून केव्हा देण्यात आली. निवडलेल्या लोकांना करारबद्ध लोकांचे प्रतिनिधित्व करणारे चिन्ह देण्यात आले, ती ही पहिलीच वेळ होती; आणि मत्तयमध्ये मध्यवर्ती तीन वचने तो खडक ओळखून देतात ज्यावर ख्रिस्त आपली मंडळी उभारणार होता. ती वचने हे ओळखून देतात की शिमोन बारयोना याचे नाव केव्हा पेत्र असे बदलण्यात आले, जे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांशी समतुल्य ठरते. प्रकटीकरणातील त्या रेषेचा मध्यबिंदू मृत्यूच्या कराराची ओळख करून देतो, कारण तो सातपैकी असलेल्या आठव्या मस्तक म्हणून पोपसत्तेची ओळख करून देतो. युगानुयुगांची आशा या ग्रंथातील अकरावा अध्याय योहान बाप्तिस्त्याचा संदेश ओळखून देतो, आणि बाविसावा अध्याय योहानाच्या मृत्यूची ओळख करून देतो, याचे परिणाम काय असतील, असे तुम्हाला वाटते?

त्या अध्यायांच्या मध्यभागी तुम्ही पृष्ठ १६८ वर पोहोचता, जिथे “निकोदेम” नावाचा अध्याय सुरू होतो. अकराव्या अध्यायाचे शीर्षक “बाप्तिस्मा” असे आहे आणि बाविसाव्या अध्यायाचे शीर्षक “योहानाचा कारावास आणि मृत्यू” असे आहे. अकरावा अध्याय हा मृत्यू, दफन आणि पुनरुत्थान यांचे प्रतीक आहे; तसेच सतरावा अध्याय आणि “निकोदेम” हेदेखील, आणि तसेच योहानाचा मृत्यूही.

पुढील लेखात आपण या गोष्टींचा पुढे विचार करू.