पानियम — क्रमांक सात

आम्ही दानियेल अकराव्या अध्यायातील सर्व रेषा एकत्र आणण्याच्या कार्यात आहोत, त्या चाळीसाव्या वचनाच्या गुप्त इतिहासाशी संबंधित आहेत, जो १९८९ पासून संयुक्त संस्थानांतील रविवारच्या कायद्यापर्यंतचा कालावधी दर्शवितो. भविष्यवाणीचे विद्यार्थी म्हणून आमचे बोलावणे सत्यवचनाचे योग्य रीतीने विभाजन करणे हे आहे.

दानियेल अध्याय अकरा दहा भविष्यसूचक रेषांमध्ये विभागला जाऊ शकतो. पदे एक ते चार ही एक भविष्यसूचक रेषा दर्शवितात. पदे पाच ते नऊ दुसरी रेषा दर्शवितात. पद दहा तिसरी रेषा दर्शविते. पदे अकरा व बारा चौथी रेषा दर्शवितात. पाचवी रेषा पदे तेरा ते पंधरा ही आहे. सहावी रेषा पदे सोळा ते बावीस ही आहे. सातवी रेषा पदे तेवीस व चोवीस ही आहे. चोवीसव्या पदापासून एकतीसाव्या पदापर्यंतची पदे आठवी रेषा आहेत. एकतीसव्या पदापासून चाळीसाव्या पदापर्यंतची पदे नववी रेषा आहेत, आणि दहावी व अंतिम रेषा चाळीस ते पंचेचाळीस ही पदे आहेत. या दहा रेषा रेषेवर रेषा अशा रीतीने एकत्र आणल्या पाहिजेत.

दहा भविष्यसूचक रेषांपैकी प्रत्येक अर्थातच परस्परांशी संबंधित आहे, परंतु प्रत्येक रेषेमध्ये एक विशिष्ट विषय ओळखता येतो. जरी प्रत्येक रेषेला एक प्रमुख विषय असला, तरी त्या रेषांमध्ये केवळ एकच साक्ष नसते. माझा उद्देश त्या दहा रेषांतील प्रत्येक विषय ओळखून दाखविण्याचा आहे.

दारयवेशाच्या पहिल्या वर्षाने सत्तर वर्षांचा शेवट दर्शविला आहे, अशा प्रकारे शेवटच्या काळातील एक भविष्यवाणीजन्य समय ओळखला जातो. तिसऱ्या वचनापर्यंत सिकंदर महान आपले जगव्यापी राज्य स्थापन करतो, आणि चौथ्या वचनापर्यंत त्याचे राज्य उपटून टाकले जाऊन चार वाऱ्यांकडे विभागले जाणार होते. १९८९ मध्ये दारयवेशास शेवटचा काळ मानल्यास, दुसऱ्या वचनात दर्शविलेल्या राजांची गणना करणे आपल्याला शक्य होते. जेव्हा गॅब्रिएल पहिल्या वचनात, “तसेच दारयवेशाच्या पहिल्या वर्षी,” असे म्हणतो, तेव्हा तो दहाव्या अध्यायात आरंभ झालेल्या दर्शनाच्या प्रारंभी दानिएलला जे कळविले होते, त्याचाच पुढील उलगडा करीत आहे.

“अंतकाळाचा समय” दर्शविणाऱ्या मार्गचिन्हात दोन प्रतीके आहेत. मोशेच्या भविष्यसूचक रेषेसाठी “अंतकाळाचा समय” म्हणजे अहरोनाचा जन्म, आणि त्यानंतर तीन वर्षांनी मोशेचा जन्म. अहरोन आणि मोशे हे त्यांच्या इतिहासातील “अंतकाळाचा समय” याचे द्वैती प्रतीक आहेत, आणि पुढे सहा महिन्यांनी योहान बाप्तिस्ता व येशू यांच्या जन्माचे प्रतिरूप ठरतात. 1798 मधील “अंतकाळाचा समय” हा रोमच्या पोपाच्या पकडण्यात येण्याने चिन्हांकित झाला, जो त्यानंतर कैदेत असतानाच 1799 मध्ये मरण पावला. “मादी दारयावेशाच्या पहिल्या वर्षापासून” ते “पारसाच्या राजा कोरेशाच्या तिसऱ्या वर्षापर्यंत”; दारयावेश आणि कोरेश हे 1989 मधील “अंतकाळाचा समय” दर्शवितात, कारण सर्व संदेष्टे त्यांच्या स्वतःच्या काळाविषयीपेक्षा शेवटच्या दिवसांविषयी अधिक बोलत आहेत.

दारयावेश आणि कुरुश हे १९८९ मध्ये रोनाल्ड रीगन आणि जॉर्ज बुश वरिष्ठ यांचे प्रतिनिधित्व करतात. त्या वर्षी दोघेही अध्यक्ष होते. अकराव्या अध्यायातील पहिल्या वचनात दर्शन कुरुशाच्या तिसऱ्या वर्षी ठेवले आहे, जे जॉर्ज बुश वरिष्ठ यांचे प्रतिनिधित्व करील, कारण जसा कुरुश दारयावेशाच्या नंतर आला तसा बुश वरिष्ठ रीगन यांच्या नंतर आला. दुसरे वचन असे सांगते की अजून तीन राजे उभे राहतील आणि चौथा त्यांच्यापेक्षा सर्वांहून फार श्रीमंत असेल. अकराव्या अध्यायातील अंतिम “अंतकाळ” १९८९ मध्ये सुरू होतो आणि हे ओळखून देतो की जॉर्ज बुश वरिष्ठ यांच्यानंतर अजून तीन राजे उभे राहतील; अशा रीतीने बुश वरिष्ठ यांच्या नंतर आलेल्या तीन अध्यक्षांची ओळख पटते. ते तीन राजे बिल क्लिंटन, जॉर्ज बुश कनिष्ठ, बराक ओबामा होते, आणि त्यानंतर सर्वांत श्रीमंत अध्यक्ष, डोनाल्ड ट्रम्प, “आपल्या सामर्थ्याने” आणि “आपल्या संपत्तीमुळे तो ग्रीसच्या राज्याविरुद्ध सर्वांना भडकवील.”

मग तिसऱ्या वचनात अलेक्झांडर द ग्रेट याचा परिचय करून दिला जातो, आणि म्हणून तो शेवटच्या दिवसांत पोपसत्तेशी एकरूप होणाऱ्या संयुक्त राष्ट्रांच्या शेवटच्या नेत्याचा प्रतिरूप ठरतो; परंतु पोपसत्तेसारखाच तोही आपल्या अंताला येतो. संयुक्त राष्ट्रे हे प्रकटीकरण सतराव्या अध्यायात दहा राजे म्हणून दर्शविलेले सातवे राज्य आहे, आणि दहा राजांची ती महासंघटना एक प्रतीकात्मक तासासाठी आपले सातवे राज्य पोपाच्या पशूला देण्यास सहमत होते.

ते दहा राजे तिसऱ्या आणि चौथ्या वचनांद्वारे दर्शविले गेले आहेत, तसेच चौथ्या शतकात त्या वचनांची पूर्तता करणाऱ्या महान अलेक्झांडरच्या उदय आणि पतनाच्या इतिहासाद्वारेही. ग्रीस हे बायबलमधील भविष्यवाणीतील तिसरे राज्य आहे आणि ते अजगराचे प्रतीक आहे, म्हणजेच अजगर, पशू आणि खोटा संदेष्टा या त्रिविध संघटनेतील एक तृतीयांश भाग. क्रूसावर “यहूद्यांचा राजा” हा संदेश इब्री, लॅटिन आणि ग्रीक भाषांत नोंदविला गेला; याने यहूदी, रोमी आणि वल्हांडणाच्या सणासाठी यरुशलेममध्ये उपस्थित असणाऱ्या इतर राष्ट्रांतील उरलेल्या जनसमुदायांचे प्रतिनिधित्व केले. ग्रीक अजगराचे प्रतिनिधित्व करतात, रोमी पशूचे प्रतिनिधित्व करतात, आणि यहूदी खोटा संदेष्टा होते.

अकराव्या अध्यायातील पहिली चार वचने मानवी परीक्षणकाळ संपत असताना पोपसत्तेशी व्यभिचार करणाऱ्या पृथ्वीवरील अजगरसत्तेचा अंत दर्शवितात. तिसरे व चौथे वचन पृथ्वीवरील अजगरसत्तेच्या अंतिम प्रकटीकरणाचा शेवटचा उदय आणि पतन दर्शवितात. ही वचने शेवटच्या सहा वचनांवर अध्यारोपित होतात, जी पृथ्वीच्या राजांबरोबर व्यभिचार करणाऱ्या पशूचा अंत दर्शवितात. अकराव्या अध्यायाचा आरंभ आणि समाप्ती त्या इतिहासाची ओळख करून देतात, ज्यात देवाचे शत्रू त्यांना सहाय्य करणारा कोणीही नसताना आपल्या अंताला येतात. पहिली चार वचने शेवटच्या सहा वचनांशी संरेखित असून, असे करताना ती दहा आज्ञांच्या प्रतीकात्मकतेचे वहन करतात—पहिल्या चार आज्ञांची एक पट्टी आणि शेवटच्या सहा आज्ञांची एक पट्टी—आणि त्याचवेळी दहा या संख्येद्वारे एका कसोटीचेही प्रतीक ठरतात.

पहिली चार वचने अशा आरंभाचे प्रतिनिधित्व करतात की जो शेवटाचे चित्रण करतो, तसेच १९८९ मध्ये “अंतकाळाच्या” वेळी सुरू होणारा संदेश स्थिर करतो. ही वचने १९८९ पासून मानवी कृपाकालाच्या समाप्तीपर्यंतचा काल दर्शवितात; अशा प्रकारे ती शेवटच्या सहा वचनांच्या संदेशाचा सारांश करतात, जी १९८९ मध्ये उघड करण्यात आलेल्या वाढलेल्या ज्ञानाचे प्रतिनिधित्व करतात आणि कृपाकालाच्या समाप्तीशी संबंधित घटनांची ओळख करून देतात.

ही वचने १९८९ पासून एकूण आठ राष्ट्राध्यक्ष असतील, आणि आठवा हा पूर्वीच्या सात राष्ट्राध्यक्षांपैकी असेल, हे ओळखण्यासाठी भविष्यवाणीचा आधार प्रदान करतात; अशा रीतीने हा उतारा आठवा हा सातांपैकी आहे या गूढार्थाशी जोडला जातो, जे एक भविष्यवाणीपर वैशिष्ट्य असून शेवटच्या दिवसांत वर्तमान सत्य आहे.

या वचनांद्वारे समजता येणारा विषय असा आहे की, सोराच्या वेश्येशी व्यभिचार करणाऱ्या अजगर-सत्तेचा अंतिम नाश होईल. ती वेश्या पृथ्वीवरील सर्व राजांबरोबर व्यभिचार करते; परंतु जसे प्राचीन फ्रान्सने इ.स. ४९६ मध्ये क्लोव्हिसने आपले सिंहासन पोपसत्तेस अर्पण केले तेव्हा कॅथोलिक चर्चचा ज्येष्ठपुत्र झाला, तसेच युनायटेड स्टेट्सचे पृथ्वी-पशूही रविवारच्या कायद्याच्या वेळी त्या वेश्येशी व्यभिचार करणाऱ्या राजांपैकी पहिला ठरेल. जसे समाप्तीतील सहा वचने आहेत, तसेच आरंभीची चार वचने जगाला आर्मगेदोनकडे नेणाऱ्या तिन्ही सत्तांची ओळख करून देतात आणि त्यांवर भर देतात; परंतु पहिल्या चार वचनांतील मुख्य विषय ग्रीसिया आणि अलेक्झांडर द ग्रेट यांच्या प्रतिनिधित्वात दर्शविलेली अजगर-सत्ता हाच आहे.

रेगन यांनी त्या आठ राष्ट्राध्यक्षांच्या प्रक्रियेची सुरुवात केली, जी आता त्या आठ राष्ट्राध्यक्षांपैकी शेवटच्याकडे नेऊन पोहोचली आहे. आठवा राष्ट्राध्यक्ष पशूची प्रतिमा उभी करील आणि संयुक्त संस्थानांत रविवारीचा कायदा लागू करील, तसेच अशी एक व्यवस्था घडवून आणील की ज्यायोगे तो संयुक्त राष्ट्रसंघाचा प्रमुख बनेल; आणि त्याच त्या क्षणी संयुक्त राष्ट्रसंघ, उग्र इस्लामच्या वाढत्या युद्धकारवायांचे निराकरण करण्याच्या बहाण्याने, जगव्यापी चर्च-राज्य संबंधात प्रवेश करील.

प्रकटीकरण अध्याय तेरामधील पृथ्वीवरील पशू असलेल्या संयुक्त संस्थानांचा बायबलमधील भविष्यवाणीतील सहाव्या राज्यापासून बायबलमधील भविष्यवाणीतील सातव्या राज्याच्या मस्तकापर्यंत होणारा संक्रमण, आणि त्याच वेळी बायबलमधील भविष्यवाणीतील आठव्या राज्याशी बेकायदेशीर संबंधाची परिपूर्ती करीत असताना, हे पहिले वचन 1989 ची ओळख करून देण्यापासून, संयुक्त संस्थानांतील रविवारीच्या कायद्यापर्यंत नेणाऱ्या राष्ट्राध्यक्षांद्वारे चित्रित केलेले आहे; आणि त्यानंतर तत्काळ पराक्रमी राजा उभा राहतो, अशी ओळख करून दिली जाते. तो पराक्रमी राजा म्हणजे ट्रम्प, जो संयुक्त राष्ट्रसंघावर नियंत्रण स्वीकारत आहे, आणि आपल्या मागण्यांच्या पूर्वतयारीसाठी ज्याचे विघटन करण्याच्या प्रक्रियेत तो आता आहे.

पाचव्या ते नवव्या वचनांमध्ये उत्तर दिशेच्या व दक्षिण दिशेच्या राजांमधील युद्धाचा पहिला उल्लेख आणि मुद्देसूद चित्रण प्रस्तुत केले आहे, ज्याचा उपयोग हा संपूर्ण अध्याय प्राथमिक भविष्यवाणीपर पार्श्वभूमी म्हणून करतो. पाचवे वचन या परिच्छेदाचा मुख्य विषय मांडते.

या वचनात टॉलेमी पहिला सोटर आणि सेल्युकस पहिला निकेटर यांचे प्रतिनिधित्व केले आहे. हे दोघेही अलेक्झांडरच्या राज्याच्या “डायाडोखी” (म्हणजे उत्तराधिकारी) या चौथ्या भागाचे होते. अकराव्या अध्यायात सेल्युकस हा पहिला “उत्तरेकडील राजा” आहे, आणि मूर्तिपूजक रोम, पोपसत्ताक रोम आणि आधुनिक रोम यांच्याशी सुसंगतपणे—इ.स.पू. 312 मध्ये बाबेलचा त्याने पुन्हा ताबा मिळविला, इ.स.पू. 301 मध्ये इप्ससची लढाई, आणि इ.स.पू. 281 मध्ये कोरुपेडियमची लढाई—या तीन प्रमुख विजयांनंतर किंवा निर्णायक घटनांनंतरच सेल्युकस प्रेषितीय अर्थाने उत्तरेकडील राजा म्हणून स्थापित झाला. या घडामोडींनी त्याच्या मुख्य प्रतिस्पर्ध्यांचा पराभव केला, त्याचे साम्राज्य विस्तारले, आणि त्या प्रदेशातील त्याचे प्रभुत्व दृढ केले.

दुसरी ओळ अलेक्झांडरच्या विभागलेल्या राज्यातील इतर कोणत्याही उत्तराधिकारींपासून (Diadochi) भेद दर्शवून उत्तर व दक्षिणेच्या राजांची ओळख पटवण्यापासून सुरू होते. ती या ओळखीपासून आरंभ करते की उत्तराचा राजा केवळ तीन विजयांनंतरच सामर्थ्यप्राप्त होतो. त्यानंतर, अलेक्झांडरच्या मृत्यूनंतर उलगडत गेलेल्या अधिराज्याच्या संघर्षाच्या इतिहासात, सहाव्या ते नवव्या वचनांमध्ये असा एक कालखंड ओळखला जातो, जो दक्षिणेच्या राजाने उत्तराच्या राजाचा पराभव केल्याने समाप्त होतो. अध्याय अकरामध्ये दक्षिणेचा राजा उत्तराच्या राजावर विजय मिळवतो, अशा तीन प्रसंगांपैकी हा पहिला आहे. हे त्या अध्यायाच्या अंतर्गत तीन साक्षी पुरवतात, ज्या स्पष्टपणे त्या इतिहासातील मार्गचिन्हे स्थापित करतात, ज्यामुळे दक्षिणेचा राजा उत्तराच्या राजाचा पराभव करतो.

या पदांच्या ऐतिहासिक पूर्ततेमुळे पदे एकतीस ते चाळीस यांत ओळखल्या गेलेल्या पोपसत्तेच्या बारा शंभर साठ वर्षांच्या राज्याच्या भविष्यवाणीतील पूर्ततेसाठी नमुना उपलब्ध होतो, तसेच अकराव्या पदाच्या पूर्ततेसाठी भविष्यसूचक नमुनाही उपलब्ध होतो, ज्याची पहिली पूर्तता इ.स.पू. २१७ मध्ये राफियाच्या युद्धात झाली होती. हे तीन साक्षीदार युक्रेनियन युद्धाची अशी वैशिष्ट्ये ओळखून देतात की जिथे दक्षिणेचा अंतिम राजा असलेला पुतिन, उत्तरेचा पोपसत्ताधारी राजाच्या प्रतिनिधी सैन्यावर विजय मिळवील.

भविष्यसूचक इतिहासाच्या दुसऱ्या रेषेचा विषय असा आहे की, १७९८ मध्ये पापसत्तेला देण्यात आलेली घातक जखम, जी पाचव्या ते नवव्या वचनांद्वारे आणि अकराव्या वचनातील राफिया येथील युद्धाद्वारे दर्शविली आहे. दक्षिणेचा राजा, म्हणजे मिसर, हा अजगराची सत्ता आहे.

अकराव्या अध्यायातील दक्षिणेकडील राजाने उत्तरेकडील राजावर विजय मिळविल्याच्या तीन दृष्टांतांद्वारे पंचेचाळीसाव्या वचनातील उत्तरेकडील राजाचा अंतिम पतन ओळखता येतो.

अकराव्या अध्यायात अशा तीन ओळी आहेत ज्या दक्षिणेच्या राजाने उत्तरेच्या राजाचा पराभव केल्याचे दर्शवितात; परंतु जेव्हा उत्तरेचा राजा त्याच्या अंताला येतो आणि त्याला मदत करणारा कोणीही नसतो, तेव्हा ते इतके स्पष्टपणे दिसून येत नाही. पण प्रकटीकरणाचे पुस्तक हे ओळखून देते की तिचे मांस खाऊन आणि तिला अग्नीने जाळून खाली आणणारी सत्ता म्हणजे अजगराची सत्ता होय. एकदा प्रकटीकरणाच्या पुस्तकातून अजगराची सत्ता ओळखली गेली की, आपण त्या राजांना पाहू शकतो, जे अजगरही आहेत आणि दक्षिणेचा राजाही आहेत, जे पंचेचाळीसाव्या वचनात उत्तरेच्या राजाला खाली आणणार आहेत. अध्यायातील तीन थेट साक्षी, ज्या सर्व दानियेल आणि प्रकटीकरण या पुस्तकांच्या परस्परसंबंधाद्वारे दर्शविलेल्या त्यांच्या परिपूर्ण पूर्ततेची साक्ष देत आहेत.

उत्तर दिशेचा आधुनिक पोपीय राजा पंचेचाळीसाव्या वचनात कोणाच्याही सहाय्याविना आपल्या अंतास येतो, आणि प्रकटीकरणाचे पुस्तक दाखविते की पोपीय सत्ता अजगराच्या सत्तेच्या हातून कशी आपल्या अंतास येते.

ते दहा राजे पापल उत्तरच्या राजाला अग्नीने जाळतात आणि तिचे मांस खातात. शेवटच्या दिवसांतील राजे हे अजगराची सत्ता आहेत.

दहा राजे हे अजगराचे सामर्थ्य आहेत, ज्याचे प्रतिनिधित्व ग्रीसच्या राज्याने आणि अलेक्झांडरनेही केले आहे. ते राजे दक्षिणेकडील राजे आहेत, कारण त्यांचे प्रतिनिधित्व इजिप्तचा राजा फारो याने केले आहे. ते तिचे मांस खातील, कारण ते स्तोत्रकर्त्याने “दुष्टांच्या मंडळी” असे म्हटलेले भविष्यसूचक “कुत्रे”ही आहेत.

पंचेचाळीसाव्या वचनात पोपशाही ही उत्तरेचा राजा आहे, आणि थुआतीरा येथील मंडळीत पोपशाहीचे प्रतिनिधित्व येजेबेलद्वारे केले आहे.

ईजेबेलचा न्याय ती कुत्र्यांनी खाल्ली जाते तेव्हा पूर्ण होतो.

कुत्री म्हणजे मूर्तिपूजक रोम, ड्रॅगनची सत्ता; कारण ख्रिस्ताला क्रूसावर खिळवणारे मूर्तिपूजक रोमच होते.

दहा राजे, जे कुत्रे आहेत, जे दुष्टांच्या मंडळीचे आहेत, जे ग्रीस व मिसर आहेत, तेही त्या वेश्येला अग्नीने जाळतील.

दहा राजे त्या वेश्येला अग्नीने जाळतात, कारण ती स्वतःला याजिका असल्याचा दावा करते, पण ती वेश्या आहे.

पाचव्या ते नवव्या वचनांमध्ये, आणि एकतीसाव्या ते चाळीसाव्या वचनांमध्ये, आपण पाहतो की अजगराच्या सत्तेच्या हातून पोपसत्तेचा अंत होत असल्याची साक्ष आढळते. हे तत्त्व सध्या युक्रेनियन युद्धातही पूर्ण होत आहे. हे तीन साक्षीदार आपल्याला कळवितात की जेव्हा उत्तराचा राजा पंचेचाळीसाव्या वचनात त्याला सहाय्य करणारा कोणीही नसताना आपल्या अंताला येईल, तेव्हा अजगर तिचे मांस खाईल आणि तिला अग्नीने जाळील. तीन साक्षीदारांच्या साक्षीवरून, अजगराच्या या कृतीमागील प्रेरणेत एक भंगलेला करार समाविष्ट असेल.

पाचव्या ते नवव्या वचनांमध्ये, दुसरे सिरियन युद्ध इ.स.पू. २५३ मध्ये एका तहाने समाप्त झाले. हे युद्ध इ.स.पू. २६० मध्ये सुरू झाले होते, आणि दुसऱ्या सिरियन युद्धाच्या सात वर्षांनंतर, दक्षिणेकडील राजाने आपल्या कन्येला उत्तरेकडील राजाला देऊन त्याचा विवाह दक्षिणेकडील राजाच्या कन्येशी घडवून आणला, आणि अशा प्रकारे त्या वैवाहिक संधीद्वारे शांतता प्रस्थापित करण्यात आली. विवाहानंतर सात वर्षांनी, इ.स.पू. २४६ मध्ये, उत्तरेकडील राजाने दक्षिणेकडील वधूला दूर सारून, इजिप्शियन राजकुमारीशी विवाह केला तेव्हा जिचा त्याने त्याग केला होता त्या आपल्या मूळ पत्नीला पुन्हा स्वीकारले. दक्षिणेकडील राजाने उत्तरेकडील राज्यावर आक्रमण करून उत्तरेकडील राजाला बंदी बनवण्यामागील कारण म्हणजे तहभंग होय.

तुटलेला करार हा इ.स. १७९७ मधील तुटलेल्या टोलेंटिनोच्या कराराचे प्रतीक होता, ज्याने नेपोलियनला इ.स. १७९८ मध्ये पोपला कैद करण्याची प्रेरणा दिली, जसे टॉलेमीने इ.स.पू. २४६ मध्ये सेल्युकसाला केले होते. टॉलेमी तिसरा, सेल्युकस दुसऱ्याच्या उत्तरेकडील सेल्युसिड साम्राज्यावर मिळवलेल्या विजयातून इजिप्तमध्ये परतला तेव्हा, तो इतकी विपुल संपत्ती इजिप्तमध्ये घेऊन आला की अनेक वर्षांनंतर त्यांच्या “बंदी देवतांना” पुन्हा परत आणल्याबद्दल इजिप्शियनांनी टॉलेमी तिसऱ्याला “युएरगेटीस” (अर्थ: उपकारकर्ता) ही पदवी दिली.

जेव्हा नेपोलियनने 1798 मध्ये पोपला बंदिवान केले, तेव्हा त्याने व्हॅटिकनचे खजिने लुटले आणि ते फ्रान्समध्ये परत आणले; याचे प्रतिरूप प्टोलेमी तृतीयमध्ये दिसते, ज्याने खजिने तसेच सेल्युकस द्वितीय याला परत इजिप्तमध्ये नेले, जिथे सेल्युकस द्वितीय घोड्यावरून पडून मरण पावला. हे 1798 मध्ये नेपोलियनने पशूपासून पोपसत्तेला दूर केले, आणि 1799 मध्ये पोपाच्या मृत्यूचे प्रतिरूप होते. प्रकटीकरण सतरामध्ये पोपसत्ता ही त्या पशूवर स्वार असलेली स्त्री आहे, आणि सेल्युकसचा पराभव, बंदिवास, आणि त्यानंतर घोड्यावरून पडून झालेला मृत्यू, हे नेपोलियनने पोपसत्तेचा नागरी अधिकार दूर केल्याचे प्रतिरूप आहे (जो प्रकटीकरण सतरामध्ये पशू म्हणून दर्शविला आहे).

पाचव्या ते नवव्या वचनांमध्ये अध्याय अकरामध्ये उत्तराच्या राज आणि दक्षिणाच्या राज यांच्यामधील युद्धाचा परिचय करून दिला आहे. पाचवे वचन उत्तराचा राजा म्हणून रोमशी जोडणारा आधार प्रदान करते, कारण त्यामध्ये हे ओळख दिले आहे की उत्तराचा राजा सर्वोच्च राज्य करण्यापूर्वी तीन भौगोलिक प्रदेश जिंकणार होता. ही वचने अशी भविष्यसूचक रचना प्रदान करतात जी असा एक कालखंड मांडते की जेव्हा उत्तराचा राजा राज्य करतो, परंतु शेवटी त्याचा अंत होतो. हीच तर अध्याय अकराची मूलभूत गृहीतता आणि प्रतिज्ञा आहे. या ओळीचा विषय म्हणजे उत्तराचा पापी राजा याला झालेली प्राणघातक जखम, किंवा जसे पंचेचाळीसावे वचन सांगते, “तो आपल्या अंताला येईल, आणि त्याला साहाय्य करणारा कोणीही नसेल.” हे सत्य शेवटच्या दिवसांत वर्तमान सत्य आहे.

आपण पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.