आपण प्रकटीकरणाच्या पुस्तकाच्या बाराव्या अध्यायात वर्णिलेल्या स्वर्गातील युद्धाची ओळख करून घेत आहोत. ख्रिस्ताच्या स्वभावाच्या, जो अल्फा आणि ओमेगा आहे, या तत्त्वाचा उपयोग करून, आपण बाराव्या अध्यायातील स्वर्गातील युद्धाकडे “शेवटच्या दिवसांत” घडणाऱ्या स्वर्गातील युद्धाचे एक प्रतिरूप म्हणून पाहिले आहे. बायबलमध्ये आणि भविष्यवाणीच्या आत्म्यात “शेवटचे दिवस” हा शब्दप्रयोग शोधक न्यायाच्या शेवटच्या दिवसांचा अर्थ दर्शवितो.
आपण बारावा आणि तेरावा अध्याय यांतील त्या तीन सैतानी सत्तांची ओळख अशी केली आहे की त्या भूतकाळातील इतिहासात आपली परिपूर्ती शोधणाऱ्या सत्ता नसून, जगाला आर्मगेदोनकडे नेणाऱ्या त्या सत्तांची आधुनिक परिपूर्ती आहेत. बाराव्या अध्यायातील अजगर म्हणजे संयुक्त राष्ट्रसंघ; संयुक्त संस्थानांतील रविवारच्या कायद्याच्या वेळी पुनरुत्थित होणारी कॅथलिक चर्च ही तेराव्या अध्यायातील समुद्रातून आलेली पशुसत्ता आहे; आणि दोन शिंगे असलेली भूमीवरील पशुसत्ता म्हणजे संयुक्त संस्थाने.
आम्ही हे ओळखत आलो आहोत की बाराव्या अध्यायात केवळ स्वर्गातील लूसिफरच्या बंडाचे प्रतिनिधित्व म्हणून रूढपणे समजला जाणारा युद्धसंघर्ष, प्रत्यक्षात भौतिक स्वर्गमंडळात घडणार्या अशा एका युद्धाचे चित्रण करतो, ज्याची सुरुवात संयुक्त संस्थानांमध्ये लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यापासून होणार आहे. आम्ही हेही स्पष्टपणे दाखविण्यास वेळ दिला आहे की प्रकटीकरण तेरावा अध्याय, अकरावा ते सतरावा वचने, यांमधून एक परीक्षेची प्रक्रिया चित्रित केली आहे, ज्यामध्ये पशूच्या प्रतिमेच्या निर्मितीची ओळख पटविणे समाविष्ट आहे. पशूची प्रतिमा म्हणजे चर्च आणि राज्य यांचा संयोग होय, ज्यामध्ये त्या संबंधावर चर्चचे नियंत्रण असते. जेव्हा चर्च नियंत्रणात असते, तेव्हा ती आपल्या सिद्धांतांची अंमलबजावणी करण्यासाठी राज्याचा उपयोग करते आणि ज्या लोकांना ती विधर्मी ठरविते त्यांचा छळ करते. पशूच्या प्रतिमेच्या निर्मितीशी संबंधित असलेली जागतिक परीक्षेची प्रक्रिया प्रथम संयुक्त संस्थानांच्या अंतर्गत पूर्ण केली जाते. या दोन्ही परीक्षेच्या प्रक्रियांची भविष्यसूचक वैशिष्ट्ये, संयुक्त संस्थाने असोत किंवा जग, मूलत: एकसारखीच आहेत.
आम्ही जगाच्या अंतकाळी पशूच्या प्रतिमेच्या सलग दोन कसोटी-प्रक्रियांची ओळख पटविण्यासाठी दुसऱ्या साक्षीदाराप्रमाणे क्रूसाच्या आधी व नंतर आलेल्या एक हजार दोनशे साठ दिवसांच्या दोन समरूप कालखंडांकडे निर्देश केला. ११ सप्टेंबर २००१ पासून लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यापर्यंत संयुक्त संस्थानांमध्ये पशूच्या प्रतिमेची जी स्थापना घडते, ती लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यानंतर संयुक्त राष्ट्रसंघामध्ये होणाऱ्या पशूच्या प्रतिमेच्या स्थापनेपूर्वीची आहे. ख्रिस्ताच्या बाप्तिस्म्यापासून क्रूसापर्यंतच्या त्याच्या सेवाकार्यातील एक हजार दोनशे साठ दिवस, क्रूसानंतर आलेल्या त्याच्या शिष्यांच्या सेवाकार्यातील एक हजार दोनशे साठ दिवसांपूर्वी होते. या दोन रेषा, ज्यांपैकी दोन्हीमध्ये प्रत्येक कालखंडात समरूप कसोट्यांचे प्रतिनिधित्व करणारे दोन कालखंड आहेत, ख्रिस्ताची प्रतिमा किंवा ख्रिस्तविरोधकाची प्रतिमा या विषयाचे प्रतिनिधित्व करतात.
ख्रिस्ताच्या सेवाकार्याचे क्रुसावर समाप्त झालेले एक हजार दोनशे साठ दिवस, त्याच्या बाप्तिस्म्यावेळी पवित्र आत्मा त्याच्यावर अवतरला तेव्हा आरंभ झाले; हे प्रकटीकरण अठरा मधील पराक्रमी देवदूत 11 सप्टेंबर, 2001 रोजी अवतरल्याशी सुसंगत आहे.
“आता अशी बातमी येत आहे काय की मी घोषित केले आहे की न्यूयॉर्कवर प्रचंड समुद्री लाट येऊन तो वाहून जाईल? असे मी कधीही म्हटलेले नाही. मी एवढेच म्हटले आहे की, तेथील उंचावणाऱ्या त्या महान इमारतींकडे, मजला मागून मजला उभारताना पाहताना, मी म्हणाले, ‘प्रभू पृथ्वीला अत्यंत कंपित करण्यासाठी उठेल तेव्हा किती भयानक दृश्ये घडतील! तेव्हा प्रकटीकरण 18:1–3 मधील शब्द पूर्ण होतील.’ प्रकटीकरणाच्या अठराव्या अध्यायाचा संपूर्ण भाग पृथ्वीवर येऊ घातलेल्या गोष्टींबाबतचा एक इशारा आहे. परंतु न्यूयॉर्कवर नेमके काय येणार आहे याविषयी मला विशेष असा प्रकाश मिळालेला नाही; फक्त इतके मला माहीत आहे की एक दिवस तेथील त्या महान इमारती देवाच्या सामर्थ्याच्या उलथापालथीने व पुनःपुन्हा उलथून टाकणाऱ्या क्रियेमुळे जमीनदोस्त होतील. मला दिलेल्या प्रकाशावरून मला माहीत आहे की जगात विनाश आहे. प्रभूकडून एक शब्द, त्याच्या पराक्रमी सामर्थ्याचा एक स्पर्श, आणि या प्रचंड संरचना कोसळून पडतील. अशी दृश्ये घडतील की ज्यांची भयावहता आपण कल्पनाही करू शकत नाही.” Review and Herald, July 5, 1906.
ख्रिस्ताच्या इतिहासातील एक हजार दोनशे साठ दिवसांचा काळ, जो क्रूसावर समाप्त झाला, तो लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याने समाप्त होणाऱ्या कालखंडाचे प्रतिनिधित्व करतो. क्रूस हा रविवारच्या कायद्याचा आदर्शरूप आहे. दोन्ही न्यायाचे प्रतीक आहेत. दोन्ही त्या राष्ट्रावर येणाऱ्या राष्ट्रीय विनाशाचे प्रतिनिधित्व करतात, ज्या राष्ट्रात न्यायाची घटना घडते. दोन्ही यहूदाच्या गौरवशाली देशात घडले. ख्रिस्ताच्या इतिहासात तो यहूदाचा शब्दशः गौरवशाली देश होता, आणि रविवारच्या कायद्याच्या वेळी तो यहूदाचा आध्यात्मिक गौरवशाली देश, म्हणजे संयुक्त संस्थान अमेरिका, आहे. क्रूसावर, सर्व मनुष्यांना स्वतःकडे आकर्षित करण्याच्या उद्देशाने ख्रिस्ताला उंच करण्यात आले.
आणि मी, जेव्हा पृथ्वीवरून उंच केला जाईन, तेव्हा सर्व मनुष्यांना माझ्याकडे आकर्षित करीन. तो हे कोणत्या प्रकारच्या मरणाने मरणार होता, हे सूचित करण्यासाठी म्हणाला. योहान 12:32, 33.
रविवारच्या कायद्याच्या वेळी, सर्व मनुष्यांना ख्रिस्ताकडे आकर्षित करण्यासाठी एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचा ध्वज उभारला जातो.
आणि तो दूरवरच्या राष्ट्रांसाठी एक ध्वज उभारेल, आणि पृथ्वीच्या टोकापासून त्यांना शीळ घालून बोलावेल; आणि पाहा, ते वेगाने, शीघ्र येतील. यशया 5:26.
ख्रिस्ताच्या इतिहासातील, क्रूसानंतर येणारा एक हजार दोनशे साठ दिवसांचा कालखंड, स्तेफनाच्या दगडमाराच्या वेळी मिखाएल उभा राहण्याने समाप्त होतो.
परंतु तो पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण होऊन, आकाशाकडे स्थिरपणे पाहू लागला, आणि त्याने देवाचे तेज व येशू देवाच्या उजव्या हाताकडे उभा असलेला पाहिला; आणि तो म्हणाला, पाहा, मी आकाश उघडलेले आणि मनुष्यपुत्र देवाच्या उजव्या हाताकडे उभा असलेला पाहत आहे. प्रेषितांची कृत्ये 7:55, 56.
पशूच्या शेवटच्या प्रतिमेच्या परीक्षाकाळातील प्रतीकात्मक बेचाळीस महिने, मिखाएल उभा राहिल्याने समाप्त होतात आणि मानवी कृपाकाळाच्या समाप्तीची खूण करतात.
आणि त्या वेळेस मिखाएल उभा राहील, तो महान अधिपती जो तुझ्या लोकांच्या पुत्रांसाठी उभा आहे; आणि असा क्लेशाचा काळ येईल, जसा राष्ट्र अस्तित्वात आलेपासून त्या वेळेपर्यंत कधीच झाला नव्हता; आणि त्या वेळेस तुझे लोक सोडविले जातील, म्हणजे जे कोणी पुस्तकात लिहिलेले आढळतील ते प्रत्येक जण. दानियेल १२:१.
पशूसमोरील प्रतिमेच्या दोन्ही परीक्षाप्रक्रियांचा संपूर्ण इतिहास इतर अंतर्गत भविष्यसूचक साक्षीही समाविष्ट करतो. हे योग्य रीतीने समजल्यास—आणि मी मान्य करतो की फार थोडे लोक हे सत्य समजतात—संयुक्त संस्थानांमध्ये पूर्ण होणारी पशूसमोरील प्रतिमेची पहिली परीक्षाप्रक्रिया ११ सप्टेंबर, २००१ रोजी सुरू झाली, जेव्हा तिसरे शाप इतिहासात आले. ज्या रविवारीच्या कायद्यापाशी पशूसमोरील त्या पहिल्या प्रतिमेची परीक्षाप्रक्रिया समाप्त होते, तो कायदा रविवारीच्या कायद्याच्या मंजुरीबद्दल संयुक्त संस्थानांवर येणाऱ्या न्यायामध्ये तिसऱ्या शापाचे आगमन दर्शवितो. त्या वेळी तिसऱ्या शापाचे आगमन प्रकटीकरण अकरा, वचन अठरा, यांच्या पूर्ततेमध्ये राष्ट्रांना क्रोधित करणे पूर्ण करते, आणि बायबलमधील भविष्यवाणीत राष्ट्रांना क्रोधित करण्यासाठी इस्लामच्या भूमिकेचा पहिला उल्लेखही पूर्ण करते.
आणि तो रानटी मनुष्य होईल; त्याचा हात प्रत्येक मनुष्याविरुद्ध असेल, आणि प्रत्येक मनुष्याचा हात त्याच्याविरुद्ध असेल; आणि तो आपल्या सर्व बंधूंच्या सन्मुख राहील. उत्पत्ति 16:12.
लवकरच येणारा रविवार कायदा हा पहिल्या कसोटीच्या कालखंडाचा शेवट आहे, आणि तोच शेवटच्या कसोटीच्या कालखंडाचा आरंभही आहे. शेवटचा कसोटीचा कालखंड मानवाच्या कृपाकालाच्या समाप्तीवेळी समाप्त होतो, आणि त्या वेळी तिसऱ्या हायचे प्रतीक असलेले चार वारे पूर्णपणे सोडले जातात.
“तारणहाराने यहूदी लोकांमध्ये देवापासून विभक्त झालेल्या एका राष्ट्राला पाहिले, तेव्हा त्याने जगाशी आणि पोपसत्तेशी एकरूप झालेली, ख्रिस्ती असल्याचा दावा करणारी एक मंडळीही पाहिली. आणि जसा तो ऑलिव्हेट पर्वतावर उभा राहून, सूर्य पश्चिमेकडील डोंगरामागे मावळेपर्यंत यरुशलेमवर रडत होता, तसाच तो काळाच्या या शेवटच्या क्षणांत पाप्यांवर रडत आहे आणि त्यांच्यावतीने विनवणी करीत आहे. लवकरच तो त्या चार वाऱ्यांना धरून ठेवणाऱ्या देवदूतांना म्हणेल, ‘पीडा मोकळ्या करा; अंधकार, विनाश आणि मृत्यू माझ्या नियमाचे उल्लंघन करणाऱ्यांवर येऊ द्या.’ ज्यांना महान प्रकाश आणि ज्ञान प्राप्त झाले आहे, त्यांच्याविषयीही त्याला, जसे त्याने यहूद्यांना म्हटले तसे, म्हणावे लागेल काय, ‘अरे, तू, निदान या तुझ्या दिवसात, तुझ्या शांतीसंबंधीच्या गोष्टी ओळखल्या असत्या! परंतु आता त्या तुझ्या डोळ्यांपासून लपविल्या गेल्या आहेत’?” Review and Herald, October 8, 1901.
ख्रिस्ताच्या इतिहासात, बारा शंभर साठ दिवसांच्या पहिल्या कालखंडाचा पहिला मार्गचिन्ह त्याच्या बाप्तिस्म्यापासून आरंभ झाला, जे त्याच्या मृत्यू व पुनरुत्थानाचे प्रतीक होते. तो कालखंड त्याच्या मृत्यू व पुनरुत्थानाने समाप्त झाला, ज्यामुळे एकाच वेळी बारा शंभर साठ दिवसांचा शेवटचा कालखंड आरंभ झाला. त्या कालखंडाचा शेवट स्तेफनाच्या मृत्यू व प्रतिज्ञात पुनरुत्थानाने झाला.
ख्रिस्ताची प्रतिमा दर्शविणारी इतिहासाची रेषा, ख्रिस्तविरोधकाची प्रतिमा दर्शविणाऱ्या इतिहासाच्या रेषेसारखीच अगदी तशीच भविष्यसूचक रचना धारण करते.
शास्त्रांमध्ये ख्रिस्त हा उत्तरेकडील खरा राजा आहे, आणि ख्रिस्ताच्या राजेशाही अधिकाराचा उलथापालथ करून त्याची बनावट नक्कल करणे हे सदैव सैतानाचे उद्दिष्ट राहिले आहे.
हे लुसिफर, प्रभातेचा पुत्रा, तू स्वर्गातून कसा पडलास! राष्ट्रांना दुर्बल करणारा तू भूमीवर कसा पाडला गेलास! कारण तू आपल्या मनात म्हणालास, मी स्वर्गात चढीन, देवाच्या तारकांपेक्षा माझे सिंहासन उंच करीन; सभेच्या पर्वतावर, उत्तरेच्या बाजूस, मीही बसून राहीन; मेघांच्या उंचींपेक्षा वर चढीन; मी परात्परासारखा होईन. यशया 14:12–14.
“उत्तरेकडील भाग” म्हणजे यरुशलेम, त्या महान राजाची नगरी, जिथे त्याचे पवित्रस्थान आहे.
कोरहाच्या पुत्रांसाठी गीत व स्तोत्र. परमेश्वर महान आहे, आणि आपल्या देवाच्या नगरीत, त्याच्या पवित्र पर्वतावर, तो अत्यंत स्तुतीस पात्र आहे. संपूर्ण पृथ्वीचा आनंद असलेला, सुंदर स्थितीचा, उत्तर दिशेला वसलेला, महान राजाची नगरी असलेला सियोन पर्वत. स्तोत्रसंहिता 48:1, 2.
शास्त्रांमध्ये पृथ्वीवरील “उत्तरेचे राजे” हे नेहमीच देवाच्या लोकांचे शत्रू म्हणून दर्शविले गेले आहेत. ते त्या खऱ्या उत्तरेच्या राजाची बनावट नक्कल करण्याच्या सैतानाच्या प्रयत्नाचे प्रतिनिधित्व करतात, जो यरुशलेममध्ये—जे उत्तरेच्या बाजूंस आहे—आपल्या सिंहासनावर विराजमान आहे. जी रेषा पशूच्या प्रतिमेच्या दोन परीक्षेच्या प्रक्रियांचे प्रतिनिधित्व करते, आणि जी ख्रिस्ताच्या प्रतिमेच्या दोन परीक्षेच्या प्रक्रियांच्या रेषेशी समांतर चालते, तिला देवाच्या लोकांवर राज्य करणारा उत्तरेचा राजा होण्यासाठी सैतानाच्या प्रयत्नाच्या विषयामध्ये तिसरा साक्षीदार प्राप्त होतो.
इ. स. पू. ७२३ मध्ये, अश्शूराने प्रतिनिधित्व केलेल्या उत्तरच्या राजाने, लेवीयविधान अध्याय २६ मधील “सात वेळा” या भविष्यवचनाच्या परिपूर्तीमध्ये, इस्राएलच्या उत्तरेकडील दहा राज्यांना गुलामगिरीत नेले. एक हजार दोनशे साठ वर्षांनी, इ. स. ५३८ मध्ये, इतिहासाच्या त्या टप्प्यावर प्रत्यक्ष मूर्तिपूजक रोमने प्रतिनिधित्व केलेल्या उत्तरच्या राजाने सिंहासन पोपशाही रोमकडे सोपविले; आणि त्यानंतर ती आणखी एक हजार दोनशे साठ वर्षे उत्तरची आध्यात्मिक राजा बनली. एक हजार दोनशे साठ वर्षांच्या त्या दुसऱ्या कालखंडाचा शेवट इ. स. १७९८ मध्ये झाला, जेव्हा उत्तरच्या आध्यात्मिक रोमन राजाला घातक जखम झाली. इ. स. १७९८ मध्ये जेव्हा पोपशाहीला तिची घातक जखम झाली, तेव्हा त्याने मानवी कृपाकाळाच्या समाप्तीचे प्रतीकात्मक दर्शन घडविले, जेव्हा पुनरुत्थित पोपशाही शेवटी आणि कायमची, तिला मदत करणारा कोणीही नसताना, आपल्या अंताला येते.
आणि तो त्या समुद्रांच्या मध्ये, त्या गौरवशाली पवित्र पर्वतावर आपल्या राजप्रासादाचे तंबू उभारील; तरी तो आपल्या अंतास येईल, आणि त्याला कोणीही मदत करणार नाही. आणि त्या समयी मिखाएल उभा राहील, तो महान अधिपती जो तुझ्या लोकांच्या संततीसाठी उभा असतो; आणि असा क्लेशाचा काळ येईल, की जसा राष्ट्र अस्तित्वात आल्यापासून त्या समयापर्यंत कधीच झाला नव्हता; आणि त्या समयी तुझे लोक, ज्याचे नाव पुस्तकात लिहिलेले आढळेल असे प्रत्येक जण, तारले जातील. दानिएल 11:45, 12:1.
लेवीयविधि अध्याय २६ मधील “सात काळ,” ज्यांचे समतुल्य दोन हजार पाचशे वीस वर्षे असे होते, ते इ.स.पू. ७२३ मध्ये अश्शूराला उत्तरराजा म्हणून ओळख देतात; आणि उत्तरराजा म्हणून त्याने प्राचीन इस्राएलच्या “उत्तरेकडील” राज्यावर विजय मिळविला. त्या बिंदूपासून पुढे, अश्शूरापासून सुरू होऊन मूर्तिपूजक रोमपर्यंत पोहोचणाऱ्या मूर्तिपूजकतेने, दानियेल ८:१३ मधील “सैन्य,” म्हणजे देवाच्या लोकांना, एक हजार दोनशे साठ वर्षे तुडवून टाकले. इ.स. ५३८ मध्ये, शब्दशः रोमी उत्तरराजा, भविष्यवाणीच्या दृष्टीने आध्यात्मिक रोमी उत्तरराजाकडून जिंकला गेला; आणि त्याने देवाच्या आध्यात्मिक इस्राएलला आणखी एक हजार दोनशे साठ वर्षे तुडवून टाकले. तुडवून टाकण्याचा हा दुसरा कालखंड इ.स. १७९८ मध्ये समाप्त झाला, जेव्हा आध्यात्मिक रोमी उत्तरराजाला त्याची प्राणघातक जखम प्राप्त झाली.
ख्रिस्ताच्या प्रतिमेच्या रेषेत मध्यबिंदू क्रूस आहे, जिथे मृत्यू ओळखला जातो. पशूच्या प्रतिमेच्या घडणीच्या परीक्षेच्या दोन कालखंडांत मध्यबिंदू पृथ्वीवरील पशूचा मृत्यू आहे. उत्तर दिशेच्या बनावट राजाच्या रेषेत मध्यबिंदू अक्षरशः रोमन उत्तर दिशेच्या राजाचा मृत्यू आहे.
या रेषा तीन बायबलविषयक साक्षीदारांचे प्रतिनिधित्व करतात; त्यांपैकी प्रत्येकामध्ये एका कालखंडाच्या आत अनुक्रमाने येणारे दोन कालावधी समाविष्ट आहेत. प्रत्येक मध्यबिंदू शारीरिक मृत्यूने, किंवा बायबल भविष्यवाणीत उल्लेखिलेल्या एखाद्या राज्याच्या मृत्यूने, चिन्हांकित केलेला आहे. ख्रिस्ताच्या बाबतीत मध्यबिंदू म्हणजे त्याचा मृत्यू आणि पुनरुत्थान होय. पशूच्या प्रतिमेच्या बाबतीत मध्यबिंदू म्हणजे रविवारच्या कायद्याच्या वेळी पृथ्वीवरील पशूचा—बायबल भविष्यवाणीतल्या सहाव्या राज्याचा—मृत्यू होय. उत्तर दिशेच्या बनावट राजाच्या रेषेच्या बाबतीत, मध्यबिंदू बायबल भविष्यवाणीतल्या चौथ्या राज्याचा, म्हणजे उत्तर दिशेच्या अक्षरशः रोमन राजाच्या मृत्यूचे प्रतिनिधित्व करतो.
प्रकटीकरण अकरामधील दोन साक्षीदार, द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सीमध्ये सिस्टर व्हाइट यांच्या मते, देवाचे वचन यांचे प्रतिनिधित्व करतात. ख्रिस्त हे देवाचे वचन आहेत. त्या दोन साक्षीदारांना गोणपाट परिधान करून एक हजार दोनशे साठ दिवस भविष्यवाणी करण्याचे सामर्थ्य देण्यात आले. त्यानंतर त्यांची रस्त्यावर हत्या करण्यात आली, आणि ते साडेतीन दिवस उठले नाहीत. “एक हजार दोनशे साठ दिवस” आणि “साडेतीन दिवस” ही दोन्ही बारा शंभर साठ वर्षांच्या अरण्यकालाची प्रतीके आहेत. त्यांच्या प्रारंभास अशी सामर्थ्यप्राप्ती झाली की त्यांनी गोणपाट परिधान करून भविष्यवाणी केली, आणि त्याचा शेवट मृत्यूत झाला. त्यानंतर त्याच भविष्यसूचक कालावधीत ते मूक राहिले आणि मृत्यूने आच्छादित होते, जोपर्यंत त्यांना परिविक्षाकालाच्या समाप्तीची घोषणा करणाऱ्या तिसऱ्या देवदूताच्या इशाऱ्याचा संदेश सादर करण्यासाठी पुनरुत्थित करण्यात आले नाही.
या चार भविष्यसूचक रेषा चार साक्षीदारांप्रमाणे आहेत. त्या चारही साक्षीदारांची भविष्यसूचक रचना एकसारखी आहे. या चार रेषांमध्ये आढळणाऱ्या आठ कालखंडांपैकी प्रत्येक कालखंडाचे समयावधी—११ सप्टेंबर, २००१ ते लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्यापर्यंतचा कालखंड वगळता—भविष्यसूचक दृष्ट्या एकसमान आहेत. प्रत्येक मध्यबिंदू काही-ना-काही प्रकारच्या मृत्यूचे प्रतिनिधित्व करतो. या रेषांपैकी दोन ख्रिस्ताविषयी बोलतात, मग ते त्याच्या प्रतिमेच्या स्वरूपात असो, किंवा देवाच्या वचनाच्या स्वरूपात असो. उर्वरित दोन रेषा ख्रिस्तविरोधकाचे प्रतिनिधित्व करतात, मग ते उत्तर दिशेचा राजा म्हणून ख्रिस्ताची नक्कल करण्याची त्याची इच्छा असो, किंवा ख्रिस्ताच्या शासनव्यवस्थेची बनावट नक्कल करण्याची असो.
आमच्या पुढील लेखात आम्ही एक लाख चव्वेचाळीस हजार आणि पहिल्या स्वर्गातील युद्ध यांचा परस्परसंबंध स्पष्ट करण्याचा प्रयत्न करू. प्रिय वाचक किंवा श्रोतेहो: तुम्ही या सत्यांना पाहण्यास नकार द्याल किंवा तुम्ही ती पाहाल, तरी हे निदर्शनास आणणे आवश्यक आहे की या सर्व लेखांमध्ये प्रस्तुत केली जात असलेली माहिती एखाद्या गोष्टीचा शेवट ओळखण्यासाठी तिच्या आरंभीचा उपयोग करण्याच्या तत्त्वाच्या अनुप्रयोगाद्वारे प्रथम ओळखली जाते, आणि त्यानंतर समर्थित व स्थिर केली जाते. ही अल्फा आणि ओमेगा यांची भविष्यसूचक स्वाक्षरी आहे, आणि आता ज्या येशू ख्रिस्ताच्या प्रकटीकरणावरील शिक्कामोर्तब उघडले जात आहे, त्याचा हा एक महत्त्वपूर्ण घटक आहे.
गुप्त गोष्टी परमेश्वर आमच्या देवाच्या अधीन आहेत; परंतु ज्या गोष्टी प्रकट झालेल्या आहेत त्या आम्हांस आणि आमच्या संततीस सर्वकाळासाठी आहेत, जेणेकरून आम्ही या नियमशास्त्रातील सर्व वचने पाळावीत. अनुवाद 29:29.