ဝီလျံ မီလာအား ဗျာဒိတ်ကျမ်းရှိ အသင်းတော်ခုနစ်ပါး၊ တံဆိပ်ခုနစ်လုံးနှင့် တံပိုးခုနစ်လက်တို့အပေါ်၌ ကြီးမားသော အလင်းကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သူသည် ထိုပရောဖက်ပြုသင်္ကေတများကို အယူဝါဒမဲ့ဘာသာရေးအင်အား၏ နောက်ကို ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ် လိုက်လာသော ပျက်စီးစေသည့် အာဏာနှစ်ရပ်၏ မူဘောင်အတွင်း၌ နေရာချထားခဲ့သည်။ ထိုသင်္ကေတများ၏ ပရောဖက်ပြုလက္ခဏာတိုင်းကို သူမမြင်ခဲ့သော်လည်း၊ သူမြင်တွေ့ခဲ့သမျှက တမန်တော်များ၏ခေတ်မှ ကမ္ဘာအဆုံးတိုင်အောင် ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်၏ အတွင်းပိုင်းသမိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်းသမိုင်းတို့ကို နားလည်ရန် အခြေခံဆိုင်ရာ သိမြင်မှုကို တည်ထောင်ပေးခဲ့သည်။ အတွင်းပိုင်းသမိုင်းကို အသင်းတော်များက ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး၊ အသင်းတော်များ၏ အပြင်ပိုင်းသမိုင်းကိုမူ တံဆိပ်များက ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ တံပိုးများသည် ရောမအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတများဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုအရာသည် ကမ္ဘာအဆုံး၌ ရောမအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ပုံသဏ္ဌာန်ပြုထားကြောင်းကို သူမြင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကမ္ဘာအဆုံး၌ရှိသော ရောမသည် သုံးဖက်ပေါင်းစည်းမှုတစ်ရပ်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားကြောင်းကိုမူ သူမမြင်ခဲ့ပေ။

Uriah Smith ရေးသားသော *Daniel and Revelation* ဟူသည့်စာအုပ်တွင် မှားယွင်းသော အယူအဆအချို့ ပါဝင်နေသော်လည်း၊ Sister White က ၎င်းကို “God’s helping hand” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့ပြင် *The Great Controversy*, *Patriarchs and Prophets*, နှင့် *The Desire of Ages* တို့နှင့်အတူ ၎င်းကို ဖြန့်ချိသင့်ကြောင်းလည်း သူမက ဖော်ထုတ်ညွှန်ပြခဲ့သည်။ သူမ၏ ထက်သန်သော ထောက်ခံအတည်ပြုချက်သည် ထိုစာအုပ်ကို သူမ၏ စာအုပ်များနှင့် တန်းတူသော ဗျာဒိတ်တော်မှ လှုံ့ဆော်ခံရသည့် အဆင့်တွင် ရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ထိုစာအုပ်၌ “မြင့်မြတ်သော သွန်သင်ချက်” ပါဝင်နေပြီး၊ “အဖိုးတန်သော ဝိညာဉ်များစွာကို သမ္မာတရား၏ အသိပညာသို့ ရောက်စေခြင်း” အတွက် တာဝန်ယူခဲ့ကြောင်းကိုသာ ဆိုလိုသည်။

ဤစာအုပ်သည် မီလာရိုက်တို့၏ ပရောဖက်ပြုဗေဒဆိုင်ရာ ယുക്തိဗေဒကို အသုံးပြုထားပြီး၊ 1844 ခုနှစ် အောက်တိုဘာ 22 ရက်မတိုင်မီ မမြင်ရသေးသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အယူအဆများနှင့် တွဲဖက်ထားသည်။ ဝမ်းနည်းခြင်းသုံးပါး၏ သုံးဆိုင်အသုံးချမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ တင်ပြသွားစဉ်၊ ဤစာအုပ်အတွင်းရှိ အပိုဒ်များကို ကိုးကားရည်ညွှန်းမည်ဖြစ်သည်။

မီလာက “ခရာခုနစ်လုံးသည် မြေကြီးပေါ်သို့၊ သို့မဟုတ် ရောမနိုင်ငံတော်ပေါ်သို့ စေလွှတ်တော်မူသော ထူးခြား၍ ပြင်းထန်လေးလံသည့် တရားစီရင်ခြင်း ခုနစ်ရပ်၏ သမိုင်းဖြစ်သည်” ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။ ပထမခရာလေးလုံးသည် အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်သည့် ရောမအပေါ် ကျရောက်စေခဲ့သော တရားစီရင်ခြင်းများကို ကိုယ်စားပြုသော်လည်း၊ ပဉ္စမနှင့် ဆဋ္ဌမခရာတို့မှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ ရောမအပေါ် ကျရောက်စေခဲ့သော ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် မီလာသည် သတ္တမခရာသည် ခေတ်သစ်ရောမအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်ကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့မည်မဟုတ်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းရှိ တံဆိပ်ခုနစ်ခုနှင့် ခရာခုနစ်လုံးအကြောင်းကို ပြောဆိုရာတွင် ယူရိယာ စမစ်က ဤသို့ ရေးသားခဲ့သည်။

“စာအုပ်ကို ယူတော်မူပြီးနောက် သိုးသငယ်သည် တံဆိပ်တို့ကို ချက်ချင်းဖွင့်တော်မူ၏; ထို့နောက် တမန်တော်၏ အာရုံကို တံဆိပ်တစ်ခုချင်းစီအောက်တွင် ဖြစ်ပျက်သည့် မြင်ကွင်းများသို့ ဦးတည်စေ၏။ ခုနစ် ဟူသော အရေအတွက်သည် ကျမ်းစာတော်၌ ပြည့်စုံခြင်းနှင့် စုံလင်ခြင်းကို ဖော်ညွှန်းကြောင်းကို ယခင်ကတည်းက သတိပြုခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခုနစ်တံဆိပ်တို့သည် အဖြစ်အပျက်အမျိုးအစားတစ်ရပ်လုံး၏ အပြည့်အစုံကို လွှမ်းခြုံထားပြီး၊ ဖြစ်နိုင်သလောက် ကွန်စတန်တင်း၏ အချိန်ထိတိုင်အောင် ဆန့်ကျင်ရောက်ရှိကာ၊ ထိုအချိန်မှ နောက်ပိုင်းသို့ ခုနစ်တံပိုးတို့က အခြားအစဉ်တစ်ခုအဖြစ် ဆက်လက်ဖော်ပြသည်ဟု ဆိုခြင်းသည် မှန်ကန်၍ မရနိုင်။ တံပိုးတို့သည် တံဆိပ်တို့၏ အဖြစ်အပျက်များနှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပျက်သော်လည်း သဘောသဘာဝအရ လုံးဝကွဲပြားသော အဖြစ်အပျက်အစဉ်တစ်ရပ်ကို ဖော်ညွှန်းသည်။ တံပိုးသည် စစ်ပွဲ၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်; ထို့ကြောင့် တံပိုးတို့သည် ဧဝံဂေလိခေတ်အတွင်း တိုင်းနိုင်ငံများအကြား ဖြစ်ပေါ်မည့် ကြီးမားသော နိုင်ငံရေးလှုပ်ရှားမှုများကို ဖော်ပြသည်။ တံဆိပ်တို့သည် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ သဘောသဘာဝရှိသော အဖြစ်အပျက်များကို ဖော်ပြပြီး၊ ခရစ်ယာန်ခေတ်၏ အစကတည်းက ခရစ်တော် ပြန်လာတော်မူချိန်အထိ အသင်းတော်၏ သမိုင်းကို ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသည်။” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 431.

တံပိုးသည် စစ်မက်နှင့် နိုင်ငံရေးအုံကြွမှု၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၈ ၏ အခန်းငယ် ၂ ကို ရည်ညွှန်း၍ Smith က ဤသို့ ဖော်ပြသည်៖

“‘အခန်းငယ် ၂။ ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်၌ ရပ်နေသော ကောင်းကင်တမန် ခုနစ်ပါးကို ငါမြင်၏။ ထိုသူတို့အား တံပိုး ခုနစ်လုံးကို ပေးအပ်ခဲ့၏။’”

“ဤအခန်းငယ်သည် အသစ်တစ်ခုဖြစ်၍ ထူးခြားကွဲပြားသော အဖြစ်အပျက်အစဉ်တစ်ရပ်ကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ တံဆိပ်များ၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် သတင်းကောင်းခေတ်ကာလဟု ခေါ်ဆိုသော အချိန်ကာလအတွင်းရှိ အသင်းတော်၏ သမိုင်းကို တွေ့မြင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခု မိတ်ဆက်ပေးလျက်ရှိသော တံပိုးခုနစ်လုံး၌မူ ထိုတူညီသော အချိန်ကာလအတွင်း ဖြစ်ပျက်လာမည့် အဓိက နိုင်ငံရေးနှင့် စစ်ရေးဆိုင်ရာ အဖြစ်အပျက်များကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 476.

တံဆိပ်ခုနစ်လုံးမြောက်ကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၈ ၏ ပထမခြောက်ပိုဒ်အတွင်း ဖွင့်လှစ်ထားပြီး၊ ထိုတံဆိပ်ခုနစ်လုံးမြောက် ဖွင့်လှစ်ခြင်း၏ နောက်ခံတွင် တံပိုးခုနစ်လက်ကိုင်ဆောင်သော ကောင်းကင်တမန် ခုနစ်ပါးသည် မှုတ်ရန် အဆင်သင့်ပြင်ဆင်ထားကြသည်။

သတ္တမတံဆိပ်ကို ဖွင့်တော်မူသောအခါ၊ ကောင်းကင်၌ နာရီဝက်ခန့် တိတ်ဆိတ်ခြင်းရှိ၏။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်၌ ရပ်နေကြသော ကောင်းကင်တမန်ခုနစ်ပါးကို ငါမြင်ရ၏။ သူတို့အား တံပိုးခုနစ်လက် ပေးအပ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် အခြားသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ရွှေအမွှေးပေါင်းခံပုလင်းကို ကိုင်ဆောင်၍ ယဇ်ပလ္လင်နားသို့ လာရပ်၏။ ထိုသူအား အမွှေးနံ့သာများစွာ ပေးအပ်တော်မူ၏။ ထိုအမွှေးနံ့သာတို့ကို ပလ္လင်ရှေ့၌ရှိသော ရွှေယဇ်ပလ္လင်ပေါ်တွင် သန့်ရှင်းသူအပေါင်းတို့၏ ပဌနာများနှင့်အတူ ဆက်ကပ်စေခြင်းငှာ ဖြစ်၏။ ထိုကောင်းကင်တမန်၏ လက်မှ ထွက်သော အမွှေးနံ့သာမီးခိုးသည် သန့်ရှင်းသူတို့၏ ပဌနာများနှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်သို့ တက်လျှက်ရှိ၏။ ထိုနောက် ကောင်းကင်တမန်သည် အမွှေးပေါင်းခံပုလင်းကို ယူ၍ ယဇ်ပလ္လင်၏မီးဖြင့် ပြည့်စေပြီးလျှင် မြေကြီးပေါ်သို့ ပစ်ချ၏။ ထိုအခါ အသံများ၊ မိုးချုန်းသံများ၊ လျှပ်စီးများနှင့် မြေငလျင် ဖြစ်ပေါ်၏။ ထို့နောက် တံပိုးခုနစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်သော ကောင်းကင်တမန်ခုနစ်ပါးသည် မှုတ်ရန် ကိုယ်ကိုပြင်ဆင်ကြ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 8:1–6။

ယခင်ဆောင်းပါးများတွင် ကျွန်ုပ်တို့က ခွဲခြားသိမြင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်း၏ သီးသန့် ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ ဖြစ်စဉ်ကို တိတိကျကျ မဆွေးနွေးရသေးသော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ မညီညွတ်မှုတစ်ရပ် ရှိသည်။ ထိုမညီညွတ်မှုမှာ၊ ပရောဖက်ပြုသမိုင်းအတွင်း လမ်းမှတ်များ၏ အစဉ်အဆက်တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတများအားလုံးသည်၊ ၎င်းတို့ကိုယ်စားပြုသော သမိုင်း၏ နိဂုံးချုပ်တွင် တစ်စုတစ်စည်းတည်း ပြန်လည် စုဝေးလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ Ezekiel အခန်း ၈ ၏ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ရာ လေးမျိုးက ကိုယ်စားပြုထားသော Laodicean Adventism ၏ မျိုးဆက်လေးဆက်သည် သီးသန့် လမ်းမှတ်များကို မှတ်သားပြသခဲ့ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့ ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းတို့တစ်ခုစီသည် စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်အဖြစ် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်း သမိုင်းတွင် ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်ကြသည်။ ဤမညီညွတ်မှုကို တံပိုးခုနစ်လုံးတွင်လည်း တွေ့ရသည်။ အကြောင်းမူကား၊ ၎င်းတို့သည် ပုဂံရောမ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမနှင့် ခေတ်သစ်ရောမတို့အပေါ် ကျရောက်သော သီးသန့် တရားစီရင်ချက်များကို ကိုယ်စားပြုသော်လည်း၊ ခေတ်သစ်ရောမအပေါ် ဆောင်ရွက်တရားစီရင်ခြင်းသည် မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ စတင်သောအခါ ၎င်းတို့အားလုံးသည် တစ်ဖန် ပြန်လည် စုဝေးလာကြသည်။

တံပိုးခုနစ်လုံးသည် အတိတ်ကာလ၌ ပြည့်စုံခဲ့သော သတ်မှတ်ရက်စွဲများကို ရှိကြသော်လည်း၊ Sister White သည်လည်း ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၈ တွင် ပါရှိသော တံပိုးခုနစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်သော ကောင်းကင်တမန် ခုနစ်ပါးကို မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၏ သမိုင်းအတွင်း၌ တည်နေရာပေးထားသည်။

“‘ကိုယ်တော်သည် ပဉ္စမတံဆိပ်ကို ဖွင့်တော်မူသောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ မိမိတို့ စွဲကိုင်ထားသော သက်သေခံချက်ကြောင့်လည်းကောင်း အသတ်ခံရသောသူတို့၏ ဝိညာဉ်များကို ယဇ်ပလ္လင်အောက်၌ ငါမြင်၏။ ထိုသူတို့သည် အသံကျယ်စွာ အော်ဟစ်၍၊ သန့်ရှင်း၍ သစ္စာမှန်တော်မူသော အရှင်ဘုရား၊ မြေကြီးပေါ်တွင် နေထိုင်သောသူတို့အပေါ်၌ အကျွန်ုပ်တို့၏ သွေးအတွက် တရားစီရင်၍ လက်စားချေတော်မူရန် မည်မျှကြာတော်မူမည်နည်းဟု ဆိုကြ၏။ ထိုသူတစ်ဦးစီအား အဖြူဝတ်ရုံများကို ပေးတော်မူ၏ [သူတို့သည် စင်ကြယ်၍ သန့်ရှင်းကြောင်း ကြေညာခံရကြ၏]။ ထို့နောက် သူတို့ကဲ့သို့ အသတ်ခံရမည့် မိမိတို့၏ အမှုတော်ထမ်းချင်းများနှင့် ညီအစ်ကိုများလည်း ပြည့်စုံမည့်တိုင်အောင်၊ သူတို့သည် အချိန်ကာလ အနည်းငယ်မျှသာ ဆက်၍ နားနေရမည်ဟု သူတို့အား မိန့်တော်မူ၏’ [ဗျာဒိတ် 6:9–11]။ ဤနေရာ၌ ယောဟန်ထံသို့ ဖော်ပြတင်ပြခံရသော မြင်ကွင်းများသည် အမှန်တကယ် ထိုအချိန်၌ ဖြစ်နေသောအရာများ မဟုတ်ဘဲ၊ နောင်အချိန်ကာလတစ်ခုတွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အရာများ ဖြစ်ကြ၏။”

“ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၈:၁–၄ ကို ကိုးကားထားသည်။” Manuscript Releases, အတွဲ ၂၀, ၁၉၇။

ယခင်စာပိုဒ်၌ Sister White သည် ပဉ္စမတံဆိပ်၏ ဆွေးနွေးပြောဆိုချက်နှင့် ပြည့်စုံခြင်းကို အခန်းရှစ်တွင် ကောင်းကင်တမန်ခုနစ်ပါးသည် တံပိုးမှုတ်ရန် နီးကပ်လာသော ကာလနှင့် သက်ဆိုင်စေသကဲ့သို့၊ ထိုတူညီသော သရုပ်ဖော်ချက်ကိုလည်း ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းတစ်ဆယ့်ရှစ်ရှိ အသံနှစ်သံ၏ သမိုင်းကြောင်း၌ တည်နေရာပေးထားသည်။

“ပဉ္စမတံဆိပ်ကို ဖွင့်သောအခါ၊ ဗျာဒိတ်တော်ကိုခံရသော ယောဟန်သည် ရူပါရုံ၌ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ယေရှုခရစ်၏ သက်သေခံချက်ကြောင့်လည်းကောင်း အသတ်ခံရသော အဖွဲ့ကို ယဇ်ပလ္လင်အောက်၌ မြင်ခဲ့သည်။ ဤနောက်တွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ ၌ ဖော်ပြထားသော မြင်ကွင်းများ ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုအခါ သစ္စာရှိ၍ မှန်ကန်သောသူတို့သည် ဗာဗုလုန်မှ ထွက်လာကြရန် ခေါ်ယူခြင်းခံရကြ၏။ [ဗျာဒိတ် 18:1–5, quoted.]” Manuscript Releases, volume 20, 14.

တံပိုးခုနစ်လုံးသည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို သာသနာမဲ့ ရောမ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအုပ်ချုပ်သော ရောမနှင့် ခေတ်သစ် ရောမ၏ သမိုင်းတွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်နေ့၏ သမိုင်းနှင့် မကြာမီ ပေါ်ပေါက်လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေ၏ ဒုတိယအသံတွင်လည်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၈ ၏ ပထမခြောက်ပိုဒ်ကို ဆွေးနွေးပြီးနောက်၊ ယူရိယာ စမစ်သည် ပထမတံပိုးလေးလုံး၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ ပြည့်စုံခြင်းများကို တင်ပြစတင်သည်။

“ဤနေရာတွင် ခုနစ်လုံးသော တံပိုးများ၏ အကြောင်းအရာကို ပြန်လည်ဆက်လက်တင်ပြထားပြီး၊ ဤအခန်း၏ ကျန်ပိုင်းတစ်လျှောက်လုံးနှင့် အခန်း ၉ တစ်ခန်းလုံးကို ဖော်ပြထားသည်။ ကောင်းကင်တမန် ခုနစ်ပါးသည် တံပိုးမှုတ်ရန် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပြင်ဆင်ကြသည်။ ထိုသူတို့၏ တံပိုးမှုတ်ခြင်းသည် ဒံယေလ ၂ နှင့် ၇ ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ဖြည့်စွက်သောအရာအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ ရောမအင်ပါယာဟောင်းသည် ၎င်း၏ အစိတ်အပိုင်း ဆယ်ပိုင်းသို့ ပြိုကွဲခွဲထွက်ခြင်းမှ စတင်ကာ၊ ယင်းအကြောင်းကို ပထမတံပိုး လေးလုံးတွင် ကျွန်ုပ်တို့ ဖော်ပြချက်တစ်ရပ်ကို တွေ့ရသည်။” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 477.

စမစ်က ပထမ တံပိုးလေးပါးသည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများဖြစ်ပြီး အယူဝါဒမဲ့ ရောမအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သည်ဟု သတ်မှတ်ထားသည်။ သူသည် ပထမတံပိုး၏ ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ လက္ခဏာများကို ဖော်ပြထားသော အခန်းငယ် ၇ ကို ကိုးကားပြီးနောက်၊ ၎င်း၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ ပြည့်စုံခြင်းကိုလည်း ဖော်ထုတ်ပြထားသည်။

အနောက်ရောမသည် ၎င်း၏ ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းသည့် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ကြုံတွေ့ရသော ပထမဆုံးသော နာကျင်ပြင်းထန်၍ လေးလံသော တရားစီရင်ခြင်းမှာ၊ နောက်ပိုင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုများအတွက် လမ်းဖွင့်ပေးခဲ့သော အယ်လာရစ် ဦးဆောင်သည့် ဂေါ့သ်လူမျိုးတို့နှင့် ဖြစ်ပွားသော စစ်ပင် ဖြစ်သည်။ ရောမဘုရင်မင်းမြတ် သီအိုဒိုစီယု၏ ကွယ်လွန်မှုသည် ခရစ်နှစ် ၃၉၅ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ ဆောင်းရာသီ မကုန်မီတွင်ပင် အယ်လာရစ် ဦးဆောင်သော ဂေါ့သ်လူမျိုးတို့သည် အင်ပါယာကို ဆန့်ကျင်၍ လက်နက်ကိုင်ထကြွလာကြသည်။

Alaric ၏ ပထမအကြိမ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုသည် Thrace၊ Macedonia၊ Attica နှင့် Peloponnesus တို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သော်လည်း ရောမမြို့တော်သို့ မရောက်ရှိခဲ့ပေ။ သို့ရာတွင် သူ၏ ဒုတိယအကြိမ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှု၌ Gothic အကြီးအကဲသည် Alps နှင့် Apennines တောင်တန်းများကို ဖြတ်ကျော်၍ မကြာမီ ရိုင်းစိုင်းသော လူမျိုးခြားတို့၏ ဒေါသအမျက်၏ သားကောင်ဖြစ်သွားမည့် “ထာဝရမြို့တော်” ၏ နံရံများရှေ့သို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ပထမတံပိုးမြည်သံ၏ ဖြစ်ပေါ်ရာအချိန်နှင့် သက်ဆိုင်ရာနေရာသည် စတုတ္ထရာစုအဆုံးပိုင်းနှင့် ထိုနောက်ကာလများတွင် ရှိပြီး၊ ထိုအရာသည် ဂေါ့သ်လူမျိုးတို့၏ လက်အောက်၌ ရောမအင်ပါယာကို ဖျက်ဆီးသည့် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုများကို ရည်ညွှန်းသည်။” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 478.

စမစ်သည် ပထမတံပိုးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို သာသနာဟောင်း ရောမအပေါ် ကျရောက်စေသည့် သင်္ကေတအဖြစ် အလာရစ်ကို သတ်မှတ်သည်။ တံပိုးတစ်ခုစီတိုင်းတွင် ထိုတံပိုးကို ကိုယ်စားပြုသော သမိုင်းပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ရှိပြီး၊ အလာရစ်သည် စတုတ္ထရာစုအဆုံးမှ စတင်သော ပထမတံပိုး၏ ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မီလာသည် တနင်္ဂနွေနေ့ ထိန်းသိမ်းသူဖြစ်သောကြောင့်၊ ဤတံပိုးသည် တနင်္ဂနွေနေ့ အတင်းအကျပ်လိုက်နာစေခြင်းကြောင့် ရောမအပေါ် ကျရောက်လာသည်ကို သူ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ စမစ်လည်း ဤအချက်ကို လွဲချော်ခဲ့သော်လည်း၊ စမစ်က ပထမဆုံး အတင်းအကျပ်ပြဋ္ဌာန်းသော တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ခရစ်တော်နှစ် ၃၂၁ ခုနှစ်တွင် ကွန်စတန်တိုင်းက စတင်ချမှတ်ခဲ့သည်ကို သိရှိခဲ့သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ အတင်းအကျပ်လိုက်နာစေခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်သော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အခြေခံနိယာမသည် အမြဲတစေ တူညီလျက်ရှိသည်၊ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် ဘယ်သောအခါမျှ မပြောင်းလဲတော်မူသဖြင့်၊ ထိုနိယာမမှာ “နိုင်ငံတော်အဆင့်ရှိ သစ္စာဖောက်ဖျက်မှုနောက်တွင် နိုင်ငံတော်ပျက်စီးခြင်း လိုက်ပါလာသည်” ဟူသောအရာဖြစ်သည်။ အလာရစ်သည် ကွန်စတန်တိုင်းက ပထမဆုံး တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ချမှတ်ခဲ့သော ကာလတိုင်အတွင်းပင် စတင်ခဲ့သည့် နိုင်ငံတော်ပျက်စီးခြင်း၏ အစကို ကိုယ်စားပြုသည်။

စမစ်သည် ဒုတိယတံပိုးကို ဖော်ထုတ်ပြသသော အခန်းငယ် ၈ ကို ကိုးကား၍ ဆက်လက်ဖော်ပြပြီး၊ ထို့နောက် မိမိ၏ရှင်းလင်းချက်ကို ဆက်လက်တင်ပြသည်။

“ကွန်စတန်တင်းနောက်ပိုင်း၌ ရောမအင်ပါယာသည် အပိုင်းသုံးပိုင်းသို့ ခွဲဝေခံရလေ၏။ ထို့ကြောင့် ဒဏ်ခတ်ခြင်းအောက်တွင်ရှိသော အင်ပါယာ၏ သုံးပုံတစ်ပုံကို ရည်ညွှန်းလျက် ‘လူတို့၏ သုံးပုံတစ်ပုံ’ စသည်ဖြင့် မကြာခဏ ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသို့ ရောမနိုင်ငံတော်ကို ခွဲဝေခြင်းသည် ကွန်စတန်တင်းသေဆုံးချိန်၌ သူ၏သားသုံးဦးဖြစ်သော ကွန်စတန်တီယုစ်၊ ကွန်စတန်တင်း ဒုတိယ၊ နှင့် ကွန်စတန်စ် တို့အကြား ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကွန်စတန်တီယုစ်သည် အရှေ့ပိုင်းကို ပိုင်ဆိုင်၍ အင်ပါယာ၏ မြို့တော်ဖြစ်သော ကွန်စတန်တီနိုပယ်၌ နန်းစိုက်လေ၏။ ကွန်စတန်တင်း ဒုတိယသည် ဗြိတိန်၊ ဂေါလ်၊ နှင့် စပိန်ကို အုပ်စိုးခဲ့၏။ ကွန်စတန်စ်သည် အီလ်လီရီကမ်၊ အာဖရိက၊ နှင့် အီတလီကို အုပ်စိုးခဲ့၏။ (Sabine’s Ecclesiastical History, p. 155 ကိုကြည့်ပါ။) ဤအများသိသော သမိုင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ Albert Barnes ၏ Rev.12:4 အပေါ် မှတ်ချက်များတွင် ကိုးကားထားသကဲ့သို့ Elliott က ဤသို့ဆိုသည်— ‘ရောမအင်ပါယာသည် အရှေ့ပိုင်းနှင့် အနောက်ပိုင်း ဟူသော အပိုင်းနှစ်ပိုင်းအဖြစ် အမြဲတမ်း မခွဲဝေမီက အနည်းဆုံး နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အင်ပါယာကို အပိုင်းသုံးပိုင်း ခွဲဝေခဲ့ခြင်းရှိသည်။ ပထမအကြိမ်သည် A.D. 311 ၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် ၎င်းကို Constantine, Licinius, and Maximin တို့အကြား ခွဲဝေခဲ့ကြသည်။ အခြားတစ်ကြိမ်မှာ A.D. 337 ၌ ကွန်စတန်တင်းသေဆုံးသောအခါ Constans and Constantius တို့အကြား ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။’” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 480.

စမစ်က ကိုးကားထားသော သမိုင်းမှတ်တမ်းရေးသူများက ရည်ညွှန်းထားသည့် ရောမနိုင်ငံသည် အစိတ်အပိုင်းသုံးပိုင်းအဖြစ် ခွဲခြားခံခဲ့ရသည့် သမိုင်းဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်နှင့်၊ ထို့ပြင် အစိတ်အပိုင်းနှစ်ပိုင်းအဖြစ်လည်း ခွဲခြားခံခဲ့ရသည့် ဖြစ်ရပ်တို့သည်၊ ခေတ်သစ်ရောမ၏ သုံးမျိုးစုစည်းညီညွတ်မှုကို သတ်မှတ်ဖော်ပြပေးသော ရောမ၏ အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုညီညွတ်မှုသည် အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော် ပေါင်းစည်းမှုကို ကိုယ်စားပြုသည့် နှစ်ပိုင်းခွဲထားသော ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံတစ်ရပ်ကို ဖြစ်စေသည်။ စမစ်က ဆက်လက်ရေးသားသည့်အခါ၊ သူသည် ဒုတိယတံပိုးနှင့် ဆက်နွှယ်သော သမိုင်းဆိုင်ရာ ပုဂ္ဂိုလ်ကို ထို့နောက် ဖော်ထုတ်ညွှန်ပြသည်။

“ဒုတိယတံပိုးမှုတ်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော သရုပ်ပြသသမိုင်းသည် ထင်ရှားစွာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဂင်ဆေရစ်(Genseric) က အာဖရိကကို ကျူးကျော်၍ သိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့်၊ ထို့နောက် အီတလီကို သိမ်းပိုက်ခြင်းတို့နှင့် သက်ဆိုင်သည်။ သူ၏ အောင်ပွဲများသည် အများအားဖြင့် ပင်လယ်ရေကြောင်းဆိုင်ရာဖြစ်ခဲ့ကြပြီး၊ သူ၏ အောင်မြင်ခြင်းများမှာ “မီးလောင်နေသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချခံရသည်” ဟူသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ရေတပ်အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်းနှင့်၊ ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းများပေါ်၌ စစ်ပွဲကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော အထွေထွေဖျက်ဆီးပျက်စီးမှုကို ဤထက်ကောင်းစွာ၊ သို့မဟုတ် ဤလောက်တောင် ထင်ဟပ်ဖော်ပြနိုင်မည့် ပုံရိပ်သည် အဘယ်ရှိနိုင်မည်နည်း။ ဤတံပိုးကို ရှင်းလင်းဖော်ပြရာတွင်၊ ကုန်သွယ်ရေးလောကအပေါ် အထူးသက်ရောက်မှုရှိမည့် အဖြစ်အပျက်အချို့ကို ကျွန်ုပ်တို့ ရှာဖွေရမည်။ အသုံးပြုထားသော သင်္ကေတသည် လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဆူပူအုံကြွမှုကို ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်ကြည့်စေသည်။ ပြင်းထန်သော ပင်လယ်ရေကြောင်းစစ်ပွဲတစ်ရပ်မှတစ်ပါး အခြားမည်သည့်အရာမျှ ဤပရောဖက်ပြုချက်ကို ပြည့်စုံစေနိုင်မည် မဟုတ်။ ပထမတံပိုးလေးလုံး၏ အသံထွက်ခြင်းသည် ရောမအင်ပါယာ၏ ကျဆုံးခြင်းသို့ အထောက်အကူပြုခဲ့သော ထင်ရှားထူးခြားသည့် အဖြစ်အပျက်လေးရပ်နှင့် သက်ဆိုင်ပြီး၊ ပထမတံပိုးသည် အလာရစ်(Alaric) အောက်ရှိ ဂေါ့သ်လူမျိုးတို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းများကို ရည်ညွှန်းသည်ဆိုလျှင်၊ ဤနေရာ၌လည်း ရောမအာဏာကို လှုပ်ခတ်စေ၍ ၎င်း၏ ကျဆုံးခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့သော နောက်တစ်ကြိမ် ဆက်တိုက်ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကျူးကျော်မှုကို သဘာဝကျစွာ ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်လင့်ကြည့်ရှုရမည်။ နောက်ထပ် ကြီးမားသော ကျူးကျော်မှုမှာ ဗန်ဒယ်လူမျိုးတို့၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် “ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဂင်ဆေရစ်” ၏ ကျူးကျော်မှုဖြစ်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုကာလသည် အေဒီ ၄၂၈–၄၆၈ အတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ဤကြီးမြတ်သော ဗန်ဒယ်ခေါင်းဆောင်၏ အခြေစိုက်ရာမှာ အာဖရိကတွင် ရှိခဲ့သည်။...”

“ရောမ၏ ပြိုလဲပျက်စီးခြင်းတွင် ဤရဲတင်းသော ပင်လယ်ဓားပြခေါင်းဆောင်က ထမ်းဆောင်ခဲ့သော အရေးပါသည့် အခန်းကဏ္ဍနှင့်စပ်လျဉ်း၍ မစ္စတာ ဂစ်ဘန်က အဓိပ္ပာယ်နက်ရှိုင်းသော ဤစကားကို အသုံးပြုသည်။ ‘ရောမအင်ပါယာ၏ ဖျက်ဆီးပျက်စီးခြင်း၌ Genseric ဟူသော အမည်သည် Alaric နှင့် Attila ဟူသော အမည်များနှင့် တန်းတူအဆင့်ကို ရထိုက်သော အမည်ဖြစ်သည်။’” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 481, 484.

ပထမတံပိုးသုံးလုံး၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ သင်္ကေတများကို ထောက်ပြခဲ့သော သမိုင်းပညာရှင် Gibbon ကို ကိုးကားနေစဉ် Smith သည် Genseric ကို ဒုတိယတံပိုးဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြပြီးနောက်၊ Genseric သည် “Alaric နှင့် Attila တို့နှင့် တန်းတူအဆင့်အတန်းကို ခံယူထိုက်သည်” ဟု ဆိုခဲ့သည်။ Alaric သည် ပထမတံပိုးဖြစ်ပြီး၊ Genseric သည် ဒုတိယတံပိုးဖြစ်ကာ Hun လူမျိုး Attila သည် အခန်းငယ် ၁၀ ၌ ကိုင်တွယ်ဖော်ပြထားသော တတိယတံပိုးဖြစ်သည်။ Smith က Genseric ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ဒုတိယတံပိုးသည် “428-468” ၏ သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ထောက်ပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် Smith သည် တတိယတံပိုးကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသော အခန်းငယ် ၁၀ ကို ကိုးကားပြီး၊ မိမိ၏ ဇာတ်ကြောင်းကို ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။

ဤကျမ်းပိုဒ်ကို အနက်ဖော်ခြင်းနှင့် လက်တွေ့အသုံးချခြင်း၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် ရောမအင်ပါယာ၏ အခြေပြုတ်ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည့် တတိယမြောက် အရေးကြီးဖြစ်ရပ်သို့ ခေါ်ဆောင်ခံရကြသည်။ ထို့ပြင် ဤတတိယတံပိုး၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ ပြည့်စုံအကောင်အထည်ဖော်မှုကို ရှာဖွေရာ၌ ဒေါက်တာ Albert Barnes ၏ မှတ်ချက်များမှ ကောက်နုတ်ချက် အနည်းငယ်အတွက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကျေးဇူးတင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဤကျမ်းချက်ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြရာ၌ ဤမှတ်ချက်ရေးသူ ပြောသကဲ့သို့ “တောက်လောင်နေသော မိုးကြယ်တစ်စင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည့် မင်းခေါင် သို့မဟုတ် စစ်သူရဲတစ်ဦး ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ လမ်းကြောင်းသည် ထူးခြားစွာ တောက်ပလိမ့်မည်။ သူသည် တောက်လောင်သော ကြယ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ထို့နောက် ရေထဲ၌ အလင်းငြိမ်းသွားသော ကြယ်တစ်စင်းကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။”— Revelation 8 အပေါ် မှတ်ချက်များ။

“ဤတံပိုးသည် ရောမအာဏာကို ဆန့်ကျင်၍ အတ္တီလာက မိမိ၏ ဟုန်လူမျိုးအုပ်စုကြီးများကို ဦးဆောင်ကာ ဆင်နွှဲခဲ့သော ပြိုပျက်ဖျက်ဆီးစေသည့် စစ်ပွဲများနှင့် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုများကို ရည်ညွှန်းသည်ဟု ဤနေရာ၌ အခြေပြု၍ ဆိုထားသည်။....”

“‘ထိုကြယ်၏အမည်ကို ပိုးပင်ဟု ခေါ်ကြ၏ [ခါးသီးသော အကျိုးဆက်များကို ညွှန်ဆိုလျက်]။’ ဤစကားများသည်—ကျွန်ုပ်တို့၏ဘာသာပြန်၌ရှိသော သတ်ပုံအမှတ်အသားကပင် ဖော်ပြသကဲ့သို့—ရှေ့ပိုဒ်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်စွာ ဆက်နွယ်နေသဖြင့်၊ Attila ၏ စရိုက်လက္ခဏာ၊ သူကိုယ်တိုင် ဖြစ်စေ ကိရိယာတစ်ရပ်အဖြစ် ဖြစ်စေ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ဆင်းရဲဒုက္ခ၊ ထို့ပြင် သူ၏အမည်က လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သော ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုတို့ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ စိတ်တွင် ခဏတာ ပြန်လည်သတိရစေသည်။

“‘လုံးဝ အမြစ်ဖြုတ်သုတ်သင်ခြင်းနှင့် ဖျက်ပယ်ပစ်ခြင်း’ ဟူသော စကားလုံးများသည် သူက ကျရောက်စေခဲ့သော ဘေးဒုက္ခများကို အကောင်းဆုံး ဖော်ပြနိုင်သော အသုံးအနှုန်းများဖြစ်သည်။” သူသည် မိမိကိုယ်ကို “‘ဘုရားသခင်၏ ဒဏ်ကြိမ်’” ဟု ခေါ်ဆိုခဲ့သည်။ Uriah Smith, Daniel and Revelation, 484, 487.

ဟွန်လူမျိုး အတ္တိလာအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော တတိယတံပိုး၏ သမိုင်းကာလသည် ခရစ်နှစ် ၄၄၁ ခုနှစ်မှ သူသေဆုံးသော ခရစ်နှစ် ၄၅၃ ခုနှစ်အထိ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် စမစ်သည် တစ်ဆယ့်နှစ်မြောက်ကျမ်းပိုဒ်ကို ကိုးကားပြီး၊ ထိုကျမ်းပိုဒ်၌ စတုတ္ထတံပိုးကို ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ရိုင်းစိုင်းသော ဘုရင် အိုဒိုအေကာအားလည်း ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသည်။ အနောက်ရောမ၏ သုံးမျိုးဆိုင်ရာ သင်္ကေတပြုဖော်ပြမှုကို နေ၊ လနှင့် ကြယ်များအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ သူသည် ထိုသင်္ကေတသုံးရပ်ကို “နေ၊ လနှင့် ကြယ်များ—အကြောင်းမူကား ဤနေရာတွင် ၎င်းတို့ကို သင်္ကေတများအဖြစ် အသုံးပြုထားသည်မှာ သံသယမရှိ—ရောမအုပ်ချုပ်ရေး၏ ကြီးမားသော အလင်းပေးအဖွဲ့များ၊ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်း၏ ဧကရာဇ်များ၊ အထက်လွှတ်တော်အမတ်များနှင့် ကောင်စယ်များကို ထင်ရှားစွာ ရည်ညွှန်းသည်” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ ဘိရှော့ နယူတန်က “အနောက်ရောမ၏ နောက်ဆုံး ဧကရာဇ်မှာ ရိုမူလုဖြစ်ပြီး၊ သူ့ကို ကဲ့ရဲ့အမည်ဖြင့် ဩဂတ်စတူလုစ်၊ သို့မဟုတ် ‘သေးငယ်သော ဩဂတ်စတပ်စ်’ ဟု ခေါ်ခဲ့ကြသည်” ဟု မှတ်ချက်ပြုထားသည်။ အနောက်ရောမသည် ခရစ်နှစ် ၄၇၆ ခုနှစ်တွင် ပြိုလဲခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ရောမ၏ နေအလင်းသည် ငြိမ်းသွားခဲ့သော်ငြား ၎င်းနှင့် ဆက်စပ်သော အလင်းငယ်များမှာ အထက်လွှတ်တော်နှင့် ကောင်စယ်များ ဆက်လက်တည်ရှိနေသရွေ့ မီးခိုးမီးမှိန်ကဲ့သို့ တောက်ပလျက် ရှိနေခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ပြည်တွင်းဆုတ်ယုတ်မှုများနှင့် နိုင်ငံရေးကံကြမ္မာ ပြောင်းလဲမှုများ အများအပြားကြားမှ နောက်ဆုံးတွင် ခရစ်နှစ် ၅၆၆ ခုနှစ်၌ ရှေးဟောင်းအုပ်ချုပ်ရေးစနစ်တစ်ရပ်လုံးသည် ဖျက်ဆီးပယ်ရှားခံရပြီး၊ ရောမမြို့ကိုယ်တိုင်လည်း ကမ္ဘာ၏ အင်ပါယာမယ်တော်အဖြစ်မှ ရာဗင်နာ၏ အက်ဇာ့ခ်ထံ အခွန်ပေးရသော ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ဒျူကေဒမ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ လျှော့ချခံရလေသည်။” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 487.

ဤနေရာ၌ ခေတ်သစ် ရောမ၏ သုံးမျိုးဆိုင်ရာ ပေါင်းစည်းမှုကို ကြိုတင်ရိပ်မိစေသော ရောမ၏ သုံးပိုင်းခွဲခြားမှုအတွက် နောက်ထပ် သက်သေအထောက်အထားတစ်ရပ်ကို တွေ့ရသည်။ အရှေ့ ရောမနှင့် ဧကရာဇ် ကွန်စတန်တိုင်၏ အမှု၌မူ သုံးပိုင်းခွဲခြားမှုကို သူ၏ သားသုံးဦးအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခဲ့သော်လည်း၊ အနောက် ရောမ၏ အမှု၌မူ အစိုးရပုံသဏ္ဍာန် သုံးမျိုးအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် Smith သည် နေ၊ လ၊ ကြယ်တို့သည် အနောက် ရောမကို ဖြိုချခဲ့သည့် သတ်မှတ်ထားသော အစီအစဉ်တစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်သည်။ သူသည် နောက်ဆုံး တံပိုးသုံးလုံးအကြောင်းကို အောက်ပါအတိုင်း မိတ်ဆက်ဖော်ပြခြင်းဖြင့် မိမိ၏ ဇာတ်ကြောင်းကို နိဂုံးချုပ်သည်။

ဤတောရိုင်းလူမျိုးတို့၏ ပထမဆုံးကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှုများကြောင့် အင်ပါယာအပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သော ဘေးအန္တရာယ်များသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် လာမည့် ဘေးဒုက္ခများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အတော်ပင် ပေါ့ပါးသေးသည်။ ယင်းတို့သည် မကြာမီ ရောမလောကအပေါ်သို့ ကျဆင်းလိမ့်မည့် ရေလွှမ်းမိုးကြီးမတိုင်မီ မိုးရေချွန်အစများကဲ့သို့သာ ဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိသေးသော တံပိုးသုံးလုံးသည် အောက်ပါကျမ်းပိုဒ်များတွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ဆင်းရဲဝေဒနာ၏ မိုးတိမ်အုပ်မိုးမှုအောက်တွင် ရှိနေကြသည်။

“‘အခန်းငယ် ၁၃။ ထို့နောက် ငါသည် ကြည့်မြင်၍၊ ကောင်းကင်အလယ်တွင် ပျံသန်းလျက်ရှိသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကို မြင်၏။ သူသည် အသံကြီးသောအသံဖြင့်၊ ‘မြေကြီးပေါ်၌ နေထိုင်သောသူတို့အပေါ် အမင်္ဂလာ၊ အမင်္ဂလာ၊ အမင်္ဂလာ ဖြစ်စေ။ အကြောင်းမူကား၊ တံပိုးမမှုတ်ရသေးသော ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ အခြားတံပိုးသံများကြောင့် ဖြစ်၏’ ဟု ဆိုလေ၏။”

“ဤကောင်းကင်တမန်သည် ခရာခုနစ်လက်ကို မှုတ်သော ကောင်းကင်တမန်များ၏ အစဉ်အဆက်တွင် ပါဝင်သူတစ်ပါး မဟုတ်ဘဲ၊ ကျန်ရှိသော ခရာသုံးလက်သည် ၎င်းတို့၏ အသံမြည်မှုအောက်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာသော အဖြစ်အပျက်များကြောင့် အမင်္ဂလာခရာများ ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ ကြေညာသူတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်တစ်လက်၊ သို့မဟုတ် ပဉ္စမခရာသည် ပထမအမင်္ဂလာ ဖြစ်၏။ ဆဋ္ဌမခရာသည် ဒုတိယအမင်္ဂလာ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ခရာခုနစ်လက် အစဉ်အဆက်၌ နောက်ဆုံးသော သတ္တမခရာသည် တတိယအမင်္ဂလာ ဖြစ်၏။” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 493.

နောက်ဆောင်းပါးတွင် တံပိုးသုံးလုံး၏ ဘေးဒဏ်များကို ဆက်လက်ဖော်ပြမည်။

“အင်ပါယာရောမ၏ ပျက်စီးကျဆုံးချိန်၌ ကျရောက်သော ဘေးဒုက္ခများကို ရောမမြို့၌ ဧကရာဇ်မရှိ၊ ကောင်စူးလ်မရှိ၊ အထက်လွှတ်တော်မရှိတော့သည်အထိ နောက်ဆုံးအရာတိုင်အောင် ဖော်ပြထားခဲ့သည်။ ‘ရာဗင်နာ၏ Exarchs တို့အောက်တွင် ရောမသည် ဒုတိယအဆင့်သို့ လျှော့ချခံရလေသည်။’ နေ၏ သုံးပုံတစ်ပုံ၊ လ၏ သုံးပုံတစ်ပုံ၊ ကြယ်တို့၏ သုံးပုံတစ်ပုံတို့သည် ထိခိုက်ခံရကြ၏။ စီဇာတို့၏ အနွယ်သည် အနောက်ဘက် ဧကရာဇ်တို့နှင့်အတူ မျိုးဆက်ပြတ်သွားသည် မဟုတ်။ ရောမသည် မကျဆုံးမီကပင် အင်ပါယာအာဏာ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ ကွန်စတန်တီနိုပယ်သည် ကမ္ဘာ့အင်ပါယာကို ၎င်းနှင့်အတူ ခွဲဝေထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။ ထို့ပြင် Constantine က အင်ပါယာ၏ ထိုင်ခုံတော်ကို ပထမဆုံး ရွှေ့ပြောင်းပြီးနောက်တွင်ပင်၊ ၎င်းမြို့၏ ဧကရာဇ်သည် ရောမ၏ ဧကရာဇ်ကို မိမိခန့်အပ်ထားသော ကိုယ်စားလှယ်နှင့် ဒုတိယအာဏာပိုင်အဖြစ် မကြာခဏ ထားရှိခဲ့သောကြောင့်၊ Goths တို့လည်းကောင်း Vandals တို့လည်းကောင်း ထိုအင်ပါယာမြို့တော်ဖြစ်ဆဲ မြို့ကို အုပ်စိုးမထားကြချေ။ ထို့ကြောင့် ကွန်စတန်တီနိုပယ်၏ ကံကြမ္မာသည် အခြားခေတ်ကာလများအတွက် ထားရှိခြင်းခံရပြီး၊ အခြား တံပိုးများအားဖြင့် ကြေညာခြင်းခံရလေသည်။ နေ၊ လ၊ ကြယ်တို့အနက် ယခုအချိန်အထိ သုံးပုံတစ်ပုံသာ ထိခိုက်ခံရသေး၏။”

“စတုတ္ထတံပိုး၏ အဆုံးသတ်စကားများသည် အနောက်တိုင်းအင်ပါယာ၏ အနာဂတ်ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းကို အဓိပ္ပာယ်ဖော်ပြသည်။ ‘နေ့သည် ထိုအရာ၏ သုံးပုံတစ်ပုံအတွက် မထွန်းလင်း၊ ညလည်း ထိုနည်းတူပင်ဖြစ်၏။’ အရပ်ဘက်အာဏာနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ရောမသည် ရာဗင်နာ၏ လက်အောက်ခံဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ အီတလီသည် အရှေ့အင်ပါယာ၏ သိမ်းပိုက်ခံနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် အခြားသော ပရောဖက်ပြုချက်များနှင့် ပိုမိုသင့်လျော်စွာ ဆက်စပ်သည့်အရာအဖြစ်၊ ရုပ်ပုံကိုးကွယ်မှုအား ကာကွယ်ထောက်ခံခြင်းကြောင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းနှင့် ဧကရာဇ်တို့၏ ဝိညာဉ်ရေးနှင့် လောကီအာဏာများကို အကြမ်းဖက်ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံစေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဘုရားကျောင်းများအပေါ်ရှိ အာဏာအလုံးစုံကို ပုပ်ရဟန်းမင်းအား အပ်နှင်းခြင်းအားဖြင့်၊ ဂျတ်စတီနီယန်သည် နောက်ပိုင်းတွင် ဘုရင်များကို ခန့်အပ်ဖန်တီးနိုင်သော အာဏာကို ဆောင်ယူလာသော ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ အထွတ်အထိပ်အာဏာ မြှင့်တင်တိုးပွားရေးအတွက် ကူညီထောက်မသည့် လက်ကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ သခင်ဘုရားနှစ် 800 တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းသည် ချားလမိန်းအား ‘ရောမလူမျိုးတို့၏ ဧကရာဇ်’ ဟူသော ဘွဲ့အမည်ကို အပ်နှင်းခဲ့သည်။”—Keith. ထိုဘွဲ့အမည်ကို နောက်တစ်ဖန် ပြင်သစ်ဘုရင်ထံမှ ဂျာမနီဘုရင်ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဧကရာဇ် ဖရန်စစ် ဒုတိယအားဖြင့် ဤစိတ်ကူးယဉ်ဖွဲ့စည်းမှုကိုပင် 1806 ခုနှစ်၊ ဩဂုတ် 6 ရက်နေ့တွင် နောက်ဆုံးနှင့် အပြီးအပိုင် စွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 54.