ဘုရားသခင်သည် ထိုကလေးနှင့်အတူရှိတော်မူ၏။ သူသည် ကြီးပွားလာ၍ တောကန္တာရ၌ နေထိုင်လျက် မြှားသမားတစ်ဦး ဖြစ်လာ၏။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၂၁:၂၀။

ဣရှမေလသည် မြားပစ်သမားတစ်ဦးဖြစ်လာ၏။ ထိုအရာသည် စစ်ပွဲ၏ သင်္ကေတဖြစ်သကဲ့သို့၊ ရောမအပေါ်သို့ ဆောင်ကြဉ်းတော်မူသော အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်း၏ သင်္ကေတလည်း ဖြစ်၏။

ဗာဗုလုန်ပြည်မှ ထွက်ပြေး၍ လွတ်မြောက်လာသောသူတို့၏ အသံသည်၊ ဇိအုန်၌ ငါတို့၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ လက်စားချေတော်မူခြင်း၊ ကိုယ်တော်၏ဗိမာန်တော်အတွက် လက်စားချေတော်မူခြင်းကို ကြေညာရန်ဖြစ်၏။ လေးသမားတို့ကို ဗာဗုလုန်တဘက်သို့ ခေါ်စုကြလော့။ လေးကိုတင်သောသူ အပေါင်းတို့၊ ထိုမြို့ကို ပတ်လည်ဝိုင်း၍ တပ်ချကြလော့။ ထိုမြို့မှ တစ်ယောက်မျှ မလွတ်စေနှင့်။ သူမ၏ အကျင့်အတိုင်း သူမအား ပြန်၍ ဆပ်ကြလော့။ သူမပြုသမျှအတိုင်း သူမအား ပြုကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ သူမသည် ထာဝရဘုရားကို ဆန့်ကျင်၍လည်းကောင်း၊ ဣသရေလ၏ သန့်ရှင်းတော်မူသောအရှင်ကို ဆန့်ကျင်၍လည်းကောင်း မာန်ကြီးခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်၏။ ယေရမိ ၅၀:၂၈၊ ၂၉။

လေးသမားတို့သည် ဗာဗုလုန်အား သူမ၏ အကျင့်အလိုက် ပြန်လည်ဆပ်ပေးကြ၏။ ထိုပြန်လည်ဆပ်ပေးခြင်းသည် မကြာမီလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ ၏ ဒုတိယအသံနှင့်အတူ၊ ဗာဗုလုန်အပေါ် တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်စွာ ဆောင်ရွက်သော အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်း စတင်သောအခါ၌ စတင်လေသည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်မှ အခြားသော အသံတစ်သံကို ငါကြားရ၍၊ “ငါ၏လူတို့၊ သင်တို့သည် သူမ၏ အပြစ်များ၌ မပါဝင်ကြစေရန်နှင့် သူမ၏ ဘေးဒဏ်များကို မခံကြရစေရန်၊ သူမထံမှ ထွက်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား သူမ၏ အပြစ်များသည် ကောင်းကင်တိုင်အောင် ရောက်ရှိလာပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူမ၏ ဒုစရိုက်များကို သတိရတော်မူပြီ။ သူမသည် သင်တို့အား ပြန်လည်ပြုသကဲ့သို့ သူမအား ပြန်လည်ပြုကြလော့။ သူမ၏ အကျင့်များအတိုင်း နှစ်ဆပြန်ပေးကြလော့။ သူမဖြည့်ခဲ့သော ခွက်၌ သူမအတွက် နှစ်ဆဖြည့်ကြလော့။ သူမသည် မိမိကိုယ်ကို မည်မျှ ချီးမြှောက်ခဲ့သနည်း၊ မည်မျှ စည်းစိမ်ယစ်ပျော်စွာ အသက်ရှင်ခဲ့သနည်း၊ ထိုမျှပင် သူမအား ညှဉ်းဆဲခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းကို ပေးကြလော့။ အကြောင်းမူကား သူမသည် မိမိစိတ်နှလုံးထဲတွင်၊ ‘ငါသည် မိဖုရားအဖြစ် ထိုင်လျက်ရှိ၏။ ငါသည် မုဆိုးမ မဟုတ်၊ ဝမ်းနည်းခြင်းကိုလည်း မည်သို့မျှ မမြင်ရ’ ဟု ဆိုလေ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 18:4–7။

ဣရှမေလနှင့် သူ၏မိခင် ဟာဂါရ်တို့သည် သားဦးအခွင့်အရေးကို အမွေဆက်ခံရခြင်းမှ တားဆီးခံရပြီး၊ နှင်ထုတ်ခံခဲ့ရကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် မနာလိုမှုသည် အစ္စလာမ်၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ လှုံ့ဆော်အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာပြီး၊ စစ်မက်မှုသည် သူတို့၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အလုပ်အကိုင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပထမဆုံး ဖော်ပြချက်တွင် စာရာက ဣရှမေလနှင့် သူ၏မိခင်အပေါ် ချမှတ်ခဲ့သော “တားဆီးခြင်း” ကို ပါဝင်ဖော်ပြထားပြီး၊ ထို “တားဆီးခြင်း” သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တစ်လျှောက်လုံးနှင့် သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံး၌ အစ္စလာမ်၏ အဓိက ပရောဖက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာတစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဣရှမေလ၏ အနွယ်ဝင်များသည် လူရိုင်းများ ဖြစ်ကြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့၏ လက်သည် လူတိုင်းကို ဆန့်ကျင်လျက်ရှိမည်ဟု ဆိုထားရာ၊ သူတို့၏ ရိုင်းပြသော သဘာဝကို မြင်းမျိုးနွယ်ဝင်ဖြစ်သော အာရေဗျ တောမြည်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ပထမနှင့် ဒုတိယ ဘေးဒုက္ခတို့၏ အစ္စလာမ်စစ်မက်ကို အမျက်ထွက်သော မြင်းများပေါ် စီးနင်းသော စစ်သည်တော်များအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။

အစ္စလာမ်သည် နောက်မိုး၏ သတင်းစကားဖြစ်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ဝေဒနာသုံးပါးသည် တိကျသေချာသော ပရောဖက်ပြုရေး လမ်းကြောင်းသုံးခုကို ကိုယ်စားပြုသည်မှာ အလွန်သင့်လျော်ပေသည်။ အကြောင်းမှာ နောက်မိုး၏ နည်းလမ်းမှာ “line upon line” ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ပထမ လမ်းကြောင်းနှစ်ခု၏ ပရောဖက်ပြုရေး လက္ခဏာရပ်များကို အတူတကွ ပေါင်းစည်းသည့်အခါ၊ ၎င်းတို့သည် တတိယ ဝေဒနာ၏ လမ်းကြောင်းကို တည်ထောင်ပေးသည်။ ပရောဖက်ပြုရေး လမ်းကြောင်း သုံးခုလုံးသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့ကို တံဆိပ်ခတ်သတ်မှတ်ခြင်း ကာလကို ဖော်ပြနေသည်။ ထိုလမ်းကြောင်းသုံးခုသည် နောက်မိုး သွန်းလောင်းခြင်းကာလကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ အကြောင်းမှာ ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်တွင် တတိယ ဝေဒနာ ရောက်ရှိလာသောအခါ နောက်မိုးသည် အစက်အစက်ကျစ ပြုလာခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“နောက်မိုးသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်အပေါ်သို့ ကျရောက်ရမည်။ အားကြီးသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းလာရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မြေကြီးတစ်ခုလုံးသည် သူ၏ဘုန်းတန်ခိုးဖြင့် လင်းလက်ရမည်။” Review and Herald, April 21, 1891.

တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကာလသည်လည်း ၁၈၄၀ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့၌ စတင်၍ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သော ကာလအားဖြင့်လည်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ထိုကာလကိုလည်း ဟဗက္ကုပ် အခန်းကြီး ၂ တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ မిల్లာရိုက် သမိုင်းသည် ဟဗက္ကုပ် အခန်းကြီး ၂ ကို ပြည့်စုံစေခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ပြည့်စုံစေရာ၌ ၁၈၄၀ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ကောင်းကင်တမန် ဆင်းသက်လာသည့်အချိန်မှ စတင်ခဲ့ကာ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာသောအချိန်၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

ဟဗက္ကုတ် အခန်း ၂ သည် ရူပါရုံ၏ အဆုံးကာလ၌ ထိုရူပါရုံသည် “စကားပြောမည်” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀၊ အခန်းငယ် ၃ ၌ ကောင်းကင်တမန်သည် အသံကျယ်စွာဖြင့် ကြွေးကြော်ခဲ့သည် (စကားပြောခဲ့သည်)။ ထို့ပြင် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့၌လည်း ထိုတူညီသော ကောင်းကင်တမန်က “အချိန်သည် နောက်ထပ် မရှိတော့” ဟု ကျိန်ဆိုခဲ့သည် (စကားပြောခဲ့သည်)။ ဟဗက္ကုတ် အခန်း ၂၊ အခန်းငယ် ၁ တွင် ဖော်ပြထားသော ကင်းစောင့်သည် ၁၈၄၀ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ် ၁၁ ရက်နေ့၌ တည်ရှိနေသည်။ အကြောင်းမူကား ထိုအချိန်၌ပင် ကင်းစောင့်တို့သည် မိမိတို့၏အသံကို မြှင့်တင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၁၈၈၈ ခုနှစ်၏ ပုန်ကန်မှုအတွင်းတွင် Sister White က ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ၏ ကောင်းကင်တမန်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ထိုကောင်းကင်တမန်သည် မိမိ၏ ဘုန်းတော်ဖြင့် မြေကြီးကို လင်းစေရန် ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်၌ ကင်းစောင့်သူများ (Jones နှင့် Waggoner) သည် မိမိတို့၏ “အသံများ” ကို တံပိုးကဲ့သို့ မြှောက်၍ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်အား ၎င်းတို့၏ ပြစ်မှားမှုများကို ပြသရန် ဟစ်ကြော်ကြလေ၏။ အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့၏ သတင်းစကားသည် လာအိုဒီကိအတွက် သတင်းစကား ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင်—၁၈၈၈ ခုနှစ်၏ သမိုင်းက ပုံဆောင်ခဲ့သကဲ့သို့—သခင်သည် နောက်ဆုံးသော ကာလ၏ လူမျိုးတော်ကို ယေရမိ၏ ရှေးလမ်းဟောင်းများသို့ ပြန်လည် ဦးဆောင်တော်မူခဲ့၏၊ ထိုနေရာ၌ ကင်းစောင့်သူများ၏ စကားကို နားမထောင်ခဲ့ကြပေ။ ကောင်းကင်တမန်၏ ဆင်းသက်လာခြင်းသည် ကင်းစောင့်သူများ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ရောက်ရှိလာခြင်းကို အမှတ်အသားပြု၏။

၁၈၄၀ ပြည့်နှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ရောက်ရှိလာသော “အသံ” သည် ကင်းစောင့်များအားဖြင့် ပေးပို့ခြင်းခံရသကဲ့သို့၊ ယေရမိအားလည်း မိမိ၏စိတ်ပျက်ခြင်းနောက်ပိုင်းတွင် ယုံကြည်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် အားကိုးကို ပြန်လည်ရရှိမည်ဆိုလျှင် သူသည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်တော်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ပြောကြားခံခဲ့ရသည်။ ကြန့်ကြာနေခဲ့သော ရူပါရုံသည် နောက်ဆုံးတွင် ၁၈၄၄ ပြည့်နှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့၌ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ ၎င်းသည် “ပြောဆို” ခဲ့သည်။ မီလာလိုက်တို့၏သမိုင်း၌ ပြည့်စုံခဲ့သော ဟဗက္ကုပ် အခန်းကြီး ၂ ၏ ကာလသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့ကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၏ ကာလကို ဖော်ပြနေသည်။

၁၈၄၀ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့အထိသော ကာလသည် နောက်ဆုံးမိုး ရွာသွန်းချိန်ဖြစ်သည့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ပုံဖော်ပြသနေကြောင်းကို အသိအမှတ်ပြုရန် အရေးကြီးသည်။ “စာကြောင်းပေါ်မှာ စာကြောင်း” ဟူသော နည်းလမ်းတော်အားဖြင့် နောက်ဆုံးမိုး၏ သတင်းစကားကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ယင်းကို သိမြင်ရန် အရေးကြီးသည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းဖြစ်သော ထူးခြားသည့် ကာလကို ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လိုင်းများအတွင်း ထပ်တလဲလဲ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ ဟဗက္ကုပ် အခန်းကြီး ၂ တွင်လည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းအရာကို ဆစ္စတာ ဝှိုက်က မီလာရိုက် သမိုင်း၌ ပြည့်စုံခဲ့ကြောင်း တိုက်ရိုက် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် သူမသည် မီလာရိုက် သမိုင်းသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ သမိုင်းအတွင်း ထပ်မံ ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ကြောင်းကိုလည်း အကြိမ်ကြိမ် သွန်သင်ထားသည်။

“ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်း၏အချိန်နှင့် သက်ဆိုင်သည်ဟု သူတို့က မှတ်ယူခဲ့ကြသော ပရောဖက်ပြုချက်များနှင့် အပြန်အလှန်ယှက်နွယ်လျက်၊ သူတို့၏ မသေချာမှုနှင့် စောင့်မျှော်တုန်လှုပ်မှုရှိသော အခြေအနေနှင့် အထူးသင့်လျော်သည့် သွန်သင်ချက်တစ်ရပ် ပါဝင်လျက်ရှိခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါ သူတို့၏ နားလည်မှုအတွက် မရှင်းလင်းသေးသောအရာသည် သင့်တော်သောအချိန်ရောက်လျှင် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာမည်ဟူသော ယုံကြည်ခြင်း၌ စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းကြရန် သူတို့ကို အားပေးခဲ့သည်။”

ဤပရောဖက်ပြုချက်များအနက် တစ်ခုမှာ ဟဗက္ကုတ် ၂:၁–၄ ဖြစ်၏။ “ငါသည် ငါ၏ကင်းမြော်ရာအရပ်၌ ရပ်နေမည်၊ မျှော်စင်ပေါ်၌ ကိုယ်ကိုတင်ထား၍၊ ကိုယ်တော်သည် ငါ့အား အဘယ်သို့ မိန့်တော်မူမည်ကို၎င်း၊ ငါသည် ဆုံးမခြင်းခံရသောအခါ အဘယ်သို့ ပြန်လျှောက်ရမည်ကို၎င်း စောင့်ကြည့်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် ငါ့အား ပြန်လည်မိန့်တော်မူ၍၊ ဗျာဒိတ်ကို ရေးမှတ်လော့၊ ဖတ်သောသူသည် ပြေးနိုင်အောင် ကျောက်ပြားများပေါ်တွင် ထင်ရှားစွာ ရေးလော့ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုဗျာဒိတ်သည် ချိန်းချက်ထားသောအချိန်အတွက်သာ ဖြစ်သေး၏။ သို့ရာတွင် အဆုံးကာလ၌ ထင်ရှားစွာ ပြောလိမ့်မည်၊ မုသာမဟုတ်။ နှောင့်နှေးသကဲ့သို့ ထင်ရလျှင်ပင် ထိုအရာကို စောင့်လော့။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုအရာသည် အကယ်စင်စစ် ရောက်လာလိမ့်မည်၊ နှောင့်နှေးမည်မဟုတ်။ ကြည့်ရှုလော့၊ မာနမြင့်သောသူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် သူ့အတွင်း၌ ဖြောင့်မတ်ခြင်းမရှိ။ သို့သော် ဖြောင့်မတ်သောသူသည် မိမိ၏ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အသက်ရှင်လိမ့်မည်။”

“၁၈၄၂ ခုနှစ်ကပင် ဤပရောဖက်ပြုချက်၌ပေးထားသော ‘မြင်ကွင်းကို ရေးမှတ်၍၊ ဖတ်သောသူသည် ပြေးနိုင်စေခြင်းငှာ ပြားများပေါ်၌ ထင်ရှားစွာ ရေးလော့’ ဟူသော ညွှန်ကြားချက်သည် ချားလ်စ် ဖစ်ချ်အား ဒံယေလကျမ်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ မြင်ကွင်းများကို ရှင်းလင်းဖော်ပြရန် ပရောဖက်ပြဇယားတစ်စောင် ပြင်ဆင်စေခဲ့သည်။ ဤဇယားကို ထုတ်ဝေခြင်းသည် ဟဗက္ကုတ်အား ပေးထားသော အမိန့်တော်၏ ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ်ဟု မှတ်ယူခဲ့ကြသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအချိန်၌ မည်သူမျှပင် ထိုပရောဖက်ပြုချက်တစ်ခုတည်းအတွင်း မြင်ကွင်းပြည့်စုံလာမှု၌ ထင်ရှားသော နှောင့်နှေးခြင်းတစ်ရပ်—စောင့်ဆိုင်းရသော ကာလတစ်ရပ်—ကိုလည်း ဖော်ပြထားကြောင်း သတိမပြုခဲ့ကြချေ။ စိတ်ပျက်ခြင်းနောက်ပိုင်းတွင် ဤကျမ်းပိုဒ်သည် အလွန်အဓိပ္ပာယ်ထင်ရှားလာ၏— ‘အကြောင်းမူကား ထိုမြင်ကွင်းသည် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတွက်သာ ဖြစ်သေး၏။ သို့သော် အဆုံး၌ ထိုမြင်ကွင်းသည် မိန့်ဆိုလိမ့်မည်၊ မုသာမဟုတ်။ နှောင့်နှေးသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း ထိုအရာကို စောင့်လော့။ အကြောင်းမူကား ၎င်းသည် သေချာစွာ ရောက်လာလိမ့်မည်၊ နှောင့်နှေးမည်မဟုတ်.... ဖြောင့်မတ်သောသူမူကား မိမိ၏ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် အသက်ရှင်လိမ့်မည်။’

ဧဇကေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အချို့သည်လည်း ယုံကြည်သူတို့အတွက် ခွန်အားနှင့် နှစ်သိမ့်မှု၏ အရင်းအမြစ်တစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ “ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာ၍ မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ အချင်း လူသား၏သား၊ ဣသရေလပြည်၌ သင်တို့၌ ရှိသော ထိုစကားပုံကား အဘယ်သို့နည်း။ ‘နေ့ရက်များ ကြာမြင့်လျက်ရှိ၏၊ ရူပါရုံအပေါင်းသည်လည်း ပျက်ကွက်၏’ ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့အား ပြောလော့၊ အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား.... နေ့ရက်များသည် နီးကပ်လာပြီ၊ ရူပါရုံအပေါင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်ခြင်းလည်း ရောက်လာပြီ.... ငါသည် မိန့်မည်၊ ငါမိန့်သော နှုတ်ကပတ်တော်သည် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။ ထိုအမှုသည် နောက်တစ်ဖန် မကြာမြင့်တော့။” “ဣသရေလအမျိုးအိမ်သားတို့က၊ ‘သူမြင်သော ရူပါရုံသည် နောင်ကာလများစွာအတွက် ဖြစ်၏၊ သူသည် ဝေးကွာသော ကာလတို့အကြောင်းကို ပရောဖက်ပြု၏’ ဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့အား ပြောလော့၊ အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါ၏ နှုတ်ကပတ်တော်တစ်စုံတစ်ခုမျှ နောက်တစ်ဖန် မကြာမြင့်ရတော့။ ငါပြောခဲ့သော နှုတ်ကပတ်တော်သည် အကယ်ပင် အမှုဖြစ်လိမ့်မည်။” ဧဇကေလ ၁၂း၂၁–၂၅၊ ၂၇၊ ၂၈။ The Great Controversy, 391–393.

မီလာလိုက်များသည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ကညာဆယ်ဦး၏ဥပမာတော်နှင့် ဟဗက္ကုပ် အခန်းကြီး ၂ ကို ပြည့်စုံစေသူများအဖြစ်သာမက မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်မဟုတ်၊ မိမိတို့သည် ဤပရောဖက်ပြုချက်များကို ပြည့်စုံစေခဲ့ကြသည့် ထိုသမိုင်းကြောင်းပင်လျှင် “ရူပါရုံအပေါင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု” ပြည့်စုံမည့် တိကျသည့် ထိုသမိုင်းကြောင်းတစ်ခုတည်းကို ယေဇကျေလက သတ်မှတ်ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်ကိုလည်း မြင်တွေ့စေရန် ဦးဆောင်ခြင်းခံခဲ့ကြသည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသော သမိုင်းကြောင်းလိုင်းသည် ရူပါရုံအပေါင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု ပြည့်စုံသည့်နေရာပင် ဖြစ်သည်!

နောက်မိုး၏ကာလနှင့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသော လိုင်းများကို အတူတကွ ယူဆောင်တင်ပြထားခြင်းမှာ၊ ပရောဖက်ပြုထားသော သမိုင်းသည် မပြောင်းမလဲ အယ်လ်ဖာနှင့် အိုမီဂါ၏ အမှတ်လက္ခဏာကို ဆောင်ထားကြောင်းကို တည်ထောင်ပြသရန် ဖြစ်သည်။

မီလာရိုက်တို့၏ သမိုင်းသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀ ထဲရှိ ကောင်းကင်တမန်၏ အသံဖြင့် အစပြု၍၊ ထိုတူညီသော အသံဖြင့်ပင် အဆုံးသတ်သည်။ ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ ထဲရှိ ပထမအသံဖြင့် အစပြု၍၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ ထဲရှိ ဒုတိယအသံဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ဟဗက္ကုတ်ကျမ်း အခန်း ၂ သည် ကင်းစောင့်တို့၏ အသံဖြင့် အစပြု၍၊ ယေရမိ၏ ကင်းစောင့်၏ အသံဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ပထမဘေးသည် မိုဟာမက်ဖြင့် အစပြု၍၊ မိုဟာမက် ဒုတိယဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ဒုတိယဘေးသည် အစ္စလာမ်၏ ကောင်းကင်တမန် လေးပါးကို လွှတ်ခြင်းဖြင့် အစပြု၍၊ အစ္စလာမ်ကို ချုပ်တည်းခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။

နောက်မိုးဖြစ်သော နည်းစနစ်သည် ဟေရှာယ၏ “တစ်ကြောင်းပေါ်တစ်ကြောင်း” နည်းစနစ်ပင်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်မိုး၏ သတင်းစကားကို ခွဲခြားသိမြင်၍ တည်ထောင်ရန် အတူတကွ ချိတ်ဆက်စုစည်းထားသော ထိုအကြောင်းအရာလိုင်းများတွင် အယ်ဖာနှင့် အိုမေဂါ၏ လက္ခဏာအမှတ်အသားကို မလွဲမသွေ ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၉ ၏ ပထမအမင်္ဂလာသည် မိုဟာမက်ဖြင့် စတင်၍ မိုဟာမက် ဒုတိယဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ထိုကာလကို စစ်ပွဲအမျိုးအစား နှစ်မျိုးဖြင့် ပိုင်းခြားထားပြီး၊ ပထမတစ်မျိုးမှာ အဘူဘကရ်နှင့်အတူ အလေးအနက် စတင်လာသော ရောမအပေါ် စည်းကမ်းမဲ့ တိုက်ခိုက်မှုများဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် အစ္စလာမ်၏ ပထမဆုံး စနစ်တကျ စစ်ဆင်ရေးကို ပြီးစီးစေခဲ့သော နှစ်တစ်ရာငါးဆယ်ကြာ ကာလတစ်ခု ရှိခဲ့သည်။

တစ်ရာငါးဆယ်နှစ်ကို “ငါးလ” ဟူသော အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ဒုတိယအမင်္ဂလာသည်လည်း သုံးရာကိုးဆယ့်တစ်နှစ်နှင့် ဆယ့်ငါးရက် ဟူသော အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ပထမနှင့် ဒုတိယအမင်္ဂလာတို့၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းပုံသည် အဆုံးကို အစနှင့် ချိတ်ဆက်ဖော်ပြထားသဖြင့်၊ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းနှင့် သီးသန့်သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ကာလတစ်ရပ်အကြား ပိုင်းခြားမှုတစ်ရပ် ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို ပထမအမင်္ဂလာ၏ သမိုင်းအစပိုင်းတွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းကို ဒုတိယအမင်္ဂလာ၏ အဆုံးပိုင်းတွင်လည်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။

အခန်းငယ် ၄ ၌ ဖော်ပြထားသော တံဆိပ်ခတ်ခြင်းနောက်တွင်၊ ပထမအမင်္ဂလာတွင် “ငါးလ” (တစ်ရာငါးဆယ်နှစ်) ရှိသည်။ ထို “ငါးလ” ကို နှစ်ကြိမ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားပြီး၊ တစ်ကြိမ်မှာ အခန်းငယ် ၅ ၌ဖြစ်၍၊ နောက်တစ်ကြိမ်မှာ အခန်းငယ် ၁၀ ၌ ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအမင်္ဂလာတွင် ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ် ဩဂုတ် ၁၁ ရက်မှ ၁၈၄၄ ပြည့်နှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်အထိ တံဆိပ်ခတ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်၏ အရှေ့၌ ရှိနေသောအရာမှာ အခန်းငယ် ၁၅ ၌ ပါရှိသော “နာရီ၊ နေ့၊ လ၊ နှစ်” (သုံးရာကိုးဆယ့်တစ်နှစ်နှင့် တစ်ဆယ့်ငါးရက်) ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်သည်။ တစ်ဆက်တည်းသော မျဉ်းကြောင်းတစ်ကြောင်းအဖြစ်၊ ပဉ္စမနှင့် ဆဋ္ဌမ တံပိုးတို့သည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်၏ ဥပမာဖော်ပြချက်တစ်ခုဖြင့် အစပြု၍ အဆုံးသတ်ကြသည်။

မျဉ်းနှစ်ကြောင်းအဖြစ် “မျဉ်းပေါ် မျဉ်း” ဟု အသုံးချသောအခါ၊ ပထမ မိုဟာမက်နှင့် ဒုတိယ မိုဟာမက်တို့ဖြင့် မှတ်သားထားသော အစနှင့် အဆုံးကို ထိုမျဉ်းများက သတ်မှတ်ပြသကြသည်။ “မျဉ်းပေါ် မျဉ်း” အရ၊ ထိုမျဉ်းတစ်ကြောင်းစီ၌ အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ရပ်စီ ပါရှိသဖြင့်၊ မျဉ်းတစ်ကြောင်းစီအတွင်း ကာလပိုင်းနှစ်ရပ်စီ ရှိကြောင်းကိုလည်း ၎င်းတို့က ဖော်ထုတ်ပြသကြသည်။ ပထမ အမင်္ဂလာ၏ သမိုင်း၌ အစ္စလာမ်သည် ရောမကို “နာကျင်စေ” ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယ အမင်္ဂလာ၌မူ ရောမကို “သတ်” ရမည်ဖြစ်သည်။ ပထမ အမင်္ဂလာသည် လှံ၊ ဓားနှင့် မြှားတို့၏ စစ်ပွဲဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယ အမင်္ဂလာ၌မူ သေနတ်မှုန့်ကို စစ်လက်နက်အဖြစ် မိတ်ဆက်လာခဲ့သည်။

“အခန်းငယ် ၁၀။ သူတို့၌ ကင်းမြီးကောက်တို့၏ အမြီးကဲ့သို့သော အမြီးများရှိ၍၊ သူတို့၏ အမြီးများအတွင်း၌ ဆူးချက်များလည်း ရှိကြ၏။ ထို့ပြင် သူတို့၏ အာဏာသည် လူတို့ကို ငါးလတိုင်တိုင် ထိခိုက်စေနိုင်သော အာဏာဖြစ်၏။ ၁၁။ ထိုသူတို့အပေါ်၌ အုပ်စိုးသော မင်းတစ်ပါးရှိ၏။ ထိုမင်းသည် အနက်မရှိသော တွင်း၏ ကောင်းကင်တမန်ဖြစ်၏။ သူ၏ အမည်မှာ ဟေဗြဲဘာသာဖြင့် အဘဒ္ဒုန် ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ဂရိဘာသာဖြင့်ကား အာပေါလျုန် ဟု အမည်ရှိ၏။”

“ဤမျှအထိ Keith သည် ပထမ တံပိုးငါးလုံးမှုတ်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ဥပမာများကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးအပ်လာခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် သူနှင့် ခွဲခွာ၍၊ ဤနေရာ၌ မိတ်ဆက်ထားသော ပရောဖက်ပြုချက်၏ အင်္ဂါရပ်သစ်တစ်ရပ်ဖြစ်သည့် ပရောဖက်ဆိုင်ရာ ကာလသတ်မှတ်ချက်များကို လက်တွေ့အသုံးချခြင်းသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်ရမည်ဖြစ်သည်။

“သူတို့၏ တန်ခိုးသည် လူတို့ကို ငါးလပတ်လုံး နာကျင်စေရန် ဖြစ်၏။—၁။ မေးခွန်းတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာသည်မှာ၊ သူတို့သည် ငါးလပတ်လုံး အဘယ်လူတို့ကို နာကျင်စေရန် ဖြစ်သနည်း။—သေချာသည်မှာ၊ နောက်မှ သူတို့သတ်ဖြတ်ရမည့် ထိုလူတို့ကိုပင် ဖြစ်သည် (အပိုဒ် ၁၅ ကိုကြည့်ပါ)။ ‘လူတို့၏ သုံးပုံတစ်ပုံ’ ဟူသည်မှာ ရောမအင်ပါယာ၏ သုံးပုံတစ်ပုံ၊ တနည်းအားဖြင့် ၎င်း၏ ဂရိပိုင်းခွဲကို ဆိုလိုသည်။

“၂။ သူတို့၏ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်းအမှုကို မည်သည့်အချိန်တွင် စတင်ရမည်နည်း။ အခန်းငယ် ၁၁ သည် ထိုမေးခွန်းကို ဖြေကြားထားသည်။”

“(၁) ‘သူတို့အပေါ်၌ မင်းကြီးတစ်ပါးရှိ၏။’ မိုဟမ္မက်သေဆုံးသည့်အချိန်မှစ၍ ဆယ့်သုံးရာစု၏ အဆုံးနီးပါးအထိ၊ မိုဟမ္မဒ်ဘာသာဝင်များသည် ခေါင်းဆောင်အများအောက်၌ အစုအဖွဲ့အမျိုးမျိုးအဖြစ် ကွဲပြားလျက်ရှိပြီး၊ သူတို့အားလုံးအပေါ်သို့ ချဲ့ထွင်တည်ရှိသော အထွေထွေ အရပ်ဘက်အစိုးရတစ်ရပ်မျှ မရှိခဲ့ကြ။ ဆယ့်သုံးရာစု၏ အဆုံးနီးပါးတွင်၊ အော့သ်မန်သည် နောက်ပိုင်းတွင် အော့တိုမန်အစိုးရ၊ သို့မဟုတ် အင်ပါယာဟု လူသိများလာသော အစိုးရတစ်ရပ်ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအစိုးရသည် ကြီးထွားဖွံ့ဖြိုးလာကာ အဓိက မိုဟမ္မဒ်ဘာသာဝင် မျိုးနွယ်စုအားလုံးအပေါ်သို့ ချဲ့ထွင်ရောက်ရှိသွားပြီး၊ သူတို့ကို ကြီးမားသော ဘုရင်စနစ်တစ်ရပ်အောက်၌ တစ်စုတစ်စည်းတည်းဖြစ်အောင် စုစည်းပေါင်းစည်းခဲ့သည်။”

“(၂) မင်းကြီး၏အကျင့်လက္ခဏာ။ ‘အနက်ဆုံးမဲ့အောက်ထဲ၏ ကောင်းကင်တမန်ဖြစ်သောသူ။’ ကောင်းကင်တမန်ဟူသည်မှာ သတင်းပို့သူ၊ အမှုတော်ဆောင်သူကို ဆိုလိုပြီး၊ ကောင်းသောသူလည်းဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့ မကောင်းသောသူလည်းဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ပြင် အစဉ်အမြဲ ဝိညာဉ်သတ္တဝါတစ်ပါးကိုသာ ဆိုလိုသည်မဟုတ်။ ‘အနက်ဆုံးမဲ့အောက်ထဲ၏ ကောင်းကင်တမန်’ ဟူသည်ကား၊ ထိုအနက်ဆုံးမဲ့အောက်ကို ဖွင့်လှစ်သောအခါ ထိုမှပေါ်ထွက်လာသော ဘာသာရေး၏ အကြီးအကဲအမှုတော်ဆောင်၊ သို့မဟုတ် အဓိကဝန်ကြီးကို ဆိုလိုသည်။ ထိုဘာသာရေးမှာ မိုဟမ္မဒ်ဘာသာဖြစ်ပြီး၊ စူလတန်သည် ယင်း၏ အဓိကအမှုတော်ဆောင်ဖြစ်သည်။ ‘စူလတန် သို့မဟုတ် grand Seignior ဟု မခွဲခြားဘဲ ခေါ်ဝေါ်ကြသည့်အတိုင်း၊ သူသည် အမြင့်ဆုံး ကာလီဖာ၊ သို့မဟုတ် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းလည်း ဖြစ်၍၊ မိမိကိုယ်တိုင်၌ အမြင့်ဆုံးသော ဝိညာဉ်ရေးဂုဏ်သိက္ခာကို လောကီအာဏာ၏ အမြင့်ဆုံးအာဏာနှင့် ပေါင်းစည်းထားသူဖြစ်သည်။’—World As It Is, p.361.”

“(၃) သူ၏အမည်။ ဟေဗြဲဘာသာ၌ ‘Abaddon’ ဟူ၍၊ ဖျက်ဆီးသူဟု အဓိပ္ပာယ်ရ၏။ ဂရိဘာသာ၌ ‘Apollyon’ ဟူ၍၊ အမြစ်ဖြုတ်သတ်ဖြတ်သူ၊ သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးသူဟု အဓိပ္ပာယ်ရ၏။ ဘာသာစကားနှစ်မျိုး၌ ကွဲပြားသောအမည်နှစ်ခုရှိနေခြင်းအားဖြင့်၊ ဤနေရာတွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြလိုသည်မှာ ထိုအာဏာ၏ အမည်မဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏ သဘောသဘာဝဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှား၏။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်၊ ဘာသာစကားနှစ်မျိုးလုံး၌ ဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ သူသည် ဖျက်ဆီးသူဖြစ်၏။ ထိုသဘောသဘာဝသည် အော်တိုမန်အစိုးရ၏ အမြဲတမ်းရှိခဲ့သော လက္ခဏာပင်ဖြစ်၏။”

“သို့ရာတွင် အော့သမန်သည် ဂရိအင်ပါယာအပေါ် မိမိ၏ ပထမဆုံးတိုက်ခိုက်မှုကို မည်သည့်အချိန်တွင် စတင်ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။—ဂစ်ဘွန်၏ *Decline and Fall* စသည်တို့အရ၊ ‘အော့သမန်သည် နီကိုမီဒီယာ၏ နယ်မြေထဲသို့ ၁၂၉၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၂၇ ရက်နေ့တွင် ပထမဆုံး ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။’”

စာရေးသူအချို့၏ တွက်ချက်မှုများသည် ထိုကာလအပိုင်းအခြားကို အော်တိုမန်အင်ပါယာ၏ အုတ်မြစ်တည်ရာမှ စတင်ရမည်ဟု ယူဆချက်အပေါ် အခြေပြုထားကြသော်လည်း၊ ထိုသို့သော ယူဆချက်မှာ ထင်ရှားစွာ အမှားဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၌ မင်းတစ်ပါး ရှိရမည်သာမက၊ လူတို့ကို ငါးလတိုင်တိုင် ညှဉ်းဆဲရမည်လည်း ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ညှဉ်းဆဲသူတို့၏ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှု မတိုင်မီ ညှဉ်းဆဲခြင်း၏ ကာလသည် မစတင်နိုင်ပေ။ ထိုပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုသည် အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့ ၁၂၉၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၂၇ ရက် ဖြစ်သည်။

“ဤအစပြုချက်အပေါ် အခြေခံ၍ ဆက်လက်ပြုလုပ်ထားသော တွက်ချက်မှုကို J. Litch ရေးသား၍ 1838 ခုနှစ်တွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော Christ’s Second Coming, etc. ဟူသော စာအုပ်တစ်အုပ်တွင် ဖော်ပြထားသည်။

“‘ထိုသူတို့၏တန်ခိုးသည် လူတို့ကို ငါးလကြာအောင် နာကျင်စေရန်ဖြစ်၏။’ ထိုအတိုင်းပင် သူတို့၏ အပ်နှင်းခြင်းသည် ဆက်လက်ခဲ့သည်။ အစဉ်မပြတ် လုယက်ဖျက်ဆီးမှုများအားဖြင့် ညှဉ်းဆဲရန်ဖြစ်သော်လည်း၊ နိုင်ငံရေးအရ သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မဟုတ်။ ‘ငါးလ’ ဟူသည် တစ်လလျှင် ရက်သုံးဆယ်ဖြင့်တွက်လျှင် ရက်တစ်ရာငါးဆယ် ဖြစ်သည်။ ထိုရက်များသည် သင်္ကေတဆန်သောကြောင့် နှစ်တစ်ရာငါးဆယ်ကို ဆိုလိုသည်။ အေဒီ ၁၂၉၉ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၂၇ ရက်မှ စတင်တွက်လျှင် နှစ်တစ်ရာငါးဆယ်သည် ၁၄၄၉ ခုနှစ်သို့ ရောက်သည်။ ထိုကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် တူရကီတို့သည် ဂရိအင်ပါယာနှင့် မရပ်မနားနီးပါးသော စစ်ပွဲအတွင်း ပါဝင်နေခဲ့ကြသော်လည်း၊ ထိုအင်ပါယာကိုမူ မအောင်နိုင်ခဲ့ကြ။ သူတို့သည် ဂရိပြည်နယ်အများအပြားကို သိမ်းယူကာ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ကြသော်လည်း၊ ကွန်စတန်တီနိုပယ်၌ ဂရိတို့၏ လွတ်လပ်ရေးသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ၁၄၄၉ ခုနှစ်၊ ထိုနှစ်တစ်ရာငါးဆယ်၏ အဆုံးသတ်၌ ပြောင်းလဲမှုတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ထိုသမိုင်းကို နောက်ဆက်တွဲ တံပိုးအောက်တွင် တွေ့ရလိမ့်မည်။” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 505–507.

ယူရိယား စမစ်သည် ယောရှိယ လစ်ချ်၏ တစ်ရာငါးဆယ်နှစ်ဆိုင်ရာ တွက်ချက်မှုကို ကိုးကားထားပြီး၊ ထိုကာလပြီးဆုံးသောအခါ နောက်တံပိုးတွင် ဖော်ပြထားသော သုံးရာကိုးဆယ့်တစ်နှစ်နှင့် ဆယ့်ငါးရက်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ အစပြုချက်တစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အချိန်ပရောဖက်ပြုချက် နှစ်ရပ် အပြန်အလှန် ဆက်နွှယ်နေသည့် ဤအရာနှစ်ခုနှင့် ပတ်သက်၍ လစ်ချ်၏ ခန့်မှန်းချက်အပေါ် မှတ်ချက်ပြုရာတွင် Sister White သည် အောက်ပါအတိုင်း မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သည်။

“၁၈၄၀ ခုနှစ်တွင် ပရောဖက်ပြုချက်၏ ထူးခြားသော ပြည့်စုံခြင်းတစ်ခုက အများပြည်သူတို့အကြား ကျယ်ပြန့်သော စိတ်ဝင်စားမှုကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သည်။ ထိုမတိုင်မီ နှစ်နှစ်က၊ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းကို ဟောပြောနေသော အဓိကဓမ္မဆရာများအနက် တစ်ဦးဖြစ်သော Josiah Litch သည် ဩဗာဒိတ်ကျမ်း ၉ အကြောင်း ဖော်ပြရှင်းလင်းချက်တစ်စောင်ကို ထုတ်ဝေခဲ့ပြီး၊ Ottoman Empire ၏ ကျဆုံးခြင်းကို ကြိုတင်ဟောကိန်းထုတ်ခဲ့သည်။ သူ၏တွက်ချက်မှုများအရ၊ ဤအာဏာသည်... ၁၈၄၀ ခုနှစ်၊ ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ဖြုတ်ချခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် Constantinople ရှိ Ottoman အာဏာသည် ကျိုးပျက်သွားလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ရသည်။ ထို့ပြင် ဤအမှုသည် အမှန်တကယ် ထိုသို့ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ်ယုံကြည်သည်။”

“သတ်မှတ်ထားသော အချိန်အတိအကျ၌ တူရကီသည် မိမိ၏ သံအမတ်များမှတစ်ဆင့် ဥရောပ မဟာမိတ် အင်အားကြီးနိုင်ငံများ၏ ကာကွယ်မှုကို လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် ခရစ်ယာန်နိုင်ငံများ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ မိမိကိုယ်ကို ထားရှိခဲ့သည်။ ထိုဖြစ်ရပ်သည် ပရောဖက်ပြုချက်ကို အတိအကျ ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းကို သိရှိလာကြသောအခါ များစွာသော လူအုပ်ကြီးတို့သည် မီလာနှင့် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက လက်ခံအသုံးပြုခဲ့သော ပရောဖက်ပြုချက် အနက်ဖွင့်ဆိုခြင်း၏ မူများ မှန်ကန်ကြောင်း ယုံကြည်လာကြပြီး၊ အဒဗင့် လှုပ်ရှားမှုအား အံ့ဩဖွယ် အရှိန်အဟုန်တစ်ရပ် ပေးအပ်ခံခဲ့ရသည်။ ပညာရှိပြီး ရာထူးဂုဏ်သိက္ခာရှိသော လူတို့သည် မီလာနှင့် ပူးပေါင်းကာ သူ၏ အမြင်များကို ဟောပြောခြင်း၌လည်းကောင်း၊ ပုံနှိပ်ထုတ်ဝေခြင်း၌လည်းကောင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြပြီး၊ 1840 မှ 1844 အထိ ထိုအမှုတော်သည် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။” The Great Controversy, 334, 335.

ပထမနှင့် ဒုတိယအမင်္ဂလာတို့သည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်နွှယ်နေသော အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်နှစ်ခုအားဖြင့် ချိတ်ဆက်ထားကြသည်။ ပထမအမင်္ဂလာသည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၏ ပုံရိပ်ဖော်ပြချက်တစ်ခုဖြင့် စတင်ပြီး၊ ဒုတိယအမင်္ဂလာသည်လည်း တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၏ ပုံရိပ်ဖော်ပြချက်တစ်ခုဖြစ်သော ၁၈၄၀ ပြည့်နှစ် ဩဂုတ် ၁၁ ရက်၏ သမိုင်းမှ ၁၈၄၄ ပြည့်နှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်တွင် သတ္တမတံပိုး မှုတ်သံတော်မူသည်အထိသော သမိုင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ အစနှင့် အဆုံးတို့သည် အာလဖနှင့် ဩမေဂ၏ လက်မှတ်ကို ဆောင်ထားကြသည်။ အကြောင်းမှာ ခရစ်တော်သည် ပဋိညာဉ်တရားကို တစ်ပတ်ကြာ အတည်ပြုတော်မူခဲ့သော သမိုင်းတွင်ကဲ့သို့ပင်၊ ထိုကာလသည် အပိုင်းနှစ်ပိုင်းအဖြစ် ခွဲခြားထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပထမကာလသည် ပထမ မိုဟာမက်နှင့် စတင်၍ ဒုတိယ မိုဟာမက်နှင့် အဆုံးသတ်သည်။ ဒုတိယကာလသည် “ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ရှိသော ရွှေအလှူပူဇော်ရာယဇ်ပလ္လင်၏ ဦးချိုလေးချောင်းမှ ထွက်လာသော အသံတော်” ဖြင့် စတင်ပြီး၊ “ကောင်းကင်နှင့် ထိုအထဲ၌ရှိသမျှသောအရာတို့ကိုလည်းကောင်း၊ မြေကြီးနှင့် ထိုအထဲ၌ရှိသမျှသောအရာတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ပင်လယ်နှင့် ထိုအထဲ၌ရှိသမျှသောအရာတို့ကိုလည်းကောင်း ဖန်ဆင်းတော်မူသော၊ ကာလအစဉ်အမြဲ အသက်ရှင်တော်မူသောသူအားတိုင်တည်၍၊ အချိန်မရှိတော့ဟု” ကျိန်ဆိုတော်မူသော ခရစ်တော်၏ “အသံတော်” ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤလေ့လာမှုကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်ဖော်ပြသွားမည်။

“ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်၏ အတိတ်ခရီးစဉ်ကြီးမားသော သမိုင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ သံသယကို ဖြစ်ပေါ်စေရန် စာတန်သည် စိတ်အတွင်း၌ နိုးဆွနိုင်သမျှသော မေးခွန်းမဆို သူ၏ စာတန်ဆန်သော ဘုန်းတန်ခိုးရှင်အား နှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်အားလည်း ပြစ်မှားရာရောက်၏။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာသို့ တန်ခိုးနှင့် ကြီးမြတ်သော ဘုန်းအသရေဖြင့် သခင်ဘုရား မကြာမီ ကြွလာတော်မူမည့် သတင်းစကားသည် အမှန်တရားဖြစ်၏၊ ၁၈၄၀ ခုနှစ်တွင် ထိုကြေညာခြင်း၌ အသံများစွာ မြှောက်တင်ခဲ့ကြသည်။” Manuscript Releases, အတွဲ ၉, ၁၃၄။