ဒန်ယေလကျမ်း - တစ်ရာတစ်ဆယ့်ခြောက်ခုမြောက်

ယခင်ဆောင်းပါးတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေရမိ အခန်း ၅၀ ကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုကျမ်းပိုဒ်၌ ဗာဗုလုန်အပေါ် ကျရောက်မည့် တရားစီရင်ခြင်းသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေမှ စတင်ကာ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်းသည် ခရစ်တော်နောက်နှစ် ၇၀ တွင် ယေရုရှလင်မြို့ ဖျက်ဆီးခံရခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ထာဝရဘုရား၏ အပြစ်ဒဏ်ဆပ်ယူရာနေ့ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်နောက်နှစ် ၇၀ တွင် ရောမအင်ပါယာက ဆောင်ရွက်ခဲ့သော ယေရုရှလင်မြို့ဖျက်ဆီးခြင်းသည် နေဗုခဒ်နေဇာက ပြုလုပ်ခဲ့သော ယေရုရှလင်မြို့ဖျက်ဆီးခြင်းအားဖြင့် ပုံသဏ္ဍာန်တင် ကြိုတင်ပြထားပြီးဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်ခုပေါင်းစည်း၍ တုရုမြို့၏ ပြည့်တန်ဆာမိန်းမ—ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၇ ၏ ပြည့်တန်ဆာမိန်းမလည်း ဖြစ်သောသူ—အပေါ် အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်း၏ သက်သေ နှစ်ပါးကို ပေးခဲ့ကြသည်။

ယေရမိက မိန့်ကြားထားသည်မှာ၊ မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေမှ စတင်၍ ခေတ်သစ် ဗာဗုလုန်အပေါ် သခင်ဘုရား၏ လက်စားချေခြင်းသည် ပြည့်စုံလာသောအခါ၊ “ထိုနေ့ရက်များ၌လည်းကောင်း၊ ထိုအချိန်၌လည်းကောင်း၊ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဣသရေလ၏ အပြစ်ကို ရှာကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် မတွေ့ရကြလိမ့်မည်။ ယုဒ၏ အပြစ်များကိုလည်း ရှာကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် မတွေ့ရကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် ငါထိန်းသိမ်းထားသောသူတို့ကို ခွင့်လွှတ်မည်” ဟု ဆိုထားသည်။ ထိုနေ့ရက်များ၌ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းသည် အပြီးသတ်ပြည့်စုံနှင့်ပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။

အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်းသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၈ ၏ ဒုတိယအသံဖြင့် စတင်သည်။ ထိုအသံသည် ယောက်ျားမိန်းမတို့အား ဗာဗုလုန်မှ ထွက်ပြေးကြရန် ခေါ်ဆို၏။ ယေရမိကလည်း “သူတို့၏နေ့ရောက်ပြီ၊ သူတို့ကို အလည်လာစစ်ဆေးမည့်အချိန်ရောက်ပြီ။ ဗာဗုလုန်ပြည်မှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာသူတို့၏အသံသည် ဇိအုန်၌ ငါတို့ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ ဒဏ်ခတ်တော်မူခြင်းကို၊ ကိုယ်တော်၏ ဗိမာန်တော်အတွက် လက်စားချေတော်မူခြင်းကို ကြေညာရန် ဖြစ်၏။ ဗာဗုလုန်ကို ဆန့်ကျင်၍ လေးသမားတို့ကို စုဝေးခေါ်ကြလော့။ လေးကို တင်သူအပေါင်းတို့၊ ၎င်းကို ဝန်းရံ၍ တပ်ချကြလော့။ ၎င်းထဲမှ တစ်ယောက်မျှ မလွတ်မြောက်စေနှင့်။ သူမ၏အမှုအတိုင်း သူမအား ပြန်ပေးချေလော့။ သူမပြုခဲ့သမျှအတိုင်း သူမအား ပြုကြလော့” ဟုဆိုသည်။ သူမ၏တရားစီရင်ခြင်းကို “လေးသမားတို့” က ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ကျမ်းစာတော်များ၌ လေးသမားအကြောင်းကို ပထမဆုံး ရည်ညွှန်းထားခြင်းမှာ ဣရှမေလနှင့် ပတ်သက်၍ ဖြစ်သည်။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းဆယ့်တစ်တွင် ဖော်ပြထားသော “ကြီးမားသော မြေငလျင်၏ အချိန်” သည် မကြာမီ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ ထွက်ပေါ်လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေမှ စတင်သော ရောမ၏ ပြည့်တန်ဆာအပေါ် အမှုဆောင်သော တရားစီရင်ခြင်း၏ အစကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ ထို “အချိန်” အတွင်း၌ “တတိယဘေးသည် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာ၏။ ထို့နောက် သတ္တမကောင်းကင်တမန်သည် တံပိုးမှုတ်လေ၏။” တတိယဘေးသည် သတ္တမတံပိုးဖြစ်သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ အာဏာတံဆိပ်ဖြစ်သော (တနင်္ဂနွေနေ့ ဝတ်ပြုခြင်း) ကို အတင်းအကျပ် ပြဋ္ဌာန်းသောသူများနှင့် ဘုရားသခင်၏ အာဏာတံဆိပ်ဖြစ်သော (ဥပုသ်နေ့ ဝတ်ပြုခြင်း) ကို ထိန်းသိမ်းကိုင်စွဲသောသူများကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သောသူများအပေါ် ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်စေရန် အစ္စလာမ်၏ လေးသမားတို့ကို အသုံးပြုသည်။

လုကာ အခန်း ၂၁ တွင် ယေရှုသည် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ဗိမာန်တော်၏ ဖျက်ဆီးခြင်းအကြောင်းကို တပည့်များ၏ မေးခွန်းများအား ဖြေကြားစဉ်၊ နောက်ဆုံးကာလတို့၏ သမိုင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသော သမိုင်းဆိုင်ရာ ဇာတ်ကြောင်းတစ်ရပ်ကို ပေးထားသည်။ ကိုယ်တော်သည် “အပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခြင်း၏ နေ့ရက်များ” ကို ကိုးကားဖော်ပြတော်မူသည်။ ထိုအရာသည် မေရှိယအဖြစ် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်ရွက်မှု၏ မရှိမဖြစ်သော ပရောဖက်ဆန်ဆန် လက္ခဏာတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ နာဇရက်မြို့ရှိ အသင်းတော်၌ ပရောဖက် ဟေရှာယထံမှ ဖတ်ကြားကာ မိမိ၏ အမှုတော်စတင်ကြောင်း ကြေညာချက်တွင် ကိုယ်တော်ကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ နာဇရက်၌ ပြုခဲ့သော ထိုကြေညာချက်နှင့် ဟေရှာယထံမှ ယူထားသော ထိုကျမ်းပိုဒ်သည် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကိုသာမက၊ ကိုယ်တော်၏ တပည့်များ၏ သတင်းစကားကိုလည်း ကိုယ်စားပြုပြီး၊ အထူးသဖြင့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင် အဖွဲ့လှုပ်ရှားမှု၏ အလုပ်တော်နှင့် အမှုတော်ကိုလည်း ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။

ယေဇကျေလ အခန်း ၉ တွင် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းခံရသော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သည် အသင်းတော်အတွင်းနှင့် လောက၌ရှိသော အပြစ်များကြောင့် ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေကြသူများဖြစ်ကြသည်။ “ထာဝရဘုရား၏ နှစ်တော်ကာလနှင့် ငါတို့ဘုရား၏ အပြစ်ဒဏ်ပေးရာနေ့” သည် ဇိအုန်၌ ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေကြသူတို့ သက်သာခြင်းကို ခံရ၍ “ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ သစ်ပင်များ” ဖြစ်လာကာ “ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေရန်” ဖြစ်သော အချိန်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား “ထိုနေ့ရက်များ၌၎င်း၊ ထိုအချိန်၌၎င်း၊ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဣသရေလ၏ အပြစ်ကို ရှာဖွေကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် မတွေ့ရ” ဟု ဆိုထားသကဲ့သို့၊ သူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ ဘုန်းတော်ကို ထင်ရှားစေကြသည်။ ငိုကြွေးမြည်တမ်းနေကြသူများသည် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းခံရပြီးသူများဖြစ်ကြ၍၊ သူတို့သည် “ရှေးဟောင်းပျက်စီးရာများကို တည်ဆောက်ကြလိမ့်မည်” ဟူသောသူများ၊ “အရင်က ပျက်စီးရာများကို ပြန်လည်ထူထောင်ကြလိမ့်မည်” ဟူသောသူများဖြစ်သကဲ့သို့၊ “မျိုးဆက်များစွာကတည်းက ပျက်စီးလျက်ရှိသော မြို့များကို ပြုပြင်ကြလိမ့်မည်” ဟူသောသူများလည်း ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ကို “ထာဝရဘုရား၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များ” ဟု အမည်ပေးကြလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ လူတို့သည် သူတို့ကို “ငါတို့ဘုရား၏ အမှုတော်ဆောင်များ” ဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်။

တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် ကြီးမားသော မြေငလျင်၏ အချိန်ကာလ၌ သူတို့ကို အလံတိုင်အဖြစ် မြှောက်တင်သောအခါ “လူမျိုးအပေါင်းတို့ရှေ့တွင် ပေါ်ထွက်လာ” ရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းခံရသည်၊ အကြောင်းမူကား “မြေကြီးသည် မိမိ၏ အဖူးကို ထုတ်ပေးသကဲ့သို့၎င်း၊ ဥယျာဉ်သည် ထိုအထဲ၌ စိုက်ပျိုးထားသော အရာတို့ကို ပေါက်ထွက်စေသကဲ့သို့၎င်း၊ ထိုနည်းတူ အရှင်ထာဝရဘုရားသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်းနှင့် ချီးမွမ်းခြင်းကို ပေါ်ထွက်စေလိမ့်မည်” ဟု ဆိုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့ကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်းသည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁ ရက်နေ့၌ နောက်မိုး ရောက်ရှိလာသောအချိန်မှ စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ၌ပင် မြေ၏ အဖူးတို့သည် ထုတ်ပေးခြင်းခံရကြသည်။ အဖူးတို့ ပေါက်ထွက်သော အချိန်ကို ဟေရှာယက ဖော်ပြထားသည်။

“အရှေ့လေ၏နေ့” ဟူသော၊ ကိုယ်တော်၏ “ကြမ်းတမ်းသောလေ” ကို “တားဆီးတော်မူ” သောနေ့၌၊ မိုးကို “အတန်အသင့်” ချိန်ညှိထားသောအခါ အဖူးများ၏ “ပေါက်ထွက်ခြင်း” သည် စတင်လိမ့်မည်။ “တားဆီးတော်မူ” ဟူသည်မှာ ချုပ်ထိန်းထားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၇ ၌ ဖော်ပြထားသော ကောင်းကင်တမန်လေးပါးက လေ လေးပါးကို ချုပ်ထိန်းထားကြသောအခါ၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းသည် စတင်သည်။ ထိုအချိန်၌ နောက်မိုးသည် “ဖြန်းလောင်း” ခြင်းကို အတန်အသင့်ဖြင့် စတင်လေသည်၊ အကြောင်းမူကား အဆိုပါ ဝါကျရှိ “အတိုင်းအတာ” ဟူသော စကားလုံးသည် အတန်အသင့်ကို ဆိုလိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်း ကာလအစတွင် နောက်မိုးသည် အတိုင်းအတာနှင့် ချိန်ညှိထားသော်လည်း၊ ထိုကာလအဆုံး၌မူ အတိုင်းအတာမရှိဘဲ ဖြစ်လိမ့်မည်။

နောက်မိုး၏ စမ်းသပ်ကာလနှင့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့ကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်းသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ သွန်းလောင်းခြင်းကို တိုင်းတာခြင်းနှင့်အတူ စတင်သည်။ အကြောင်းမှာ ဂျုံနှင့် ပေါင်းပင်တို့သည် ရိတ်သိမ်းချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မိုးသည် အုပ်စုနှစ်ရပ်လုံးကို ရင့်ကျက်စေ၏။ ထို့နောက် စမ်းသပ်ကာလ၏ အဆုံးတွင် ဂျုံနှင့် ပေါင်းပင်တို့ကို ခွဲခြားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအခါ ဂျုံသည် “God နှင့်အတူ အလုပ်လုပ်သော လုပ်သားများဖြစ်ရခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို အတွေ့အကြုံအားဖြင့် သိလာကြလိမ့်မည်။” ထိုအခါ သူတို့သည် “ခရစ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်ရွက်ခြင်း၌ ပြည့်စုံသော၊ စိတ်နှလုံးတစ်ခုလုံးဖြင့် အပ်နှံထားသော သန့်ရှင်းခြင်း” ကို ရရှိကြမည်ဖြစ်၍၊ “ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ဝိညာဉ်တော်ကို အကန့်အသတ်မရှိ သွန်းလောင်းတော်မူခြင်းအားဖြင့် ထိုအချက်ကို အသိအမှတ်ပြုတော်မူလိမ့်မည်။”

“အရှေ့လေကြမ်း၏နေ့” သည် ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ လက်စားချေတော်မူရာနေ့ကို ဖော်ထုတ်ပြသော သတင်းစကားနှင့် ဆန့်ကျင်၍ နောက်မိုးသွန်းကာလ၏ အတုအယောင် “ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် လုံခြုံခြင်း” သတင်းစကားအပေါ် ဟဗက္ကုတ်၏ အငြင်းပွားမှုသည် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် အပင်များသည်—ဂျုံပင်များနှင့် ဆူးပင်များ နှစ်မျိုးစလုံး—မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၏ တရားစီရင်ခြင်း၌ မိမိတို့ဖော်ပြရမည့် အသီးကို ထုတ်ဆောင်ရန် အဖူးထွက်စပြုခဲ့ကြသည်။

အုပ်စုတစ်စုသည် ယေဇကျေလ အခန်း ၈ တွင် နေကို ဦးညွှတ်ကိုးကွယ်ကြပြီး၊ အခြားအုပ်စုသည် ယေဇကျေလ အခန်း ၉ တွင် ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ခံယူကြသည်။ လုကာ အခန်း ၂၁ တွင် ခရစ်တော်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြနေတော်မူပြီး၊ ကမ္ဘာမြေသမိုင်း၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ကို အမှတ်အသားပြုသော နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ရပ်ကို ထင်ရှားစေတော်မူသည်။ ခရစ်ယာန်တို့သည် ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းမှ ထွက်ပြေးနိုင်ရန် အသိအမှတ်ပြုရမည့် နိမိတ်လက္ခဏာကိုလည်း တော်မူသည်။

ယေရှုသည် “line upon line” ဟူသကဲ့သို့၊ ထိုနိမိတ်လက္ခဏာ၏ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာများကို ထပ်မံဖော်ထုတ်ပြခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်၏ စကားတော်များကို လုကာကသာ မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ မဿဲနှင့် မာကုတို့ကလည်း မှတ်တမ်းတင်ထားကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“လက်စားချေခြင်း၏နေ့ရက်များ” ၏ နောက်ဆုံးနှင့် စုံလင်သော ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်သည့် နောက်ဆုံးဘေးဒဏ် ခုနစ်ပါးသည် လူအမျိုးအစား နှစ်စုအပေါ်တွင် ကျရောက်၍ ပြီးမြောက်မလာမီ၊ နိုင်ငံအပေါင်းတို့အတွင်း၌ နိုင်ငံတော်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောကြား၍ ကြေညာရမည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေကာလတွင်၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သောသူတို့ကို အလံသဖွယ် မြှောက်တင်တော်မူသောအခါ၊ ထိုဧဝံဂေလိသတင်းစကားကို လူမျိုးတကာတို့အား ပေးအပ်သည်။ “လက်စားချေခြင်း၏နေ့ရက်များ” ဟူသည်မှာ ဗာဗုလုန် ပြည့်တန်ဆာမ၏ အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ တရားစီရင်မှုကာလကို ကိုယ်စားပြုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုကာလသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေဥပဒေဖြင့် စတင်ကာ Michael သည် ထတော်မူ၍ လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ကာလပိတ်သိမ်းသည့်အချိန်၌ အဆုံးသတ်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို နောက်ဆုံးဘေးဒဏ် ခုနစ်ပါးအတွင်း သွန်းလောင်းတော်မူသည်။

ကာလအပိုင်းအခြားသည် မာကုက သတ်မှတ်ဖော်ပြသော “နာရီ” ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် “ကြီးစွာသော မြေငလျင်” ၏ “နာရီ” လည်း ဖြစ်ပြီး၊ ရှင်ဘုရင်ဆယ်ပါးတို့က မိမိတို့၏ သတ္တမမြောက်နိုင်ငံကို ပေါပ်အာဏာထံ ပေးအပ်ရန် သဘောတူကြသော “နာရီ” လည်း ဖြစ်၏။ လူမျိုးအပေါင်းတို့ထံ ကြေညာထုတ်ဝေသော ဧဝံဂေလိတရားကို နောက်ဆုံးသော ဝိညာဉ်တစ်ပါးက လက်ခံပြီးသောအခါ၊ ကရုဏာကာလ ပိတ်သိမ်းလျက်၊ ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်သည် ကရုဏာမရှိဘဲ သွန်းလောင်းခြင်းခံရ၏။ ထိုကာလအပိုင်းအခြားသည် အမှတ်တံဆိပ်တော်ကို မြှောက်တင်စဉ် ဧဝံဂေလိတရားကို လူမျိုးအပေါင်းတို့ထံ ကြွေးကြော်ခြင်းဖြင့် စတင်ပြီး၊ အမှတ်တံဆိပ်တော်အားဖြင့် ကြေညာဟောပြော၍ ထုတ်ဝေသော ဧဝံဂေလိသတင်းစကားကို နောက်ဆုံးသော လူတစ်ဦးက တုံ့ပြန်သောအခါ အဆုံးသတ်၏။ ထိုကာလအပိုင်းအခြားသည် “လက်စားချေခြင်း၏ နေ့ရက်များ” ဖြစ်၏။

လုကာခရစ်ဝင်၊ အခန်း နှစ်ဆယ့်တစ်တွင်၊ ယေရှုသည် ထိုသမိုင်းကာလကို တိတိကျကျ ညွှန်ပြတော်မူသည်။ အကြောင်းမှာ ကိုယ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်း မတိုင်မီ မသေဆုံးကြမည့် နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ကို ကိုယ်တော် သတ်မှတ်ဖော်ပြတော်မူခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ရပ်ကို ဖော်ပြတော်မူသည်။ ထိုနိမိတ်လက္ခဏာမှာ ပရောဖက် ဒံယေလ ပြောကြားခဲ့သော ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဖြစ်စေသော ရွံရှာဖွယ်အမှုအရာဖြစ်သည်။ ထိုနိမိတ်လက္ခဏာမှာ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဖြစ်စေသော ရွံရှာဖွယ်အမှုအရာသည် “သန့်ရှင်းရာဌာန” ၌ ရပ်လျက်ရှိသောအခါ ဖြစ်ပြီး၊ “မရပ်သင့်သော အရပ်၌” ရပ်လျက်ရှိသောအခါလည်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်သည်လည်း ယေရုရှလင်မြို့ကို “စစ်တပ်များဖြင့် ဝိုင်းရံထားသော” အချိန်ဖြစ်သည်။

ခရစ်နှစ် ၆၆ တွင် စက်တီယုစ်က ယေရုရှလင်မြို့ကို စစ်တပ်များဖြင့် ဝိုင်းပတ်သောအခါ၊ ယေရုရှလင်ရှိ ခရစ်ယာန်များသည် မြို့မှ ထွက်ပြေးကြသည်။ စစ္စတာ ဝှိုက်ကလည်း နောက်ဆုံးတွင် ခရစ်နှစ် ၇၀ ၌ အဆုံးသတ်သွားသော ထိုဖျက်ဆီးခြင်းအတွင်း ခရစ်ယာန်တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မသေဆုံးခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ စက်တီယုစ်သည် ဝိုင်းရံမှုကို စတင်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် အကြောင်းရင်းကို ပေါ်ပေါက်စွာ မသိရသေးသည့် အခြေအနေတွင် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မြို့အတွင်းရှိ ခရစ်ယာန်များသည် ထိုနိမိတ်လက္ခဏာနှင့် ဆက်စပ်သော သတိပေးချက်နှင့်အညီ ထွက်ပြေးခဲ့ကြသည်။ ခရစ်နှစ် ၇၀ တွင် တိတုစ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ဝိုင်းရံမှုကို ဆောင်ရွက်ခြင်းအားဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ပြီးဆုံးစေခဲ့သည်။ စက်တီယုစ်၏ ဝိုင်းရံမှုသည် ပထမ ယုဒ-ရောမစစ်ပွဲဟု ခေါ်ဆိုကြသည့် စစ်ပွဲ၏ အစဖြစ်ပြီး၊ တိတုစ်က ဆောင်ရွက်ခဲ့သော ဝိုင်းရံမှုနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းသည် ပထမ ယုဒ-ရောမစစ်ပွဲ၏ အဆုံးဖြစ်သည်။

သမိုင်းတစ်ရပ်လုံးသည် သုံးနှစ်ခွဲ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး၊ ဝိုင်းထားခြင်းတစ်ရပ်ဖြင့် စတင်ကာ ဝိုင်းထားခြင်းတစ်ရပ်ဖြင့်ပင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ထိုအစပြုချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးအတွက် နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ရပ် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထိုသမိုင်းကို ခရစ်တော်က “ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ဒဏ်ပေးတော်မူသောနေ့ရက်များ” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာသည် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ဆောင်ရွက်ခြင်းအတွင်း ကိုယ်တော် ခွဲခြားဖော်ထုတ်ရမည့် သီးသန့်အချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ထိုနေ့ရက်များသည် မကြာမီရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေမှ စတင်ကာ လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းသည့်အချိန်တွင် အဆုံးသတ်သော ရောမ၏ ပြည့်တန်ဆာမအပေါ် အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဗာဗုလုန်၏ ပြည့်တန်ဆာမအပေါ် အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်း၏ အစတွင်၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့သည် နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ရပ်ဖြစ်သော အလံတော်အဖြစ် မြှောက်ထူခြင်းခံရကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အခြားသိုးစုသည် ထိုနိမိတ်လက္ခဏာကို မြင်သောအခါ၊ ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းအားဖြင့် ပုံဆောင်ထားသော ဗာဗုလုန်မြို့ထဲမှ ထွက်ပြေးကြရမည်။

နောက်ဆောင်းပါးတွင် လုကာ အခန်း ၂၁ ကို ဆက်လက်သုံးသပ်ကြမည်။