ဆစ်စတာ ဝှိုက်သည် မကြာမီ ထုတ်ပြန်လာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေကို၊ ခရစ်နှစ် ၆၆ ခုနှစ်တွင် ရောမစစ်တပ်များက ယေရုရှလင်မြို့ကို ဝိုင်းရံခဲ့ခြင်းအားဖြင့် ပုံဆောင်ကြိုတင်ဖော်ပြထားသော “နိမိတ်” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုသို့ပြုရာတွင် မြင်ရသော်လည်း မမြင်သော မျက်စိရှိသူများနှင့် ကြားရသော်လည်း မကြားသော နားရှိသူများဖြစ်သော လူတန်းစားတစ်ရပ်ကိုလည်း သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ထားသည်။
“အနန္တကာလသည် ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့တွင် ပြန့်နှံ့လျက်ရှိ၏။ ကာရံကာသည် မကြာမီ ဖယ်ရှား၍ ပေါ်လွင်စေရန်ရှိ၏။ ဤသို့သော လေးနက်၍ တာဝန်ကြီးမားသော အနေအထားကို ယူဆောင်ထားသော ကျွန်ုပ်တို့သည်၊ ကျွန်ုပ်တို့ပတ်ဝန်းကျင်၌ ဝိညာဉ်များ ပျက်စီးလျက်ရှိစဉ်တွင်၊ ကိုယ်ကျိုးအတွက် သက်သာချမ်းသာမှုကို ချစ်မြတ်နိုးစွာ ဆုပ်ကိုင်လျက်၊ အဘယ်အမှုကို ပြုလျက်ရှိကြသနည်း၊ အဘယ်အရာကို စဉ်းစားလျက်ရှိကြသနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးသားများသည် အလွန်အမင်း ခဲယဉ်းမသိမသာ ဖြစ်သွားပြီလော။ အခြားသူတို့၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် ကျွန်ုပ်တို့၌ ပြုရန်အမှုတစ်ရပ် ရှိသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မခံစားနိုင်ကြသလော၊ မနားလည်နိုင်ကြသလော။ ညီအစ်ကိုတို့၊ မျက်စိရှိသော်လည်း မမြင်၊ နားရှိသော်လည်း မကြားသော အမျိုးအစားထဲက သင်တို့သည် ပါဝင်ကြသလော။ ဘုရားသခင်သည် မိမိအလိုတော်ကို သိကျွမ်းခြင်းအား သင်တို့အား ပေးတော်မူခဲ့သည်မှာ အချည်းနှီးဖြစ်သလော။ သင်တို့ထံ သတိပေးချက်ပြီး သတိပေးချက်ကို ပို့တော်မူခဲ့သည်မှာ အချည်းနှီးဖြစ်သလော။ မြေကြီးပေါ်သို့ မကြာမီ ကျရောက်လာမည့်အရာများနှင့်စပ်လျဉ်းသော ထာဝရသမ္မာတရား၏ ကြေညာချက်များကို သင်တို့ ယုံကြည်ကြသလော၊ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများသည် လူများအပေါ်တွင် ဆွဲမိုးလျက်ရှိသည်ကို သင်တို့ ယုံကြည်ကြသလော၊ ထိုသို့ဖြစ်နေသော်လည်း သင်တို့သည် သက်သာစွာ ထိုင်နေ၍၊ ပျင်းရိ၍၊ သတိမမူဘဲ၍၊ ပျော်ရွှင်မှုကို ချစ်မြတ်နိုးလျက် နေနိုင်သေးသလော။”
“ယခုအချိန်သည် ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် မိမိတို့၏ချစ်ခင်စိတ်ကို လောက၌ ချိတ်ဆက်ထားရန် သို့မဟုတ် မိမိတို့၏ဘဏ္ဍာကို လောက၌ စုဆောင်းသိမ်းဆည်းထားရန် အချိန်မဟုတ်။ အစောပိုင်းတပည့်တော်တို့ကဲ့သို့ပင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် လူမနေသော၊ တစ်ကိုယ်တည်းဆန်သော အရပ်များ၌ ခိုလှုံရာကို ရှာဖွေရန် အတင်းအကျပ်ဖြစ်ရမည့်အချိန်သည် မဝေးတော့ပါ။ ရောမစစ်တပ်များက ယေရုရှလင်မြို့ကို ဝိုင်းထားခြင်းသည် ယုဒပြည်ရှိ ခရစ်ယာန်များအတွက် ထွက်ပြေးရန် အချက်ပေးသင်္ကေတဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ ဥပုသ်နေ့ကို အတည်ပြုအင်အားဖြင့် ခိုင်းစေသော အမိန့်တော်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏နိုင်ငံက အာဏာကို လက်ခံယူခြင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သတိပေးချက်တစ်ရပ် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအခါ၌ မြို့ကြီးများကို စွန့်ခွာ၍၊ ထို့နောက် မြို့ငယ်များကိုပါ စွန့်ခွာပြီး တောင်တန်းများအတွင်းရှိ သီးခြားဆိတ်ငြိမ်ရာနေအိမ်များသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ရန် ပြင်ဆင်ရမည့် အချိန်ဖြစ်လိမ့်မည်။” Testimonies, volume 5, 464.
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ မကြာမီပေါ်ပေါက်လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသည် “တောင်တန်းများအကြား သီးခြားတိတ်ဆိတ်သော အရပ်များရှိ အနားယူရာနေအိမ်များသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ရန်အတွက် မြို့ကြီးများမှ ထွက်ခွာပြီး၊ ထို့နောက် မြို့ငယ်များမှလည်း ထွက်ခွာရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ရမည့်” သတိပေးအချက်ပြ (နိမိတ်လက္ခဏာ) ဖြစ်သည်။ Laodicean Adventism သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအတွင်းရှိ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေဆိုင်ရာ အကျပ်အတည်းက The Great Controversy တွင် ဖော်ပြထားသော “နိမိတ်လက္ခဏာ” ကို ပြည့်စုံစေသည်ကို အများအားဖြင့် မသိနားမလည်သေးပေ။ ယင်းကို သုံးနှစ်ခွဲ၏ အစပိုင်းတွင် ပေါ်ထွန်းသော “နိမိတ်လက္ခဏာ” ဖြင့် ပုံဆောင်ပြထားသည်။ အေဒီ 66 ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ယေရုရှလင်မြို့၏ ပထမဆုံး ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်း၌ ပြည့်စုံခဲ့သော “နိမိတ်လက္ခဏာ” သည်လည်း မကြာမီပေါ်ပေါက်လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအချိန်၌ မြှောက်တင်ထားသော “အလံတော်” ကို ပုံဆောင်လျက်ရှိသည်။
ယေရုရှလင်မြို့၏ အမှန်တကယ်ဖျက်ဆီးခြင်းကို အေဒီ ၇၀ ခုနှစ်တွင် တိတုက ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး၊ တိတု၏ ဝိုင်းရံမှုကိုလည်း အေဒီ ၆၆ ခုနှစ်ရှိ ဆက်စတိယု၏ ဝိုင်းရံမှု၌ ပထမဦးစွာ ပုံဆောင်ထားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ယေရှုသည် အရာတစ်ခု၏ အဆုံးကို အစအဦးတစ်ခုအားဖြင့် အစဉ်ပုံဖော်တော်မူသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယေရှုပေးတော်မူခဲ့သော ထွက်ပြေးရန် “နိမိတ်လက္ခဏာ” သည် တိတု၏ ဝိုင်းရံမှုမဟုတ်ဘဲ၊ ဆက်စတိယု၏ အစဝိုင်းရံမှုဖြစ်သည်။ တစ်ခုမှာ အစ၌ရှိသော ဝိုင်းရံမှုဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ခုမှာ အဆုံး၌ရှိသော ဝိုင်းရံမှုဖြစ်သည်။
“ယေရုရှလင်မြို့ ဖျက်ဆီးခံရသောအခါ ခရစ်ယာန်တစ်ဦးမျှ မပျက်စီးခဲ့။ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏တပည့်တော်တို့အား သတိပေးချက်ကို ပေးထားတော်မူပြီးဖြစ်၍၊ ကိုယ်တော်၏စကားကို ယုံကြည်သောသူအပေါင်းတို့သည် ကတိပေးထားသော အမှတ်လက္ခဏာကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ယေရှုက ‘သင်တို့သည် ယေရုရှလင်မြို့ကို စစ်တပ်တို့ ဝိုင်းရံထားသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ၎င်း၏ ပျက်စီးခြင်း နီးပြီဟု သိကြလော့။ ထိုအခါ ယုဒပြည်၌ ရှိသောသူတို့သည် တောင်များသို့ ပြေးကြစေ။ မြို့အလယ်၌ ရှိသောသူတို့လည်း ထွက်သွားကြစေ’ ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ လုကာ ၂၁:၂၀၊ ၂၁။ စက်တီယုစ်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်ရှိ ရောမစစ်တပ်တို့က မြို့ကို ဝိုင်းရံပြီးနောက်၊ ချက်ချင်းတိုက်ခိုက်ရန် အရာရာအဆင်ပြေနေသကဲ့သို့ ထင်ရသောအချိန်တွင်ပင်၊ မမျှော်လင့်ဘဲ ဝိုင်းထားခြင်းကို ရုတ်တရက် စွန့်လွှတ်ခဲ့ကြသည်။ ဝိုင်းပတ်ခံထားရသူတို့သည် အောင်မြင်စွာ ခုခံနိုင်မည်ဟူသော မျှော်လင့်ချက်ကို ပျက်သုဉ်းလျက် လက်နက်ချရန် နီးကပ်နေကြချိန်၌၊ ရောမဗိုလ်ချုပ်သည် ထင်ရှားသော အကြောင်းပြချက်တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ မိမိ၏တပ်များကို ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ ကရုဏာပြည့်ဝသော အုပ်ထိန်းတော်မူခြင်းသည် မိမိ၏လူမျိုးတော်အကျိုးအတွက် အဖြစ်အပျက်များကို ညွှန်ကြားနေခဲ့သည်။ ကတိပေးထားသော အမှတ်လက္ခဏာကို စောင့်မျှော်နေသော ခရစ်ယာန်တို့အား ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ၊ ယခုအခါ ကယ်တင်ရှင်၏ သတိပေးချက်ကို နာခံလိုသူ အားလုံးအတွက် အခွင့်အလမ်းတစ်ရပ် ပေးအပ်ထားခဲ့သည်။ ဖြစ်ရပ်များကို ထိုသို့ ထိန်းချုပ်အုပ်စိုးတော်မူခဲ့သောကြောင့်၊ ယုဒလူမျိုးများလည်းကောင်း ရောမလူမျိုးများလည်းကောင်း ခရစ်ယာန်တို့၏ ထွက်ပြေးခြင်းကို တားဆီးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြ။ စက်တီယုစ် ဆုတ်ခွာသွားသောအခါ၊ ယေရုရှလင်မှ ယုဒလူမျိုးတို့သည် ထွက်ပြေး၍ သူ၏ ဆုတ်ခွာသည့် စစ်တပ်နောက်သို့ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ကြသည်။ ထိုသို့ နှစ်ဖက်တပ်များ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်နေရစဉ်တွင်၊ ခရစ်ယာန်တို့သည် မြို့မှ ထွက်ခွာရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့ကြသည်။ ထိုအချိန်တွင်လည်း၊ သူတို့ကို လမ်းတွင် တားဆီးဖမ်းဆီးရန် ကြိုးပမ်းနိုင်မည့် ရန်သူများမှ နိုင်ငံတစ်ဝန်းလုံး ကင်းရှင်းနေခဲ့သည်။ ဝိုင်းရံထားသော အချိန်၌၊ ယုဒလူမျိုးတို့သည် တဲတော်ပွဲကို ကျင်းပရန် ယေရုရှလင်၌ စုဝေးနေကြသဖြင့်၊ နယ်မြေအနှံ့ရှိ ခရစ်ယာန်တို့သည် အနှောင့်အယှက်မရှိဘဲ လွတ်မြောက်ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် နှောင့်နှေးမနေဘဲ ယော်ဒန်မြစ်အနောက်ဘက် မဟုတ်သော၊ ယော်ဒန်မြစ်အရှေ့ဘက် ပေရိအာပြည်၌ရှိသည့် ပယ်လလာမြို့တည်းဟူသော လုံခြုံရာနေရာသို့ ပြေးလွှားထွက်သွားကြသည်။” The Great Controversy, 30.
ခရစ်တော်သည် ထိုသမိုင်းခေတ်ရှိ ခရစ်ယာန်များအတွက် မှတ်တမ်းတင်ထားတော်မူခဲ့သော သတိပေး “နိမိတ်လက္ခဏာ” ကို အေဒီ ၆၆ ခုနှစ်တွင် စက်စတီးယုစ်က ယေရုရှလင်မြို့ကို ဝိုင်းရံခြင်းအားဖြင့် ပြည့်စုံစေခဲ့သော်လည်း၊ အေဒီ ၇၀ ခုနှစ်တွင် တိတုစ်၏ ဝိုင်းရံခြင်းကမူ ထွက်ပြေးရန် “နိမိတ်လက္ခဏာ” တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပေးခဲ့ပေ။ ထိုဝိုင်းရံခြင်းကာလ၌ မြို့ထဲတွင် ခရစ်ယာန်တစ်ဦးမျှ မကျန်ရှိတော့ဘဲ၊ ထိုနောက်ဆုံးဝိုင်းရံခြင်းက ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းသို့ ဦးတည်စေခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်မြို့ ဖျက်ဆီးခံရစဉ်တွင်လည်း “ခရစ်ယာန်တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မပျက်စီးခဲ့” ကြောင်း၊ အကြောင်းမူကား ခရစ်ယာန်များသည် ထိုသမိုင်းဖြစ်စဉ်၏ အစတွင်ပင် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“စေစတိယုနှင့် သူ၏စစ်တပ်ကို လိုက်လံဖိအားပေးနေသော ယုဒအင်အားစုများသည် သူတို့၏ နောက်တန်းပေါ်သို့ အလွန်ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်တိုက်ခိုက်သဖြင့်၊ ထိုသူတို့အား အလုံးစုံဖျက်ဆီးခြင်းသို့ပင် ရောက်စေနိုင်မည့် အန္တရာယ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ရောမတို့သည် မိမိတို့၏ ဆုတ်ခွာမှုကို အောင်မြင်စွာ ဆောင်ရွက်နိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲစွာ ကြိုးပမ်းရသည်။ ယုဒတို့မူ ဆုံးရှုံးမှုမရှိသလောက်ဖြင့် လွတ်မြောက်ခဲ့ကြပြီး၊ မိမိတို့ လုယူရရှိသော ပစ္စည်းများနှင့်အတူ အောင်ပွဲခံလျက် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ပြန်လာကြသည်။ သို့သော် ဤမြင်သာသော အောင်မြင်မှုသည် သူတို့အတွက် မကောင်းသောအရာသာ ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ယင်းသည် ရောမတို့ကို ဆန့်ကျင်၍ ခေါင်းမာစွာ တော်လှန်လိုသော စိတ်ဓာတ်ကို သူတို့အတွင်း နိုးဆွပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုစိတ်ဓာတ်က မကြာမီပင် အပြစ်ဒဏ်ခံရရန် ချမှတ်ထားသော မြို့အပေါ် ဖော်ပြ၍မကုန်နိုင်သော ဒုက္ခဆင်းရဲကို ကျရောက်စေခဲ့သည်။”
“တိတုက ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ပြန်လည်စတင်သောအခါ ယေရုရှလင်မြို့ပေါ်သို့ ကျရောက်ခဲ့သော ကပ်ဘေးအန္တရာယ်များသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ မြို့ကို ပသခါပွဲကာလ၌ ဝိုင်းရံထားခဲ့ရာ၊ ထိုအချိန်တွင် ယုဒလူမျိုး သန်းပေါင်းများစွာသည် မြို့ရိုးအတွင်း၌ စုဝေးလျက်ရှိကြ၏။” The Great Controversy, 31.
ခရီးရှည်တဲပွဲတော်သည် ခရစ်နှစ် ၆၆ ခုနှစ်မှ ခရစ်နှစ် ၇၀ ခုနှစ် ပသခါပွဲတော်တိုင်အောင် သုံးနှစ်ခွဲဖြစ်ပြီး၊ ပရောဖက်ပြုအဓိပ္ပာယ်အရ ထိုကာလသည် တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက် ဖြစ်သည်။ ခရစ်နှစ် ၆၆ မှ ၇၀ အထိ အယူမှားရောမသည် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် တပ်အစုကို နင်းချေဖျက်ဆီးခဲ့သကဲ့သို့၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းရောမလည်း ခရစ်နှစ် ၅၃၈ မှ ၁၇၉၈ အထိ လေးဆယ့်နှစ်လကြာ သန့်ရှင်းသောမြို့ကို နင်းချေခဲ့သည်။
သို့ရာတွင် ဗိမာန်တော်၏ပြင်ဘက်တရားရုံးကိုမူ ချန်ထား၍ မတိုင်းနှင့်။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုအရာကို အမျိုးသားတကာတို့အား ပေးအပ်ထားပြီးဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသောမြို့ကိုလည်း သူတို့သည် လေးဆယ့်နှစ်လပတ်လုံး နင်းချေလိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ် ၁၁:၂
ပဂန်ရောမနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာပိုင် ရောမ နှစ်မျိုးလုံးသည် ယေရုရှလင်မြို့ကို တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ် ရက် (နှစ်) ကြာ နင်းချေခဲ့ကြသဖြင့်၊ ယင်းက နောက်ဆုံးကာလ၏ ဝိညာဉ်ရေးရာ ယေရုရှလင်ကို ခေတ်သစ်ရောမက သင်္ကေတဆိုင်ရာ တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ် ရက်ကာလအတွင်း နင်းချေမည်ကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ထိုသင်္ကေတဆိုင်ရာ ကာလသည် သေစေသောဒဏ်ရာ ပြန်လည်ပျောက်ကင်းသည့်အခါ၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ စတင်မည်ဖြစ်သည်။
ထိုနောက် ငါသည် ထိုတိရစ္ဆာန်၏ ခေါင်းတစ်လုံးကို သေခြင်းသို့ဒဏ်ရာရသကဲ့သို့ မြင်ရ၏။ သို့ရာတွင် သူ၏ သေစေသောဒဏ်ရာသည် ပျောက်ကင်းသွား၏။ ထို့ကြောင့် လောကတစ်ခုလုံးသည် ထိုတိရစ္ဆာန်နောက်သို့ အံ့ဩချီးမွမ်းလျက် လိုက်သွားကြ၏။ တိရစ္ဆာန်အား အာဏာပေးသော နဂါးကိုလည်း ကိုးကွယ်ကြ၏။ ထိုတိရစ္ဆာန်ကိုလည်း ကိုးကွယ်၍၊ “တိရစ္ဆာန်နှင့် တူသောသူ မည်သူရှိသနည်း။ သူနှင့် စစ်တိုက်နိုင်သောသူ မည်သူရှိသနည်း” ဟု ဆိုကြ၏။ ထိုသူအား ကြီးကျယ်သောစကားများနှင့် ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားသောစကားများ ပြောဆိုရန် ပါးစပ်တစ်ပါး ပေးအပ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် လေးဆယ့်နှစ်လတိုင်တိုင် ဆက်လက်ပြုမူနိုင်ရန် အာဏာကိုလည်း ပေးအပ်တော်မူ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃:၃–၅။
ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို သင်္ကေတပြသော လေးဆယ့်နှစ်လကာလသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအကျပ်အတည်း၏ “နာရီ” ဖြစ်သည်။ ထို “နာရီ” သည် “အမှတ်လက္ခဏာ” တစ်ရပ် (အလံသင်္ကေတ) ဖြင့် စတင်၍ “အမှတ်လက္ခဏာများ” ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတွင် ပေါ်ထွန်းမည့် အလံသင်္ကေတ၏ “အမှတ်လက္ခဏာ” သည် ဗာဗေလုန်၌ ကျန်ရှိနေသေးသော ခရစ်ယာန်များကို အခြားတောင်ကုန်းများအထက်သို့ ချီးမြှောက်ထားသော (မြှင့်တင်ထားသော) ဘုန်းအသရေပြည့် သန့်ရှင်းသောတောင်တော်သို့ ထွက်ပြေးစေမည်။
နောက်ဆုံးသောကာလ၌၊ ထာဝရဘုရား၏အိမ်တော်တည်ရာတောင်သည် တောင်များ၏အထွတ်၌ တည်ခင်းခြင်းခံရမည်ဖြစ်၍၊ တောင်ကုန်းများအထက်၌လည်း မြှောက်တင်ခြင်းခံရမည်။ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ထိုတောင်သို့ စီးဝင်ကြလိမ့်မည်။ လူများစွာတို့သည် သွား၍၊ “လာကြ၊ ငါတို့သည် ထာဝရဘုရား၏တောင်တော်၊ ယာကုပ်၏ဘုရားသခင်၏အိမ်တော်သို့ တက်ကြစို့။ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏လမ်းခရီးများကို ငါတို့အား သင်ကြားတော်မူမည်ဖြစ်၍၊ ငါတို့သည် ကိုယ်တော်၏လမ်းကြောင်းများ၌ လျှောက်ကြမည်။ အကြောင်းမူကား၊ တရားသည် ဇိအုန်မှ ထွက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထာဝရဘုရား၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် ယေရုရှလင်မြို့မှ ထွက်လာမည်” ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်။ ဟေရှာယ ၂:၂၊ ၃။
တနင်္ဂနွေနေ့ဝတ်ပြုခြင်းကို အတင်းအကျပ် ပြဋ္ဌာန်းသည့် အမိန့်ထုတ်ပြန်ချိန်တွင် မြို့များမှ ထွက်ပြေးခြင်းသည် ခရစ်ယာန်တို့က အေဒီ ၆၆ ခုနှစ်တွင် ထွက်ပြေးခဲ့ခြင်းနှင့်လည်းကောင်း၊ အေဒီ ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် တောကန္တာရသို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သော အသင်းတော်၏ ထွက်ပြေးခြင်းနှင့်လည်းကောင်း ရှေ့ပြေးပုံသဏ္ဍာန်အဖြစ် ဖော်ပြထားခဲ့သည်။
ထိုမိန်းမသည် တောကန္တာရသို့ ထွက်ပြေးလေ၏။ ထိုအရပ်၌ ဘုရားသခင် ပြင်ဆင်ထားတော်မူသော နေရာတစ်ခုရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ သူမကို ရက်ပေါင်းတစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်တိုင်အောင် ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ကြရမည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂:၆။
ယေရုရှလင်မြို့၏ ပျက်စီးခြင်းသည် ပထမအကြိမ် ဝိုင်းရံခြင်းမှ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဝိုင်းရံခြင်းတိုင်အောင် သုံးနှစ်ခွဲ ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း၊ လာမည့် ပျက်စီးခြင်းအကြောင်း သတိပေးသတင်းစကားကို စုစုပေါင်း ခုနစ်နှစ်ပတ်လုံး ပေးခဲ့ပြီး၊ ထိုကာလမှာ ပထမအကြိမ် ဝိုင်းရံခြင်းမတိုင်မီ သုံးနှစ်ခွဲနှင့် ထိုအပြီးတွင် သုံးနှစ်ခွဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။
“ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ခရစ်တော်ပေးခဲ့သမျှသော ကြိုတင်ဟောကိန်းများအားလုံးသည် အတိအကျ ပြည့်စုံခဲ့ကြသည်။ ယုဒလူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ သတိပေးနှုတ်ကပတ်တော်၏ အမှန်တရားကို ကိုယ်တိုင်ကြုံတွေ့ခဲ့ကြသည်— ‘သင်တို့ ချိန်တွယ်သော အချိန်နှင့်အမျှ၊ သင်တို့အားလည်း ထိုအတိုင်းပင် ပြန်လည်ချိန်တွယ်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်။’ မဿဲ 7:2။”
“အမှတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်အမှုများ ပေါ်ထွန်းလာကြပြီး၊ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးခြင်းကို ကြိုတင်ညွှန်ပြလျက်ရှိကြသည်။ ညအလယ်၌ သဘာဝမဟုတ်သော အလင်းရောင်တစ်ရပ်သည် ဗိမာန်တော်နှင့် ယဇ်ပလ္လင်အပေါ်၌ တောက်ပလျက်ရှိ၏။ နေဝင်ချိန်၌ မိုဃ်းတိမ်များအပေါ်တွင် စစ်ရထားများနှင့် စစ်မှုထမ်းယောကျ်ားများသည် တိုက်ပွဲအတွက် စုဝေးနေကြသကဲ့သို့ ပုံဖော်ထင်ရှားလေ၏။ သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ညဉ့်အခါ အမှုထမ်းဆောင်လျက်ရှိသော ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အသံများကြောင့် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့ခဲ့ကြ၏။ မြေကြီးသည် လှုပ်ခါ၍၊ ‘ငါတို့သည် ဤအရပ်မှ ထွက်ခွာကြစို့’ ဟု ကြွေးကြော်နေသော အသံများစွာကို ကြားရလေ၏။ လူနှစ်ဆယ်ခန့်ဖြင့်ပင် ပိတ်ရန် အလွန်ခက်ခဲလောက်အောင် လေးလံပြီး၊ တစ်ခဲနက်ကျောက်ခင်းပြင်အတွင်း နက်ရှိုင်းစွာ ချုပ်နှောင်ထားသော ကြီးမားလှသည့် သံတံများဖြင့် ခိုင်ခံ့စွာ တပ်ဆင်ထားသည့် အရှေ့ဘက်တံခါးကြီးသည် မြင်နိုင်သော အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ညသန်းခေါင်၌ ပွင့်သွားလေ၏။—Milman, The History of the Jews, book 13.”
“နှစ်ခုနစ်နှစ်တိုင်အောင် လူတစ်ဦးသည် ယေရုရှလင်မြို့၏ လမ်းများပေါ်၌ အထက်အောက် သွားလာလျက်၊ ထိုမြို့အပေါ် ကျရောက်လာမည့် ဘေးဒုက္ခများကို ကြေညာလျက် နေခဲ့သည်။ နေ့တွင်လည်း ညတွင်လည်း သူသည် ဤတောရိုင်းသံပြင်း ဝမ်းနည်းသီချင်းကို ဆက်လက်မြည်တမ်းခဲ့သည်။ ‘အရှေ့ဘက်မှ အသံတစ်သံ! အနောက်ဘက်မှ အသံတစ်သံ! လေထုလေးမျက်နှာမှ အသံတစ်သံ! ယေရုရှလင်မြို့ကို ဆန့်ကျင်သော အသံတစ်သံ၊ ဗိမာန်တော်ကို ဆန့်ကျင်သော အသံတစ်သံ! သတို့သားများနှင့် သတို့သမီးများကို ဆန့်ကျင်သော အသံတစ်သံ! လူမျိုးအပေါင်းကို ဆန့်ကျင်သော အသံတစ်သံ!’—Ibid. ဤအံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော သူကို ထောင်ချ၍ ကြိမ်ဒဏ်ပေးခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူ၏နှုတ်ခမ်းမှ မကျေနပ်ညည်းညူသံ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မထွက်ပေါ်ခဲ့။ စော်ကားခြင်းနှင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းတို့ကို သူက ‘ယေရုရှလင်မြို့အတွက် ဘေး၊ ဘေး!’ ‘ထိုမြို့သူမြို့သားတို့အတွက် ဘေး၊ ဘေး!’ ဟူ၍သာ ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ သူကြိုတင်ဟောခဲ့သော ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုအတွင်း သူအသတ်ခံရသည့်အချိန်တိုင်အောင် သူ၏ သတိပေးကြွေးကြော်သံသည် မရပ်မနား ဆက်လက်ရှိနေခဲ့သည်။” The Great Controversy, 29, 30.
ခရစ်သက္ကရာဇ် ၇၀ ခုနှစ်တွင် စာသားအနက်အရ ယေရုရှလင်မြို့၏ နောက်ဆုံးဖျက်ဆီးခြင်းမတိုင်မီ၊ “ဘေးဒုက္ခနှင့် ပျက်စီးခြင်း” ကို ဖော်ထုတ်ပြသသော “နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်များ” ရှိခဲ့သည်။ သတိပေးသော “နိမိတ်လက္ခဏာများ” သည် ပထမဆုံး ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုမတိုင်မီ သုံးနှစ်ခွဲကာလတစ်လျှောက်နှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းသို့ ဦးတည်သွားသော သုံးနှစ်ခွဲကာလတစ်လျှောက်၌ ထင်ရှားပြသခဲ့သည်။ လာမည့် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသသော “နိမိတ်လက္ခဏာများ” (အများကိန်း) သည် ထွက်ပြေးရန် သတိပေးသော “နိမိတ်လက္ခဏာ” မဟုတ်ဘဲ၊ ကျေးဇူးတော်စမ်းသပ်ကာလ မကြာမီ ပိတ်သိမ်းတော့မည့်အကြောင်း ကြေညာချက်တစ်ရပ် ဖြစ်သည်။
၅၃၈ ခုနှစ်မှ ၁၇၉၈ ခုနှစ်အထိ ဝိညာဉ်ရေးရာ ယေရုရှလင်သည် နင်းချေခံရသောအချိန်၌၊ ထွက်ပြေးရန် သတိပေးသော “နိမိတ်” သည် ဖျက်ဆီးခြင်း၏ စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာ ပေါ်ထွန်းလာသောအခါဖြစ်ပြီး၊ ထိုသည် “အပြစ်၏လူ” သည် “ပျက်စီးခြင်း၏သား” အဖြစ် “ဖော်ပြခြင်းခံရ” သောအချိန်ဖြစ်သည်။ သူသည် “ဘုရားသခင်ဟု ခေါ်ဝေါ်သမျှသောအရာ၊ သို့မဟုတ် ကိုးကွယ်ရာဖြစ်သမျှသောအရာအပေါ်၌ ဆန့်ကျင်၍ မိမိကိုယ်ကို ချီးမြှောက်သဖြင့်၊ ဘုရားသခင်ကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ဗိမာန်တော်၌ ထိုင်လျက် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်ဟု ပြသ၏။”
ထို့ကြောင့်၊ ပရောဖက် ဒံယေလအားဖြင့် ဟောကြားထားသော ဖျက်ဆီးခြင်း၏ ရွံရှာဖွယ်အရာသည် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ရပ်တည်လျက်ရှိသည်ကို သင်တို့မြင်ကြသောအခါ၊ (ဖတ်သောသူသည် နားလည်စေ။) မဿဲ 24:15။
ထိုသမိုင်းကာလရှိ ခရစ်ယာန်များသည် ထို “နိမိတ်လက္ခဏာ” ကို အသိအမှတ်ပြုသောအခါ၊ သူတို့သည် တောကန္တာရသို့ နှစ်တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်တိုင်အောင် ထွက်ပြေးသွားကြသည်။
ယဇ်ပုရောဟိတ်အဝတ်အစားများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားကာ အသင်းတော်ထဲသို့ သွင်းယူလာခဲ့သော လှည့်ဖြားမှုများနှင့် ရွံရှာဖွယ်အမှုများကို ဆန့်ကျင်ရပ်တည်၍ တည်ကြည်ခိုင်မြဲနေလိုသူများအဖို့ အလွန်ပြင်းထန်သော ရုန်းကန်မှုတစ်ရပ် လိုအပ်ခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာကို ယုံကြည်ခြင်း၏ စံနှုန်းအဖြစ် လက်မခံကြတော့ပေ။ ဘာသာရေးလွတ်လပ်ခွင့်ဆိုင်ရာ အယူဝါဒကို အယူမှားဟု ခေါ်ဆိုကြပြီး၊ ထိုအယူကို ထောက်ခံသူများကို မုန်းတီး၍ ပယ်ရှားကန့်သတ်ကြသည်။
“ရှည်လျား၍ ပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခတစ်ရပ်အပြီးတွင်၊ သစ္စာရှိသော လူနည်းစုသည် ဖောက်ပြန်သော အသင်းတော်က မမှန်ကန်မှုနှင့် ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုမှ မိမိကိုယ်ကို လွတ်မြောက်စေရန်ကို ဆက်လက်ငြင်းဆန်နေပါက၊ ထိုအသင်းတော်နှင့်ရှိသမျှ ပေါင်းစည်းမှုအားလုံးကို ဖျက်သိမ်းရန် ဆုံးဖြတ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နာခံလိုပါက၊ ခွဲထွက်ခြင်းသည် အကြွင်းမဲ့ မဖြစ်မနေလိုအပ်သည်ဟု သူတို့ မြင်ကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဝိညာဉ်များအတွက် သေစေတတ်သော အမှားများကို သည်းခံရန် မဝံ့ကြ၊ ထို့ပြင် မိမိတို့၏ သားသမီးများနှင့် မြေးမြစ်များ၏ ယုံကြည်ခြင်းကို အန္တရာယ်ပြုမည့် စံနမူနာကိုလည်း မထားဝံ့ကြ။ ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ညီညွတ်မှုကို အာမခံရရှိစေရန်အတွက်၊ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသမျှ အလျှော့ပေးမှုမျိုးစုံကို သူတို့ ပြုလုပ်ရန် အသင့်ရှိကြသည်။ သို့ရာတွင် မူဝါဒကို စွန့်လွှတ်ရခြင်းဖြင့် ရရှိသော ငြိမ်းချမ်းမှုသည် အလွန်စျေးကြီးစွာ ဝယ်ယူရသကဲ့သို့ ဖြစ်မည်ဟု သူတို့ ခံစားကြသည်။ အကယ်၍ ညီညွတ်မှုကို သမ္မာတရားနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့ကို အလျှော့ပေးညှိနှိုင်းခြင်းအားဖြင့်သာ ရရှိနိုင်မည်ဆိုလျှင်၊ ကွဲပြားမှု ရှိပါစေ၊ စစ်ပင် ဖြစ်ပါစေ။” The Great Controversy, 45.
ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှု နှစ်တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်၏ အဆုံးသို့ နီးကပ်လာစဉ်တွင် “နိမိတ်လက္ခဏာများ” (ဗဟုဝచန) ပေါ်ထွန်းလာခဲ့ကြသည်။ ထို့ပြင် အယူဝါဒဘက်မဲ့ ရောမသည် အမှန်တကယ်ရှိသော ယေရုရှလင်မြို့ကို နှစ်တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နေ့ကာလ၏ အဆုံး၌ ခြေဖြင့်နင်းချေခဲ့သောအချိန်၌ ပေါ်ထွန်းခဲ့သည့် “နိမိတ်လက္ခဏာများ” ကဲ့သို့ပင်၊ ထို “နိမိတ်လက္ခဏာများ” သည် ပြေးလွှားရန် အချက်ပေးနိမိတ်များ မဟုတ်ခဲ့ကြပါ။
“ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိကြွလာတော်မူခြင်း၏ လက္ခဏာများကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ထက်မက၊ ထိုလက္ခဏာများအနက် ပထမဆုံးသောလက္ခဏာ ပေါ်ထွန်းမည့်အချိန်ကိုလည်း သတ်မှတ်တော်မူ၏။ ‘ထိုနေ့ရက်များ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် နေသည် မှောင်မိုက်သွားလိမ့်မည်။ လသည်လည်း မိမိအလင်းကို မပေးဘဲနေမည်။ ကြယ်များသည် ကောင်းကင်မှ ကျလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်တန်ခိုးများလည်း လှုပ်ရှားတုန်ခါလိမ့်မည်။ ထိုနောက် လူသားသားတော်၏ လက္ခဏာသည် ကောင်းကင်၌ ပေါ်လာလိမ့်မည်။ ထိုအခါ မြေကြီးပေါ်ရှိ အမျိုးအနွယ်အပေါင်းတို့သည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည်လည်း လူသားသားတော်ကို တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းအသရေကြီးစွာဖြင့် ကောင်းကင်မိုးတိမ်များပေါ်၌ ကြွလာတော်မူသည်ကို မြင်ကြလိမ့်မည်။ ထိုအခါ တံပိုးသံကြီးနှင့်အတူ မိမိကောင်းကင်တမန်များကို စေလွှတ်တော်မူမည်။ သူတို့သည်လည်း လေမျက်နှာလေးဘက်မှ၊ ကောင်းကင်အဆုံးတစ်ဘက်မှ တစ်ဘက်သို့တိုင်အောင်၊ ရွေးကောက်တော်မူသောသူတို့ကို စုဝေးစေကြလိမ့်မည်။’”
“ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအာဏာပိုင်၏ ကြီးမားသော နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခြင်း အဆုံးသတ်ချိန်၌ နေသည် မှောင်မိုက်သွားမည်ဖြစ်၍ လသည်လည်း မိမိအလင်းကို မပေးတော့ဟု ခရစ်တော်က ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကောင်းကင်မှ ကြယ်တို့ ကျမည်ဖြစ်သည်။ ထိုနောက် ကိုယ်တော်က ‘သဖန်းပင်၏ ဥပမာကို သင်ယူကြလော့။ ၎င်း၏ အကိုင်းသည် နူးညံ့သေး၍ အရွက်များ ပေါက်ထွက်လာသောအခါ နွေကာလ နီးပြီဟု သင်တို့ သိကြ၏။ ထိုနည်းတူ သင်တို့သည် ဤအရာခပ်သိမ်းကို မြင်ကြသောအခါ ကိုယ်တော်သည် နီးပြီ၊ တံခါးဝများ၌ပင် ရောက်ရှိနေပြီဟု သိကြလော့’ ဟု မိန့်တော်မူသည်။ မဿဲ 24:32, 33, margin.”
“ခရစ်တော်သည် မိမိကြွလာမည့်အချိန်နှင့်ဆိုင်သော နိမိတ်လက္ခဏာများကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိသည် နီးကပ်လာပြီ၊ တံခါးဝတွင်ပင် ရောက်ရှိနေပြီဟု ကျွန်ုပ်တို့ သိနိုင်ကြောင်း ကြေညာတော်မူသည်။ ထိုနိမိတ်လက္ခဏာများကို မြင်ရသောသူတို့အကြောင်း ကိုယ်တော်က ‘ဤမျိုးဆက်သည် ဤအမှုအရာအလုံးစုံ ပြည့်စုံမည့်တိုင်အောင် မပျောက်ကွယ်သွားရ’ ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဤနိမိတ်လက္ခဏာများသည် ပေါ်ထွန်းလာခဲ့ပြီ။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် သခင်ဘုရား၏ ကြွလာခြင်းသည် နီးကပ်လက်တင်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သေချာစွာ သိကြသည်။ ကိုယ်တော်က ‘ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် ကွယ်ပျောက်သွားလိမ့်မည်၊ သို့သော် ငါ့စကားတို့သည် မကွယ်မပျောက်ရ’ ဟု မိန့်တော်မူသည်။” The Desire of Ages, 631, 632.
ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမအင်ပါယာက ယေရုရှလင်မြို့ကို နင်းချေခဲ့သော “သုံးနှစ်ခွဲ” ကာလ အဆုံးသို့ ရောက်လာစဉ်တွင် ခရစ်တော်၏ ကြွလာခြင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသပြီး မီလာရေးသမိုင်းကို ဖွင့်လှစ်ပေးသော “နိမိတ်လက္ခဏာများ” အစဉ်အလာတစ်ရပ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ မီလာရေးသမိုင်းသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် အက္ခရာတစ်လုံးမလွဲ ထပ်မံဖြစ်ပေါ်ရမည်။ “ကြီးမားသော ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှု၏ အဆုံးကာလ၌” ပေါ်ထွက်ခဲ့သော ထို “နိမိတ်လက္ခဏာများ” သည် ပဂံရောမအင်ပါယာက ခရစ်နှစ် ၆၆ မှ ၇၀ အတွင်း ယေရုရှလင်မြို့ကို နင်းချေခဲ့သော သုံးနှစ်ခွဲကာလ အဆုံးသို့ ရောက်လာစဉ် ပေါ်ထွက်ခဲ့သော “နိမိတ်လက္ခဏာများ” အားဖြင့် ပုံရိပ်တင်ကြိုတင်ဖော်ပြထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သက်သေခံနှစ်ပါးအပေါ် အခြေခံလျက်၊ ခေတ်သစ်ရောမ၏ သမိုင်းအတွင်း ထွက်ပြေးရန် သတိပေးသော နိမိတ်ဖြစ်သည့် ကြီးမားသော မြေငလျင်ဖြစ်ပွားသော အချိန်၌ မြှောက်တင်ထားသော အလံတော်၏ “နိမိတ်” တစ်ခု ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့အပြင် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် ခေတ်သစ်ရောမ၏ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကာလ အဆုံးသို့ ရောက်လာစဉ် ပေါ်ပေါက်မည့် အများကိန်း “နိမိတ်လက္ခဏာများ” လည်း ရှိမည်ဖြစ်သည်။
ဤလေ့လာမှုကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်ဖော်ပြသွားပါမည်။
“လုကာကျမ်း အခန်း ၂၁ ကို ဖတ်ပါ။ ထိုအခန်းတွင် ခရစ်တော်သည် ဤသို့ သတိပေးတော်မူ၏— ‘သင်တို့၏စိတ်နှလုံးများသည် အလွန်အကျွံစားသောက်ခြင်း၊ မူးယစ်ခြင်း၊ ဤအသက်တာ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကြောင့် လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွား၍၊ ထိုနေ့ရက်သည် သင်တို့အပေါ် မသိမသာ ရောက်လာမည်ကို စိုးရိမ်၍ ကိုယ်ကိုကိုယ် သတိပြုကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးပေါ်၌ နေထိုင်သမျှသောသူအပေါ်သို့ ထောင်ချောက်ကဲ့သို့ ထိုနေ့ရက်သည် ရောက်လာလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် ဖြစ်လတံ့သော ဤအရာအလုံးစုံတို့မှ လွတ်မြောက်၍ လူသား၏သားတော်၏ရှေ့တော်၌ ရပ်တည်ခွင့်ရရန် အစဉ်စောင့်ကြည့်လျက် ဆုတောင်းကြလော့’ (Luke 21:34–36)။”
“ကာလ၏လက္ခဏာများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏လောက၌ ပြည့်စုံလျက်ရှိကြသော်လည်း၊ အသင်းတော်များသည် ယေဘုယျအားဖြင့် အိပ်မောကျနေကြသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ‘ကြည့်ရှုလော့၊ သတို့သားလာပြီ; သူ့ကို ကြိုဆိုရန် ထွက်သွားကြလော့’ ဟူသော အော်ဟစ်သံပေါ်လာသောအခါ မိမိတို့မီးအိမ်များ၌ ဆီမရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သော မိုက်မဲသော ကညာတို့၏ အတွေ့အကြုံမှ ကျွန်ုပ်တို့ သတိပေးခြင်းကို မခံယူသင့်ပေသလော။ ထိုသူတို့သည် ဆီဝယ်ရန် သွားနေစဉ်တွင် သတို့သားသည် ပညာရှိသော ကညာတို့နှင့်အတူ မင်္ဂလာပွဲစားသောက်သို့ ဝင်သွား၍ တံခါးလည်း ပိတ်ထားလျက်ရှိ၏။ မိုက်မဲသော ကညာတို့သည် ဧည့်ခံခန်းမသို့ ရောက်လာသောအခါ မမျှော်လင့်ထားသော ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံကြရ၏။ ပွဲတော်၏ အရှင်က ‘ငါသည် သင်တို့ကို မသိ’ ဟု ကြေညာ၏။ ထိုသူတို့သည် ည၏ အမှောင်ထုအတွင်း၊ လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းမပေါ်၌ အပြင်ဘက်၌ပင် ရပ်နေရန် ချန်ထားခံခဲ့ရကြ၏။” Manuscript Releases, volume 15, 229.