တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သောသူတို့ကို ပဋိညာဉ်၏ သတင်းရောက်သူအားဖြင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေခံရသောသူများအဖြစ် ပုံဖော်ထားပြီး၊ များပြားလှသော လူအစုအဝေးကြီးကို သက်သေခံ၍ အသေခံခြင်း၏ အဖြူရောင်ဝတ်လုံများအားဖြင့် ပုံဖော်ထားသည်။ နောက်ဆုံးသောကာလ၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးရသော အချိန်ကာလနှစ်ခုအနက် ပထမအချိန်ကာလသည် ပဋိညာဉ်၏ သတင်းရောက်သူအတွက် လမ်းကို ပြင်ဆင်သော သတင်းရောက်သူ၏ အမှုတော်ကို ဖော်ပြပြီး၊ ဒုတိယအချိန်ကာလသည် ဧလိယ၏ အမှုတော်ကို ပုံဖော်သည်။ ပထမအချိန်ကာလသည် Laodicean Adventism ၏ အသက်ရှင်လျက်ရှိသောသူများအပေါ် စုံစမ်းစစ်ဆေးသော တရားစီရင်ခြင်းကို ဖော်ပြပြီး၊ ဒုတိယအချိန်ကာလသည် ခေတ်သစ် ရောမ၏ အကောင်အထည်ဖော်သော တရားစီရင်ခြင်းကို ပုံဖော်သည်။
နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ မြို့များမှ ထွက်ပြေးရန်ပေးထားသော “နိမိတ်လက္ခဏာ” ကို လာအိုဒိကိအာ အဒဗင်တစ်ဝါဒက မှားယွင်းစွာ နားလည်ထားခဲ့သည်။ စစ္စတာ ဝှိုက်က ကောင်းကင်ရှင်၏ လူမျိုးအတွက် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ပေးထားသော သတိပေးနိမိတ်လက္ခဏာ၏ ပုံဥပမာအဖြစ် အေဒီ ၆၆ မှ ၇၀ အတွင်း ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဖော်ပြပေးထားသည်။
“အစောပိုင်းတပည့်တော်များကဲ့သို့ပင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် လူသူကင်းမဲ့၍ တိတ်ဆိတ်အဝေးကွာသော နေရာများတွင် ခိုလှုံရာကို ရှာဖွေရန် အတင်းအကျပ် ခံရမည့်အချိန်သည် မဝေးတော့ပါ။ ရောမစစ်တပ်များက ယေရုရှလင်မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခြင်းသည် ယုဒပြည်ရှိ ခရစ်ယာန်များအတွက် ထွက်ပြေးရန် အချက်ပေးသံဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ ဥပုသ်နေ့ကို အတည်ပြုအကောင်အထည်ဖော်စေသော အမိန့်တော်၌ ကျွန်ုပ်တို့၏နိုင်ငံက အာဏာကို လက်ခံကျင့်သုံးခြင်းသည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သတိပေးခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအခါ တောင်တန်းများအကြား သီးသန့်တိတ်ဆိတ်သော နေရာများ၌ အနားယူနေထိုင်ရန် အိမ်များသို့ ပြောင်းရွှေ့ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ခြင်းအနေဖြင့်၊ မြို့ကြီးများကို စွန့်ခွာရမည့်အချိန် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထို့နောက် မြို့ငယ်များကိုလည်း စွန့်ခွာရလိမ့်မည်။” Testimonies, volume 5, 464.
ထွက်ပြေးရန်၏ နိမိတ်လက္ခဏာဖြစ်ခဲ့သော ယေရုရှလင်မြို့၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုသည် စက်တီယုစ်က ယူဆောင်လာသော ပထမအကြိမ် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စက်တီယုစ်သည် ယာယီအားဖြင့် ဖယ်ရှားခံခဲ့ရသော အန္တရာယ်တစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဝိုင်းရံမှုကို ချမှတ်ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ ပြုမူရခြင်း၏ အကြောင်းပြချက်ကို သမိုင်းပညာရှင်များသည် ယနေ့တိုင် မည်သို့မျှ အတိအကျ သတ်မှတ်၍ မရကြသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“Cestius ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်ရှိ ရောမတို့သည် မြို့ကို ဝိုင်းရံထားပြီးနောက်၊ ချက်ချင်းတိုက်ခိုက်ရန် အခြေအနေအားလုံး အဆင်ပြေနေပုံရသည့်အချိန်၌၊ မမျှော်လင့်ဘဲ ဝိုင်းရံမှုကို စွန့်လွှတ်သွားကြသည်။” The Great Controversy, 31.
၁၈၈၀ ပြည့်နှစ်များနှင့် ၁၈၉၀ ပြည့်နှစ်များတွင် နယူးဟမ်ပ်ရှိုင်ယားပြည်နယ်မှ ဆီးနိတ်တာ Henry W. Blair သည် တနင်္ဂနွေနေ့ကို နိုင်ငံတော်ဆိုင်ရာ အနားယူရာနေ့အဖြစ် သတ်မှတ်ရန် ကွန်ဂရက်တွင် ဥပဒေကြမ်း အစဉ်အဆက်တင်သွင်းခဲ့သည်။ ဤဥပဒေကြမ်းများကို ပုံမှန်အားဖြင့် “Blair Sunday Bills” ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ဆီးနိတ်တာ Blair သည် တနင်္ဂနွေနေ့ကို အနားယူခြင်းနှင့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ဝတ်ပြုကျင့်သုံးခြင်းအတွက် နေ့တစ်နေ့အဖြစ် စောင့်ထိန်းရန် အားပြင်းစွာ ထောက်ခံသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူက အနားယူရာနေ့ကို တစ်ပြေးညီ သတ်မှတ်ထားခြင်းသည် အမေရိကန်လူ့အဖွဲ့အစည်းအပေါ် ကိုယ်ကျင့်တရားရေးနှင့် လူမှုရေးဆိုင်ရာ ကောင်းမွန်သော သက်ရောက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူ၏ ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်မှုများသည် အထူးသဖြင့် ဘာသာရေးအဖွဲ့များထံမှ ထောက်ခံမှုအချို့ ရရှိခဲ့သော်လည်း၊ အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော် ခွဲခြားထားမှုအပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အပါအဝင် ကန့်ကွက်မှုများကိုလည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။
ဤသည်မှာ နောက်ဆုံးတွင် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ပြဋ္ဌာန်းသည့်အခါ နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုမည်ဟု ခန့်မှန်းထားသော မြေကြီးတိရစ္ဆာန်၏ သမိုင်းတွင် တနင်္ဂနွေနေ့ဆိုင်ရာ ဥပဒေပြုရန် ပထမဆုံးကြိုးပမ်းချက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ ဤ Blair ဥပဒေကြမ်းအစဉ်အဆက်များကို 1888 အထွေထွေအစည်းအဝေး၏ သတင်းတမန်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော A. T. Jones သည် လွှတ်တော်အဆောက်အဦးများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ အလွန် ထိရောက်ပြောင်မြောက်စွာ ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်ခဲ့သည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် ကြိုးပမ်းပြီးနောက် Senator Blair သည် အမျိုးသားအနားယူရာနေ့တစ်နေ့ (တနင်္ဂနွေနေ့) အတွက် မိမိ၏ တွန်းအားပေးလှုပ်ရှားမှုတွင် ရှေ့ဆက်သွားနိုင်သည့် အင်အားကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။ ထိုသမိုင်းနှင့်လည်းကောင်း၊ အမျိုးသားအနားယူရာနေ့ (တနင်္ဂနွေနေ့) ၏ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုများနှင့်လည်းကောင်း တိုက်ရိုက်ဆက်နွှယ်၍ Ellen White ၏ အကြံပေးသွန်သင်ချက်များဆိုင်ရာ သမိုင်းမှတ်တမ်းကို ပြန်လည်သုံးသပ်နိုင်သည်။
တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကြောင်းနှင့်စပ်လျဉ်းသော သူမ၏သတိပေးချက်များကို ပြန်လည်သုံးသပ်ရာတွင် တွေ့ရသောအရာသည် လောဒိကိယာဆိုင်ရာ အဒဗန်တစ်ဝါဒအတွင်း အလွန်အရေးကြီးသည့်အပြင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်လည်း နားလည်မှုလွဲမှားနေသော အကြောင်းအရာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ မြို့များမှ ထွက်ခွာနေရမည့် လိုအပ်ချက်၏ အကြောင်းအရာအတွင်း၌ပင်၊ ယခုပင် ကိုးကားခဲ့သော စာပိုဒ်တွင် သူမက “ထိုအခါတွင် မြို့ကြီးများမှ ထွက်ခွာရန် အချိန်ရောက်လိမ့်မည်၊ ထို့နောက် တောင်များအကြား လူအထီးကျန်ရာနေရာများရှိ ဆိတ်ငြိမ်သော အိမ်များသို့ ပြောင်းရွှေ့နေထိုင်ရန် ပြင်ဆင်လျက် မြို့ငယ်များကိုလည်း စွန့်ခွာရမည့်အချိန်ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ရေးသားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ကျေးလက်ဒေသတွင် နေထိုင်ရမည်ဟူသောအကြောင်းကို သူမက အကြိမ်ကြိမ် သင်ကြားခဲ့သော်လည်း၊ 1888 မတိုင်မီက ကျေးလက်နေထိုင်ခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်းသော သူမ၏အကြံပေးချက်များသည် မဝေးတော့သည့် အနာဂတ်တွင် ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် မြို့များမှ ထွက်ခွာရန် လိုအပ်လာမည်ဟူသော အခြေအနေအတွင်း၌ မြို့များမှ ထွက်ခွာရန်ဆိုသော သူမ၏ညွှန်ကြားချက်ကို နေရာချထားသည်။ 1888 နောက်ပိုင်းတွင်မူ၊ ကျေးလက်နေထိုင်ခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်းသော သူမ၏စာဖြင့်ပေးသော ညွှန်ကြားချက်များတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် မြို့များမှ အပြီးတိုင် ထွက်ခွာပြီးသားဖြစ်နေသင့်သည်ဟူသော အကြံပေးချက်မှ သူမသည် တစ်ခါမျှ မလွဲချော်ခဲ့ပေ။
သမိုင်းတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သော Blair အမျိုးသားအနားယူရာနေ့ ဥပဒေမူကြမ်းများသည် မြို့များမှ ထွက်ခွာရမည့် “နိမိတ်လက္ခဏာ” ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ Blair ဥပဒေမူကြမ်းများသည် ထိုလုပ်ငန်းကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် လိုအပ်သော အရှိန်အဟုန်ကို ဆုံးရှုံးသွားပြီး သမိုင်း၏ အမှောင်ထုအတွင်းသို့ ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း၊ ထွက်ပြေးရမည့် “နိမိတ်လက္ခဏာ” ကိုမူ ပေးထားပြီးဖြစ်သည်။ ထိုနိမိတ်လက္ခဏာကို Cestius ယူဆောင်လာသော ပထမဝိုင်းရံခြင်း၏ သမိုင်းဆိုင်ရာ လမ်းမှတ်တွင် ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ မကြာမီလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေကို Titus ၏ ဝိုင်းရံခြင်းဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ထိုဝိုင်းရံခြင်း ရောက်လာသည့်အခါ Laodicea ဆိုင်ရာ Adventists များထဲမှ မည်သူမဆို မြို့များအတွင်း၌ ရှိနေသေးလျှင်၊ သူတို့သည် မတရားသောသူတို့နှင့်အတူ သေဆုံးကြလိမ့်မည်။
အဆုံးကာလ၌ ပရောဖက်ပြုကာလနှစ်ကာလ ရှိသည်။ ထိုကာလနှစ်ကာလကို မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေက ပိုင်းခြားထားသည်။ ပထမကာလမှာ လာအိုဒီကေယာ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒအတွင်း အသက်ရှင်သူများအပေါ် စူးစမ်းစစ်ဆေးသော တရားစီရင်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယကာလမှာ ရောမမြို့၏ ပြည့်တန်ဆာမအပေါ် အကောင်အထည်ဖော်သော တရားစီရင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကာလနှစ်ကာလကို အကြိမ်ကြိမ် သရုပ်ဖော်ပြထားသည်။ အကြောင်းမူကား မီလာရိုက်သမိုင်းတွင် ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ အပျိုကညာဆယ်ဦး၏ ဥပမာပုံပြင်သည် ထိုကာလနှစ်ကာလအတွင်း စာလုံးအတိုင်း ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဥပမာပုံပြင်၌ ဆိုထားသော နှောင့်နှေးချိန်သည် ဟဗက္ကုပ် အခန်း ၂ ၏ နှောင့်နှေးချိန်ပင် ဖြစ်သဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားနေသော ထိုကာလနှစ်ကာလကိုလည်း ဟဗက္ကုပ် အခန်း ၂ ဖြင့် သရုပ်ဖော်ပြထားခဲ့သည်။ အပျိုကညာဆယ်ဦး၏ ဥပမာပုံပြင်နှင့် ဟဗက္ကုပ် အခန်း ၂ တို့သည် မီလာရိုက်သမိုင်း၌ စာလုံးအတိုင်း ပြည့်စုံခဲ့ကြပြီး၊ ထိုသို့ ပြည့်စုံသောအခါ ယေဇကျေလ အခန်း ၁၂၊ အခန်းငယ် ၂၁ မှ ၂၈ အထိလည်း ပြည့်စုံခဲ့သည်။
ဟေဇကေလအခန်းကြီး ၁၂ မှ နောက်ဆုံးကျမ်းပိုဒ် ရှစ်ပိုဒ်သည် “ရူပါရုံအပေါင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု” ပြည့်စုံမည့် အချိန်တစ်ခုကို သတ်မှတ်ပြသထားပြီး၊ ထိုအချိန်၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ရူပါရုံများကို “နောက်ထပ် မရှည်ကြာစေတော့” ဟု ဆိုထားသည်။ သမိုင်းကာလ နှစ်ရပ်သည် မကြာခဏ ထပ်တလဲလဲ ဖော်ပြခံရကာ လာအိုဒီကေယ အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒအတွင်း အသက်ရှင်သူတို့အပေါ် ပြုလုပ်သော စစ်ဆေးမှုတရားစီရင်ခြင်းနှင့် တုရုမြို့၏ ပြည့်တန်ဆာမိန်းမအပေါ် ကျရောက်သော အကောင်အထည်ဖော်တရားစီရင်ခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ညွှန်းလျက်ရှိပြီး၊ ထိုကာလသည် သမ္မာကျမ်းစာအတွင်းရှိ ရူပါရုံတိုင်း မိမိ၏ ပြည့်စုံသန့်စင်သော နောက်ဆုံးအပြည့်အဝ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိသည့် ပရောဖက်ပြုကာလ ဖြစ်သည်။ ထိုကာလအတွင်း တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်သောသူတို့ကို တည်ထောင်အတည်ပြုမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့သည် မသေသော အုပ်စုကို ကိုယ်စားပြုကာ ခရစ်တော် ပြန်လည်ကြွလာတော်မူချိန်တိုင်အောင် အသက်ရှင်နေမည့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ လုကာအခန်းကြီး ၂၁ တွင် ခရစ်တော်သည် ထိုမျိုးဆက် ရောက်ရှိလာသောအခါကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသော “နိမိတ်လက္ခဏာ” တစ်ရပ်ကို ဖော်ပြထားသည်။
ပျက်စီးစေသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အမှုနှင့် ဆက်စပ်၍ ခရစ်တော်က တင်ပြတော်မူသော “ပြေးရှောင်ရန် အမှတ်လက္ခဏာ” ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သမိုင်းကြောင်းနှစ်ရပ်အတွင်းတွင် ကာလနှစ်ခုကို သတ်မှတ်ပြထားပြီး၊ ထိုကာလများ၏ အစနှင့် အဆုံးတို့တွင်လည်း ကာလအစ၌ “အမှတ်လက္ခဏာ” တစ်ခုနှင့် ကာလအဆုံး၌ “အမှတ်လက္ခဏာများ” ရှိကြသည်။ ခရစ်တော်သည် မိမိသည် မိုးတိမ်များပေါ်တွင် ကြွလာတော်မူသည်အထိ အသက်ရှင်မည့် နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြတော်မူသော “အမှတ်လက္ခဏာ” သည် ယခုအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကမ္ဘာမြေ၏ သမိုင်းနောက်ဆုံးမျိုးဆက်အတွင်း၌ ရှိနေကြောင်း၏ သက်သေဖြစ်သည်။
လုကာ အခန်း ၂၁ တွင် ယေရှုသည် ခရစ်နှစ် ၆၆ မှ ၇၀ အထိ အမှန်တကယ်ရှိသော ယေရုရှလင်မြို့ကို သုံးနှစ်ခွဲကြာ နင်းချေဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သည့် သမိုင်းကြောင်းမှစ၍၊ ခရစ်နှစ် ၅၃၈ တွင် စတင်ပြီး ၁၇၉၈ တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သော ဝိညာဉ်ရေးရာ ယေရုရှလင်ကို သုံးနှစ်ခွဲကြာ နင်းချေခြင်း၏ အဆုံးတိုင်အောင်ကို ညွှန်ပြတော်မူသည်။
သင်တို့သည် ယေရုရှလင်မြို့ကို စစ်တပ်များက ဝိုင်းရံထားသည်ကို မြင်ကြသောအခါ၊ ထိုမြို့၏ ပျက်စီးခြင်းသည် နီးကပ်လာပြီကို သိကြလော့။ ထိုအခါ ယုဒပြည်၌ရှိသူတို့သည် တောင်များသို့ ထွက်ပြေးကြစေ။ မြို့အတွင်း၌ရှိသူတို့သည် ထွက်ခွာကြစေ။ ကျေးလက်ဒေသတို့၌ရှိသူတို့သည်လည်း ထိုမြို့ထဲသို့ မဝင်ကြစေနှင့်။ အကြောင်းမူကား ထိုနေ့ရက်တို့သည် လက်စားချေခြင်း၏ နေ့ရက်များဖြစ်ကြပြီး၊ ရေးထားသမျှသော အရာတို့ ပြည့်စုံစေရန် ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ထိုနေ့ရက်တို့၌ ကိုယ်ဝန်ဆောင်သော မိန်းမတို့နှင့် နို့တိုက်နေသော မိန်းမတို့အတွက် အမင်္ဂလာဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ထိုပြည်၌ ကြီးမားသော ဆင်းရဲဒုက္ခရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤလူမျိုးအပေါ်သို့ အမျက်တော်လည်း ရောက်မည်။ သူတို့သည် ဓားသွားဖြင့် လဲကျကြမည်။ လူမျိုးအပေါင်းတို့ထံသို့ အကျဉ်းသားများအဖြစ် ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရကြမည်။ တပါးအမျိုးသားတို့၏ အချိန်ကာလတို့ ပြည့်စုံသည့်တိုင်အောင် ယေရုရှလင်မြို့သည် တပါးအမျိုးသားတို့၏ ခြေနင်းခြင်းကို ခံရမည်။ လုကာ ၂၁:၂၀–၂၄။
“တပါးအမျိုးသားတို့”က ယေရုရှလင်မြို့ကို နင်းချေသော “အချိန်ကာလများ” ဟူသော စကားရပ်သည် ဗဟုဝచနဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် ခရစ်နှစ် ၇၀ ခုနှစ်၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သော အမှန်တကယ် ယေရုရှလင်မြို့၏ နင်းချေခံရခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ အဆုံးသတ်ခဲ့သော ဝိညာဉ်ရေးရာ ယေရုရှလင်၏ နင်းချေခံရခြင်းကိုလည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တပါးအမျိုးသားတို့သည် တပါးဘုရားကိုးကွယ်မှုနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်တို့ နှစ်မျိုးလုံးကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ “မည်မျှကြာမည်နည်း” ဟု မေးသော ဒံယေလအခန်းကြီး ၈ ၏ မေးခွန်းထဲရှိ ရူပါရုံ၏ အကြောင်းအရာမှာ ထိုအာဏာနှစ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုနောက် သန့်ရှင်းသူတစ်ပါး ပြောဆိုနေသည်ကို ငါကြားရ၏။ ထိုပြောဆိုသော သန့်ရှင်းသူတစ်ပါးအား အခြားသော သန့်ရှင်းသူတစ်ပါးက၊ “နေ့စဉ်ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် စပ်လျဉ်းသော ရူပါရုံ၊ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဖြစ်စေသော ပြစ်မှားခြင်းအကြောင်း၊ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် စစ်တပ်ကို ခြေဖြင့်နင်းချေခြင်းခံရစေရန် အပ်နှံထားခြင်းအကြောင်းသည် မည်မျှကြာမည်နည်း” ဟု မေးလျှောက်၏။ ဒံယေလ ၈:၁၃။
လုကာ အခန်း ၂၁ တွင် ဖော်ပြထားသော “တပါးအမျိုးသားတို့၏ ကာလများ” သည် ကရစ်မတိုင်မီ ၇၂၃ ခုနှစ်တွင် စတင်၍ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်သော မြောက်နိုင်ငံတော်အပေါ် ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကာလ နှစ်ပေါင်း ၂၅၂၀ ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ၅၃၈ ခုနှစ်သည် အပြစ်၏လူသည် သန့်ရှင်းသော အရပ်၌ ရပ်တည်လျက် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ဖြစ်သည်ဟု ကြေညာခဲ့သော အချိန်ကို မှတ်သားပေးပြီး၊ ထိုကြောင့် ထိုကာလကို နှစ်ပေါင်း ၁၂၆၀ စီရှိသော တန်းတူညီမျှသည့် ကာလနှစ်ပိုင်းအဖြစ် ခွဲခြားပေးသည်။ ဒုတိယသော နှစ်ပေါင်း ၁၂၆၀ ကာလသည် လုကာ အခန်း ၂၁၊ အခန်းငယ် ၂၄ တွင် “တပါးအမျိုးသားတို့၏ ကာလများ” ပြည့်စုံသွားသောအခါ အဆုံးသတ်ကြောင်း အမှတ်အသားပြုထားသော ထိုတူညီသည့် သမိုင်းဖြစ်သည်။ ယေရှုသည် မိမိ၏ တပည့်များအား ဖော်ထုတ်ပြသနေသော သမိုင်းဆိုင်ရာ ဇာတ်ကြောင်းအတွင်းတွင် အခန်းငယ် ၂၄ သည် တပည့်များအား ပေးအပ်ခဲ့သော သက်သေခံချက်ကို ၁၇၉၈ ခုနှစ်ရှိ “အဆုံးကာလ” သို့ ဆောင်ယူပို့ဆောင်ပေးသည်။ ထိုနေရာမှစ၍ ယေရှုသည် မီလာရိုက် လှုပ်ရှားမှုနှင့် ဆက်နွယ်သော “နိမိတ်လက္ခဏာများ” ကို စတင်ဖော်ထုတ်ပြသတော်မူသည်။
ထို့ပြင် နေနှင့် လနှင့် ကြယ်တို့၌ နိမိတ်လက္ခဏာများ ပေါ်လာကြလိမ့်မည်။ မြေကြီးပေါ်၌လည်း လူမျိုးများသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်းနှင့်တကွ ဆင်းရဲဒုက္ခခံကြရလိမ့်မည်။ ပင်လယ်နှင့် လှိုင်းတံပိုးတို့၏ ဟစ်ကြွေးသံကြောင့် လူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် မြေကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်လာမည့် အရာများကို မျှော်ကြည့်လျက် စိတ်နှလုံးပျက်သွားကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်တန်ခိုးများသည် လှုပ်ခါခြင်းကို ခံရမည်။ ထိုနောက် လူသား၏သားတော်သည် တန်ခိုးနှင့် ကြီးစွာသော ဘုန်းအသရေဖြင့် မိုးတိမ်ပေါ်တွင် ကြွလာတော်မူသည်ကို သူတို့မြင်ရကြလိမ့်မည်။ ဤအမှုအရာများသည် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ၊ သင်တို့သည် မျက်နှာကို မော့၍ ခေါင်းကို ထောင်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား သင်တို့၏ ရွေးနုတ်ခြင်းသည် နီးကပ်လာလေပြီ။ လုကာ ၂၁:၂၅–၂၈။
ယေရှုက “နိမိတ်လက္ခဏာများရှိလိမ့်မည်” ဟု မိန့်ဆိုတော်မူပြီး၊ ၎င်းတို့ကို နေ၊ လ၊ ကြယ်တို့၌ ပေါ်ထွန်းသော နိမိတ်လက္ခဏာများ၊ လူမျိုးနိုင်ငံတို့၏ ဆင်းရဲကျပ်တည်းခြင်း၊ ကောင်းကင်တန်ခိုးများ လှုပ်ခတ်ခြင်းတို့ဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြတော်မူကာ၊ ထို့နောက် လူသား၏သားတော်သည် တိမ်ပေါ်၌ ကြွလာတော်မူ၏။ ဤ “နိမိတ်လက္ခဏာ” အားလုံးသည် Millerite သမိုင်းတွင် ပြည့်စုံခဲ့ကြသည်။
“ပရောဖက်ပြုချက်သည် ခရစ်တော်၏ ကြွလာခြင်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြိုတင်ဖော်ပြရုံသာမက၊ ၎င်းနီးကပ်လာသောအခါ လူတို့ သိရှိနိုင်ရန် လက္ခဏာများကိုလည်း တင်ပြထားသည်။ ယေရှုက ဤသို့ မိန့်တော်မူခဲ့သည်။ ‘နေနှင့် လနှင့် ကြယ်တို့၌ လက္ခဏာများ ရှိလိမ့်မည်။’ Luke 21:25. ‘နေသည် မှောင်မိုက်သွားလိမ့်မည်၊ လသည် မိမိ၏အလင်းကို မပေးတော့ဘဲ နေလိမ့်မည်၊ ကောင်းကင်ကြယ်တို့သည် ကျလိမ့်မည်၊ ကောင်းကင်၌ရှိသော တန်ခိုးများသည်လည်း လှုပ်ခတ်ခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ ထိုအခါ လူသားသည် ကြီးမားသော တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းတော်ကို ဆောင်လျက် မိုဃ်းတိမ်များပေါ်တွင် ကြွလာသည်ကို သူတို့ မြင်ကြလိမ့်မည်။’ Mark 13:24–26. ဗျာဒိတ်ပေးသူသည် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းမတိုင်မီ ပေါ်ထွက်ရမည့် လက္ခဏာများအနက် ပထမတစ်ခုကို ဤသို့ ဖော်ပြထားသည်။ ‘ကြီးမားသော မြေငလျင်တစ်ခု ဖြစ်ပွားလေ၏။ နေသည် ဆံပင်ဖြင့် ယက်လုပ်ထားသော အိတ်အဝတ်ကဲ့သို့ မည်းနက်သွားလေ၏။ လသည် အသွေးကဲ့သို့ ဖြစ်လေ၏။’ Revelation 6:12.”
“ဤနိမိတ်လက္ခဏာများကို ဆယ့်ကိုးရာစုမဖွင့်မီကပင် မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်၏ ပြည့်စုံခြင်းအဖြစ် ၁၇၅၅ ခုနှစ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသမျှအနက် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးသော မြေငလျင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။....”
“နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်ကြာပြီးနောက် ပရောဖက်ပြုချက်တွင် ဖော်ပြထားသော နောက်ထပ် နိမိတ်လက္ခဏာတစ်ရပ်—နေ၊ လ မဲမှောင်ခြင်း—ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ ဤအရာကို ပိုမိုထင်ရှားစေသောအချက်မှာ ၎င်းပြည့်စုံမည့်အချိန်ကို တိတိကျကျ ကြိုတင်ညွှန်ပြထားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သံလွင်တောင်ပေါ်တွင် ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏တပည့်တော်တို့နှင့် ပြောဆိုတော်မူရာ၌ အသင်းတော်အတွက် ရှည်လျားသော စမ်းသပ်ဆင်းရဲခြင်းကာလ—ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု ၁၂၆၀ နှစ်အကြောင်း၊ ထိုဒုက္ခကာလကို တိုစေမည်ဟု ကိုယ်တော် ကတိပြုတော်မူခဲ့သောကာလ—ကို ဖော်ပြပြီးနောက်၊ မိမိကြွလာတော်မူခြင်းမတိုင်မီ ဖြစ်ပေါ်မည့် အဖြစ်အပျက်အချို့ကို ဤသို့ ဖော်ပြတော်မူကာ၊ ထိုအထဲမှ ပထမအဖြစ်အပျက်ကို မည်သည့်အချိန်တွင် တွေ့မြင်ရမည်ကို သတ်မှတ်တော်မူခဲ့သည်။ ‘ထိုနေ့ရက်များတွင်၊ ထိုဒုက္ခပြီးနောက်၊ နေသည် မဲမှောင်လိမ့်မည်။ လသည်လည်း မိမိ၏အလင်းကို မပေးရ။’ မာကု ၁၃:၂၄။ ၁၂၆၀ ရက်၊ သို့မဟုတ် နှစ်များသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မတိုင်မီ ရာစုနှစ်တစ်ဝက်၏ တစ်ဝက်မျှသောကာလ အစောပိုင်းတွင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းသည် လုံးဝနီးပါး ရပ်စဲသွားခဲ့သည်။ ခရစ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်း၊ ဤညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းနောက်တွင် နေသည် မဲမှောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ၁၇၈၀ ပြည့်နှစ် မေလ ၁၉ ရက်နေ့တွင် ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် ပြည့်စုံခဲ့သည်။....”
“ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ပြည်သူတို့အား မိမိ၏ကြွလာခြင်းဆိုင်ရာ နိမိတ်လက္ခဏာများကို စောင့်ကြည့်ကြရန်နှင့် မိမိတို့ထံသို့ ကြွလာမည့် ရှင်ဘုရင်၏ အမှတ်အသားများကို မြင်တွေ့ကြသည့်အခါ ဝမ်းမြောက်ကြရန် မိန့်မှာထားခဲ့သည်။ ‘ဤအမှုအရာတို့သည် ဖြစ်ပေါ်လာစပြုသောအခါ’ ဟု ကိုယ်တော်က မိန့်တော်မူ၏၊ ‘အထက်သို့ မျှော်ကြည့်ကြလော့၊ သင်တို့၏ ခေါင်းများကို ချီမြှောက်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ သင်တို့၏ ရွေးနှုတ်ကယ်တင်ခြင်းသည် နီးကပ်လာပြီဖြစ်၏။’ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏နောက်လိုက်တို့အား နွေဦးရာသီ၏ အဖူးထွက်လာသော သစ်ပင်များကို ညွှန်ပြ၍ ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ ‘ထိုသစ်ပင်တို့သည် ယခုအဖူးထွက်လာသောအခါ၊ နွေကာလသည် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သင်တို့သည် ကိုယ်တိုင်မြင်၍ သိကြ၏။ ထိုနည်းတူစွာ၊ ဤအမှုအရာတို့ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သင်တို့မြင်သောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်သည် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်းကို သိကြလော့။’ Luke 21:28, 30, 31.” The Great Controversy, 304, 306–308.
ရောမ သုံးမျိုးနှင့်ဆိုင်သော သုံးဆင့်အသုံးချမှုက၊ အယူဝါဒမရှိသော ရောမနှင့် ထို့နောက် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးဆိုင်ရာ ရောမတို့က ယေရုရှလင်မြို့ကို နင်းချေခြင်း၌၊ ခေတ်သစ်ရောမက သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် အစည်းအဝေးတော်ကို နင်းချေခြင်းသည် ကာလတစ်ရပ်၊ အယူဝါဒမရှိသော ရောမအတွက် တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက်၊ သို့မဟုတ် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးဆိုင်ရာ ရောမအတွက် ပရောဖက်ပြုနှစ် တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားကြောင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသည်။ သင်္ကေတဆိုင်ရာ တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက် (လေးဆယ့်နှစ်လ) သည် ခေတ်သစ်ရောမက ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိသောလူတို့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မည့် ကာလကို ဖော်ညွှန်းသကဲ့သို့၊ ထိုကာလအသီးသီး၌ ထိုကာလနှင့်သက်ဆိုင်သော သစ္စာရှိသူတို့၏ ထွက်ပြေးရမည့်အချိန်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည့် တစ်ခုတည်းသော “နိမိတ်လက္ခဏာ” တစ်ရပ်စီလည်း ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထိုကာလသုံးရပ်အနက် တစ်ရပ်ချင်းစီသည် ကာလအစတွင်ရှိသကဲ့သို့ တစ်ခုတည်းသော “နိမိတ်လက္ခဏာ” မဟုတ်ဘဲ၊ “နိမိတ်လက္ခဏာ” အများအပြား ပေါ်ထွန်းပြသခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။
“ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုး၏ ကယ်တင်ခြင်းအတွက် မိမိတန်ခိုးကို ညသန်းခေါင်အချိန်၌ ပြသတော်မူသည်။ နေသည် မိမိအင်အားအပြည့်ဖြင့် တောက်ပလျက် ပေါ်လာသည်။ နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်ရာများသည် အလျင်အမြန် ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ ဆိုးညစ်သောသူတို့သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ခြင်း၊ အံ့အားသင့်ခြင်းတို့ဖြင့် ကြည့်ရှုကြသော်လည်း၊ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့သည် မိမိတို့ကယ်တင်ခြင်း၏ သက်သေတော်တို့ကို ဂုဏ်သိက္ခာပြည့်ဝသော ဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ကြည့်ရှုကြသည်။ သဘာဝအရာခပ်သိမ်းသည် မိမိလမ်းကြောင်းမှ လွဲချော်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ချောင်းရေများသည် စီးဆင်းခြင်း ရပ်တန့်သွားကြသည်။ မှောင်မိုက်၍ ထူထပ်သော မိုးတိမ်များသည် တက်လာပြီး အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ပွတ်တိုက်ကြသည်။ အမျက်တော်ထွက်နေသော မိုးကောင်းကင်အလယ်၌ ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော ဘုန်းအသရေရှိသည့် ကြည်လင်သော နေရာတစ်ခု ရှိ၍၊ ထိုနေရာမှ ရေများစွာ၏အသံကဲ့သို့သော ဘုရားသခင်၏ အသံတော်သည် ‘ပြီးစီးလေပြီ’ ဟု မိန့်တော်မူလာသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 16:17။” The Great Controversy, 636.
ရောမမြို့၏ ပြည်တန်ဆာမိန်းမအပေါ် အမှုစီရင်ခြင်းကို အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်သော ကာလသည်၊ ဗာဗုလုန်အတွင်း၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သော ဘုရားသခင်၏ အခြားသိုးအုပ်သည် ထွက်ပြေးရမည်ဟု ဖော်ထုတ်ပြသသော အလံတော်ကို မြှင့်တင်ခြင်းနှင့်အတူ စတင်သည်။ ထိုကာလသည် “နိမိတ်လက္ခဏာများနှင့် အံ့ဖွယ်ရာများ” ဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ ထိုကာလသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ ၏ “ဒုတိယအသံ” ဖြင့် စတင်ပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ အသံဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။ သေချာပါသည်၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ ၏ ပထမအသံနှင့် ဒုတိယအသံတို့သည် ခရစ်တော်၏ အသံပင် ဖြစ်သည်။ ပထမအသံသည် အသက်ရှင်သော လောဒိကိယ အက်ဒဗင်တစ်အသင်းတော်အပေါ် စစ်ဆေးကြားနာခြင်းဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်း၏ အစကို ဖော်ထုတ်ပြသပြီး၊ ဒုတိယအသံသည် ထိုကာလ၏ အဆုံးကို ဖော်ထုတ်ပြသသကဲ့သို့၊ ရောမမြို့၏ ပြည်တန်ဆာမိန်းမအပေါ် အမှုစီရင်ခြင်းကို အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်သော ကာလ၏ အစကိုလည်း သတ်မှတ်ပြသသည်။
ခရစ်တော်သည် ပဋိညာဉ်ကို အတည်ပြုတော်မူခဲ့သော သီတင်းပတ်အားဖြင့် ပြည့်စုံသော သမိုင်းတစ်ရပ်လုံးကို အုပ်စိုးထားပြီး၊ မကြာမီလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေသည်လည်း လက်ဝါးကပ်တိုင်အားဖြင့် ပုံဆောင်ပြထားသကဲ့သို့ အလယ်ပိုင်း အမှတ်အသားအဖြစ် ပုံဆောင်ထားသည်။ သမိုင်းနှစ်ရပ်လုံးသည် Alpha နှင့် Omega ၏ အမှတ်လက္ခဏာကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်၊ အကြောင်းမှာ သမိုင်းတစ်ရပ်စီ၏ အစနှင့် အဆုံးတို့ကို ဘုရားသခင်၏ အသံတော်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရားကိုလည်း ကိုယ်စားပြုကြသည်၊ အကြောင်းမှာ အလယ်ပိုင်း အမှတ်အသားသည် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေ၏ ပုန်ကန်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဟီဘရူးဘာသာရှိ “သမ္မာတရား” ဟူသော စကားလုံးကိုလည်း ဟီဘရူးအက္ခရာစဉ်၏ ပထမ၊ ဆယ့်သုံးမြောက်နှင့် နောက်ဆုံးအက္ခရာများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ဆယ့်ရှစ်၏ ပထမအသံတော်သည် ခရစ်တော်၏ အသံတော်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်ဆုံးအသံတော်သည် ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ဖြစ်သည်။ အလယ်ရှိ အသံတော်သည်လည်း ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ပင်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုနေရာ၌ပင် ဆယ့်သုံးမြောက်အက္ခရာ၏ ပုန်ကန်ခြင်းကို မြေသားတိရစ္ဆာန်သည် နဂါးကဲ့သို့ “ပြောဆို” သည်ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ထိုအရာကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ဆယ့်သုံးတွင် ပုံဖော်ပြထားသည်။
မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ရှိသော အလံသည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာရှိသူများအတွက် ထွက်ပြေးရမည့် “နိမိတ်လက္ခဏာ” ကို ကိုယ်စားပြုသည်သာမက၊ ထိုအလံကို မြှောက်တင်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်မည့် ပရောဖက်ဆိုင်ရာ ကာလ၏ အစပြုခြင်း၌လည်း “နိမိတ်လက္ခဏာ” တစ်ရပ် ရှိရမည်ဟုလည်း ဖော်ပြနေသည်။ ထို “နိမိတ်လက္ခဏာ” သည် ကမ္ဘာမြေ၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေအဖြစ် ယေရှုက ဖော်ပြသော အရာဖြစ်သည်။ လုကာ အခန်းကြီး ၂၁ တွင်၊ ဗိမာန်တော်သည် ဖျက်ဆီးခံရမည်ဟု ခရစ်တော်က ပြောသောအခါ ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို တပည့်တော်များက မေးမြန်းကြသည်။
သူတို့က ကိုယ်တော်အား မေးလျှောက်ကြသည်ကား၊ “ဆရာတော်၊ သို့ဖြစ်လျှင် ဤအရာတို့သည် အဘယ်အချိန်၌ ဖြစ်လာမည်နည်း။ ဤအရာတို့သည် ဖြစ်ပေါ်လာမည့်အခါ အဘယ်နိမိတ်လက္ခဏာ ရှိမည်နည်း” ဟု မေးလျှောက်ကြ၏။ လုကာ ၂၁:၇။
ထို့နောက် ယေရှုသည် ဗိမာန်တော်နှင့် မြို့တော် ပျက်စီးသွားမည့် အေဒီ ၇၀ ခုနှစ်သို့ ဦးတည်စေသော သမိုင်းဖြစ်စဉ်ကို စတင်ဖော်ပြတော်မူပြီး၊ အခန်းငယ် ၂၄ အထိ ဆက်လက်၍ တပါးအမျိုးသားတို့၏ “ကာလများ” ပြည့်စုံမည့် အချိန်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြတော်မူသည်။
သူတို့သည် ဓား၏အစွန်းဖြင့် လဲကျကြလိမ့်မည်။ လူမျိုးအပေါင်းတို့ထံသို့ ချုပ်နှောင်သိမ်းဆည်းခြင်းခံ၍ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းကို ခံကြရလိမ့်မည်။ တပါးအမျိုးသားတို့၏ အချိန်ကာလ ပြည့်စုံသည်တိုင်အောင် ယေရုရှလင်မြို့သည် တပါးအမျိုးသားတို့၏ ခြေဖြင့် နင်းချေခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ လုကာ ၂၁:၂၄။
ဤကျမ်းပိုဒ်သည် အမှန်တကယ်ရှိသော ယေရုရှလင်မြို့ကို ရည်ညွှန်းသည်ဟူသော အယူအဆသည်၊ သင်္ကေတဆိုင်ရာအရာကို အမှန်တကယ်ဖြစ်သောအရာအဖြစ် အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူပြီး ပရောဖက်ပြုချက်များ၏ ပြည့်စုံခြင်းကို ကမ္ဘာအဆုံးကာလတွင်သာ သီးသန့်ထားရှိသည့် futurism ဟုခေါ်သော ကက်သလစ် သာသနာရေးဆိုင်ရာ မိုက်မဲမှုအပေါ် အခြေခံထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤကျမ်းပိုဒ်၏ မှန်ကန်သော အသုံးချခြင်းအပေါ် တိုက်ခိုက်မှုသည် ဓမ္မသစ်ကျမ်းကို ဖတ်ရှုလာသည့် ကာလတစ်လျှောက်လုံးတွင် စာတန်၏ အဓိက တိုက်ခိုက်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်ရှိသော ယေရုရှလင်မြို့သည်၊ အမှန်တကယ်ဖြစ်သော ပရောဖက်ပြုချက်က ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ အသုံးချခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသော ခရစ်တော်၏ အချိန်တွင်၊ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ယေရုရှလင်၏ သင်္ကေတအဖြစ် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ဤဖွင့်ပြချက်သည် တမန်တော် ပေါလုက အခိုင်အမာ တည်ထောင်သည့် အဓိက သွန်သင်ချက်တစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယေရုရှလင်မြို့ကို နင်းခြေဖျက်ဆီးခြင်းသည် ၅၃၈ ခုနှစ်မှ ၁၇၉၈ ခုနှစ်အထိ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ အမှောင်ခေတ် တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်ကို ဖော်ပြသည်။
သို့ရာတွင် ဗိမာန်တော်၏ပြင်ဘက်ရှိတရားရုံးဝင်းကိုမူ ချန်ထားလော့၊ ၎င်းကို မတိုင်းတာနှင့်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းကို လူမျိုးခြားတို့အား ပေးအပ်ထားပြီဖြစ်၏။ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသောမြို့ကို လေးဆယ့်နှစ်လတိုင်အောင် ခြေဖြင့်နင်းချေလိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၁:၂။
ပရောဖက်ပြုချက်၌ဖော်ပြထားသော ယေရုရှလင်မြို့သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ ရွေးချယ်ခံမြို့၏ သင်္ကေတအဖြစ် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
ဟောင်းသော ယေရုရှလင်မြေကို ခြေချရခြင်းသည် ကောင်းသောအရာတစ်ခုဖြစ်မည်ဟု ခံစားကြသူများ၊ ထို့ပြင် ကယ်တင်ရှင်၏ အသက်တာနှင့် သေခြင်းဆိုင်ရာ နေရာများကို သွားရောက်ကြည့်ရှုခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် အလွန်တိုးခိုင်လာမည်ဟု ယုံကြည်ကြသူများ မည်မျှများပြားလှသနည်း။ သို့ရာတွင် ဟောင်းသော ယေရုရှလင်သည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်သော စင်ကြယ်စေသည့် မီးဖြင့် သန့်စင်ခြင်းကို မခံရမချင်း သန့်ရှင်းသော အရပ်တစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်။ Review and Herald, June 9, 1896.
ယေရှုသည် အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်လေးတွင် တပည့်တော်တို့ကို ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ ဖြစ်သော အဆုံးကာလသို့ ပို့ဆောင်တော်မူပြီးနောက်၊ သမိုင်းအတွင်း ပထမကောင်းကင်တမန်၏ ကြေညာချက် ရောက်ရှိလာသော မီလာရိုက်အချိန်ကာလကို ထို့နောက် မိတ်ဆက်တော်မူ၏။
ထို့ပြင် နေနှင့် လနှင့် ကြယ်တို့၌ နိမိတ်လက္ခဏာများ ပေါ်လာကြလိမ့်မည်။ မြေကြီးပေါ်၌လည်း လူမျိုးများသည် စိတ်ရှုပ်ထွေးခြင်းနှင့်တကွ ဆင်းရဲဒုက္ခခံကြရလိမ့်မည်။ ပင်လယ်နှင့် လှိုင်းတံပိုးတို့၏ ဟစ်ကြွေးသံကြောင့် လူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် မြေကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်လာမည့် အရာများကို မျှော်ကြည့်လျက် စိတ်နှလုံးပျက်သွားကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်တန်ခိုးများသည် လှုပ်ခါခြင်းကို ခံရမည်။ ထိုနောက် လူသား၏သားတော်သည် တန်ခိုးနှင့် ကြီးစွာသော ဘုန်းအသရေဖြင့် မိုးတိမ်ပေါ်တွင် ကြွလာတော်မူသည်ကို သူတို့မြင်ရကြလိမ့်မည်။ ဤအမှုအရာများသည် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသောအခါ၊ သင်တို့သည် မျက်နှာကို မော့၍ ခေါင်းကို ထောင်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား သင်တို့၏ ရွေးနုတ်ခြင်းသည် နီးကပ်လာလေပြီ။ လုကာ ၂၁:၂၅–၂၈။
မီလာရိုက်တို့၏ သမိုင်းကို အစပြုကြေညာခဲ့သော နိမိတ်လက္ခဏာများသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၏ မပျက်ကွက်သော တန်ခိုးနှင့် ကိုက်ညီစွာ ပြည့်စုံခဲ့ကြသည်။
“နေနှင့် လတွင်လည်းကောင်း၊ ကြယ်တို့တွင်လည်းကောင်း ပေါ်ထွန်းမည့် နိမိတ်လက္ခဏာများသည် ပြည့်စုံခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။” Review and Herald, November 22, 1906.
နောက်ဆောင်းပါးတွင် လုကာအခန်းကြီး နှစ်ဆယ့်တစ်ကို ဆက်လက်ဖော်ပြမည်။
“၁၈၄၈ ခုနှစ်၊ ဒီဇင်ဘာလ ၁၆ ရက်နေ့တွင်၊ ထာဝရဘုရားသည် ကောင်းကင်တန်ခိုးများ လှုပ်ရှားခြင်းအကြောင်းကို အကျွန်ုပ်အား ရူပါရုံတစ်ခု ပေးတော်မူ၏။ မဿဲ၊ မာကု၊ လုကာတို့၌ မှတ်တမ်းတင်ထားသော နိမိတ်လက္ခဏာများကို ပေးတော်မူရာတွင် ထာဝရဘုရားက ‘ကောင်းကင်’ ဟု မိန့်တော်မူသည့်အခါ ကောင်းကင်ကိုပင် ဆိုလိုတော်မူကြောင်း၊ ‘မြေကြီး’ ဟု မိန့်တော်မူသည့်အခါ မြေကြီးကိုပင် ဆိုလိုတော်မူကြောင်းကို အကျွန်ုပ် မြင်ရ၏။ ကောင်းကင်၏ တန်ခိုးများမှာ နေ၊ လ၊ ကြယ်တို့ ဖြစ်ကြ၏။ ထိုအရာတို့သည် ကောင်းကင်၌ အုပ်စိုးကြ၏။ မြေကြီး၏ တန်ခိုးများမှာ မြေကြီးပေါ်၌ အုပ်စိုးသော အရာတို့ ဖြစ်ကြ၏။ ကောင်းကင်၏ တန်ခိုးများသည် ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကြောင့် လှုပ်ရှားမည်။ ထိုအခါ နေ၊ လ၊ ကြယ်တို့သည် မိမိတို့၏ နေရာများမှ ရွေ့လျားကြမည်။ ထိုအရာတို့သည် ကွယ်ပျောက်သွားကြမည်မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကြောင့် လှုပ်ရှားကြမည်။”
“မှောင်မိုက်၍ ထူထဲလေးလံသော မိုးတိမ်များသည် တက်လာကာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တိုက်ခတ်မိကြသည်။ လေထုသည် ကွဲဖွင့်၍ နောက်သို့ လှိမ့်ဆုတ်သွားလေ၏။ ထို့နောက် ငါတို့သည် Orion အတွင်းရှိ ဖွင့်လှစ်ထားသော အာကာသခွင်မှတဆင့် အထက်သို့ ကြည့်နိုင်ကြလေ၏။ ထိုနေရာမှ ဘုရားသခင်၏ အသံတော် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ သန့်ရှင်းသော မြို့တော်သည် ထိုဖွင့်လှစ်ထားသော အာကာသခွင်မှတဆင့် ဆင်းသက်လာမည်။ ငါသည် ယခု မြေကြီး၏ တန်ခိုးအာဏာများသည် လှုပ်ခတ်လျက်ရှိကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ အဖြစ်အပျက်များသည် အစဉ်အတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်းကိုလည်းကောင်း မြင်လေ၏။ စစ်ပွဲ၊ စစ်ပွဲ၏ ကောလာဟလများ၊ ထားဘေး၊ အစာခေါင်းပါးခြင်းနှင့် ကပ်ရောဂါတို့သည် ပထမဦးစွာ မြေကြီး၏ တန်ခိုးအာဏာများကို လှုပ်ခတ်စေကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ဘုရားသခင်၏ အသံတော်သည် နေ၊ လ၊ ကြယ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ဤမြေကြီးကိုလည်းကောင်း လှုပ်ခတ်စေလိမ့်မည်။ ငါသည် ဥရောပ၌ ဖြစ်ပေါ်နေသော အာဏာတန်ခိုးများ၏ လှုပ်ခတ်ခြင်းသည် လူအချို့ သွန်သင်သကဲ့သို့ ကောင်းကင်၏ တန်ခိုးအာဏာများ၏ လှုပ်ခတ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အမျက်ထွက်သော လူမျိုးများ၏ လှုပ်ခတ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို မြင်လေ၏။” Early Writings, 41.