ဒാനီယေလကျမ်း - တစ်ရာနှစ်ဆယ့်သုံးခုမြောက်

ဒန်ယေလ ၁၁:၄၀ သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အတွင်းရှိ အလွန်နက်နဲသည့် ကျမ်းပိုဒ်များအနက် တစ်ပိုဒ်ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းတူစွာ ဒန်ယေလ ၈:၁၄ လည်း ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၄၀ ကို ဟိဒေကေလမြစ်က ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ဥလိုင်မြစ်သည် ဒန်ယေလ ၈:၁၄ ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

အခန်းငယ် လေးဆယ်သည် “အဆုံးအချိန်တွင်” ဟူသော စကားလုံးများဖြင့် စတင်သဖြင့်၊ အခန်းငယ်၏ အစပိုင်းသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်ဖြစ်ကြောင်းကို အတိအကျ ဖော်ထုတ်ပြသည်။ ထိုအခန်းငယ်ရှိ စကားလုံး ငါးဆယ့်တစ်လုံးသည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ပိတ်မထားတော့ဘဲ ဖွင့်လှစ်ခံရပြီး၊ ထိုအချိန်၌ ဆိုဗီယက်ယူနီယံ ပြိုလဲသွားခြင်းကို ညွှန်ပြနေကြောင်း အသိအမှတ်ပြုခံရသောအခါ ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ်အတွင်းရှိ ထိုစကားလုံး ငါးဆယ့်တစ်လုံးသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်ရှိ အဆုံးအချိန်ကိုလည်းကောင်း၊ ထို့နောက် ၁၉၈၉ ခုနှစ်ရှိ အခြားသော အဆုံးအချိန်တစ်ခုကိုလည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုနေသည်။ Alpha နှင့် Omega သည် မြင်လိုသောသူနှင့် ကြားလိုသောသူ အပေါင်းတို့အတွက် ထိုအခန်းငယ်ပေါ်တွင် မိမိ၏ လက်မှတ်ကို တင်ထားတော်မူသည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် တတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုများအတွက် အဆုံးအချိန်တို့သည် ထိုအခန်းငယ်တစ်ခုတည်း၌ ကိုယ်စားပြုထားသည်။

အောက်ပါကျမ်းချက်သည် မြောက်ဘက်မင်းအဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသော ပုပ်ရဟန်းအာဏာသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ မကြာမီ ထုတ်ပြန်လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအချိန်တွင် တင့်တယ်သောပြည်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို အောင်နိုင်သည့်အချိန်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ စကားများသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်ကို အဆုံးကာလ၏ အစပြုခြင်းအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ၁၉၈၉ ခုနှစ်ကို အဆုံးကာလ၏ အဆုံးသတ်ခြင်းအဖြစ်လည်းကောင်း ဖော်ပြသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်အားဖြင့် အခန်းငယ် လေးဆယ်တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ပရောဖက်ပြုသမိုင်းသည် မြောက်ဘက်မင်းက တင့်တယ်သောပြည်ကို အောင်နိုင်သည့်အခန်းငယ် လေးဆယ့်တစ်သို့ မရောက်မချင်း မပြီးဆုံးသေးပေ။ ဤအရာ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ ပြိုလဲသွားခြင်းမှ စ၍ အခန်းငယ် လေးဆယ့်တစ်တွင် ဖော်ပြထားသော မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအထိရှိသော သမိုင်းသည် သမ္မတ ရော်နယ် ရေးဂင် ခေတ်မှ စ၍ မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအထိရှိသော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ ထိုသမိုင်းတွင် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နှင့် ထို့နောက် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော မြေငလျင်ကြီး၏ နာရီတိုင်အောင် ပါဝင်သည်။

အခန်းငယ်ကို အစပိုင်းတွင် ဖွင့်ထုတ်ပေးခဲ့သောအခါ၊ “Pippenger ၏ အဆိုအရ ထိုအခန်းငယ်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသို့တိုင်သော သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟူသော ဆိုချက်မှာ အဓိပ္ပါယ်မဲ့သော အဆိုပင်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား၊ ကျမ်းစာထဲရှိ အခန်းငယ်များသည် ထိုမျှရှည်လျားသော သမိုင်းကာလများကို မည်သည့်အခါမျှ ကိုယ်စားမပြုကြ” ဟူသော သမ္မာတရားကို ဆန့်ကျင်သော အငြင်းပွားချက်တစ်ရပ် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အခန်းငယ်တစ်ခုအတွင်း သတ်မှတ်ထားနိုင်သော ကာလပိုင်းတစ်ခုအပေါ် အချိန်ကန့်သတ်ချက် ရှိမရှိဟူသော အယူအဆကို ကျွန်ုပ်တို့ မစဉ်းစားမိခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၃၊ အခန်းငယ် ၁၁ သည် အတူတူသော ထိုသမိုင်းကိုပင် ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုသို့ကို အခန်းငယ်တစ်ခုတည်းအတွင်း ပြုထားသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ချက်ချင်း သတိရမိခဲ့သည်။ မြေသားတိရစ္ဆာန်၏ သမိုင်းသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး၊ မြေသားတိရစ္ဆာန်သည် နဂါးကဲ့သို့ စကားပြောခြင်းသည် မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအချိန်၌ ပြည့်စုံမည်ဖြစ်သည်။

လူတစ်ဦးက နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ တိကျမှုဖြင့် ပြောလိုပါက၊ အခန်းငယ် ၄၀ သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၏ သမိုင်းကို ဖုံးလွှမ်းပြီး အခန်းငယ် ၄၁ သို့ ရောက်သည်နှင့် အခန်းငယ် ၄၁ တွင် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၃ ၏ တစ်ခုတည်းသော အခန်းငယ်နှင့် မတူဘဲ၊ အခန်းငယ် ၄၀ သည် အမှန်အားဖြင့် အနည်းငယ် ပိုတိုသည်၊ အကြောင်းမှာ တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေသည် နောက်အခန်းငယ်တွင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၃ တွင်မူ ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေအထိကို အခန်းငယ်တစ်ခုတည်းအတွင်း ထည့်သွင်းထားသည်။ Sister White က ဒံယေလကျမ်း၌ ပါရှိသော “ပရောဖက်ပြုချက်၏ တူညီသော လမ်းကြောင်း” ကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌လည်း ဆက်လက် ဖော်ပြထားကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသည်။ line upon line ဟူသော မူကို သင် အသုံးချရန် ရွေးချယ်ပါက၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၃၊ အခန်းငယ် ၁၁ သည် အခန်းငယ် ၄၀ ၏ အပေါ်ကို လွယ်ကူစွာ ကျော်လွန်တင်ပြသွားသည်။

သို့ရာတွင် “လိုင်းအပေါ်လိုင်း” ဟူသော မူကို အမှန်တကယ် အသုံးပြုလျှင်၊ အခန်းငယ် ၄၀ ၌ “ရထားများ၊ သင်္ဘောများနှင့် မြင်းစီးသူများ” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃ ၏ မြေကြီးတိရစ္ဆာန် (အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု) သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ ချိုနှစ်ချောင်းရှိသော သိုးကလေးနှင့်တူသော တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်အဖြစ်မှ မကြာမီလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေကာလတွင် နဂါးကဲ့သို့ စကားပြောသော တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကိုလည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် သိုးကလေးနှင့်တူသော ထိုတိရစ္ဆာန်တွင် ချိုနှစ်ချောင်းရှိသည်ကိုလည်းကောင်း တွေ့ရသည်။

အခန်းငယ် လေးဆယ်သည် တိုင်ရုမြို့၏ မယားပြည့်တန်ဆာကို မေ့လျော့ထားသော သင်္ကေတဆိုင်ရာ နှစ်ခုနစ်ဆယ်ကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုသင်္ကေတဆိုင်ရာ နှစ်ခုနစ်ဆယ်သည် ဘုရင်တစ်ပါး၏ နေ့ရက်များကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ ဘုရင်သည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် လေးဆယ်နှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၃ ၏ အကြောင်းအရာလမ်းကြောင်းအပေါ် အခြေခံ၍၊ ဟေရှာယ အခန်းကြီး ၂၃ ၏ သင်္ကေတဆိုင်ရာ နှစ်ခုနစ်ဆယ်တိုင် အုပ်စိုးသော သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ နိုင်ငံတော်မှာ ခွန်အားရှိသော ဦးချိုနှစ်ချောင်းကို ပိုင်ဆိုင်သော မြေကြီးသားရဲဖြစ်သည်။ ထိုမြေကြီးသားရဲသည် Republicanism နှင့် Protestantism ကို ကိုယ်စားပြုသော ခွန်အားရှိသည့် ဦးချိုနှစ်ချောင်းဖြင့် စတင်သော်လည်း၊ အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ သမိုင်းသည် အခန်းငယ် လေးဆယ့်တစ်၏ ပြည့်စုံခြင်းသို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ၎င်း၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ခွန်အားနှစ်ရပ်ကို “သင်္ဘောများ” (စီးပွားရေးအာဏာ) နှင့် “ရထားများနှင့် မြင်းစီးသူများ” (စစ်အင်အား) ဟူ၍ သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

ဟေရှာယ အခန်း ၂၃ ၌ ဖော်ပြထားသော ပုံဆောင်သဘောဖြင့် ရေတွက်သည့် ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကာလအတွင်း၊ အခန်းငယ် ၄၀ ၌ မြောက်အရပ်ဘုရင်ဟု ဖော်ပြထားသော တိုင်ရုမြို့၏ ပြည့်တန်ဆာသည် မေ့လျော့ခြင်းခံရသည်။ သို့သော် ထိုပုံဆောင်သဘောဖြင့် ရေတွက်သည့် ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကာလ၏ အဆုံးတွင်၊ သူမသည် တဖန် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရင်များနှင့် မေထုန်ပြုလိမ့်မည်။ ထိုအရာသည် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ ပြိုလဲသွားခြင်းမတိုင်မီ သမိုင်းတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သမိုင်းပညာရှင်အားလုံးက သမ္မတ ရေဂန်သည် ဆိုဗီယက်ယူနီယံကို ပြိုလဲစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၌ ဖော်ပြထားသော အန္တိခရစ်နှင့် လျှို့ဝှက်မဟာမိတ်ဖွဲ့ခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၁၉၈၉ ခုနှစ်သို့ ဦးတည်သည့် ကာလအတွင်း ရေဂန်သည် အပြစ်သား၏ လူနှင့် လျှို့ဝှက်၍ တရားမဝင်သော ဆက်ဆံရေးတစ်ရပ်ကို စတင်နှင့်ပြီးဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် မေ့လျော့ခြင်းခံခဲ့ရသော ပြည့်တန်ဆာသည် စတင်သီဆိုနေသော သီချင်း၏ သံစဉ်ကို နေဗုခဒ္နေဇာ၏ တီးမှုတ်သမားများက လေ့ကျင့်စပြုခဲ့ကြသည်။ ထိုသမိုင်းကာလအတွင်း ယောဟန် ပေါလု ဒုတိယ၏ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းသည် “လောကတစ်ခုလုံး” ကို “သားရဲနောက်သို့ အံ့ဩလျက်လိုက်စေ” ခဲ့သော “သီချင်းနှင့် ကခြင်း” ၏ အစပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အခန်းငယ် လေးဆယ်သည်လည်း ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ စာရဒိအဖြစ် စတင်ခဲ့သော လာအိုဒိကေယ အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့နောက် စာရဒိအတွင်းရှိသူများသည် တံဆိပ်ဖြေဖွင့်ထားသော အလင်းကို လက်ခံကြပြီး၊ ထို့နောက် ဖိလဒေလဖိ လှုပ်ရှားမှုသည် စာရဒိထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဖိလဒေလဖိ လှုပ်ရှားမှုသည် ၁၈၅၆ ခုနှစ်၏ အလင်းကို ငြင်းပယ်သည့်အခါ၊ ထိုသူတို့သည် ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ်မှ လာအိုဒိကေယ အသင်းတော်သို့ ကူးပြောင်းသွားကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအသင်းတော်သည် မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေဖြစ်သော အခန်းငယ် လေးဆယ့်တစ်တွင် သခင်ဘုရား၏ နှုတ်မှ အန်ထုတ်ခြင်းကို ခံရရန် ကံကြမ္မာသတ်မှတ်ထားသော အသင်းတော်ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် လေးဆယ်သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ သမိုင်းကိုသာမက၊ လာအိုဒိကေယ အက်ဒဗင်တစ်ဝါဒ၏ သမိုင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။

လောဒိကိယ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒသည် မိမိ၏ အခြေပြုမှတ်နှင့် ခွန်အားအဖြစ် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တော်၏ ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော အလင်းကို ရရှိခဲ့ပြီး၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု အစိုးရသည်လည်း မိမိ၏ အခြေပြုမှတ်နှင့် ခွန်အားအဖြစ် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံ အခြေခံဥပဒေ၏ ဘုရားသခင်ပေးတော်မူသော အလင်းကို ရရှိခဲ့သည်။ နှစ်ဖက်လုံးသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ပရောဖက်ပြုချက်အရ ဦးချိုများအဖြစ် စတင်ပေါ်ထွက်လာကြပြီး၊ သင်္ကေတဆိုင်ရာ နှစ်ခုနစ်ဆယ်၏ အဆုံးသတ်တွင် ဖောက်ပြန်သွားသော ရီပဘလစ်ကန် ဦးချိုနှင့် ဖောက်ပြန်သွားသော ပရိုတက်စတန် ဦးချိုတို့သည် ဦးချိုတစ်ချောင်းတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းလာ၍ နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုကြလိမ့်မည်။

အခန်းငယ် လေးဆယ်ရှိ ဦးချိုနှစ်ချောင်းသည် အစိုးရနှင့် ရွေးကောက်ခံအသင်းတော်ကို ဆိုလိုပြီး၊ ၎င်းတို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လည်ပတ်သည့် ပရောဖက်ပြုချက် လမ်းကြောင်းနှစ်ကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းတို့ကို တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်တည်းအပေါ်ရှိ ဦးချိုနှစ်ချောင်းအဖြစ် ဖော်ပြထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တိရစ္ဆာန်သည် မည်သည့်နေရာသို့ သွားသော်လည်း ဦးချိုနှစ်ချောင်းလည်း အတူသွားကြပြီး၊ ထိုသို့ သွားကြသည်မှာ တူညီသော ပရောဖက်ပြုချက်သမိုင်းအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ၏ ဦးချိုသည် လောဒိကိနှင့် ဖိလဒေလဖိတို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော နှစ်ထပ်သော ပရောဖက်ပြုချက် သဘာဝတရားတစ်ရပ် ရှိသည်။ ရီပတ်ဘလီကန်ဝါဒ၏ ဦးချိုလည်း ရီပတ်ဘလီကန်နှင့် ဒီမိုကရက်တစ် နိုင်ငံရေးပါတီတို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော နှစ်ထပ်သော ပရောဖက်ပြုချက် သဘာဝတရားတစ်ရပ် ရှိသည်။ ဦးချိုတစ်ချောင်းစီ၏ ထိုနှစ်ထပ်သော သဘာဝတရားအနက် ဒုတိယဖြစ်သောအရာသည် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၈ အရ နောက်ဆုံး ပေါ်ထွက်လာပြီး ပိုမိုမြင့်တက်လာသည်။

ချိုတစ်ချောင်းစီ၏ နှစ်မျိုးသဘောလက္ခဏာကို ခရစ်တော်၏လိုင်း၌ စဒ္ဒုကဲတို့နှင့် ဖာရိရှဲတို့အားဖြင့် ပုံဖော်ပြသထားပြီး၊ ယင်းသည် ရီပတ်ဘလီကန်ချို၌ လစ်ဘရယ်ဝါဒ (ကျွန်ပြုမှုကို ထောက်ခံခြင်း၊ ဒီမိုကရေစီ၊ woke-ism နှင့် ဂလိုဘယ်လစ်ဇင်) နှင့် ကွန်ဆာဗေးတစ်ဝါဒ (ကျွန်ပြုမှုကို ဆန့်ကျင်ခြင်း၊ ဖွဲ့စည်းအုပ်ချုပ်ပုံအခြေခံ ရီပတ်ဘလစ်၊ အစဉ်အလာဝါဒီများ၊ MAGA) တို့နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ပရိုတက်စတင့်ချို၏ နှစ်မျိုးသဘောလက္ခဏာသည် ဖိလဒေလဖိနှင့် လအိုဒိကိတို့နှင့် ကိုက်ညီသည်။ ချိုနှစ်ချောင်း၏ နှစ်မျိုးသင်္ကေတအဖြစ် ခွဲခြားမှုအကြားတွင် အပြည့်အဝတူညီသော အပြိုင်ဆိုင်မှုမရှိပေ။ အကြောင်းမှာ တိုးတက်ရေးလစ်ဘရယ်ဝါဒဖြစ်စေ၊ ကွန်ဆာဗေးတစ် MAGA-ဝါဒဖြစ်စေ၊ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၏ အရေးကိစ္စ၌ မှန်ကန်သောဘက်မှ မထွက်ပေါ်လာကြသကဲ့သို့၊ ဖာရိရှဲတို့နှင့် စဒ္ဒုကဲတို့သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ အတူတကွ ပေါင်းစည်းလာခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်အားဖြင့် ပုံဆောင်ထားခဲ့သော မကြာမီလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌၊ လအိုဒိကိသည် သခင်၏နှုတ်မှ အန်ထုတ်ခြင်းခံရပြီး၊ ထိုအခါ ဖိလဒေလဖိချိုသည် အလံသင်္ကေတအဖြစ် မြှောက်တင်ခြင်းခံရသည်။ သို့တိုင် ချိုနှစ်ချောင်းလုံး၏ နှစ်မျိုးသဘောသဘာဝကို ဖာရိရှဲတို့နှင့် စဒ္ဒုကဲတို့အကြားရှိ သာသနာရေးအငြင်းပွားမှုအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ ခရစ်တော်၏သမိုင်း၌ တပါးအမျိုးသားများထံသို့ စေလွှတ်ခံတမန် (ပေါလု) သည် ယခင်က ဖာရိရှဲတို့တွင် ဖာရိရှဲတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

နောက်မိုး၏ နည်းစနစ်သည် တစ်ကြောင်းပေါ်တစ်ကြောင်း ဖြစ်သောကြောင့်၊ ယင်းကို အသုံးချသောအခါ အခန်းငယ်လေးဆယ်၌ ကြီးမားသော အလင်းကို ပေါ်ထွန်းစေသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၂ မှ ၁၈ ထိ အားလုံးသည် အခန်းငယ်လေးဆယ်နှင့် ကိုက်ညီညှိနှိုင်းလျက်ရှိသည်။ ဣရှာယ အခန်းကြီး ၂၃ ၌ တုရုမြို့၏ ပြည့်တန်ဆာမ၏ သက်သေခံချက်သည်လည်း ထိုအခန်းငယ်နှင့် ကိုက်ညီသည်။ သေချာသည်မှာ အခန်းငယ်လေးဆယ်၏ အပေါ်၌ ထပ်တင်ရမည့် အခြားကျမ်းပိုဒ်များစွာ ရှိသေးသော်လည်း၊ အခန်းငယ်လေးဆယ်ကို တစ်ကြောင်းပေါ်တစ်ကြောင်း အဖြစ် အသုံးချရာတွင် အရေးအပါဆုံးသောအရာမှာ အခန်းငယ်လေးဆယ်ကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သည်။

အခန်းငယ် လေးဆယ်တွင် ၁၇၉၈ ခုနှစ်ရှိ အဆုံးကာလနှင့် ၁၉၈၉ ခုနှစ်ရှိ အဆုံးကာလတို့ကို နှစ်ခုလုံး ဖော်ပြထားသည်။ ဤအချက်သည် ဗျာဒိတ်ပရောဖက်ပြုချက်ကို လေ့လာသူအား ၁၇၉၈ ခုနှစ်ရှိ အဆုံးကာလကို ၁၉၈၉ ခုနှစ်ရှိ အဆုံးကာလ၏ အပေါ်၌ ထပ်တင်၍ ကြည့်ရှုရန် ညွှန်ပြသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်သောအခါ အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ သမိုင်းသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ စတင်ပြီး မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် အခန်းငယ် လေးဆယ့်တစ်ရှိ တနင်္ဂနွေဥပဒေအထိ ဆက်လက်သွားသော လမ်းကြောင်းနှစ်ကြောင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ စတင်သော လမ်းကြောင်းသည် ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးနေ့ရက် လူမျိုး၏ အတွင်းပိုင်းသတင်းစကားကို ဖော်ပြပြီး၊ ၁၉၈၉ ခုနှစ်၌ စတင်သော လမ်းကြောင်းသည် တူညီသော သမိုင်းကာလအတွင်း ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးနေ့ရက် လူမျိုး၏ အပြင်ပိုင်းသတင်းစကားကို ဖော်ပြသည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းငယ် လေးဆယ်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်းရှိ အသင်းတော်ခုနစ်ပါးနှင့် တံဆိပ်ခုနစ်လုံးတို့၏ တူညီသော အတွင်းပိုင်းနှင့် အပြင်ပိုင်း ပရောဖက်ဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သင်္ကေတသဘောကို မိမိအတွင်း၌ ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ ထို့ပြင် ဤပရောဖက်ဆိုင်ရာ ဖြစ်စဉ်ကို စကားလုံး ငါးဆယ့်တစ်လုံးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အခန်းငယ်တစ်ခုတည်းအတွင်း၌ပင် ကိုယ်စားပြုထားသည်။

မిల్లာလိုက်များသည် အသင်းတော်ခုနစ်ပါးနှင့် တံဆိပ်ခုနစ်ခု၏ အတွင်း–အပြင် သတင်းစကားကို အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ တံပိုးခုနစ်လုံးသည်လည်း အသင်းတော်ခုနစ်ပါးနှင့် တံဆိပ်ခုနစ်ခုတို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သမိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သော အမှန်တရား၏ တတိယလိုင်းတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုကြောင်းကိုလည်း သူတို့သည် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။ မில்லာ ပြောသကဲ့သို့ တံပိုးများသည် ရောမအပေါ်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သော “ထူးခြားသည့် တရားစီရင်ခြင်းများ” ဖြစ်ကြသည်။ မిల్లာလိုက်များသည် တံပိုးခုနစ်လုံးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းများသည် အသင်းတော်ခုနစ်ပါး၏ သမိုင်းနှင့် တံဆိပ်ခုနစ်ခု၏ ပြိုင်ညီသော သမိုင်းတို့နှင့် ဆက်နွှယ်နေကြောင်းကို နားလည်ခဲ့ကြသည်။

လေးဆယ်မြောက်အချက်တွင် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်၏ သမိုင်းလည်း ပါဝင်ပြီး၊ ထို့ကြောင့် လေးဆယ်မြောက်အချက်၌ ခုနစ်လုံးသော တံပိုးများ၏ ပရောဖက်ပြုမျဉ်းလည်း ကိုက်ညီစွာ တန်းစီထားသည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် တရားစီရင်ခြင်း ဖွင့်လှစ်မည်ကို ကြေညာရန်အလို့ငှာ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုတရားစီရင်ခြင်းကို စုံစမ်းစစ်ဆေးသော တရားစီရင်ခြင်းနှင့် အမှုဆောင်သော တရားစီရင်ခြင်းဟူ၍ ခွဲခြားရသည်။ လေးဆယ်မြောက်အချက်၏ သမိုင်းသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးသော တရားစီရင်ခြင်း၏ သမိုင်းဖြစ်ပြီး၊ လေးဆယ်တစ်မြောက်အချက်မှစ၍ မိက္ခေလ် ထတော်မူ၍ နောက်ဆုံးဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါး သွန်းလောင်းခြင်းခံရသည်တိုင်အောင်၏ သမိုင်းမှာ အမှုဆောင်သော တရားစီရင်ခြင်း၏ သမိုင်းဖြစ်သည်။

အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်းသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုသောအခါ စတင်သည်။

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက “စကားပြော၍” မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေကို အာဏာတည်စေသည့်အခါ၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၈ ၏ “ဒုတိယအသံ” သည် လူသား၊ လူမိန်းမတို့ကို ဗာဗုလုန်ထဲမှ ထွက်လာကြရန် ခေါ်ဆိုခြင်းအားဖြင့် “စကားပြော” လိမ့်မည်။

အခန်းငယ် လေးဆယ့်တစ်တွင်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ပြောဆိုသောအခါ၊ ခေတ်သစ် ဗာဗုလုန်၏ သုံးမျိုးဆိုင်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်အတွင်း၌ ရှိနေသေးသူများကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၈ ၏ “ဒုတိယအသံ” ပြောဆိုသည့်အချိန်တွင် ခေါ်ထုတ်ခံရကြသည်။ ထိုသို့ ခေါ်ထုတ်ခံရသူများကို အခန်းငယ် လေးဆယ့်တစ်တွင် “ဧဒုံ၊ မောဘနှင့် အမ္မုန်သားတို့အနက် အကြီးအကဲတို့” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ထိုအခန်းငယ်တွင်၊ ခေတ်သစ် ဗာဗုလုန်၏ သုံးမျိုးသင်္ကေတဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသူတို့သည် မြောက်ဘက်မင်း၏ လက်မှ (ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်မှ) လွတ်မြောက်ကြသည်။ ဟီဘရူးစကားလုံး “escape” သည် ချောလဲနိုင်မှုကြောင့် လွတ်မြောက်ခြင်းကို ဆိုလိုပြီး၊ ၎င်း၏ မူလပါဝင်သည့် အဓိပ္ပာယ်မှာ လွတ်မြောက်သွားသူတို့ကို လွတ်မြောက်ခြင်းမတိုင်မီ အချုပ်အနှောင်အဖြစ် ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သော အရာတစ်ခုမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။

အခန်းငယ် လေးဆယ့်နှစ်တွင် ပါပစီအုပ်စိုးမှု (မြောက်ဘက်၏ ဘုရင်) သည် မိမိ၏ ပထဝီဝင်ဆိုင်ရာ အတားအဆီး တတိယမြောက်ကို အောင်မြင်သိမ်းပိုက်သည်။ ထိုအချိန်၌ ၎င်းသည် အီဂျစ်ကို သိမ်းယူသည်။ အီဂျစ်သည် ကုလသမဂ္ဂ၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ဟေရောဒ်၏ မွေးနေ့ပွဲ၌ ဟေရောဒ်သည် ဟေရောဒိအာ၏ သမီး ဆာလိုမေ (အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု) ၏ လှည့်ဖြားသော ကခုန်မှုအောက်၌ အလဲကျသကဲ့သို့ အရိပ်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဟေရောဒိအာသည် ပါပစီအုပ်စိုးမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤအရာက ကုလသမဂ္ဂ (“ဗျာဒိတ်ကျမ်း” အခန်းကြီး ၁၇ ၏ “ဘုရင်ဆယ်ပါး”) သည် မိမိတို့၏ နိုင်ငံတော်ကို သားရဲအား တစ်နာရီကြာ ပေးအပ်ရန် သဘောတူကြသည့် အချိန်ကို ဖော်ထုတ်ပြသည်။ ထို “တစ်နာရီ” သည် “ဗျာဒိတ်ကျမ်း” အခန်းကြီး ၁၁ ၏ “မြေငလျင်ကြီး” ဖြစ်ပေါ်သည့် နာရီဖြစ်ပြီး၊ ဗာဗုလုန်၏ ပြည့်တန်ဆာမကို တရားစီရင်သည့် “နာရီ” လည်း ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် လေးဆယ့်နှစ်တွင် အီဂျစ် (ကုလသမဂ္ဂ) သည် “လွတ်မြောက်ရမည် မဟုတ်။”

အခန်းငယ် လေးဆယ့်နှစ်တွင် “လွတ်မြောက်သည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးသည် အခန်းငယ် လေးဆယ့်တစ်တွင် ပါရှိသော ဟေဗြဲစကားလုံးနှင့် မတူညီပါ။ အခန်းငယ် လေးဆယ့်နှစ်၌ “လွတ်မြောက်သည်” ဟူသော စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ကယ်တင်ခြင်းကို မတွေ့ရခြင်း” ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခန်းငယ် လေးဆယ့်တစ်မှာ မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေ မတိုင်မီက ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်နှင့် လက်ချင်းချိတ်၍ ရပ်တည်နေခဲ့ကြသူများသည် ချော်လဲသကဲ့သို့ လွတ်မြောက်ကြသည်ကို ဖော်ညွှန်းနေသည်။ တနင်္ဂနွေဥပဒေ အကျပ်အတည်း၏ အချိန်နာရီ မတိုင်မီက ခေတ်သစ် ဗာဗုလုန်၏ မိတ်သဟာယအတွင်းရှိသူများသည် တနင်္ဂနွေသည် ဘုရားသခင်၏ ဝတ်ပြုရာနေ့ဖြစ်သည်ဟူသော စာတန်၏ အယူအဆကို လက်ခံနေခဲ့ကြသည်။ သားရဲ၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို အတင်းအကျပ် ပြဋ္ဌာန်းသောအခါ လူတစ်ဦးသည် မည်သို့သော အကြောင်းကြောင့်မဆို ၎င်းကို လက်ခံနိုင်သကဲ့သို့၊ ၎င်းသည် အမှန်တကယ် ထိုသို့ဖြစ်သည်ဟုလည်း ယုံကြည်နိုင်သည်။ ၎င်းကို ယုံကြည်ခြင်းသည် အမှတ်တံဆိပ်ကို နဖူး၌ လက်ခံရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို ရိုးရိုးသာ လက်ခံခြင်းသည် သင်၏ လက်၌ အမှတ်တံဆိပ်ကို လက်ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းချိန်၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးစနစ်၏ လက်မှ လွတ်မြောက်သောသူတို့သည်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် ကုလသမဂ္ဂတို့က ရောမမြို့၏ ပြည့်တန်ဆာမနှင့်၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအာဏာနှင့်၊ မြောက်ဘက်ရှင်ဘုရင်နှင့် လက်တွဲနေကြသည့် အချိန်အတိအကျ၌ပင်၊ ဘုရားသခင်၏ ဝတ်ပြုရာနေ့သည် နေမင်း၏နေ့ဖြစ်သည်ဟူသော စာတန်၏ အယူအဆကို ပယ်ချကြသည်။

ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ နောက်ဆုံး ခြောက်ပိုဒ်၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို အခန်းကြီး ၄၀ ကို သုံးသပ်ဆင်ခြင်ရာတွင် ဆက်လက်လေ့လာသွားစဉ် အချိန်ယူ၍ ရှင်းလင်းစွာ တင်ပြထားရန်မှာ အရေးကြီးသည်။ ခေတ်သစ် ရောမဖြစ်သော မြောက်ဘက်၏ မင်းကြီးသည် ကမ္ဘာမြေ၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ တည်ထောင်ခံရရန် ပထဝီဆိုင်ရာ အတားအဆီး သုံးခုကို အောင်မြင်ကျော်လွှားသိမ်းပိုက်သည်။ ပုဂံ ရောမသည်လည်း ပထဝီဆိုင်ရာ အတားအဆီး သုံးခုကို သိမ်းပိုက်ခဲ့သကဲ့သို့ ပေါပ်မင်းဆက် ရောမလည်း ထိုသို့ပင် ပြုခဲ့သည်။ ထို့အတူ ခေတ်သစ် ရောမသည် အခန်းကြီး ၄၀ တွင် တောင်ဘက်၏ မင်းကြီး (ယခင် ဆိုဗီယက် ပြည်ထောင်စု) ကို သိမ်းပိုက်ပြီး၊ ထို့နောက် အခန်းကြီး ၄၁ တွင် ဘုန်းတော်ကြီးသော ပြည် (အမေရိကန် ပြည်ထောင်စု) ကို သိမ်းပိုက်ကာ၊ ထို့နောက် အခန်းကြီး ၄၂ နှင့် ၄၃ တို့တွင် အီဂျစ် (ကုလသမဂ္ဂ) ကို သိမ်းပိုက်သည်။

သို့သော် Sister White ၏ ယခင်ကိုးကားချက်က ဖော်ပြသကဲ့သို့၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအာဏာစနစ်နှင့် ကုလသမဂ္ဂတို့နှင့် တစ်ချိန်တည်းတွင် လက်တွဲချိတ်ဆက်သည်။ နဂါး၊ သားရဲနှင့် မိစ္ဆာပရောဖက်တို့၏ သုံးဖက်ဆိုင်ရာ ပေါင်းစည်းမှုသည် မကြာမီလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတွင် ပြီးမြောက်လာသည်။ သို့သော် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁၊ အခန်းငယ် ၄၁ မှ ၄၃ အထိက ထိုတစ်ချိန်တည်းဖြစ်ပေါ်သော အောင်နိုင်ခြင်းကို အစဉ်လိုက် ဖော်ထုတ်ထားသည်။ ပုံဖော်ပြထားသော အစဉ်အလိုက်မှုသည် ဖြစ်ရပ်များ စီးဆင်းသွားပုံကို ကိုယ်စားပြုခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုအရာအားလုံးသည် မကြာမီလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတွင်ပင် ပြီးမြောက်လာကြသည်။

ထိုအချိန်၌ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ၏ “ဒုတိယအသံ” သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက “ပြောသော” နေရာ၌ပင် “ပြော” လျက်ရှိသည်။ စာတန်က ပြောသော နေရာနှင့် အချိန်၌ ဘုရားသခင်လည်း ပြောတော်မူ၏။ အခန်းငယ် ၄၄ တွင် အရှေ့ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်မှ သတင်းများသည် မြောက်ဘက်ရှင်ဘုရင်ကို စိတ်ပူပန်စေပြီး နောက်ဆုံး ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ သွေးချောင်းစီး သတ်ဖြတ်မှုကို စတင်စေသည်။ အခန်းငယ် ၄၄ သည် အခန်းငယ် ၄၂ နှင့် ၄၃ တို့ကဲ့သို့ပင် အခန်းငယ် ၄၁ တွင် စတင်သည်။ ထိုအချိန်၌ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၈ ၏ တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်သည် မိမိ၏ အခြားသိုးစုကို ဗာဗုလုန်ထဲမှ ထွက်လာရန် ခေါ်တော်မူခြင်းကို စတင်တော်မူသည်။

သူတင်ပြသော သတင်းစကားသည် တတိယဒုက္ခ၏ အစ္စလာမ်ကို ကိုယ်တော်၏ တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ကိရိယာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဗာဗုလုန်ပြည်၏ ပြည့်တန်ဆာမိန်းမအပေါ် ချမှတ်သော ဒဏ်ခတ်ခြင်းအဖြစ်လည်းကောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြသော သတင်းစကားဖြစ်သည်။ အစ္စလာမ်ကို “အရှေ့ဘက်မှ သတင်းများ” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ် (မြောက်ဘက်မင်း၏ အတုအယောင်) ကို “မြောက်ဘက်မှ သတင်းများ” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဒံယေလ ၁၁:၄၀ သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးတရားစီရင်ခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြပြီး၊ အခန်းငယ် ၄၁ မှ ၄၅ ထိသည် အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်သော တရားစီရင်ခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။

ဒန်နီယေလ အခန်း ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၄၀ ကို ဆက်လက်သုံးသပ်ခြင်းကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်၍ ပြုလုပ်မည်။