ယေဇကျေလသည် လူမျိုးနှစ်မျိုး တစ်မျိုးတစ်စုတည်းဖြစ်လာသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖော်ပြပြီးနောက်၊ ထိုလူမျိုးသည် ဒါဝိဒ်မင်းကြီး၏ အုပ်စိုးခြင်းကို ခံရမည်ဟုလည်းကောင်း၊ ထိုသူနှင့်အတူ ကိုယ်တော်သည် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ဝင်မည်ဟုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ တဲတော်သည်လည်း သူတို့နှင့်အတူ ရှိမည်ဟုလည်းကောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြလေသည်။
သူတို့သည် မိမိတို့၏ ရုပ်တုများနှင့်လည်းကောင်း၊ မုန်းတီးဖွယ်အရာများနှင့်လည်းကောင်း၊ မိမိတို့၏ ပြစ်မှားကျူးလွန်မှု အမျိုးမျိုးနှင့်လည်းကောင်း နောက်တဖန် မိမိတို့ကိုယ်ကို မညစ်ညူးစေရကြ။ သို့သော်လည်း သူတို့ပြစ်မှားခဲ့သော မိမိတို့နေထိုင်ရာ အရပ်အပေါင်းတို့မှ သူတို့ကို ငါကယ်တင်၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေမည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် ငါ၏လူဖြစ်ကြလိမ့်မည်၊ ငါသည်လည်း သူတို့၏ဘုရားသခင် ဖြစ်မည်။ ငါ၏ကျွန် ဒါဝိဒ်သည်လည်း သူတို့အပေါ်၌ ဘုရင်ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူတို့အားလုံးသည် သိုးထိန်းတစ်ပါးတည်း ရှိကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည်လည်း ငါ၏တရားစီရင်ချက်များအတိုင်း လျှောက်လှမ်း၍ ငါ၏အထုံးအဖွဲ့များကို စောင့်ရှောက်ကာ ကျင့်ဆောင်ကြလိမ့်မည်။ ငါ၏ကျွန် ယာကုပ်အား ငါပေးခဲ့သောပြည်၌၊ သင်တို့ဘိုးဘေးများ နေထိုင်ခဲ့ကြသော ထိုပြည်၌၊ သူတို့သည် နေထိုင်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့နှင့် သူတို့၏သားသမီးများ၊ သူတို့၏သားသမီးတို့၏သားသမီးများသည်လည်း ထိုပြည်၌ အစဉ်အမြဲ နေထိုင်ကြလိမ့်မည်။ ငါ၏ကျွန် ဒါဝိဒ်သည်လည်း သူတို့၏မင်း ဖြစ်၍ အစဉ်အမြဲ တည်လိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ငါသည် သူတို့နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းပဋိညာဉ်ကို ပြုမည်။ ထိုပဋိညာဉ်သည် သူတို့နှင့်အတူ ထာဝရပဋိညာဉ် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ငါသည် သူတို့ကို တည်နေရာချထား၍ များပြားစေမည်။ ငါ၏သန့်ရှင်းရာဌာနကိုလည်း သူတို့အလယ်၌ အစဉ်အမြဲ တည်စေမည်။ ငါ၏တဲတော်သည်လည်း သူတို့နှင့်အတူ ရှိလိမ့်မည်။ ဟုတ်မှန်စွာ၊ ငါသည် သူတို့၏ဘုရားသခင် ဖြစ်မည်။ သူတို့သည်လည်း ငါ၏လူ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ငါ၏သန့်ရှင်းရာဌာနသည် သူတို့အလယ်၌ အစဉ်အမြဲ တည်ရှိသောအခါ၊ ငါထာဝရဘုရားသည် ဣသရေလအမျိုးကို သန့်ရှင်းစေသောအရှင် ဖြစ်ကြောင်းကို တပါးအမျိုးသားတို့ သိကြလိမ့်မည်။ ယေဇကျေလ ၃၇:၂၃-၂၈။
ယေဇကျေလ အခန်း သုံးဆယ့်ခုနစ်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို အလွန်အသေးစိတ် ဖော်ပြတင်ပြလျက်ရှိသည်။ ဘုရားသဘောသဘာဝနှင့် လူ့သဘာဝ ပေါင်းစည်းသောအခါ လူမျိုးတစ်မျိုးတည်း ဖြစ်လာမည့် တုတ်နှစ်ချောင်းရှိ၍၊ သူတို့အပေါ်၌လည်း ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ထိုလူမျိုးတစ်မျိုးတည်းမှာ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၏ ဘုရားသခင်၏အသင်းတော်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူတို့သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင် ဖြစ်ကြသည်။ တုတ်နှစ်ချောင်းသည် ဣသရေလ၏ မြောက်ဘက်နိုင်ငံတော်နှင့် တောင်ဘက်နိုင်ငံတော်တို့၏ ကွဲလွင့်ခြင်း ကာလနှစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ထိုတုတ်နှစ်ချောင်းတို့သည် ပေါလုက “ကိုယ်ခန္ဓာ” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြသော သူများပင် ဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုအခါ သူသည် ခရစ်တော်ကိုလည်း ထိုကိုယ်ခန္ဓာ၏ “ဦးခေါင်း” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ယေဇကျေလသည် ပေါလု၏ “ဦးခေါင်း” ကို “ဒါဝိဒ်မင်းကြီး” ဟူ၍လည်းကောင်း၊ “ကိုယ်ခန္ဓာ” ကို “လူမျိုးတစ်မျိုးတည်း” ဟူ၍လည်းကောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။
၁၈၅၆ ခုနှစ်တွင် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒထံ ပေးအပ်ခဲ့သော သတင်းစကား၌—၁၈၅၆ ခုနှစ်တွင် ဟိုင်ရမ် အက်ဒ်ဆန်၏ “ခုနစ်ကြိမ်” အကြောင်း မပြီးဆုံးသေးသော ဆောင်းပါးစဉ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့—အက်ဒ်ဆန်သည် ဟေရှာယ အခန်း ၇ ၌ ပါရှိသော ခြောက်ဆယ်ငါးနှစ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ကို “ခုနစ်ကြိမ်” ကာလနှစ်ရပ်စလုံး၏ အစပြုချိန်အမှတ်များအတွက် သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ ရည်ညွှန်းချက်အဖြစ် ရည်ညွှန်းထားသည်။ ထို ခြောက်ဆယ်ငါးနှစ်အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ကို “နားရှိသောသူသည် ကြားပါစေ” ဟု ဖော်ပြထားသော ဗျာဒိတ်ကျမ်းပါ ကျမ်းပိုဒ်များနှင့် ဆင်တူသော လျှို့ဝှက်နက်နဲသည့် အကြောင်းအရာနောက်ခံထဲတွင် ထားရှိထားသည်။ သင်၌ မြင်နိုင်သော မျက်စိများနှင့် နားလည်နိုင်သော နားများ ရှိပါက၊ ထိုကျမ်းပိုဒ်အတွင်း၌ အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်စုံတစ်ခု ရှိလျက်ရှိသည်။
အကြောင်းမူကား၊ ရှုရိ၏ဦးခေါင်းသည် ဒမတ်စကပ်မြို့ဖြစ်၍၊ ဒမတ်စကပ်၏ဦးခေါင်းသည် ရေဇိန်ဖြစ်၏။ ခြောက်ဆယ်ငါးနှစ်အတွင်းတွင်လည်း၊ ဧဖရိမ်သည် လူမျိုးမဟုတ်စေရန် ချိုးဖျက်ခြင်းကိုခံရလိမ့်မည်။ ဧဖရိမ်၏ဦးခေါင်းသည် ရှမာရိမြို့ဖြစ်၍၊ ရှမာရိ၏ဦးခေါင်းသည် ရေမလိ၏သားဖြစ်၏။ သင်တို့သည် မယုံကြည်လျှင်၊ အကယ်စင်စစ် သင်တို့သည် မတည်မြဲကြလိမ့်မည်။ ဟေရှာယ ၇:၈၊ ၉။
ခြောက်ဆယ့်ငါးနှစ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် ခရစ်မပေါ်မီ ၇၄၂ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုခြောက်ဆယ့်ငါးနှစ်အတွင်း ဆယ့်ကိုးနှစ်ကြာပြီးနောက် ခရစ်မပေါ်မီ ၇၂၃ ခုနှစ်တွင် ဣသရေလ၏ မြောက်နိုင်ငံတော်သည် အာရှုရိအင်ပါယာ၏ ကျွန်ဘဝသို့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခံရလေသည်။ ထိုနှစ်များ ကုန်ဆုံးသောအခါ ခရစ်မပေါ်မီ ၆၇၇ ခုနှစ်တွင် မနာရှေသည် ဗာဗုလုန်သို့ အကျဉ်းချခံရလေသည်။ ထိုခြောက်ဆယ့်ငါးနှစ်သည်လည်း ယေဇကျေလ၏ မှတ်တမ်း၌ တစ်ချောင်းတည်းသောတံဖြစ်လာရမည့် နှစ်နိုင်ငံ၏ ပြန့်ကျဲခြင်းများ၏ အဆုံးသတ် ပြည့်စုံမှုများတွင်လည်း ကိုယ်စားပြုထားကြသည်။ ထိုအရာများသည် သက်ဆိုင်ရာအားဖြင့် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်နှင့် ၁၈၆၃ ခုနှစ်တို့ကို အမှတ်အသားပြုခဲ့ကြသည်။ ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် ငြင်းပယ်ခံခဲ့ရသော သတင်းစကားကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသော အခန်းငယ်များအတွင်း၌ ထိုပရောဖက်ပြုချက်ကို ထည့်သွင်းဖွဲ့စည်းထားသည့် အထူးပရောဖက်ဆိုင်ရာ ဗျာဒိတ်တော်တစ်ရပ် ရှိလေသည်။
၎င်းသည် တိုင်းနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ “ဦးခေါင်း” သည် ၎င်း၏ မြို့တော်ဖြစ်ကြောင်း၊ မြို့တော်၏ “ဦးခေါင်း” သည် မင်းကြီးဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသော ဗျာဒိတ်တော်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ဤဗျာဒိတ်တော်အတွက် သက်သေခံနှစ်ပါးကို ပေးထားပြီး၊ ထို့နောက် “သင်တို့သည် မယုံကြည်လျှင်၊ အကယ်စင်စစ် တည်မြဲခြင်းသို့ မရောက်ကြလိမ့်မည်” ဟူသော နက်နဲခက်ခဲသော စကားဖြင့် ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ဗျာဒိတ်တော် တစ်ရပ်လုံးကို အဆုံးသတ်သို့ ဆောင်ယူသည်။ မင်းကြီးသည် ဦးခေါင်းဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဦးခေါင်းသည် မြို့တော်ဖြစ်ကြောင်းကို သင်တို့ မယုံကြည်လျှင်၊ သင်တို့သည် တည်မြဲကြလိမ့်မည်မဟုတ်။
မြောက်နိုင်ငံနှင့် တောင်နိုင်ငံတို့၏ တုတ်နှစ်ချောင်းကို ပူးတွဲစည်းနှောင်ခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ယေဇကျေလ၏ လူမျိုးသည် မင်းကြီးတစ်ပါးကို ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမင်းကြီးသည် ဦးခေါင်းဖြစ်သကဲ့သို့၊ ထိုလူမျိုး၏ မြို့တော်လည်း ဖြစ်သည်။ ယေဇကျေလကျမ်း၏ အခန်းကဏ္ဍတစ်ရပ်လုံးသည် တတိယအမင်္ဂလာ၏ အစ္စလာမ် သတ္တမတံပိုး မြည်သံကာလအတွင်း ဘုရားသဘောတရားနှင့် လူသားသဘောတရားတို့၏ ပေါင်းစည်းမှုကို ကိုယ်စားပြုသော တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းနှင့် ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုလက္ခဏာများကို ပြောဆိုနေသည်။
ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀ တွင် ဖော်ပြထားသော သတ္တမတံပိုးမှုတ်သံ၏ နေ့ရက်များသည် “အချိန်မရှိတော့” ဟုဆိုရမည့် အချိန်၊ ဆိုလိုသည်မှာ တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်လာသော ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်တွင် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအခါ ယောဟန်သည် ထိုနေ့ရက်၏ ခါးသီးမှုကို တွေ့ကြုံခံစားခဲ့ရပြီး၊ ထိုနေရာ၌ပင် သူအား ဗိမာန်တော်ကို တိုင်းတာရန် အမိန့်ပေးခဲ့သော်လည်း၊ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် စစ်တပ်ကို ခြေဖျက်နင်းကာ ဖိနှိပ်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်၏ သမိုင်းကိုမူ ချန်ထားရမည်ဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုကာလကို အမျိုးသားတပါးတို့အား ပေးအပ်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုအခါ ပင်လယ်ပေါ်၌လည်းကောင်း၊ မြေကြီးပေါ်၌လည်းကောင်း ရပ်တည်နေသည်ကို ငါမြင်ခဲ့သော ကောင်းကင်တမန်သည် မိမိလက်ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်၍၊ ကောင်းကင်နှင့် ထိုအထဲရှိသောအရာများကိုလည်းကောင်း၊ မြေကြီးနှင့် ထိုအထဲရှိသောအရာများကိုလည်းကောင်း၊ ပင်လယ်နှင့် ထိုအထဲရှိသောအရာများကိုလည်းကောင်း ဖန်ဆင်းတော်မူသော၊ အစဉ်အမြဲ အသက်ရှင်တော်မူသော သူ၏နာမတော်အားဖြင့် ကျိန်ဆိုလျက်၊ အချိန်သည် နောက်ထပ်မရှိတော့ဟု ဆို၏။ သို့ရာတွင် သတ္တမကောင်းကင်တမန်၏ အသံထွက်သောနေ့ရက်များ၌၊ သူသည် တံပိုးမှုတ်စပြုသောအခါ၊ ဘုရားသခင်၏ နက်နဲသည့်အရာသည် ကိုယ်တော်၏ ကျွန်တော်များဖြစ်သော ပရောဖက်တို့အား ကြေညာတော်မူခဲ့သကဲ့သို့ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်မည်။ ထိုနောက် ကောင်းကင်မှ ငါကြားခဲ့သော အသံသည် ငါ့အား တဖန် ပြော၍၊ “ပင်လယ်ပေါ်၌လည်းကောင်း၊ မြေကြီးပေါ်၌လည်းကောင်း ရပ်တည်နေသော ကောင်းကင်တမန်၏ လက်ထဲ၌ ဖွင့်လှစ်ထားသော စာလိပ်ငယ်ကို သွား၍ ယူလော့” ဟု ဆို၏။
ထိုအခါ ငါသည် ကောင်းကင်တမန်ထံသို့ သွား၍၊ “စာအုပ်ငယ်ကို ငါ့အား ပေးပါ” ဟု သူ့အား ဆို၏။ သူကလည်း၊ “ယူ၍ စားလော့။ ၎င်းသည် သင်၏ဝမ်းကို ခါးစေမည်။ သို့ရာတွင် သင်၏ပါးစပ်၌ ပျားရည်ကဲ့သို့ ချိုလိမ့်မည်” ဟု ငါ့အား ပြန်ဆို၏။ ထိုကြောင့် ငါသည် ကောင်းကင်တမန်၏ လက်မှ စာအုပ်ငယ်ကို ယူ၍ စားလေ၏။ ၎င်းသည် ငါ၏ပါးစပ်၌ ပျားရည်ကဲ့သို့ ချို၏။ သို့ရာတွင် စားပြီးသည့်အခါ ငါ၏ဝမ်းသည် ခါးလေ၏။ ထို့နောက် သူက ငါ့အား၊ “သင်သည် လူမျိုးများစွာ၊ တိုင်းနိုင်ငံများ၊ ဘာသာစကားများနှင့် ဘုရင်များ၏ရှေ့၌ နောက်တစ်ဖန် ပရောဖက်ပြုရမည်” ဟု ဆို၏။ ထိုအခါ တုတ်နှင့်တူသော ကြံတံတစ်ချောင်းကို ငါ့အား ပေး၍၊ ကောင်းကင်တမန်သည် ရပ်လျက်၊ “ထ၍ ဘုရားသခင်၏ဗိမာန်တော်၊ ယဇ်ပလ္လင်နှင့် ထိုတွင် ကိုးကွယ်သောသူတို့ကို တိုင်းလော့။ သို့ရာတွင် ဗိမာန်တော်၏ အပြင်ဘက်ဝင်းကိုမူ ချန်ထား၍ မတိုင်းနှင့်။ အကြောင်းမူကား ၎င်းကို လူမျိုးခြားတို့အား ပေးထားပြီးဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသောမြို့ကို သူတို့သည် လေးဆယ့်နှစ်လတိုင်တိုင် ခြေဖြင့် နင်းလျက် ရှိကြလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 10:5–11:2။
၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ယောဟန်အား တိုင်းတာရန် ခန့်အပ်ခဲ့သော ဗိမာန်တော်သည် “အတွင်း၌” ကိုးကွယ်သူများ ရှိသော ဗိမာန်တော်ပင် ဖြစ်သည်။ တန်တိုင်းပြင်ရင်ပြင်ကိုမူ ဖယ်ထားရမည် ဖြစ်သည်။ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု ရှိပြီး၊ ထိုအတွင်း၌လည်း ကိုးကွယ်သူများ ရှိသော ဗိမာန်တော်သည် ကောင်းကင်သန့်ရှင်းရာဌာန၏ သန့်ရှင်းရာအရပ် ဖြစ်သည်။ ရင်ပြင်၌ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု ရှိခဲ့သော်လည်း ထိုအရာကို ဖယ်ထားရမည် ဖြစ်သောကြောင့်၊ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ကျန်ရှိသော အခြားတစ်ခုတည်းသော ယဇ်ပလ္လင်မှာ သန့်ရှင်းရာအရပ်၌ တည်ရှိသော နံ့သာပေါင်းယဇ်ပလ္လင်သာ ဖြစ်သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာချိန်၌—ယင်းသည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကာလ၏ အစ၌ တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာခြင်းကို ပုံဆောင်ထားသောအရာဖြစ်၍—ဗိမာန်တော်၌ အခန်းနှစ်ခန်းသာ ပါဝင်လျက်ရှိသည်။
သန့်ရှင်းရာဌာနသည် ပေါလုက ခန္ဓာကိုယ်ဟု ခွဲခြားဖော်ပြသော အသင်းတော်၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနသည် ထိုခန္ဓာကိုယ်၏ ခေါင်းတော်၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် လူ့သဘာဝ၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနသည် ဘုရားသဘာဝ၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ယဇ်ပလ္လင်နှင့် ယဇ်ပလ္လင်မှ တက်လာသော မီးခိုးသည် အပေါ်သို့ တက်၍ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ဝင်သွားသကဲ့သို့၊ လူ့သဘာဝသည် ဘုရားသဘာဝနှင့် ဆက်စပ်သည့် အချက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ လူသားသည် ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်သာ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်သော်လည်း၊ သစ္စာရှိသူတို့၏ အတွေ့အကြုံသည် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ တည်ရှိသည်။
ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် ပူဇော်မုန့်စားပွဲပေါ်ရှိ မုန့်များအားဖြင့် ပုံဆောင်ပြထားသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို စားသုံးကြရမည်။ ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် အသင်းတော်ကို ပုံဆောင်သည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးထားသော ခုနစ်ခက်မီးတိုင်အားဖြင့် ပုံဆောင်ပြထားသကဲ့သို့၊ မိမိတို့၏အလင်းကို လူတို့ရှေ့၌ ထွန်းလင်းစေ၍၊ ကောင်းကင်ဘုံရှိ မိမိတို့၏ အဘကို ဘုန်းတော်ထင်ရှားစေရမည်။ ထိုနေရာ၌ သူတို့၏ ဆုတောင်းချက်များသည် ခရစ်တော်၏ ကုသိုလ်တော်များနှင့်အတူ ဘုရားသခင်၏ အမှန်တကယ် မျက်မှောက်တော်တိုင်အောင် တက်ရောက်သကဲ့သို့၊ သူတို့သည် ဘုရားသဘောတရားနှင့် ဆက်သွယ်ရမည်။
1798 ခုနှစ်မှ 1844 ခုနှစ်အထိ၊ ဗိမာန်တော်၏ ဗိသုကာရှင်သည် မိမိ၏ ဘုရားသဘောဗိမာန်တော်နှင့် ပေါင်းစည်းရန် ရည်ရွယ်ထားသော လူ့သဘာဝ၏ ဗိမာန်တော်တစ်ခုကို ထူထောင်တော်မူခဲ့သော်လည်း၊ လူသားသည် ပုန်ကန်ခဲ့သည်။ 2001 ခုနှစ်မှစ၍၊ ထိုအရှင်သည် တစ်ဖန် လူ့သဘာဝ၏ ဗိမာန်တော်ကို ထူထောင်တော်မူလျက်ရှိပြီး၊ ထိုအရာကို တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ယေဇကျေလအရ “ဒါဝိဒ်မင်းကြီး” သည် လူမျိုးအပေါ် စိုးစံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုလူမျိုးသည် သေ၍ ခြောက်ကပ်နေသော လာအိုဒိကိ အရိုးများ၏ ချိုင့်ဝှမ်းမှ ပြောင်းလဲကာ၊ မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေကာလ၌ အလံတော်တစ်ရပ်အဖြစ် မြှင့်တင်ခံရသော အင်အားကြီး စစ်တပ်တစ်ရပ်ဖြစ်လာမည်။
ယုဒပြည်ဟူသော တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတွင် မြို့တော် ယေရုရှလင် တည်ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုနိုင်ငံ၊ ထိုဘုရင်နှင့် ထိုမြို့တော်တို့သည် “ဦးခေါင်း” ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သင်တို့သည် ယုံကြည်လျှင် အမှန်ပင် တည်ကြည်ခိုင်မြဲကြလိမ့်မည်။ မြောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတို့၏ ဆက်နွယ်မှုအရ ယုဒသည် “ဦးခေါင်း” ဖြစ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား မြို့တော်သည် ထိုနေရာတွင် တည်ရှိခဲ့ပြီး၊ ထိုမြို့သည်လည်း ထာဝရဘုရားက မိမိနာမတော်ကို ထားရှိရန် ရွေးကောက်တော်မူသော မြို့ဖြစ်သည်။ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံသည် “ကိုယ်ခန္ဓာ” ဖြစ်သည်။ ရှောလမုန်၏ ဘုရားပျက်ကွက်ခြင်းကြောင့် ထာဝရဘုရားသည် ရှောလမုန်ကို ဆန့်ကျင်သော ရန်ဘက်များကို ထမြောက်စေတော်မူ၏။ ထိုရန်ဘက်တို့အနက် တစ်ဦးမှာ ယေရဗောאַםဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ကွဲပြားသွားသော ဣသရေလမြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ ပထမဘုရင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
နေဗတ်၏သား၊ ဇေရေဒမြို့သား ဧဖရသိတဖြစ်သော ယေရောဗောင်သည် ရှောလမုန်၏ကျွန်ဖြစ်၏။ သူ၏မိခင်အမည်မှာ ဇေရုအာဖြစ်၍ မုဆိုးမမိန်းမတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ထိုသူပင် ရှင်ဘုရင်ကို ဆန့်ကျင်၍ လက်ကိုမြှောက်လေ၏။ သူသည် ရှင်ဘုရင်ကို ဆန့်ကျင်၍ လက်ကိုမြှောက်ရသော အကြောင်းမူကား၊ ရှောလမုန်သည် မိလ္လောကို ဆောက်လုပ်ပြီးလျှင် သူ၏အဘ ဒါဝိဒ်မြို့၏ ပျက်စီးရာအကွဲအပြားများကို ပြုပြင်လေ၏။ ယေရောဗောင်သည် ရဲစွမ်းသတ္တိကြီးသောသူ ဖြစ်၏။ ရှောလမုန်သည် ထိုလုလင်၏ လုံ့လဝီရိယရှိခြင်းကို မြင်သဖြင့် ယောသပ်အမျိုး၏ အလုပ်တာဝန်အလုံးစုံအပေါ်၌ သူ့ကို အုပ်ချုပ်သူအဖြစ် ခန့်ထားလေ၏။ ထိုအချိန်၌ ယေရောဗောင်သည် ယေရုရှလင်မြို့မှ ထွက်သွားစဉ်၊ ရှိလောမြို့သား ပရောဖက် အဟိယသည် လမ်းခရီး၌ သူ့ကို တွေ့လေ၏။ အဟိယသည် အဝတ်သစ်တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ သူတို့နှစ်ဦးတည်းသာ လယ်ပြင်၌ ရှိကြ၏။ ထိုအခါ အဟိယသည် မိမိဝတ်ဆင်ထားသော အဝတ်သစ်ကို ဖမ်းယူ၍ ဆယ်နှစ်ပိုင်းခွဲဆုတ်လေ၏။ ထို့နောက် ယေရောဗောင်အား၊ “သင်သည် ဆယ်ပိုင်းကို ယူလော့။ အကြောင်းမူကား ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ ‘ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် နိုင်ငံတော်ကို ရှောလမုန်၏လက်မှ ဆုတ်ဖြဲ၍ သင့်အား အမျိုးဆယ်မျိုးကို ပေးမည်။ (သို့ရာတွင် ငါ၏ကျွန် ဒါဝိဒ်၏အကျိုးကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဣသရေလအမျိုးအနွယ်အပေါင်းတို့ထဲမှ ငါရွေးချယ်ထားသော မြို့တည်းဟူသော ယေရုရှလင်၏အကျိုးကြောင့်လည်းကောင်း၊ သူသည် အမျိုးတစ်မျိုးကို ရမည်။)’” ဟု ဆိုလေ၏။
အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ငါ့ကို စွန့်ပစ်၍ ဇိဒုန်လူတို့၏ နတ်ဘုရားမ အာရှတောရက်ကို၎င်း၊ မောဘလူတို့၏ ဘုရား ခေမုတ်ကို၎င်း၊ အမ္မုန်အမျိုးသားတို့၏ ဘုရား မိလကုမ်ကို၎င်း ကိုးကွယ်ကြပြီး၊ ငါ၏လမ်းခရီးတို့၌ မလျှောက်မူ၍၊ ငါ့မျက်မှောက်၌ မှန်ကန်သောအရာကို မပြုကြသကဲ့သို့၊ ငါ၏ စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များနှင့် ငါ၏တရားသတ်မှတ်ချက်များကို သူ၏အဘ ဒါဝိဒ် ပြုသကဲ့သို့ မစောင့်ထိန်းကြ။ သို့ရာတွင် ငါသည် နိုင်ငံတော်တစ်ရပ်လုံးကို သူ၏လက်မှ မယူမည်။ ငါရွေးကောက်ခဲ့သော ငါ၏ကျွန် ဒါဝိဒ်၏အကျိုးကြောင့်၊ အကြောင်းမူကား သူသည် ငါ၏ပညတ်တော်များနှင့် ငါ၏စီရင်ထုံးဖွဲ့ချက်များကို စောင့်ထိန်းခဲ့သောကြောင့်၊ ငါသည် သူ့ကို အသက်ရှင်သမျှကာလပတ်လုံး မင်းအဖြစ်ထားမည်။ သို့သော် ငါသည် နိုင်ငံတော်ကို သူ၏သား၏လက်မှ ယူ၍ သင်အား ပေးမည်၊ တစ်ဆယ်မျိုးနွယ်ကိုပင် ပေးမည်။ ထို့ပြင် သူ၏သားအား မျိုးနွယ်တစ်မျိုးကို ငါပေးမည်၊ ထိုသို့အားဖြင့် ငါ၏ကျွန် ဒါဝိဒ်သည် ငါရွေးကောက်၍ ငါ၏နာမကို တည်စေရာ မြို့ဖြစ်သော ယေရုရှလင်မြို့၌ ငါ့ရှေ့မှာ အစဉ်အမြဲ မီးခွက်တစ်လုံး ရှိစေခြင်းငှာ ဖြစ်၏။ ၁ ဓမ္မရာဇဝင် ၁၁:၂၆–၃၆။
ယေဇကျေလက သစ်တုတ်နှစ်ချောင်းကို ပူးပေါင်းချိတ်ဆက်သောအခါ ဖန်ဆင်းခံရသော လူမျိုးသည် “ဒါဝိဒ်” ကို မင်းကြီးအဖြစ် ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဒါဝိဒ်သည် ဘုရားသခင်က မိမိနာမတော်ကို တည်ထားရန် ရွေးချယ်တော်မူခဲ့သော မြို့တော်ဖြစ်သည့် ယေရုရှလင်မြို့မှ အုပ်စိုးခဲ့သည်။ မြောက်ပိုင်း အမျိုးအနွယ်ဆယ်နွယ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ သင်္ကေတဖြစ်ကြပြီး၊ ယေရုရှလင်သည် ခေါင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ မနာရှေ၏ အပြစ်များကြောင့် ယုဒသည် ဘီစီ 677 ခုနှစ်တွင် ဗာဗုလုန်သို့ အကျဉ်းသယ်ဆောင်ခံရလေရာ၊ ထိုအားဖြင့် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်အပေါ် “ခုနစ်ကြိမ်” ပျံ့နှံ့ခြင်း၏ အစပြုရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ထာဝရဘုရားသည် ယေရုရှလင်ကို ပယ်တော်မူခဲ့သည်။
သို့ရာတွင် မနာရှေသည် ထိုအရှင်ကို အမျက်ထွက်စေခြင်းအမျိုးမျိုးဖြင့် နှိုးဆော်ခဲ့သမျှကြောင့်၊ ယုဒာကို ဆန့်ကျင်၍ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော ထိုအရှင်၏ ကြီးမားသော အမျက်တော်၏ ပြင်းထန်ခြင်းမှ ထာဝရဘုရားသည် မလှည့်တော်မူ။ ထာဝရဘုရားကလည်း၊ “ငါသည် ဣသရေလကို ငါ့ရှေ့မှ ဖယ်ရှားခဲ့သကဲ့သို့၊ ယုဒာကိုလည်း ငါ့ရှေ့မှ ဖယ်ရှားမည်။ ထို့ပြင် ငါရွေးကောက်ခဲ့သော ဤမြို့ ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ‘ငါ့နာမတော်သည် ထိုအရပ်၌ ရှိရမည်’ ဟု ငါဆိုခဲ့သော အိမ်တော်ကိုလည်း ငါပယ်ရှားမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ၂ ဓမ္မရာဇဝင် ၂၃:၂၆၊ ၂၇။
ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏နာမတော်ကို တည်စေတော်မူရန် ရွေးချယ်တော်မူခဲ့သောအရပ်သည် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ “အိမ်တော်” ဖြစ်၏။ ထိုမြို့နှင့် ထိုအိမ်တော်သည် ပယ်ချခံရကြသော်လည်း၊ ထာဝရဘုရားသည် ယေရုရှလင်မြို့ကို တစ်ဖန်ပြန်လည်ရွေးချယ်တော်မူမည်ဟု ဇက္ခရိအားဖြင့် ကတိတော်ပေးတော်မူခဲ့သည်။
ထိုအခါ ထာဝရဘုရား၏ ကောင်းကင်တမန်က ပြန်လည်၍ မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ အို ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် အမျက်တော်ထွက်ခဲ့သော ဤအနှစ်ခုနစ်ဆယ်ပတ်လုံး ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ယုဒမြို့များအပေါ် မည်မျှကြာအောင် သနားခြင်းမပြုဘဲ နေတော်မူမည်နည်းဟု ဆိုလေ၏။ ထိုအခါ ထာဝရဘုရားသည် ငါနှင့် ပြောဆိုသော ကောင်းကင်တမန်အား ကောင်းသောစကားများနှင့် နှစ်သိမ့်မှုရှိသောစကားများဖြင့် ပြန်၍ မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ငါနှင့် ဆက်ဆံပြောဆိုသော ကောင်းကင်တမန်က ငါ့အား၊ ကြွေးကြော်လော့၊ “ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါသည် ယေရုရှလင်အတွက်လည်းကောင်း၊ ဇိအုန်အတွက်လည်းကောင်း၊ ကြီးစွာသော မနာလိုစိတ်ဖြင့် မနာလိုဖြစ်၏။ ငါသည် ငြိမ်ဝပ်စွာနေကြသော တပါးအမျိုးသားတို့အပေါ် အလွန်ပြင်းစွာ အမျက်ထွက်၏။ အကြောင်းမူကား ငါသည် အနည်းငယ်သာ အမျက်ထွက်ခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့သည် ထိုဒုက္ခကို ပိုမိုတိုးပွားစေရန် ကူညီခဲ့ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါသည် သနားခြင်းကရုဏာများနှင့် ယေရုရှလင်သို့ ပြန်လာပြီ။ ငါ၏အိမ်တော်ကို ထိုမြို့၌ တည်ဆောက်ရလိမ့်မည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် တိုင်းတာကြိုးကို ယေရုရှလင်အပေါ် ဖြန့်ကျက်ချလိမ့်မည်” ဟု ဆိုလေ၏။
ထပ်မံ၍ ဟစ်ကြော်လော့၊ “ဗိုလ်ခြေသခင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါ၏မြို့များသည် စည်းစိမ်ချမ်းသာကြောင့် ထပ်မံပြန့်နှံ့လိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် ဇိအုန်ကို ထပ်မံနှစ်သိမ့်တော်မူ၍ ယေရုရှလင်မြို့ကိုလည်း ထပ်မံရွေးကောက်တော်မူလိမ့်မည်” ဟုဆိုလော့။ ထိုနောက် ငါသည် မျက်စိကို မြှောက်ကြည့်၍ မြင်၏။ ကြည့်ရှုလော့၊ ဦးချိုလေးချောင်းကို တွေ့ရ၏။ ထို့ကြောင့် ငါသည် ငါနှင့် စကားပြောသော ကောင်းကင်တမန်အား “ဤအရာများကား အဘယ်နည်း” ဟု မေး၏။ သူကလည်း “ဤတို့သည် ယုဒ၊ ဣသရေလနှင့် ယေရုရှလင်မြို့ကို ကွဲပြားပျက်စီးစေသော ဦးချိုများဖြစ်သည်” ဟု ဖြေ၏။ ထာဝရဘုရားသည်လည်း ငါအား လက်သမားလေးယောက်ကို ပြတော်မူ၏။ ထို့နောက် ငါက “ဤသူတို့သည် အဘယ်အမှုကို ပြုရန် လာကြသနည်း” ဟု မေး၏။ သူကလည်း “ဤတို့သည် ယုဒကို ကွဲပြားပျက်စီးစေသဖြင့် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ခေါင်းမမော့နိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သော ဦးချိုများဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ဤသူတို့သည် ထိုဦးချိုများကို ကြောက်ရွံ့စေလျက်၊ ယုဒပြည်ကို ကွဲပြားပျက်စီးစေရန် မိမိတို့၏ ဦးချိုကို မြှောက်ထားသော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ဦးချိုများကို နှင်ထုတ်ရန် လာကြသည်” ဟု ဆို၏။
တဖန် ငါသည် မျက်စိကို မော့၍ ကြည့်လျှင်၊ လက်ထဲ၌ တိုင်းတာကြိုးကို ကိုင်ထားသော လူတစ်ယောက်ကို မြင်ရ၏။ ထိုအခါ ငါက၊ “သင်သည် အဘယ်အရပ်သို့ သွားသနည်း” ဟု မေးသော်၊ သူက ငါ့အား၊ “ယေရုရှလင်မြို့၏ အနံသည် အဘယ်မျှရှိသည်၊ အလျားသည် အဘယ်မျှရှိသည်ကို သိအံ့သောငှာ ယေရုရှလင်မြို့ကို တိုင်းတာရန် သွားသည်” ဟု ဆို၏။ ထိုသို့ရှိစဉ်၊ ငါနှင့် စကားပြောသော ကောင်းကင်တမန်သည် ထွက်သွား၍၊ အခြားသော ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် သူ့ကို ဆီးကြိုရန် ထွက်လာ၏။ ထိုကောင်းကင်တမန်က သူ့အား၊ “ပြေး၍ ဤလူငယ်အား ပြောလော့။ ‘ယေရုရှလင်မြို့သည် ၎င်းအတွင်းရှိ လူများနှင့် တိရစ္ဆာန်များစွာကြောင့် မြို့ရိုးမရှိသော ရွာများကဲ့သို့ နေထိုင်ရာဖြစ်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါသည် သူမ၏ ပတ်လည်၌ မီးရိုးတံတိုင်းဖြစ်မည်။ သူမအလယ်၌လည်း ဘုန်းအသရေဖြစ်မည်။’ ဟု ဆိုလော့။ ‘ဟို၊ ဟို၊ ထွက်လာကြလော့၊ မြောက်အရပ်ပြည်မှ ပြေးလွတ်ကြလော့’ ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ‘အကြောင်းမူကား ငါသည် သင်တို့ကို ကောင်းကင်၏ လေတံခွန်လေးပါးကဲ့သို့ အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့စေခဲ့ပြီ’ ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ‘ဗာဗုလုန်၏ သမီးနှင့်အတူ နေထိုင်သော ဇိအုန်၊ ကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်လော့။ အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဘုန်းအသရေနောက်၌ ကိုယ်တော်သည် ငါ့ကို သင်တို့ကို လုယူဖျက်ဆီးခဲ့သော လူမျိုးများထံသို့ စေလွှတ်တော်မူ၏။ သင်တို့ကို ထိခိုက်သူမည်သည်ကား ကိုယ်တော်၏ မျက်စိတော်၏ ပန်းသီးကို ထိခိုက်သောသူပင်ဖြစ်၏။’
အကြောင်းမူကား၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် သူတို့အပေါ်၌ မိမိလက်ကို လှုပ်ရှားမည်ဖြစ်၍၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ကျွန်များအတွက် လုယူရာဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားသည် ငါ့ကို စေလွှတ်တော်မူကြောင်းကို သင်တို့ သိကြလိမ့်မည်။ အို ဇိအုန်သမီးတော်၊ သီချင်းဆို၍ ဝမ်းမြောက်လော့။ အကြောင်းမူကား၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါလာမည်၊ သင်၏အလယ်၌ နေတော်မူမည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ထိုနေ့၌ လူမျိုးများစွာသည် ထာဝရဘုရားနှင့် ပေါင်းစည်းကြလိမ့်မည်ဖြစ်၍၊ ငါ၏လူမျိုးဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ငါသည်လည်း သင်၏အလယ်၌ နေတော်မူမည်ဖြစ်၍၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားသည် ငါ့ကို သင့်ထံသို့ စေလွှတ်တော်မူကြောင်းကို သင် သိလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရားသည် သန့်ရှင်းသောပြည်၌ ယုဒကို မိမိ၏အဘို့အရံအဖြစ် အမွေခံတော်မူမည်ဖြစ်၍၊ ယေရုရှလင်မြို့ကိုလည်း တစ်ဖန် ရွေးချယ်တော်မူလိမ့်မည်။ အို လူအပေါင်းတို့၊ ထာဝရဘုရား၏ရှေ့တော်၌ တိတ်ဆိတ်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏သန့်ရှင်းသော နေရာတော်မှ ထကြွတော်မူပြီ။ ဇက္ခရိ ၁:၁၂–၂:၁၃။
ဗာဗုလုန်၌ သိမ်းသွားခြင်းနောက် ရှေးဣသရေလသည် ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်သောအခါ ထာဝရဘုရားသည် ယေရုရှလင်ကို တစ်ဖန်ရွေးကောက်တော်မူမည့် ကတိတော်များ ပြည့်စုံခဲ့သော်လည်း၊ ပရောဖက်တို့သည် မိမိတို့ အသက်ရှင်နေခဲ့သော နေ့ရက်များထက် နောက်ဆုံးကာလအကြောင်းကို ပို၍ ဟောပြောကြသည်။ ဟဗက္ကုတ် ၂:၂၀ နှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့၊ ထာဝရဘုရားသည် “မိမိသန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်မှ ထလာတော်မူ” သည်မှာ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့၌ ဖြစ်၍၊ ထိုအခါ၌ အထွတ်အမြတ်ဌာနမှ အလွန်သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ထတော်မူ၍ ပြောင်းရွှေ့ဝင်ရောက်တော်မူခဲ့သဖြင့်၊ အရိပ်အယောင်မဟုတ်သော အပြစ်ဖြေရာနေ့သည် ရောက်ရှိလာပြီးဖြစ်သောကြောင့် “အသားရှိသမျှ” သည် ထာဝရဘုရားရှေ့တော်၌ “ငြိမ်ဝပ်စွာနေ” ရမည်ဖြစ်သည်။
သို့ရာတွင် ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်၌ ရှိတော်မူ၏။ မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးသည် ကိုယ်တော်ရှေ့၌ တိတ်ဆိတ်စွာ နေကြလော့။ ဟဗက္ကုတ် ၂:၂၀။
ထိုအချိန်၌ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ တွင် ယောဟန်သည် ဗိမာန်တော်ကို တိုင်းတာရန် အမိန့်ပေးခံရ၏။ ထိုဗိမာန်တော်ကို ဇက္ခရိမြင်တွေ့ခဲ့ရာ၊ သူသည် “မိမိမျက်စိကို တစ်ဖန် မြှောက်၍ ကြည့်လျှင်၊ တိုင်းတာသောကြိုးကို လက်၌ကိုင်သော လူတစ်ယောက်ကို မြင်လေ၏” ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် ဇက္ခရိက “သင်သည် အဘယ်သို့ သွားသနည်း” ဟု မေး၏။ ထိုအခါ ယောဟန်က ဇက္ခရိအား “ယေရုရှလင်မြို့၏ အနံသည် အဘယ်မျှရှိသနည်း၊ အလျားသည် အဘယ်မျှရှိသနည်းကို သိမြင်ရန် ယေရုရှလင်မြို့ကို တိုင်းတာရန် သွား၏” ဟု ဆို၏။ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်သော သိမ်းသွားခြင်းနောက် ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သော သမိုင်းနှင့်၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သော်လည်း ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာသောအခါ ပုန်ကန်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သော သမိုင်းတို့သည် နှစ်ခုလုံး ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် စတင်ခဲ့သော အမှုတော်ကို ဖော်ညွှန်းကြ၏။
တောင်ပိုင်းနိုင်ငံ၊ ယေရုရှလင်မြို့၊ နှင့် ဒါဝိဒ်မင်းကြီးတို့သည် ဘုရားသခင်၏ စရိုက်လက္ခဏာ ထင်ရှားပြသရမည့် “ဦးခေါင်း” အားလုံးဖြစ်ကြသည်။ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံသည် “ကိုယ်ခန္ဓာ” ကို ကိုယ်စားပြု၏။ ထိုသို့ဖြစ်ရာ ထာဝရဘုရားသည် ယေရုရှလင်အပေါ် “တဖန် ကရုဏာပြုမည်” ဟူ၍လည်းကောင်း၊ “သူမကို နှစ်သိမ့်မည်” ဟူ၍လည်းကောင်း၊ “သူမကို တဖန် ရွေးချယ်မည်” ဟူ၍လည်းကောင်း ဆုံးဖြတ်တော်မူသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ညွှန်ပြတော်မူခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယင်းတွင် လောဒိကိ၏ သေ၍ ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးတို့ကို အတူတကွ ဆက်စပ်ပေါင်းစည်းခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။ ထို့နောက် ထိုအရိုးများသည် အားကြီးသော စစ်တပ်တစ်ရပ်အဖြစ် ပြန်လည် အသက်ရှင်နိုးထလာကြသည်။
ထိုအမှုကို ယေဇကျေလ အခန်း ၃၇ တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုအမှုကို မြောက်နိုင်ငံတော်နှင့် တောင်နိုင်ငံတော်တို့အားဖြင့်လည်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ယင်းတို့သည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ စိတ်နှလုံးနှင့် ဉာဏ်အတွင်း၌ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားကို ရေးသွင်းပေးမည်ဟု ပြုတော်မူသော ပဋိညာဉ်ကတိတော်ကို ပြည့်စုံစေသော အမှု၏ ဥပမာတစ်ရပ်ကို ပေးထားကြသည်။ တုတ်နှစ်ချောင်းအနက် တစ်ချောင်းတည်းသာ ဦးခေါင်းဖြစ်သည်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားပြီး၊ သင် ယုံကြည်လျှင်၊ သင်၏ မျက်စိသည် မြင်နိုင်၍ သင်၏ နားသည် နားလည်နိုင်လျှင်၊ ဤအရာသည် အခြားတုတ်တစ်ချောင်းကို ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်သည်ဟု ဖော်ညွှန်းနေသည်။
ဤလေ့လာမှုကို နောက်လာမည့် ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်ဖော်ပြသွားမည်။
ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင်ချထားတော်မူခဲ့သော အုတ်မြစ်အပေါ်၌ တမန်တော်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၌ ဗိမာန်တော်တစ်ဆောင် တည်ဆောက်ခြင်း၏ ပုံရိပ်ကို အသင်းတော်တည်ဆောက်ခြင်းကို ဖော်ပြရန် မကြာခဏ အသုံးပြုထားသည်။ ဇက္ခရိသည် ခရစ်တော်ကို ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်မည့် “အညွန့်” ဟူ၍ ရည်ညွှန်းသည်။ ထိုသူသည် တပါးအမျိုးသားတို့လည်း ထိုအမှု၌ ကူညီမည်ဟု ဆိုသည်— “အဝေးရှိသောသူတို့သည် လာ၍ ထာဝရဘုရား၏ ဗိမာန်တော်၌ တည်ဆောက်ကြလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ထို့ပြင် ဟေရှာယကလည်း “တကျွန်းတနိုင်ငံသားတို့၏ သားတို့သည် သင်၏နံရံများကို တည်ဆောက်ကြလိမ့်မည်” ဟု ကြေညာသည်။ ဇက္ခရိ 6:12, 15; ဟေရှာယ 60:10။
ဤဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ခြင်းအကြောင်း ရေးသားရာ၌ ပေတရုက ဤသို့ဆို၏။ “လူတို့အားဖြင့် ပယ်ချခြင်းခံရသော်လည်း ဘုရားသခင်အားဖြင့် ရွေးချယ်တော်မူခြင်းခံရ၍ အဖိုးတန်သော အသက်ရှင်သော ကျောက်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူသော ကိုယ်တော်ထံသို့ သင်တို့သည် လာကြလော့။ သင်တို့လည်း အသက်ရှင်သော ကျောက်တုံးများကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ရေးရာ အိမ်တော်တစ်ဆောင်အဖြစ် တည်ဆောက်ခြင်းခံရကြ၏။ ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ဘုရားသခင်နှစ်သက်လက်ခံတော်မူသော ဝိညာဉ်ရေးရာ ယဇ်များကို ပူဇော်ရန် သန့်ရှင်းသော ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့ ဖြစ်ကြ၏။” ၁ ပေတရု ၂:၄၊ ၅။
“ယုဒလူမျိုးနှင့် တစ်ပါးအမျိုးသားလောက၏ ကျောက်မိုင်းတွင် တမန်တော်များသည် အခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်၌ တင်ရန် ကျောက်များကို ထုတ်ယူလျက် အလုပ်ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ဧဖက်မြို့ရှိ ယုံကြည်သူများထံသို့ သူ၏စာတွင် ပေါလုက၊ ‘ထို့ကြောင့် ယခုတွင် သင်တို့သည် တစ်ပါးသူများနှင့် နိုင်ငံခြားသားများ မဟုတ်တော့ဘဲ၊ သန့်ရှင်းသူတို့နှင့်အတူ တစ်နိုင်ငံတော်သားများဖြစ်ကြ၍ ဘုရားသခင်၏ အိမ်ထောင်စုဝင်များလည်း ဖြစ်ကြ၏။ သင်တို့သည် တမန်တော်များနှင့် ပရောဖက်များ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ပေါ်မှာ တည်ဆောက်ခြင်းခံရကြ၏။ ယေရှုခရစ်ကိုယ်တော်တိုင်သည် အဓိကထောင့်ကျောက် ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၌ အဆောက်အဦတစ်ခုလုံးသည် သင့်လျော်စွာ ချိတ်ဆက်တည်ဆောက်လျက် သခင်ဘုရား၌ သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်အဖြစ် ကြီးထွားလာ၏။ ကိုယ်တော်၌ သင်တို့သည်လည်း ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင် ကျိန်းဝပ်တော်မူရာ နေရာအဖြစ် အတူတကွ တည်ဆောက်ခြင်းခံရကြ၏’ ဟု ဆိုခဲ့သည်။ ဧဖက် 2:19–22။”
ကောရိန္သုလူတို့ထံသို့လည်း သူရေးသားခဲ့သည်မှာ– “ငါ့အားပေးအပ်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ကျေးဇူးတော်အတိုင်း၊ ပညာရှိသော အဆောက်အဦးဆိုင်ရာ ဆရာကြီးကဲ့သို့ ငါသည် အုတ်မြစ်ကိုချထားပြီး၊ အခြားသူတစ်ဦးသည် ထိုအပေါ်၌ တည်ဆောက်လျက်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် လူတိုင်းသည် ထိုအပေါ်၌ မည်သို့တည်ဆောက်မည်ကို သတိပြုကြစေ။ အကြောင်းမူကား၊ ချထားပြီးဖြစ်သော အုတ်မြစ်မှတပါး အခြားသော အုတ်မြစ်ကို မည်သူမျှ မချနိုင်ကြ; ထိုအုတ်မြစ်ကား ယေရှုခရစ်တော်ပင် ဖြစ်၏။ ယခုမူကား၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဤအုတ်မြစ်အပေါ်၌ ရွှေ၊ ငွေ၊ အဖိုးတန်ကျောက်မျက်များ၊ သစ်သား၊ မြက်ခြောက်၊ ကောက်ရိုးတို့ဖြင့် တည်ဆောက်လျှင်၊ လူတိုင်း၏အမှုသည် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာမည်ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုနေ့ရက်သည် ယင်းကို ဖော်ပြလိမ့်မည်; အကြောင်းမှာ မီးအားဖြင့် ထင်ရှားစေခြင်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမီးသည် လူတိုင်း၏အမှုကို အဘယ်သဘောအမျိုးအစားဖြစ်သည်ကို စမ်းသပ်စစ်ဆေးလိမ့်မည်။” ၁ ကောရိန္သု ၃:၁၀–၁၃။
“တမန်တော်တို့သည် ခိုင်ခံ့သေချာသော အုတ်မြစ်တစ်ခု၊ အစဉ်အဆက်တည်မြဲသောကျောက်ပေါ်၌ တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုအုတ်မြစ်သို့ သူတို့သည် လောကမှ ထုတ်ယူသယံဇာတယူခဲ့သော ကျောက်တုံးများကို ယူဆောင်လာကြသည်။ တည်ဆောက်သူတို့သည် အတားအဆီးမရှိဘဲ အလုပ်မလုပ်ခဲ့ကြချေ။ ခရစ်တော်၏ ရန်သူများ၏ ဆန့်ကျင်မှုကြောင့် သူတို့၏အလုပ်သည် အလွန်ပင် ခက်ခဲစွာ ပြုလုပ်ရလေသည်။ မှားယွင်းသော အုတ်မြစ်ပေါ်၌ တည်ဆောက်နေကြသောသူတို့၏ အယူသည်းမှု၊ ကြိုတင်အမြင်စွဲမှုနှင့် မုန်းတီးခြင်းတို့ကို သူတို့သည် ရင်ဆိုင်တိုက်လှန်ကြရသည်။ အသင်းတော်ကို တည်ဆောက်သူများအဖြစ် အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသော လူအများသည် နေဟမိခေတ်က မြို့ရိုးတည်ဆောက်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်ကြသည်။ ထိုသူများအကြောင်း ‘မြို့ရိုးပေါ်မှာ တည်ဆောက်ကြသောသူတို့နှင့် ဝန်ထုပ်များကို ထမ်းဆောင်ကြသောသူတို့၊ တင်ဆောင်ကြသောသူတို့သည် တစ်ယောက်စီလျှင် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် အလုပ်ကို လုပ်၍ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်နက်ကို ကိုင်ထားကြ၏’ ဟု ရေးထားလေသည်။ နေဟမိ 4:17။” Acts of the Apostles, 595–597.