တံနှစ်ချောင်းသည် တစ်ခုတည်းသော ဗိမာန်တော်ဖြစ်လာရန် အတူတကွ ပေါင်းစည်းထားကြသည်။ လေးဆယ့်ခြောက်သည် ဗိမာန်တော်၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ ဖမ်းဆီးသိမ်းသွားခြင်းနှင့် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ ဖမ်းဆီးသိမ်းသွားခြင်းတို့ကို ခွဲထားသော ကာလမှာလည်း လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်ပင် ဖြစ်သည်။ 1798 ခုနှစ်၌ အဆုံးကာလတွင် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် စစ်တပ်ကို နင်းချေဖျက်ဆီးခြင်း ပြီးစီးသောအခါ၊ ထိုတံနှစ်ချောင်းကို ဗိမာန်တော်တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းပေးသော ကာလမှာ လေးဆယ့်ခြောက်နှစ် ဖြစ်သည်။ BC 723 မှ BC 677 အထိ ဗိမာန်တော်သည် ဖြိုဖျက်ခံရ၍ နင်းချေဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ 1798 ခုနှစ်တွင် နင်းချေဖျက်ဆီးခြင်း အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး၊ 1844 ခုနှစ်တွင် ဗိမာန်တော်တစ်ခု တည်ဆောက်ပြီးဖြစ်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် လူမျိုးတစ်မျိုးတည်း၊ မင်းကြီးတစ်ပါးတည်းအောက်၌ တစ်စုတစ်စည်းတည်း ဖြစ်လာရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထာဝရအတွက် အပြစ်ပြုခြင်းကို ရပ်တန့်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် အစီအစဉ် ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ 1863 ခုနှစ်၏ ပုန်ကန်မှုသည် ထိုအစီအစဉ်ကို 2001 ခုနှစ်သို့ နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။
ပေါလုသည် အသင်းတော်ကို ကိုယ်ခန္ဓာအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ခရစ်တော်ကို ဦးခေါင်းအဖြစ်လည်းကောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ ထို့ပြင် ပေါလုသည် “ကိုယ်ခန္ဓာ” ကို “ဇာတိပကတိ” ၏ သင်္ကေတအဖြစ် အသုံးပြုသည်။ ပေါလုအတွက် “ဇာတိပကတိ” နှင့် “ကိုယ်ခန္ဓာ” ဟူသော အသုံးအနှုန်းများမှာ အပြန်အလှန် အစားထိုးအသုံးပြုနိုင်သော ဝေါဟာရများဖြစ်သည်။
အကြောင်းမူကား သင်တို့သည် ဇာတိပကတိအတိုင်း အသက်ရှင်ကြလျှင် သေရကြမည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အပြုအမူများကို သတ်ဖြတ်ကြလျှင် အသက်ရှင်ကြလိမ့်မည်။ ရောမ ၈:၁၃။
လူသားဗိမာန်၏ ဖွဲ့စည်းပုံသည် ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်ဖွဲ့စည်းပုံအပေါ် အခြေခံထားသည်။ အသင်းတော်ဖြစ်သော ကိုယ်ခန္ဓာသည် လူတစ်ဦးချင်းစီ၏ ဗိမာန်၌ ဇာတိပကတိနှင့် တူညီသည်။ လူတစ်ဦးချင်း၏ ဗိမာန်၌ စိတ်သည် ဦးခေါင်းဖြစ်၍ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ဇာတိပကတိဖြစ်သည်။
အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့သည် ကိုယ်တော်၏ခန္ဓာတော်၏အင်္ဂါများ၊ ကိုယ်တော်၏အသားနှင့် ကိုယ်တော်၏အရိုးတို့မှ ဖြစ်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် လူသည် မိမိအဘနှင့် မိမိအမိကို စွန့်၍ မိမိမယားနှင့် ပူးပေါင်းလိမ့်မည်။ ထိုသူနှစ်ယောက်သည် တစ်ကိုယ်တည်း ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ ဤအရာသည် ကြီးမားသော နက်နဲရာဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ငါသည် ခရစ်တော်နှင့် အသင်းတော်ကို ရည်ညွှန်း၍ ပြောဆို၏။ ဧဖက်ဩဝါဒစာ ၅:၃၀–၃၂။
ဘုရားသခင်၏ နက်နဲရာအကြောင်းကို ပြီးစီးစေသော အမှုတော်၏ အစကို သတ္တမကောင်းကင်တမန်၏ တံပိုးသံမြည်ခြင်းက အမှတ်အသားပြုသည့်အချိန်၌ ယောဟန်တိုင်းတာရမည့် ဗိမာန်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် လူ၏ဗိမာန်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်၏ ပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း ဖန်ဆင်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုနှစ်မျိုးသည် အပြန်အလှန် အစားထိုးအသုံးပြုနိုင်သော သင်္ကေတများဖြစ်ကြသည်။ မောရှေသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ တဲတော်ကို တည်ဆောက်ရာ၌ အသုံးပြုရမည့် ပုံစံကို ပြသခံရစဉ် တောင်ပေါ်တွင် လေးဆယ့်ခြောက်ရက် ရှိနေခဲ့သည်။ ထိုပုံစံသည် ကောင်းကင်ဗိမာန်တော်မှ ယူထားသောအရာဖြစ်သည်။
ခရစ်တော်သည် ဇာတိအသားခန္ဓာ၌ ထင်ရှားပြသခံရသော ကောင်းကင်ဗိမာန်တော်ဖြစ်တော်မူ၍၊ လူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခံရကြသဖြင့် ကိုယ်တော်သည် လူ့ဗိမာန်တော်၏ နမူနာပုံစံကို ကိုယ်စားပြုတော်မူသည်။ ထိုကြောင့် လူ့ဗိမာန်တော်၏ နမူနာပုံစံကို ခရိုမိုဆိုမ် လေးဆယ့်ခြောက်ခုဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။
ဗိမာန်တော်များသည် ပရောဖက်ပြုသဘောအရ အပြန်အလှန် အစားထိုးညွှန်းဆိုနိုင်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ယောဟန်အား တိုင်းတာရန် မိန့်တော်မူခဲ့သော ဗိမာန်တော်သည် အပြင်ဝင်းမရှိဘဲ အခန်းနှစ်ခန်းသာ ပါဝင်၏။ ပထမအခန်းသည် လူသားဗိမာန်တော်၊ အသင်းတော် (သတို့သမီး)၊ လူမျိုး၊ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ အဘယ်သို့ဆိုသော် အသားခန္ဓာကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဒုတိယအခန်းသည် ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ဗိမာန်တော်၊ သတို့သား၊ ရှင်ဘုရင်၊ ခေါင်းတော်၊ အဘယ်သို့ဆိုသော် စိတ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ နောက်ဆုံးသောကာလ၌ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်အတွက် ပြည့်စုံအောင် ဆောင်ရွက်ခြင်းခံရသော ထာဝရပဋိညာဉ်၏ ကတိတော်ကို ယေဇကျေလ အခန်းကြီး သုံးဆယ့်ခုနစ်ရှိ တုတ်နှစ်ချောင်းအားဖြင့် ပုံဖော်ပြထားခဲ့သည်။ ထိုကတိတော်ကို အခန်းနှစ်ခန်းပါဝင်သော ယောဟန်၏ ဗိမာန်တော်အားဖြင့်လည်း ပုံဖော်ပြထားခဲ့သည်။ ထိုကတိတော်ကို ယုံကြည်သူအတွင်းရှိ ခရစ်တော်၏ နက်နဲသောအရာတည်းဟူသော ဘုန်းတော်၏ မျှော်လင့်ခြင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ပေါလုက တိတိကျကျ သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသော အဓိပ္ပာယ်များအားဖြင့်လည်း ပုံဖော်ပြထားခဲ့သည်။
တစ်ရာလေးဆယ့်လေးထောင်ကို တံဆိပ်ခတ်ခြင်း၏အမှုသည် ဘုရားသခင်၏သဘောသဘာဝကို လူ့သဘောသဘာဝနှင့် အမြဲတမ်းပေါင်းစည်းစေသောအမှု ဖြစ်သည်။ ထိုအမှုသည် သတ္တမတံပိုးမြည်ချိန်အတွင်း ပြည့်စုံစေခြင်းခံရသည်။ ထိုပေါင်းစည်းခြင်းကို ကျမ်းစာများ၌ နည်းမျိုးစုံဖြင့်၊ စာကြောင်းတစ်ကြောင်းပေါ် တစ်ကြောင်းတင်၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းရရှိစေသောအမှုနှင့် သန့်ရှင်းစေသောအမှုတို့သည် ထိုအမှုအတွက် သာသနာရေးရာသီအိုလောဂျီဆိုင်ရာ ဝေါဟာရများဖြစ်သည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းရရှိစေသောအမှုသည် ခရစ်တော်က ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်စားလှယ်အဖြစ် ဆောင်ရွက်တော်မူသောအမှုဖြစ်ပြီး၊ သန့်ရှင်းစေသောအမှုသည် ခရစ်တော်က ကျွန်ုပ်တို့၏ စံနမူနာအဖြစ် ဆောင်ရွက်တော်မူသောအမှုဖြစ်သည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်းရရှိစေသောအမှုသည် ကောင်းကင်ဘုံအတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ အခွင့်အရေးကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ သန့်ရှင်းစေသောအမှုသည် ကောင်းကင်ဘုံအတွက် ကျွန်ုပ်တို့၏ သင့်လျော်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုအမှုနှစ်ရပ်စလုံးကို သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ စံတော်မူခြင်းအားဖြင့် ယုံကြည်သူထံသို့ ယူဆောင်ပေးထားသည်။ ထိုအမှုကို ထာဝရပဋိညာဉ်တော်အတွင်း လက်ခံခြင်းခံရသူတို့၏ နှလုံးသားများနှင့် စိတ်များပေါ်၌ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို ရေးသားတော်မူခြင်းအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။
“စိတ်” သည် ဦးခေါင်းတည်ရှိရာ ဗိမာန်တော်အတွင်းရှိ အခန်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ စိတ်ဟူသည် “အောက်သဘော” ဖြစ်သော ဇာတိပကတိနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည့် “အထက်သဘော” ဟု ခေါ်သောအရာဖြစ်သည်။ စိတ်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ အတွေးများဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ဇာတိပကတိကို ကျွန်ုပ်တို့၏ ခံစားချက်များဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။
လူအများသည် မလိုအပ်သော မပျော်ရွှင်မှုကို တွေ့ကြုံခံစားကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏စိတ်ကို ယေရှုထံမှ လွှဲဖယ်၍ မိမိကိုယ်ကို အလွန်အကျွံ ဗဟိုပြုကြသည်။ သူတို့သည် သေးငယ်သော အခက်အခဲများကို ကြီးမားအောင် ချဲ့ကားကြ၍ စိတ်ဓာတ်ကျစေသော အရာများကို ပြောဆိုကြသည်။ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အုပ်ချုပ်စီမံတော်မူခြင်းများအပေါ် မလိုအပ်ဘဲ ညည်းတွားမြည်တမ်းခြင်းဟူသော ကြီးလှသော အပြစ်ကို ကျူးလွန်နေကြသည်။ ငါတို့၌ ရှိသမျှအရာနှင့် ငါတို့ဖြစ်တည်သမျှအားလုံးအတွက် ငါတို့သည် ဘုရားသခင်ထံ၌ ကြွေးတင်လျက်ရှိကြသည်။ ကိုယ်တော်သည် မိမိတော်တိုင် ပိုင်ဆိုင်တော်မူသော တန်ခိုးအစွမ်းများနှင့် တစ်စုံတစ်ရာအတိုင်းအတာအထိ ဆင်တူသော အစွမ်းသတ္တိများကို ငါတို့အား ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် မိမိကိုယ်ကို ကျေနပ်စေရန်နှင့် မြှောက်စားရန် မဟုတ်ဘဲ ကိုယ်တော်ကို ဘုန်းထင်ရှားစေရန် ထိုအစွမ်းသတ္တိများကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် အားသွန်ခွန်စိုက် ကြိုးစားရမည်။
“ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်များသည် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာခံမှုမှ လှည့်ဖျားသွားစေရန် ခွင့်မပြုသင့်ပါ။ ခရစ်တော်အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပျော်ရွှင်နိုင်သကဲ့သို့ ပျော်ရွှင်သင့်လည်း ရှိပြီး၊ ကိုယ်ကိုထိန်းချုပ်တတ်သော အလေ့အကျင့်များကိုလည်း ရယူသင့်ပါသည်။ အတွေးများပင် ဘုရားသခင်၏အလိုတော်အောက်သို့ နာခံစေရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ခံစားချက်များကိုလည်း အကြောင်းအရာခွဲခြားသိမြင်မှုနှင့် ဘာသာတရား၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထားရမည်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏စိတ်ကူးယဉ်စွမ်းအားကို အတားအဆီးမရှိ၊ စည်းကမ်းမရှိဘဲ ကိုယ်လိုရာသို့ ရိုင်းပြပြေးလွှားစေရန်နှင့် ကိုယ်တိုင်၏လမ်းအတိုင်းသာ သွားစေရန် ပေးထားခြင်းမဟုတ်ပါ။ အကယ်၍ အတွေးများသည် မှားယွင်းလျှင် ခံစားချက်များလည်း မှားယွင်းမည်ဖြစ်သည်။ အတွေးများနှင့် ခံစားချက်များ ပေါင်းစပ်၍ပင် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖွဲ့စည်းပေးကြသည်။ ခရစ်ယာန်များအနေနှင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်၏အတွေးများနှင့် ခံစားချက်များကို ထိန်းသိမ်းကန့်သတ်ရန် မလိုအပ်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သောအခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မကောင်းသောကောင်းကင်တမန်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်သို့ ရောက်သွားကြပြီး၊ သူတို့၏တည်ရှိမှုနှင့် သူတို့၏ထိန်းချုပ်မှုကို ဖိတ်ခေါ်မိကြသည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်၏အထင်အမြင်များအတိုင်း လိုက်လျော၍၊ သံသယ၊ ယုံမှားမှုနှင့် ညည်းတွားမကျေနပ်မှုတို့၏ လမ်းကြောင်းအတွင်း အတွေးများကို စီးဆင်းခွင့်ပြုလျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် မပျော်မရွှင်ဖြစ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့၏အသက်တာသည် ကျရှုံးမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိမ့်မည်။” Review and Herald, April 21, 1885.
အတွေးများနှင့် ခံစားချက်များ ပေါင်းစည်း၍ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ စရိုက်လက္ခဏာကို ဖွဲ့စည်းသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စရိုက်လက္ခဏာသည် အနိမ့်သဘာဝနှင့် အမြင့်သဘာဝတို့ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး၊ စိတ်သည် အမြင့်သဘာဝဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စိတ်၏ အတွေးများသည် သန့်ရှင်းစေခံရလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ခံစားချက်များလည်း သန့်ရှင်းစေခံရမည်။ အကြောင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ လူ့သဘာဝကို ဖွဲ့စည်းထားသော သဘာဝနှစ်မျိုးအနက် စိတ်သည် အခြားတစ်မျိုးကို ထိန်းချုပ်အုပ်စိုးသော အမြင့်သဘာဝဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖြစ်တည်မှု၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် ရည်ရွယ်၍ ပေးအပ်ထားသော “စွမ်းအားများ” သည် “အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ” ခရစ်တော် “ပိုင်ဆိုင်တော်မူသောအရာများနှင့်” “ဆင်တူ” သဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဍာန်တော်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခံရသူများဖြစ်ကြပြီး၊ ထို “စွမ်းအားများ” ကို “ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန်” ကျွန်ုပ်တို့သည် “အလွန်ကြိုးစားစွာ အားထုတ်သင့်” ကြသည်။
လူသားတစ်ဦး၏ ပိုမိုမြင့်မားသော သဘာဝ၊ သို့မဟုတ် စိတ်၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော စွမ်းအားများမှာ ဆင်ခြင်ဆုံးဖြတ်နိုင်မှု၊ မှတ်ဉာဏ်၊ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အသိစိတ်နှင့် အထူးသဖြင့် အလိုတော်ဖြစ်သည်။
“လူအများက ‘ကျွန်ုပ်သည် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ထံသို့ မည်သို့ အပ်နှံရမည်နည်း’ ဟု မေးမြန်းနေကြသည်။ သင်သည် မိမိကိုယ်ကို ကိုယ်တော်ထံ ပေးအပ်လိုသော်လည်း၊ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အင်အား၌ အားနည်းလျက်၊ သံသယ၏ ကျွန်ဘဝအောက်တွင် ရှိလျက်၊ အပြစ်ပြုသော အသက်တာ၏ အလေ့အကျင့်များ၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံနေရသည်။ သင်၏ ကတိများနှင့် ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် သဲကြိုးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေကြသည်။ သင်သည် မိမိ၏ အတွေးများ၊ အတွန်းအလှန်များ၊ ချစ်ခင်စုံမက်မှုများကို မထိန်းချုပ်နိုင်ပါ။ သင် ချိုးဖောက်ခဲ့သော ကတိများနှင့် ပျက်ကွက်သွားသော သစ္စာပြုချက်များကို သိရှိနားလည်ခြင်းက သင်၏ ကိုယ်ပိုင် ရိုးသားမှန်ကန်မှုအပေါ် ယုံကြည်မှုကို အားနည်းစေပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို လက်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ဟု ခံစားစေသည်။ သို့သော် သင်သည် စိတ်ပျက်အားလျော့ရန် မလိုပါ။ သင် နားလည်ရန်လိုအပ်သောအရာမှာ အလိုတရား၏ စစ်မှန်သော စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လူ၏ သဘာဝအတွင်းရှိ အုပ်ချုပ်သော စွမ်းအား၊ ဆုံးဖြတ်ခြင်း၏ စွမ်းအား၊ သို့မဟုတ် ရွေးချယ်ခြင်း၏ စွမ်းအား ဖြစ်သည်။ အရာရာခပ်သိမ်းသည် အလိုတရား၏ မှန်ကန်သော လုပ်ဆောင်မှုအပေါ် မူတည်နေသည်။ ရွေးချယ်နိုင်သော စွမ်းအားကို ဘုရားသခင်သည် လူသားတို့အား ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ထိုစွမ်းအားကို အသုံးချရန်မှာ သူတို့၏ အရေးဖြစ်သည်။ သင်သည် မိမိနှလုံးသားကို မပြောင်းလဲနိုင်ပါ။ သင်သည် မိမိကိုယ်တိုင်ဖြင့် ထိုနှလုံးသား၏ ချစ်ခင်စုံမက်မှုများကို ဘုရားသခင်အား မပေးနိုင်ပါ။ သို့သော် သင်သည် ကိုယ်တော်ကို အမှုတော်ဆောင်ရန် ရွေးချယ်နိုင်ပါသည်။ သင်သည် သင်၏ အလိုတရားကို ကိုယ်တော်အား ပေးအပ်နိုင်ပါသည်။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ကောင်းမြတ်သော အလိုတော်နှင့်အညီ သင်တို့အထဲ၌ အလိုရှိခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ပြုကျင့်ခြင်းကိုလည်းကောင်း ဖြစ်ပေါ်စေရန် ဆောင်ရွက်တော်မူလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြင့် သင်၏ သဘာဝတစ်ရပ်လုံးသည် ခရစ်တော်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာမည်။ သင်၏ ချစ်ခင်စုံမက်မှုများသည် ကိုယ်တော်အပေါ်တွင် ဗဟိုပြုလာမည်ဖြစ်ပြီး၊ သင်၏ အတွေးများသည် ကိုယ်တော်နှင့် သဟဇာတ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။”
“ကောင်းမြတ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းခြင်းအပေါ် အလိုဆန္ဒများသည် ၎င်းတို့ရောက်သည့်အတိုင်းအတာအထိ မှန်ကန်ကြသည်။ သို့ရာတွင် ဤနေရာ၌သာ ရပ်တန့်နေပါက၊ ၎င်းတို့သည် အကျိုးမရှိကြပါ။ ခရစ်ယာန်ဖြစ်လိုကြောင်း မျှော်လင့်၍ အလိုရှိနေစဉ်တွင်ပင် လူများစွာ ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏အလိုကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံသည့်အဆင့်သို့ မရောက်ကြ။ ယခုအချိန်တွင်လည်း သူတို့သည် ခရစ်ယာန်ဖြစ်ရန် မရွေးချယ်ကြသေး။”
“အလိုတရားကို မှန်ကန်စွာ အသုံးချခြင်းအားဖြင့် သင်၏အသက်တာတစ်ခုလုံး၌ ပြောင်းလဲမှုအပြည့်အစုံကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ သင်၏အလိုတရားကို ခရစ်တော်ထံ အပ်နှံပေးသောအားဖြင့် သင်သည် အစိုးရခြင်းများနှင့် တန်ခိုးအာဏာရှိသမျှတို့အပေါ်၌ ရှိတော်မူသော တန်ခိုးနှင့် မိတ်ဖက်ဖြစ်လာ၏။ သင်ကို တည်ကြည်ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းပေးမည့် အထက်မှလာသော ခွန်အားကို သင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ဘုရားသခင်ထံ အစဉ်မပြတ် အပ်နှံခြင်းအားဖြင့် သင်သည် ယုံကြည်ခြင်း၏အသက်တာတည်းဟူသော အသက်တာသစ်ကို အသက်ရှင်နိုင်ရန် စွမ်းဆောင်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်သည်။” Steps to Christ, 47, 48.
အလိုတော်၏တန်ခိုးသည် လူသား၏သဘာဝအတွင်းရှိ “အုပ်ချုပ်သောတန်ခိုး” ဖြစ်၍၊ ထိုအုပ်ချုပ်သူသည် “အာဏာပိုင်မှုများနှင့် တန်ခိုးများ အားလုံးထက် မြင့်မားသောတန်ခိုးနှင့်” ဆက်စပ်လျက်ရှိသော လူ့ဗိမာန်၏အခန်းတွင် တည်ရှိ၏။ လူ့ဗိမာန်အတွင်း ဘုရားသဘောနှင့် လူသဘော ပေါင်းစည်းခြင်း ဖြစ်ပေါ်ရာနေရာသည် ဝိညာဉ်၏ခံတပ်ဖြစ်၏။ လူတိုင်း၌ ထိုခံတပ်တစ်ခုစီ ရှိကြပြီး၊ ၎င်းကို ခရစ်တော်က သိမ်းပိုက်ထားသည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ခရစ်တော်၏ အဓိကရန်သူက သိမ်းပိုက်ထားသည်ဖြစ်စေ ဖြစ်၏။
“ခရစ်တော်သည် ဝိညာဉ်၏ ခံတပ်ကို အုပ်စိုးပိုင်ဆိုင်တော်မူသောအခါ၊ လူ့အေးဂျင့်သည် ကိုယ်တော်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်လာ၏။ ထိုသို့ ခရစ်တော်နှင့် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်လျက်၊ မိမိ၏ အဲဒီ တစ်လုံးတစ်ဝတည်းဖြစ်မှုကို ထိန်းသိမ်းကာ၊ ကိုယ်တော်ကို စိတ်နှလုံး၌ ရာဇပလ္လင်တင်၍၊ ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တော်များကို နာခံသောသူသည် မကောင်းဆိုးဝါး၏ ထောင်ချောက်များမှ လုံခြုံ၏။ ခရစ်တော်နှင့် ပေါင်းစည်းထားခြင်းအားဖြင့်၊ သူသည် ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ဆိုင်ရာ အရည်အသွေးများကို မိမိထံသို့ စုဆောင်းယူကာ၊ ဝိညာဉ်များကို ကိုယ်တော်ထံသို့ အနိုင်ရရှိစေရာ၌ ခွန်အားနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းနှင့် တန်ခိုးကို သခင်ဘုရားထံ အပ်နှံသန့်ရှင်းစေ၏။ ကယ်တင်ရှင်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းအားဖြင့်၊ သူသည် ဘုရားသခင် အမှုတော်ပြုတော်မူရာ တန်ဆာဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် စာတန်သည် လာ၍ ဝိညာဉ်ကို အုပ်စိုးပိုင်ဆိုင်ရန် ကြိုးစားသောအခါ၊ ခရစ်တော်သည် သူ့ကို လက်နက်စုံဆင်ထားသော အားကြီးသူထက်ပင် အားကြီးစေတော်မူကြောင်းကို တွေ့ရ၏။” Review and Herald, December 12, 1899.
ဝိညာဉ်၏ခံတပ်မှာ လူသား၏နှလုံးနှင့်စိတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်သစ်၏ကတိတော်သည် ယုံကြည်သူအတွက် အဓိကကျသော ကတိသုံးရပ်ကို ဖော်ပြထားသည်။ သူ့အား နေထိုင်ရန် မြေတစ်ပြင်ကို ကတိပြုထားသည်။ ထိုမြေသည် အာဒမ်နှင့် ဧဝအတွက် ဧဒင်ဥယျာဉ်ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ထိုဥယျာဉ်သည်လည်း ရှေးအစ္စရေးနှင့် ပြုတော်မူသော ပဋိညာဉ်အတွက် ကတိထားရာပြည်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုကတိထားရာပြည်သည်လည်း ဝိညာဉ်ရေးအစ္စရေးအတွက် ဝိညာဉ်ရေးဘုန်းတန်ခိုးပြည့်စုံသော မြေကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ ထိုသုံးမျိုးလုံးသည်လည်း “စာကြောင်းပေါ် စာကြောင်း” အတိုင်း သက်သေခံလျက်၊ ကိုယ်တော်အောင်မြင်တော်မူသကဲ့သို့ အောင်မြင်သောသူတို့အတွက် အသစ်ပြုတော်မူသော မြေကြီး၏ကတိတော်ကို ထောက်ခံဖော်ပြကြသည်။
အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် အပြစ်ပြုခဲ့ကြသောအခါ၊ သူတို့သည် ဧဒင်ဥယျာဉ်မှ “ခုနစ်ကြိမ်” အတွက် “ကွဲပြားစွန့်ခွာ” ခံရကြပြီး၊ နှစ်တစ်ထောင် ခုနစ်ကာလကုန်ပြီးနောက်မှ မြေကြီးသည် အသစ်ပြုပြင်ခြင်းခံရကာ၊ ဧဒင်ဥယျာဉ်လည်း ပြန်လည်ထူထောင်ခြင်းခံရသည်။ ရှေးဣသရေလလူမျိုးသည် “ခုနစ်ကြိမ်” အတွက် ကွဲပြားစွန့်ခွာခြင်းခံရသည်မှာ အာဒံနှင့် ဧဝတို့၏ ကွဲပြားစွန့်ခွာခြင်းအားဖြင့် ပုံဆောင်ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ ပဋိညာဉ်သည် နေထိုင်ရန်ပြည်တစ်ပြည်ကို ကတိပေးထားပြီး၊ ထိုကတိသည် ပြန်လည်ထူထောင်သော ဧဒင်၏ ကတိပင်ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် စစ်တပ်ကို နင်းချေခြင်းသည် အာဒံ၏ အပြစ်မှ စတင်ခဲ့သော လူသားမိသားစုအတွင်းရှိ အပြစ်၏ တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာသော အရှိန်မြင့်တက်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ပဋိညာဉ်တရား၏ အခြားသော ကတိနှစ်ရပ်မှာ သစ္စာရှိသောသူတို့သည် ခန္ဓာသစ်တစ်ပါးနှင့် စိတ်သစ်တစ်ပါးကို လက်ခံရရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုစိတ်သည်ပင် ခရစ်တော်၏ စိတ်ဖြစ်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာသည် အသားဇာတိ၊ အောက်နိမ့်သော သဘာဝဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော်နှင့် ဆက်နွှယ်မှုအရ ၎င်းသည် အသင်းတော်ကို ဆိုလိုသည်။ စိတ်သည် အမြင့်မားသော သဘာဝဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို Sister White က “ဝိညာဉ်၏ ခံတပ်” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ပေါလုသည် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဧဝံဂေလိတရား၏ သတ်မှတ်ချက်များကို လက်ခံသောအချိန်၊ တရားသဖြင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းသို့ ရောက်သောအချိန်တွင်ပင် ခရစ်တော်၏ စိတ်ကို လက်ခံရရှိကြောင်းကို ထင်ရှားစွာ သွန်သင်ထားသည်။ ထို့အပြင် ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းမတိုင်မီ ခန္ဓာသစ်နှင့် ဘုန်းတော်ထင်ရှားသော ခန္ဓာကို မရရှိကြောင်းကိုလည်း သူ သွန်သင်ထားသည်။
ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် သင်တို့အား လျှို့ဝှက်ရာတစ်ခုကို ပြမည်။ ငါတို့အားလုံးသည် အိပ်ပျော်ကြမည်မဟုတ်သော်လည်း၊ ငါတို့အားလုံးသည် ပြောင်းလဲခြင်းကိုခံရကြမည်။ ခဏချင်းအတွင်း၊ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌၊ နောက်ဆုံးသော တံပိုးမှုတ်သံနှင့်အတူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား တံပိုးသည် မှုတ်လိမ့်မည်၊ သေပြီးသောသူတို့သည် ပုပ်ပျက်မသွားနိုင်သောအဖြစ်ဖြင့် ထမြောက်ကြလိမ့်မည်၊ ငါတို့လည်း ပြောင်းလဲခြင်းကိုခံရကြမည်။ အကြောင်းမူကား ဤပုပ်ပျက်နိုင်သောအရာသည် မပုပ်မပျက်နိုင်ခြင်းကို ဝတ်ဆင်ရမည်ဖြစ်၍၊ ဤသေတတ်သောအရာသည် မသေမပျက်နိုင်ခြင်းကို ဝတ်ဆင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤပုပ်ပျက်နိုင်သောအရာသည် မပုပ်မပျက်နိုင်ခြင်းကို ဝတ်ဆင်ပြီး၊ ဤသေတတ်သောအရာသည် မသေမပျက်နိုင်ခြင်းကို ဝတ်ဆင်သောအခါ၊ “သေခြင်းသည် အောင်ခြင်းအားဖြင့် မျိုချခံရပြီ” ဟူသော ကျမ်းစာ၌ ရေးထားသောစကားသည် ပြည့်စုံလာလိမ့်မည်။ အို သေခြင်း၊ သင်၏ အဆိပ်မြှားသည် အဘယ်မှာနည်း။ အို သင်္ချိုင်း၊ သင်၏ အောင်ခြင်းသည် အဘယ်မှာနည်း။ သေခြင်း၏ အဆိပ်မြှားသည် အပြစ်ဖြစ်၏။ အပြစ်၏ အင်အားသည် ပညတ်တရားဖြစ်၏။ ၁ ကောရိန္သု ၁၅:၅၁–၅၆။
ယောဟန်က ထိုသို့သော မှားယွင်းလှည့်ဖြားသော သွန်သင်ချက်များကို ယုံကြည်လက်ခံသူတို့သည် အန္တိခရစ်ဖြစ်ကြသည်ဟု ဖော်ပြသည့် အယူဝါဒတစ်ရပ်က၊ ခရစ်တော်သည် အာဒံ၏အပြစ်မှ စတင်၍ လူသားမိသားစုအပေါ် သက်ရောက်လာခဲ့သော အပြစ်၏အကျိုးဆက်များကို ခံရမည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို မည်သည့်အခါမျှ လက်ခံယူဆောင်တော်မမူခဲ့ဟု အခိုင်အမာဆိုသည်။
ယေရှုခရစ်သည် လူ့ဇာတိအဖြစ် ကြွလာတော်မူကြောင်းကို မဝန်ခံသော ဝိညာဉ်အပေါင်းတို့သည် ဘုရားသခင်ထံမှမဟုတ်ကြ။ ထိုဝိညာဉ်သည်လည်း၊ သင်တို့သည် လာမည်ဟု ကြားခဲ့ရသော အန္တိခရစ်၏ ဝိညာဉ်ပင်ဖြစ်၏။ ထိုဝိညာဉ်သည် ယခုအချိန်၌ပင် လောက၌ ရှိနေပြီးဖြစ်၏။ ၁ ယောဟန် ၄:၃။
“အပြစ်ကင်းစင်သော ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်း” ကို သွန်သင်သော ဗာဗေလုန်၏ စပျစ်ရည် (အန္တိခရစ်) သည် ယေရှု၏ ဖွားမြင်ခြင်းသည် ဘုရားသဘောသဘာဝ (သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်) နှင့် ပြည့်စုံသော လူသားသဘာဝ (မာရိ) တို့၏ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်းအပေါ် အခြေပြုနိုင်ရန်အတွက် မာရိကို အာဒံနှင့် ဟဝါတို့ အပြစ်မကျမီကကဲ့သို့ ပြည့်စုံသောသူအဖြစ် ပြုလုပ်ခံခဲ့ရသည်ဟု အခိုင်အမာဆိုသည်။ “အပြစ်ကင်းစင်သော ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခြင်း” ဟူသော မှားယွင်းသော အယူဝါဒသည် ယေရှုကို မာရိ၏ ဝမ်း၌ မည်သည့်အချိန်တွင် ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခဲ့သနည်းဟူသော အချက်ကို မဆိုင်ဘဲ၊ မာရိသည် အာဒံနှင့် ဟဝါတို့၏ ပြည့်စုံခြင်းနှင့်အတူ မည်သို့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ခံခဲ့ရသနည်းဟူသော အချက်ကို ရည်ညွှန်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ လူကို ရွေးနှုတ်ရန် ကြွလာတော်မူသောအခါ ခရစ်တော်သည် မိမိအပေါ် ယူဆောင်တော်မူခဲ့သော အသားခန္ဓာသည် အမွေဆက်ခံမှု၏ သက်ရောက်မှုများ မပါဝင်သော၊ အပြစ်ကင်းစင်သည့် အသားခန္ဓာဖြစ်သည်ဟု အကြံပြုသွန်သင်ခြင်းသည် အန္တိခရစ်၏ သွန်သင်ချက်ဖြစ်သည်။
လှည့်ဖြားသူအများတို့သည် လောကထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြပြီ။ သူတို့သည် ယေရှုခရစ်တော်သည် ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် ကြွလာတော်မူကြောင်းကို မဝန်ခံကြ။ ဤသူသည် လှည့်ဖြားသူဖြစ်၍ အန္တိခရစ်လည်း ဖြစ်၏။ ၂ ယောဟန် ၁:၇။
ခရစ်တော်သည် ထမြောက်ရှင်ပြန်တော်မူသောအခါ၊ ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်တော်၌ ဘုန်းတော်ပြည့်ဝသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိခဲ့ကြောင်းကို ဗျာဒိတ်ပေးသော စိတ်ဝင်စားမှုက ဂရုတစိုက် ဖော်ပြထားသည်။ ကိုယ်တော်၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းသည် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူချိန်၌ ဖြောင့်မတ်သူတို့၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး၊ ပဋိညာဉ်တော်အရ ကတိထားသော ကိုယ်ခန္ဓာသစ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိသည်မှာ ထိုအချိန်၌ပင် ဖြစ်သည်။
“ခရစ်တော်သည် မိမိခမည်းတော်၏ ရာဇပလ္လင်သို့ တက်ကြွရမည့် အချိန်သည် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။ ဘုရားသဘောရှိသော အောင်နိုင်ရှင်တစ်ပါးအဖြစ်၊ အောင်ခြင်း၏ လက်ရအမှတ်အသားများကို ဆောင်ယူလျက် ကောင်းကင်တရားရုံးများသို့ ပြန်လည်တက်ကြွရန် ကိုယ်တော်သည် အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မိမိသေခြင်းမတိုင်မီ ကိုယ်တော်သည် မိမိခမည်းတော်အား ‘ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အား ဆောင်ရွက်စေရန် ပေးအပ်တော်မူသော အမှုကို အကျွန်ုပ် ပြီးစီးစေခဲ့ပါပြီ’ ဟု ကြေညာတော်မူခဲ့သည်။ ယောဟန် 17:4။ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူပြီးနောက်၊ တပည့်တော်များသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်၍ ဘုန်းအသရေတော်ထင်ရှားသော ကိုယ်ခန္ဓာတော်နှင့် ကိုယ်တော်ကို ရင်းနှီးသိကျွမ်းလာစေရန်အတွက် ကိုယ်တော်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ကာလအနည်းငယ် နေတော်မူခဲ့သည်။ ယခုတွင် ခွဲခွာရမည့်အချိန်အတွက် ကိုယ်တော်သည် အဆင်သင့်ဖြစ်နေခဲ့သည်။ မိမိသည် အသက်ရှင်သော ကယ်တင်ရှင်ဖြစ်ကြောင်း အချက်ကို ကိုယ်တော်သည် အတည်ပြုတော်မူခဲ့သည်။ တပည့်တော်များသည် ကိုယ်တော်ကို သင်္ချိုင်းနှင့် ဆက်စပ်၍ မစဉ်းစားရတော့ပေ။ ကောင်းကင်လောကတစ်ခွင်လုံး၏ ရှေ့မှောက်၌ ဘုန်းအသရေတော်ထင်ရှားစွာ ရှိတော်မူသော အရှင်အဖြစ် သူတို့သည် ကိုယ်တော်ကို စဉ်းစားနိုင်ကြလေပြီ။” The Desire of Ages, 829.
နေထိုင်ရန်အတွက် မြေကိုပေးမည်ဟူသော ပဋိညာဉ်ကတိတော်သည် ဧဒင်ကို ပြန်လည်တည်ထောင်၍ “ခုနစ်ကြိမ်” (ခုနစ်ထောင်နှစ်) ဖြစ်သော ပထမ အာဒံ၏ လူသားမျိုးနွယ် ပျံ့နှံ့ခြင်းကာလ အဆုံးသတ်သည့်အခါ၊ အသစ်ပြုပြင်ဖန်ဆင်းထားသော မြေကြီးပေါ်တွင် ပြည့်စုံလျက်ရှိ၏။ အသစ်သော ဘုန်းအသရေပြည့်စုံသည့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ပေးမည်ဟူသော ပဋိညာဉ်ကတိတော်သည် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်း၌၊ မျက်တောင်ခတ်ချိန်အတွင်း၌ ပေးအပ်တော်မူ၏။
“ဗက်လင်မြို့၏အကြောင်းအရာသည် ကုန်ခန်း၍မရသော အကြောင်းအရာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ထိုအတွင်း၌ ‘ဘုရားသခင်၏ ပညာတော်နှင့် အသိပညာတော်၏ ကြွယ်ဝမှုအနက်ရှိုင်းခြင်း’ ကို ဝှက်ထားလျက်ရှိသည်။ ရောမ ၁၁:၃၃။ ကယ်တင်ရှင်သည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ရာဇပလ္လင်ကို နွားစားခွက်ဖြင့် လဲလှယ်တော်မူခြင်းနှင့် ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုသော ကောင်းကင်တမန်များ၏ အဖော်အပေါင်းကို တင်းကုပ်ရှိ တိရစ္ဆာန်များဖြင့် အစားထိုးတော်မူခြင်း၌ ပြသတော်မူသော ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို ကြည့်၍ ကျွန်ုပ်တို့ အံ့ဩမိကြသည်။ လူသား၏ မာနနှင့် မိမိကိုယ်ကို အားကိုးခြင်းတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ရှေ့တော်၌ အပြစ်တင်ခြင်းခံရကြသည်။ သို့ရာတွင် ဤသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်ရာ နှိမ့်ချဆင်းသက်တော်မူခြင်း၏ အစသာဖြစ်သည်။ အာဒံသည် ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ မိမိ၏ အပြစ်ကင်းစင်သော အခြေအနေ၌ ရပ်တည်နေစဉ်ပင် ဖြစ်ခဲ့လျှင်တောင် ဘုရားသခင်၏ သားတော်က လူ့သဘာဝကို ခံယူတော်မူခြင်းသည် အဆုံးမရှိသလောက် အလွန်ကြီးမားသော အရှက်တကွဲ နှိမ့်ချခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့မည်။ သို့သော် ယေရှုသည် လူမျိုးနွယ်တစ်ရပ်လုံး အပြစ်၏ နှစ်လေးထောင်ကြာ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် အားနည်းယုတ်လျော့သွားပြီးနောက်တွင် လူ့ဇာတိကို လက်ခံတော်မူခဲ့သည်။ အာဒံ၏ သားသမီးတိုင်းကဲ့သို့ပင် ကိုယ်တော်သည် မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ မဟာဥပဒေကြီး၏ လုပ်ဆောင်မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျိုးဆက်များကို လက်ခံတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအကျိုးဆက်များမှာ မည်သို့ဖြစ်ကြောင်းကို ကိုယ်တော်၏ မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘိုးဘေးဘီဘင်တို့၏ သမိုင်း၌ ဖော်ပြထားသည်။ ကိုယ်တော်သည် ထိုသို့သော မျိုးရိုးအမွေအနှစ်နှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများနှင့် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်းများကို မျှဝေရန်၊ ထို့ပြင် အပြစ်ကင်းသော အသက်တာ၏ နမူနာကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးရန် ကြွလာတော်မူခဲ့သည်။” The Desire of Ages, 48.
လူတစ်ယောက်သည် ဧဝံဂေလိတရား၏ လိုအပ်ချက်များကို ပြည့်စုံသောအခါ၊ ထိုအချိန်၌ပင် သူသည် အသစ်သောစိတ်ကို—ခရစ်တော်၏စိတ်ကိုပင်—လက်ခံရရှိသည်။ သို့သော် ခန္ဓာကိုယ်၊ သို့မဟုတ် ပေါလုကလည်း “ဇာတိပကတိ” ဟု ခေါ်သောအရာသည် ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်း၌ ပြောင်းလဲခြင်းခံရသည်။ ခံစားချက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အောက်တန်းသဘောသဘာဝသည် ပြောင်းလဲခြင်းခံရသောအခါ ဖယ်ရှားပယ်ဖျက်ခံရသည် မဟုတ်။ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အကျင့်စာရိတ္တ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သော ထိုခံစားချက်များသည် ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းတိုင်အောင် တည်ရှိနေကြသည်။ ထိုခံစားချက်များသည် ဟော်မုန်းစနစ်နှင့် ဆက်စပ်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ စနစ်ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အာရုံကြောစနစ်နှင့် ဆက်စပ်သော အာရုံများကိုလည်း ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ခံစားချက်များဟု သတ်မှတ်ခံရသော လူ၏ အောက်တန်းသဘောသဘာဝရှိ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို အခြေခံအမျိုးအစား နှစ်မျိုးအဖြစ် ခွဲခြားထားသည်။ ခံစားချက်အမျိုးအစားတစ်မျိုးမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဘိုးဘွားဘီဘင်များထံမှ အမွေဆက်ခံရသော လားရာများဖြစ်ပြီး၊ အခြားခံစားချက်အမျိုးအစားများမှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုများအားဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးစေခဲ့သော မွေးမြူထားသည့် လားရာများဖြစ်ကြသည်။
အမွေဆက်ခံရရှိသော သဘောထားတချို့သည် လူသားဖွဲ့စည်းပုံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်သာဖြစ်ကြပြီး၊ အမွေဆက်ခံရရှိသော သဘောထားအမျိုးအစားအချို့မှာ မကောင်းမှုကို ပြုရန် ဦးတည်သောအရာများဖြစ်ကြသည်။ ပြုစုပျိုးထောင်ထားသော စိတ်ခံစားမှုအမျိုးအစားများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုများအားဖြင့် တည်ဆောက်ထားသောအရာများဖြစ်ပြီး၊ အမွေဆက်ခံရရှိသော သဘောထားများကို “အမွေဆက်ခံခြင်းဆိုင်ရာ အကြီးမားဆုံး နိယာမ” အားဖြင့် ဆင့်ကဲပို့ဆောင်ပေးခြင်းဖြစ်သည်။
ယေရှုသည် “လူမျိုးသည် အပြစ်ကြောင့် လေးထောင်နှစ်ကြာ အားနည်းသွားခဲ့ပြီးသောအချိန်တွင် လူသားသဘောကို လက်ခံတော်မူခဲ့သည်။ အာဒံ၏ သားသမီးတိုင်းကဲ့သို့ပင် ကိုယ်တော်သည် အမွေဆက်ခံခြင်းဆိုင်ရာ မဟာပညတ်တရား၏ လုပ်ဆောင်မှုမှ ထွက်ပေါ်လာသော အကျိုးဆက်များကို လက်ခံတော်မူခဲ့သည်။ ထိုအကျိုးဆက်များသည် အဘယ်သို့ဖြစ်ကြောင်းကို ကိုယ်တော်၏ မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘိုးဘေးမျိုးရိုး၏ သမိုင်းတွင် ပြသထားသည်။ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝမ်းနည်းခြင်းများနှင့် စုံစမ်းနှောင့်ယှက်မှုများကို မျှဝေရန်နှင့် အပြစ်ကင်းသော အသက်တာ၏ စံနမူနာကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးရန် ထိုသို့သော အမွေဆက်ခံခြင်းနှင့်အတူ ကြွလာတော်မူခဲ့သည်။” အမွေဆက်ခံခြင်းဆိုင်ရာ မဟာပညတ်တရား၏ လုပ်ဆောင်မှု လေးထောင်နှစ်၏ အကျိုးဆက်များနှင့်အတူပင်၊ ယေရှုသည် ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ကို အသုံးပြုတော်မူခြင်းအားဖြင့် ထိုသဘောထားများကို အမြဲထိန်းချုပ်အုပ်စိုးထားတော်မူခဲ့ပြီး၊ အပြစ်ရှိသော ခံစားချက်တစ်စုံတစ်ရာကို မွေးမြူဖွံ့ဖြိုးစေရန်တွင် တစ်ကြိမ်မျှပင် ပါဝင်တော်မမူခဲ့ပါ။
ယေရှုသည် အာဒံနှင့် ဧဝတို့ အပြစ်မပြုမီ ရှိခဲ့သကဲ့သို့သော လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ ခံယူ၍၊ နှစ်လေးထောင်ကျော်ကြာ ယုတ်လျော့ပျက်စီးလာမှုကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အားနည်းချို့ယွင်းမှု၏ အကျိုးဆက်များကို မခံယူခဲ့လျှင်၊ ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏ သားသမီးတစ်ဦးစီတိုင်း မည်သို့ အောင်မြင်ကျော်လွှားနိုင်ကြောင်းကို ပြသသော စံနမူနာတော်တစ်ပါး မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပေ။
ဤလေ့လာမှုကို နောက်လာမည့်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်တင်ပြမည်။
“လူအများသည် ခရစ်တော်နှင့် စာတန်အကြားရှိ ဤပဋိပက္ခကို မိမိတို့၏ အသက်တာနှင့် အထူးသဖြင့် သက်ဆိုင်မှုမရှိသောအရာဟု ရှုမြင်ကြသဖြင့်၊ သူတို့အတွက် ၎င်းသည် စိတ်ဝင်စားဖွယ် အနည်းငယ်သာ ရှိ၏။ သို့ရာတွင် လူသားတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးနယ်ပယ်အတွင်း၌ ဤအငြင်းပွားမှုသည် ထပ်မံပြန်လည် ဖြစ်ပွားလျက်ရှိ၏။ မည်သူမျှ မကောင်းမှု၏ အတန်းမှ ထွက်ခွာ၍ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ၊ စာတန်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို မတွေ့ကြုံဘဲ မနေကြရ။ ခရစ်တော် ခုခံတားဆီးခဲ့သော သွေးဆောင်မှုများမှာ ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် အလွန် ခုခံရန် ခက်ခဲသည်ဟု တွေ့ရသော အရာများပင် ဖြစ်၏။ ထိုသွေးဆောင်မှုများသည် ကိုယ်တော်၏ စရိုက်လက္ခဏာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ စရိုက်ထက် အလွန်မြင့်မြတ်လွန်ကဲသကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်အပေါ်၌လည်း ထိုမျှ ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တိုက်တွန်းခံရလေ၏။ လောက၏ အပြစ်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အလေးချိန်ကို ကိုယ်တော်ပေါ်၌ တင်ထားလျက်ပင်၊ ခရစ်တော်သည် အစာအာဟာရဆိုင်ရာ လိုချင်တပ်မက်မှု၊ လောကကို ချစ်သောစိတ်၊ ထို့ပြင် မဆင်မခြင် ရဲတင်းခြင်းသို့ ဦးတည်စေသော မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားဖော်ပြလိုသည့် စိတ်တို့နှင့်ဆိုင်သော စမ်းသပ်ခြင်းများကို အောင်မြင်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့၏။ ဤအရာများပင် အာဒံနှင့် ဧဝကို လဲကျစေခဲ့သော သွေးဆောင်မှုများဖြစ်ကြပြီး၊ ကျွန်ုပ်တို့ကိုလည်း အလွယ်တကူ လဲကျစေတတ်ကြ၏။”
“စာတန်သည် အာဒံ၏အပြစ်ကို ညွှန်ပြ၍၊ ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားသည် မတရားကြောင်းနှင့် လိုက်နာအပ်သောအရာမဟုတ်ကြောင်း သက်သေအဖြစ် ထောက်ပြခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ လူ့သဘာဝ၌ ခရစ်တော်သည် အာဒံ၏ပျက်ကွက်မှုကို ရွေးနှုတ်တော်မူရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အာဒံသည် စုံစမ်းသူ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရသောအခါ၊ အပြစ်၏အကျိုးဆက်တစ်စုံတစ်ရာမျှ သူ့အပေါ်၌ မရှိသေးပေ။ သူသည် စုံလင်သော လူသားဖြစ်ခြင်း၏ ခွန်အား၌ ရပ်တည်နေခဲ့ပြီး၊ စိတ်နှင့်ကိုယ် နှစ်ရပ်လုံး၏ အပြည့်အဝ တက်ကြွသန်မာမှုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့သည်။ သူသည် ဧဒင်၏ ဘုန်းအသရေများဖြင့် ဝန်းရံလျက်ရှိခဲ့ပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံသားများနှင့် နေ့စဉ် မိတ်သဟာယပြုလျက်ရှိခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ယေရှုသည် စာတန်နှင့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် တောကန္တာရသို့ ဝင်ရောက်တော်မူသောအခါ ထိုသို့မဟုတ်ခဲ့ပေ။ လေးထောင်နှစ်တိုင်တိုင် လူမျိုးနွယ်သည် ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာခွန်အား၊ စိတ်ဉာဏ်ဆိုင်ရာ စွမ်းအားနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ တန်ဖိုးတို့၌ ဆုတ်ယုတ်ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်သည် ယိုယွင်းပျက်စီးသွားသော လူသားမျိုးနွယ်၏ အားနည်းချက်များကို မိမိအပေါ်၌ ယူဆောင်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့်သာလျှင် လူသားကို မိမိ၏ နိမ့်ပါးယုတ်လျော့ခြင်း၏ အနိမ့်ဆုံးအောက်ခြေမှ ကယ်တင်နိုင်တော်မူသည်။
“ခရစ်တော်သည် စုံစမ်းသွေးဆောင်ခြင်းအားဖြင့် အနိုင်မခံနိုင်သောသူဖြစ်သည်ဟု လူအများက အခိုင်အမာဆိုကြသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့လျှင်၊ ကိုယ်တော်သည် အာဒံ၏အနေအထား၌ မထားခံနိုင်ခဲ့မည်; အာဒံက မရယူနိုင်ခဲ့သော အောင်ခြင်းကိုလည်း ကိုယ်တော်သည် ရယူနိုင်ခဲ့မည်မဟုတ်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်ကြုံတွေ့ခဲ့သည့် ပဋိပက္ခထက် တစ်စုံတစ်ရာသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ပို၍ ပြင်းထန်သော ပဋိပက္ခကို ကြုံတွေ့ရပါက၊ ထိုအခါ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကူညီမစနိုင်တော့ပေ။ သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကယ်တင်ရှင်သည် လူသားဇာတိကို၊ ၎င်းနှင့် ဆက်နွှယ်သော အားနည်းချက်များ အလုံးစုံနှင့်တကွ၊ ယူတော်မူခဲ့သည်။ ကိုယ်တော်သည် စုံစမ်းသွေးဆောင်ခြင်းသို့ လိုက်လျောနိုင်သည့် ဖြစ်နိုင်ခြေပါဝင်သော လူ့သဘာဝကို ယူတော်မူခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ထမ်းဆောင်ရသော အရာတို့တွင် ကိုယ်တော် မခံစားမခံရပ်ခဲ့ရသည့် အရာတစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိပေ။”
“ဧဒင်၌ရှိသော သန့်ရှင်းသောစုံတွဲ၌ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ ခရစ်တော်အတွက်လည်း အစာစားလိုစိတ်သည် ပထမကြီးမားသော စုံစမ်းသွေးဆောင်ခြင်း၏ အခြေခံအကြောင်းရင်းဖြစ်ခဲ့သည်။ ဖျက်ဆီးခြင်း စတင်ခဲ့သော ထိုနေရာ၌ပင်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရွေးနှုတ်ကယ်တင်ခြင်း အမှုတော်သည် စတင်ရမည်ဖြစ်သည်။ အစာစားလိုစိတ်ကို လိုက်လျောပေးခြင်းအားဖြင့် အာဒံသည် လဲကျခဲ့သကဲ့သို့၊ အစာစားလိုစိတ်ကို ငြင်းပယ်တော်မူခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်သည် အောင်မြင်တော်မူရမည်။ ‘ထိုနောက် ကိုယ်တော်သည် အရက်လေးဆယ်နှင့် ညလေးဆယ် အစာရှောင်တော်မူပြီးလျှင်၊ နောက်မှ ဆာလောင်တော်မူ၏။ စုံစမ်းသွေးဆောင်သူသည် အထံတော်သို့လာ၍၊ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်ဖြစ်လျှင်၊ ဤကျောက်ခဲတို့ကို မုန့်ဖြစ်စေခြင်းငှာ အမိန့်ပေးတော်မူပါဟုဆို၏။ သို့သော် ကိုယ်တော်က ပြန်လည်မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ ကျမ်းစာ၌ ရေးထားသည်မှာ လူသည် မုန့်အားဖြင့်သာ အသက်ရှင်ရမည်မဟုတ်၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်တော်မှ ထွက်သမျှသော စကားအားဖြင့် အသက်ရှင်ရမည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။’
“အာဒံ၏ကာလမှ ခရစ်တော်၏ကာလတိုင်အောင် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် အလိုလိုက်မှုသည် ဆာလောင်မှုဆိုင်ရာ လိုအင်များနှင့် စိတ်တပ်မက်မှုများ၏ အင်အားကို တိုးပွားစေခဲ့ရာ၊ ၎င်းတို့သည် အကန့်အသတ်မရှိနီးပါး ချုပ်ကိုင်အုပ်စိုးနိုင်သည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် လူတို့သည် အကျင့်ပျက်ယွင်း၍ ရောဂါဒဏ်ခံရသူများ ဖြစ်လာကြပြီး၊ မိမိတို့ကိုယ်တိုင်၏ အင်အားဖြင့် အောင်မြင်ကျော်လွှားနိုင်ခြင်းမရှိတော့ပေ။ လူသားတို့၏ အကျိုးအတွက် ခရစ်တော်သည် အပြင်းထန်ဆုံးသော စမ်းသပ်မှုကို ခံတော်မူခြင်းအားဖြင့် အောင်ပွဲခံတော်မူခဲ့သည်။ ငါတို့အတွက်တော်မူ၍ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းကို ဆာလောင်ခြင်း သို့မဟုတ် သေခြင်းထက်ပင် ပိုမိုခိုင်မာစွာ ကျင့်သုံးတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဤပထမအောင်ပွဲအတွင်း၌ မှောင်မိုက်၏ အာဏာများနှင့် ငါတို့၏ ပဋိပက္ခအပေါင်းတို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပါဝင်သည့် အခြားအရေးကိစ္စများလည်း ပါဝင်လျက်ရှိခဲ့သည်။” The Desire of Ages, 117.