ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေဇကျေလ အခန်းကြီး သုံးဆယ့်ခုနစ်၏ အစဉ်တန်းကို ဆင်ခြင်လျက်ရှိကြပြီး၊ ထိုအစဉ်တန်းသည် ပထမဦးစွာ သတ္တမတံပိုးမြည်ခြင်းနှင့် လောဒိကိအသင်းတော်သို့ ပေးသော သတင်းစကားကို ဖော်ထုတ်ကာ၊ ထိုအရာက တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ စစ်တပ်ကို ပေါ်ပေါက်စေသည်။ ထို့နောက် ယေဇကျေလသည် ဣသရေလ၏ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံနှင့် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတို့၏ တုတ်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ပေါင်းစည်းခြင်းကို မိတ်ဆက်၍၊ သတ္တမတံပိုးမြည်နေသော ကာလအတွင်း ဘုရားသဘောနှင့် လူ့သဘောတို့ မည်သို့ ပေါင်းစည်းကြသည်ကို သရုပ်ဖော်ချက်အဖြစ် အသုံးပြုကာ၊ ထိုအစဉ်တန်းကို ထပ်မံဖော်ပြပြီး ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ ရှင်းလင်းသည်။ ထိုနိုင်ငံနှစ်နိုင်ငံကို တစ်နိုင်ငံတည်းအဖြစ် ပေါင်းစည်းပြီးသောအခါ၊ ယေဇကျေလသည် သူတို့အပေါ်၌ ရှင်ဘုရင်တစ်ပါး ရှိကြောင်း ဖော်ထုတ်ပြီး၊ ထို့နောက် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်နှင့် ပြီးစီးအောင် ဆောင်ရွက်ထားသော ပဋိညာဉ်ဖြစ်သည့် ထာဝရပဋိညာဉ်အကြောင်းကို ဖော်ပြသကဲ့သို့၊ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၏ ထိုပဋိညာဉ်လူမျိုးသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနကို မိမိတို့အလယ်တွင် ထာဝစဉ် ရရှိကြမည်ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း အထူးအလေးပေးဖော်ပြသည်။
ထိုလိုင်းထဲသို့၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ယောဟန်က ဗိမာန်တော်ကို တိုင်းတာသော အမှုကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ ထည့်သွင်းထားပြီး၊ ထိုအရာသည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်တွင် စတင်ခဲ့သော နောက်ဆုံးသော တိုင်းတာခြင်းကို ပုံဆောင်ပြထားသည်။ ထိုတိုင်းတာခြင်းကို ဇာခရိယကလည်း ကိုင်တွယ်ဖော်ပြထားပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏နာမတော်ကို တည်စေမည့် မြို့အဖြစ် ယေရုရှလင်ကို တစ်ဖန် ရွေးကောက်တော်မူသည့်အချိန်တွင် ထိုတိုင်းတာခြင်း ဖြစ်ပေါ်ကြောင်းကိုလည်း ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဗိမာန်တော်ကို ဖွဲ့စည်းထားသော အစိတ်အပိုင်းများနှင့် ဣသရေလ၏ မြောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတို့၏ တုတ်နှစ်ချောင်းအကြား ဥပမာဆိုင်ရာ နှိုင်းယှဉ်မှုတစ်ခုကို ဆွဲယူနေကြသည်။ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ဘုရားသဘောတော်ကို တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ လူ့သဘောနှင့် ပေါင်းစည်းတော်မူသည့် အမှုကို၊ နှစ်နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ်ကာလတိုင်အောင် မြောက်ပိုင်းနှင့် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံများအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ကွဲပြားစေခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုချက် နှစ်ရပ်အတွင်း၌လည်းကောင်း၊ နှစ်နှစ်ထောင်သုံးရာ ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် ဆက်စပ်လျက်လည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။
ဧဇကေလ၏ တုတ်များသည် ဧဝံဂေလိလုပ်ငန်း၌ အဘယ်အရာကို ကိုယ်စားပြုသနည်းဟု ခွဲခြားသိမြင်ရန်အတွက်၊ ဧဝံဂေလိတရားအပေါ် အခြေခံနားလည်မှုတစ်ရပ် လိုအပ်သည်။ ခရစ်တော်သည် အမွေဆက်ခံ၍ ရရှိလာသော အားနည်းမှု လေးထောင်နှစ်ကြာကာလ၏ နေရာ၌ ကျဆုံးလျက်ရှိသော ကျွန်ုပ်တို့၏ အသားခန္ဓာကို လက်ခံတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုအမွေဆက်ခံသော အားနည်းမှုများသည် မာရိမှတစ်ဆင့် ကိုယ်တော်ထံသို့ ကူးဆက်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ စံနမူနာတော်အဖြစ်၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိအလိုဆန္ဒကို ခမည်းတော်၏ အလိုတော်သို့ အပ်နှံ၍ ကျင့်သုံးခြင်းအားဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်အောက်၌ မိမိတို့၏ အလိုဆန္ဒကို ချုပ်နှောင်၍ ကျင့်သုံးခြင်းအားဖြင့်၊ ကိုယ်တော် အောင်မြင်တော်မူသကဲ့သို့ အောင်မြင်နိုင်ကြောင်း ပြသတော်မူခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အလိုဆန္ဒသည် စိတ်ဝိညာဉ်၏ ခံတပ်ဖြစ်သော ကျွန်ုပ်တို့၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ ကောင်းမှုအတွက်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးမှုအတွက်ဖြစ်စေ အသုံးချခံရသည်။
“သင်တန်းကာလနှစ်ကာလ၏ အလုပ်ကို တစ်ကာလတည်းအတွင်း ပြီးမြောက်စေလိုသော ကျောင်းသားအား ဤအမှု၌ မိမိအလိုအတိုင်း ဆောင်ရွက်ခွင့် မပေးသင့်ပေ။ အလုပ်နှစ်ဆကို ဆောင်ရွက်ရန် ကြိုးပမ်းခြင်းသည် လူများစွာအတွက် စိတ်ကို လွန်ကဲစွာ ဖိအားပေးခြင်းနှင့် သင့်လျော်သော ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားလေ့ကျင့်ခန်းကို လျစ်လျူရှုခြင်းကို အဓိပ္ပာယ်ရ၏။ စိတ်သည် စိတ်အာဟာရကို လွန်ကဲစွာ ပေးအပ်ထားသည်ကို ဖမ်းယူ၍ အစာချေနိုင်မည်ဟု ယူဆခြင်းမှာ သဘောတရားမကျိုးနပ်ပေ။ ထိုသို့ စိတ်ကို အလွန်အကျွံ ဖြည့်ကျွေးခြင်းသည်လည်း အစာချေအင်္ဂါများကို ဝန်ပိစေ၍ အစာအိမ်အား အနားယူချိန်တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပေးဘဲ ထမ်းဆောင်စေသကဲ့သို့ ကြီးမားသော အပြစ်တစ်ရပ်ပင် ဖြစ်၏။ ဦးနှောက်သည် လူတစ်ဦးလုံး၏ ခံတပ်ဖြစ်၏။ စားသောက်ခြင်း၊ ဝတ်စားဆင်ယင်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် အိပ်စက်ခြင်း၌ မှားယွင်းသော အကျင့်များသည် ဦးနှောက်ကို ထိခိုက်စေပြီး၊ ကျောင်းသားက လိုလားသော အရာ၊ အကောင်းသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စည်းကမ်းသင်တန်းကို ရယူနိုင်ခြင်းမှ တားဆီးတတ်၏။ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ မည်သည့်အစိတ်အပိုင်းမဆို ထိုက်တန်သော ဂရုပြုမှုဖြင့် မပြုစုပါက၊ မိမိ၏ ဒဏ်ရာကို ဦးနှောက်သို့ သတင်းပို့လိမ့်မည်။ လူငယ်များအား မိမိတို့၏ ကျန်းမာရေးကို မည်သို့ ထိန်းသိမ်းရမည်ကို သင်ကြားညွှန်ပြရာ၌ စိတ်ရှည်ခြင်းနှင့် ဇွဲလုံ့လများစွာကို အသုံးပြုသင့်၏။ ဤကိစ္စ၌ သူတို့သည် ကောင်းစွာ သိရှိနားလည်လာသင့်သည်၊ ထိုသို့ဖြင့် ကြွက်သားတိုင်းနှင့် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်းသည် ဆန္ဒအလျောက်ဖြစ်စေ၊ ဆန္ဒမပါဘဲဖြစ်စေ လှုပ်ရှားမှု၌ အကောင်းဆုံးသော ကျန်းမာရေးရလဒ် ပေါ်ထွန်းစေရန် အားကောင်းစွာ ပြုစုပျိုးထောင်၍ စည်းကမ်းတကျ လေ့ကျင့်ခံရမည်ဖြစ်ကာ၊ လေ့လာသင်ယူခြင်း၏ ဖိအားကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် ဦးနှောက်လည်း အားပြည့်တင်းကြွလာမည်ဖြစ်၏။” Christian Education, 124.
ထာဝရပဋိညာဉ်တော်၏ အမှုမှာ ဘုရားသခင်၏ တရားတော်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးနှင့် စိတ်တို့ပေါ်တွင် ရေးသားတော်မူရန်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနှလုံးနှင့် စိတ် နှစ်ရပ်စလုံးသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဦးနှောက်ဖြစ်သော “ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝိညာဉ်၏ ခံတပ်” အတွင်း၌ တည်ရှိလျက်ရှိသည်။
“ယောက်ျားတစ်ဦး သို့မဟုတ် မိန်းမတစ်ဦး၏ စိတ်သည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်ခြင်းမှ ပျက်စီးယိုယွင်းမှု၊ ဖောက်ပြန်မှုနှင့် ရာဇဝတ်မှုသို့ ခဏချင်း ဆင်းကျမလာပါ။ လူသားကို ဘုရားသခင်ဆန်သောအရာသို့ ပြောင်းလဲစေရန်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခံရသူတို့ကို တိရစ္ဆာန်ဆန်သော သို့မဟုတ် စာတန်ဆန်သော အခြေအနေသို့ ကျဆင်းပျက်စီးစေရန်ဖြစ်စေ အချိန်ယူရသည်။ ကြည့်ရှုဆင်ခြင်ခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြောင်းလဲခံရကြသည်။ မိမိကို ဖန်ဆင်းတော်မူသောအရှင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခံရသော်လည်း၊ လူသည် တစ်ခါက မုန်းတီးခဲ့သော အပြစ်ကို မိမိအတွက် နှစ်သက်ဖွယ်ဖြစ်လာစေရန် မိမိ၏စိတ်ကို ထိုသို့ လေ့ကျင့်ပေးနိုင်သည်။ သူသည် စောင့်ကြည့်၍ ဆုတောင်းခြင်းကို ရပ်လိုက်သကဲ့သို့၊ ခံတပ်ဖြစ်သော နှလုံးကိုလည်း မစောင့်ရှောက်တော့ဘဲ အပြစ်နှင့် ရာဇဝတ်မှုထဲသို့ ဝင်ရောက်ကျရောက်တတ်သည်။ စိတ်သည် နိမ့်ကျယုတ်မာသွားပြီး၊ ကိုယ်ကျိုးလိုက်သော စိတ်သဘောကို ဆန့်ကျင်ရန် မပြတ် စစ်ပွဲဆင်နွှဲထားရမည်။ ထို့ပြင် စိတ်ကို အထက်သို့ ဆွဲဆောင်၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော အရာများနှင့် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော အရာများအပေါ် စဉ်းစားဆင်ခြင်လေ့ရှိစေရန် အကျင့်ပြုစေမည့် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်၏ သန့်စင်မွမ်းမံသော သက်ရောက်မှုအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ကူညီပံ့ပိုးခြင်းခံရရမည်။” Adventist Home, 330.
“စိတ်,” “နှလုံး,” “ဦးနှောက်” ဟူသည်တို့သည် “ဝိညာဉ်၏ ခံတပ်” ဖြစ်ကြသည်။ ခံတပ်ဟူသည်မှာ အပြစ်တရား ဝင်ရောက်လာခြင်းမှ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရမည့် ခိုင်ခံ့သော ကာကွယ်ရေးအရပ် ဖြစ်သည်။
“ခမည်းတော်ထံသို့ ကိုယ်တော်၏ ဆုတောင်းခြင်း၌ ခရစ်တော်သည် စိတ်နှင့် ဝိညာဉ်ပေါ်တွင် ထာဝစဉ် ရေးထွင်းထားသင့်သော သင်ခန်းစာတစ်ရပ်ကို လောကအား ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ‘ဤအရာသည် ထာဝရအသက်ဖြစ်၏’ ဟု ကိုယ်တော် မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ ‘သူတို့သည် ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသော စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်စေလွှတ်တော်မူသော ယေရှုခရစ်ကိုလည်းကောင်း သိကျွမ်းကြရန်ဖြစ်၏။’ ယောဟန် 17:3။ ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော ပညာရေးဖြစ်သည်။ ဤပညာသည် ခွန်အားကို ပေး၏။ ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်စေလွှတ်တော်မူသော ယေရှုခရစ်ကို အတွေ့အကြုံအားဖြင့် သိကျွမ်းခြင်းသည် လူကို ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲစေသည်။ ထိုသိကျွမ်းခြင်းသည် လူအား မိမိကိုယ်ကို အုပ်စိုးနိုင်သော အာဏာကို ပေး၍၊ နိမ့်ကျသော သဘာဝမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် လှုံ့ဆော်ချက်နှင့် ကာမဂုဏ်ဆိုင်ရာ စိတ်အားလုံးကို စိတ်၏ မြင့်မြတ်သော စွမ်းအားများ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်သို့ ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။ ၎င်းသည် ယင်းကို ပိုင်ဆိုင်သူအား ဘုရားသခင်၏ သားတစ်ဦးနှင့် ကောင်းကင်နိုင်ငံ၏ အမွေဆက်ခံသူတစ်ဦး ဖြစ်စေသည်။ ၎င်းသည် သူ့ကို အနန္တဘုရား၏ စိတ်တော်နှင့် ဆက်ဆံမိတ်သဟာယဖွဲ့ခြင်းအတွင်းသို့ ဝင်စေပြီး၊ စကြဝဠာ၏ ကြွယ်ဝသော ဘဏ္ဍာရတနာများကို သူ့ရှေ့၌ ဖွင့်လှစ်ပေးသည်။” Christ’s Object Lessons, 114.
“မြင့်မားသောအာဏာများ” ကို “နိမ့်ကျသောသဘောသဘာဝ၏ စိတ်ဆန္ဒနှင့် ကိလေသာများ” ကို ထိန်းချုပ်၍ လက်အောက်သို့ ဆောင်ကြဉ်းရန် အသုံးပြုရမည်။ မြင့်မားသောအာဏာများသည် စိတ်၌ တည်ရှိကြပြီး၊ “အနန္တတော်၏ စိတ်တော်နှင့် ဆက်ဆံမိတ်သဟာယပြုခြင်း” သည်ပင် “လူကို ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲစေသည်။” တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်တို့၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကာလတွင် အုပ်စုတစ်စု၌ သားရဲ၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖွဲ့စည်းစေပြီး၊ အခြားအုပ်စု၌ ခရစ်တော်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖွဲ့စည်းစေသည်။ ထိုပြောင်းလဲခြင်းကို ပြီးမြောက်စေသောအရာမှာ စိတ်များ၏ ဆက်သွယ်မှုဖြစ်သည်။ ပေါလုက သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ဇာတိပကတိစိတ်ရှိသောသူတို့သည် ဇာတိပကတိ၏ပုံသဏ္ဌာန်—သားရဲ—ကို ဖွဲ့စည်းကြသည်။ ခရစ်တော်၏ စိတ်တော်ကို ရရှိလာကြသောသူတို့မူကား ခရစ်တော်၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို ဖွဲ့စည်းကြသည်။ ပဋိညာဉ်တရား၏ ကတိတော်မှာ ငါတို့အားလုံးသည် ဇာတိပကတိစိတ်နှင့် မွေးဖွားလာကြသော်လည်း၊ ပြောင်းလဲခြင်း၌ ခရစ်တော်၏စိတ်တော်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ကြသည်ဟူသောအချက်ဖြစ်သည်။
ခရစ်တော်ယေရှု၌ရှိခဲ့သောစိတ်သဘောတရားကို သင်တို့၌လည်းရှိစေကြလော့။ ကိုယ်တော်သည် ဘုရားသခင်၏သဘာဝအဆင့်အတန်း၌ရှိတော်မူသော်လည်း၊ ဘုရားသခင်နှင့်တန်းတူဖြစ်ခြင်းကို မတရားလုယူရသောအရာဟု မမှတ်ယူတော်မူ။ သို့သော် ကိုယ်ကိုကိုယ် အညှာမထားဘဲ၊ ကျွန်၏သဘာဝကိုယူဆောင်တော်မူ၍ လူတို့၏ပုံသဏ္ဍာန်ဖြင့် ဖြစ်လာတော်မူ၏။ လူ၏အသွင်အပြင်ဖြင့် တွေ့မြင်ရသောအခါ၌လည်း ကိုယ်ကိုကိုယ် နှိမ့်ချတော်မူ၍၊ သေခြင်းတိုင်အောင် နာခံတော်မူ၏။ ထိုသေခြင်းကား လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌သေခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ဖိလိပ္ပိ ၂:၅–၈။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်၌လည်းရှိခဲ့သကဲ့သို့၊ ခရစ်တော်၏စိတ်သဘောကို ကိုယ်အတွင်း၌ရှိစေရန် ဖြစ်ကြရသည်။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခံခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့၌ ထိုစိတ်သဘောမရှိဘဲ၊ အပြစ်အောက်၌ ရောင်းချခံထားရသော ဇာတိပကတိစိတ်သဘောသာ ရှိကြသည်။
ထို့ကြောင့် ယခုအခါ ခရစ်တော်ယေရှု၌ရှိ၍ ဇာတိပကတိနောက်သို့မလိုက်ဘဲ ဝိညာဉ်တော်နောက်သို့လိုက်လျှောက်သောသူတို့အပေါ်၌ အပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခြင်းမရှိ။ အကြောင်းမူကား ခရစ်တော်ယေရှု၌ရှိသော အသက်၏ဝိညာဉ်တော်၏တရားသည် အပြစ်နှင့်သေခြင်း၏တရားမှ ငါ့ကို လွတ်မြောက်စေပြီ။ အကြောင်းမူကား ဇာတိပကတိကြောင့် အားနည်းသဖြင့် တရားပညတ်တော်သည် မပြုနိုင်သောအရာကို ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏သားတော်ကို အပြစ်ရှိသောဇာတိပကတိ၏သဏ္ဌာန်နှင့် အပြစ်အတွက် စေလွှတ်တော်မူ၍ ဇာတိပကတိ၌ အပြစ်ကို စီရင်တော်မူ၏။ ထိုသို့ပြုတော်မူခြင်းမှာ ဇာတိပကတိနောက်သို့မလိုက်ဘဲ ဝိညာဉ်တော်နောက်သို့လိုက်လျှောက်သော ငါတို့၌ တရားပညတ်တော်၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းပြည့်စုံစေခြင်းငှာ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ဇာတိပကတိနောက်သို့ရှိသောသူတို့သည် ဇာတိပကတိနှင့်ဆိုင်သောအရာများကို စိတ်စွဲလမ်းတတ်ကြ၏။ ဝိညာဉ်တော်နောက်သို့ရှိသောသူတို့မူကား ဝိညာဉ်တော်နှင့်ဆိုင်သောအရာများကို စိတ်စွဲလမ်းတတ်ကြ၏။ အကြောင်းမူကား ဇာတိပကတိ၏စိတ်ထားသည် သေခြင်းဖြစ်၏။ ဝိညာဉ်တော်၏စိတ်ထားမူကား အသက်နှင့် ငြိမ်သက်ခြင်းဖြစ်၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဇာတိပကတိ၏စိတ်ထားသည် ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်သော ရန်ငြိုးဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ထိုစိတ်သည် ဘုရားသခင်၏တရားပညတ်တော်အောက်သို့ မနာခံတတ်၊ အမှန်ပင် မနာခံနိုင်လည်း မနာခံနိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဇာတိပကတိ၌ရှိသောသူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မနှစ်သက်စေနိုင်ကြ။ သို့သော် ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်တော်သည် သင်တို့အတွင်း၌ ကျိန်းဝပ်တော်မူလျှင် သင်တို့သည် ဇာတိပကတိ၌ရှိကြသည်မဟုတ်၊ ဝိညာဉ်တော်၌ရှိကြ၏။ ယခု မည်သူမဆို ခရစ်တော်၏ဝိညာဉ်တော်ကို မပိုင်ဆိုင်လျှင် ထိုသူသည် ခရစ်တော်နှင့်မဆိုင်။ ခရစ်တော်သည် သင်တို့အတွင်း၌ရှိတော်မူလျှင် အပြစ်ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာသည် သေ၏။ သို့သော် ဖြောင့်မတ်ခြင်းကြောင့် ဝိညာဉ်တော်သည် အသက်ဖြစ်၏။ ရောမ ၈:၁–၁၀။
ဝိညာဉ်နှင့်ဆိုင်ခြင်းသည် အသက်ဖြစ်၍ ဇာတိပကတိနှင့်ဆိုင်ခြင်းသည် သေခြင်းဖြစ်သည်။ ဇာတိပကတိသည် အောက်နိမ့်သော သဘာဝဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ခံစားချက်များ၏ အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ ဇာတိပကတိဆိုင်ရာ အောက်နိမ့်သော သဘာဝကို ပိုမိုမြင့်သော သဘာဝက အုပ်စိုးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာသည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အုပ်စိုးမှုအောက်တွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ အလိုတော်ကို အသုံးချခြင်းအားဖြင့် ပြည့်စုံစေသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အထက်မြင့်သော ဇာတိစိတ်တို့သည် ဤနေရာ၌ ယခုအချိန်၌ ပြောင်းလဲစေနိုင်သော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ အောက်နိမ့်သော သဘာဝသည် ပြောင်းလဲခြင်းခံရရန် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းကို စောင့်ရမည်။
ဧဇကေလ၏ တုတ်နှစ်ချောင်းသည် တုတ်တစ်ချောင်းကို တရားရုံးဝင်းအဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသည်ဟု ဖော်ပြပြီး၊ ထိုတုတ်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် မိမိ၏နိဂုံးသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တပ်မတော်ကို အောက်သို့နင်းချေသော အယူမှားဘာသာတရားဝါဒ၏ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်နှင့်၊ တပ်မတော်ကို အောက်သို့နင်းချေသော ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒ၏ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်တို့အားဖြင့် အတိအကျ နှစ်ပိုင်းခွဲထားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ထိုတုတ်သည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနကို အောက်သို့နင်းချေခြင်းကို ကိုယ်စားမပြုခဲ့ပါ၊ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်၌ တည်ရှိနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အယူမှားဘာသာတရားဝါဒနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒတို့က အောက်သို့နင်းချေခဲ့သော တပ်မတော်သည် လူသားဆိုင်ရာ ဗိမာန်တော်တစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်နှင့် ဆက်နွှယ်၍ ဆိုလျှင် ၎င်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်ပြီး၊ တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်သည် ဘုရားသခင်က ဦးခေါင်းကို ထားရန် ရွေးချယ်တော်မူခဲ့သော နေရာဖြစ်သည်။ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်သည် ကိုယ်ခန္ဓာဖြစ်၍၊ တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်သည် ဦးခေါင်းဖြစ်သည်။
မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်စီသော အပိုင်းနှစ်ပိုင်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာဗိမာန်အတွင်းရှိ အပြစ်ပြုလိုစိတ်၏ မတူကွဲပြားသော လားရာနှစ်မျိုးကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ ထိုနှစ်မျိုးကို မျိုးရိုးလိုက်အမွေဆက်ခံရသော လားရာများနှင့် လေ့ကျင့်မွေးမြူထားသော လားရာများအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ပဂံဝါဒသည် ကိုယ်ခန္ဓာဗိမာန်အတွင်းရှိ အပြစ်၏ မျိုးရိုးလိုက်အမွေဆက်ခံရသော လားရာများ၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ပါပယ်ဝါဒက ပဂံဝါဒ၏ ဘာသာတရားကို လက်ခံယူခြင်းသည် အပြစ်ပြုလိုစိတ်ကို လေ့ကျင့်မွေးမြူထားသော လားရာများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မည်သည့်အခြေအနေ၌ပင်ဖြစ်စေ၊ ကိုယ်ခန္ဓာဗိမာန်သည် ဒုတိယကြွလာခြင်းမတိုင်မီ မပြောင်းလဲနိုင်သဖြင့်၊ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံ၏ တုတ်တံသည် 1798 ခုနှစ်အထိသာ ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့ပြီး၊ ယောဟန်အား ဗိမာန်တော်ကို တိုင်းတာရန် ပြောကြားခံရသောအခါ ထိုတုတ်တံကို ချန်လှပ်ထားရမည်ဖြစ်သည်။
“ပြောင်းလဲခြင်း” ဟူသောစကားလုံးသည် အခြေအနေတစ်ခု သို့မဟုတ် အနေအထားတစ်ခုမှ အခြားအနေအထားတစ်ခုသို့ ပြောင်းရွှေ့ခြင်း သို့မဟုတ် ပြုပြင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ အာဒံနှင့် ဧဝသည် အပြစ်ပြုသောအခါ၊ သူတို့သည် မူလအခြေအနေမှ “ပြောင်းလဲ” ခံခဲ့ရကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ပုံသဏ္ဌာန်တော်အတိုင်း၊ ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖန်ဆင်းခံခဲ့ရပြီး၊ အထက်တန်းစွမ်းအားများက အောက်တန်းစွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်လျက်ရှိသော အနေအထားတွင် ရှိခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူတို့ အပြစ်ပြုသောအခါ၊ အောက်တန်းစွမ်းအားများက အထက်တန်းစွမ်းအားများအပေါ် အာဏာလွှမ်းမိုးလာသော သတ္တဝါအဖြစ်သို့ “ပြောင်းလဲ” ခံခဲ့ရကြသည်။ ထိုအခြေအနေကို သူတို့၏ အမျိုးအနွယ်အပေါင်းတို့ထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်းပေးခဲ့ကြသည်။
ဧဇကေလ၏ တုတ်နှစ်ချောင်းနှင့်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ ဆက်နွှယ်ချက်၌၊ သခင်ဘုရားသည် ရှာလင်မြို့ကို ဦးခေါင်းအဖြစ်၊ မင်းကြီး နေထိုင်ရာ မြို့တော်အဖြစ် ရွေးချယ်တော်မူခဲ့သည်။ ထိုမြို့သည် ပိုမိုမြင့်မားသော အာဏာဖြစ်ရမည်ဖြစ်သည်။ တုတ်နှစ်ချောင်း၏ ဥပမာ၌ တောင်ဘက်နိုင်ငံသည် မြောက်ဘက်ရှိ ပိုမိုမြင့်မားသော နိုင်ငံနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အောက်တန်းအာဏာဖြစ်သည်။ တုတ်နှစ်ချောင်းကို ပေါင်းစည်းရမည်ဟု ဖော်ပြထားသော အပြောင်းအလဲ၌၊ တောင်ဘက်နိုင်ငံသည် ဦးခေါင်းအဖြစ် မိမိ၏ အဆင့်အတန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာရမည်ဟု လိုအပ်ခဲ့သည်။ ထိုနိုင်ငံသည် မြောက်ဘက်နိုင်ငံသို့ ပြောင်းလဲရမည်ဖြစ်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုအချိန်တွင် ၎င်းသည် မြောက်ဘက်၏ စစ်မှန်သော မင်းကြီးနှင့် ပေါင်းစည်းထားပြီး၊ စစ်မှန်သော မြောက်ဘက်နိုင်ငံ၏ နန်းတော်ခန်းမနှင့်လည်း ဆက်စပ်လျက်ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤအကြောင်းကြောင့် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်သည် 1798 အထိသာ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး၊ ယောဟန်အားလည်း 1798 အထိသာ ရောက်ရှိသော အပြင်တန်တိုင်းဝင်းကို ချန်ထားရန် ပြောကြားခံခဲ့ရသည်။ တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာသောအခါ တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်သည် နှစ်ထောင်သုံးရာနှစ်ကာလ၏ တုတ်နှင့် ပူးပေါင်းခံရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ယောဟန်က ထို့နောက် တိုင်းတာခဲ့သော ဗိမာန်တော်၏ အခန်းနှစ်ခန်းအတွင်း၌ ဘုရားသဘောနှင့် လူသဘော ပေါင်းစည်းခြင်း ပြီးစီးသဖြင့် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်သည် အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်သည်။ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်သည် တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာချိန်၌ လေးဆယ့်ခြောက်၏ ဆက်သွယ်မှုအားဖြင့် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားခဲ့သော်လည်း၊ တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်ကဲ့သို့ 1844 နှင့် တိုက်ရိုက် မချိတ်ဆက်ခဲ့ပေ။
တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်သည် လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်ကြာသော ဗိမာန်တော်နှင့်လည်းကောင်း၊ နှစ်ရာနှစ်ဆယ်နှစ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ဘုရားသဘောနှင့် လူ့သဘောတို့၏ ပေါင်းစည်းမှုနှင့်လည်းကောင်း ဆက်နွယ်လျက်ရှိသည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်ရှိ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်သည် လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်ကြာသော ဗိမာန်တော်၏ အုတ်မြစ်တင်ခြင်းကို မှတ်သားပြသခဲ့သော်လည်း၊ ထိုနေရာ၌ပင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား အုတ်မြစ်အဖြစ်၌ ထိုသည် ခရစ်တော်သည် မိမိအပေါ် တင်ဆောင်ယူခဲ့သော အသားခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး၊ ထိုအသားခန္ဓာကိုယ်သည် ကမ္ဘာ၏ အုတ်မြစ်ချစကတည်းက သတ်ဖြတ်ခြင်းခံခဲ့ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဗိမာန်တော်များအားလုံးသည် အချင်းချင်း အစားထိုးသုံးနိုင်သော သင်္ကေတများဖြစ်ကြပြီး၊ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင်ရှိသော လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်၏ အုတ်မြစ်သည် ကိုယ်တော်၏ လူ့အသားခန္ဓာကိုယ်ကို ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်ပေးသကဲ့သို့၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင်ရှိသော ထိုလေးဆယ့်ခြောက်နှစ်၏ ပြည့်စုံအဆုံးသတ်မှုသည် ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသဘောတော်ကို ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်ပေးသည်။
၁၇၉၈ ခုနှစ်တိုင်အောင် နင်းချေဖျက်ဆီးခြင်းခံရသော အလုံးအရင်းသည် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာန မဟုတ်ပေ။ သို့ရာတွင် ထိုကာလအတွင်း ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနသည် နင်းချေဖျက်ဆီးခြင်းခံရသကဲ့သို့ ဖော်ပြထား၏။ သို့သော် ထိုနင်းချေဖျက်ဆီးခြင်းကို ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် နာမတော်ကို ထားရှိရန် ယေရုရှလင်မြို့ကို ရွေးချယ်တော်မူခဲ့သော တောင်ပိုင်းနိုင်ငံ၌ ဆောင်ရွက်လျက်ရှိခဲ့သည်။ နင်းချေဖျက်ဆီးခြင်းခံခဲ့ရသော အလုံးအရင်းသည် တပါးအမျိုးသားတို့ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်ခန္ဓာကိုလည်း ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။
အာဒံနှင့် ဧဝတို့သည် အပြစ်ပြုသောအခါ၊ အပြစ်ကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်သည် နင်းချေခံရသော ခုနစ်ထောင်နှစ်ကာလ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” သည် စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကမ္ဘာတည်ထောင်ခြင်းမတိုင်မီကပင် အသေခံထားသော သိုးသူငယ်သည် လူသားမျိုးနွယ်၏ အပြစ်ရှိသော ကိုယ်အဝတ်မဲ့ခြင်းကို ဖုံးအုပ်ရန် သိုးရေများကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ လူသားမျိုးနွယ်၏ နင်းချေခံရခြင်းသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်သွားသောအခါ၊ သန့်ရှင်းစေခံရသော ဗိမာန်ဆိုင်ရာ ကိုယ်စားပြုပုံဖော်မှု အားလုံး၏ အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် တည်ဆောက်သူဖြစ်သော သိုးသူငယ်သည် တစ်ဖန် အသေခံရပြန်သည်။ ထိုအရပ်၌ မြောက်နိုင်ငံနှင့် ထိုအတွင်း၌ ကိုယ်စားပြုထားသော လူ့ဗိမာန်တို့သည် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။
၁၇၉၈ ခုနှစ်သည် အန္တိခရစ်အတုသည် မိမိ၏ စာတန်ဆိုင်ရာ သက်သေခံချက်ကို ပရောဖက်ပြုသည့် သုံးနှစ်ခွဲကာလတစ်လျှောက် ပေးပြီးနောက် သတ်ဖြတ်ခံရသည့်အချိန် ဖြစ်သည်။ ထိုကာလသည် ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် သူ၏ အာဏာပေးအပ်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး၊ ယင်းမတိုင်မီ ၅၀၈ ခုနှစ်မှ စတင်သော သုံးဆယ်နှစ်ကြာ ပြင်ဆင်ခြင်းကာလတစ်ရပ် ရှိခဲ့သည်။ ထိုအရာသည် ခရစ်တော်၏ မွေးဖွားခြင်းမှ စတင်သော သုံးဆယ်နှစ်ကြာ ပြင်ဆင်ခြင်းကာလကို စာတန်က အတုယူပြုလုပ်ထားသော အတုတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ထိုပြင်ဆင်ခြင်းကာလသည် ကိုယ်တော် ဗတ္တိဇံခံတော်မူ၍ အာဏာပေးအပ်ခြင်းကို ခံတော်မူသောအချိန်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် စာသားအတိုင်း သုံးနှစ်ခွဲကာလတစ်လျှောက် မိမိ၏ သက်သေခံချက်ကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ထိုနောက် ကမ္ဘာမတည်ထောင်မီကတည်းက သတ်ဖြတ်ခံရသော သိုးသငယ်သည် ကပ်တိုင်တင်သတ်ခြင်းကို ခံတော်မူသည့်အဆင့်သို့ ကိုယ်တော် ရောက်တော်မူခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဗိမာန်တော် ဖျက်ဆီးခံရပြီးသည်နှင့် ကိုယ်တော်သည် ထိုဗိမာန်တော်ကို သုံးရက်အတွင်း ပြန်လည်ထူထောင်တော်မူမည်ဟု ကတိတော်ပေးထားခြင်းသည် ပြည့်စုံခဲ့သည်။
ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်ခန္ဓာတော်ဗိမာန်ကို ပြန်လည်ထမြောက်စေမည့်သူမှာ ကိုယ်တော်တိုင်ပင် ဖြစ်တော်မူမည်။ အကြောင်းမူကား ထမြောက်ခြင်းကို ပြီးစီးစေခဲ့သည်မှာ ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသဘောတော်၏ တန်ခိုးတော်ဖြစ်ပြီး၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ ကားတင်သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရစဉ် ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသဘောတော်သည် မသေခဲ့ပေ။ လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် သေခဲ့သည်မှာ ကိုယ်တော်၏ လူသဘောတရားသာ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ဘုရားသခင်သည် သေတော်မူရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“‘ငါသည် ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းနှင့် အသက်ဖြစ်၏’ (John 11:25)။ ‘ငါသည် မိမိအသက်ကို တဖန်ယူရအံ့သောငှာ ထား၏’ (John 10:17) ဟု မိန့်တော်မူခဲ့သောသူသည်၊ မိမိအတွင်း၌ရှိသော အသက်သို့ သင်္ချိုင်းမှ ထွက်လာတော်မူ၏။ လူသားသဘာဝသည် သေဆုံးခဲ့၏။ ဘုရားသဘာဝမူကား မသေဆုံးခဲ့။ မိမိ၏ ဘုရားသဘာဝ၌ ခရစ်တော်သည် သေခြင်း၏ ချည်နှောင်မှုများကို ချိုးဖျက်နိုင်သော တန်ခိုးကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် မိမိအလိုတော်ရှိသောသူအား အသက်ရှင်စေခြင်းငှာ မိမိအတွင်း၌ အသက်ရှိတော်မူကြောင်း ကြေညာတော်မူ၏။” Selected Messages, book 1, 301.
၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် “မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်” ၏ အလုံးအရင်းဖြစ်သော လူ့ဗိမာန်သည် နိဂုံးသို့ ရောက်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် အောက်တန်းသဘောသဘာဝ၏ သင်္ကေတဖြစ်သဖြင့် ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာတော်မူခြင်း၌ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းမတိုင်မီ ပြောင်းလဲခြင်းမခံနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းသည် ခရစ်တော်က ပြန်လည်တည်ဆောက်ခဲ့သော၊ ပြောင်းလဲခြင်းခံနိုင်သော ဗိမာန်နှင့်ဆိုင်သော လေးဆယ်ခြောက်နှစ်၏ အခြေခံကို သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုဗိမာန်သည် “တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်” ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ၎င်းသည် စိတ်၏ အထက်တန်းတန်ခိုးများ၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ ထိုအထက်တန်းတန်ခိုးများသည် အပြစ်သားတစ်ဦးကို ဖြောင့်မတ်သည်ဟု သတ်မှတ်ခြင်းခံရသည့် ခဏချင်းတွင် ပြောင်းလဲခြင်းခံရသည်။
ခရစ်တော်ကိုယ်တိုင် တည်ထားတော်မူခဲ့သော အုတ်မြစ်ပေါ်တွင် တမန်တော်တို့သည် ဘုရားသခင်၏အသင်းတော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၌ အသင်းတော်တည်ဆောက်ခြင်းကို ရှင်းလင်းဖော်ပြရန် ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ခြင်း၏ ပုံရိပ်ကို မကြာခဏ အသုံးပြုထားသည်။ ဇာခရိသည် ခရစ်တော်ကို ထာဝရဘုရား၏ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်မည့် “အညွန့်” ဟု ရည်ညွှန်းထားသည်။ ထို့ပြင် သူသည် တစ်ပါးအမျိုးသားတို့သည် ထိုအမှု၌ ကူညီလုပ်ဆောင်မည်ဟုလည်း ဆိုထားသည်။ “ဝေးကွာနေသူတို့သည် လာ၍ ထာဝရဘုရား၏ဗိမာန်တော်၌ တည်ဆောက်ကြလိမ့်မည်” ဟုဆို၏။ ထို့အတူ ဟေရှာယကလည်း “တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ သားတို့သည် သင်၏မြို့ရိုးတို့ကို တည်ဆောက်ကြလိမ့်မည်” ဟု ကြေညာထားသည်။ ဇာခရိ ၆:၁၂၊ ၁၅; ဟေရှာယ ၆၀:၁၀။
ဤဗိမာန်တော်၏တည်ဆောက်ခြင်းအကြောင်း ရေးသားရာတွင် ပေတရုက ဤသို့ဆိုသည်— “လူတို့က ငြင်းပယ်ခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ရွေးချယ်တော်မူခြင်းခံရ၍ တန်ဖိုးကြီးမြတ်သော အသက်ရှင်သောကျောက်တုံးတော်ထံသို့ သင်တို့သည် ရောက်လာကြ၏။ သင်တို့လည်း အသက်ရှင်သောကျောက်တုံးများကဲ့သို့ ဝိညာဉ်ရေးအိမ်တော်အဖြစ် တည်ဆောက်ခြင်းခံရ၍ သန့်ရှင်းသော ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့ ဖြစ်ကြသဖြင့် ယေရှုခရစ်အားဖြင့် ဘုရားသခင်လက်ခံတော်မူသော ဝိညာဉ်ရေးယဇ်ပူဇော်မှုများကို ပူဇော်ကြရ၏။” ၁ ပေတရု ၂:၄၊ ၅။
“ယုဒလောကနှင့် တပါးအမျိုးသားလောက၏ ကျောက်မိုင်းတွင် တမန်တော်တို့သည် အခြေခံပေါ်တွင် တင်ထားရန် ကျောက်များကို ထုတ်ယူလျက် အလုပ်ကြိုးပမ်းခဲ့ကြ၏။ ဧဖက်မြို့ရှိ ယုံကြည်သူတို့ထံသို့ ရေးသော မိမိ၏စာ၌ ပေါလုက၊ ‘ထို့ကြောင့် သင်တို့သည် နောက်တဖန် တကျွန်းတနိုင်ငံသားများ၊ ဧည့်သည်များ မဟုတ်ကြတော့ဘဲ၊ သန့်ရှင်းသူတို့နှင့်အတူ နိုင်ငံသားချင်းတူသူများဖြစ်ကြ၏၊ ဘုရားသခင်၏ အိမ်ထောင်စုဝင်များလည်း ဖြစ်ကြ၏။ တမန်တော်များနှင့် ပရောဖက်များ၏ အခြေခံပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားခြင်းခံရကြပြီး၊ ယေရှုခရစ်တော်ကိုယ်တော်တိုင်သည် အဓိက ထောင့်ကျောက်ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုကိုယ်တော်၌ အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးသည် ကောင်းစွာ စပ်ဆိုင်ဖက်စပ်လျက် သခင်ဘုရား၌ သန့်ရှင်းသော ဗိမာန်တော်တစ်ခုအဖြစ် ကြီးထွားလျက်ရှိ၏။ ထိုကိုယ်တော်၌ပင် သင်တို့လည်း ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ကျိန်းဝပ်ရာအရပ်တစ်ခု ဖြစ်စေရန် အတူတကွ တည်ဆောက်ခြင်းခံရကြ၏’ ဟုဆိုခဲ့၏။ ဧဖက်ဩဝါဒစာ ၂:၁၉–၂၂။”
“ကောရိန္သုသူတို့အားလည်း သူသည် ဤသို့ရေးခဲ့၏– ‘ငါ့အားပေးအပ်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော်အတိုင်း၊ ပညာရှိသော အဆောက်အအုံဆောက်လုပ်သူအဖြစ် ငါသည် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ချထားခဲ့ပြီး၊ အခြားသူတစ်ဦးသည် ထိုအပေါ်၌ ဆက်လက်ဆောက်လုပ်လျက်ရှိ၏။ သို့သော် လူတိုင်းသည် မိမိသည် ထိုအပေါ်၌ အဘယ်သို့ ဆောက်လုပ်သည်ကို သတိပြုကြစေ။ အကြောင်းမူကား ချထားပြီးဖြစ်သော အုတ်မြစ်၊ အဘယ်သို့ဆိုသော် ယေရှုခရစ်တည်းဟူသော အုတ်မြစ်မှတပါး၊ အခြားအုတ်မြစ်ကို မည်သူမျှ မချနိုင်။ ယခု မည်သူမဆို ဤအုတ်မြစ်အပေါ်၌ ရွှေ၊ ငွေ၊ အဖိုးတန်ကျောက်မျက်များ၊ သစ်သား၊ မြက်ခြောက်၊ ကောက်ရိုးတို့ဖြင့် ဆောက်လုပ်လျှင်၊ လူတိုင်း၏ အလုပ်သည် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာမည်။ အကြောင်းမူကား ထိုနေ့ရက်သည် ယင်းကို ဖော်ပြမည်ဖြစ်၏၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအရာသည် မီးအားဖြင့် ထင်ရှားစေခြင်းခံရမည်ဖြစ်၍၊ မီးသည်လည်း လူတိုင်း၏ အလုပ်သည် အဘယ်သို့သော အမျိုးအစားဖြစ်သည်ကို စမ်းသပ်မည်ဖြစ်၏။’ ၁ ကောရိန္သု ၃:၁၀–၁၃။”
“တမန်တော်များသည် မလှုပ်မယှက် အခိုင်အမာသော အုတ်မြစ်တစ်ခုပေါ်၌ တည်ဆောက်ကြ၏။ ထိုအုတ်မြစ်မှာ အစဉ်အမြဲတည်သော ကျောက်တော်ပင် ဖြစ်၏။ ထိုအုတ်မြစ်ထံသို့ သူတို့သည် လောကထဲမှ ထုတ်ယူတူးဖော်ထားသော ကျောက်များကို ယူဆောင်လာကြ၏။ တည်ဆောက်သူများသည် အတားအဆီးမရှိဘဲ အလုပ်ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည် မဟုတ်။ ခရစ်တော်၏ ရန်သူများ၏ ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူတို့၏လုပ်ငန်းသည် အလွန်အမင်း ခက်ခဲစေခြင်းခံခဲ့ရ၏။ မှားယွင်းသော အုတ်မြစ်ပေါ်၌ တည်ဆောက်နေသူတို့၏ အယူသန်မှု၊ အမြင်အယူအဆအကြိုတင်ဘက်လိုက်မှုနှင့် မုန်းတီးခြင်းတို့ကို သူတို့သည် ရင်ဆိုင်တိုက်လှန်ရ၏။ အသင်းတော်၏ တည်ဆောက်သူများအဖြစ် အလုပ်လုပ်ခဲ့သူများထဲမှ များစွာသောသူတို့ကို နေဟမိခေတ်က မြို့ရိုးတည်ဆောက်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်၏။ ထိုသူတို့အကြောင်း ‘မြို့ရိုးတည်ဆောက်သောသူများ၊ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကိုထမ်းသောသူများ၊ တင်ဆောင်သောသူတို့သည် လူတိုင်း မိမိလက်တစ်ဖက်ဖြင့် အလုပ်ကို လုပ်ကြ၍ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်နက်ကို ကိုင်ထားကြ၏’ ဟု ရေးသားထား၏။ နေဟမိ ၄:၁၇။” Acts of the Apostles, 595, 596.
ဤလေ့လာမှုကို နောက်လာမည့်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်လေ့လာသွားမည်။
“လူ၏ကျဆုံးခြင်းကြောင့် ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံးသည် ဝမ်းနည်းခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ဘုရားသခင် ဖန်ဆင်းတော်မူခဲ့သော လောကသည် အပြစ်၏ကျိန်ခြင်းကြောင့် ပျက်စီးညစ်နွမ်းလျက်၊ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် သေခြင်းသို့ ချမှတ်ခံထားရသော သတ္တဝါများ၏ နေထိုင်ရာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ပညတ်တရားကို လွန်ကျူးခဲ့သူတို့အတွက် လွတ်မြောက်ရာလမ်းမရှိသကဲ့သို့ ထင်ရှားနေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တမန်တို့သည် မိမိတို့၏ ချီးမွမ်းသီချင်းများကို ရပ်တန့်ခဲ့ကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံရှိ နန်းတော်အရပ်ရပ်တစ်လျှောက်၌ အပြစ်က ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ပျက်စီးခြင်းအတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း ရှိနေခဲ့သည်။”
“ဘုရားသခင်၏သားတော်၊ ကောင်းကင်၏ ဘုန်းအသရေတော်နှင့်ပြည့်စုံသော တပ်မှူးကြီးသည်၊ လဲကျသွားသော လူမျိုးအပေါ် ကရုဏာတော်ဖြင့် ထိမိတော်မူ၏။ ပျောက်ဆုံးလျက်ရှိသော လောက၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများသည် အရှေ့တော်၌ ထင်ရှားပေါ်လွင်လာသောအခါ၊ အထံတော်၏ စိတ်နှလုံးသည် အဆုံးမဲ့ သနားကရုဏာဖြင့် လှုပ်ရှားတော်မူ၏။ သို့ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ မေတ္တာတော်သည် လူကို ရွေးနှုတ်ကယ်တင်နိုင်မည့် အစီအစဉ်တစ်ရပ်ကို ကြိုတင်စီမံထားပြီးဖြစ်၏။ ချိုးဖောက်ခံရသော ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားသည် အပြစ်ရှိသူ၏ အသက်ကို တောင်းဆို၏။ စကြဝဠာတစ်လျှောက်လုံးတွင် လူ၏ကိုယ်စား ထိုတရား၏ တောင်းဆိုချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သူသည် တစ်ဦးတည်းသာ ရှိ၏။ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားသည် ဘုရားသခင် ကိုယ်တော်တိုင်ကဲ့သို့ပင် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သောကြောင့်၊ ဘုရားသခင်နှင့် တန်းတူညီမျှသူတစ်ဦးတည်းသာ ၎င်းကို ချိုးဖောက်ခြင်းအတွက် ပြေငြိမ်းအောင် ပြုနိုင်၏။ ခရစ်တော်မှတစ်ပါး အခြားမည်သူမျှ လဲကျသွားသော လူကို ပညတ်တရား၏ ကျိန်ခြင်းမှ ရွေးနှုတ်၍ ကောင်းကင်နှင့် တစ်ဖန် သဟဇာတဖြစ်စေရန် မစွမ်းနိုင်။ ခရစ်တော်သည် အပြစ်၏ အပြစ်ခံမှုနှင့် အရှက်ကွဲခြင်းကို ကိုယ်တော်တိုင်အပေါ် ယူဆောင်တော်မူမည်—သန့်ရှင်းသော ဘုရားသခင်အတွက် ထိုမျှတိုင်အောင် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းသော အပြစ်ဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုအပြစ်သည် ခမည်းတော်နှင့် သားတော်ကို ခွဲခွာစေရမည်ဖြစ်၏။ ခရစ်တော်သည် ပျက်စီးဆုံးရှုံးသွားသော လူမျိုးကို ကယ်ဆယ်ရန် ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အောက်ခြေအထိ ဆင်းသက်တော်မူမည်။”
“အပြစ်သား၏ကိုယ်စားတော်အနေဖြင့် ကိုယ်တော်သည် ခမည်းတော်ရှေ့၌ တောင်းလျှောက်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအလုံးစုံသည် စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍မရသော အလွန်ပြင်းထန်သည့် စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့် အကျိုးရလဒ်ကို စောင့်မျှော်လျက်ရှိကြ၏။ ထိုအံ့ဩဖွယ် လျှို့ဝှက်သော ဆက်ဆံတိုင်ပင်ခြင်း—‘ငြိမ်သက်ခြင်း၏ အကြံတော်’ (Zechariah 6:13)—သည် ကျဆုံးသွားသော လူသားသားတို့အတွက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဆက်လက်တည်ရှိခဲ့၏။ ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်သည် မြေကြီးကို မဖန်ဆင်းမီကတည်းက ချမှတ်ထားပြီးဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ခရစ်တော်သည် ‘လောကတည်ထောင်ခြင်းမှစ၍ သတ်ခြင်းခံရသော သိုးသငယ်’ (Revelation 13:8) ဖြစ်တော်မူ၏။ သို့ရာတွင် အပြစ်ရှိသော လူမျိုးအတွက် သေခြင်းခံစေခြင်းငှာ မိမိသားတော်ကို အပ်နှံတော်မူရန်မှာ စကြဝဠာ၏ ဘုရင်တော်အဖို့ပင် အလွန်ပြင်းထန်သော အတွင်းတိုက်ပွဲတစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့၏။ သို့သော်လည်း ‘ဘုရားသခင်သည် လောကကို ဤမျှလောက်ချစ်တော်မူသဖြင့်၊ မိမိ၏ တစ်ပါးတည်းသော ဖွားတော်မူသော သားတော်ကို ပေးတော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သမျှသောသူ မပျက်စီးဘဲ ထာဝရအသက်ကို ရစေခြင်းငှာဖြစ်၏။’ John 3:16. အို၊ ရွေးနုတ်ကယ်တင်ခြင်း၏ လျှို့ဝှက်နက်နဲခြင်းပါတကား! ကိုယ်တော်ကို မချစ်သော လောကတစ်လောကအပေါ် ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာပါတကား! ‘အသိပညာကို ကျော်လွန်သော’ ထိုချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ အနက်အရှိုင်းကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။ အဆုံးမရှိသော ကာလအဆက်ဆက်တိုင် မသေနိုင်သော စိတ်ဝိညာဉ်များသည် နားလည်၍မမီနိုင်သော ထိုချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ လျှို့ဝှက်နက်နဲခြင်းကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ကြိုးစားရှာဖွေလျက် အံ့ဩခြင်းနှင့် ကိုးကွယ်ခြင်းပြုကြလိမ့်မည်။”
“ဘုရားသခင်သည် ခရစ်တော်၌ ထင်ရှားတော်မူ၍၊ ‘လောကကို မိမိနှင့် ပြန်လည်ညီညွတ်စေတော်မူ’ ရန် ဖြစ်တော်မူ၏။ ၂ ကောရိန္သု ၅:၁၉။ လူသည် အပြစ်ကြောင့် အလွန်နိမ့်ကျပျက်စီးသွားခဲ့သဖြင့်၊ သန့်ရှင်းမှုနှင့် ကောင်းမြတ်မှု ဖြစ်သော သဘာဝတော်ကို ပိုင်ဆိုင်တော်မူသော အရှင်နှင့် မိမိအလိုအလျောက် သဟဇာတဖြစ်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် လူကို ပညတ်တရား၏ အပြစ်ဒဏ်ချမှတ်ခြင်းမှ ရွေးနုတ်တော်မူပြီးနောက်၊ လူ့ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုနှင့် ပေါင်းစည်းနိုင်ရန် ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ တန်ခိုးကို ပေးစွမ်းတော်မူနိုင်၏။ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်ရှေ့၌ နောင်တရခြင်းနှင့် ခရစ်တော်ကို ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့်၊ ကျဆုံးသွားသော အာဒံ၏ သားသမီးတို့သည် တစ်ဖန် ‘ဘုရားသခင်၏ သားသမီးများ’ ဖြစ်လာနိုင်ကြ၏။ ၁ ယောဟန် ၃:၂။” ဘိုးဘေးများနှင့် ပရောဖက်များ၊ ၆၃၊ ၆၄။