ဒံယေလကျမ်း - အမှတ် တစ်ရာ့ခြောက်ဆယ့်နှစ်

“ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် တံဆိပ်ခတ်ထားသော ကျမ်းဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဖွင့်လှစ်ထားသော ကျမ်းလည်း ဖြစ်သည်။ ဤကျမ်းသည် ဤကမ္ဘာ့သမိုင်း၏ နောက်ဆုံးရက်များတွင် ဖြစ်ပျက်လာမည့် အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်များကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ဤကျမ်း၏ သွန်သင်ချက်များသည် မရေရာသောအရာများ မဟုတ်ဘဲ၊ နက်နဲလှ၍ နားမလည်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ချက်များလည်း မဟုတ်ပေ။ ဤကျမ်းအတွင်း၌ ဒံယေလကျမ်းတွင် တွေ့ရသည့် ပရောဖက်ပြုချက်လိုင်းတစ်ကြောင်းတည်းကိုပင် ထပ်မံ ဆက်လက်ဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်သည် ပရောဖက်ပြုချက်အချို့ကို ထပ်မံ မိန့်ဆိုတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ ပြန်လည်ဖော်ပြတော်မူခြင်းအားဖြင့် ၎င်းတို့အား အရေးကြီးမှု ပေးရမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသတော်မူသည်။ အရေးမကြီးသော အရာများကို သခင်ဘုရားသည် ထပ်တလဲလဲ မိန့်ဆိုတော်မူသည် မဟုတ်။” Manuscript Releases, volume 9, 8.

ထိုသူသည် အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်၍ ကြီးမားသော စကားများကို ပြောဆိုလိမ့်မည်။ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသူတို့ကိုလည်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေလိမ့်မည်။ ကာလများနှင့် ပညတ်တရားတို့ကို ပြောင်းလဲရန် ကြံစည်လိမ့်မည်။ ထိုသူတို့သည်လည်း ကာလတစ်ကာလ၊ ကာလနှစ်ကာလနှင့် ကာလတစ်ဝက်ပတ်လုံး သူ၏လက်သို့ အပ်နှံခြင်းခံရကြလိမ့်မည်။ ဒံယေလ ၇:၂၅။

ထိုအခါ မြစ်ရေများအပေါ်၌ ရပ်လျက် ပိတ်ချောအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်သောသူက မိမိ၏ လက်ယာလက်နှင့် လက်ဝဲလက်ကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်၍ ထာဝရ အသက်ရှင်တော်မူသော အရှင်ကို တိုင်တည်လျက် ကျိန်ဆိုသည်ကို ငါကြားရ၏။ ထိုကာလသည် ကာလတစ်ကာလ၊ ကာလနှစ်ကာလနှင့် ကာလတစ်ဝက် ဖြစ်လတံ့။ သန့်ရှင်းသော လူမျိုး၏ တန်ခိုးကို ခွဲဖြန့်ဖျက်ဆီးခြင်းကို အပြီးတိုင် ဆောင်ရွက်ပြီးသောအခါ ဤအရာအလုံးစုံတို့သည် ပြီးစီးလိမ့်မည်။ ဒံယေလ ၁၂း၇။

သို့ရာတွင် ဗိမာန်တော်၏ အပြင်ဘက်ရှိ အမိုးမဲ့တရားရုံးကို ချန်ထား၍ မတိုင်းနှင့်။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုအရာကို လူမျိုးခြားတို့အား ပေးအပ်ထားပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သန့်ရှင်းသော မြို့တော်ကို လေးဆယ့်နှစ်လတိုင်အောင် နင်းချေလိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၁:၂။

ငါ၏ သက်သေခံနှစ်ဦးအား ငါသည် အာဏာပေးမည်။ ထိုသူတို့သည် အိတ်စက်ကို ဝတ်လျက် ရက်ပေါင်း တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ် ပရောဖက်ပြုကြလိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၁:၃။

မိန်းမသည် တောသို့ ထွက်ပြေးလေ၏။ ထိုအရပ်၌ ဘုရားသခင် ပြင်ဆင်တော်မူသော နေရာတစ်ခုရှိ၍၊ သူမကို ထိုအရပ်၌ ရက်ပေါင်း တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ပတ်လုံး ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ကြစေခြင်းငှာ ဖြစ်၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၂:၆။

မိန်းမအားလည်း မြောက်စွာသော လင်းယုန်ကြီး၏ အတောင်နှစ်ဖက်ကို ပေးတော်မူ၏။ ထိုကြောင့် သူမသည် မြွေ၏မျက်နှာမှ လွတ်၍ တောကန္တာရသို့၊ မိမိ၏နေရာသို့ ပျံသန်းသွားကာ၊ ထိုအရပ်၌ ကာလတစ်ကာလ၊ ကာလနှစ်ကာလနှင့် ကာလတစ်ဝက်ပတ်လုံး အာဟာရပေး၍ ထိန်းသိမ်းခြင်းကို ခံရ၏။ ဗျာဒိတ် ၁၂:၁၄။

ထိုသူအား ကြီးမြတ်သောစကားများနှင့် ဘုရားသခင်ကိုစော်ကားသောစကားများကို ပြောဆိုသောနှုတ် တစ်ခုကို ပေးအပ်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် လေးဆယ်နှစ်လတိုင်တိုင် အာဏာကို အသုံးပြုနိုင်ရန် သူအား အာဏာကိုလည်း ပေးအပ်တော်မူ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 13:5။

အခန်း ၁၃ (အခန်းငယ် ၁–၁၀) တွင် “ကျားသစ်နှင့်တူသော” အခြားသားရဲတစ်ကောင်ကို ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုသားရဲအား နဂါးက “မိမိ၏ တန်ခိုး၊ မိမိ၏ ရာဇပလ္လင်၊ များစွာသော အာဏာ” ကို ပေးခဲ့သည်။ ပရိုတက်စတင့်အများစု ယုံကြည်ခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ ဤသင်္ကေတသည် ရှေးရောမအင်ပါယာ လက်ဝယ်တွင် တစ်ချိန်က ရှိခဲ့သော တန်ခိုး၊ ရာဇပလ္လင်နှင့် အာဏာကို အမွေဆက်ခံရရှိသော ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ကျားသစ်နှင့်တူသော ထိုသားရဲနှင့်စပ်လျဉ်း၍ “ကြီးစွာသောစကားများနှင့် ဘုရားကို ပြစ်မှားသောစကားများကို ပြောရန် နှုတ်ကို သူ့အား ပေးခဲ့၏။… ထိုသားရဲသည် ဘုရားသခင်ကို ပြစ်မှားရန်၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ တဲတော်ကိုလည်းကောင်း၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေကြသူတို့ကိုလည်းကောင်း ပြစ်မှားရန် မိမိနှုတ်ကို ဖွင့်၏။ ထိုသားရဲအား သန့်ရှင်းသူတို့နှင့် စစ်တိုက်၍ သူတို့ကို အနိုင်ယူရန်လည်း ပေးခဲ့၏။ လူမျိုးစုအပေါင်းတို့၊ ဘာသာစကားအမျိုးမျိုးတို့၊ လူမျိုးနိုင်ငံအပေါင်းတို့အပေါ်၌လည်း အာဏာကို သူ့အား ပေးခဲ့၏” ဟု ကြေညာထားသည်။ ဒန်နီယေလ ၇ တွင် ဖော်ပြထားသော ချိုငယ်၏ အကြောင်းဖော်ပြချက်နှင့် အလွန်နီးစပ်စွာ တူညီနေသော ဤပရောဖက်ပြုချက်သည် သံသယမရှိဘဲ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်ကို ညွှန်ပြနေသည်။

“‘သူ့အား လေးဆယ့်နှစ်လ ဆက်လက်အုပ်စိုးနိုင်ရန် အာဏာပေးအပ်ခဲ့၏။’ ထို့ပြင် ပရောဖက်က ‘သူ၏ ခေါင်းတစ်လုံးသည် သေသင့်သော ဒဏ်ရာခံရသကဲ့သို့ ငါမြင်၏’ ဟုဆိုသည်။ ထို့နောက်လည်း ‘ဖမ်းဆီးသွားခြင်းသို့ ဦးဆောင်သောသူသည် ဖမ်းဆီးသွားခြင်းသို့ ကိုယ်တိုင်သွားရမည်။ ဓားဖြင့် သတ်သောသူသည် ဓားဖြင့် အသတ်ခံရရမည်’ ဟုဆိုပြန်သည်။ လေးဆယ့်နှစ်လဆိုသည်မှာ ဒံယေလ ၇ ၌ ဖော်ပြထားသော ‘ကာလတစ်ကာလ၊ ကာလနှစ်ကာလနှင့် ကာလတစ်ဝက်’ နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်၍၊ သုံးနှစ်ခွဲ၊ သို့မဟုတ် ၁၂၆၀ ရက် ဟူသောကာလကို ဆိုလိုသည်။ ဤသည်မှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးကို ဖိနှိပ်မည့် ကာလဖြစ်သည်။ ယခင်အခန်းများတွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ဤကာလသည် A.D. 538 တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ အထက်စီးမှု စတင်ခြင်းနှင့်အတူ အစပြုခဲ့ပြီး၊ 1798 ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းသည် ပြင်သစ်စစ်တပ်၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် သေစေသောဒဏ်ရာကို ခံခဲ့ရသဖြင့် ‘ဖမ်းဆီးသွားခြင်းသို့ ဦးဆောင်သောသူသည် ဖမ်းဆီးသွားခြင်းသို့ ကိုယ်တိုင်သွားရမည်’ ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက်သည် ပြည့်စုံခဲ့သည်။” The Great Controversy, 439.

သို့ရာတွင် ငါသည် အမှန်တကယ် သင်တို့အား ပြောသည်ကား၊ ဧလိယ၏ လက်ထက်၊ မိုးကောင်းကင်ကို သုံးနှစ်ခြောက်လပိတ်ထားသဖြင့် တစ်ပြည်လုံး၌ အလွန်ကြီးမားသော အစာခေါင်းပါးခြင်း ဖြစ်ပွားခဲ့သော အချိန်ကာလ၌၊ ဣသရေလအမျိုး၌ မုတ်ဆိုးမများစွာ ရှိကြ၏။ လုကာ ၄:၂၅။

သို့ရာတွင် သင့်အပေါ်၌ ငါသည် အပြစ်တင်စရာ အနည်းငယ်ရှိသေး၏။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်ကိုမိမိ ပရောဖက်မဟိရှီဟု ခေါ်ဝေါ်သော ထိုမိန်းမ ယေဇဗေလကို သင်သည် ခွင့်ပြုလျက်ရှိသဖြင့်၊ သူမသည် ငါ၏ကျွန်တို့ကို သွန်သင်၍ မတရားသော မေထုန်ပြုခြင်းသို့ ကျရောက်စေကာ၊ ရုပ်တုတို့အား ပူဇော်ထားသော အရာများကို စားစေ၏။ ထို့ပြင် သူမ၏ မတရားသော မေထုန်ပြုခြင်းမှ နောင်တရရန် အချိန်အလျှောက် ငါပေးခဲ့သော်လည်း၊ သူမသည် နောင်တမရ။ ဗျာဒိတ် ၂:၂၀၊ ၂၁။

ဧလိယသည်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့သော စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံများနှင့် သက်ဆိုင်သောသူဖြစ်သော်လည်း၊ မိုးမရွာစေခြင်းငှာ အလွန်တရာစိတ်အားထက်သန်စွာ ဆုတောင်းခဲ့၏။ ထိုနောက် သုံးနှစ်နှင့် ခြောက်လပတ်လုံး မြေကြီးပေါ်၌ မိုးမရွာခဲ့။ ယာကုပ် ၅:၁၇။

ဤနေရာ၌ ဖော်ပြထားသော အချိန်ကာလများ—“လေးဆယ်နှစ်လ” နှင့် “တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရက်”—သည် တူညီသောကာလတစ်ရပ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ခရစ်တော်၏အသင်းတော်သည် ရောမထံမှ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်မှုကို ခံရမည့်အချိန်ကို တူညီစွာ ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ အမြင့်ဆုံးလွှမ်းမိုးမှု၏ ၁၂၆၀ နှစ်ကာလသည် A.D. 538 တွင် စတင်ခဲ့ပြီး၊ ထို့ကြောင့် 1798 တွင် အဆုံးသတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ပြင်သစ်တပ်မတော်သည် ရောမမြို့သို့ ဝင်ရောက်ကာ ပုပ်ရဟန်းမင်းကို အကျဉ်းသားအဖြစ် ဖမ်းဆီးခဲ့ပြီး၊ သူသည် ပြည်နှင်ဒဏ်ခံရစဉ် သေဆုံးခဲ့သည်။ ထို့နောက် မကြာမီ ပုပ်ရဟန်းမင်းအသစ်တစ်ပါးကို ရွေးချယ်တင်မြှောက်ခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ပုပ်ရဟန်းမင်းအဆင့်ဆင့်ဖွဲ့စည်းပုံသည် ယခင်က ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော အာဏာကို မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လည် အသုံးချနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

“အသင်းတော်အပေါ်ရှိညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းသည် ၁၂၆၀ နှစ်ကာလတစ်လျှောက်လုံး မဆက်လက်ခဲ့ပေ။ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုးအပေါ် သနားကရုဏာတော်ဖြင့် သူတို့၏ မီးကဲ့သို့ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုကာလကို တိုစေတော်မူ၏။ အသင်းတော်အပေါ် ကျရောက်မည့် ‘ကြီးစွာသော ဆင်းရဲဒုက္ခ’ ကို ကြိုတင်မိန့်တော်မူရာတွင် ကယ်တင်ရှင်က ဤသို့ မိန့်တော်မူခဲ့သည်— ‘ထိုနေ့ရက်များကို မတိုစေကြလျှင် မည်သည့်အသားတစ်စုံတစ်ယောက်မျှ မကယ်တင်ခြင်းခံရကြလိမ့်မည်မဟုတ်။ သို့သော် ရွေးကောက်တော်မူသောသူတို့၏အကျိုးကြောင့် ထိုနေ့ရက်များကို တိုစေကြလိမ့်မည်။’ မဿဲ 24:22။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး၏ သက်ရောက်မှုအားဖြင့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းသည် 1798 မတိုင်မီ အဆုံးသို့ရောက်ခဲ့သည်။” The Great Controversy, 266.

တပ်မက်သော လက်ရုံးတို့သည် သူ၏ဘက်၌ ပေါ်ထွန်းကြလိမ့်မည်။ ထိုသူတို့သည် ခွန်အား၏ သန့်ရှင်းရာဌာနကို ညစ်ညူးစေကြလိမ့်မည်။ အစဉ်မပြတ် ပူဇော်သော ယဇ်ကိုလည်း ပယ်ရှားကြလိမ့်မည်။ လူသူမရှိအောင် ဖျက်ဆီးစေသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာကိုလည်း ထားရှိကြလိမ့်မည်။ ပဋိညာဉ်တရားကို ဆန့်ကျင်၍ ဆိုးယုတ်ပြုသောသူတို့ကို သူသည် ချော့မော့စကားများဖြင့် ဖောက်ပြန်စေမည်။ သို့ရာတွင် မိမိတို့၏ ဘုရားသခင်ကို သိကျွမ်းသော လူတို့သည် အားကြီး၍ ကြီးမားသော အမှုများကို ပြုကြလိမ့်မည်။ လူမျိုးအတွင်း ဉာဏ်ပညာရှိသောသူတို့သည် လူများစွာကို သွန်သင်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် သူတို့သည် ရက်ပေါင်းများစွာ ဓားဖြင့်လည်းကောင်း၊ မီးလျှံဖြင့်လည်းကောင်း၊ သိမ်းသွားခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ လုယူခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း လဲကျကြလိမ့်မည်။ ဒံယေလ ၁၁:၃၁–၃၃။

လူမျိုးအတွင်း၌ နားလည်သဘောပေါက်သောသူတို့သည် လူများစွာကို သွန်သင်ကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် သူတို့သည် ဓားဖြင့်လည်းကောင်း၊ မီးလောင်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ လုယူဖျက်ဆီးခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ ရက်ပေါင်းများစွာ ကျဆုံးကြလိမ့်မည်။ ယင်းသို့ သူတို့ကျဆုံးကြသောအခါ အနည်းငယ်သော အကူအညီဖြင့် ကယ်ဆယ်ခြင်းခံရကြလိမ့်မည်။ သို့သော် လူများစွာသည် ချော့မော့သောစကားများဖြင့် သူတို့နှင့် ပူးပေါင်းကြလိမ့်မည်။ နားလည်သဘောပေါက်သောသူတို့အနက် အချို့လည်း ကျဆုံးကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်သည်မှာ သူတို့ကို စမ်းသပ်ရန်၊ စင်ကြယ်စေရန်၊ ဖြူစင်စေရန်ဖြစ်၍ အဆုံးကာလတိုင်အောင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သတ်မှတ်ထားသောအချိန်သည် ရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒံယေလ ၁၁:၃၃–၃၅။

ထိုအခါ ဥလိုင်မြစ်ကမ်းနှစ်ဖက်အကြားမှ လူတစ်ဦး၏အသံကို ငါကြားရ၏။ ထိုအသံက ခေါ်၍၊ “ဂါဗြေလ၊ ဤသူအား ရူပါရုံကို နားလည်စေလော့” ဟု ဆို၏။ သို့ဖြစ်၍ သူသည် ငါရပ်နေရာအနီးသို့ လာ၏။ သူရောက်လာသောအခါ ငါသည် ကြောက်ရွံ့၍ မျက်နှာချ၍ ပြပ်ဝပ်လဲကျ၏။ သို့သော် သူက ငါ့အား၊ “လူသား၊ နားလည်လော့။ အကြောင်းမူကား ထိုရူပါရုံသည် အဆုံးကာလနှင့်ဆိုင်၏” ဟု ဆို၏။ ယခု သူသည် ငါနှင့် စကားပြောနေစဉ်၊ ငါသည် မြေပြင်သို့ မျက်နှာမူလျက် အိပ်မောကျသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ သို့ရာတွင် သူသည် ငါ့ကို ထိကိုင်၍ တည့်တည့်ရပ်စေ၏။ ထို့နောက် သူက၊ “ကြည့်ရှုလော့၊ အမျက်တော်၏ နောက်ဆုံးကာလ၌ ဖြစ်မည့်အရာကို ငါသည် သင့်အား သိစေမည်။ အကြောင်းမူကား ခန့်မှန်းထားသောအချိန်၌ အဆုံးသည် ရောက်လိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ဒံယေလ ၈:၁၆-၁၉။

ထိုသူ၏နေရာ၌ ယုတ်မာသောသူတစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာလိမ့်မည်။ နိုင်ငံတော်၏ဘုန်းအသရေကို သူ့အား မပေးကြသော်လည်း၊ သူသည် ငြိမ်းချမ်းသကဲ့သို့ ဝင်လာ၍ ချော့မော့သောစကားများဖြင့် နိုင်ငံတော်ကို ရယူလိမ့်မည်။ လွှမ်းမိုးသောရေလွှမ်းမိုးခြင်း၏တပ်များကဲ့သို့သောအင်အားများသည် သူ၏ရှေ့မှောက်၌ လွှမ်းမိုးခြင်းခံရ၍ ကျိုးပဲ့ကြလိမ့်မည်။ ဟုတ်ပေ၏၊ ပဋိညာဉ်တော်၏မင်းသားလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ပြီးနောက် သူသည် လှည့်ဖြားစွာ ပြုမူလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူသည် တက်လာ၍ လူအနည်းငယ်နှင့်ပင် အားကြီးလာလိမ့်မည်။ သူသည် ပြည်နယ်၏ အဆီအနှစ်အများဆုံးသောအရပ်များသို့ပင် ငြိမ်းချမ်းသကဲ့သို့ ဝင်ရောက်လိမ့်မည်။ ထိုနောက် သူ၏ဘိုးဘေးတို့ မပြုဖူးသောအမှု၊ သူ၏ဘိုးဘေးတို့၏ဘိုးဘေးများပင် မပြုဖူးသောအမှုကို ပြုလိမ့်မည်။ သူသည် လုယူရာဥစ္စာ၊ အဖျက်အဆီးမှရသောဥစ္စာနှင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာတို့ကို သူတို့အကြား ဖြန့်ဝေလိမ့်မည်။ ဟုတ်ပေ၏၊ ခံတပ်များကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိအကြံအစည်များကို ကာလတစ်ပါးအထိ ကြိုတင်စီစဉ်လိမ့်မည်။ ဒံယေလ ၁၁:၂၁–၂၄။

“‘အခန်းငယ် ၂၄။ သူသည် ပြည်နယ်၏ အဆီအနှစ်အကြွယ်ဝဆုံးသော အရပ်များသို့ပင် ငြိမ်သက်စွာ ဝင်ရောက်မည်။ သူ၏ဘိုးဘေးတို့မပြုခဲ့သမျှကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏ဘိုးဘေးတို့၏ ဘိုးဘေးများမပြုခဲ့သမျှကိုလည်းကောင်း၊ သူပြုမည်။ သူသည် လုယူသည့်အရာ၊ လက်ရသည့်ဥစ္စာ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာတို့ကို သူတို့အကြား၌ ဖြန့်ဝေမည်။ ထို့ပြင် ခံတပ်များကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိ၏အကြံအစည်တို့ကို ချမှတ်မည်။ သို့ရာတွင် ကာလတစ်ရပ်အထိသာ ဖြစ်မည်။’”

“ရောမခေတ်မတိုင်မီက နိုင်ငံများသည် တန်ဖိုးကြီးသော ပြည်နယ်များနှင့် ကြွယ်ဝသော နယ်မြေများကို ရယူဝင်ရောက်လေ့ရှိသည့် ပုံမှန်နည်းလမ်းမှာ စစ်နှင့် အောင်နိုင်မှုအားဖြင့် ဖြစ်သည်။ ယခုမူ ရောမသည် ဖခင်များ သို့မဟုတ် ဖခင်တို့၏ ဖခင်များပင် မပြုခဲ့ဖူးသည့် အရာကို ပြုရမည်ဖြစ်လာသည်။ အမိန့်တရားမှာ၊ ဤသို့သော အပိုင်ရယူမှုများကို ငြိမ်းချမ်းသော နည်းလမ်းများအားဖြင့် လက်ခံရယူခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က မကြားဖူးသေးသော ထုံးတမ်းတစ်ရပ်ကို ယခု စတင်တည်ထောင်လိုက်သည်မှာ၊ ဘုရင်များက မိမိတို့၏ နိုင်ငံများကို အမွေအနှစ်အဖြစ် ရောမတို့ထံ ချန်လှပ်ပေးအပ်သည့် အကျင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ရောမသည် ဤနည်းလမ်းအားဖြင့် ပြည်နယ်ကြီးများစွာကို ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့သည်။

“ထိုသို့ ရောမ၏ အုပ်စိုးမှုအောက်သို့ ရောက်လာသောသူတို့သည် ထိုအရာမှ အကျိုးအမြတ် အနည်းငယ်မျှမဟုတ်သောအရာကို ရရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့အား ကြင်နာမှုနှင့် သက်သာခွင့်ပေးသော သဘောဖြင့် ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းသည် လုယက်ရသော အမြတ်နှင့် သိမ်းဆည်းရသော လက်ရပစ္စည်းတို့ကို သူတို့အကြား ဝေငှပေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ရန်သူများမှ ကာကွယ်ခြင်းခံခဲ့ရကြပြီး၊ ရောမအာဏာ၏ အကာအကွယ်အောက်၌ ငြိမ်သက်ခြင်းနှင့် လုံခြုံခြင်းဖြင့် အနားယူခဲ့ကြသည်။”

“ဤကျမ်းပိုဒ်၏ နောက်ပိုင်းအပိုင်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍၊ ဘိရှော့ နယူတန်သည် ခိုင်ခံ့သောရဲတိုက်များကို ဆန့်ကျင်၍မဟုတ်ဘဲ၊ ထိုရဲတိုက်များမှနေ၍ အကြံအစည်များကို ကြိုတင်စီမံခြင်းဟူသော အနက်ကို ပေးထားသည်။ ရောမလူတို့သည်လည်း တောင်ခုနစ်တောင်ပေါ်တွင်တည်ရှိသော မိမိတို့၏ ခိုင်ခံ့မြဲမြံသည့်မြို့ကြီးမှ ထိုသို့ ပြုခဲ့ကြသည်။ ‘ကာလတစ်ကာလအထိ’ ဟူသောစကားသည် သံသယမရှိ ပရောဖက်ပြုသည့် ကာလတစ်ကာလ၊ နှစ်ပေါင်း ၃၆၀ ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဤနှစ်များကို မည်သည့်အစမှတ်မှ စတင်တွက်ချက်ရမည်နည်း။ ဖြစ်နိုင်ခြေအားဖြင့် နောက်လာမည့်ကျမ်းပိုဒ်၌ ဖော်ပြထားသော အဖြစ်အပျက်မှ ဖြစ်သည်။”

“အခန်းငယ် ၂၅။ ထို့နောက် သူသည် တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်ကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိ၏တန်ခိုးနှင့် သတ္တိကို စစ်သည်အလုံးအရင်းကြီးစွာဖြင့် လှုံ့ဆော်မည်။ တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်လည်း အလွန်ကြီးမား၍ အင်အားတောင့်တင်းသော စစ်သည်အလုံးအရင်းဖြင့် စစ်တိုက်ရန် လှုံ့ဆော်ခံရမည်။ သို့ရာတွင် သူသည် မတည်နိုင်။ အကြောင်းမူကား သူ့တဘက်၌ လျှို့ဝှက်အကြံအစည်တို့ကို ကြံစည်ကြလိမ့်မည်။”

“အခန်းငယ် ၂၃ နှင့် ၂၄ အားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် ယုဒလူတို့နှင့် ရောမတို့အကြား ဖွဲ့စည်းခဲ့သော မဟာမိတ်သဘောတူညီမှု၊ ခရစ်မတိုင်မီ ၁၆၁ ခုနှစ်ကို ကျော်လွန်၍၊ ရောမသည် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အာဏာစိုးမိုးမှုကို ရရှိခဲ့သော အချိန်ကာလသို့ ဆင်းသက်ရောက်ရှိလာကြသည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့ရှိသော အခန်းငယ်သည် တောင်ဘုရင်ဖြစ်သော အဲဂုတ္တုပြည်ကို ဆန့်ကျင်သည့် အားကောင်းသော စစ်ဆင်ရေးတစ်ရပ်နှင့် ကြီးမား၍ အင်အားတန်ခိုးပြင်းသော တပ်မတော်များအကြား ထူးခြားအရေးပါသော စစ်ပွဲတစ်ပွဲ ပေါ်ပေါက်ခဲ့ခြင်းကို မြင်ကွင်းထဲသို့ ယူဆောင်လာသည်။ ဤကဲ့သို့သော အဖြစ်အပျက်များသည် ဤအချိန်ဝန်းကျင်တွင် ရောမ၏ သမိုင်း၌ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလော။—ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ ထိုစစ်သည် အဲဂုတ္တုပြည်နှင့် ရောမတို့အကြား ဖြစ်ပွားသော စစ်ဖြစ်၍၊ ထိုတိုက်ပွဲသည် အက်တီယမ်တိုက်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။ ဤပဋိပက္ခသို့ ဦးတည်စေခဲ့သော အခြေအနေများကို အကျဉ်းချုပ် ကြည့်ရှုကြစို့။” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 271–273.

ထိုသူသည် ကြီးမားသောတပ်မက်နှင့်အတူ မိမိ၏အင်အားနှင့် သတ္တိကို တောင်ဘက်မင်းကြီးတော်မူ၍ လှုံ့ဆော်မည်။ တောင်ဘက်မင်းကြီးလည်း အလွန်ကြီးမား၍ အားကြီးသော တပ်မက်နှင့် စစ်တိုက်ရန် လှုံ့ဆော်ခြင်းခံရမည်။ သို့သော် သူသည် မတည်နိုင်ရ။ အကြောင်းမူကား၊ သူ့ကိုဆန့်ကျင်သော အကြံအစည်တို့ကို ကြိုတင်စီမံထားကြလိမ့်မည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ သူ၏အစာစားပွဲမှ အစားအစာဝေစုကို စားသုံးသူတို့သည်ပင် သူ့ကို ဖျက်ဆီးကြလိမ့်မည်။ သူ၏တပ်မက်သည်လည်း လွှမ်းမိုး၍ ကျော်လွန်သွားမည်။ လူအများတို့သည်လည်း သတ်ဖြတ်ခံ၍ လဲကျကြလိမ့်မည်။ ထိုမင်းကြီးနှစ်ပါးစလုံး၏ စိတ်နှလုံးတို့သည် မကောင်းမှုကိုပြုရန် ဦးတည်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် စားပွဲတစ်ခုတည်း၌ မုသာစကားတို့ကို ပြောကြလိမ့်မည်။ သို့သော် အောင်မြင်မည်မဟုတ်။ အကြောင်းမူကား၊ အဆုံးသည် ခန့်ထားသောအချိန်၌သာ ဖြစ်ရမည်။ ထို့နောက် သူသည် များစွာသော စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့်အတူ မိမိနိုင်ငံသို့ ပြန်မည်။ သူ၏စိတ်နှလုံးသည် သန့်ရှင်းသော ပဋိညာဉ်တရားကို ဆန့်ကျင်လျက် ရှိမည်။ သူသည် အမှုကြီးများကို ပြု၍ မိမိပြည်သို့ ပြန်သွားမည်။ ခန့်ထားသောအချိန်၌ သူသည် ပြန်လာ၍ တောင်ဘက်သို့ ချီတက်မည်။ သို့သော် ယခင်အကြိမ်ကဲ့သို့လည်း မဟုတ်၊ နောက်အကြိမ်ကဲ့သို့လည်း မဟုတ်ရ။ ဒံယေလ 11:25–29။

“ကျွန်ုပ်တို့သည် သမ္မာကျမ်းစာကို မည်သို့ ရှာဖွေလေ့လာရမည်နည်း။ ကျွန်ုပ်တို့၏ အယူဝါဒဆိုင်ရာ တိုင်တံများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စိုက်ထူထားပြီးနောက်၊ သမ္မာကျမ်းစာတစ်အုပ်လုံးကို ကျွန်ုပ်တို့ ကြိုတင်တည်ထောင်ထားသော အမြင်ယူဆချက်များနှင့် ကိုက်ညီစေရန် ကြိုးစားရမည်လော၊ သို့မဟုတ် ကျွန်ုပ်တို့၏ အကြံအစည်များနှင့် အမြင်သဘောထားများကို သမ္မာကျမ်းစာထံ ယူဆောင်လာပြီး၊ အမှန်တရား၏ သမ္မာကျမ်းစာအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ သီအိုရီများကို ဘက်စုံအရ တိုင်းတာစစ်ဆေးရမည်လော။ သမ္မာကျမ်းစာကို ဖတ်ရှုသူများစွာ၊ ထို့ပြင် သင်ကြားပေးသူများပင်လျှင်၊ မိမိတို့ သင်ကြားနေသော သို့မဟုတ် လေ့လာနေသော အဖိုးတန်သမ္မာတရားကို နားမလည်ကြချေ။ အမှန်တရားကို ထင်ရှားစွာ မှတ်သားဖော်ပြထားသော်လည်း လူတို့သည် မှားယွင်းမှုများကို လက်ခံကိုင်စွဲကြ၏။ အကယ်၍ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အယူဝါဒများကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ထံ ယူဆောင်လာပြီး၊ မိမိတို့၏ အယူအဆများ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြရန် မိမိတို့၏ အယူဝါဒများ၏ အလင်းဖြင့် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မဖတ်ဘဲ နေကြမည်ဆိုလျှင်၊ သူတို့သည် မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် မျက်စိကန်းခြင်းအတွင်း လျှောက်လှမ်းကြမည်မဟုတ်၊ မှားယွင်းမှုကိုလည်း ထိန်းသိမ်းမထားကြမည်။ လူအများသည် သမ္မာကျမ်းစာ၏ စကားလုံးများကို မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အမြင်များနှင့် ကိုက်ညီမည့် အဓိပ္ပာယ်ပေးကြပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မှားယွင်းစွာ အနက်ဖွင့်ဆိုခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို လမ်းလွဲစေကြသကဲ့သို့ အခြားသူတို့ကိုလည်း လှည့်ဖြားကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လေ့လာဆည်းပူးရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် နှိမ့်ချသော စိတ်နှလုံးဖြင့် ပြုရမည်။ ကိုယ်ကျိုးရှာသဘောရှိသမျှ၊ မူလထူးခြားလိုစိတ်ရှိသမျှကို ဘေးဖယ်ထားရမည်။ ကာလကြာရှည်စွာ ကိုင်စွဲထားသော အမြင်ယူဆချက်များကို မှားနိုင်ခြင်းမရှိသော အရာများဟူ၍ မယူဆရ။ ယုဒလူတို့၏ ကြာရှည်တည်ရှိလာသော အစဉ်အလာများကို မစွန့်လွှတ်လိုသော စိတ်ကပင် သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အမြင်ယူဆချက်များတွင်ဖြစ်စေ၊ သမ္မာကျမ်းစာ၏ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်များတွင်ဖြစ်စေ ချို့ယွင်းချက်တစ်စုံတစ်ရာကို မမြင်လိုကြရန် အခိုင်အမာ ဆုံးဖြတ်ထားကြ၏။ သို့ရာတွင် လူတို့သည် အမြင်တစ်ရပ်ကို မည်မျှကြာရှည်စွာ ကိုင်စွဲထားခဲ့ကြပါစေ၊ ထိုအမြင်သည် ရေးသားထားသော နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ထင်ရှားစွာ ထောက်ခံမထားလျှင်၊ ထိုအမြင်ကို စွန့်ပစ်ရမည်။”

“အမှန်တရားကို ရိုးသားစွာ တောင့်တလိုလားသောသူတို့သည် မိမိတို့၏ ရပ်တည်ချက်များကို စိစစ်ဆန်းစစ်ခြင်းနှင့် ဝေဖန်သုံးသပ်ခြင်းအတွက် ဖွင့်လှစ်ပြသရန် ဝန်လေးမည်မဟုတ်သကဲ့သို့၊ မိမိတို့၏ အယူအဆများနှင့် အကြံအယူများကို ဆန့်ကျင်တားဆီးခံရသောအခါလည်း စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ကြပေ။ ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်လေးဆယ်ခန့်က ကျွန်ုပ်တို့အလယ်တွင် ထိန်းသိမ်းမွေးမြူထားခဲ့သော စိတ်ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်၌ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှင့်အတူ စုဝေးကြပြီး၊ ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အယူဝါဒ၌ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်ရမည်ဟု ဆုတောင်းကြလေ၏။ အကြောင်းမှာ ခရစ်တော်သည် ကွဲပြားတော်မမူကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ သိကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အချက်တစ်ချက်ချင်းစီကို အလှည့်ကျ စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်း၏ အကြောင်းအရာအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ ဤသို့သော စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဆိုင်ရာ အကြံပေးဆွေးနွေးပွဲများကို ဂမ္ဘီရသဘောက လွှမ်းမိုးထားလေ၏။ သမ္မာကျမ်းစာကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေခြင်းစိတ်နှင့် ဖွင့်ကြသည်။ မကြာခဏ ကျွန်ုပ်တို့သည် အစာရှောင်ကြ၏၊ အမှန်တရားကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် ပိုမိုသင့်လျော်စေရန်အလို့ငှာ ဖြစ်သည်။ အလွန်အမင်း earnest ဆုတောင်းပြီးနောက် အချက်တစ်ချက်ကို နားမလည်သေးပါက၊ ထိုအချက်ကို ဆွေးနွေးကြပြီး လူတိုင်းသည် မိမိ၏ ထင်မြင်ယူဆချက်ကို လွတ်လပ်စွာ ဖော်ပြကြလေ၏။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပြန်လည် ဒူးထောက်ဆုတောင်းကြပြီး၊ ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်တို့အား တစ်မျက်နှာတည်းမြင်နိုင်စေရန်၊ ခရစ်တော်နှင့် ခမည်းတော်တို့ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်တော်မူသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့လည်း တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်နိုင်စေရန် ကူညီတော်မူပါရန် အလွန်ရိုးသားပြင်းပြသော တောင်းလျှောက်ခြင်းများသည် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြလေ၏။ မျက်ရည်များစွာ ကျခဲ့ကြသည်။ ညီအစ်ကိုတစ်ဦးသည် ကျမ်းပိုဒ်တစ်ပိုဒ်ကို မိမိနားလည်သကဲ့သို့ အခြားတစ်ဦးက မနားလည်နိုင်သောကြောင့် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှု နှောင့်နှေးမှိုင်းမိုက်ခြင်းကို အပြစ်တင်ဆုံးမလျှင်၊ အပြစ်တင်ခံရသောသူက နောက်ပိုင်းတွင် မိမိ၏ ညီအစ်ကို၏ လက်ကို ကိုင်၍၊ ‘ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မဝမ်းနည်းစေကြနှင့်။ ယေရှုသည် ကျွန်ုပ်တို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏။ နှိမ့်ချ၍ သင်ယူလက်ခံနိုင်သော စိတ်သဘောကို ထိန်းသိမ်းကြစို့’ ဟု ဆိုလေ၏။ ထိုသို့ ပြောကြားခံရသော ညီအစ်ကိုကလည်း၊ ‘ကျွန်ုပ်ကို ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ညီအစ်ကို၊ ကျွန်ုပ်သည် သင့်အပေါ် မတရားပြုမိပြီ’ ဟု ဆိုလေ၏။ ထိုနောက် ကျွန်ုပ်တို့သည် နောက်တစ်ကြိမ် ဆုတောင်းရာအချိန်သို့ ဒူးထောက်ဝင်ရောက်ကြပြန်သည်။ ဤနည်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် နာရီများစွာ ကုန်လွန်စေကြသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်ကြိမ်လျှင် လေးနာရီထက် မပိုဘဲ အတူတကွ လေ့လာကြသော်လည်း၊ တစ်ခါတစ်ရံ မိမိတို့ခေတ်အတွက် ဖြစ်သော အမှန်တရားကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ရန် သမ္မာကျမ်းစာကို ဂမ္ဘီရစွာ စုံစမ်းလေ့လာရင်း တစ်ညလုံး ကုန်ဆုံးသွားတတ်သည်။ အချို့သောအခါများတွင် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် သက်ရောက်တော်မူပြီး၊ ခက်ခဲနက်နဲသော အပိုင်းများကို ဘုရားသခင် သတ်မှတ်ထားတော်မူသော နည်းလမ်းအားဖြင့် ရှင်းလင်းစေတော်မူ၏။ ထိုအခါ ပြည့်စုံသော ညီညွတ်ခြင်း ရှိလာလေ၏။ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် စိတ်တစ်ခုတည်း၊ ဝိညာဉ်တစ်ပါးတည်း ဖြစ်ကြ၏။”

“သမ္မာကျမ်းစာတော်ကို မည်သည့်လူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏ အယူအဆနှင့် ကိုက်ညီစေရန် အဓမ္မကွေ့ကောက်၍ မသုံးစွဲရအောင် ကျွန်ုပ်တို့သည် အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြိုးပမ်းခဲ့ကြ၏။ အမြင်ကွဲလွဲမှုများ ရှိနေသော၊ အရေးပါမှုနည်းသည့် အချက်များအပေါ် မအာရုံစိုက်ဘဲ နေခြင်းအားဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏ ကွာခြားချက်များကို အတတ်နိုင်ဆုံး နည်းပါးစေရန် ကြိုးစားခဲ့ကြ၏။ သို့ရာတွင် အသက်ဝိညာဉ်တိုင်း၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမှာ ညီအစ်ကိုတို့အကြား၌ မိမိတပည့်တော်တို့သည် ကိုယ်တော်နှင့် ခမည်းတော် တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်တော်မူသကဲ့သို့ တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ဖြစ်ကြပါစေဟု ခရစ်တော် ဆုတောင်းတော်မူသည့် ဆုတောင်းချက်နှင့် ကိုက်ညီသော အခြေအနေတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာစေရန် ဖြစ်၏။ တစ်ခါတစ်ရံ ညီအစ်ကိုတို့ထဲမှ တစ်ဦးမဟုတ် နှစ်ဦးသည် တင်ပြထားသော အမြင်ကို ခေါင်းမာစွာ ဆန့်ကျင်တတ်ကြပြီး စိတ်နှလုံး၏ သဘာဝခံစားချက်များအတိုင်း ပြုမူတတ်ကြ၏။ သို့သော် ထိုသဘောထား ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါတိုင်း ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏ စူးစမ်းလေ့လာခြင်းကို ယာယီရပ်နား၍ အစည်းအဝေးကို ရွှေ့ဆိုင်းခဲ့ကြကာ တစ်ဦးစီတိုင်းသည် အခြားသူများနှင့် စကားမပြောဆိုဘဲ ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းရန် သွား၍ ကွဲလွဲနေသော အချက်ကို လေ့လာသုံးသပ်ကာ ကောင်းကင်ဘုံမှ အလင်းကို တောင်းခံနိုင်ရန် အခွင့်အလမ်း ရရှိစေရန် ဖြစ်၏။ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုကို ဖော်ပြသော စကားများနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကွဲခွာခဲ့ကြပြီး ထပ်မံစူးစမ်းလေ့လာရန် အမြန်ဆုံး ပြန်လည်ဆုံတွေ့ကြ၏။ အချို့အချိန်များတွင် ဘုရားသခင်၏ တန်ခိုးတော်သည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် ထင်ရှားစွာ သက်ရောက်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ရှင်းလင်းသော အလင်းက သမ္မာတရား၏ အချက်များကို ဖော်ပြသောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် အတူတကွ ငိုကြွေး၍ အတူတကွ ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယေရှုကို ချစ်ကြ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အချင်းချင်းကို ချစ်ကြ၏။”

“ထိုနေ့ရက်များ၌ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အမှုတော်ကို ပြုတော်မူခဲ့ပြီး၊ သမ္မာတရားသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ဝိညာဉ်တို့အတွက် အလွန်အဖိုးတန်လှပါသည်။ ယနေ့ ကျွန်ုပ်တို့၏ ညီညွတ်ခြင်းသည် စမ်းသပ်ခြင်း၏ စစ်ဆေးမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည့် သဘောသဏ္ဍာန်ဖြစ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အထက်ဘုံရှိ ကျောင်းတော်အတွက် လေ့ကျင့်သင်ကြားခြင်းကို ခံရမည်အကြောင်း၊ ဤနေရာတွင် ဆရာရှင်၏ ကျောင်းတော်၌ ရှိနေကြပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခရစ်တော်နှင့်တူသော နည်းလမ်းဖြင့် စိတ်ပျက်ခြင်းကို ခံယူတတ်ရန် သင်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤအရာအားဖြင့် သင်ကြားပေးသော သင်ခန်းစာသည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အလွန်အရေးကြီးမည် ဖြစ်ပါသည်။”

“ကျွန်ုပ်တို့သည် သင်ယူရမည့် သင်ခန်းစာများ အများကြီးရှိသကဲ့သို့၊ မသင်ယူတော့ဘဲ စွန့်ပစ်ရမည့် အရာများလည်း အလွန်များစွာ ရှိကြသည်။ ဘုရားသခင်နှင့် ကောင်းကင်သာလျှင် မမှားယွင်းနိုင်သောအရာဖြစ်သည်။ မိမိတို့ စိတ်တစ်သန်တစ်ပြား ချစ်မြတ်နိုးထားသော အမြင်တစ်ရပ်ကို ဘယ်သောအခါမျှ စွန့်လွှတ်ရမည်မဟုတ်၊ ထင်မြင်ယူဆချက်တစ်ခုကို ပြောင်းလဲရမည့် အကြောင်းအခါ လုံးဝ မပေါ်လာနိုင်ဟု ထင်မြင်သူများသည် စိတ်ပျက်ရလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏ အယူအဆများနှင့် ထင်မြင်ယူဆချက်များကို ခိုင်မာပြတ်သားသော ဇွဲလုံ့လဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသရွေ့၊ ခရစ်တော် ဆုတောင်းတောင်းခံခဲ့သော ညီညွတ်ခြင်းကို မရရှိနိုင်ကြချေ။” Review and Herald, July 26, 1892.