ဒန်နီယယ်ကျမ်း - တစ်ရာခြောက်ဆယ့်သုံးခန်း

မေဒိလူ ဒါရိယု၏ ပထမနှစ်တွင်လည်း ငါသည် သူကို အတည်ပြု၍ ခိုင်ခံ့စေရန် ရပ်တည်ခဲ့၏။ ယခုမူကား ငါသည် သင့်အား အမှန်တရားကို ပြမည်။ ကြည့်ရှုလော့၊ ပါးရှားပြည်၌ မင်းကြီးသုံးပါး ထပ်မံပေါ်ထွန်းလိမ့်မည်။ စတုတ္ထမင်းကြီးမူကား သူတို့အားလုံးထက် အလွန်ချမ်းသာကြွယ်ဝလိမ့်မည်။ သူသည် မိမိ၏ ကြွယ်ဝမှုအားဖြင့် ရရှိသော တန်ခိုးနှင့် ဂရိနိုင်ငံတော်ကို ဆန့်ကျင်ရန် အားလုံးကို လှုံ့ဆော်လိမ့်မည်။ ထို့နောက် အင်အားကြီးသော မင်းကြီးတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၍ ကြီးမားသော အာဏာပိုင်စိုးမှုဖြင့် အုပ်စိုးကာ မိမိအလိုရှိသမျှအတိုင်း ပြုလိမ့်မည်။ သူပေါ်ထွန်းလာသောအခါ သူ၏နိုင်ငံတော်သည် ကျိုးပဲ့သွား၍ ကောင်းကင်၏ လေတံခါးလေးမျက်နှာသို့ ခွဲဝေခံရလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် သူ၏အမျိုးအနွယ်ထံသို့ မရောက်ဘဲ၊ သူအုပ်စိုးခဲ့သော အာဏာပိုင်စိုးမှုအတိုင်းလည်း မဖြစ်ရ။ အကြောင်းမူကား သူ၏နိုင်ငံတော်သည် ထိုသူတို့မှအပ အခြားသူတို့အတွက် ဆုတ်ယူဖယ်ရှားခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ ဒံယေလ ၁၁:၁–၄။

“ကိရုသည် ဗာဗုလုန်မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး၊ ဘီစီ ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် လှည့်ကွက်ဖြင့် ထိုမြို့ကို သိမ်းယူခဲ့သည်။ ပါရှန်းတို့က သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဗေလရှာဇာ သေဆုံးခြင်းနှင့်အတူ၊ ဗာဗုလုန်နိုင်ငံတော်သည် တည်ရှိမှု ရပ်စဲသွားခဲ့သည်။” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 46.

“ယခင်အခန်း [အခန်း ရှစ်] တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ရူပါရုံသည် ဘီလ်ရှာဇာ၏ သုံးနှစ်မြောက်နှစ်၊ ခရစ်မတိုင်မီ 538 ခုနှစ်တွင် ပေးအပ်ခံရသည်။ ထိုတူညီသောနှစ်၌ပင်၊ ဒါရိ၏ ပထမနှစ်လည်းဖြစ်သော ထိုနှစ်တွင်၊ ဤအခန်း [အခန်း ကိုး] ၌ ဖော်ပြထားသော အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 205.

ဤပြည်တစ်ပြင်လုံးသည် ဆိတ်ညံပျက်စီးရာ ဖြစ်လိမ့်မည်၊ အံ့ဩခြင်းအရာလည်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဤနိုင်ငံများသည် ဗာဗုလုန်မင်းကို ခုနစ်ဆယ်နှစ်တိုင်အောင် အစေခံရလိမ့်မည်။ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ခုနစ်ဆယ်နှစ် ပြည့်စုံသောအခါ ငါသည် ဗာဗုလုန်မင်းနှင့် ထိုလူမျိုးကိုလည်းကောင်း၊ ခါလဒဲပြည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့၏အပြစ်ဒုစရိုက်ကြောင့် အပြစ်ပေးမည်။ ထိုပြည်ကိုလည်း အစဉ်အမြဲ ဆိတ်ညံပျက်စီးရာ ဖြစ်စေမည်။ ယေရမိ ၂၅:၁၁၊ ၁၂။

အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဗာဗုလုန်၌ အနှစ်ခုနစ်ဆယ် ပြည့်စုံပြီးနောက် ငါသည် သင်တို့ကို အောက်မေ့လာ၍၊ သင်တို့ကို ဤအရပ်သို့ ပြန်လာစေခြင်းအားဖြင့် သင်တို့အပေါ်၌ ငါ၏ ကောင်းသော စကားတော်ကို ပြည့်စုံစေမည်။ ယေရမိ ၂၅:၁၀။

“ဘီစီ 606 ခုနှစ်တွင် စတင်ခဲ့သော အနှစ်ခုနစ်ဆယ်ကာလသည် ယခုအခါ ၎င်း၏ အဆုံးသတ်သို့ နီးကပ်လာနေပြီဖြစ်ကြောင်း ဒံယေလ နားလည်ခဲ့သည်။” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 205.

“ဤအပြင်းအထန်ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု မရပ်မနား ကြာမြင့်ခဲ့သော ဤကာလရှည်အတွင်းတွင် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏အသင်းတော်သည်၊ ပြည်နှင်ဒဏ်ကာလအတွင်း ဗာဗုလုန်၌ ဖမ်းဆီးချုပ်နှောင်ခံခဲ့ရသော ဣသရေလအမျိုးသားတို့ကဲ့သို့ပင် အမှန်တကယ် ချုပ်နှောင်ခြင်းအောက်၌ ရှိခဲ့သည်။” Prophets and Kings, 714.

သုံးရက်ခွဲပြီးနောက် ဘုရားသခင်ထံမှ အသက်၏ဝိညာဉ်သည် သူတို့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာ၍၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ခြေထောက်ပေါ်၌ ရပ်ကြလေ၏။ ထိုသူတို့ကို မြင်သောသူတို့အပေါ်၌ ကြီးမားသောကြောက်ရွံ့ခြင်း ကျရောက်လေ၏။ ထို့နောက် ကောင်းကင်မှ သူတို့အား “ဤအရပ်သို့ တက်လာကြလော့” ဟု ဆိုသော အသံကြီးတစ်သံကို သူတို့ကြားကြလေ၏။ ထိုအခါ သူတို့သည် မိုဃ်းတိမ်ဖြင့် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြလေ၏။ သူတို့၏ ရန်သူတို့သည်လည်း သူတို့ကို မြင်ကြလေ၏။ ဗျာဒိတ် ၁၁း၁၁၊ ၁၂။

အကြောင်းမူကား သခင်ကိုယ်တိုင်ပင် အမိန့်ပေးသောကြွေးကြော်သံနှင့်တကွ၊ ကောင်းကင်တမန်မင်း၏ အသံနှင့်တကွ၊ ဘုရားသခင်၏ တံပိုးသံနှင့်တကွ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်တော်မူလိမ့်မည်။ ထို့နောက် ခရစ်တော်၌ အိပ်ပျော်လျက်ရှိသော သေသူတို့သည် အရင်ရှင်ပြန်ထမြောက်ကြလိမ့်မည်။ ၁ သက်သာလောနိတ် ၄:၁၆။

သို့ရာတွင် ကောင်းကင်တမန်အကြီး မိက္ခေလသည် မောရှေ၏ခန္ဓာကိုယ်အကြောင်းကြောင့် မာရ်နတ်နှင့် အငြင်းပွားနေစဉ်တွင်ပင် သူ၏အပေါ်သို့ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချသော စွပ်စွဲချက်ကို မတင်မပြုရဲဘဲ၊ “ထာဝရဘုရားသည် သင့်ကို ဆုံးမတော်မူစေသတည်း” ဟုသာ ဆိုခဲ့လေ၏။ ယုဒ ၇။

“ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ သမ္မာကျမ်းစာ၏ ကျမ်းအပေါင်းတို့သည် ဆုံတွေ့၍ အဆုံးသတ်ကြသည်။ ဤနေရာတွင် ဒံယေလကျမ်း၏ ဖြည့်စွက်ချက် ရှိ၏။ တစ်ကျမ်းမှာ ပရောဖက်ပြုချက် ဖြစ်၍၊ အခြားတစ်ကျမ်းမှာ ဗျာဒိတ်ဖွင့်ပြချက် ဖြစ်၏။ တံဆိပ်ခတ်ထားသော ကျမ်းသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း မဟုတ်ဘဲ၊ နောက်ဆုံးသောကာလများနှင့် သက်ဆိုင်သော ဒံယေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အပိုင်းပင် ဖြစ်၏။ ကောင်းကင်တမန်က ‘သို့ရာတွင် အို ဒံယေလ၊ သင်သည် စကားတို့ကို ပိတ်ထား၍၊ အဆုံးကာလတိုင်အောင် ကျမ်းကို တံဆိပ်ခတ်လော့’ ဟု အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ဒံယေလ ၁၂:၄။” တမန်တော်တို့၏ လုပ်ငန်းများ၊ 585.

“ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆုံးရှုံးရန် အချိန်မရှိကြပါ။ စိုးရိမ်ဖွယ်ကာလများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေ့တွင် ရှိနေကြသည်။ ကမ္ဘာကြီးသည် စစ်ပွဲ၏ ဝိညာဉ်တော်ကြောင့် လှုပ်ရှားလျက်ရှိသည်။ မကြာမီ ပရောဖက်ပြုချက်များတွင် ဖော်ပြထားသော ဒုက္ခ၏ အခင်းအကျင်းများသည် ဖြစ်ပျက်လာကြလိမ့်မည်။ ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ ပါ ပရောဖက်ပြုချက်သည် ၎င်း၏ ပြည့်စုံသော ပြည့်မြောက်ခြင်းသို့ အလွန်နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။ ဤပရောဖက်ပြုချက်၏ ပြည့်မြောက်ခြင်းအဖြစ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော သမိုင်းအများအပြားသည် ထပ်မံ၍ ပြန်လည်ဖြစ်ပျက်လာလိမ့်မည်။” Manuscript Releases, number 13, 394.

သို့ရာတွင် သူ့ကိုဆန့်ကျင်၍လာသောသူသည် မိမိအလိုရှိသည့်အတိုင်း ပြုလိမ့်မည်ဖြစ်၍၊ သူ၏ရှေ့၌ အဘယ်သူမျှ မရပ်တည်နိုင်ကြ။ ထို့ပြင် သူသည် ဘုန်းအသရေတော်နှင့်ပြည့်စုံသော ပြည်၌ ရပ်တည်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုပြည်သည် သူ၏လက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ ဒံယေလ 11:16။

“မြောက်ဘက်ရှင်ဘုရင် အန္တီအိုကပ်၏ ရှေ့၌ အီဂျစ်သည် မရပ်တည်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခု မိမိအား ဆန့်ကျင်၍ လာရောက်သော ရောမလူမျိုးတို့၏ ရှေ့၌ အန္တီအိုကပ်လည်း မရပ်တည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤတိုးတက်ပေါ်ထွန်းလာသော အာဏာ၏ ရှေ့၌ နိုင်ငံတော်တစ်စုံတစ်ခုမျှ ဆက်လက်၍ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ဘီစီ ၆၅ ခုနှစ်တွင် ပွန်ပေသည် အန္တီအိုကပ် အာရှတိကပ်ထံမှ သူ၏ ပိုင်နက်များကို ရုတ်သိမ်း၍ ဆီးရီးယားကို ရောမပြည်နယ်တစ်ခုအဖြစ် လျှော့ချသတ်မှတ်သောအခါ၊ ဆီးရီးယားသည် အောင်နိုင်ခံရပြီး ရောမအင်ပါယာထဲသို့ ထည့်သွင်းခံရလေ၏။”

“ထိုတူညီသော တန်ခိုးသည်လည်း သန့်ရှင်းသောပြည်၌ ရပ်တည်၍ ထိုပြည်ကို ဖျက်ဆီးပျက်စီးစေရန် ဖြစ်ရမည်။ ရောမသည် ဘီစီ ၁၆၁ ခုနှစ်တွင် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးဖြစ်သော ယုဒလူမျိုးတို့နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းအားဖြင့် ဆက်နွယ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုနေ့ရက်မှစ၍ ၎င်းသည် ပရောဖက်ပြက္ခဒိန်၌ ထင်ရှားသော နေရာတစ်ရပ်ကို ကိုင်စွဲလာခဲ့သည်။ သို့သော် ယုဒပြည်အပေါ် တကယ့်အောင်ပွဲဖြင့် အုပ်ချုပ်ခွင့်ကို ဘီစီ ၆၃ ခုနှစ်မတိုင်မီ မရရှိခဲ့သေးသော်လည်း၊ ထိုအခါ၌ အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပျက်လာခဲ့သည်။

“ပွန်တု၏ ဘုရင် မိသရိဒာတေကို ဆန့်ကျင်သည့် မိမိ၏ စစ်တပ်ထွက်ခွာမှုမှ ပေါမ်ပေး ပြန်လာသောအခါ၊ ယုဒေယ၏ မင်းခေါင်အတွက် ပြိုင်ဖက်နှစ်ဦးဖြစ်သော ဟိုင်ကာနုနှင့် အာရစ်စတိုဘူလုတို့သည် အပြင်းအထန် ယှဉ်ပြိုင်လျက်ရှိကြသည်။ သူတို့၏ အမှုကိစ္စသည် ပေါမ်ပေးရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး၊ အာရစ်စတိုဘူလု၏ တောင်းဆိုချက်များတွင် မတရားမှုရှိကြောင်းကို သူသည် မကြာမီ သိမြင်လေ၏။ သို့ရာတွင် မိမိ အလွန်ကာလကြာ တောင့်တလျက်ရှိသည့် အာရေဗျသို့ စစ်တပ်ချီတက်မှုကို အပြီးဆောင်ရွက်ပြီးနောက်မှသာ ဤအမှုကို ဆုံးဖြတ်လိုသဖြင့်၊ ထိုအချိန်တွင် ပြန်လာကာ မျှတသင့်လျော်သည်ဟု ထင်မြင်သကဲ့သို့ သူတို့၏ အရေးကိစ္စများကို စီရင်ဖြေရှင်းပေးမည်ဟု ကတိပြုလေ၏။ ပေါမ်ပေး၏ အမှန်တကယ် သဘောထားကို ထိုးဖောက်နားလည်ခဲ့သော အာရစ်စတိုဘူလုသည် ယုဒေယသို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားကာ မိမိ၏ လူမျိုးများကို လက်နက်တပ်ဆင်စေပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် အခြားသူတစ်ဦးအား ချီးမြှင့်အပ်နှင်းခြင်းခံရလိမ့်မည်ဟု မိမိ မြင်ကြိုထားသော ထိုမင်းခေါင်ကို မည်သည့် အန္တရာယ်ကိုမဆို ရင်ဆိုင်၍ ထိန်းသိမ်းထားရန် ဆုံးဖြတ်လျက် အားသွန်ခွန်စိုက် ကာကွယ်ရန် ပြင်ဆင်လေ၏။ ပေါမ်ပေးသည် ထိုထွက်ပြေးသူ၏ နောက်ကို အနီးကပ် လိုက်လံခဲ့သည်။ သူသည် ယေရုရှလင်မြို့အနီးသို့ ရောက်လာသောအခါ၊ အာရစ်စတိုဘူလုသည် မိမိပြုမူခဲ့သည့် လမ်းစဉ်အတွက် နောင်တရစပြု၍၊ သူ့ကို ကြိုဆိုရန် အပြင်သို့ ထွက်လာကာ အပြည့်အဝ နာခံလက်အောက်ခံမည်ဟုလည်းကောင်း၊ ငွေကြေး အများအပြား ပေးမည်ဟုလည်းကောင်း ကတိပေးခြင်းအားဖြင့် အရေးကိစ္စများကို ညှိနှိုင်းဖြေရှင်းရန် ကြိုးပမ်းလေ၏။ ပေါမ်ပေးသည် ဤကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံ၍ စစ်သားတပ်ခွဲတစ်စုကို ဦးစီးစေလျက် ဂါဘီနီယုကို ထိုငွေကို လက်ခံရယူရန် စေလွှတ်လေ၏။ သို့သော် ထို ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီးသည် ယေရုရှလင်သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ၊ မြို့တံခါးများကို မိမိအား ဆန့်ကျင်၍ ပိတ်ထားသည်ကို တွေ့ရပြီး၊ မြို့ရိုးထိပ်မှ “ဤမြို့သည် ထိုသဘောတူညီချက်အတိုင်း မလိုက်နာနိုင်” ဟူ၍ ပြောကြားခြင်းကို ကြားရလေ၏။”

“ပွန်ပေသည် ဤသို့ အပြစ်ဒဏ်မခံဘဲ မိမိကို လှည့်စားခွင့်မပြုလိုသဖြင့်၊ မိမိနှင့်အတူ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သော အာရစ္စတိုဘူလုကို သံချောင်းခတ်၍ ချက်ချင်းပင် မိမိ၏ စစ်တပ်တစ်ရပ်လုံးနှင့် ယေရုရှလင်မြို့ကို တိုက်ခိုက်ချီတက်သွားလေ၏။ အာရစ္စတိုဘူလု၏ ပါတီဝင်တို့သည် ထိုနေရာကို ကာကွယ်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ကြသော်လည်း၊ ဟိုင်ကာနု၏ ပါတီဝင်တို့သည် မြို့တံခါးများကို ဖွင့်ပေးရန် လိုလားကြ၏။ နောက်ဆုံးဖော်ပြခဲ့သော အုပ်စုသည် အများစုဖြစ်၍ အောင်နိုင်သဖြင့်၊ ပွန်ပေသည် မြို့ထဲသို့ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ရောက်ခွင့်ရလေ၏။ ထိုအခါ အာရစ္စတိုဘူလု၏ နောက်လိုက်တို့သည် ဗိမာန်တော်တောင်ပေါ်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး၊ ပွန်ပေသည် ထိုနေရာကို သိမ်းယူရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသကဲ့သို့ပင်၊ သူတို့သည်လည်း ထိုနေရာကို ကာကွယ်ရန် အပြည့်အဝ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားကြလေ၏။ သုံးလအဆုံးတွင် တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်နိုင်လောက်အောင် မြို့ရိုး၌ ပေါက်ကွဲပျက်စီးရာတစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုနေရာကို ဓားလက်နက်ဖြင့် တိုက်ယူသိမ်းပိုက်လိုက်ကြလေ၏။ ထို့နောက် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားသော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်မှုအတွင်း လူတစ်သောင်းနှစ်ထောင် သေဆုံးခဲ့ကြလေ၏။ သမိုင်းရေးသားသူက မှတ်ချက်ချသည်မှာ၊ ထိုအချိန်၌ ဘုရားသခင်အား ဝတ်ပြုခြင်းအမှု၌ ပါဝင်ဆောင်ရွက်နေကြသော ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည်၊ တည်ငြိမ်သောလက်နှင့် မလှုပ်မရှားသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မိမိတို့၏ ပုံမှန်အမှုကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်နေကြသည်ကို မြင်ရခြင်းမှာ စိတ်ကို ထိခိုက်စေသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လေ၏။ သူတို့အနီးပတ်လည်၌ သူတို့၏ အဆွေခင်ပွန်းတို့သည် သတ်ဖြတ်ခံနေရကြပြီး၊ မကြာခဏဆိုသကဲ့သို့ သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်သွေးသည်လည်း သူတို့ ယဇ်ပူဇော်သော ယဇ်အကောင်တို့၏ သွေးနှင့် ရောနှောသွားလေသော်ငြားလည်း၊ ထိုပြင်းထန်ရမ်းကားသော ဆူပူသောင်းကျန်းမှုကို မသိမသာဖြစ်နေသကဲ့သို့ ထင်ရှားလေ၏။”

“စစ်ပွဲကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက်၊ ပွန်ပေသည် ယေရုရှလင်မြို့ရိုးများကို ဖြိုဖျက်ခဲ့ပြီး၊ မြို့အချို့ကို ယုဒပြည်၏ အုပ်ချုပ်မှုအာဏာမှ ဆီးရီးယား၏ အုပ်ချုပ်မှုအာဏာသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့ကာ၊ ယုဒလူတို့အပေါ် အခွန်တင်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ယေရုရှလင်သည် “glorious land” ကို မိမိ၏ သံကဲ့သို့ခိုင်မာသော လက်ချုပ်အောက်တွင် လုံးဝမျိုဖျက်သည့်တိုင်အောင် ထိန်းသိမ်းထားမည့် ထိုအာဏာ၏ လက်ဝယ်သို့ စစ်အောင်နိုင်မှုအားဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 259, 260.

ဘုရားသခင်၏လူတို့အကြား အငြင်းပွားမှု သို့မဟုတ် လှုံ့ဆော်လှုပ်ရှားမှု မရှိခြင်းကို၊ သူတို့သည် မှန်ကန်သောအယူဝါဒကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်စွဲနေကြောင်း အပြီးသတ်သက်သေအဖြစ် မယူမှတ်သင့်ပေ။ သူတို့သည် အမှန်တရားနှင့် အမှားကို ထင်ရှားစွာ ခွဲခြားမသိမြင်နိုင်ကြမည်ကို ကြောက်ရွံ့စရာ အကြောင်းရှိ၏။ ကျမ်းစာတော်ကို စူးစမ်းလေ့လာခြင်းကြောင့် မေးခွန်းအသစ်များ မပေါ်ပေါက်လာသောအခါ၊ မိမိတို့တွင် အမှန်တရားရှိသည်ကို သေချာစေရန် လူတို့ကို ကိုယ်တိုင် သမ္မာကျမ်းစာကို ရှာဖွေစစ်ဆေးရန် တိုက်တွန်းစေမည့် အမြင်မတူမှုများ မဖြစ်ပေါ်သောအခါ၊ ယခုအချိန်၌ပင် လူများစွာသည် ရှေးကာလကကဲ့သို့ အစဉ်အလာကို ဆုပ်ကိုင်ကြမည်ဖြစ်၍ မိမိတို့မသိသောအရာကို ကိုးကွယ်ကြလိမ့်မည်။

“ယခုအချိန်ဆိုင်ရာ သမ္မာတရားကို သိရှိသည်ဟု ဝန်ခံကြသော အများအပြားသည် မိမိတို့ ယုံကြည်နေသောအရာကို မသိကြကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြသထားသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းအတွက် သက်သေအထောက်အထားများကို နားမလည်ကြ။ ယခုကာလအတွက် လုပ်ဆောင်ရမည့်အမှုတော်ကိုလည်း မှန်ကန်စွာ တန်ဖိုးထားမသိကြ။ စမ်းသပ်ခြင်းကာလ ရောက်လာသောအခါ ယခုအခါ အခြားသူတို့အား ဟောပြောနေကြသော လူအချို့ပင် မိမိတို့ ကိုင်စွဲထားသော ရပ်တည်ချက်များကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ၌ ကျေနပ်ဖွယ် အကြောင်းပြချက် မပေးနိုင်သော အရာများစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။ ထိုသို့ စမ်းသပ်ခြင်းမခံရမီက သူတို့သည် မိမိတို့၏ အလွန်ကြီးမားသော မသိနားမလည်မှုကို မသိခဲ့ကြ။ ထို့ပြင် အသင်းတော်အတွင်း၌လည်း မိမိတို့ ယုံကြည်သောအရာကို နားလည်ကြသည်ဟု အလိုအလျောက် မှတ်ယူနေကြသော လူအများရှိကြသည်။ သို့သော် အငြင်းပွားမှု ပေါ်ပေါက်လာမချင်း သူတို့သည် မိမိတို့၏ အားနည်းချက်ကို မသိကြ။ ယုံကြည်ခြင်းတူညီသောသူတို့ထံမှ ခွဲထားခံရ၍ မိမိတို့၏ ယုံကြည်ချက်ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြရန် တစ်ဦးတည်း သီးသန့် ရပ်တည်ရန် အတင်းအကျပ် ဖြစ်လာသောအခါ မိမိတို့ သမ္မာတရားအဖြစ် လက်ခံခဲ့သောအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ မိမိတို့၏ အယူအဆများ အလွန်ရှုပ်ထွေးနေကြောင်းကို တွေ့မြင်ရသဖြင့် သူတို့သည် အံ့အားသင့်ကြလိမ့်မည်။ အမှန်ပင် ကျွန်ုပ်တို့အကြားတွင် အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ထံမှ လွဲဖယ်သွားခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ဉာဏ်ပညာ၏အစား လူ့ဉာဏ်ပညာကို ထား၍ လူသားတို့ဘက်သို့ လှည့်ပြောင်းသွားခြင်းတစ်ရပ် ရှိခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးကို နှိုးဆော်တော်မူလိမ့်မည်။ အခြားနည်းလမ်းများ မအောင်မြင်လျှင်၊ မှားယွင်းသောသွန်သင်ချက်များသည် သူတို့အတွင်းသို့ ဝင်လာလိမ့်မည်။ ထိုအရာများက သူတို့ကို စိစစ်ခွဲထုတ်၍ ဖျင်းကို ဂျုံမှ ခွဲထုတ်မည်။ သခင်သည် မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ယုံကြည်သူအပေါင်းတို့အား အိပ်ပျော်ခြင်းမှ နိုးထလာကြရန် ခေါ်တော်မူ၏။ ဤကာလနှင့် သင့်လျော်သော အဖိုးတန်အလင်းသည် ရောက်ရှိလာပြီ။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ် တိုက်ရိုက်ကျရောက်လျက်ရှိသော အန္တရာယ်များကို ဖော်ပြပေးသော သမ္မာကျမ်းစာအမှန်တရား ဖြစ်၏။ ဤအလင်းသည် ကျွန်ုပ်တို့အား သမ္မာကျမ်းစာကို လုံ့လဝီရိယရှိစွာ လေ့လာစေခြင်းနှင့် ကျွန်ုပ်တို့ စွဲကိုင်ထားသော ရပ်တည်ချက်များကို အလွန်တိကျပြတ်သားစွာ စစ်ဆေးသုံးသပ်စေခြင်းသို့ ဦးဆောင်သင့်၏။ ဘုရားသခင်သည် အမှန်တရား၏ ရှုထောင့်အလုံးစုံနှင့် ရပ်တည်ချက်အမျိုးမျိုးတို့ကို ဆုတောင်းခြင်းနှင့် အစာရှောင်ခြင်းဖြင့် အပြည့်အဝ၊ မလျှော့မပေါ့ ဇွဲရှိစွာ စူးစမ်းရှာဖွေကြရန် အလိုတော်ရှိတော်မူ၏။ ယုံကြည်သူတို့သည် အမှန်တရားဟူသည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို ဆိုင်ရာ ထင်မြင်ယူဆချက်များနှင့် မရှင်းမလင်းဖြစ်သော အယူအဆများအပေါ် အနားယူမနေရ။ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အပေါ် ခိုင်မာစွာ အခြေပြုထားရမည်။ သို့မှသာ စမ်းသပ်ခြင်း၏အချိန် ရောက်လာ၍ သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းအတွက် ဖြေကြားရန် ကောင်စီများ၏ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရသောအခါ၊ သူတို့အတွင်းရှိ မျှော်လင့်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို နူးညံ့သိမ်မွေ့ခြင်းနှင့် ကြောက်ရွံ့ရိုသေခြင်းဖြင့် ဖော်ပြနိုင်ကြလိမ့်မည်။

“လှုံ့ဆော်လော့၊ လှုံ့ဆော်လော့၊ လှုံ့ဆော်လော့။ ကျွန်ုပ်တို့သည် လောကသို့ တင်ပြသည့် အကြောင်းအရာများကို ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အသက်ရှင်သော အမှန်တရားတစ်ရပ်အဖြစ် ဖြစ်နေကြရမည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယုံကြည်ခြင်း၏ အခြေခံဆိုင်ရာ အချက်အလက်များဟု မှတ်ယူသော သွန်သင်ချက်များကို ကာကွယ်ရာ၌၊ လုံးဝ မှန်ကန်ခိုင်မာခြင်း မရှိသော အငြင်းပွားချက်များကို မိမိတို့အသုံးမပြုမိစေရန် အလွန်အရေးကြီးသည်။ ထိုအငြင်းပွားချက်များသည် ဆန့်ကျင်သူတစ်ဦးကို တိတ်ဆိတ်သွားစေနိုင်သော်လည်း၊ သမ္မာတရားကို ဂုဏ်တင်ခြင်း မပြုကြ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဆန့်ကျင်ဘက်သူများကို တိတ်ဆိတ်စေရုံမျှသာမက၊ အနီးကပ်ဆုံးနှင့် အစူးစမ်းဆုံး စစ်ဆေးမှုကိုလည်း ခံနိုင်ရည်ရှိမည့် ခိုင်မာသော အငြင်းပွားချက်များကို တင်ပြသင့်သည်။ အငြင်းပွားဆွေးနွေးသူများအဖြစ် မိမိတို့ကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ပြုစုပျိုးထောင်ထားသူများအတွက်၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို မျှတစွာ မကိုင်တွယ်မိကြမည့် အန္တရာယ်ကြီးမားလှသည်။ ဆန့်ကျင်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင်၊ ယုံကြည်သူအား ယုံကြည်ချက်ပိုမိုခိုင်မာစေရန်သာ ကြိုးစားခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ထိုသူ၏ စိတ်ထဲ၌ ယုံကြည်လက်ခံမှုကို နိုးထစေနိုင်မည့် နည်းလမ်းဖြင့် အကြောင်းအရာများကို တင်ပြရန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အလေးအနက်ထားသော ကြိုးပမ်းမှု ဖြစ်သင့်သည်။”

“လူ၏ ဉာဏ်ပညာဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုသည် မည်မျှပင် ဖြစ်နေစေကာမူ၊ ပို၍ကြီးမားသော အလင်းကို ရရှိရန် သမ္မာကျမ်းစာကို စေ့စေ့စပ်စပ်၍ အဆက်မပြတ် ရှာဖွေလေ့လာရန် မလိုအပ်တော့ဟု သူသည် တစ်ခဏမျှ မထင်မှတ်စေရ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် လူမျိုးတစ်ရပ်အနေဖြင့် တစ်ဦးချင်းစီ ပရောဖက်ပြုချက်များကို လေ့လာသော ကျောင်းသားများဖြစ်ကြရန် ခေါ်တော်မူခြင်းကို ခံထားရကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့ထံ တင်ပြပေးမည့် အလင်းရောင်၏ မည်သည့် ရောင်ခြည်တစ်စင်းကိုမဆို ပိုင်းခြားသိမြင်နိုင်ရန် ကျွန်ုပ်တို့သည် အလွန်စိတ်အားထက်သန်စွာ စောင့်ကြည့်နေရမည်။ အမှန်တရား၏ ပထမဆုံး တောက်ပလင်းလက်မှုများကို ကျွန်ုပ်တို့ ဖမ်းယူရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဆုတောင်းလျက် လေ့လာမှုအားဖြင့် ပိုမိုရှင်းလင်းသော အလင်းကို ရရှိနိုင်ကာ၊ ထိုအလင်းကို အခြားသူများ၏ ရှေ့သို့လည်း ယူဆောင်တင်ပြနိုင်သည်။”

“ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် မိမိတို့၏ လက်ရှိရရှိထားသော အလင်းပေးခြင်း၌ စိတ်အေးချမ်းသာ၍ ကျေနပ်လျက်ရှိကြသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့ကို မျက်နှာသာပေးတော်မမူကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ သေချာစွာ သိနိုင်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့အတွက် ထွန်းလင်းလျက်ရှိသော တိုးပွားလာသည့် အလင်း၊ အစဉ်အမြဲ ပိုမိုတိုးပွားလျက်ရှိသော အလင်းကို လက်ခံရရှိနိုင်ရန် အစဉ်မပြတ် ရှေ့သို့ တိုးလျက်သွားကြရမည်ဟူသည်မှာ ကိုယ်တော်၏ အလိုတော်ဖြစ်သည်။ အသင်းတော်၏ လက်ရှိသဘောထားသည် ဘုရားသခင်နှစ်သက်တော်မမူသော အရာဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်အားထားမှုတစ်ရပ် ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုကြောင့် သူတို့သည် ပိုမိုသော သမ္မာတရားနှင့် ပိုမိုကြီးမားသော အလင်းကို လိုအပ်သည်ဟု မခံစားကြတော့ပေ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ယခုအချိန်ကာလ၌ အသက်ရှင်လျက်ရှိကြရာတွင်၊ စာတန်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ညာဘက်နှင့် ဘယ်ဘက်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရှေ့နှင့် နောက်၌ လှုပ်ရှားလုပ်ဆောင်လျက်ရှိ၏; သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်တို့သည် လူမျိုးတစ်ရပ်အနေဖြင့် အိပ်မောကျလျက်ရှိကြ၏။ ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်မှာ ကိုယ်တော်၏လူတို့ကို လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ရန် နိုးဆော်သည့် အသံတစ်သံကို ကြားရစေခြင်းဖြစ်သည်။” Testimonies, volume 5, 707, 708.