ဒံယေလကျမ်း - တစ်ရာ့ခုနစ်ဆယ့်တစ် 번째

ဤသွေး၏သော့များ—ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ယောဟန်ပေါလု ဒုတိယ၊ မိခေးလ် ဂေါ်ဘာချော့ဖ်၊ နှင့် အရင်းရှင်အနောက်နိုင်ငံတို့အကြား ကမ္ဘာလောကအပေါ် အာဏာသိမ်းပိုက်မှုအတွက် ရုန်းကန်မှု ဟူသော စာအုပ်ကို Malachi Martin က ရေးသားခဲ့ပြီး၊ ၁၉၉၀ ခုနှစ်တွင် ပထမအကြိမ် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ Martin သည် ၂၀ ရာစု၏ နောက်တစ်ဝက်ကာလအတွင်း ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ နိုင်ငံရေးနှင့် သံတမန်ရေးရာ၌ ပြောင်းလဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ယောဟန်ပေါလု ဒုတိယ၏ အခန်းကဏ္ဍကို လေ့လာဆန်းစစ်ထားသည်။ အရှေ့ဥရောပတွင် ကွန်မြူနစ်ဝါဒ ပြိုလဲပျက်စီးသွားခြင်း၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ အခန်းကဏ္ဍကိုလည်း သူ ဆွေးနွေးထားသည်။ ထိုစာအုပ်သည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်၊ အဆုံးကာလ၌၊ ဒံယေလ ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၄၀ ပြည့်စုံလာစေခဲ့သော အင်အားဆိုင်ရာ လှုပ်ရှားမှုများအပေါ် ကက်သလစ်အမြင်ကို တင်ပြထားသည်။

Martin သည် Mikhail Gorbachev ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်ရှိ ဆိုဗီယက်ယူနီယံ၏ အတွင်းပိုင်း လှုပ်ရှားမှုဆိုင်ရာ ဒိုင်းနမစ်များကို ခွဲခြမ်းဆန်းစစ်ထားပြီး၊ အထူးသဖြင့် Gorbachev ၏ “glasnost” (ပွင့်လင်းမှု) နှင့် “perestroika” (ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းမှု) ဟူသော မူဝါဒများကို အလေးပေးထားသည်။ သူသည် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ ရင်ဆိုင်နေရသော စိန်ခေါ်မှုများနှင့် ကွန်မြူနစ်စနစ်ကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် Gorbachev ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကို ဆွေးနွေးထားသည်။ ထို့ပြင် ဆိုဗီယက်ယူနီယံ (တောင်ဘက်၏မင်းကြီး—နဂါး), ကက်သလစ်အသင်းတော် (မြောက်ဘက်၏မင်းကြီး—သားရဲ), နှင့် သူက အရင်းရှင် အနောက်နိုင်ငံများဟု ခေါ်ဆိုသောအုပ်စု (မြောက်ဘက်၏မင်းကြီး၏ ကိုယ်စားတပ်မတော်—မိစ္ဆာပရောဖက်) တို့အကြားရှိ ပထဝီနိုင်ငံရေး တင်းမာမှုများနှင့် အာဏာလုယူပွဲများကိုလည်း သူက လေ့လာထားသည်။ ထို့အပြင် အေးစစ်ခေတ်ကို သတ်မှတ်လက္ခဏာပြုခဲ့သော အယူဝါဒဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခများ၊ သူလျှိုလုပ်ငန်းများ၊ လျှို့ဝှက်စစ်ဆင်ရေးများကို ဆွေးနွေးထားပြီး၊ ကမ္ဘာ၏ အနာဂတ်ကို ပုံဖော်ရန် ကဏ္ဍအသီးသီးမှ ပါဝင်ဆောင်ရွက်သူများ၏ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများကိုလည်း သုံးသပ်ထားသည်။

မာတင်က ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ နိုင်ငံရေးနှင့် သံတမန်ရေးရာတို့တွင် အင်အားတစ်ရပ်အဖြစ် ကက်သလစ်ဝါဒ၏ အရေးပါမှုကို အလေးအနက်ပြုသည်။ သူက ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ယောဟန် ပေါလု ၂ ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ကက်သလစ် ဘုရားကျောင်းသည် ဤကာလအတွင်း သမိုင်းလမ်းကြောင်းကို သတ်မှတ်ပုံဖော်ရာ၌လည်းကောင်း၊ စစ်အေးခေတ်၏ အဆုံးရလဒ်ကို သက်ရောက်လွှမ်းမိုးရာ၌လည်းကောင်း အလွန်အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍကို ထမ်းဆောင်ခဲ့သည်ဟု ငြင်းဆိုသည်။ သူသည် ယောဟန် ပေါလု၏ သက်ရောက်မှုကို ပေါ်တူဂီနိုင်ငံ၊ ဖာတီမာတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော မာရိယာ၏ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းမှုများ၏ နောက်ခံအခြေအနေအတွင်းတွင် ထား၍ သုံးသပ်ကာ၊ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဖြစ်ရပ်များအပေါ် ဖာတီမာ၏ သက်ရောက်မှုနှင့် သမိုင်းလမ်းကြောင်းကို ပုံဖော်ရာ၌ ကက်သလစ် ဘုရားကျောင်း၏ အခန်းကဏ္ဍကို ခွဲခြားဖော်ထုတ်သည်။ မာတင်က ဖာတီမာရှိ အဖြစ်အပျက်များသည် အထူးသဖြင့် စစ်အေးခေတ်၏ အခြေအနေအရပ်ရပ်အတွင်း၌ ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာနှင့် နိုင်ငံရေး-ပထဝီရေးရာဆိုင်ရာ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုများကို အရေးကြီးစွာ ဆောင်ကြဉ်းထားသည်ဟု အဆိုပြုသည်။

Martin သည် 1917 ခုနှစ်တွင် ဖာတီမာ၌ သိုးထိန်းကလေးသုံးဦးထံ အပျိုစင်မာရိက ဖော်ပြပေးခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသော ဖာတီမာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်သုံးရပ်ကို စူးစမ်းလေ့လာသည်။ အစပိုင်းတွင် ဗာတီကန်က လျှို့ဝှက်ထားခဲ့ပြီး 2000 ခုနှစ်မှသာ ထုတ်ဖော်ကြေညာခဲ့သော တတိယလျှို့ဝှက်ချက်တွင် ကက်သလစ်အသင်းတော်နှင့် ကမ္ဘာလောက၏ အနာဂတ်အကြောင်း အပေါ် ကမ္ဘာပျက်သဘောဆောင်သော သတိပေးချက်များ ပါဝင်ခဲ့သည်ဟု သူက အကြံပြုသည်။ အပျိုစင်မာရိ၏ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်းများနှင့် သူမက ပို့ဆောင်ခဲ့သော သတင်းစကားများ အပါအဝင် ဖာတီမာတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များသည် စစ်အေးခေတ်အတွင်း ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ နိုင်ငံရေးနှင့် ကွန်မြူနစ်ဝါဒနှင့် ကပ်ပီတယ်လစ်ဝါဒတို့အကြား ရုန်းကန်မှုအပေါ် အရေးကြီးသော သက်ရောက်မှုများ ရှိခဲ့ကြောင်း Martin က ဆိုသည်။

မာတင်သည် ဖာတီမာ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များ ပြည့်စုံလာရာတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး ယောဟန် ပေါလု ဒုတိယ၏ အခန်းကဏ္ဍကို အဓိကသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအဖြစ် မီးမောင်းထိုးပြထားသည်။ သူ၏ အဆိုအရ ယောဟန် ပေါလု ဒုတိယသည် ဖာတီမာ၏ တတိယ လျှို့ဝှက်ချက်တွင် ဖော်ပြထားသော “အဖြူရောင်ဝတ် ဘုန်းတော်ကြီး” သည် မိမိကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်ဟု ယူဆခဲ့ပြီး၊ မိမိ၏ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအဖြစ် အုပ်ချုပ်မှုကိုလည်း မကောင်းမှု၏ အင်အားစုများကို ရင်ဆိုင်တားဆီး၍ ကက်သလစ် အသင်းတော်အတွင်းနှင့် လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းတစ်ရပ်လုံး၌ ဝိညာဉ်ရေးရာ ပြန်လည်နိုးထမှုကို မြှင့်တင်ဆောင်ရွက်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခံရသော မစ်ရှင်တစ်ရပ်အဖြစ် မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

မာတင်က ဖာတီမာ၏ သတင်းစကားများသည် ဝိညာဉ်ရေးရာ စစ်ဆင်ရေး၏ အရေးပါမှုနှင့် ကက်သလစ် အသင်းတော်အနေဖြင့် အသင်းတော်အတွင်းနှင့် အသင်းတော်ပြင်ပရှိ မကောင်းဆိုးဝါး၏ အင်အားစုများကို ရင်ဆိုင်တုံ့ပြန်ရမည့် လိုအပ်ချက်ကို အလေးပေးဖော်ပြထားကြောင်း အကြံပြုသည်။ သူက ဖာတီမာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များသည် ခေတ်သစ်ကမ္ဘာတွင် လူသားမျိုးနွယ် ရင်ဆိုင်နေရသော စိန်ခေါ်မှုများကို နားလည်ရန်နှင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန်အတွက် ဝိညာဉ်ရေးရာနှင့် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ မူဘောင်တစ်ရပ်ကို ပံ့ပိုးပေးခဲ့ကြောင်း ဆိုသည်။ ဖာတီမာ၏ သတင်းစကားများသည် မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေ အချိန်၌ စာတန်က ခရစ်တော်ကို “အယောင်ဆောင်” သောအခါ၊ ကက်သလစ်ဝါဒအား စာတန်ကို ခရစ်တော်အဖြစ် လက်ခံစေရန် အခြေအနေပြုပေးသော စာတန်ဆိုင်ရာ သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုသည်။

အန္တိခရစ်သည် ရောမပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးနှင့် စာတန်တို့ နှစ်ဦးလုံး၏ သင်္ကေတဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ရောမပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးသည် စာတန်၏ မြေကြီးပေါ်ရှိ ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ “ဤသို့အားဖြင့် စာတန်သည် ယေဟောဝါ၏ အခွင့်အာဏာများကို လက်မတော်မူ၏။ အပြစ်၏လူသည် ဘုရားသခင်၏ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသခင်ဟု ကြေညာကာ၊ ဘုရားသခင်ထက် အထက်၌ ပြုမူလျက်ရှိ၏။” စာတန်သည် မိမိ အာဏာကို ယူသည့်အခါ ကမ္ဘာကို ထိုသို့ ထိန်းချုပ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသဖြင့်၊ သူသည် “လူတို့အား မိမိနိုင်ငံတော်၏ လက်အောက်ခံများဖြစ်သကဲ့သို့ အမိန့်ပေးမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိနှစ်သက်သလို ကိုင်တွယ်၍ အုပ်ချုပ်၍ ထိန်းချုပ်မည်” ဖြစ်သည်။ ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ပလ္လင်တစ်ခုမှ အုပ်စိုးရန် သူသည် ကက်သလစ်အသင်းတော်ကို ဖန်ဆင်းခဲ့ပြီး၊ နိုင်ငံရေးဆိုင်ရာ ပလ္လင်တစ်ခုမှ အုပ်စိုးရန် သူသည် ကုလသမဂ္ဂကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။

ဖာတီမာ၏ အံ့ဖွယ်ရာနှင့် ၎င်း၏ စာတန်ဆန်သော ပရောဖက်ပြုချက်သည်၊ ကက်သလစ်ဝါဒက သူ ပေါ်လာ၍ ခရစ်တော်အဖြစ် အယောင်ဆောင်သည့်အချိန်တွင် မိမိတို့၏ အသင်းတော်ကို သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ အလျင်အမြန် အပ်နှံနိုင်စေရန် ခွင့်ပြုသော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ အခြေအနေတစ်ရပ်ကို ပြင်ဆင်ရန် စာတန်အသုံးပြုခဲ့သော အရာဖြစ်သည်။ သူ၏ ခရစ်တော်အဖြစ် အယောင်ဆောင်မှုသည် မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ စတင်ပြီး၊ ထိုဥပဒေကို ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၁၆၊ အခန်းငယ် ၂၂၊ အခန်းငယ် ၃၁ နှင့် အခန်းငယ် ၄၁ တို့၌ ကိုယ်စားပြု ဖော်ပြထားသည်။

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ ပြဋ္ဌာန်းသောအခါ၊ “စာတန်၏ အံ့ဖွယ်လုပ်ဆောင်မှု၏ အချိန်သည် ရောက်လာပြီ” ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၃၊ အပိုဒ် ၁၁ တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် နဂါးကဲ့သို့ “စကားပြော” သည်ဟု ဖော်ပြထားပြီး၊ ထို့နောက် အပိုဒ် ၁၃ တွင်၊ ယင်းသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ပြဋ္ဌာန်းခြင်းအားဖြင့် “စကားပြော” သောအခါ ဖြစ်ပေါ်လာသည့်အရာကိုသာ ဖော်ထုတ်ပြသခြင်းဖြစ်ပြီး၊ စာတန်သည် ကောင်းကင်မှ မီးကို ခေါ်ချဆင်းစေသကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာသည်။

ဖာတီမာ၏ သတင်းစကားများသည် ၁၉၁၇ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၁၃ ရက်နေ့တွင် ဖြစ်ပွားသော အံ့ဖွယ်အမှုအားဖြင့် အတည်ပြုခံခဲ့ရပြီး၊ ထိုအံ့ဖွယ်အမှုကို မေလမှစ၍ အောက်တိုဘာ ၁၃ ရက်နေ့ရှိ အံ့ဖွယ်အမှု ဖြစ်ပွားသည့်အချိန်ထိ လစဉ် တစ်ဆယ့်သုံးရက်နေ့တွင် “အပျိုစင်မာရိယာ” ဟု ခေါ်ဆိုခံရသူသည် ကလေးသုံးဦးထံ လာရောက်သည်ဟူသော ဆိုချက်များကို ချေပရန် အခမ်းအနားသို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြသော ဘုရားမဲ့ဝါဒီ အစိုးရသတင်းစာများက သက်သေခံခဲ့ကြသည်။ အံ့ဖွယ်အမှု ဖြစ်ပွားသည့်အချိန်တွင် ဖာတီမာ၌ ရှိနေခဲ့သော ဘုရားမဲ့ဝါဒီ သတင်းအဖွဲ့အစည်းတိုင်းက ထိုအဖြစ်အပျက်ကို အတည်ပြုခဲ့သည်။ ၎င်းသည် စစ်မှန်သော အံ့ဖွယ်အမှုတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည် (စာတန်၏)။

Malachi Martin သည် မိမိ၏စာအုပ်၌ ဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ Pope John Paul သည် Fatima ၏ Mary အပေါ် မိမိ၏ဆည်းကပ်မှုဖြင့် လမ်းညွှန်ခံခဲ့သည်။ နှစ် ၂၀၀၀ တိုင်အောင် မဖော်ပြခဲ့သော Fatima ၏ လျှို့ဝှက်ပရောဖက်ပြုချက်သည် အမှန်အားဖြင့် စာတန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ရပ်ဖြစ်သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ယေရှုသည် ပထမနေ့ရက်များကို ပြန်လည်ထပ်ခါတလဲလဲ ပြုတော်မူသည်။ သမ္မာကျမ်းစာအတွင်း အဟောင်းဆုံးသောစာအုပ်၊ မောရှေက ပထမဦးဆုံး ရေးသားခဲ့သောစာအုပ်မှာ ယောဘကျမ်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုကျမ်းသည် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်ကို ကိုယ်စားပြုသော ယောဘကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်၊ အကြောင်းမူကား ပရောဖက်ပြုချက်အပေါင်းတို့သည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ အပြည့်စုံဆုံးအနေနှင့် ပြည့်စုံလာကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယောဘ၏ဇာတ်လမ်း၌ စာတန်အား ယောဘအပေါ် သေခြင်းနှင့် ဖျက်ဆီးခြင်းကို ကျရောက်စေရန်၊ ယောဘကို စမ်းသပ်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ခွင့်ပြုထားသည်။ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ စာတန်အား ပြုလုပ်ခွင့်ပြုထားသော အံ့ဖွယ်အမှုများသည် စစ်မှန်သော အံ့ဖွယ်အမှုများဖြစ်သည်။ ထိုအရာများမှာ စာတန်ဆိုင်ရာ အံ့ဖွယ်အမှုများဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်သည် စာတန်အား မိမိ၏ အထွတ်အထိပ်သော လုပ်ရပ်ကို ပြုလုပ်စေရန် ခွင့်ပြုထားတော်မူသည်မှာ၊ ယောဘကို စမ်းသပ်စေရန် စာတန်အား ခွင့်ပြုတော်မူခဲ့သည့် အလားတူ ရည်ရွယ်ချက်အတွက်ပင် ဖြစ်သည်။

မာလခိ မာတင်၏ စာအုပ်တွင် ပါရှိသော ဖာတီမာ၏ သတင်းစကားများကို နောက်ဆုံးကာလများ၌ ကက်သလစ်ဘာသာ၏ ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းပုံအဖြစ် ဖော်ပြထားပြီး၊ ယင်းသည် အသင်းတော်အတွင်းရှိ အတွင်းပိုင်းရုန်းကန်မှုတစ်ရပ်နှင့် ဆက်စပ်လျက်ရှိသည်။ ထိုရုန်းကန်မှုကို ကောင်းသော ပုပ်ရဟန်းမင်းနှင့် ဆိုးသော ပုပ်ရဟန်းမင်းတို့အကြား၏ ဆန့်ကျင်မှုအဖြစ်သော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းဝါဒီ ပုပ်ရဟန်းမင်းနှင့် လွတ်လပ်ဝါဒီ ပုပ်ရဟန်းမင်းတို့အကြား၏ ဆန့်ကျင်မှုအဖြစ်သော်လည်းကောင်း ကိုယ်စားပြု၍ ဖော်ပြနိုင်သည်။ ထိန်းသိမ်းဝါဒီ ပုပ်ရဟန်းမင်းသည်—မာတင်၏ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်အပေါ် ဖတ်ရှုချက်အရ ဆိုလျှင် ကောင်းသော ပုပ်ရဟန်းမင်းဖြစ်ပြီး—မိမိ၏ နားလည်မှုကို ပထမ ဗာတီကန် ကောင်စီအပေါ် အခြေပြုထားသည်။ ထိုကောင်စီကို Vatican I ဟုလည်း သိကြပြီး၊ ၁၈၆၉ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၈ ရက်မှ ၁၈၇၀ ခုနှစ် ဇူလိုင် ၂၀ ရက်အထိ ကျင်းပခဲ့ကာ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်း Pius IX က ခေါ်ယူကျင်းပခဲ့သည်။ ထိုကောင်စီ၏ အဓိက အာရုံစူးစိုက်ချက်မှာ ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ အမှားကင်းမဲ့ခြင်းဆိုင်ရာ အယူဝါဒကို သတ်မှတ်ပြဋ္ဌာန်းရန်နှင့် ထိုအချိန်က ကက်သလစ်အသင်းတော် ရင်ဆိုင်နေရသော ဘာသာရေးသဘောတရားဆိုင်ရာနှင့် သွန်သင်ချက်ဆိုင်ရာ အမျိုးမျိုးသော ပြဿနာများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယ ဗာတီကန် ကောင်စီကို Vatican II ဟု အများအားဖြင့် ခေါ်ဆိုကြပြီး၊ ၁၉၆၂ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၁၁ ရက်မှ ၁၉၆၅ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာ ၈ ရက်အထိ၊ များစွာနောက်ကျသော ကာလတွင် ကျင်းပခဲ့သည်။ ထိုကောင်စီကို ပုပ်ရဟန်းမင်း John XXIII က ခေါ်ယူကျင်းပခဲ့ပြီး၊ John XXIII ကွယ်လွန်သည့်နောက် ပုပ်ရဟန်းမင်း Paul VI က ဆက်လက်ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။

မာတင် ဖော်ပြခဲ့သကဲ့သို့၊ ကက်သလစ်ဝါဒ၏ နောက်ဆုံးကာလများသည် Vatican I တွင် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသော ရောမဘုရားကျောင်း၏ အမှားကင်းမှုနှင့် ဦးစားပေးအာဏာတည်ရှိမှုတို့အကြား တစ်ဖက်နှင့်၊ လက်ရှိ Francis ဟုခေါ်သော “woke-pope” မှ ပြသလျက်ရှိပြီး Vatican II ၏ စာတမ်းများတွင် ကိုယ်စားပြုထားသော လစ်ဘရယ်ဝါဒ တစ်ဖက်အကြားရှိ တိုက်ပွဲကို ရည်ညွှန်းဖော်ထုတ်သည်။ မာတင်က ဘုရားကျောင်းကို ထိန်းချုပ်ရန် ဤနည်းလမ်းနှစ်မျိုးအကြားရှိ အားပြိုင်မှုအတွင်း တတိယကမ္ဘာစစ် ပေါ်ပေါက်လာပြီး၊ ယေရှုသည် ပြန်ကြွလာကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းသက်၍ ကောင်းသော ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးအပေါ် မိမိ၏ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ချမှတ်ပြီး ကက်သလစ်ဘုရားကျောင်း၏ ရာဇပလ္လင်ကို သိမ်းယူတော်မူသည်ဟု အကြံပြုထားသည်။

ဒန်နီယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၁၃ မှ ၁၅ အတွင်း၌၊ အခန်းငယ် ၁၆ တွင် ဖော်ပြထားသော တနင်္ဂနွေနေ့ပညတ်တရား မတိုင်မီ ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်လာသော သမိုင်းသည် ကိုယ်စားလှယ်စစ်ပွဲများ၏ တတိယနှင့် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲကို ဖော်ပြထားသည်။ ထိုတိုက်ပွဲသည် အခန်းငယ် ၁၁ နှင့် ၁၂ တို့တွင် ဖော်ပြထားသော ပူတင်၏ အောင်ပွဲနောက်တွင် လိုက်လာသော တိုက်ပွဲဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုအခန်းငယ်သုံးခု၏ အလယ်၌ရှိသော အခန်းငယ် ၁၄ သည် နောက်ဆုံးကာလ၏ သမိုင်းအတွင်း ကက်သလစ်ဝါဒ ဝင်ရောက်လာသည့် အချိန်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

ဟေရှာယ၏ အဆိုအရ၊ သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၌ ဖော်ပြထားသော ဆဋ္ဌမနိုင်ငံ၏ သင်္ကေတဆန်သော နှစ်ခုနစ်ဆယ်အုပ်စိုးကာလအတွင်း ရောမ၏ ပြည်တန်ဆာသည် မေ့လျော့ခံရ၏။ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် ကမ္ဘာပေါ်၌ ပထမအကြိမ် ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် နန်းတင်ခံရသောအခါ၊ ၎င်း၏ နန်းတင်ခြင်းမတိုင်မီ ရှေ့ပြလက္ခဏာမှာ ၅၃၃ ခုနှစ်ရှိ ယူစတီနီယန်၏ အမိန့်တော်ဖြစ်ခဲ့၏။

ယုစတီနီယန်၏ အမိန့်တော်နှင့် ပတ်သက်သော သမိုင်းကြောင်းက ယုစတီနီယန်သည် မိမိ၏ အုပ်စိုးမှုအာဏာကို စုစည်းခိုင်မာစေရန်အတွက် နိုင်ငံအတွင်း မငြိမ်မသက်ဖြစ်စေခဲ့သော ဘာသာရေးအငြင်းပွားမှုကို အဆုံးသတ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြသည်။ ထိုအငြင်းပွားမှုမှာ အရှေ့ဘက်ရှိ ကွန်စတန်တီနိုပယ်မြို့၏ အသင်းတော်လော၊ အနောက်ဘက်ရှိ ရောမမြို့၏ အသင်းတော်လော၊ “ခရစ်ယာန်” ဟု ခေါ်ဆိုသော အသင်းတော်၏ ဦးခေါင်းဖြစ်သနည်း ဟူသော မေးခွန်းပင် ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၁၃ တွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ နောက်ဆုံး သမ္မတသည် ယုစတီနီယန်၏ သမိုင်းနှင့် အပြိုင်ဖြစ်စေရန် မလွဲမသွေဖြစ်စေသော အငြင်းပွားမှုတစ်ရပ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိအာဏာကို စုစည်းခိုင်မာစေရန် လိုအပ်သော နိုင်ငံရေးထောက်ခံမှုကို တည်ဆောက်နိုင်ရေးအတွက် ကက်သလစ်အသင်းတော်သည် အသင်းတော်များ၏ ဦးခေါင်းဖြစ်ပြီး၊ အယူလွဲသူတို့ကို ပြုပြင်တည့်မတ်သူဖြစ်ကြောင်း ကြေညာရမည်ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဖာတီမာ၏ စာတန်ဆန်သော ကြိုတင်ဟောပြောချက်များ၌ မည်သည့်ယုံကြည်စိတ်ချမှုကိုမျှ မထားသင့်ကြပါ။ သို့ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ ဖော်ပြထားသည့်အရာကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်ရမည်ဟု လိုအပ်ပါသည်။ နှစ်ဆယ်ရာစု၏ အစပိုင်းတွင် မြေတိရစ္ဆာန်၏ ချိုနှစ်ချောင်းစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ တတိယမျိုးဆက်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး၊ ထိုမျိုးဆက်သည် အလျှော့ပေးညှိနှိုင်းခြင်း၏ မျိုးဆက်ဖြစ်သည်။ ရီပတ်ဘလီကန်ချိုသည် ၎င်း၏ ငွေကြေးစနစ်ကို ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ဘဏ်ရှင်များထံ အပ်နှံပေးလိုက်ပြီး၊ ထိုသူတို့၏ မူလရင်းမြစ်ကို Red Shield အိမ်တော်၊ အဓိပ္ပာယ်မှာ Rothschilds မိသားစုထံသို့ ပြန်လည်လိုက်လျှင် တွေ့ရကာ၊ ထို့ပြင် Illuminati၊ Freemasonry၊ လျှို့ဝှက်အသင်းအဖွဲ့များနှင့် ယေဇူးအသင်း (Jesuit order) တို့နှင့် ၎င်း၏ နက်နဲလျှို့ဝှက်သော ဆက်နွယ်မှုလည်း ရှိနေသည်။ Sister White သည် ဤအဖွဲ့အစည်းများနှင့်စပ်လျဉ်း၍ တိုက်ရိုက် သတိပေးထားပါသည်။ ထိုကာလအတွင်းပင် ပရိုတက်စတင့်ချိုအဖြစ်ရှိသော Laodicean Adventism သည်လည်း ၎င်း၏ ပညာရေးနှင့် ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းများကို ကမ္ဘာ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်သို့ အပ်နှံပေးလိုက်သည်။

ထိုအလွန်တိကျသော ကာလအပိုင်းအခြားအတွင်း၌ပင်၊ ယနေ့ခေတ် တောင်၏ဘုရင်သည် ရုရှားတော်လှန်ရေးနှင့်အတူ မိမိ၏သမိုင်းကို စတင်လာပြီး၊ ယနေ့ခေတ် မြောက်၏ဘုရင်သည် ဖာတီမာ၏အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်နှင့်အတူ မိမိ၏သမိုင်းကို စတင်လာသည်။ Malachi Martin သည် မိမိ၏စာအုပ်၌ အလေးအနက်ထားဖော်ပြသကဲ့သို့၊ ကောင်းသောပုပ်ရဟန်းမင်းနှင့် ဆိုးသောပုပ်ရဟန်းမင်းတို့အကြားရှိ အတွင်းပိုင်းပဋိပက္ခကို ကျော်လွန်၍၊ ဖာတီမာသတင်းစကားများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ကက်သလစ်ဘာသာနှင့် ဘုရားမဲ့ဝါဒအကြားရှိ ပဋိပက္ခကို သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ပို၍တိကျစွာဆိုလျှင် ရုရှား၏ ဘုရားမဲ့ဝါဒကို ဆန့်ကျင်သည့် ပဋိပက္ခကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ၁၉၁၇ ခုနှစ်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းက အရေးယူဆောင်ရွက်ရမည့် လျှို့ဝှက်ချက်တွင်၊ အကယ်၍ ပုပ်ရဟန်းမင်းသည် ကာဒီနယ်များအစည်းအဝေးတစ်ရပ်ကို ခေါ်ယူကာ ရုရှားနိုင်ငံကို အပျိုစင် မာရိယာထံ အပ်နှံလျှင်၊ ဒုတိယ ကမ္ဘာစစ်တစ်ရပ် မဖြစ်ပေါ်တော့မည်ဟူသော (စာတန်ဆန်သော) ကတိပါဝင်နေခဲ့သည်။ ထိုသတင်း၌ပင်လျှင်၊ အကယ်၍ ပုပ်ရဟန်းမင်းက ငြင်းဆန်ပါက ရုရှားသည် မိမိ၏အယူဝါဒကို အလွန်ကျယ်ပြန့်စွာ ဖြန့်ချိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် အခြား ကမ္ဘာစစ်တစ်ရပ် ထပ်မံဖြစ်ပွားမည်ဟူ၍လည်း ဖော်ပြထားခဲ့သည်။

ဒုတိယကမ္ဘာစစ်တွင် ရုရှား၏ ကွန်မြူနစ်ဝါဒကို ဆန့်ကျင်သော ကက်သလစ်ဝါဒ၏ စစ်ပွဲလည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထိုစစ်ပွဲတွင် ကက်သလစ်ဝါဒ၏ ကိုယ်စားစစ်တပ်မှာ နာဇီဂျာမနီ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းရာထူးသည် အစဉ်အမြဲ ကိုယ်စားစစ်တပ်များကို အသုံးပြုလေ့ရှိသည်။ ၁၉၃၃ ခုနှစ်တွင် ကာဒီနယ် ပာချက်လီ၏ ဆောင်ရွက်မှုအားဖြင့် ကက်သလစ်ဘုရားကျောင်းသည် အဒေါ့ဖ် ဟစ်တလာနှင့် ကွန်ကော်ဒတ်တစ်ရပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ပြီး၊ ထိုသဘောတူစာချုပ်က ဟစ်တလာအား ဂျာမနီကို ထိန်းချုပ်နိုင်စေရန် ခွင့်ပြုပေးခဲ့သည်။ ဟစ်တလာ၏ ကိုယ်တိုင်ထွက်ဆိုချက်အရလည်း ထိုစာချုပ် (concordat) သည်ပင် ဟစ်တလာအား ယုဒမေးခွန်းကို ဖြေရှင်းနိုင်စေခဲ့သော အရာ ဖြစ်သည်။ ဒုတိယကမ္ဘာစစ်အတွင်း နာဇီများသည် ဘုရားမဲ့ဝါဒဆန်သော ရုရှားကို ဆန့်ကျင်ရန် ပုပ်ရဟန်းမင်းရာထူး၏ ကိုယ်စားအင်အား ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး၊ ယခု ယူကရိန်းတွင် အကောင်အထည်ဖော်လျက်ရှိသော ကိုယ်စားစစ်ပွဲများ၏ ဒုတိယတိုက်ပွဲတွင်လည်း အခြား နာဇီ ကိုယ်စားစစ်တပ်တစ်ရပ်အားဖြင့် ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသည်။

ဤလေ့လာမှုကို နောက်လာမည့် ဆောင်းပါး၌ ဆက်လက်တင်ပြမည်။