ဒံယေလကျမ်း - တစ်ရာခုနစ်ဆယ့်ခြောက်"}

ထို့နောက် ကျွန်ုပ်က၊ “အမင်္ဂလာသည် ကျွန်ုပ်အပေါ်သို့ ရောက်လေပြီ။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်သည် မသန့်ရှင်းသောနှုတ်ခမ်းရှိသူဖြစ်၏၊ မသန့်ရှင်းသောနှုတ်ခမ်းရှိသော လူမျိုး၏အလယ်၌လည်း ကျွန်ုပ်နေ၏။ အကြောင်းမူကား ကျွန်ုပ်၏မျက်စိတို့သည် ဘုရင်တည်းဟူသော ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားကို မြင်တွေ့လေပြီ” ဟုဆို၏။ ထို့နောက် စေရပ်တစ်ပါးသည် ယဇ်ပလ္လင်မှ ညှပ်ဖြင့်ယူခဲ့သော မီးခဲတစ်ခဲကို မိမိလက်၌ကိုင်လျက် ကျွန်ုပ်ထံသို့ ပျံသန်းလာ၏။ ထိုမီးခဲကို ကျွန်ုပ်၏နှုတ်ပေါ်၌ ထိစေပြီးလျှင်၊ “ကြည့်ရှုလော့၊ ဤအရာသည် သင်၏နှုတ်ခမ်းကို ထိလေပြီ။ သင်၏ဒုစရိုက်သည် ဖယ်ရှားခြင်းခံရပြီ၊ သင်၏အပြစ်သည်လည်း သန့်စင်ခြင်းခံရပြီ” ဟုဆို၏။ ထို့ပြင် ထာဝရဘုရား၏အသံတော်ကို ကျွန်ုပ်ကြားရ၍၊ “ငါတို့အတွက် အဘယ်သူကို ငါစေလွှတ်ရမည်နည်း။ အဘယ်သူသည် သွားမည်နည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်က၊ “ကျွန်ုပ်ဤမှာရှိပါ၏။ ကျွန်ုပ်ကို စေလွှတ်တော်မူပါ” ဟုဆို၏။ ဟေရှာယ ၆:၅–၈။

ထိုအခါ ကိုယ်တော်က၊ သင်သွား၍ ဤလူမျိုးအား၊ “သင်တို့သည် အမှန်ကြားကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် နားမလည်ကြ။ အမှန်မြင်ကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် မသိမြင်ကြ။ ဤလူမျိုး၏ စိတ်နှလုံးကို ထူထဲစေ၍၊ သူတို့နားများကို လေးစေကာ၊ သူတို့မျက်စိများကို ပိတ်စေကြလော့။ သို့မဟုတ်လျှင် သူတို့သည် မျက်စိဖြင့်မြင်၍၊ နားဖြင့်ကြားကာ၊ စိတ်နှလုံးဖြင့် နားလည်ပြီးလျှင်၊ ပြန်လည်၍ ကုသခြင်းကို ခံရကြလိမ့်မည်” ဟု ပြောလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဟေရှာယ ၆:၉၊ ၁၀။

ထိုအခါ ကျွန်ုပ်က၊ “အရှင်ဘုရား၊ အဘယ်မျှကာလတိုင်အောင်နည်း” ဟု လျှောက်လျှင်၊ ကိုယ်တော်က၊ “မြို့များသည် လူမနေဘဲ ပျက်စီးသွားသည်တိုင်အောင်၊ အိမ်များသည် လူကင်းမဲ့လျက်ရှိသည်တိုင်အောင်၊ ပြည်သည် အလွန်တရာ ပျက်သုဉ်း၍ သဲကန္တာရကဲ့သို့ ဖြစ်သည်တိုင်အောင်၊ ထာဝရဘုရားသည် လူတို့ကို ဝေးကွာသောအရပ်သို့ ရွှေ့ပြောင်းစေတော်မူ၍၊ ပြည်အလယ်၌ စွန့်ပစ်ခြင်းကြီးစွာ ဖြစ်ပေါ်သည်တိုင်အောင်” ဟု ဖြေကြားတော်မူ၏။ ဟေရှာယ ၆:၁၁၊ ၁၂။

ထိုသူသည် ဘုန်းအသရေတော်ထင်ရှားသောပြည်သို့လည်း ဝင်ရောက်မည်။ နိုင်ငံများစွာလည်း လဲကျဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရမည်။ သို့ရာတွင် ဤသူတို့သည် သူ၏လက်မှ လွတ်မြောက်ကြလိမ့်မည်။ အက်ဒုံ၊ မောဘ၊ အမ္မုန်အမျိုးသားတို့တွင် အဓိကသောသူများပင် ဖြစ်ကြ၏။ ဒံယေလ ၁၁း၄၁။

ထိုနောက် လူတစ်ယောက်၏ ပုံသဏ္ဍာန်နှင့်ဆင်တူသူတစ်ပါးသည် တဖန်လာ၍ ကျွန်ုပ်ကို ထိတော်မူသဖြင့် ကျွန်ုပ်အား ခွန်အားပေးတော်မူ၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်က၊ အလွန်ချစ်မြတ်နိုးခြင်းခံရသောသူ၊ မကြောက်နှင့်။ ငြိမ်သက်ခြင်းသည် သင့်အပေါ်၌ ရှိစေသတည်း။ အားယူလော့၊ ဟုတ်၏၊ အားယူလော့ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်က ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးသောအခါ ကျွန်ုပ်သည် ခွန်အားရရှိ၍၊ အကျွန်ုပ်၏ သခင်မိန့်တော်မူပါစေ။ အကျွန်ုပ်ကို ခွန်အားပေးတော်မူပြီဟု လျှောက်ဆို၏။ ဒံယေလ 10:18, 19။

ထိုအခါ ကျွန်ုပ်က၊ “အရှင်ဘုရား၊ မည်မျှကြာမည်နည်း” ဟု မေးလျှင်၊ ကိုယ်တော်က၊ “မြို့များသည် လူမနေဘဲ ပျက်စီးသွား၍လည်းကောင်း၊ အိမ်များသည် လူမရှိဘဲ ကျန်ရစ်၍လည်းကောင်း၊ ပြည်သည် အလွန်အမင်း လူဆိတ်ညံလျက်ဖြစ်၍လည်းကောင်း၊ ထာဝရဘုရားသည် လူတို့ကို အဝေးသို့ ဖယ်ရှားတော်မူ၍ ပြည်အလယ်၌ ကြီးမားသော စွန့်ပစ်ခြင်းရှိလျက်ဖြစ်မည့်တိုင်အောင် ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် ထိုပြည်၌ ဆယ်စုတစ်စု ကျန်ရှိဦးမည်ဖြစ်၍၊ ထိုအရာသည် ပြန်လာမည်ဖြစ်ပြီး စားခြင်းခံရမည်။ သို့သော် သစ်ပင်သည် အရွက်ကျသည့်အခါ၌ပင် အတွင်းအနှစ်ကျန်ရှိသကဲ့သို့၊ တေရင်သစ်ပင်နှင့် ဝက်သစ်ချပင်ကဲ့သို့ပင်၊ သန့်ရှင်းသော မျိုးစေ့သည် ထိုအရာ၏ အနှစ်ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု ဖြေကြားတော်မူ၏။ ဟေရှာယ ၆:၁၁–၁၃။

မြေ၏ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့အလုံးစုံ၊ မြေ၌ကြဲသောမျိုးစေ့မှဖြစ်စေ၊ သစ်ပင်၏အသီးမှဖြစ်စေ၊ ထာဝရဘုရား၏ဥစ္စာဖြစ်၏။ ထိုအရာသည် ထာဝရဘုရားအဘို့ သန့်ရှင်း၏။ လူတစ်ယောက်သည် မိမိ၏ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာကို ရွေးနုတ်လိုလျှင်၊ ထိုတန်ဖိုးအပေါ် ငါးပုံတစ်ပုံကို ထပ်ပေါင်းရမည်။ နွားအုပ်၏ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ဖြစ်စေ၊ သိုးအုပ်၏ဆယ်ဖို့တစ်ဖို့ဖြစ်စေ၊ တံတားတံအောက်မှ ဖြတ်သန်းသမျှသောအရာတို့တွင် ဆယ်ခုမြောက်သောအရာသည် ထာဝရဘုရားအဘို့ သန့်ရှင်းရမည်။ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၇:၃၀–၃၂။

အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရား၏အစုအဝေသည် မိမိလူမျိုးပင်ဖြစ်၏။ ယာကုပ်သည် မိမိအမွေတော်၏ အပိုင်းအခြားဖြစ်၏။ တရားဟောရာကျမ်း ၃၂:၉။

ကိုယ်တော်၏စကားတို့ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် အကျွန်ုပ်သည် စားသုံးခဲ့ပါ၏။ ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည်လည်း အကျွန်ုပ်၏စိတ်နှလုံးအတွက် ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ရွှင်လန်းခြင်း ဖြစ်ပါ၏။ အကြောင်းမူကား၊ အို ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားသခင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ကိုယ်တော်၏နာမတော်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရသောသူ ဖြစ်ပါ၏။ အကျွန်ုပ်သည် ပြက်ရယ်ပြုသူတို့၏ စည်းဝေးရာ၌ မထိုင်ခဲ့၊ မရွှင်လန်းခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်၏လက်တော်ကြောင့် အကျွန်ုပ်သည် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်ခဲ့ရပါ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ကိုယ်တော်သည် အမျက်ဒေါသဖြင့် အကျွန်ုပ်ကို ပြည့်စုံစေတော်မူ၏။ အဘယ်ကြောင့် အကျွန်ုပ်၏နာကျင်ခြင်းသည် အစဉ်မပြတ်တည်နေသနည်း။ အကျွန်ုပ်၏အနာသည် ပျောက်ကင်းခြင်းကို ငြင်းဆန်လျက် ကုသမရနိုင်အောင် ဖြစ်ရသနည်း။ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အတွက် လုံးဝ မုသာပြောသူတစ်ဦးကဲ့သို့၎င်း၊ မတည်မြဲသော ရေများကဲ့သို့၎င်း ဖြစ်တော်မူမည်လော။ ထို့ကြောင့် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်သည် ပြန်လာလျှင် ငါသည် သင့်ကို တစ်ဖန်ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်မည်။ သင်သည် ငါ့ရှေ့၌ ရပ်နေရမည်။ သင်သည် အဖိုးတန်သောအရာကို ယုတ်ညံ့သောအရာမှ ခွဲထုတ်လျှင်၊ သင်သည် ငါ၏နှုတ်ကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူတို့သည် သင့်ထံသို့ ပြန်လာစေ။ သို့ရာတွင် သင်သည် သူတို့ထံသို့ မပြန်ရ။ ငါသည်လည်း သင့်ကို ဤလူမျိုးရှေ့၌ ခိုင်ခံ့ကာဝရံထားသော ကြေးနီတံတိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်စေမည်။ သူတို့သည် သင့်ကို တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်၊ သို့သော် သင့်ကို မအောင်နိုင်ကြ။ အကြောင်းမူကား၊ ငါသည် သင့်ကို ကယ်တင်ရန်နှင့် လွတ်မြောက်စေရန် သင်နှင့်အတူ ရှိ၏ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ငါသည် သင့်ကို ဆိုးယုတ်သူတို့၏လက်မှ ကယ်နုတ်မည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်သူတို့၏လက်မှလည်း သင့်ကို ရွေးနှုတ်မည်။ ယေရမိ ၁၅း၁၆–၂၁။

အောင်မြင်သောသူကို ငါ၏ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်၌ တိုင်တစ်တိုင်အဖြစ် ငါခန့်ထားမည်။ သူသည် ထိုအရပ်မှ နောက်တစ်ဖန် မထွက်ရတော့။ ထို့ပြင် ငါ၏ဘုရားသခင်၏ နာမတော်ကိုလည်းကောင်း၊ ငါ၏ဘုရားသခင်ထံမှ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော ယေရုရှလင်အသစ်တည်းဟူသော ငါ၏ဘုရားသခင်၏ မြို့တော်၏အမည်ကိုလည်းကောင်း၊ ငါ၏ နာမသစ်ကိုလည်းကောင်း သူ့အပေါ်၌ ငါရေးထားမည်။ နားရှိသောသူသည် ဝိညာဉ်တော်က အသင်းတော်တို့အား မိန့်တော်မူသောအရာကို ကြားပါစေ။ ဗျာဒိတ် ၃:၁၂၊ ၁၃။

“ဤကဲ့သို့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုအခြေအနေ၌ ရှိနေစဉ်၊ အကျွန်ုပ်၏စိတ်နှလုံးပေါ်၌ အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ အထင်အမြင်ကျန်ရစ်စေသော အိပ်မက်တစ်ခုကို မက်မြင်ခဲ့သည်။ လူအများအပြား စုဝေးဝင်ရောက်နေကြသည့် ဗိမာန်တော်တစ်ဆောင်ကို မြင်မက်ခဲ့သည်။ အချိန်ကုန်ဆုံးလာသောအခါ၊ ထိုဗိမာန်တော်အတွင်း ခိုလှုံသူတို့သာ ကယ်တင်ခြင်းကို ရရှိကြမည်။ ပြင်ပ၌ ကျန်ရစ်သောသူအားလုံးသည် ထာဝရပျက်စီးခြင်းသို့ ကျရောက်ကြလိမ့်မည်။ အပြင်ဘက်၌ရှိပြီး မိမိတို့၏ အမျိုးမျိုးသော လမ်းစဉ်များအတိုင်း သွားလာနေကြသော လူအစုအဝေးတို့သည် ဗိမာန်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နေသူများကို လှောင်ပြောင်ကဲ့ရဲ့၍၊ ဤလုံခြုံရေးအစီအစဉ်သည် လိမ္မာပါးနပ်စွာ စီမံထားသော လှည့်ဖြားမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း၊ အမှန်တကယ်အားဖြင့် ရှောင်ကြဉ်ရမည့် အန္တရာယ်တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။ သူတို့သည် တံတိုင်းအတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်ခိုလှုံသွားခြင်းကို တားဆီးရန် အချို့သောသူတို့ကိုပင် ဆွဲကိုင်တားမြစ်ကြသည်။”

“အရယ်အမောခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့်၊ လူအုပ်ကြီးကွဲလွင့်သွားသည်အထိ သို့မဟုတ် သူတို့မသိဘဲ အတွင်းသို့ ဝင်နိုင်မည့်အချိန်အထိ စောင့်ဆိုင်းနေခြင်းက အကောင်းဆုံးဟု ကျွန်ုပ် ထင်မိခဲ့သည်။ သို့သော် လူဦးရေမှာ လျော့နည်းသွားမည့်အစား ပိုမိုတိုးများလာခဲ့သည်။ နောက်ကျလွန်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့လျက်၊ ကျွန်ုပ်သည် မိမိအိမ်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာကာ လူအုပ်ထဲကို တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။ ဗိမာန်တော်သို့ ရောက်ရန် စိတ်ပူပန်လှုပ်ရှားနေသဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်ကို ဝန်းရံလျက်ရှိသော လူစုလူဝေးကို သတိမပြုမိသကဲ့သို့ ဂရုလည်း မစိုက်မိခဲ့ပါ။ အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ၊ အလွန်ကျယ်ဝန်းသော ထိုဗိမာန်တော်သည် အလွန်ကြီးမားသော တိုင်တစ်တိုင်ဖြင့် ထောက်မထားကြောင်း ကျွန်ုပ် မြင်တွေ့ရသည်။ ထိုတိုင်၌ ပြင်းထန်စွာ ခြွတ်ခြုံဖျက်ဆီးခံရ၍ သွေးယိုနေသော သိုးသငယ်တစ်ကောင်ကို ချည်နှောင်ထားသည်။ ထိုနေရာ၌ ရှိနေသော ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤသိုးသငယ်သည် ကျွန်ုပ်တို့အတွက်ကြောင့် ဆုတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက် ခံရသည်ကို သိထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဗိမာန်တော်သို့ ဝင်ရောက်လာသူအားလုံးသည် ထိုသိုးသငယ်ရှေ့သို့ လာရောက်၍ မိမိတို့၏ အပြစ်များကို ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။”

“သိုးသငယ်၏ အရှေ့တည့်တည့်တွင် မြှင့်တင်ထားသော ထိုင်ခုံများရှိ၍၊ ထိုအပေါ်၌ အလွန်ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်နေသည့် လူအစုတစ်စု ထိုင်လျက်ရှိကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အလင်းသည် သူတို့၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် တောက်ပလျက်ရှိသကဲ့သို့ ထင်ရပြီး၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်ကို ချီးမွမ်းကာ ကောင်းကင်တမန်တို့၏ ဂီတသံကဲ့သို့ ထင်ရသော ဝမ်းမြောက်ကျေးဇူးတင်ခြင်း၏ သီချင်းများကို သီဆိုကြသည်။ ဤသူတို့ကား သိုးသငယ်ထံသို့ အရင်လာခဲ့ကြ၍၊ မိမိတို့၏ အပြစ်များကို ဝန်ခံခဲ့ပြီး၊ ခွင့်လွှတ်ခြင်းကို လက်ခံရရှိကာ၊ ယခုတွင် ဝမ်းမြောက်သော မျှော်လင့်ခြင်းဖြင့် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ဖြစ်ရပ်တစ်ရပ်ကို စောင့်မျှော်နေကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။”

“ငါသည် ထိုအဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၌ပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းတစ်ရပ်သည် ငါ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာ၏၊ ထိုသူတို့ရှေ့တွင် ကိုယ်ကိုနှိမ့်ချရမည်ဟူသော ရှက်ရွံ့ခြင်းစိတ်တစ်ရပ်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ သို့ရာတွင် ငါသည် ရှေ့သို့ဆက်လက်လှုပ်ရှားရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံရသကဲ့သို့ ထင်မြင်ရ၍၊ သိုးကလေးကို မျက်နှာမူနိုင်ရန် တိုင်ပတ်လည်မှတစ်ဆင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း သွားနေစဉ်တွင် တံပိုးသံမြည်လေ၏၊ ဗိမာန်တော်သည် လှုပ်ခတ်လေ၏၊ စုဝေးလျက်ရှိသော သန့်ရှင်းသူတို့ထံမှ အောင်ပွဲခံ ကြွေးကြော်သံများ ပေါ်ထွက်လာလေ၏၊ ကြောက်မက်ဖွယ် တောက်ပခြင်းတစ်ရပ်သည် အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်စေပြီးနောက် အရာရာသည် အလွန်ပြင်းထန်သော မှောင်မိုက်ခြင်းဖြစ်သွားလေ၏။ ပျော်ရွှင်သောလူအပေါင်းတို့သည် ထိုတောက်ပခြင်းနှင့်အတူ အကုန်ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီး၊ ငါမူကား ည၏ အသံတိတ်သော ထိတ်လန့်ဖွယ်ကြောက်မက်မှုအတွင်း၌ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့၏။ ငါသည် စိတ်ဝေဒနာပြင်းစွာဖြင့် နိုးလာခဲ့ပြီး၊ မိမိသည် အိပ်မက်မက်နေခဲ့ခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ယုံကြည်အောင်ပြုရန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ ငါ့အတွက် စီရင်ချက်သည် အတည်ဖြစ်သွားပြီဟု ထင်မြင်ရပြီး၊ ထာဝရဘုရား၏ ဝိညာဉ်တော်သည် ငါ့ထံမှ ထွက်ခွာသွားပြီး၊ နောက်တစ်ဖန် မည်သည့်အခါမျှ ပြန်လာမည်မဟုတ်ဟု ခံစားရ၏။” Testimonies, volume 1, 27.

အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ငါသည်လည်း ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင် နေဗုခဒ်ရေဇာ၏ လက်ဖြင့် အဲဂုတ္တုပြည်၏ လူအစုအဝေးကို ချုပ်ငြိမ်းစေမည်။ သူနှင့်အတူရှိသော သူ၏လူများ၊ လူမျိုးတို့အနက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောသူများသည် ပြည်ကို ဖျက်ဆီးရန် ခေါ်ဆောင်လာခြင်းကို ခံရကြမည်။ သူတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်ကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိတို့၏ ဓားများကို ဆွဲထုတ်ကြမည်ဖြစ်၍၊ ပြည်တစ်ပြည်လုံးကို သတ်ဖြတ်ခံရသူတို့ဖြင့် ပြည့်စေကြမည်။ ငါသည်လည်း မြစ်တို့ကို ခြောက်သွေ့စေမည်။ ပြည်ကိုလည်း မတရားသောသူတို့၏ လက်သို့ ရောင်းအပ်မည်။ တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ လက်ဖြင့် ပြည်နှင့် ပြည်အတွင်းရှိသမျှကို ဆိတ်သုဉ်းပျက်စီးစေမည်။ ငါ ထာဝရဘုရားသည် ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။ ဟေရှာယ 30:10–12။

ထို့နောက် သူက ငါ့အား မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ “ဤစာအုပ်၌ ပါရှိသော ပရောဖက်ပြုချက်စကားများကို မတံဆိပ်ခတ်နှင့်။ အကြောင်းမူကား အချိန်သည် နီးကပ်လျက်ရှိ၏။ မတရားသောသူသည် မတရားခြင်း၌ တည်နေလော့။ ညစ်ညူးသောသူသည် ညစ်ညူးခြင်း၌ တည်နေလော့။ ဖြောင့်မတ်သောသူသည် ဖြောင့်မတ်ခြင်း၌ တည်နေလော့။ သန့်ရှင်းသောသူသည် သန့်ရှင်းခြင်း၌ တည်နေလော့။” ဗျာဒိတ် ၂၂:၁၀၊ ၁၁။

ဘုရားသခင်သည် ယေရှုခရစ်တော်အား ပေးတော်မူသော ဗျာဒိတ်တော်တည်းဟူသည်ကား၊ မကြာမီ ဖြစ်ပျက်လာရမည့်အရာတို့ကို ကိုယ်တော်၏ကျွန်တို့အား ပြသစေခြင်းငှာဖြစ်၏။ ထိုဗျာဒိတ်တော်ကိုလည်း ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ကောင်းကင်တမန်အားဖြင့် ပို့စေ၍၊ မိမိ၏ကျွန် ယောဟန်အား အမှတ်အသားများဖြင့် ဖော်ပြတော်မူ၏။ ယောဟန်သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အကြောင်းနှင့် ယေရှုခရစ်တော်၏ သက်သေခံချက်အကြောင်း၊ မိမိမြင်သမျှ အရာခပ်သိမ်းအကြောင်းကို သက်သေခံလေ၏။ ဤပရောဖက်ပြုချက်၏ စကားများကို ဖတ်ရွတ်သူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။ ကြားနာသူတို့လည်းကောင်း၊ ထို၌ ရေးထားသောအရာတို့ကို စောင့်ထိန်းသူတို့လည်းကောင်း မင်္ဂလာရှိကြ၏။ အချိန်နီးကပ်လာပြီဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁:၁–၃။

“တံဆိပ်ခတ်ထားသော စာအုပ်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း မဟုတ်ဘဲ၊ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များနှင့် ဆက်နွယ်သော ဒံယေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်အပိုင်း ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တမန်က ‘သို့ရာတွင် သင်သည်၊ အို ဒံယေလ၊ စကားများကို ပိတ်ထား၍၊ အဆုံးကာလတိုင်အောင် စာအုပ်ကို တံဆိပ်ခတ်ထားလော့’ ဟု အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ဒံယေလ ၁၂:၄။” တမန်တော်တို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ, 585.

“ဗေရိမြို့၌ ပေါလုသည် ခရစ်တော်၏ ဧဝံဂေလိတရားကို ဟောပြောရန် ယုဒလူတို့၏ တရားဇရပ်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းအားဖြင့် မိမိ၏ အမှုတော်ကို တစ်ဖန် စတင်ခဲ့သည်။ သူသည် သူတို့အကြောင်းကို ဤသို့ ဆို၏— ‘ဤသူတို့သည် သက်သာလောနိတ်မြို့သားတို့ထက် မြင့်မြတ်သော စိတ်သဘောရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် စိတ်နှလုံးအလွန် အဆင်သင့်ရှိ၍ နှုတ်ကပတ်တော်ကို လက်ခံကြပြီး၊ ထိုအရာများသည် အမှန်ဖြစ်မဖြစ်ကို သိရန် ကျမ်းစာတော်များကို နေ့စဉ် စူးစမ်းရှာဖွေကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့ထဲမှ အများအပြား ယုံကြည်ကြလေ၏။ ထို့ပြင် ဂရိအမျိုးသမီး ဂုဏ်သရေရှိသူများနှင့် ယောက်ျားများလည်း မနည်း ယုံကြည်ကြလေ၏။’”

“အမှန်တရားကို တင်ပြသောအခါ၊ မှန်ကန်လိုစိတ်ဖြင့် ရိုးသားစွာ တောင့်တသောသူတို့သည် ကျမ်းစာတော်များကို အားထုတ်ကြိုးစား၍ စူးစမ်းရှာဖွေရန် နိုးထလာကြလိမ့်မည်။ ဤအရာသည် ဗေရိမြို့၌ တမန်တော်များ၏ အမှုဆောင်ခြင်းနှင့်အတူ တွေ့မြင်ခဲ့ရသော ရလဒ်များနှင့် ဆင်တူသော အကျိုးများကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ယနေ့ကာလ၌ အမှန်တရားကို ဟောပြောသောသူတို့သည် ဗေရိလူတို့နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော လူများစွာကို တွေ့ကြုံရကြသည်။ သူတို့ထံ တင်ပြထားသော သွန်သင်ချက်ကို သူတို့ မငြင်းခုံနိုင်ကြသော်လည်း၊ ထိုသွန်သင်ချက်ကို ထောက်ခံသော သက်သေအထောက်အထားများကို စုံစမ်းလေ့လာရန် အလွန်အမင်း မလိုလားခြင်းကို ပြသကြပြီး၊ ထိုအရာသည် အမှန်တရားပင် ဖြစ်နေသော်လည်း မိမိတို့က ထိုသို့ အမှန်တရားဖြစ်သည်ဟု လက်ခံသည်ဖြစ်စေ၊ လက်မခံသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးသော ကိစ္စသာဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။ မိမိတို့၏ အဟောင်းယုံကြည်ခြင်းနှင့် အစဉ်အလာများသည် မိမိတို့အတွက် လုံလောက်ကောင်းမွန်ပြီးဖြစ်သည်ဟု သူတို့ထင်ကြသည်။ သို့သော် ကမ္ဘာလောကသို့ သတင်းစကားတစ်ပါးနှင့်တကွ မိမိ၏ သံတမန်များကို စေလွှတ်တော်မူသော ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ အစေခံတို့၏ စကားများကို လူတို့ မည်သို့ ဆက်ဆံကြသည်ဆိုသည့် အချက်အတွက် သူတို့ကို တာဝန်ရှိစေလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့အား တင်ပြထားပြီးသော အလင်းတရားအတိုင်း လူအပေါင်းတို့ကို တရားစီရင်တော်မူလိမ့်မည်၊ ထိုအလင်းတရားသည် သူတို့အတွက် ရှင်းလင်းသည်ဖြစ်စေ မရှင်းလင်းသည်ဖြစ်စေ ဖြစ်သည်။ ဗေရိလူတို့ကဲ့သို့ စူးစမ်းလေ့လာခြင်းသည် သူတို့၏ တာဝန်ဖြစ်သည်။ ထာဝရဘုရားသည် ပရောဖက် ဟောရှေမှတစ်ဆင့် ဤသို့ မိန့်တော်မူသည်— ‘ငါ၏လူမျိုးသည် ပညာမရှိသောကြောင့် ပျက်စီးကြ၏။ သင်သည် ပညာကို ပယ်ရှားသောကြောင့် ငါလည်း သင့်ကို ပယ်ရှားမည်။’”

“ဗေရိမြို့သားတို့၏ စိတ်သည် မုန်းတီးအမြင်ကျဉ်းမြောင်းမှုကြောင့် ပိတ်ဆို့ထားခြင်းမရှိဘဲ၊ တမန်တော်တို့ ဟောပြောသည့် သမ္မာတရားများကို စူးစမ်းလေ့လာ၍ လက်ခံရန် ဆန္ဒရှိကြ၏။ ယနေ့ခေတ်ရှိ လူတို့သည် မြင့်မြတ်သော ဗေရိမြို့သားတို့၏ နမူနာကို လိုက်နာကာ၊ ကျမ်းစာကို နေ့စဉ် ရှာဖွေလေ့လာ၍၊ မိမိတို့ထံ ယူဆောင်လာသော သတင်းစကားများကို ထိုကျမ်းစာ၌ မှတ်တမ်းတင်ထားသောအရာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်စစ်ဆေးကြမည်ဆိုလျှင်၊ ယနေ့တွင် တစ်ဦးသာရှိသည့် နေရာ၌ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားအပေါ် သစ္စာရှိသောသူ ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘုရားသခင်ကို ချစ်သည်ဟု ဝန်ခံပြောဆိုသော လူများစွာသည် မှားယွင်းမှုမှ သမ္မာတရားသို့ ပြောင်းလဲရန် ဆန္ဒမရှိကြဘဲ၊ နောက်ဆုံးသောကာလ၏ နားဝင်ချိုသော ဒဏ္ဍာရီအယူအဆများကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်တွယ်ထားကြသည်။ မှားယွင်းမှုသည် စိတ်ကို မျက်ကွယ်စေ၍ ဘုရားသခင်ထံမှ ဝေးကွာစေသော်လည်း၊ သမ္မာတရားသည် စိတ်ကို အလင်းပေး၍ ဝိညာဉ်အား အသက်ကို ပေးသည်။” Sketches from the Life of Paul, 87, 88.