ဒန်နီယေလ အခန်း ၁၁ ၏ အပိုဒ် ၁၆ မှ ၁၉ အထိသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ မကြာမီ ပေါ်ပေါက်လာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေမှ စတင်၍ မိက္ခေလ် ထ၍ လူသားတို့၏ ကရုဏာကာလ ပိတ်သိမ်းသည့်အချိန်အထိရှိသော သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ထိုအခန်းတည်း၏ အပိုဒ် ၄၁ မှ အပိုဒ် ၄၅ အထိရှိသော သမိုင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။

သို့ရာတွင် သူ့ကို ဆန့်ကျင်၍ လာသောသူသည် မိမိအလိုအတိုင်း ပြုလိမ့်မည်။ သူ့ရှေ့၌ အဘယ်သူမျှ မရပ်တည်နိုင်ကြ။ သူသည် ဘုန်းအသရေရှိသော ပြည်၌ ရပ်လိမ့်မည်။ ထိုပြည်သည်လည်း သူ၏လက်ဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းခံရလိမ့်မည်။ သူသည် မိမိနိုင်ငံတော်တစ်ရပ်လုံး၏ အင်အားနှင့် ဝင်ရောက်မည်ဟု မျက်နှာချထားလိမ့်မည်။ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့လည်း သူနှင့်အတူ ရှိကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ပင် သူပြုလိမ့်မည်။ သူသည် မိန်းမတို့၏သမီးကိုလည်း ပေးလိမ့်မည်၊ သူမကို ဖျက်ဆီးရန်ဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် သူမသည် သူ့ဘက်၌ မရပ်တည်၊ သူ့အတွက်လည်း မဖြစ်ရ။ ထိုနောက် သူသည် ကျွန်းများဘက်သို့ မျက်နှာလှည့်၍ အများအပြားကို သိမ်းယူလိမ့်မည်။ သို့သော် မင်းတစ်ပါးသည် မိမိဘက်အတွက် သူပြုခဲ့သော အရှက်ကွဲခြင်းကို ရပ်စဲစေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် မိမိ၏အရှက်ကွဲခြင်းမရှိဘဲ ထိုအရှက်ကို သူ့အပေါ်သို့ပင် ပြန်ကျရောက်စေလိမ့်မည်။ ထို့နောက် သူသည် မိမိပြည်၏ ခံတပ်ဘက်သို့ မျက်နှာလှည့်လိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် သူသည် လဲ၍ ကျလိမ့်မည်၊ ထို့နောက် မတွေ့ရတော့မည်။ ဒံယေလ ၁၁:၁၆–၁၉။

ဆစ်စတာ ဝှိုက်သည် ဒန်နီယေလ အခန်း ၁၁ ၏ နောက်ဆုံးပြည့်စုံခြင်းအကြောင်းကို ရည်ညွှန်းပြောဆိုသည့်အခါ၊ “ဤပရောဖက်ပြုချက်အတွင်း ပြည့်စုံပြီးသော သမိုင်း၏ အစိတ်အပိုင်းများစွာသည် ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာမည်” ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။ အခန်းငယ် ၄၁ မှ ၄၅ အထိသည် ဤအခန်းငယ်များ၏ ပရောဖက်သမိုင်းကို ထပ်မံဖော်ပြထားသည်။ ထိုအခန်းငယ်များသည် ပုဂံရောမသည် ပထဝီဝင်ဒေသ သုံးခုကို ပထမဦးစွာ အောင်နိုင်ခြင်းအားဖြင့် ကမ္ဘာကို အုပ်စိုးခွင့်ရရှိခဲ့သောအချိန်၌ ပြည့်စုံခဲ့သည်။

“အီဂျစ်သည် မြောက်ဘက်၏မင်းကြီး အန္တီယိုကပ်စ်၏ရှေ့၌ မတည်နိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ သူ့ကိုဆန့်ကျင်၍ ရောက်လာသော ရောမလူတို့၏ရှေ့၌ အန္တီယိုကပ်စ်လည်း မတည်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်တွင် တိုးတက်ထွန်းကားလာသော ဤအာဏာစွမ်းအားကို ဆန့်ကျင်တားဆီးနိုင်သော နိုင်ငံတော်တစ်ခုမျှ မရှိတော့ပေ။ BC 65 ခုနှစ်တွင် ပွန်ပေသည် အန္တီယိုကပ်စ် အာရှီယာတိကပ်စ်အား သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုများမှ ဖယ်ရှား၍ ဆီးရီးယားကို ရောမပြည်နယ်တစ်ခုအဖြစ် လျှော့ချသတ်မှတ်သောအခါ၊ ဆီးရီးယားသည် အနိုင်ယူခံရပြီး ရောမအင်ပါယာထဲသို့ ထည့်သွင်းခံရလေသည်။”

“ထိုတန်ခိုးတည်းဟူသော အရာသည် သန့်ရှင်းသောပြည်၌လည်း ရပ်တည်၍၊ ထိုပြည်ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးရမည်ဖြစ်၏။ ရောမသည် ဘီစီ ၁၆၂ ခုနှစ်တွင် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးဖြစ်သော ယုဒလူမျိုးတို့နှင့် ဆက်နွယ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုနေ့ရက်မှစ၍ ပရောဖက်ပြက္ခဒိန်၌ ထင်ရှားသောနေရာတစ်ခုကို သိမ်းပိုက်လျက်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် ယုဒပြည်အပေါ် အုပ်ချုပ်ပိုင်ခွင့်ကို အမှန်တကယ် စစ်အောင်မြင်ခြင်းအားဖြင့် ရယူခဲ့သည်မှာ ဘီစီ ၆၃ ခုနှစ်မှသာ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနောက် ထိုသို့သောနည်းလမ်းဖြင့် ဖြစ်ပျက်လာ၏။”

ပွန်တပ်ပြည်၏ ဘုရင် မိသြိဒတိတ်ကို တိုက်ခိုက်သော စစ်ခရီးမှ ပွန်ပေ ပြန်လာသောအခါ၊ ယုဒပြည်၏ သရဖူကို ရယူရန် ပြိုင်ဆိုင်သူ နှစ်ဦးဖြစ်သော ဟိုင်ကာနုနှင့် အရစ္စတိုဘူလုတို့သည် အပြင်းအထန် အားပြိုင်နေကြသည်။ သူတို့၏အမှုသည် ပွန်ပေ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး၊ အရစ္စတိုဘူလု၏ တောင်းဆိုချက်များ၌ မတရားမှုရှိကြောင်းကို သူသည် မကြာမီ သိမြင်ခဲ့သော်လည်း၊ မိမိအလိုအလျောက် အလွန်ကြာမြင့်စွာ လိုလားခဲ့သော အာရေဗျပြည်သို့ သွားရောက်မည့် စစ်ခရီးပြီးမှသာ ဤအမှုကို ဆုံးဖြတ်လိုသည်ဟု ရည်ရွယ်လျက်၊ ထိုအခါ ပြန်လာပြီး မျှတသင့်လျော်သည်ဟု ထင်မြင်သကဲ့သို့ သူတို့၏ အရေးကိစ္စများကို စီရင်ဖြေရှင်းပေးမည်ဟု ကတိပြုခဲ့သည်။ ပွန်ပေ၏ အမှန်တကယ် သဘောထားကို အရစ္စတိုဘူလုက ထိုးဖောက်နားလည်သဖြင့်၊ ယုဒပြည်သို့ အလျင်အမြန် ပြန်သွားကာ မိမိလက်အောက်ခံများကို လက်နက်တပ်ဆင်စေပြီး၊ နောက်ဆုံး၌ အခြားသူတစ်ဦးအား ပေးအပ်စီရင်ခြင်းခံရမည်ကို ကြိုမြင်ထားသည့် ထိုသရဖူကို မည်သို့သော အန္တရာယ်မဆို ရင်ဆိုင်၍ပင် ထိန်းသိမ်းမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လျက် ပြင်းထန်ခိုင်မာသော ကာကွယ်မှုအတွက် ပြင်ဆင်လေ၏။ ပွန်ပေသည် ထိုထွက်ပြေးသွားသူကို အနီးကပ် လိုက်လံခဲ့သည်။ သူသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ နီးကပ်လာသောအခါ၊ အရစ္စတိုဘူလုသည် မိမိပြုမူခဲ့သည့် လမ်းစဉ်အပေါ် နောင်တရစပြုလျက်၊ အပြင်သို့ ထွက်လာ၍ သူ့ကို ကြိုဆိုတွေ့ဆုံကာ၊ အပြည့်အဝ လက်အောက်ခံနာခံမည်ဟုလည်းကောင်း၊ ငွေကြေးအမြောက်အမြား ပေးမည်ဟုလည်းကောင်း ကတိပေးခြင်းဖြင့် အမှုကိစ္စကို သဘောတူညီမှုဖြင့် ပြေငြိမ်းစေရန် ကြိုးပမ်းလေသည်။ ပွန်ပေသည် ထိုကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံ၍၊ စစ်သားတပ်ဖွဲ့တစ်စုကို ဦးဆောင်စေလျက် ဂါဘိနိအုကို ထိုငွေကို သွားရောက်လက်ခံစေရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထို လက်ထောက်ဗိုလ်ချုပ်သည် ယေရုရှလင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ၊ မြို့တံခါးများကို မိမိအပေါ် ပိတ်ထားကြောင်း တွေ့ရပြီး၊ မြို့ရိုးအပေါ်မှလည်း မြို့သည် ထိုသဘောတူညီချက်အတိုင်း မရပ်တည်တော့ကြောင်း သူ့အား ပြောကြားခဲ့ကြသည်။

“ဤသို့ လှည့်ဖြားခံရခြင်းကို အပြစ်မခံဘဲ မထားလိုသော ပုံပေသည် မိမိနှင့်အတူ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သော အရိစတိုဗုလုကို သံကြိုးချည်နှောင်စေပြီးလျှင်၊ မိမိ၏ စစ်တပ်တစ်ရပ်လုံးနှင့်တကွ ချက်ချင်း ယေရုရှလင်မြို့သို့ စစ်ချီတက်သွားလေ၏။ အရိစတိုဗုလု၏ ပါတီဝင်များက မြို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် အလိုရှိကြသော်လည်း၊ ဟိုင်ကာနု၏ ပါတီဝင်များက တံခါးများကို ဖွင့်ပေးရန် အလိုရှိကြ၏။ နောက်ပါတီသည် အများစုဖြစ်၍ အသာစီးရကာ ပုံပေကို မြို့အတွင်းသို့ အတားအဆီးမရှိ ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးလိုက်ကြ၏။ ထိုနောက် အရိစတိုဗုလု၏ ထောက်ခံသူများသည် ဗိမာန်တော်တောင်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြပြီး၊ ပုံပေက ထိုအရပ်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ပြတ်သားသကဲ့သို့၊ သူတို့လည်း ထိုအရပ်ကို ကာကွယ်ရန် အပြည့်အဝ ဆုံးဖြတ်ထားကြ၏။ သုံးလပြည့်သောအခါ တိုက်ခိုက်၍ ဝင်ရောက်နိုင်လောက်အောင် မြို့ရိုး၌ ပေါက်ကွဲရာတစ်ခု ဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအရပ်သည် ဓားလက်နက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ခြင်းခံရလေ၏။ ထို့နောက် ဆက်လက်ဖြစ်ပွားသော ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်မှုအတွင်း လူ တစ်သောင်းနှစ်ထောင် သေဆုံးခဲ့ကြ၏။ သမိုင်းရေးဆရာက ဆိုသကဲ့သို့၊ ထိုအချိန်၌ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်၌ ပါဝင်ဆောင်ရွက်နေကြသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များသည်၊ ငြိမ်သက်သောလက်နှင့် တည်ကြည်သော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မိမိတို့၏ နေ့စဉ်ပြုနေကျ အမှုကို ဆက်လက်ဆောင်ရွက်နေကြသည်ကို မြင်ရခြင်းသည် စိတ်ထိခိုက်ဖွယ် မြင်ကွင်းတစ်ရပ် ဖြစ်လေ၏။ သူတို့ပတ်လည်အနှံ့၌ ပြင်းထန်ရိုင်းစိုင်းသော အုတ်အော်သောင်းနင်းမှု ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပွားနေသော်လည်း ထိုအရာကို မသိမသာနေကြသကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့၏ မိတ်ဆွေများသည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းခံရကြသော်လည်းကောင်း၊ မိမိတို့၏ ကိုယ်သွေးပင် ယဇ်ပူဇော်သည့် သွေးနှင့် ရောနှောသွားရသည့် အကြိမ်များစွာ ရှိသော်လည်းကောင်း၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ အမှုကို မပျက်မကွက် ဆက်လက်ဆောင်ရွက်နေကြလေ၏။”

“စစ်ပွဲကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက်၊ ပုံပေသည် ယေရုရှလင်မြို့ရိုးများကို ဖျက်ဆီး၍၊ မြို့များစွာကို ယုဒပြည်၏ အုပ်ချုပ်ခွင့်အောက်မှ ဆီးရီးယား၏ အုပ်ချုပ်ခွင့်အောက်သို့ လွှဲပြောင်းကာ၊ ယုဒလူတို့အပေါ် အခွန်တင်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ‘ဘုန်းအသရေရှိသောပြည်’ ကို သံမဏိလက်ဆုပ်အတွင်း ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် အဆုံးစွန်ထိ ပြုန်းတီးသွားစေမည့် ထိုအာဏာ၏ လက်ထဲသို့ ယေရုရှလင်မြို့သည် အနိုင်ယူခြင်းအားဖြင့် ပထမဦးဆုံးအကြိမ် ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

“‘အခန်းငယ် ၁၇။ ထို့ပြင် သူသည် မိမိနိုင်ငံတော်တစ်ရပ်လုံး၏ အင်အားနှင့်အတူ ဝင်ရောက်လာရန် မျက်နှာထားမည်။ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့လည်း သူနှင့်အတူ ရှိကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ သူပြုလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် မိန်းမတို့၏သမီးကိုလည်း သူ့အား ပေးလိမ့်မည်၊ သူမကို ဖျက်ဆီးစေခြင်းငှာဖြစ်၏။ သို့သော် သူမသည် သူ့ဘက်၌ မရပ်တည်ဘဲ၊ သူ့အတွက်လည်း မဖြစ်လိမ့်မည်။’”

“Bishop Newton သည် ဤအခန်းငယ်အတွက် အခြားသော ဖတ်ချက်တစ်ရပ်ကို တင်ပြထားပြီး၊ ၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ်ကို ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြပုံရသည်။ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်— ‘သူသည်လည်း နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံလုံးအတွင်းသို့ အင်အားသုံး၍ ဝင်ရောက်ရန် မျက်နှာချမည်။’ အခန်းငယ် 16 သည် ရောမတို့က ဆီးရီးယားနှင့် ယုဒပြည်ကို အောင်နိုင်ခြင်းအထိ ကျွန်ုပ်တို့ကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ ယင်းမတိုင်မီ ရောမသည် မာကေဒိုးနီးယားနှင့် သရေ့စ်ကိုလည်း အောင်နိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အဲဂုတ္တုပြည်သာလျှင် အလက်ဇန္ဒား၏ ‘နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံလုံး’ အတွင်းမှ ရောမအာဏာ၏ လက်အောက်သို့ မရောက်သေးသော အရာအဖြစ် ကျန်ရှိနေသဖြင့်၊ ယင်းအာဏာသည် ယခု ထိုပြည်အတွင်းသို့ အင်အားသုံး၍ ဝင်ရောက်ရန် မျက်နှာချလျက်ရှိသည်။

ပတိုလမေ အော်လီတီးစ်သည် ခရစ်တော်မပေါ်မီ ၅၁ ခုနှစ်တွင် ကွယ်လွန်하였다။ သူသည် အီဂျစ်၏ သရဖူနှင့် နိုင်ငံကို မိမိ၏ သားအကြီးဆုံးနှင့် သမီးဖြစ်သော ပတိုလမေ နှင့် ကလီယိုပတ်ထရာတို့ထံ အပ်နှံခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် အချင်းချင်း လက်ထပ်၍ ပူးတွဲအုပ်စိုးရမည်ဟု သူ၏ အမွေဆိုင်ရာစာတမ်းတွင် သတ်မှတ်ထားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းတို့သည် အသက်ငယ်သေးသောကြောင့် ရောမလူမျိုးတို့၏ အုပ်ထိန်းမှုအောက်၌ ထားရှိခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ရောမပြည်သူတို့သည် ထိုတာဝန်ကို လက်ခံယူခဲ့ကြပြီး၊ အီဂျစ်၏ ငယ်ရွယ်သော အမွေဆက်ခံသူတို့၏ အုပ်ထိန်းသူအဖြစ် ပွန်ပေကို ခန့်အပ်ခဲ့ကြသည်။

ပომპေယနှင့် ဆီဇာတို့အကြား မကြာမီပင် အငြင်းပွားမှုတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက်၊ နာမည်ကျော် ဖာဆာလီယာစစ်ပွဲကို စစ်သူကြီးနှစ်ဦးအကြား တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ပომპေယသည် ရှုံးနိမ့်သဖြင့် အီဂျစ်သို့ ထွက်ပြေးသွားသည်။ ဆီဇာသည် ချက်ချင်းပင် ထိုနေရာသို့ သူ့နောက်လိုက်သွား၏။ သို့ရာတွင် ဆီဇာ မရောက်ရှိမီတွင်ပင်၊ ပုပ္တလမေသည် မိမိ၏ အုပ်ထိန်းသူအဖြစ် ခန့်အပ်ခံခဲ့ရသော ပုပ္တလမေ၏လက်ချက်ဖြင့် ပომპေယသည် ယုတ်မာစွာ သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဆီဇာသည် ပုပ္တလမေနှင့် ကလီယိုပတ်ထရာတို့၏ အုပ်ထိန်းသူအဖြစ် ပომპေယအား ပေးအပ်ထားခဲ့သော ခန့်အပ်မှုကို မိမိလက်သို့ ယူခဲ့သည်။ ထိုအခါ အီဂျစ်ပြည်သည် အတွင်းရေး မတည်ငြိမ်မှုများကြောင့် အလွန် ရှုပ်ထွေးလျက်ရှိသည်ကို သူတွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပုပ္တလမေနှင့် ကလီယိုပတ်ထရာတို့သည် အချင်းချင်း ရန်ဘက်ဖြစ်လာကြပြီး၊ ကလီယိုပတ်ထရာသည် အုပ်ချုပ်ရေးတွင် မိမိရသင့်သော အခွင့်ဝေစုမှ ဖယ်ရှားခံထားရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြစ်နေသော်လည်း၊ သူသည် မိမိ၏ အင်အားသေးငယ်သော စစ်တပ်ဖြင့်—မြင်းတပ် ၈၀၀ နှင့် ခြေတပ် ၃၂၀၀—အလက်ဇန္ဒြီးယား၌ ဆင်းသက်၍၊ ထိုအငြင်းပွားမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးကာ ယင်းကို ဖြေရှင်းရန် တာဝန်ယူဆောင်ရွက်ရန် အလျှင်း မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။ အရေးအခင်းများသည် နေ့စဉ် ပိုမိုဆိုးရွားလာသဖြင့်၊ ဆီဇာသည် မိမိ၏ အင်အားသေးငယ်သော တပ်ဖွဲ့မှာ မိမိ၏ ရပ်တည်မှုကို ထိန်းသိမ်းရန် မလုံလောက်ကြောင်း တွေ့ရှိလာခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ထိုရာသီ၌ မြောက်လေ တိုက်ခတ်နေသောကြောင့် အီဂျစ်မှ ထွက်ခွာနိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့်၊ သူသည် အာရှသို့ စေလွှတ်၍ ထိုဒေသ၌ မိမိလက်အောက်ရှိ စစ်တပ်အလုံးစုံကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး မိမိအား အကူအညီပေးရန် လာရောက်စေမည်ဟု အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

အလွန်မာနထောင်လွှားသောပုံစံဖြင့် သူသည် ပတိုလမေးနှင့် ကလီယိုပတ်ထရာတို့အား မိမိတို့၏စစ်တပ်များကို ဖျက်သိမ်း၍၊ အချင်းချင်းကြားရှိ အငြင်းပွားမှုများကို ဖြေရှင်းစီရင်ပေးရန် မိမိရှေ့သို့ လာရောက်တင်ပြကြရန်နှင့်၊ မိမိ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို လိုက်နာကြရန် အမိန့်ချမှတ်ခဲ့သည်။ အီဂျစ်သည် လွတ်လပ်သည့် နိုင်ငံတော်တစ်ရပ်ဖြစ်သဖြင့်၊ ဤမာနထောင်လွှားသော အမိန့်ချမှတ်ချက်ကို ၎င်း၏ တော်ဝင်ဂုဏ်သိက္ခာကို စော်ကားခြင်းတစ်ရပ်အဖြစ် မှတ်ယူကြလေသည်။ ထိုကြောင့် အလွန်ဒေါသထွက်နေကြသော အီဂျစ်လူမျိုးတို့သည် လက်နက်ကိုင်၍ တိုက်ခိုက်ရန် ထကြွလာကြသည်။ ဆီဇာက မိမိသည် ၎င်းတို့၏ဖခင် အော်လီတစ်၏ အလိုတော်အရ ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ ထိုအော်လီတစ်သည် မိမိ၏ သားသမီးများကို ရောမ၏ အထက်လွှတ်တော်နှင့် ပြည်သူလူထုတို့၏ အုပ်ထိန်းမှုအောက်တွင် ထားခဲ့ပြီး၊ ထိုအာဏာတော် အလုံးစုံသည် ယခုအခါ ကောင်စယ်အဖြစ် မိမိ၏ပုဂ္ဂိုလ်ထံ၌ အပ်နှင်းထားပြီဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် အုပ်ထိန်းသူအနေဖြင့် ၎င်းတို့အကြား တရားမျှတစွာ စီရင်ဆုံးဖြတ်ပေးရန် အခွင့်အာဏာ မိမိ၌ရှိကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုအမှုကို သူ့ရှေ့သို့ တင်သွင်းခဲ့ကြပြီး၊ သက်ဆိုင်ရာ အဖွဲ့အသီးသီး၏ အမှုကို လျှောက်ထားရန် ကိုယ်စားလှယ်များကို ခန့်အပ်ခဲ့ကြသည်။ ကလီအိုပတ်ရာသည် ရောမ၏ အောင်ပွဲခံကြီး၏ အားနည်းချက်ကို သိရှိလျက်၊ မိမိအသုံးချနိုင်သည့် မည်သည့် လျှောက်ထားသူမဆိုထက် မိမိ၏ မျက်နှာမူလှပမှုက မိမိဘက်သို့ အဆုံးအဖြတ်ကို ရရှိစေရန် ပို၍ ထိရောက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သူ့ရှေ့သို့ မည်သူမျှ မသိဘဲ ရောက်ရှိနိုင်ရန်၊ သူမသည် အောက်ပါ ဉာဏ်ပညာစီမံမှုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ မိမိကိုယ်ကို အဝတ်အထည်များ၏ ထုပ်အတွင်း အလျားလိုက် အပြည့်အဝ လှဲအိပ်စေပြီးနောက်၊ သူမ၏ စစ္စီလီကျွန် အပေါလိုဒိုရပ်သည် ထိုထုပ်ကို အဝတ်တစ်စ ဖြင့် ပတ်ကာ၊ ကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်၍၊ ဟာက്യൂလီဇ်နှင့်တူသော အင်အားကြီး ပခုံးများပေါ်သို့ တင်ကာ ဆီဇာ၏ နေခန်းများသို့ သွားလေ၏။ ရောမ ဗိုလ်ချုပ်ကြီးအတွက် လက်ဆောင်တစ်ခု ယူဆောင်လာကြောင်း ဆိုသဖြင့်၊ သူ့အား မြို့ခံတပ်တံခါးမှတဆင့် ဝင်ခွင့်ပေးခဲ့ကြ၏။ ထို့နောက် သူသည် ဆီဇာ၏ ရှေ့တော်သို့ ဝင်ရောက်ကာ၊ ထိုဝန်ထုပ်ကို သူ၏ ခြေရင်း၌ ချထားလေ၏။ ဆီဇာက အသက်ရှိနေသော ထိုထုပ်ကို ဖြည်လွှတ်လိုက်သောအခါ၊ ကြည့်လော့၊ လှပသော ကလီအိုပတ်ရာသည် သူ့ရှေ့၌ ရပ်နေခဲ့သည်။ သူသည် ထိုဉာဏ်စီမံမှုကြောင့် မနှစ်သက်ခြင်း မရှိသည့်အပြင်၊ 2 Peter 2:14 တွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့သော စရိုက်လက္ခဏာရှိသူဖြစ်သဖြင့်၊ ရော်လင် ပြောသကဲ့သို့ အလွန်လှပသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ပထမဆုံး မြင်တွေ့ရခြင်းကပင် သူမလိုချင်ခဲ့သမျှ အကျိုးသက်ရောက်မှု အားလုံးကို သူ့အပေါ်၌ ဖြစ်စေခဲ့လေသည်။

“နောက်ဆုံးတွင် ဆီဇာသည် အလိုတော်စာ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့်အညီ မောင်နှမနှစ်ဦးတို့က ရာဇပလ္လင်ကို ပူးတွဲဆက်ခံအုပ်စိုးရမည်ဟု အမိန့်ချမှတ်ခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော်၏ အဓိကဝန်ကြီးဖြစ်သော ပိုသီနုသည် ကလီယိုပက်ထရာကို ရာဇပလ္လင်မှ နှင်ထုတ်ရာ၌ အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့သဖြင့်၊ သူမကို ပြန်လည်ထူထောင်ပေးခြင်း၏ အကျိုးဆက်ကို စိုးရိမ်ကြောက်ရွံ့လေ၏။ ထို့ကြောင့် ဆီဇာသည် နောက်ဆုံးတွင် ကလီယိုပက်ထရာအား တစ်ဦးတည်း အာဏာအပ်နှင်းရန် ရည်ရွယ်နေသည်ဟု ပြည်သူလူထုအတွင်း သွယ်ဝိုက်ဖြန့်ချိကာ၊ ဆီဇာအပေါ် မနာလိုမှုနှင့် ရန်လိုမုန်းတီးမှုတို့ကို လှုံ့ဆော်စတင်လေ၏။ မကြာမီပင် ပုန်ကန်ထကြွမှု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ အချီလက်သည် လူ ၂၀,၀၀၀ ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဆီဇာကို အလက်ဇန်ဒရီးယားမြို့မှ နှင်ထုတ်ရန် ချီတက်လာ၏။ ဆီဇာသည် မိမိ၏ တပ်အင်အားနည်းပါးသော အစုကို မြို့၏ လမ်းများနှင့် လမ်းကြားများတွင် ကျွမ်းကျင်စွာ တပ်ချထားသဖြင့်၊ ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးပယ်ချရန် အခက်အခဲမရှိခဲ့ပေ။ အီဂျစ်သားတို့သည် သူ၏ ရေတပ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ကြသည်။ သူကလည်း သူတို့၏ ရေတပ်ကို မီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်းအားဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ မီးလောင်နေသော သင်္ဘောအချို့သည် ဆိပ်ကမ်းကမ်းနားအနီးသို့ မောင်းနှင်လွင့်ပါးလာသဖြင့်၊ မြို့တော်ရှိ အဆောက်အဦအချို့ မီးလောင်ကျွမ်းခဲ့ကြပြီး၊ စာအုပ်အတွဲရေ ၄၀၀,၀၀၀ နီးပါး ပါဝင်သိုလှောင်ထားသော အလက်ဇန်ဒရီးယား၏ ကျော်ကြားသော စာကြည့်တိုက်ကြီးလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။

စစ်ပွဲသည် ပို၍ ခြိမ်းခြောက်ဖွယ်ကောင်းလာသဖြင့်၊ ဆီဇာသည် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံအပေါင်းတို့သို့ အကူအညီတောင်းရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။ အာရှာ မိုင်နာမှ ရေတပ်အင်အားကြီးတစ်စုသည် သူ့အား ကူညီရန် ရောက်လာခဲ့သည်။ မိသရိဒါတီးသည် ဆီးရီးယားနှင့် စီလီရှာ၌ စုဆောင်းထားသော စစ်တပ်တစ်ရပ်နှင့်အတူ အီဂျစ်သို့ ချီတက်သွား하였다။ အီဒုမီးယားလူ အန်တီပေးတာသည် ယုဒလူ ၃,၀၀၀ နှင့်အတူ သူနှင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ အီဂျစ်ပြည်သို့ ဝင်ရောက်ရာ လမ်းကြောင်းကျဉ်းများကို ထိန်းချုပ်ထားသော ယုဒလူတို့သည် စစ်တပ်ကို တားဆီးနှောင့်ယှက်ခြင်းမရှိဘဲ ဆက်လက်ဖြတ်သန်းခွင့်ပေးခဲ့ကြသည်။ သူတို့ဘက်မှ ဤသို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မရှိခဲ့လျှင်၊ အစီအစဉ်တစ်ရပ်လုံးသည် မုချ ပျက်ကွက်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။ ဤစစ်တပ်ရောက်ရှိလာခြင်းက အပြိုင်အဆိုင်၏ အဆုံးအဖြတ်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးခဲ့သည်။ နိုင်လ်မြစ်အနီးတွင် အဆုံးအဖြတ်ပေးသော တိုက်ပွဲတစ်ရပ် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ ထိုတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်မှာ ဆီဇာ၏ အပြည့်အဝအောင်ပွဲဖြစ်ခဲ့သည်။ ပတိုလမေသည် လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းစဉ် မြစ်အတွင်း၌ နစ်မြုပ်သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အလက်ဇန်ဒြီးယားနှင့် အီဂျစ်တစ်ပြည်လုံးသည် အနိုင်ရသူထံ လက်အောက်ခံဝင်ခဲ့ကြသည်။ ယခုတွင် ရောမသည် အလက်ဇန်ဒါ၏ မူလနိုင်ငံတော်တစ်ရပ်လုံးထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ၎င်းကို လုံးလုံးလျားလျား စုပ်ယူသိမ်းပိုက်ခဲ့လေပြီ။

“စာသားထဲရှိ ‘ဖြောင့်မတ်သောသူများ’ ဟူသည်မှာ သံသယမရှိ ယုဒလူမျိုးတို့ကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုသူတို့သည် ယခင်က ဖော်ပြထားပြီးသော အကူအညီကို သူ့အား ပေးခဲ့ကြသည်။ ဤအရာမရှိခဲ့လျှင်၊ သူသည် မလွဲမသွေ ကျရှုံးရမည်ဖြစ်၏။ ဤအရာနှင့်အတူ သူသည် BC 47 ခုနှစ်တွင် အီဂျစ်နိုင်ငံကို မိမိ၏ အာဏာအောက်သို့ အပြည့်အဝ နှိမ့်ချအုပ်စိုးနိုင်ခဲ့သည်။”

“‘မိန်းမတို့၏သမီး၊ သူ့ကို ဖျက်ဆီးလျက်ရှိသောသူ။’ ကဲသာသည် ကလီယိုပက်ထရာအပေါ်၌ ခံစားခဲ့သော တပ်မက်ခြင်းသည်—သူမအားဖြင့် သားတစ်ဦးကို ရရှိခဲ့သော—အဲဂုတ္တုပြည်စစ်ကဲ့သို့ အလွန်အန္တရာယ်ကြီးသော စစ်ဆင်ရေးကို သူလက်ခံဆောင်ရွက်ခဲ့ရခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်ဟု သမိုင်းရေးသူက သတ်မှတ်ထားသည်။ ထိုအရာကြောင့် သူ၏ရေးရာများက လိုအပ်သည့်ကာလထက် အဲဂုတ္တုပြည်၌ ပိုမိုကြာရှည်စွာ နေထိုင်ခဲ့ရပြီး၊ သူသည် ပျက်စီးယိုယွင်းသော မိဖုရားနှင့်အတူ ညတစ်လျှောက်လုံး ပွဲခံသောက်စားခြင်းနှင့် ပျော်ပါးလွန်ကျူးခြင်းတို့၌ အချိန်ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။ ‘သို့သော်၊’ ဟု ပရောဖက်က ဆို၏၊ ‘သူမသည် သူ၏ဘက်၌ မတည်မနေရ၊ သူ့အတွက်လည်း မဖြစ်လိမ့်မည်။’ နောက်ပိုင်းတွင် ကလီယိုပက်ထရာသည် ဩဂုတ္တု ကဲသာ၏ ရန်သူဖြစ်သော အန်တိုနီနှင့် ပူးပေါင်းသွား၍ ရောမမြို့ကို ဆန့်ကျင်ရန် မိမိ၏ အင်အားအလုံးစုံကို အသုံးချခဲ့သည်။

“‘အခန်းငယ် ၁၈။ ထို့နောက် သူသည် မိမိမျက်နှာကို ကျွန်းများဘက်သို့ လှည့်၍ များစွာသောအရာတို့ကို သိမ်းယူလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် မင်းသားတစ်ပါးသည် မိမိအတွက် သူကမ်းလှမ်းခဲ့သော ကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ရပ်တန့်စေ၍၊ မိမိ၏ကဲ့ရဲ့ခြင်းမရှိဘဲ ထိုကဲ့ရဲ့ခြင်းကို သူ့အပေါ်သို့ ပြန်လှန်စေလိမ့်မည်။’”

ကိမ်မေရီယန် ဘော့စဖိုရပ်၏ ဘုရင်ဖြစ်သော ဖာနာစီးစ်နှင့် ဖြစ်ပွားသော စစ်သည် နောက်ဆုံး၌ သူ့ကို အီဂျစ်မှ ခွာစေခဲ့သည်။ “ရန်သူရှိရာသို့ သူ ရောက်လာသောအခါ” ဟု Prideaux က ဆိုသည်မှာ၊ “သူသည် မိမိအတွက်ဖြစ်စေ၊ သူတို့အတွက်ဖြစ်စေ အနားယူခွင့် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မပေးဘဲ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လေ၏; ထို့နောက် သူတို့အပေါ် အပြည့်အဝ အောင်ပွဲကို ရရှိလေ၏။ ထိုအကြောင်းကို သူသည် မိမိ၏ မိတ်ဆွေတစ်ဦးထံ ဤစကားသုံးလုံးဖြင့် ရေးပို့ခဲ့လေသည်: Veni, vidi, vici; ငါ လာခဲ့၏၊ ငါ မြင်ခဲ့၏၊ ငါ အောင်နိုင်ခဲ့၏။” ဤအခန်းငယ်၏ နောက်ပိုင်းအပိုင်းမှာ အချို့ မရှင်းမလင်းဖြစ်နေပြီး၊ ၎င်း၏ သက်ဆိုင်ရာ အသုံးချမှုနှင့်စပ်လျဉ်း၍ အမြင်ကွဲပြားမှုလည်း ရှိသည်။ အချို့က ၎င်းကို စီဇာ၏ အသက်တာအတွင်း ပို၍ နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ အသုံးချကြပြီး၊ ပွန်ပေယ်နှင့် သူ၏ ပဋိပက္ခတွင် ယင်း၏ ပြည့်စုံခြင်းကို တွေ့ရသည်ဟု ယူဆကြသည်။ သို့သော် ပရောဖက်ပြုချက်၌ ရှေ့မီနှင့် နောက်ဆက်တွဲ အဖြစ်အပျက်များကို ရှင်းလင်းစွာ သတ်မှတ်ဖော်ပြထားခြင်းက၊ ဤခန့်မှန်းချက်၏ ဤအပိုင်းသည် ဖာနာစီးစ်အပေါ် အောင်ပွဲခံခဲ့ခြင်းနှင့် ရောမမြို့၌ စီဇာ သေဆုံးခြင်းအကြား—နောက်အခန်းငယ်တွင် ဖော်ပြသကဲ့သို့—ပြည့်စုံလာသည်ဟူ၍ ကျွန်ုပ်တို့အား ရှာဖွေရန် အတင်းအကျပ် ဖြစ်စေသည်။ ဤကာလအပိုင်းအခြား၏ ပိုမိုပြည့်စုံသော သမိုင်းမှတ်တမ်းတစ်ရပ်သည် ဤကျမ်းပိုဒ်၏ အသုံးချမှုကို အခက်အခဲကင်းစွာ ပြတ်သားစေမည့် အဖြစ်အပျက်များကို ထုတ်ဖော်ပြသလာနိုင်ပေမည်။

“‘အခန်းငယ် ၁၉။ ထိုနောက် သူသည် မိမိနိုင်ငံ၏ ခိုင်ခံ့သောအရပ်သို့ မျက်နှာလှည့်မည်။ သို့ရာတွင် သူသည် ထိမိ၍ လဲကျမည်၊ နောက်တဖန် မတွေ့ရတော့ဘဲ ဖြစ်မည်။’”

“ဤအောင်ပွဲခံခြင်းပြီးနောက်၊ ဆီဇာသည် ပွန်ပေ၏အဖွဲ့မှ နောက်ဆုံးကျန်ရစ်သော အပိုင်းအစများဖြစ်သည့် အာဖရိက၌ ကာတိုးနှင့် စကီပီယိုကိုလည်းကောင်း၊ စပိန်၌ လာဘီနီယုနှင့် ဗာရုကိုလည်းကောင်း အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ရောမမြို့သို့၊ ‘မိမိပြည်၏ရဲတိုက်’ သို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ၊ သူသည် ထာဝရအာဏာရှင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရပြီး၊ ထို့ပြင် အခြားသော အာဏာများနှင့် ဂုဏ်အဆင့်များကိုလည်း သူ့အား ပေးအပ်ခဲ့ကြရာ၊ အမှန်တကယ်အားဖြင့် သူသည် အင်ပါယာတစ်ခုလုံး၏ အကြွင်းမဲ့ အချုပ်အခြာအာဏာရှင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ပရောဖက်က သူသည် ထိမိ၍ လဲကျမည်ဟု ဆိုခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုစကားအသုံးအနှုန်းသည်၊ သူ၏လဲကျပျက်စီးခြင်းသည် မိမိသွားလာရာတွင် မတော်တဆ ခလုတ်တိုက်မိသော လူတစ်ဦးကဲ့သို့ ရုတ်တရက်နှင့် မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်လာမည်ကို ညွှန်ပြသည်။ ထို့အတူ၊ တိုက်ပွဲငါးရာကို တိုက်ခိုက်၍ အနိုင်ရခဲ့သူ၊ မြို့တစ်ထောင်ကို သိမ်းယူခဲ့သူ၊ လူတစ်သန်းတစ်သိန်းကိုးသောင်းနှစ်ထောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သူ ဤလူသည်၊ စစ်ပွဲ၏ ဆူညံသံအလယ်၌ မဟုတ်ဘဲ၊ ပဋိပက္ခ၏ အချိန်၌ မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိသွားရာလမ်းသည် ပြေပြစ်ချောမွေ့၍ ပန်းများဖြင့် ခင်းကျင်းထားသည်ဟု ထင်မှတ်သောအခါ၊ အန္တရာယ်သည် အလွန်ဝေးကွာနေသည်ဟု ယူဆကြသောအခါ၌ လဲကျသွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ၊ သူသည် ဘုရင်ဘွဲ့ကို အဖွဲ့အစည်း၏ လက်မှ လက်ခံယူရန် ဆီးနိတ်ခန်းမ၌ မိမိ၏ ရွှေပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေစဉ်၊ သစ္စာဖောက်ခြင်း၏ ဓားမြှောင်သည် ရုတ်တရက် သူ၏ နှလုံးသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကာရှပ်၊ ဘရူးတပ်နှင့် အခြား ပူးပေါင်းကြံစည်သူများသည် သူ့အပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာကြပြီး၊ သူသည် ဒဏ်ရာ နှစ်ဆယ့်သုံးချက်ဖြင့် ထိုးဖောက်ခံလျက် လဲကျသွားခဲ့သည်။ ထိုသို့အားဖြင့် သူသည် ရုတ်တရက် ထိမိ၍ လဲကျခဲ့ပြီး၊ နောက်တဖန် မတွေ့ရတော့ဘဲ၊ ခရစ်မတိုင်မီ ၄၄ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့သည်။” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 258–264.

အယုဒ်မဟုတ်သော ရောမ (မြောက်ဘက်၏ရှင်ဘုရင်) သည် ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ တင်မြှောက်ခံရခြင်းနှင့်ဆိုင်သော သမိုင်းအကောင်အထည်ဖော်ခြင်းသည် မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ ဖြစ်ပေါ်မည့် သုံးဖက်ဆိုင်ရာ ပေါင်းစည်းမှုအတွင်း ခေတ်သစ်ရောမ၏ ရာဇပလ္လင်တင်ခြင်းသမိုင်းကို ကြိုတင်ပုံဖော်ထားသော သမိုင်းဖြစ်သည်။ ထိုသမိုင်းကိုလည်း ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို 538 ခုနှစ်တွင် ပထမဆုံး ရာဇပလ္လင်ပေါ်၌ တင်ထားသောအချိန်ကို ဖော်ပြသည့် အခန်းငယ် 30 မှ 36 အထိ၌ ပုံဆောင်ပြထားသည်။ အခန်းငယ် 16 မှ 19 အထိနှင့် အခန်းငယ် 31 မှ 36 အထိတို့သည် တိုင်ရု၏ ပြည့်တန်ဆာမ၏ နောက်ဆုံးမြင့်တက်မှုနှင့် လဲကျမှုကို နှစ်ခုစလုံး ကိုယ်စားပြုဖော်ပြသည်။ ထိုသမိုင်းကိုလည်း ပထမမြောက် မြောက်ဘက်၏ရှင်ဘုရင်သည် ပထဝီနယ်မြေ သုံးခုကို အောင်နိုင်ပြီးနောက် တည်ထောင်ခံရသောအချိန်ဖြစ်သည့် အခန်းငယ် 5 မှ 9 အထိ၌လည်း ဖော်ပြထားသည်။ ထို့နောက် သူသည် တောင်ဘက်၏ရှင်ဘုရင်နှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုခဲ့သော်လည်း ထိုစာချုပ်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့သည်။ ထို့အပေါ် တုံ့ပြန်သဖြင့် တောင်ဘက်၏ရှင်ဘုရင်သည် သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ပေးခဲ့ပြီး မြောက်ဘက်၏ရှင်ဘုရင်သည် အဲဂုတ္တုပြည်၏ အချုပ်အနှောင်အတွင်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

အခန်းငယ် ၅ မှ ၉ အထိ၊ အခန်းငယ် ၁၆ မှ ၁၉ အထိ၊ နှင့် အခန်းငယ် ၃၀ မှ ၃၆ အထိတို့သည် အခန်းငယ် ၄၀ မှ ၄၅ အတွင်း ပြည့်စုံလာသည့် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ မျဉ်းကြောင်း သုံးကြောင်းကို ပေးထားသည်။ Sister White သည် “ဤပရောဖက်ပြုချက်၌ ပြည့်စုံပြီးဖြစ်သော သမိုင်းအများစုသည် ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာမည်” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သောအခါ၊ အမှန်တကယ်ဆိုလျှင် ထိုအရာသည် အခန်းတစ်ခန်းလုံးက အခန်းငယ် ၄၀ မှ ၄၅ ကို သရုပ်ဖော်ပြသနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၂၀ မှ ၂၂ အထိတို့သည် ခရစ်တော်၏ ဖွားမြင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကို ဖော်ညွှန်းထားသဖြင့်၊ ထိုအရာတို့သည် ကိုယ်တော်၏ ဖွားမြင်ခြင်းအားဖြင့် ၁၇၉၈ နှင့် ၁၉၈၉ တို့တွင်လည်းကောင်း၊ အဆုံးကာလကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ ထို့နောက် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ ကိုယ်တော်၏ သေဆုံးခြင်းသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နှင့် တနင်္ဂနွေဥပဒေကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။

အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်သုံးသည် မက္ကဘီပုန်ကန်မှု၏ သမိုင်းကာလအတွင်း ယုဒလူတို့နှင့် ရောမအကြား ပြုလုပ်ခဲ့သော မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ထိုသမိုင်းအတွင်းရှိ “မဟာမိတ်” ကို ခရစ်မတိုင်မီ ၁၆၁ ခုနှစ်နှင့် ခရစ်မတိုင်မီ ၁၅၈ ခုနှစ် ဟူသော ရက်စွဲများဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ မက္ကဘီသမိုင်းသည် ယုဒလူတို့က စတင်ပြုလုပ်ခဲ့သော ရောမနှင့် မက္ကဘီယုဒလူတို့အကြားရှိ “မဟာမိတ်” ဖြင့် အစပြုကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် “ကဲသာမင်းမှတပါး ကျွန်ုပ်တို့၌ ဘုရင်မရှိ” ဟု ယုဒလူတို့ ကြေညာသည့်အထိ အဆုံးသတ်သွားသော အတွင်းပိုင်းလိုင်းတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်သုံးသည် အမှန်ပင် အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်တစ်နှင့် နှစ်ဆယ့်နှစ်တို့၏ နောက်တွင် လာပြီး၊ အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်တစ်သည် ခရစ်တော်၏ ဖွားမြင်ခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြကာ၊ ၎င်းသည် အနာဂတ္တိဆိုင်ရာ နောက်ဆုံးကာလဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်နှစ်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြပြီး၊ ၎င်းသည် တနင်္ဂနွေဥပဒေကို ကိုယ်စားပြုသည်။

လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ ယုဒလူမျိုးတို့သည် ကဲသာဘုရင် (ရောမ) ကို မိမိတို့၏ ရှင်ဘုရင်အဖြစ် သတ်မှတ်ကြေညာခဲ့ကြပြီး၊ အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်သုံးရှိ “မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်း” သည် ယုဒလူမျိုးတို့က ရောမကို အမှုတော်ထမ်းရွက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော အစပြုခြင်းကို ရည်ညွှန်းသည်။ ထိုအရာသည် ယုဒလူမျိုးတို့က ရောမအပေါ် မိမိတို့၏ သစ္စာခံမှုကို ကြေညာခဲ့သည့် အဆုံးသတ်မှတ်ချက်တိုင်၌ပင် စတင်ခဲ့သည်။ လက်ဝါးကပ်တိုင်၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ ယုဒလူမျိုးတို့၏ အဆုံးသတ်နောက်တွင် ယုဒလူမျိုးတို့၏ ရောမနှင့် ဆက်နွှယ်ပေါင်းသင်းမှု၏ အစပြုခြင်းသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အခန်းငယ် ၂၄ မှ ၃၀ အထိသည် ခရစ်တော်မတိုင်မီ ၃၁ ခုနှစ်၊ Actium တိုက်ပွဲမှ စ၍ အေဒီ ၃၃၀ ခုနှစ်တွင် မြို့တော်ကို Rome မှ Constantinople သို့ ရွှေ့ပြောင်းသည့်အထိ အယူမှားသော Rome သည် အမြင့်ဆုံး အာဏာဖြင့် အုပ်စိုးခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာခြောက်ဆယ်ကို ဖော်ပြသည်။ ထိုနှစ်ပေါင်း သုံးရာခြောက်ဆယ်က ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ Rome သည် အမြင့်ဆုံး အာဏာဖြင့် အုပ်စိုးခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ကို ပုံဆောင်ထားပြီး၊ နှစ်ကာလနှစ်ခုစလုံးသည် အခန်းငယ် ၄၁ တွင် ဖော်ပြထားသော ကာလ၊ မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ ဖြစ်ပေါ်မည့် သုံးဖက်ပေါင်းစည်းမှုမှ စ၍ စမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းချိန်အထိကို အတူတကွ ကိုယ်စားပြုကြသည်။

အခန်း ၁၁ အတွင်းရှိ သမိုင်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုရေးကြောင်းလိုင်းများ အားလုံးသည် ဒံယေလ ၁၁ ၏ နောက်ဆုံး အခန်းငယ် ခြောက်ခုနှင့် ကိုက်ညီညှိနှိုင်းလျက်ရှိသော်လည်း၊ အဆုံးကာလဖြစ်သော 1989 မှ စ၍ အခန်းငယ် ၄၀ တွင် ကိုယ်စားပြုထားပြီး အခန်းငယ် ၄၁ ရှိ တနင်္ဂနွေဥပဒေသို့ တိုင်အောင် ဆက်လက်သည့် ပရောဖက်ပြုသမိုင်းပင်လျှင် “နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များနှင့် သက်ဆိုင်သော ဒံယေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက် အပိုင်း” ဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် ၄၀ တွင် ဗလာကျန်ရစ်ထားသော သမိုင်းသည် စမ်းသပ်ကာလ ပိတ်သိမ်းမည့်အချိန်မတိုင်မီ၊ အချိန်နီးကပ်လာသောအခါ တံဆိပ်ဖွင့်ထုတ်ပြသော ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်ဖြစ်သည်။

ဤလေ့လာမှုကို နောက်လာမည့် ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်တင်ပြသွားမည်။

“ကျွန်ုပ်တို့၌ ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များနှင့် ယေရှုခရစ်၏ သက်သေခံချက်ရှိကြသည်။ ယင်းသည် ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ ဝိညာဉ်ဖြစ်သည်။ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်၌ တွေ့ရှိနိုင်သည်။ ဤနှုတ်ကပတ်တော်ကို ရှာဖွေဆန်းစစ်သူတို့သည် စိတ်ကို ကြည်လင်ရှင်းသန့်အောင် ထိန်းသိမ်းထားရမည်။ စားသောက်ခြင်း၌ ပျက်ယွင်းသော အာသီသကို အလျှင်း မလိုက်လျောသင့်ပါ။”

“သူတို့သည် ဤသို့ပြုလျှင်၊ ဦးနှောက်သည် မရှင်းမလင်းဖြစ်သွားမည်; ဤကမ္ဘာမြေ၏ သမိုင်းအဆုံးသတ်ကာလ၏ နောက်ဆုံးဖြစ်ရပ်များနှင့် သက်ဆိုင်သော အရာတို့၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တူးဖော်စူးစမ်းရသော ဝန်ပိဒ်ကို သူတို့သည် မခံနိုင်ကြလိမ့်မည်။”

“ဒံယေလနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့ကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်လာသောအခါ၊ ယုံကြည်သူတို့သည် ဘာသာရေးအတွေ့အကြုံ၌ လုံးဝကွဲပြားသော အတွေ့အကြုံတစ်ရပ်ကို ရရှိကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ဖွင့်လှစ်ထားသော ကောင်းကင်တံခါးများ၏ မြင်ကွင်းအချို့ကို ပေးအပ်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်၍၊ စိတ်နှလုံးနှင့် ဉာဏ်စိတ်တို့သည် စိတ်နှလုံးသန့်ရှင်းသူတို့၏ ဆုလာဘ်ဖြစ်မည့် မင်္ဂလာချမ်းသာကို ရရှိခံစားနိုင်ရန် လူတိုင်း ဖွံ့ဖြိုးတည်ဆောက်ရမည့် စရိုက်လက္ခဏာအားဖြင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သက်ရောက်ခံရကြလိမ့်မည်။

“ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ဖော်ပြထားသောအရာများကို နိမ့်ချသောစိတ်၊ နူးညံ့သောစိတ်ဖြင့် နားလည်ရန် ရှာဖွေကြသောသူအပေါင်းတို့ကို သခင်ဘုရားသည် ကောင်းကြီးပေးတော်မူလိမ့်မည်။ ဤကျမ်းစာအုပ်၌ အနန္တအသက်နှင့် သက်ဆိုင်ရာ အလွန်ကြီးမြတ်သောအရာများစွာနှင့် ဘုန်းတော်ပြည့်ဝသောအရာများ ပါဝင်လျက်ရှိသဖြင့်၊ ၎င်းကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ဖတ်ရှု၍ စူးစမ်းလေ့လာကြသောသူအပေါင်းတို့သည် ‘ဤပရောဖက်ပြုချက်၏ စကားတော်များကို ကြား၍ ၎င်းအတွင်း၌ ရေးထားသောအရာများကို စောင့်ထိန်းသောသူတို့’ အပေါ် ချီးမြှင့်ထားသော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ရရှိကြသည်။”

ဗျာဒိတ်ကျမ်းကို လေ့လာခြင်းမှ အရာတစ်ခုကို သေချာစွာ နားလည်ရမည်ဖြစ်သည်—ဘုရားသခင်နှင့် မိမိ၏လူတို့အကြားရှိ ဆက်နွှယ်မှုသည် အလွန်နီးကပ်၍ အတိအကျ သတ်မှတ်ထားသော ဆက်နွှယ်မှုဖြစ်သည်။

“ကောင်းကင်လောက၏ စကြဝဠာနှင့် ဤလောကအကြား အံ့ဖွယ်ဆက်နွှယ်မှုတစ်ရပ်ကို တွေ့မြင်ရသည်။ ဒံယေလအား ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော အရာများကို နောက်ပိုင်းတွင် ပတ်မော့ကျွန်းပေါ်ရှိ ယောဟန်အား ပေးအပ်ခဲ့သော ဗျာဒိတ်တော်ဖြင့် ဖြည့်စွက်ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။ ဤစာအုပ်နှစ်အုပ်ကို ဂရုတစိုက် လေ့လာသင့်သည်။ ဒံယေလက နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် မေးမြန်းခဲ့သည်မှာ၊ အချိန်၏အဆုံးသို့ ရောက်ရန် မည်မျှကြာမည်နည်း။”

“‘ငါသည် ကြားရသော်လည်း နားမလည်ခဲ့; ထို့နောက် ငါက၊ အရှင်ဘုရား၊ ဤအရာများ၏ အဆုံးသည် အဘယ်သို့ဖြစ်မည်နည်းဟု မေးလျှောက်၏။ ထိုအခါ ကိုယ်တော်က၊ ဒံယေလ၊ သင်၏လမ်းကို သင်သွားလော့; အကြောင်းမူကား ဤစကားတို့သည် အဆုံးကာလတိုင်အောင် ပိတ်ထား၍ တံဆိပ်ခတ်ထားခြင်းခံရ၏။ အများသောသူတို့သည် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စေခြင်းကိုခံရ၍ ဖြူစင်လာကြမည်၊ စမ်းသပ်ခြင်းကိုလည်း ခံကြရမည်; သို့သော် မတရားသောသူတို့သည် မတရားစွာပြုကြမည်; မတရားသောသူတို့တွင် တစ်ယောက်မျှ နားမလည်ကြ; သို့ရာတွင် ဉာဏ်ပညာရှိသောသူတို့သည် နားလည်ကြမည်။ နေ့စဉ်ပူဇော်သက္ကာကို ဖယ်ရှားသောအချိန်မှစ၍ လူပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာကို တင်ထားသောအချိန်အထိ ရက်ပေါင်း တစ်ထောင်နှစ်ရာကိုးဆယ် ရှိမည်။ စောင့်မျှော်၍ ရက်ပေါင်း တစ်ထောင်သုံးရာသုံးဆယ့်ငါး ရောက်သောသူသည် မင်္ဂလာရှိ၏။ သို့သော် သင်သည် အဆုံးတိုင်အောင် သင်၏လမ်းကို သင်သွားလော့; အကြောင်းမူကား သင်သည် အနားယူရမည်ဖြစ်၍ ရက်များ၏အဆုံး၌ သင်၏အမွေဝေစု၌ ရပ်တည်ရလိမ့်မည်။’”

“ထိုစာအုပ်၏ တံဆိပ်များကို ဖွင့်တော်မူ၍ ဤနောက်ဆုံးသောကာလတို့၌ ဖြစ်ပျက်ရမည့်အရာများ၏ ဗျာဒိတ်ကို ယောဟန်အား ပေးတော်မူခဲ့သူမှာ ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့တော်ပင် ဖြစ်တော်မူ၏။

“ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကို ကျွန်ုပ်တို့၏လောကသို့ ကြေညာရမည့်အချိန်၊ အဆုံးကာလသို့တိုင်အောင် တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့သော မိမိ၏သက်သေခံချက်ကို သက်သေခံရန် ဒံယေလသည် မိမိ၏အမွေဝေစု၌ ရပ်နေ၏။ ဤအရာများသည် ဤနောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ အနန္တအရေးကြီးမှုရှိသော အကြောင်းအရာများဖြစ်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ‘လူအများသည် သန့်စင်ခြင်းခံရ၍ ဖြူစင်ကြမည်၊ စမ်းသပ်ခြင်းလည်း ခံရကြမည်’ သော်လည်း၊ ‘မတရားသောသူတို့သည် မတရားမှုကိုပြုကြလိမ့်မည်။ မတရားသောသူတို့အနက် တစ်ဦးမျှ နားလည်လိမ့်မည်မဟုတ်။’ ဤသည်မှာ အမှန်ပင် မှန်ကန်လှ၏။ အပြစ်သည် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ပညတ်တရားနှင့်ဆိုင်သော အလင်းကို လက်မခံလိုသောသူတို့သည် ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ ကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကားများ ကြေညာခြင်းကို နားလည်ကြလိမ့်မည်မဟုတ်။ ဒံယေလကျမ်းသည် ယောဟန်အား ပေးတော်မူသော ဗျာဒိတ်တော်၌ တံဆိပ်ဖြည်ခံရပြီး၊ ဤမြေကြီးသမိုင်း၏ နောက်ဆုံးသော အခန်းကဏ္ဍများသို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ရှေ့သို့ ဆောင်ကြဉ်းပေး၏။”

“ကျွန်ုပ်တို့၏ညီအစ်ကိုများသည် မိမိတို့သည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၏ အန္တရာယ်များအလယ်တွင် အသက်ရှင်နေကြသည်ကို စိတ်ထဲ၌ မှတ်ယူကြမည်လော။ ဒံယေလကျမ်းနှင့် ဆက်စပ်၍ ဗျာဒိတ်ကျမ်းကို ဖတ်ရှုကြလော့။ ဤအရာများကို သွန်သင်ကြလော့။” Testimonies to Ministers, 114, 115.