ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ဓမ္မပညာဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းမြေသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။ ဒံယေလကျမ်း၏ အဓိပ္ပာယ်အရ၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်ုပ်တို့သည် လူတစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်အတွက် “သန်းခေါင်အော်ဟစ်သံ” ကို ကိုယ်စားပြုသော အခန်းငယ်များသို့ ရောက်ရှိလာကြပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအခန်းငယ်များသည်လည်း မြှောက်တင်ခြင်းခံရသော အလံတော်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသကြသည်။ ဤအခန်းငယ်များသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များနှင့် သက်ဆိုင်သည့် ဒံယေလကျမ်းမှ ဖွင့်လှစ်ထားသော အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ကြပြီး၊ စမ်းသပ်ခွင့်ကာလသည် အခန်းငယ် ဆယ့်ခြောက်တွင် ပိတ်သိမ်းမည့်အချိန် မတိုင်မီ၊ “အချိန်သည် နီးကပ်လျက်ရှိ၏” ဟု ဆိုသောအခါ ဖွင့်လှစ်ခံရသော ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်ကို ဒံယေလက ဖော်ပြထားသည့် စကားရပ်ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။

ရောမပင်လျှင် အခန်း ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၁၄ တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ထိုရူပါရုံကို တည်ထောင်စေသောအရာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းငယ် ၁၁ မှ ၁၅ အထိ ကျွန်ုပ်တို့ ဖြတ်သန်းလျက်ရှိစဉ် ရောမကို ဂရုတစိုက် နီးကပ်စွာ စူးစမ်းလေ့လာရန် အရေးကြီးသည်။ အကြောင်းမူကား “ရူပါရုံမရှိရာ၌ လူများသည် ပျက်စီးကြ၏” ဟူသကဲ့သို့၊ Isaiah အခန်း ၇၊ အခန်းငယ် ၈ နှင့် ၉ ကို သင်မယုံကြည်လျှင်၊ “သင်တို့သည် အမှန်ပင် တည်ကြည်ခိုင်မာစေခြင်းကို မခံရကြ”။

Uriah Smith သည် မိမိ၏ Daniel and the Revelation စာအုပ်၌ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းတစ်ရပ်ကို အနည်းဆုံး လေးကြိမ် ရည်ညွှန်းဖော်ပြထားသည်။ ထိုစည်းမျဉ်းအရ ပရောဖက်ပြုချက်ထဲတွင် ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အာဏာတစ်ရပ်ကို ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်နှင့် “ဆက်စပ်” လာသည့်အချိန် မတိုင်မီ မဖော်ထုတ်ကြောင်း သတ်မှတ်ထားသည်။ သူ ပထမဆုံး ရည်ညွှန်းဖော်ပြသော အကြောင်းအရာမှာ ဗာဗုလုန်ကို ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ သက်သေခံချက်အတွင်းသို့ မိတ်ဆက်ထည့်သွင်းခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်၍ ဖြစ်သည်။

“အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုခြင်း၌ ထင်ရှားသော စည်းမျဉ်းတစ်ရပ်မှာ၊ လူမျိုးတကာတို့သည် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးနှင့် ထိုသို့သောအတိုင်းအတာအထိ ဆက်နွယ်လာ၍၊ သန့်ရှင်းသောသမိုင်းမှတ်တမ်းများကို ပြည့်စုံစေခြင်းအတွက် ထိုသူတို့ကို ဖော်ပြရန် လိုအပ်လာသောအခါတွင်၊ ပရောဖက်ပြုချက်၌ ထိုလူမျိုးများကို ဖော်ပြထားမည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်လင့်နိုင်သည်။” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 46.

အနည်းဆုံး နောက်ထပ် သုံးကြိမ်တွင်လည်း Smith သည် ထိုစည်းမျဉ်းကို ကိုင်တွယ်ဆွေးနွေးထားပြီး၊ ထိုသုံးကြိမ်စလုံး၌ ယုဒလူတို့၏ “league” ကို ညွှန်ပြထားသည်။ သို့ရာတွင် ကိုးကားချက်တစ်ခု၌ သူသည် ထို league ၏ ပြည့်စုံခြင်းကို BC 162 ဟု သတ်မှတ်ထားသော်လည်း၊ အခြား ကိုးကားချက်နှစ်ခုမှာ “league” of the Jews and Rome ၏ ပြည့်စုံခြင်းကို BC 161 ဟု သတ်မှတ်သော ခေတ်သစ် သမိုင်းပညာရှင်များနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။

“ပရောဖက်ပြုချက်အတွင်း မြေကြီးပေါ်ရှိ အစိုးရနိုင်ငံများကို ဘုရားသခင်၏လူမျိုးနှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဆက်နွယ်လာသောအချိန်မှသာ မိတ်ဆက်ဖော်ပြထားသည်ကို စာဖတ်သူအား သတိပေးရန် မလိုအပ်ပါ။ ရောမသည် ထိုအချိန်က ဘုရားသခင်၏လူမျိုးဖြစ်သော ယုဒလူမျိုးတို့နှင့် ကျော်ကြားသော ယုဒ-ရောမ မဟာမိတ်စာချုပ်အားဖြင့် ဘီစီ ၁၆၁ ခုနှစ်တွင် ဆက်နွယ်လာခဲ့သည်။ 1 Maccabees 8; Josephus’s Antiquities, book 12, chapter 10, section 6; Prideaux, Vol. II, page 166. သို့သော် ယင်းထက် ခုနစ်နှစ်စော၍၊ ဆိုလိုသည်မှာ ဘီစီ ၁၆၈ ခုနှစ်တွင်၊ ရောမသည် မာစီဒိုးနီးယားကို အောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ထိုနိုင်ငံကို မိမိအင်ပါယာ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်အဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရောမကို ပရောဖက်ပြုချက်အတွင်း မိတ်ဆက်ဖော်ပြခြင်းသည်၊ အောင်နိုင်ခံထားရသော ဆိတ်၏ မာစီဒိုးနီးယားချိုမှ အခြားဦးတည်ရာများသို့ အောင်ပွဲအသစ်များ ဆက်လက်ချဲ့ထွင်ထွက်ခွာသွားနေသည့် အချိန်နှင့် တိတိကျကျ ကိုက်ညီလျက်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် ပရောဖက်၏မျက်စိထဲတွင်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ဤပရောဖက်ပြုချက်၌ မှန်ကန်စွာ ဖော်ပြရမည်ဆိုလျှင်လည်းကောင်း၊ ဆိတ်၏ချိုတစ်ချောင်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 175.

သို့သော် Smith ကလည်း ၎င်းသည် ဘီစီ ၁၆၂ ခုနှစ် ဖြစ်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။

“ထိုတန်ခိုးတော်သည် သန့်ရှင်းသောပြည်၌လည်း ရပ်တည်၍၊ ထိုပြည်ကို ဖျက်ဆီးလောင်ကျွမ်းစေရန် ဖြစ်ရမည်။ ရောမသည် ဘီစီ ၁၆၂ ခုနှစ်တွင် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏လူမျိုးဖြစ်သော ယုဒလူတို့နှင့် ဆက်နွှယ်လာခဲ့ပြီး၊ ထိုနေ့စွဲမှစ၍ ပရောဖက်ပြုထားသော အချိန်ဇယားတွင် ထင်ရှားသောနေရာတစ်ခုကို ယူထားလေသည်။ သို့ရာတွင် ယုဒပြည်အပေါ် အမှန်တကယ် အောင်နိုင်ခြင်းဖြင့် အုပ်စိုးပိုင်ခွင့်ကို ဘီစီ ၆၃ ခုနှစ်တိုင်အောင် မရရှိသေးပေ။ ထို့နောက် ယင်းသည် အောက်ပါအတိုင်း ဖြစ်ပျက်လေသည်။” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 259.

ထို့နောက် ထိုဖြစ်ရပ်ကို တတိယအကြိမ် ရည်ညွှန်းသည့်အခါတွင်လည်း၊ သူသည် 161 BC ဟုပင် ထပ်မံဆိုသည်။

“အင်ပါယာ၏ လောကီဆိုင်ရာ အဖြစ်အပျက်များတစ်လျှောက်မှ ကျွန်ုပ်တို့ကို သီတင်းခုနစ်ဆယ်၏ အဆုံးတိုင်အောင် ခေါ်ဆောင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ ပရောဖက်သည် အခန်းငယ် ၂၃ တွင် ရောမလူမျိုးတို့သည် ဘီစီ ၁၆၁ ခုနှစ်၌ ယုဒလူမျိုးတို့၏ မဟာမိတ်စာချုပ်အားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးနှင့် တိုက်ရိုက်ပတ်သက်လာသော အချိန်သို့ ကျွန်ုပ်တို့ကို ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ထိုအချက်မှစ၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် အဖြစ်အပျက်များ၏ တိုက်ရိုက်မျဉ်းတစ်လျှောက်ဖြင့် အသင်းတော်၏ နောက်ဆုံးအောင်ပွဲနှင့် ဘုရားသခင်၏ ထာဝရနိုင်ငံတော် တည်ထောင်ခြင်းအထိ ဆက်လက်ခေါ်ဆောင်ခံရသည်။ ယုဒလူမျိုးတို့သည် ဆီးရီးယားဘုရင်များ၏ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ညှဉ်းပန်းခြင်းကို ခံနေရသဖြင့် ရောမလူမျိုးတို့၏ အကူအညီကို တောင်းခံရန်နှင့် ‘သူတို့နှင့်အတူ မိတ်သဟာယနှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်း၏ စာချုပ်တစ်ရပ်၌ မိမိတို့ကိုယ်ကို ပူးပေါင်းရန်’ ရောမမြို့သို့ သံတမန်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။ ၁ Maccabees 8; Prideaux, II, 234; Josephus’s Antiquities, book 12, chapter 10, section 6. ရောမလူမျိုးတို့သည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ တောင်းဆိုချက်ကို နားထောင်၍ အောက်ပါစကားလုံးများဖြင့် ရေးသားထားသော အမိန့်တစ်ရပ်ကို သူတို့အား ချမှတ်ပေးခဲ့ကြသည်။—”

“‘ယုဒလူမျိုးနှင့် အကူအညီပေးရေးနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရေး သဘောတူစာချုပ်တစ်ရပ်နှင့် စပ်လျဉ်းသော လွှတ်တော်၏ အမိန့်ပြန်တမ်း။ ရောမတို့၏ အာဏာအောက်ရှိသူ မည်သူမဆို ယုဒလူမျိုးအား စစ်ပြုခြင်းကို မပြုရ၊ ထို့ပြင် ဂျုံ၊ သင်္ဘော၊ ငွေကြေးတို့ကို ပို့ဆောင်၍ဖြစ်စေ၊ အခြားနည်းဖြင့်ဖြစ်စေ ထိုသို့ပြုသူတို့အား အကူအညီမပေးရ။ ယုဒလူမျိုးအပေါ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ရပ် ပြုလုပ်ခံရပါက ရောမတို့သည် မိမိတို့ တတ်နိုင်သမျှ အတိုင်းအတာအတွင်း သူတို့အား ကူညီရမည်။ ထို့အတူ ရောမတို့အပေါ် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ရပ် ပြုလုပ်ခံရပါက ယုဒလူမျိုးတို့သည် သူတို့အား ကူညီရမည်။ ယုဒလူမျိုးတို့က ဤအကူအညီပေးရေး သဘောတူစာချုပ်၌ တစ်စုံတစ်ရာ ထပ်တိုးလိုခြင်း သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ရာ လျှော့ချလိုခြင်း ရှိပါက၊ ထိုအရာကို ရောမတို့၏ အများသဘောတူညီမှုဖြင့် ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုသို့ ထပ်တိုးထားသော အရာမှန်သမျှသည်လည်း ဥပဒေအာဏာ သက်ရောက်ရမည်။’ ‘ဤအမိန့်ပြန်တမ်းကို’ ဟု Josephus က ဆိုသည်မှာ၊ ‘John ၏သား Eupolemus နှင့် Eleazer ၏သား Jason တို့က ယုဒတို့၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်းကြီးအဖြစ် Judas ရှိစဉ်၊ သူ၏ညီ Simon သည် စစ်တပ်၏ ဗိုလ်ချုပ်ဖြစ်စဉ်တွင် ရေးသားခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ ရောမတို့က ယုဒလူမျိုးနှင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော ပထမဆုံး မဟာမိတ်စာချုပ်ဖြစ်ပြီး၊ ဤနည်းလမ်းအတိုင်း စီမံဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။’” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 271.

Smith သည် 162 BC ကို အဘယ်ကြောင့် ကိုးကားခဲ့သည်ကို ရှင်းပြရန်မှာ ကျွန်ုပ်၏ တာဝန်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းမှာ စာလုံးမှားတစ်ခုသာ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ကျွန်ုပ် ယူဆခြင်းမှတစ်ပါး အခြားမရှိ။ ကျွန်ုပ်၏ အချက်မှာ၊ သူက “ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်နှင့် ထိုလူမျိုးများသည် ထိုသို့သော အဆက်အသွယ် ရောက်ရှိလာသဖြင့် သန့်ရှင်းသော သမိုင်းမှတ်တမ်းများကို ပြည့်စုံစေရန် ၎င်းတို့ကို ဖော်ပြရန် လိုအပ်လာသောအခါတွင်၊ အနာဂတ္တိကျမ်း၌ လူမျိုးများကို အသိအမှတ်ပြုဖော်ပြထားမည်ဟု ကျွန်ုပ်တို့ မျှော်လင့်နိုင်သော အနက်ဖော်ပြမှုဆိုင်ရာ ထင်ရှားသော စည်းမျဉ်းတစ်ရပ်” ဟု သူ သတ်မှတ်ထားသောအရာအပေါ် သူ ပေးထားသော အလေးထားမှုကို ကိုးကားရည်ညွှန်းခြင်း၌ တည်ရှိသည်။ Smith သည် ထိုစည်းမျဉ်းကို အလေးထားသည့်အခါ၊ 161 BC တွင် ဖြစ်သော အခန်းငယ် ၂၃ ၏ “မဟာမိတ်စာချုပ်” ၌ ရောမသည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်နှင့် ဆက်နွယ်လာခဲ့ကြောင်း သူ သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ သို့ရာတွင် Smith သည် 161 BC မတိုင်မီ ၃၉ နှစ်အလိုဖြစ်သော 200 BC တွင် ရောမကို အနာဂတ္တိမှတ်တမ်းအတွင်း ပထမဦးစွာ မိတ်ဆက်ဖော်ပြထားကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။

“ယခုအခါ အင်အားသစ်တစ်ရပ်ကို မိတ်ဆက်ထားသည်—‘သင်၏လူမျိုး၏ လုယက်သူများ’ ဟူ၍ဖြစ်၏; Bishop Newton က စာသားအတိုင်းဆိုလျှင် ‘သင်၏လူမျိုး၏ ချိုးဖောက်သူများ’ ဟုဆိုသည်။ တိုင်ဘာမြစ်ကမ်းပါးအဝေးတစ်နေရာ၌ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံသည် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသော အစီအစဉ်များနှင့် မှောင်မိုက်သော ကြံစည်ချက်များဖြင့် မိမိကိုယ်ကို အားဖြည့်ကျွေးမွေးလျက်ရှိခဲ့သည်။ အစအဦး၌ သေးငယ်၍ အင်အားနည်းပါးသော်လည်း ထိုနိုင်ငံသည် အံ့ဖွယ်မြန်ဆန်မှုဖြင့် ခွန်အားနှင့် တက်ကြွသန်မာမှုတို့၌ ကြီးထွားလာကာ၊ မိမိ၏အစွမ်းသတ္တိကို စမ်းသပ်ရန်နှင့် စစ်ရေးလက်ရုံး၏ တောင့်တင်းသန်မာမှုကို စိစစ်ရန် ဤနေရာ၌လည်းကောင်း၊ အခြားနေရာ၌လည်းကောင်း သတိထားစွာ လက်လှမ်းမီရာသို့ ချဲ့ထွင်လျက်၊ နောက်ဆုံး မိမိ၏အင်အားကို သိမြင်သဘောပေါက်လာသောအခါ မြေကြီးပေါ်ရှိ လူမျိုးနိုင်ငံများအလယ်၌ ရဲဝံ့စွာ ခေါင်းမော့ထောင်လျက်၊ သူတို့၏အရေးကိစ္စများကို မအနိုင်ယူနိုင်သော လက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်ရာ ဇက်ကို ဖမ်းယူလိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ရောမ၏အမည်သည် သမိုင်းမှတ်တမ်းစာမျက်နှာပေါ်တွင် ထင်ရှားစွာ ရပ်တည်လာကာ၊ ရာစုနှစ်ရှည်လျားစွာ လောက၏အရေးကိစ္စများကို ထိန်းချုပ်ရန် သတ်မှတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး၊ ကာလအဆုံးတိုင်အောင်ပင် လူမျိုးနိုင်ငံများအလယ်၌ ကြီးမားသော သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို ပြုလိမ့်မည်ဖြစ်၏။

“ရောမသည် ပြောဆိုတော်မူခဲ့၏။ ထိုနောက် မကြာမီပင် ဆီးရီးယားနှင့် မက်ဆီဒိုးနီးယားတို့သည် မိမိတို့၏ အိပ်မက်အခြေအနေ၌ အပြောင်းအလဲတစ်ရပ် ကျရောက်လာသည်ကို တွေ့ကြုံလာရ၏။ ရောမလူမျိုးတို့သည် အဲဂုတ္တုပြည်၏ ငယ်ရွယ်သော မင်းကြီးဘက်မှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့ကြပြီး၊ အန်တီယိုခတ်နှင့် ဖိလစ်တို့ ကြံစည်ထားသော ပျက်စီးခြင်းမှ ထိုမင်းကြီးကို ကာကွယ်ရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားကြ၏။ ဤအရာသည် ခရစ်မပေါ်မီ ၂၀၀ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ ဆီးရီးယားနှင့် အဲဂုတ္တု၏ အရေးကိစ္စများတွင် ရောမလူမျိုးတို့၏ ပထမဆုံး အရေးကြီးသော ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့၏။” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 256.

ရောမသည် ဗျာဒိတ်ဆိုင်ရာ ဇာတ်ကြောင်းထဲသို့ ပထမဦးစွာ ဘီစီ ၂၀၀ ခုနှစ်တွင် မိတ်ဆက်ခံရပြီး၊ ထိုမိတ်ဆက်မှုသည် အခန်းငယ် ၁၄ တွင် တွေ့ရသည်။ ၎င်းသည် ဒံယေလကျမ်းတစ်လျှောက်လုံး၌ ရောမနှင့်စပ်လျဉ်းသော အထူးအရေးပါဆုံးသော ရည်ညွှန်းချက်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ထိုအခန်းငယ်ပင် ရောမကို ဗျာဒိတ်ကို တည်ထောင်ပေးသော သင်္ကေတအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ Smith သည် ဤသို့သော ဗျာဒိတ်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းတစ်ရပ်ကို အလေးထားပြောဆိုပြီးနောက်၊ ရောမ၏ တန်ခိုးကို “မိတ်ဆက်” ခံရသော အချိန်အဖြစ် ဘီစီ ၂၀၀ ခုနှစ်ကိုလည်း သတ်မှတ်ဖော်ပြနေစဉ်တွင်၊ တစ်ဖက်တွင် ဘီစီ ၁၆၁ ခုနှစ်ကို ကိုးကားနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကျွန်ုပ် ဖြေရှင်းလိုသော ပြဿနာမဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်အနေဖြင့် ဖြေရှင်းရန်လိုအပ်သော မေးခွန်းတစ်ရပ် ရှိသည်ဆိုလျှင်၊ Smith သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသကဲ့သို့သော ထိုစည်းမျဉ်းသည် မှန်ကန်အကျုံးဝင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ဆိုသည့်အရာပင် ဖြစ်မည်။ အကယ်၍ ၎င်းသည် မှန်ကန်အကျုံးဝင်သည်ဆိုလျှင်၊ ကျွန်ုပ်၏ အငြင်းပွားချက်မှာ အခန်းငယ် ၁၄ သည် ဘီစီ ၁၆၁ ခုနှစ်၌ ချုပ်ဆိုသော မဟာမိတ်မတိုင်မီ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ယုဒလူတို့နှင့် ဆက်နွယ်သည့် အရာတစ်ခုနှင့် ချိတ်ဆက်မှု ရှိရမည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်နားလည်သည်မှာ၊ အခန်းငယ် ဆယ့်သုံးမှ ဆယ့်ငါးအထိ၏ သမိုင်းသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ ရောမသည် ပရောဖက်ပြုသမိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာသည့် သမိုင်းတစ်ရပ်ကို ဖော်ထုတ်ညွှန်းဆိုနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ပြုရာတွင် ထိုသမိုင်းကာလအတွင်း ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးဖြစ်ကြသော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် ဆက်နွှယ်လျက် ပြုလုပ်သည်ဟု ဆိုလိုပါသည်။ ယေရှုသည် အမြဲတစေ အဆုံးကို အစနှင့် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြတော်မူသောကြောင့်၊ အယူမှားရောမသည် သမိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သော ဘီစီ ၂၀၀ ခုနှစ်သည်လည်း ထိုသမိုင်းကာလအတွင်း ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးနှင့် ဆက်စပ်မှုတစ်ရပ် ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘီစီ ၂၀၀ ခုနှစ်တွင် ရောမနှင့် ယုဒလူတို့အကြား တိုက်ရိုက်ဆက်နွှယ်မှုတစ်ရပ်ကို Smith မတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း၊ ကျွန်ုပ်သည် သူ၏ စည်းမျဉ်းကို သဘောတူလက်ခံပါသည်။

အခန်းငယ် ၁၁ နှင့် ၁၂ တို့သည် ရာဖိအာစစ်ပွဲ၏ အနိုင်ယူခြင်းနှင့် ၎င်းနောက်ဆက်တွဲအကျိုးဆက်တို့ကို ဖော်ပြထားသည်။ ဤစစ်ပွဲသည် ကရစ်မတိုင်မီ ၂၁၇ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ “မဟာ” ဟု ခေါ်ဆိုကြသော Antiochus III Magnus ဦးဆောင်သည့် ဆဲလျူးစစ်အင်ပါယာနှင့် ဘုရင် Ptolemy IV Philopator ဦးဆောင်သည့် အီဂျစ်ပြည်၏ ပတိုလမိုင်နိုင်ငံအကြား တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ ဤစစ်ပွဲသည် Coele-Syria (တောင်ပိုင်း ဆီးရီးယား) နှင့် တောင်ပိုင်း ပါလက်စတိုင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရေးအတွက် ဖြစ်ပွားခဲ့သော တိုက်ပွဲအတွင်း ဖြစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုဒေသများမှာ ပတိုလမိုင်နှင့် ဆဲလျူးစစ် နိုင်ငံတော်များအကြား အငြင်းပွားလျက်ရှိသော နယ်မြေများဖြစ်ကြသည်။ ရာဖိအာတွင် Ptolemy IV Philopator ၏ အောင်ပွဲကြောင့် သူသည် Coele-Syria နှင့် တောင်ပိုင်း ပါလက်စတိုင်းတို့အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုကို အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

နှစ်ဆယ့်ခုနစ်နှစ်အကြာ၊ ဘီစီ ၂၀၀ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော Panium စစ်ပွဲသည် Mount Panium စစ်ပွဲ သို့မဟုတ် Paneas စစ်ပွဲဟုလည်း သိကြပြီး၊ ဘုရင် Antiochus III ဦးဆောင်သော Seleucid အင်ပါယာနှင့် ဘုရင် Ptolemy V ဦးဆောင်သော အီဂျစ်၏ Ptolemaic နိုင်ငံတော်အကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲဖြစ်သည်။

သုံးဆယ့်တစ်နှစ်ကြာပြီးနောက်၊ ခရစ်တော်မတိုင်မီ ၁၆၇ ခုနှစ်တွင်၊ ယုဒဘာသာရေးအလေ့အထများကို ဖိနှိပ်နှိမ်နင်း၍ ဟယ်လီနစ်ယဉ်ကျေးမှုကို အတင်းအကျပ်သွတ်သွင်းရန် ဆယ်လူစစ် အင်ပါယာ၏ ကြိုးပမ်းမှုများကို ဆန့်ကျင်သော ယုဒလူမျိုးတို့၏ ပုန်ကန်တော်လှန်မှုဖြစ်သည့် မက္ကာဘီပုန်ကန်မှုသည်၊ ယနေ့ခေတ် အစ္စရေးနိုင်ငံအတွင်းရှိ ယုဒေယဒေသတွင် တည်ရှိသော မြို့ငယ်တစ်မြို့ဖြစ်သည့် မိုဒိန်မြို့၌ စတင်ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

မေးခွန်းထုတ်ထားသော အဖြစ်အပျက်သည် ယုဒလူမျိုးအပေါ် တင်းကျပ်သော ဟယ်လီနစ်ယဉ်ကျေးမှုဆိုင်ရာ အကျင့်အကြံများကို အတင်းအကျပ် ချမှတ်ခဲ့သည့်၊ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော ဂရိ ဆဲလျူစစ်အုပ်ချုပ်သူ အန်တီအိုခတ်စ် ၄၊ အီပီဖန်းနီးစ် နှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ထိုချမှတ်မှုများတွင် ယုဒဘာသာရေးအရ လိုက်နာကျင့်သုံးရသော အခမ်းအနားများကို တားမြစ်ခြင်းနှင့် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဗိမာန်တော်ကို ညစ်ညမ်းစေခြင်းတို့လည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ မိမိအမိန့်များကို အတင်းအကျပ် အကောင်အထည်ဖော်စေရန် ကြိုးပမ်းရာ၌ အန်တီအိုခတ်စ်သည် မိမိ၏ ကိုယ်စားလှယ်များကို မြို့များနှင့် ကျေးရွာအမျိုးမျိုးသို့ စေလွှတ်၍ ထိုဒေသများရှိ ယုဒအမျိုးသားတို့အား မိမိ၏ အမိန့်တော်များကို လိုက်နာစေရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့သည်။

မိုဒီန်မြို့၌ ဆေလျူစစ်အရာရှိတစ်ဦးသည် ရှင်ဘုရင်၏ အမိန့်တော်ကို အတည်ပြုအကောင်အထည်ဖော်ရန် ရောက်ရှိလာပြီး၊ ယုဒလူမျိုးနေထိုင်သူများကို မိစ္ဆာဘုရားဝတ်ပြုမှုဆိုင်ရာ အခမ်းအနားများတွင် ပါဝင်စေကာ ဂရိဘုရားများထံ ပူဇော်သက္ကာများ ဆက်သစေရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ မတ္တသိယဟု အမည်ရသော အသက်ကြီးယုဒယဇ်ပုရောဟိတ်တစ်ဦးသည် ထိုအမိန့်ကို လိုက်နာရန် ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး၊ ပူဇော်သက္ကာကို ဆက်သရန် ရှေ့သို့တက်လာသော ယုဒလူတစ်ဦးကိုလည်းကောင်း၊ ဆေလျူစစ်အရာရှိကိုလည်းကောင်း သတ်ခဲ့သည်။ မတ္တသိယနှင့် သူ၏မိသားစုက ပြသခဲ့သော ဤပုန်ကန်ဆန့်ကျင်သည့် လုပ်ရပ်သည် ဆေလျူစစ်အုပ်ချုပ်မှုကို ဆန့်ကျင်သော မက္ကဘီပုန်ကန်မှု၏ အစဖြစ်လာခဲ့သည်။

ယုဒပ် မက္ကဘီအပါအဝင် မတ္ထသိယနှင့် သူ၏ သားငါးဦးတို့သည် တောင်ကုန်းဒေသများသို့ ထွက်ပြေးကာ ဆဲလျူစစ် တပ်ဖွဲ့များကို ဆန့်ကျင်သည့် ပြောက်ကျားစစ်ကို စတင်ခဲ့ကြသည်။ ထိုပုန်ကန်မှုသည် နောက်ဆုံးတွင် အင်အားနှင့် ထောက်ခံမှု တိုးပွားလာခဲ့ပြီး၊ ဆဲလျူစစ်တို့အပေါ် စစ်ရေးအောင်ပွဲများ အစဉ်လိုက် ရရှိစေခဲ့သည်။

ခရစ်တော်မတိုင်မီ ၁၆၇ ခုနှစ်တွင် မိုးဒိန်၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များသည် ယုဒလူမျိုးတို့၏ သမိုင်းတွင် အလွန်အရေးပါသော အချိုးအကွေ့တစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ မက္ကဗီအရေးတော်ပုံ၏ အစပြုခြင်းနှင့် နိုင်ငံခြားအုပ်စိုးမှုကို ဆန့်ကျင်ကာ ဘာသာရေးလွတ်လပ်ခွင့်နှင့် လွတ်လပ်ရေးအတွက် ကြိုးပမ်းရုန်းကန်မှု၏ အစအဖြစ် မှတ်သားစေသည်။ ဟာနုက္ကာကာလတွင် ကျင်းပအောက်မေ့ကြသော သမိုင်းဝင်ဖြစ်ရပ်ကို အမှတ်အသားပြုသည့် ယေရုရှလင်မြို့ရှိ ဒုတိယဗိမာန်တော်၏ ပြန်လည်သန့်ရှင်းအပ်နှံခြင်းသည် ခရစ်တော်မတိုင်မီ ၁၆၄ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ ထိုအရာသည် အခန်းငယ် ၂၃ ၌ ဖော်ပြထားသော “မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်း” မတိုင်မီ သုံးနှစ်အလို၌ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ဗိမာန်တော်ကို ပြန်လည်သိမ်းယူပြီးနောက်၊ မက္ကဘီတို့သည် ဗိမာန်တော်ကို ဟေးသင်အညစ်အကြေးများမှ သန့်စင်စေ၍ ၎င်းကို ၎င်း၏ သင့်လျော်သော ဘာသာရေးအသုံးပြုမှုအတွက် ပြန်လည်ထူထောင်ကြသည်။ အစဉ်အလာအရ၊ သူတို့သည် သန့်ရှင်းစေ၍ ခွဲထားသော ဆီအိုးငယ်တစ်လုံးတည်းကိုသာ တွေ့ရှိခဲ့ကြပြီး၊ ထိုဆီသည် မင်နိုရာကို တစ်ရက်သာ ထွန်းလင်းစေရန် လုံလောက်သည်ဟု ဆိုသည်။ အမှန်အားဖြင့်၊ ထိုဖြစ်ရပ်အတွက် တစ်ခေတ်တည်းက သမိုင်းဆိုင်ရာ သက်သေအထောက်အထား တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိဘဲ၊ ယုဒအမျိုးသားတို့၏ ပုံပြင်သည် စာပေအတွင်း တွေ့ရှိရခြင်းမှာ ခြောက်ရာစုသို့ ရောက်မှသာ ဖြစ်သည်။ စစ္စတာ ဝှိုက်သည် လမ်းလွဲသွားသော ယုဒဘုရားကျောင်းကို ကက်သလစ်ဘုရားကျောင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဘုရားကျောင်းနှစ်ရပ်စလုံးသည် မိမိတို့၏ ဘာသာတရားကို လူ့ဓလေ့ထုံးတမ်းများနှင့် အစဉ်အလာများပေါ်တွင် အခြေပြုထားကြောင်းကို အလေးထား ဖော်ပြသည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး အုပ်စိုးသော ဘုရားကျောင်း၏ သမိုင်းအတွင်း တီထွင်ဖန်တီးထားသော အံ့ဖွယ်အမှုများ များစွာရှိသကဲ့သို့၊ တစ်ရက်စာဆီသည် ရှစ်ရက်တိုင်အောင် ခံခဲ့သည်ဟူသော ပုံပြင်အတွက်လည်း သမိုင်းဆိုင်ရာ သက်သေခံချက် မရှိပေ။

ဒံယေလအခန်းကြီး ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၁၀ သည် အခန်းငယ် ၄၀ ၌ ဖော်ပြထားသော စစ်ပွဲသုံးပွဲအနက် ပထမစစ်ပွဲကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုစစ်ပွဲသုံးပွဲကို ကျွန်ုပ်သည် ယခင်က စစ်အေးကာလ၏ စစ်ပွဲသုံးပွဲအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ကိုယ်စားလှယ်စစ်ပွဲသုံးပွဲအဖြစ်လည်းကောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ညီအစ်မတစ်ဦးက ထိုစစ်ပွဲသုံးပွဲအနက် ဒုတိယဖြစ်သော ယူကရိန်းစစ်ပွဲကို စစ်အေးကာလဆိုင်ရာ စစ်ပွဲတစ်ပွဲအဖြစ် ကျွန်ုပ် သတ်မှတ်ခဲ့ခြင်းအပေါ် မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူမ မှန်ကန်စွာ ထောက်ပြခဲ့သကဲ့သို့ သေဆုံးမှုနှင့် ဖျက်ဆီးမှုတို့သည် အလွန်ပေါများလှသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယခင်ဆောင်းပါးများတွင် “စစ်အေးကာလ” ၏ စစ်ပွဲသုံးပွဲဟု ကျွန်ုပ် သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့ခြင်းမှာ၊ ဤစစ်ပွဲသုံးပွဲနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃ ၏ မြေသားရဲ၏ သမိုင်းကာလအတွင်း ဖြစ်ပေါ်သော ကမ္ဘာစစ်သုံးပွဲတို့အကြား ကွဲပြားချက်တစ်ရပ်ကို ထင်ရှားစေရန်အတွက်ဖြစ်သည်။ ဤစစ်ပွဲသုံးပွဲသည် ကိုယ်စားလှယ်စစ်ပွဲများ ဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုသို့ပင်လည်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားပြီးဖြစ်သည်။

ဤဆောင်းပါးများတွင် ယခုမှစ၍ ထိုစစ်ပွဲသုံးခုကို “အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ စစ်ပွဲသုံးခု” သို့မဟုတ် proxy wars ဟူ၍ သတ်မှတ်ဖော်ပြမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုခြင်းမှာ hot war တစ်ခုကို cold war တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခေါ်ဆိုရာတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော မညီညွတ်မှုကို ဖယ်ရှားရန်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်၏ သတ်မှတ်ချက်အရ အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ စစ်ပွဲသုံးခုတွင် အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သော 1798 ခုနှစ်၏ စစ်ပွဲကို မပါဝင်စေဘဲ၊ 1989 ခုနှစ်ရှိ အဆုံးကာလမှစ၍ အခန်းငယ် လေးဆယ့်တစ်၏ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအထိရှိသော စစ်ပွဲသုံးခုကိုသာ ဆိုလိုသည်။ ထိုစစ်ပွဲသုံးခုကို ပိုမိုတိကျစွာ proxy wars ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းတို့သည် မြောက်ဘက်ရှင်ဘုရင်နှင့် တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်တို့အကြားရှိ စစ်ဆင်ရေး၏ အခြေအနေဘောင်အတွင်း၌ ဆောင်ရွက်ပြီးပြည့်စုံလာသော စစ်ပွဲများဖြစ်သည်။ အခန်းငယ် လေးဆယ်၏ သမိုင်းတွင် ထိုစစ်ဆင်ရေးသည် ကက်သလစ်ဝါဒ (မြောက်ဘက်ရှင်ဘုရင်) နှင့် ကွန်မြူနစ်ဝါဒ (တောင်ဘက်ရှင်ဘုရင်) တို့အကြားရှိ စစ်ဆင်ရေးကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ထိုတိုက်ပွဲသုံးရပ်အနက် ပထမတိုက်ပွဲသည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ကက်သလစ်ဝါဒက ကွန်မြူနစ်ဝါဒအပေါ် အောင်ပွဲရရှိခြင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ထိုအချိန်၌ ပုပ်ရဟန်းမင်း၏အာဏာစနစ်သည် မိမိ၏ ကိုယ်စားပြုတပ်ဖွဲ့နှင့် ပူးပေါင်းခဲ့ပြီး၊ ထိုတပ်ဖွဲ့ကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက ကိုယ်စားပြုထားကာ၊ ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုကို အပြီးတိုင် ပယ်ရှားဖယ်ရှားခဲ့သော်လည်း ရုရှား၊ အဓိကခေါင်းဆောင် (သို့မဟုတ် “ခံတပ်”) သည် မပြိုလဲဘဲ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ ယခုလက်ရှိ ယူကရိန်းစစ်ပွဲသည်လည်း တဖန် ကက်သလစ်ဝါဒနှင့် ကွန်မြူနစ်ဝါဒတို့အကြား တိုက်ပွဲတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ပုပ်ရဟန်းမင်း၏အာဏာစနစ်သည် ယူကရိန်းအစိုးရကို ရုရှားနှင့်ဆန့်ကျင်ရန် မိမိ၏ ကိုယ်စားပြုအင်အားအဖြစ် အသုံးပြုလျက်ရှိကာ၊ ထို့အပြင် ပုပ်ရဟန်းမင်း၏အာဏာစနစ်၏ ယခင် ကိုယ်စားပြုအင်အားဖြစ်သော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုနှင့် ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာဝါဒီ အနောက်တိုင်းလောက၏ ကျန်အစိတ်အပိုင်းများ၏ ထောက်ခံအားပေးမှုလည်း ပါဝင်လျက်ရှိသည်။ ထိုစစ်ပွဲကို အခန်းငယ် ၁၁ နှင့် ၁၂ တို့တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ ကွန်မြူနစ်ဝါဒ (ရုရှား) သည် ကက်သလစ်ဝါဒအပေါ် အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု ဖော်ထုတ်ပြသထားသည်။

အစားထိုးစစ်ပွဲ သုံးခုထဲမှ တတိယမြောက်စစ်ပွဲကို ပန်နီယမ်စစ်ပွဲအဖြစ် အခန်းငယ် ၁၅ တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ထိုစစ်ပွဲသည် ပတိုလေမီ မင်းနိုင်ငံ (တောင်ဘက်၏ဘုရင်) နှင့် ဆေလူးစစ် မင်းနိုင်ငံ (မြောက်ဘက်၏ဘုရင်) အကြား ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ထိုစစ်ပွဲ၌ ကက်သလစ်ဝါဒ၏ အစားထိုးတပ်သည် တစ်ဖန် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဖြစ်သည်။

၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပွားသော ပထမစစ်ပွဲ၌ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ရီပတ်ဘလီကန်ဦးချို၏ ကိုယ်စားလှယ်တပ်ကို ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်က အသုံးပြု၍ ဆိုဗီယက်ယူနီယံ၏ နိုင်ငံရေးဖွဲ့စည်းပုံကို ပြိုလဲစေခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်း၏ ခေါင်းဖြစ်သော ရုရှားကိုမူ မပျက်စီးဘဲ ကျန်ရစ်စေခဲ့သည်။ ဒုတိယစစ်ပွဲဖြစ်သော ယူကရိန်းစစ်ပွဲ၌ နာဇီတို့၏ ကိုယ်စားလှယ်တပ်သည် ရုရှားအားဖြင့် ရှုံးနိမ့်ရသည်။ တတိယစစ်ပွဲတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်၏ ကိုယ်စားလှယ်တပ်ဖြစ်သော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် တောင်ဘက်၏ ရှင်ဘုရင်ကို ထပ်မံ၍ အနိုင်ယူသည်။

တိုက်ပွဲသုံးရပ်သည် “သမ္မာတရား” ၏ လက်မှတ်အမှတ်အသားကို ဆောင်လျက်ရှိပြီး၊ ပထမနှင့် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတို့ကို အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အောင်မြင်သော ကိုယ်စားစစ်တပ်အားဖြင့် ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်။ ပထမတိုက်ပွဲတွင် တောင်ဘက်မင်း၏ ခေါင်းကို မပျက်စီးစေဘဲ ချန်လှပ်ထားခဲ့ပြီး၊ တတိယတိုက်ပွဲတွင် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ ကိုယ်စားစစ်တပ်သည် တောင်ဘက်မင်း၏ ခေါင်းဖြစ်လာသည်။ ဒုတိယကိုယ်စားစစ်တပ်သည်လည်း ဒုတိယကမ္ဘာစစ်ကာလအတွင်း ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ ကိုယ်စားစစ်တပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ နှစ်ကြိမ်စလုံး၌ နာဇီဝါဒ၏ ကိုယ်စားစစ်တပ်သည် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး၊ ရှုံးနိမ့်မည်လည်းဖြစ်သည်။ သုံးဖက်ပေါင်းစည်းမှု ပြည့်စုံအောင်မြင်သည့် အခန်းငယ်တစ်ဆယ့်ခြောက်မတိုင်မီ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် မိမိ၏ ရန်သူအားလုံးကို အပြည့်အဝ နှိမ့်ချအောင်နိုင်သည်။

“ပတိုလေမီး [ပူတင်] သည် မိမိ၏အောင်ပွဲကို ကောင်းမွန်စွာ အသုံးချနိုင်မည့် သတိပညာ မရှိခဲ့ပေ။ သူသည် မိမိ၏အောင်မြင်မှုကို ဆက်လက်အခိုင်အမာ အားဖြည့်လိုက်ခဲ့ပါက၊ အန်တီယိုကပ်၏ နိုင်ငံတော်တစ်ရပ်လုံး၏ အရှင်သခင် ဖြစ်လာနိုင်ဖွယ်ရှိခဲ့မည်။ သို့ရာတွင် သူသည် ခြိမ်းခြောက်စကား အနည်းငယ်နှင့် ဟိန်းဟောက်ပြောဆိုမှု အနည်းငယ် ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့်သာ ကျေနပ်နေပြီး၊ မိမိ၏ သားရဲဆန်သော ကိလေသာဆန္ဒများကို အနှောင့်အယှက်မရှိ၊ ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ လိုက်လျောခံစားနိုင်ရန် ငြိမ်းချမ်းရေး ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုသို့ဖြင့် မိမိ၏ ရန်သူများကို အောင်နိုင်ခဲ့ပြီးနောက်တွင်ပင်၊ သူသည် မိမိ၏ ဒုစရိုက်အကျင့်များကြောင့် ပြန်လည်အနိုင်ယူခြင်း ခံရလေ၏။ ထို့ပြင် မိမိ တည်ထောင်နိုင်ခဲ့မည့် ကြီးမြတ်သော နာမတော်ကို မေ့လျော့ကာ၊ ပွဲခံစားသောက်စားခြင်းနှင့် ကာမဆန်သော မတရားမှုများအတွင်း၌ မိမိ၏ အချိန်ကို ကုန်ဆုံးစေခဲ့သည်။

“သူ၏အောင်မြင်မှုကြောင့် သူ၏စိတ်နှလုံးသည် မြင့်တက်လာခဲ့သော်လည်း၊ ထိုအောင်မြင်မှုကြောင့် အားကောင်းခိုင်မာလာခြင်းနှင့်မူ အလွန်ကွာဝေးနေ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ထိုအောင်မြင်မှုကို သူ အသုံးပြုခဲ့သည့် ဂုဏ်မဲ့သောနည်းလမ်းသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်ပြည်သူတို့ကိုပင် သူ့အပေါ် ပုန်ကန်ရန် ဖြစ်စေခဲ့သောကြောင့်တည်း။” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 254.

ပူတင်၏ အောင်ပွဲသည် သူ၏အဆုံးကို အမှတ်အသားပြုကြောင်းကို သက်သေခံသည့် ဒုတိယသက်သေမှာ တောင်ပိုင်းနိုင်ငံ ယုဒ၏ မင်းကြီး ဥဇိယနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ သူ၏စစ်ရေးအောင်ပွဲများကြောင့်လည်း သူ၏နှလုံးသည် မောက်မာမြင့်တက်ခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် ပတိုလမဲကဲ့သို့ပင် သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၏အလုပ်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သဖြင့်၊ နူနာရောဂါဖြင့် ထိခိုက်ခံရကာ ချက်ချင်း အာဏာမှ ဖယ်ရှားခံခဲ့ရသည်။ ယူကရိန်းစစ်ပွဲ၌ ပူတင်၏ အောင်ပွဲသည် တောင်ဘက်မင်းကြီးအဖြစ်ရှိသော သူ၏အဆုံး—ဘုရားမဲ့ဝါဒ၏မင်းကြီး—၏ အစကို အမှတ်အသားပြုသည်။ သူ၏အဆုံးကိုလည်း အခန်းငယ်လေးဆယ်၏ ပရောဖက်ပြုထားသော တောင်ဘက်မင်းကြီး (ပြင်သစ်) ၏အစနှင့် ပုံဆောင်ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုသည် ပတိုလမဲ၌ ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ခေါင်းဆောင်မှုကို ဖြုတ်ချခဲ့သော တော်လှန်ရေးတစ်ရပ်ကို ဖော်ထုတ်ပြသခဲ့သည်။ ပူတင်၏အဆုံးကိုလည်း ဆိုဗီယက်ယူနီယံ၏ အဆုံးနှင့်အတူ ပုံဆောင်ပြထားပြီး၊ ထိုအခါ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သော (ဂေါ်ဘာချော့ဖ်) သည် ဆိုဗီယက်ယူနီယံကို ဖျက်သိမ်းကာ ချက်ချင်းပင် ဘုရားမဲ့ဝါဒ၏၊ တောင်ဘက်မင်းကြီး၏၊ နောက်ဆုံးကာလ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာဝါဒီ သင်္ကေတဖြစ်သော ကုလသမဂ္ဂတွင် အလုပ်တစ်ခု လက်ခံခဲ့သည်။ ယူကရိန်း၌ ပူတင်၏အောင်ပွဲနောက်တွင်၊ သူကို ဝါတာလူး၌ နပိုလီယံနှင့်၊ ထို့နောက် လိုက်ပါလာသော ပြည်နှင်ဒဏ်နှင့်လည်း ပုံဆောင်ထားသကဲ့သို့၊ မင်းကြီး ဥဇိယနှင့်၊ သူ၏နူနာရောဂါနှင့်၊ ထို့နောက် လိုက်ပါလာသော ပြည်နှင်ဒဏ်နှင့်လည်းကောင်း၊ ထို့ပြင် ပတိုလမဲ၏ မူးယစ်သေဆုံးခြင်းနှင့် ၁၉၈၉ ခုနှစ်ရှိ ဆိုဗီယက်ယူနီယံ၏ အဆုံးနှင့်လည်းကောင်း ပုံဆောင်ထားသည်။

ပာနီယံ၏စစ်ပွဲသည် ခရစ်မပေါ်မီ 200 ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ ထိုနှစ်အတွင်းပင် ရောမသည် သမိုင်းအတွင်းသို့ ဖွင့်ဟစွာ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာသည်။ သူတို့၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ဇာတ်ကြောင်းအတွင်း ထည့်သွင်းဝင်ရောက်လာခြင်းသည် အခန်းငယ် ၁၆ တွင် ကိုယ်စားပြုထားပြီး ခရစ်မပေါ်မီ 63 ခုနှစ်တွင် ပြည့်စုံခဲ့သော ယေရုရှလင်ကို သိမ်းပိုက်ခြင်းမတိုင်မီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်၌ သူမသည် အီဂျစ်ပြည်ရှိ ကလေးဘုရင်၏ ကာကွယ်သူဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။ မြောက်ဘက်ဘုရင်နှင့် တောင်ဘက်ဘုရင်တို့ ပါဝင်သော အခန်းငယ် ၄၀ ၏ တတိယစစ်ပွဲတွင်လည်း ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့သည် ရုရှား၏ ကာကွယ်သူအဖြစ် ဟန်ဆောင်လျက် သမိုင်းအတွင်းသို့ တစ်ဖန် ထည့်သွင်းဝင်ရောက်လာမည်။ ထိုအချိန်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပုံစံတော်တွင် ဆဲလျူကပ်စ်သည် ပာနီယံ၏စစ်ပွဲ၌ ပတိုလမီကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။ ထိုသို့အားဖြင့် အခန်းငယ် ၄၀ ၏ ပထမနှင့် နောက်ဆုံးစစ်ပွဲများတွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့၏ ကိုယ်စားစစ်တပ်ဖြစ်သော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် “အီဂျစ်” (တောင်ဘက်ဘုရင်) ကို အနိုင်ယူသည်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

ခရစ်မတိုင်မီ ၂၀၀ ခုနှစ်တွင် ပုံဆောင်သဘောအားဖြင့်၊ တိုင်ရု၏ မိန်းမလိင်ပြည့်အဖြစ် ပုပ်ရဟန်းအာဏာကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရှိရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခန်းငယ် ဆယ့်ခြောက်၌ ဖော်ပြထားသော တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတွင် ဖြစ်ပေါ်မည့် သုံးဖွဲ့ပေါင်းစည်းမှုမတိုင်မီ၊ သူမသည် မိမိ၏ မတရားမေထုန်သီချင်းများကို စတင်သီဆိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုနှင့်တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ကုလသမဂ္ဂအပေါ် အောင်နိုင်၍၊ ထို့ကြောင့် တစ်ဆယ်ပါးသော ဘုရင်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးဘုရင်အဖြစ် မိမိ၏အနေအထားကို ခိုင်မြဲစေသည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ ပြီးစီးအောင်မြင်သည့် သုံးဖွဲ့ပေါင်းစည်းမှု၏ လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်မှုအလုံးစုံသည် အခန်းငယ် ဆယ့်ခြောက်မတိုင်မီတွင်ပင် အတည်ပြုသတ်မှတ်ပြီးဖြစ်သည်။

ကုလသမဂ္ဂအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော နဂါးတန်ခိုး၏ နိုင်ငံရေးဖွဲ့စည်းပုံသည် အပိုဒ် ၁၆ တွင် သားရဲအား မိမိ၏ နိုင်ငံရေးဖွဲ့စည်းပုံကို ပေးအပ်ရန် သဘောတူ၏။ သို့သော် ထိုသို့ မပြုမီ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် နဂါး၏ ဘာသာရေးကို အောင်နိုင်ရမည်။ သာသနာဟောင်းဝါဒသည် တစ်ဖန် ထပ်မံ၍ ဖယ်ရှားခံရရမည်။ ပရိုတက်စတင့်ဝါဒသည် Reagan ခေတ်နှစ်များတွင်၊ အပိုဒ် ၄၀ ၏ ပထမစစ်ပွဲ၌ ဖယ်ရှားခံခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံး Republican သမ္မတ၏ အချိန်ကာလ၌ နဂါး၏ ဘာသာရေးလည်း ၅၀၈ ခုနှစ်တွင် ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ကက်သလစ်ဝါဒ၏ ဘာသာရေးအောက်သို့ လက်အောက်ခံအဖြစ် ထားရှိခံရလိမ့်မည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ တင်မြှောက်ထားခြင်းအပေါ် ဆန့်ကျင်မည့် မည်သည့် ဘာသာရေးဆိုင်ရာ ခုခံမှုမဆို ဖယ်ရှားပစ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်သည် Reagan ခေတ်နှစ်များတွင် စတင်ခဲ့ပြီး၊ Trump ခေတ်နှစ်များတွင် အဆုံးသတ်သည်။ ကက်သလစ်ဝါဒကို ဆန့်ကျင်သော ဖောက်ပြန်သွားသည့် ပရိုတက်စတင့်ဝါဒ၏ ခုခံမှုသည် အပိုဒ် ၄၀ ၏ ပထမစစ်ပွဲ၌ ဖယ်ရှားခံခဲ့ရပြီး၊ ဝိညာဉ်ရေးဝါဒ၏ ခုခံမှုသည် အပိုဒ် ၄၀ ၏ နောက်ဆုံးစစ်ပွဲ၌ ဖယ်ရှားခံရလိမ့်မည်။

လူသားဖြစ်ရပ်များ၏ ရှုပ်ထွေးသော အပြန်အလှန်ဆက်နွှယ်မှု တူညီသောအတွင်း၌ပင်၊ အယူဖောက်ပြန်သော ပရိုတက်စတင့်ဝါဒသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ဆယ့်ခုနစ်၌ ဖော်ပြထားသော ဘုရင် ဆယ်ပါးအပေါ် ဘာသာရေးနှင့် နိုင်ငံရေးအာဏာပိုင်အဖြစ် မိမိကိုယ်ကို တည်ထောင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်၊ ပေနီယံစစ်ပွဲသည် အခန်းငယ် ဆယ့်ခြောက်၏ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ မတိုင်မီလေးတွင်၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက ကုလသမဂ္ဂအပေါ် အောင်မြင်လွှမ်းမိုးသည့်အချိန်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။

ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အတည်ပြုပြီးသော စည်းမျဉ်းတစ်ရပ်ရှိသည်မှာ နဂါး၊ သားရဲနှင့် မိစ္ဆာပရောဖက်တို့သည် တစ်ဦးချင်းစီအလိုက် မိမိတို့သီးသန့် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာအင်္ဂါရပ်များကို ကိုယ်စီကိုယ်စီ ပိုင်ဆိုင်ကြသည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ လက္ခဏာအင်္ဂါရပ်များထဲမှ တစ်ခုမှာ သားရဲ (ကက်သလစ်ဝါဒ) သည် ပရောဖက်ပြုချက်အရ အမြဲတမ်း ရောမမြို့၌ တည်ရှိနေသည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာပရောဖက်သည်လည်း ပရောဖက်ပြုချက်အရ အမြဲတမ်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တည်ရှိနေသည်။ သို့သော် နဂါးနှင့်ပတ်သက်လျှင် နဂါးသည် ပရောဖက်ပြုချက်အရ မည်သည့်နေရာ၌ တည်ရှိနေသည်ဟူသော လက္ခဏာမှာ အမြဲတမ်း ရွေ့လျားနေခြင်းဖြစ်သည်။ နဂါးသည် ကောင်းကင်၌ စတင်ခဲ့ပြီးနောက် ဧဒင်ဥယျာဉ်သို့ ရောက်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် နဂါးသည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ တည်ရှိနေသည်။

ပြော၍ ဆင့်ဆိုလော့၊ ထာဝရအရှင် ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ အဲဂုတ္တုပြည်၏ မင်းကြီး ဖာရောမင်း၊ သင်၏မြစ်တို့အလယ်၌ လဲလျောင်းနေသော မဟာနဂါး၊ “ငါ၏မြစ်သည် ငါ့အပိုင်ဖြစ်၏၊ ငါသည် ထိုမြစ်ကို ငါ့အတွက် ဖန်ဆင်းခဲ့၏” ဟု ဆိုသော သင်ကို ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် သင့်တဘက်၌ ရှိ၏။ ယေဇကျေလ 29:3။

နဂါး၏ ပရောဖက်ပြုရာတည်နေရာသည် ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။ ယောဟန်၏ခေတ်ကာလ၌ နဂါး၏ထိုင်ခုံသည်၊ ၎င်း၏ ရာဇပလ္လင်ကို ကိုယ်စားပြုသောအရာဖြစ်သဖြင့်၊ ပေရဂမုန်မြို့၌ ရှိသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။

ပေရဂမုမြို့ရှိ အသင်းတော်၏ ကောင်းကင်တမန်ထံသို့ ရေးလော့။ ဤအရာတို့ကို နှစ်ဖက်ထက်သော ထက်မြက်သည့် ဓားကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသောသူက မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ “သင်၏အကျင့်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ သင်နေထိုင်ရာအရပ်ကိုလည်းကောင်း ငါသိ၏။ ထိုအရပ်သည် စာတန်၏ ပလ္လင်ရှိရာအရပ်ပင်ဖြစ်၏။ သို့သော်လည်း သင်သည် ငါ၏နာမကို दृઢစွာ ဆုပ်ကိုင်ထား၍၊ စာတန်နေထိုင်ရာ သင်တို့အလယ်၌ ငါ၏သစ္စာရှိသော သက်သေခံ အန္တိပါသည် သတ်ခြင်းခံရသော ထိုနေ့ရက်များ၌ပင် ငါ၏ယုံကြည်ခြင်းကို မငြင်းပယ်ခဲ့။” ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၂:၁၂၊ ၁၃။

အယူမှားသော ရောမ၏ အကျင့်မှာ မိမိတို့ ဆက်နွယ်လာခဲ့သော အယူမှားဘုရားများ အားလုံးကို ရောမမြို့သို့ ပြန်လည် သယ်ဆောင်လာ၍ Pantheon ဘုရားကျောင်း၌ ကိုယ်စားပြုထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုကြောင့်ပင် ဒံယေလက “သူ၏ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ နေရာသည် ချလိုက်ခြင်းခံရ၏” ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ အယူမှားသော ရောမ၏ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ နေရာမှာ ရောမမြို့ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုမြို့သည် ကွန်စတန်တိုင်းက အေဒီ ၃၃၀ ခုနှစ်တွင် ချလိုက်ခြင်းခံရသည်။ သို့ရာတွင် ရောမမြို့ “အတွင်း” ရှိသော သန့်ရှင်းရာဌာနမှာ Pantheon ဘုရားကျောင်းဖြစ်ပြီး၊ Pan-Theon ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ဘုရားအားလုံး၏ ဘုရားကျောင်း” ဟု ဆိုလိုသည်။ ရောမလူမျိုးတို့သည် စာတန်၏ ပလ္လင်တည်ရာကို Pergamos မှ Pantheon ဘုရားကျောင်းသို့ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ကြသည်။ Sister White က အယူမှားသော ရောမသည် နဂါးဖြစ်ကြောင်း ကျွန်ုပ်တို့အား အသိပေးသည်။

“ထို့ကြောင့် နဂါးသည် အဓိကအားဖြင့် စာတန်ကို ကိုယ်စားပြုသော်လည်း၊ ဒုတိယအနေနှင့် အယူမှား ရောမကို သင်္ကေတပြုသောအရာလည်း ဖြစ်သည်။” The Great Controversy, 439.

အယူဝါဒမဲ့ ရောမသည် နိုင်ငံဆယ်နိုင်ငံအဖြစ် ခွဲဝေသွားခဲ့ပြီး၊ ပြင်သစ်နိုင်ငံသည် ပြင်သစ်တော်လှန်ရေးအတွင်း အီဂျစ်၏ ဘုရားမရှိဝါဒကို မိတ်ဆက်သွင်းခဲ့သောအခါ တောင်ဘက်မင်းဖြစ်လာခဲ့သည်။ ၁၉၁၇ ခုနှစ်တွင် နဂါးသည် ပြင်သစ်မှ ရုရှားသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့သည်။ အခန်းငယ် ၁၀ သည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ အခန်းငယ် ၁၁ နှင့် ၁၂ တို့သည် “နယ်စပ်မျဉ်း” (ရာဖိယနှင့် ယူကရိန်း) ၏ စစ်ပွဲများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပါနီအုမ်၏ စစ်ပွဲသည် အခန်းငယ် ၁၆ တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်က သုံးဆပေါင်းစည်းမှုကို အခိုင်အမာရယူစဉ် သူမ ပြီးမြောက်စေသော တတိယအဆင့်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းသည် အခန်းငယ် ၄၀ ၏ ဝှက်ထားသော သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤလေ့လာမှုကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်တင်ပြသွားမည်။

ယေရှုသည် ကေသရိဖိလိပ္ပိ [Panium] နယ်ခြားဒေသသို့ ကြွလာတော်မူသောအခါ၊ “လူတို့သည် လူသားသားဖြစ်သော ငါကို အဘယ်သူဟု ဆိုကြသနည်း” ဟု မိမိ၏တပည့်တော်တို့အား မေးတော်မူ၏။ ထိုသူတို့ကလည်း၊ “အချို့က ကိုယ်တော်သည် ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာဖြစ်တော်မူသည်ဟု ဆိုကြပါ၏။ အချို့က ဧလိယဟုလည်းကောင်း၊ အခြားသူတို့က ယေရမိ သို့မဟုတ် ပရောဖက်တော်တစ်ပါးပါးဟုလည်းကောင်း ဆိုကြပါ၏” ဟု လျှောက်ကြ၏။ ကိုယ်တော်ကလည်း၊ “သို့ရာတွင် သင်တို့က ငါကို အဘယ်သူဟု ဆိုကြသနည်း” ဟု မေးတော်မူ၏။ ရှိမုန်ပေတရုက ပြန်လည်လျှောက်ဆိုသည်မှာ၊ “ကိုယ်တော်သည် ခရစ်တော်ဖြစ်တော်မူ၏၊ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၏ သားတော်ဖြစ်တော်မူ၏” ဟူ၍ ဖြစ်၏။ ယေရှုကလည်း သူ့အား ပြန်၍ မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ “ရှရှိမုန် ဘာယောနာ၊ သင်သည် မင်္ဂလာရှိ၏။ အကြောင်းမူကား၊ ဤအရာကို သင့်အား ဖော်ပြခဲ့သည်မှာ အသွေးအသားမဟုတ်၊ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ရှိတော်မူသော ငါ၏ခမည်းတော်ဖြစ်တော်မူ၏။ ငါသည်လည်း သင့်အား ဆိုသည်မှာ၊ သင်သည် ပေတရုဖြစ်၏၊ ဤကျောက်ပေါ်မှာ ငါ၏အသင်းတော်ကို ငါတည်ဆောက်မည်။ မရဏာနိုင်ငံ၏ တံခါးတို့သည် ထိုအသင်းတော်ကို မနိုင်မကျော်လွှားနိုင်ကြ။ ငါသည်လည်း သင့်အား ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်၏ သော့များကို ပေးမည်။ မြေကြီးပေါ်၌ သင်ချည်နှောင်သမျှသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ချည်နှောင်ထားလျက်ရှိမည်။ မြေကြီးပေါ်၌ သင်ဖြေလွှတ်သမျှသည် ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဖြေလွှတ်ထားလျက်ရှိမည်” ဟု ဖြစ်၏။ ထို့နောက် ကိုယ်တော်သည် မိမိသည် ယေရှုခရစ်တော်ဖြစ်ကြောင်းကို မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်အားမျှ မပြောကြရန် တပည့်တော်တို့ကို အတိအလင်း ပညတ်တော်မူ၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ယေရှုသည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ကြွရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ အသက်ကြီးသူများ၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်အကြီးအကဲများနှင့် ကျမ်းပြုဆရာများလက်မှ ဆင်းရဲဒုက္ခများစွာကို ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ သတ်ခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ တတိယနေ့၌ ပြန်လည်ထမြောက်ရမည်ဖြစ်ကြောင်းတို့ကို မိမိ၏တပည့်တော်တို့အား ပြတော်မူခြင်းကို စတင်တော်မူ၏။ မဿဲ 16:13–21။