ဒန်ယေလ အခန်းကြီး ၃ သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေကို ကိုယ်စားပြုကြောင်းကို မှုတ်သွင်းခြင်း၏ သက်သေခံချက်သည် ပြတ်သားစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ဟေရှာယ အခန်းကြီး ၂၃ တွင် မြေကြီး၏ ရှင်ဘုရင်တို့နှင့် အိမ်ထောင်မပြုဘဲ မိမိကိုယ်ကို ပေးအပ်သော တုရုမြို့၏ ပြည့်တန်ဆာမသည်၊ မြေကြီး၏ ရှင်ဘုရင်တို့နှင့် အိမ်ထောင်မပြုဘဲ မိမိကိုယ်ကို ပေးအပ်သော ဗျာဒိတ်ကျမ်းမှ ပြည့်တန်ဆာမ ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၇ တွင် ထိုပြည့်တန်ဆာမ၏ နဖူးပေါ်၌ “ဗာဗုလုန်ကြီး” ဟု ရေးထားသည်။
ထိုမိန်းမသည် ခရမ်းရောင်နှင့် နီမောင်းရောင်ဝတ်လျက်၊ ရွှေ၊ အဖိုးတန်ကျောက်မျက်များနှင့် ပုလဲများဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်ရှိ၏။ သူ၏လက်ထဲ၌မူ မိမိ၏ မတရားသောမေထုန်၏ ရွံရှာဖွယ်အရာများနှင့် ညစ်ညမ်းမှုများဖြင့် ပြည့်နေသော ရွှေခွက်တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။ သူ၏ နဖူးပေါ်၌လည်း အမည်တစ်ခု ရေးထား၏— နက်နဲသောအရာ၊ ဗာဗုလုန်ကြီး၊ ပြည့်တန်ဆာတို့၏ မိခင်နှင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ ရွံရှာဖွယ်အရာတို့၏ မိခင်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇:၄၊ ၅။
၁၉၅၀ မတိုင်မီက အင်္ဂလိပ်အဘိဓာန်များသည် ဤကျမ်းပိုဒ်နှစ်ပိုဒ်တွင် ကိုယ်စားပြုထားသော မိန်းမသည် ရိုမန်ကက်သလစ်အသင်းတော်ဖြစ်ကြောင်း မှန်ကန်စွာ ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ ၅၃၈ ခုနှစ်မှ ၁၇၉၈ ခုနှစ်အထိ ပြီးမြောက်ခဲ့သော ကက်သလစ်၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည့် အမှောင်ခေတ်များနောက်ပိုင်းတွင်၊ မြေကြီး၏ ရှင်ဘုရင်များနှင့် မတရားသော မေထုန်ကို ပြုသော ပြည့်တန်ဆာသည် ရိုမန်အသင်းတော်ဖြစ်ကြောင်း ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံး သိရှိခဲ့ကြသည်။ လွတ်လပ်ရေးကြေညာစာတမ်းသည် ကက်သလစ်ဝါဒ၏ အုပ်ချုပ်မှုကိုလည်းကောင်း၊ ထိုပြည့်တန်ဆာနှင့် မသန့်ရှင်းသော ဆက်ဆံရေးများ ဖွဲ့စည်းထားခဲ့သော လောကီရှင်ဘုရင်များ၏ အုပ်ချုပ်မှုကိုလည်းကောင်း ပယ်ချရန် ရည်ရွယ်၍ ရေးဆွဲထားခဲ့သည်။ ဟေရှာယ အခန်း ၂၃ တွင် ထိုပြည့်တန်ဆာသည် မေ့လျော့ခြင်းခံရမည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဘယ်သောအခါမျှ မပျက်ကွက်သောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်တွင် သူမသည် မေ့လျော့ခြင်းခံရမည်ဟု ဆိုထားသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ခေတ်သစ် ရှာဖွေရေးအင်ဂျင်များ၌ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇ ၏ ပြည့်တန်ဆာ၏ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ကက်သလစ်အသင်းတော်အဖြစ် သင်သည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ တွေ့ရှိမည် မဟုတ်ပေ။
ထိုနေ့ရက်၌ တိုင်ရုမြို့သည် မင်းတစ်ပါး၏ နေ့ရက်ကာလအတိုင်း နှစ်ခုနစ်ဆယ်ပတ်လုံး မေ့လျော့ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ နှစ်ခုနစ်ဆယ်ကုန်ဆုံးပြီးနောက် တိုင်ရုသည် ပြည့်တန်ဆာမကဲ့သို့ သီချင်းဆိုရလိမ့်မည်။ အို မေ့လျော့ခြင်းခံရသော ပြည့်တန်ဆာမ၊ စောင်းကိုယူ၍ မြို့ပတ်လည်၌ လှည့်လည်လော့။ သင့်ကို သတိရစေခြင်းငှာ ချိုမြိန်သော တီးလုံးကို ဖန်တီး၍ သီချင်းများစွာ ဆိုလော့။ နှစ်ခုနစ်ဆယ်ကုန်ဆုံးပြီးနောက် ထာဝရဘုရားသည် တိုင်ရုကို အလည်အပတ်ပြုတော်မူလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သူမသည် မိမိ၏ အခကြေးငွေရှိရာသို့ ပြန်လှည့်၍ မြေကြီးမျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ လောကနိုင်ငံအပေါင်းတို့နှင့် ပြည့်တန်ဆာပြုလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် သူမ၏ ကုန်သွယ်ခြင်းနှင့် သူမ၏ အခကြေးငွေသည် ထာဝရဘုရားအတွက် သန့်ရှင်းခြင်းဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအရာကို သိုထားခြင်း၊ စုဆောင်းထားခြင်း မပြုရ။ အကြောင်းမူကား သူမ၏ ကုန်သွယ်ခြင်းသည် ထာဝရဘုရား၏ ရှေ့တော်၌ နေထိုင်သောသူတို့အတွက် ဝလင်စွာ စားသောက်ရန်နှင့် တည်တံ့ခိုင်မြဲသော အဝတ်အစားအတွက် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဟေရှာယ 23:15–18။
ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် မည်သည့်အခါမျှ ပျက်ကွက်ခြင်းမရှိ။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှစ၍ ထို ပြည့်တန်ဆာမသည် မေ့လျော့ခြင်းခံရခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ဆုံးကာလများ၌ သူမကို ပြန်လည် အောက်မေ့ကြလိမ့်မည်။ ဘုရားသခင်၏ သတ္တမနေ့ ဥပုသ်နေ့ကို တိုက်ခိုက်သည့်အခါ၌ သူမကို အောက်မေ့ကြသည်။ ထိုဥပုသ်နေ့သည် အမြဲတစေ အောက်မေ့ရမည့်အရာဖြစ်သော ပညတ်တော်ဆယ်ပါးအနက် ပညတ်တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ သူမသည် မိမိ၏ တံခွန်စောင်းကို ယူ၍ မြို့တဝိုက် လှည့်လည်သွားကာ ချိုသာသော တေးသံများနှင့် သီချင်းများစွာကို ပြုလုပ်သည့်အခါ၌လည်း သူမကို အောက်မေ့ကြသည်။ သူမသည် မင်းတစ်ပါး၏ နေ့ရက်များဖြစ်သော ခုနစ်ဆယ်နှစ်၏ အဆုံး၌ မိမိ၏ သီချင်းများကို သီဆိုသည်။ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၂ အရ၊ မင်းတစ်ပါးဟူသည် တိုင်းနိုင်ငံတစ်ခု ဖြစ်သည်။
လူသားတို့၏ သားတို့ နေထိုင်ရာ အရပ်ရပ်၌၊ တော၏ တိရစ္ဆာန်များနှင့် မိုးကောင်းကင်၏ ငှက်များကို ကိုယ်တော်သည် သင်၏ လက်သို့ အပ်နှင်းတော်မူ၍၊ ထိုအရာအလုံးစုံအပေါ်၌ သင့်ကို အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်စေတော်မူပြီ။ သင်သည် ဤရွှေဦးခေါင်းဖြစ်၏။ ဒံယေလ 2:38။
“ခေါင်း” ဟုသောအရာဖြစ်စေ၊ “ဘုရင်” ဟုသောအရာဖြစ်စေ၊ နှစ်မျိုးစလုံးသည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ သင်္ကေတများဖြစ်ကြသည်။ “ဘုရင်တစ်ပါး၏ နေ့ရက်များ” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုထားသော နိုင်ငံတော်မှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဖြစ်သည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ဗာဗုလုန်ပြည့်တန်ဆာမိန်းမအား သေစေလောက်သော ဒဏ်ရာပေးခြင်းခံရသည့်အခါ၊ မြေကြီးသားရဲအဖြစ် မိမိ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အုပ်စိုးမှုကို စတင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ မတိုင်မီတိုင်အောင် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၌ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်အဖြစ် ဆက်လက်တည်ရှိနေသည်။ အမှန်တကယ်အားဖြင့် ခုနစ်ဆယ်နှစ်တိုင် အုပ်စိုးခဲ့သော သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ပကတိနိုင်ငံတော်မှာ ဗာဗုလုန်ပင် ဖြစ်သည်။
ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် မြောက်ဘက်အရပ်ရှိ အမျိုးအနွယ်အပေါင်းတို့ကို ခေါ်ယူမည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာသည်လည်း ငါ၏ကျွန်ဖြစ်၍၊ သူတို့ကို ဤပြည်တော်နှင့် ၎င်း၏နေထိုင်သူတို့အပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ ပတ်လည်ရှိ ဤလူမျိုးအပေါင်းတို့အပေါ်သို့လည်းကောင်း ငါဆောင်ခဲ့မည်။ ထို့နောက် ငါသည် သူတို့ကို လုံးဝဖျက်ဆီး၍ အံ့ဩဖွယ်ရာ၊ ကဲ့ရဲ့သံထွက်ရာ၊ အစဉ်အမြဲ ပျက်စီးလျက်ရှိရာအဖြစ် ပြုမည်။ ထို့ပြင် ငါသည် သူတို့ထံမှ ရွှင်လန်းသံ၊ ဝမ်းမြောက်သံ၊ မင်္ဂလာဆောင်သတို့သား၏အသံနှင့် သတို့သမီး၏အသံ၊ ကျောက်ကြိတ်စက်၏အသံနှင့် မီးခွက်၏အလင်းကိုလည်း ပယ်ရှားမည်။ ဤပြည်တစ်ပြည်လုံးသည် ပျက်စီးရာ၊ အံ့ဩဖွယ်ရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဤလူမျိုးတို့သည်လည်း ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်ကို ခုနစ်ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် အစေခံရကြလိမ့်မည်။ ခုနစ်ဆယ်နှစ် ပြည့်စုံလာသောအခါ၊ ငါသည် ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်နှင့် ထိုလူမျိုးကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့၏အပြစ်ဒုစရိုက်ကြောင့် ခါလဒဲပြည်ကိုလည်းကောင်း ဒဏ်ပေးမည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ထိုပြည်ကိုလည်း အစဉ်အမြဲ ပျက်စီးရာအဖြစ် ပြုမည်။ ယေရမိ ၂၅:၉–၁၂။
အမှန်တကယ်ရှိခဲ့သော ဗာဗုလုန်သည် နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်တိုင် အုပ်စိုးခဲ့ပြီး၊ ၎င်းသည် နောက်ဆုံးကာလ၌ သင်္ကေတဆိုင်ရာ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်တိုင် စိုးစံမည့် နိုင်ငံတော်ကို ပုံဆောင်ပြသသည်။ ဗာဗုလုန်ဘုရင် နေဘုခဒ်နေဇာသည် ယုဒကို သုံးကြိမ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ပထမအကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုမှာ ယေဟောယာကိမ်ကို ဆန့်ကျင်သော တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပြီး၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ယေရမိ၏ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်သည် စတင်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဗေလရှဇ်ဇာ သေဆုံးခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်၌ ဘုရားသခင်သည် နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်၏ အစတွင် ယေဟောယာကိမ်ဘုရင်ကို အပြစ်ပေးခဲ့သကဲ့သို့ “ဗာဗုလုန်ဘုရင်” ကိုလည်း အပြစ်ပေးတော်မူခဲ့သည်။ “ဘုရင်တစ်ပါး၏ နေ့ရက်များ” (နိုင်ငံတော်တစ်ခု) ကို “နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်” ဟူ၍ ပုံဖော်ပြထားသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ နိုင်ငံတော်မှာ ဗာဗုလုန်ဖြစ်ပြီး၊ တုရု၏ ပြည့်တန်ဆာမ မေ့လျော့ခြင်းခံရသော ကာလအတွင်း သင်္ကေတဆိုင်ရာ နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်တိုင် အုပ်စိုးသော သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ နိုင်ငံတော်မှာ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၃ ၏ မြေကြီးသားရဲဖြစ်သည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ပဉ္စမနိုင်ငံတော်မှ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်သို့ ကူးပြောင်းမှုသည် ယောဟန်က ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၃ တွင် သရုပ်ဖော်ပြသနေသော အမှန်တရား၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ငါသည် ပင်လယ်ကမ်းခြေသဲပေါ်၌ ရပ်နေစဉ်၊ ဦးခေါင်းခုနစ်ခုနှင့် ချိုဆယ်ချောင်းရှိသော သားရဲတစ်ကောင်သည် ပင်လယ်ထဲမှ တက်လာသည်ကို မြင်ရ၏။ ၎င်း၏ချိုများပေါ်၌ သရဖူဆယ်ခု ရှိပြီး၊ ၎င်း၏ဦးခေါင်းများပေါ်၌ ဘုရားကိုပြစ်မှားသော အမည် ရှိ၏။ ... ထို့နောက် ငါသည် အခြားသော သားရဲတစ်ကောင်သည် မြေကြီးထဲမှ တက်လာသည်ကို မြင်ရ၏။ ၎င်း၌ သိုးသငယ်ကဲ့သို့သော ချိုနှစ်ချောင်း ရှိပြီး၊ နဂါးကဲ့သို့ ဟောပြောလေ၏။ ဗျာဒိတ် 13:1, 11။
ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၃ တွင် ယောဟန် ရပ်နေခဲ့သော ပင်လယ်ကမ်းခြေသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
“၎င်း၏ ခွန်အားကို လုယူခံရသဖြင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းမှုကို ရပ်တန့်ရန် အတင်းအကျပ် ခံရသော အချိန်တွင်၊ ယောဟန်သည် နဂါး၏ အသံကို ပဲ့တင်ထပ်ရန်နှင့် ယခင်ကဲ့သို့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်၍ ဘုရားကို စော်ကားသော လုပ်ငန်းကို ဆက်လက်တင်ဆောင်ရန် ပေါ်ထွန်းလာသော တန်ခိုးအသစ်တစ်ခုကို မြင်ခဲ့သည်။ အသင်းတော်နှင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တရားကို ဆန့်ကျင်၍ စစ်တိုက်မည့် နောက်ဆုံးသော ဤတန်ခိုးကို သိုးသငယ်ကဲ့သို့ ဦးချိုရှိသော သားရဲတစ်ကောင်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းမတိုင်မီ ပေါ်ထွန်းခဲ့သော သားရဲများသည် ပင်လယ်မှ တက်လာခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဤသားရဲမူကား မြေကြီးမှ တက်လာ၏။ ယင်းသည် ၎င်းကို သင်္ကေတပြုသည့် လူမျိုးနိုင်ငံ—အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု—၏ ငြိမ်းချမ်းသော ပေါ်ထွန်းလာမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။” Signs of the Times, February 8, 1910.
ပင်လယ်မှတက်လာသော သားရဲကို မြေမှတက်လာသော သားရဲနှင့် ပင်လယ်ကမ်းခြေ၏ သဲကွင်းအားဖြင့် ခွဲခြားထားသည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ရှိသော သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ ပဉ္စမနိုင်ငံတော် (ပင်လယ်ကမ်းခြေ) သည် အတိတ်သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး၊ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်မှာ အနာဂတ်သမိုင်းဖြစ်သည်။ မီလာရိုက်များသည် ဤအမှန်တရားကို မမြင်ခဲ့ကြပေ။ ဝီလျံ မီလာအား ပဂန်းဝါဒ၏ နဂါးအာဏာနှင့် ၎င်းနှင့် နောက်တော်လာသော ကက်သလစ်ဝါဒ၏ သားရဲအဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသော နိုင်ငံတော်တို့၏ ဆက်နွယ်မှုကို သိမြင်နိုင်သော အတွေးအမြင်ပေးအပ်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၃ သည် ကမ္ဘာကို အာမဂက်ဒုန်သို့ ဦးဆောင်သည့် အာဏာသုံးရပ်အနက် တတိယဖြစ်သော မိစ္ဆာပရောဖက်၏ ဇာတ်ကြောင်းကို ဖွင့်လှစ်ပြသည်။ ထိုဇာတ်ကြောင်းသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၏ ပင်လယ်ကမ်းခြေပေါ်တွင် စတင်သည်။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် သိုးကလေး၏ သင်္ကေတဖြင့် မိမိ၏ သမိုင်းကို အစပြုသော်လည်း၊ နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုလျက် မိမိ၏ သမိုင်းကို အဆုံးသတ်သည်။ မြေသားတိရစ္ဆာန်၏ အုပ်စိုးမှုဆိုင်ရာ သင်္ကေတပြုထားသော နှစ်ခုနစ်ဆယ်၏ သမိုင်းကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၃ မှ အခန်းငယ်တစ်ငယ်အတွင်း ဖော်ပြထားသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုအခန်းငယ်သည် မြေသားတိရစ္ဆာန်၏ အစနှင့် အဆုံး နှစ်မျိုးလုံးကို တစ်ကြောင်းတည်းအတွင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထိုနောက် မြေကြီးထဲမှ တက်လာသော အခြားတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်ကို ငါမြင်၏။ ထိုတိရစ္ဆာန်သည် သိုးသငယ်နှင့်တူသော ချိုနှစ်ချောင်းရှိ၍၊ နဂါးကဲ့သို့ စကားပြော၏။ ဗျာဒိတ် ၁၃:၁၁။
အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုသောအခါ၊ ၎င်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ပြဋ္ဌာန်းသည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ကို ကိုးကွယ်မှုအဖြစ် အတင်းအကျပ် လိုက်နာစေခြင်းကို အကောင်အထည်မဖော်မီတွင်၊ ပရိုတက်စတင့်ဘာသာ၏ ဖောက်ပြန်သော အသင်းတော်များသည် အတူတကွ စည်းလုံးလာကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ သားရဲ၏ရုပ်တုကို ဖွဲ့စည်းကြသကဲ့သို့ ဖောက်ပြန်သော အစိုးရအပေါ် နိုင်ငံရေးအာဏာကိုလည်း လက်ဝယ်ယူကြမည်။ ဗျာဒိတ်တော်သည် နေဗုခဒ်နေဇာ၏ ရွှေရုပ်တုအပ်နှံပွဲသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ကိုယ်စားပြုကြောင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြသောအခါ (ထိုသို့ ထပ်တလဲလဲ ပြုလျက်ရှိသကဲ့သို့) ၎င်းသည် မြေသားရဲ၏ သင်္ကေတဆိုင်ရာ နှစ်ပေါင်းခုနစ်ဆယ်၏ အဆုံးကို မှတ်သားပြသနေခြင်းဖြစ်သည်။ ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁ မှ ၃ အထိသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၄ ၏ ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ သတင်းစကားများကို ကိုယ်စားပြုသည်။ တတိယကောင်းကင်တမန်သည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ အသက်ရှင်သော သမ္မာတရားတစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်။
ပရောဖက်ဆန်စွာဆိုလျှင်၊ ဒံယေလကျမ်း၏ အခန်းကြီး ၁ မှ ၃ အထိသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃ ရှိ မြေတိရစ္ဆာန်၏ သင်္ကေတဆန်သော နှစ်ခုနစ်ဆယ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အခန်းကြီး ၁ တွင် ဖော်ပြထားသော အစားအသောက်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်ခြင်းနှင့် ယေဟောယာကိမ်၏ သင်္ကေတအဓိပ္ပါယ်တို့က အခန်းကြီး ၁ သည် ပရောဖက်ဆန်စွာဖြင့် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ အာဏာပေးခြင်း စတင်သောအချိန်၊ သို့မဟုတ် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သမိုင်း၌ ၁၈၄၀ ခုနှစ် ဩဂုတ် ၁၁ ရက်နေ့ သို့မဟုတ် ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာ ၁၁ ရက်နေ့တွင် စတင်ကြောင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသည်။
ဗာဗုလုန်သည် ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကြာ အုပ်စိုးခဲ့သောနိုင်ငံဖြစ်ပြီး၊ ထိုနှစ်များသည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဗာဗုလုန်၏ ခုနစ်ဆယ်နှစ်သည် နေဗုခဒ်နေဇာ၏ ရွှေဖြင့်ပြုလုပ်သော ရုပ်တုအပ်နှံပွဲပြီးနောက် အတော်ကြာမှသာ အဆုံးသတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ပရောဖက်ဆိုင်ရာအရ ဟေရှာယက အခန်း ၂၃ တွင် အသုံးပြုထားသော သင်္ကေတဆိုင်ရာ ခုနစ်ဆယ်နှစ်သည် ဒံယေလ အခန်း ၃ တွင် အဆုံးသတ်သည်။ နေဗုခဒ်နေဇာ၏ တေးဝိုင်းသည် အပ်နှံပွဲအတွက် ဂီတကို တီးခတ်သည့်အခါ သားရဲ၏အမှတ်တံဆိပ်ကို အတင်းအကျပ် ချမှတ်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ ထိုအချိန်တွင် တုရုမြို့၏နှင့် ဗာဗုလုန်၏ ပြည့်တန်ဆာမသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရင်များထံသို့ မိမိ၏ သီချင်းများကို စတင်သီဆိုကာ၊ ဖောက်ပြန်သော ဣသရေလသည် ဦးညွတ်၍ ကခုန်လျက် ရှိသည်။
ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် အမြင့် ခြောက်ဆယ် တံတောင်၊ အနံ ခြောက် တံတောင်ရှိသော ရွှေရုပ်တုတစ်ရုပ်ကို ပြုလုပ်၍ ဗာဗုလုန်ပြည်နယ်ရှိ ဒူရာလွင်ပြင်၌ ထောင်ထားလေ၏။ ထိုနောက် ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် မင်းသားများ၊ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများ၊ တပ်မှူးများ၊ တရားသူကြီးများ၊ ဘဏ္ဍာထိန်းများ၊ အကြံပေးများ၊ အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိများနှင့် ပြည်နယ်အသီးသီး၏ အာဏာပိုင်အားလုံးကို မိမိထောင်ထားသော ရုပ်တု၏ အပ်နှံပွဲသို့ လာရောက်စုဝေးကြစေခြင်းငှာ စေလွှတ်လေ၏။ ထို့ကြောင့် မင်းသားများ၊ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများ၊ တပ်မှူးများ၊ တရားသူကြီးများ၊ ဘဏ္ဍာထိန်းများ၊ အကြံပေးများ၊ အုပ်ချုပ်ရေးအရာရှိများနှင့် ပြည်နယ်အသီးသီး၏ အာဏာပိုင်အားလုံးတို့သည် ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာ ထောင်ထားသော ရုပ်တု၏ အပ်နှံပွဲသို့ စုဝေးလာကြ၍ ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာ ထောင်ထားသော ရုပ်တုရှေ့၌ ရပ်နေကြလေ၏။ ထိုအခါ ကြေညာသူတစ်ဦးက အသံကျယ်စွာဖြင့် ကြွေးကြော်လေ၏။ “အို လူမျိုးများ၊ တိုင်းနိုင်ငံများနှင့် ဘာသာစကားအသီးသီးတို့၊ သင်တို့အား အမိန့်တော်ချမှတ်ထားသည်ကား၊ တံပိုး၊ ပလွေ၊ စောင်း၊ သံစဉ်တူရိယာ၊ ကြိုးတပ်တူရိယာ၊ တူရိယာသံနှင့် တေးဂီတအမျိုးမျိုးတို့၏ အသံကို သင်တို့ကြားသောအခါတိုင်း၊ ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာ ထောင်ထားသော ရွှေရုပ်တုရှေ့၌ လဲ၍ ကိုးကွယ်ရမည်။ လဲ၍ ကိုးကွယ်ခြင်းမပြုသောသူမည်သူမဆို ထိုတစ်နာရီအတွင်း မီးလောင်တောက်သော မီးဖိုအလယ်သို့ ပစ်ချခံရမည်။” ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်၌ လူအပေါင်းတို့သည် တံပိုး၊ ပလွေ၊ စောင်း၊ သံစဉ်တူရိယာ၊ ကြိုးတပ်တူရိယာနှင့် တေးဂီတအမျိုးမျိုးတို့၏ အသံကို ကြားသောအခါ၊ လူအပေါင်းတို့၊ တိုင်းနိုင်ငံများနှင့် ဘာသာစကားအသီးသီးတို့သည် ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာ ထောင်ထားသော ရွှေရုပ်တုရှေ့၌ လဲ၍ ကိုးကွယ်ကြလေ၏။ ဒံယေလ ၃:၁–၇။
ထို “အချိန်” ၌၊ သို့မဟုတ် ထိုတူညီသော “နာရီ” အတွင်း၌—အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ တနင်္ဂနွေဥပဒေဖြစ်သော—ရွှေရုပ်တုကို ကိုးကွယ်ရန် ငြင်းဆန်သူ မည်သူမဆို “မီးလောင်ကျွမ်းပြင်းထန်သော မီးဖို၏အလယ်သို့ ပစ်ချခြင်းကို ခံရမည်။” ဟူ၍ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၌ “နာရီ” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံး ပါဝင်သည့် တစ်ခုတည်းသော ကျမ်းစာအုပ်မှာ ဒံယေလကျမ်း ဖြစ်သည်။ အခန်း ၃ ၌ရှိသော “နာရီ” ဆိုသော စကားလုံးသည် သားရဲ၏အမှတ်တံဆိပ် ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ “နာရီ” ဆိုသော စကားလုံးသည် အခန်း ၄ ၌ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကားကိုလည်း ကိုယ်စားပြု၏၊ အကြောင်းမူကား ထိုနေရာ၌ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း “နာရီ” ရောက်လာမည်ဟူသော သတိပေးချက်ကို နေဗုခဒ္နေဇာထံသို့ ပုံဆောင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထိုအခါ ဒံယေလသည်၊ အမည်အားဖြင့် ဗေလတရှဇ္ဇာဟု ခေါ်ဝေါ်ခြင်းခံရသောသူ၊ တစ်နာရီခန့် မိန်းမောတုန်လှုပ်၍ သူ၏အကြံအစည်များသည်လည်း သူ့ကို စိတ်ပူပန်စေကြ၏။ ရှင်ဘုရင်က မိန့်တော်မူ၍၊ “ဗေလတရှဇ္ဇာ၊ အိပ်မက်ဖြစ်စေ၊ ထိုအိပ်မက်၏ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်ဖြစ်စေ၊ သင့်ကို မနှောင့်ယှက်စေနှင့်” ဟု ဆိုတော်မူ၏။ ဗေလတရှဇ္ဇာက ပြန်လည်လျှောက်ထား၍ ဆိုသည်မှာ၊ “အရှင်မင်းကြီး၊ ထိုအိပ်မက်သည် ကိုယ်တော်ကို မုန်းတီးသောသူတို့အပေါ်သို့ ရောက်ပါစေသော၊ ထိုအနက်ဖွင့်ဆိုချက်သည်လည်း ကိုယ်တော်၏ ရန်သူတို့အပေါ်သို့ ရောက်ပါစေသော” ဟူသတည်း။ ဒံယေလ ၄:၁၉။
ဒံယေလသည် နေဗုခဒ်နက်ဇာအား မကြာမီရောက်ရှိလာမည့် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း အချိန်နှင့်စပ်လျဉ်းသော သတိပေးချက်ကို တင်ပြခဲ့သော်လည်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် နေဗုခဒ်နက်ဇာက ထိုသတိပေးချက်ကို ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အခန်းကြီး ၄ တွင် “အချိန်နာရီ” ဟူသော စကားလုံးကို ထပ်မံအသုံးပြုသောအခါ၊ ယင်းသည် တရားစီရင်ခြင်း ရောက်ရှိလာသည့် “အချိန်နာရီ” ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ မီလာရေးသမိုင်းတွင် အခန်းကြီး ၄ ၏ ပထမဆုံး “အချိန်နာရီ” သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိခြင်းကို ကိုယ်စားပြုမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသတင်းစကားသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးသည့် တရားစီရင်ခြင်း စတင်သောအခါ ပြည့်စုံခဲ့သည်။ အခန်းကြီး ၄ တွင်ရှိသော “အချိန်နာရီ” သည် အစပိုင်း၌ လာမည့် တရားစီရင်ခြင်း၏ သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုသည့် သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် တရားစီရင်ခြင်း ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်းကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတအဖြစ် အသုံးချထားသည်။ “အချိန်နာရီ” ဟူသော စကားလုံး၏ ပထမအသုံးပြုမှုသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်နှင့် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ဒုတိယအသုံးပြုမှုသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့နှင့် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ထိုအချိန်နာရီအတွင်းပင် အရာသည် နေဘုခဒ်နေဇာအပေါ်၌ ပြည့်စုံလေ၏။ သူသည် လူတို့အထဲမှ နှင်ထုတ်ခြင်းခံရ၍ နွားကဲ့သို့ မြက်ကို စားလေ၏။ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကောင်းကင်နှင်းဖြင့် စိုစွတ်လျက်ရှိ၍၊ သူ၏ဆံပင်သည် ရွှေလင်းတ၏ အမွှေးကဲ့သို့ ရှည်လျားလာသည်တိုင်အောင်၊ သူ၏လက်သည်းတို့သည် ငှက်တို့၏ ခြေသည်းကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်တိုင်အောင် ဖြစ်လေ၏။ ဒံယေလ ၄:၃၃။
ထို့ကြောင့် ဒံယေလအခန်းကြီး ၄ ထဲရှိ “အချိန်နာရီ” သည် ဣသရေလ၏ မြောက်နိုင်ငံတော်အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော “ခုနစ်ကြိမ်” အပြစ်ဒဏ်နှစ်ရပ်အနက် ပထမအပြစ်ဒဏ်၏ အဆုံးသတ်နှစ်ဖြစ်သော 1798 ခုနှစ်နှင့် တောင်နိုင်ငံတော်အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ဒုတိယအပြစ်ဒဏ်၏ အဆုံးသတ်နှစ်ဖြစ်သော 1844 ခုနှစ်တို့ကို တစ်ပြိုင်နက် သင်္ကေတပြုထားသည်။ မြောက်နိုင်ငံတော်အတွက် (ဘီစီ 723 ခုနှစ်တွင် စတင်သော) နှင့် တောင်နိုင်ငံတော်အတွက် (ဘီစီ 677 ခုနှစ်တွင် စတင်သော) ထိုအပြစ်ဒဏ်နှစ်ရပ်သည်၊ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ်ကြာ ပြန့်ကျဲခြင်းနှင့် ကျွန်ဘဝသို့ ကျရောက်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုလျက်၊ ဘုရားသခင်၏ ဖောက်ပြန်သွားသော လူမျိုးအပေါ် ထုတ်ဖော်တော်မူသော ပထမနှင့် နောက်ဆုံး အမျက်တော်၏ အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုအပြစ်ဒဏ်နှစ်ရပ်စလုံးသည် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ချက်ဖြင့် စတင်ခဲ့ကြပြီး၊ ၎င်းတို့၏ သီးခြားအဆုံးသတ်များသည် ဘုရားသခင်၏ နီးကပ်လာသော စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးတရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ သတိပေးသတင်းစကား၊ သို့မဟုတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးတရားစီရင်ခြင်း၏ ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ “ခုနစ်ကြိမ်” အပြစ်ဒဏ်နှစ်ရပ်၏ အဆုံးသတ်ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ထိုတရားစီရင်ချက်နှစ်ရပ်လုံးကို ဒံယေလအခန်းကြီး ၄ တွင် “အချိန်နာရီ” ဟူသော စကားလုံးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။
မီလာရိုက် သမိုင်းတွင် “နာရီ” သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ ပထမကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာသော အချိန်၊ အဆုံးကာလ၌ လှုပ်ရှားမှု၏ အစကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အခန်း လေးတွင်ရှိသော ဒုတိယ “နာရီ” သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့၌ တတိယကောင်းကင်တမန် ရောက်ရှိလာသောအချိန်၊ ထိုလှုပ်ရှားမှု၏ အဆုံးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ မီလာရိုက်လှုပ်ရှားမှုသည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှုတွင် ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့်၊ အခန်း လေးတွင် “နာရီ” ကို အသုံးပြုထားသော အကြိမ်နှစ်ကြိမ်သည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်၌ အဆုံးကာလကိုလည်းကောင်း၊ မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေကိုလည်းကောင်း အမှတ်အသားပြုကြသည်။ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ မီလာရိုက်လှုပ်ရှားမှုသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရာ တရားစီရင်ခြင်း၏ ဖွင့်လှစ်ခြင်းကို ကြေညာခဲ့ပြီး၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှုသည် ဘုရားသခင်၏ အမှုဆောင်တရားစီရင်ခြင်း၏ ဖွင့်လှစ်ခြင်းကို ကြေညာသည်။ ထိုတရားစီရင်ခြင်းသည် အဆင့်ဆင့် တိုးတက်သည့် သဘောရှိပြီး၊ တနင်္ဂနွေဥပဒေမှ စတင်ကာ ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ်ကြွလာခြင်းအထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်၍ ပိုမိုပြင်းထန်လာမည် ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၃ ကို ဆက်လက်လေ့လာသွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ “hour” ဟူသော စကားလုံးအပေါ် ကျွန်ုပ်တို့၏ သုံးသပ်ချက်ကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်သည်။
“ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် သိုးများကို ဝံပုလွေများအလယ်သို့ စေလွှတ်သကဲ့သို့ သင်တို့ကို စေလွှတ်၏။ ထို့ကြောင့် မြွေကဲ့သို့ ပညာရှိကြလော့၊ ချိုးငှက်ကဲ့သို့ အပြစ်ကင်းကြလော့။ သို့သော် လူတို့ကို သတိပြုကြလော့။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် သင်တို့ကို တရားစီရင်ရာကောင်စီများသို့ အပ်နှံကြလိမ့်မည်။ သူတို့၏ ဗိမာန်များတွင်လည်း သင်တို့ကို ရိုက်နှက်ကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ငါ့အတွက်ကြောင့် သင်တို့သည် အုပ်ချုပ်မင်းများနှင့် ရှင်ဘုရင်များရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းသည် သူတို့နှင့် လူမျိုးခြားတို့အား သက်သေခံခြင်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် သူတို့သည် သင်တို့ကို အပ်နှံသောအခါ အဘယ်သို့ ပြောရမည်၊ အဘယ်အရာကို ပြောရမည်ဟု မစိုးရိမ်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား ထိုနာရီ၌ သင်တို့ ပြောရမည့်စကားကို သင်တို့အား ပေးတော်မူလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ပြောနေကြသူမှာ သင်တို့မဟုတ်၊ သင်တို့အတွင်း၌ မိန့်တော်မူသော သင်တို့အဖ၏ ဝိညာဉ်တော်ဖြစ်တော်မူ၏။ ညီအစ်ကိုသည် ညီအစ်ကိုကို သေခြင်းသို့ အပ်နှံလိမ့်မည်။ အဖလည်း မိမိ၏သားသမီးကို ထိုသို့ အပ်နှံလိမ့်မည်။ သားသမီးတို့သည်လည်း မိဘများကို ဆန့်ကျင်ထကြွ၍ သူတို့ကို သေစေခြင်းငှာ ပြုကြလိမ့်မည်။ သင်တို့သည်လည်း ငါ့နာမအတွက်ကြောင့် လူအပေါင်းတို့၏ မုန်းတီးခြင်းကို ခံကြရလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် အဆုံးတိုင်အောင် ခံနိုင်ရည်ရှိသူသည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်။ ထိုမြို့၌ သင်တို့ကို နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းကြသောအခါ အခြားမြို့သို့ ပြေးကြလော့။ အမှန်အကန် သင်တို့အား ငါဆိုသည်ကား၊ လူသားသည် မလာမီ သင်တို့သည် ဣသရေလမြို့များကို အကုန်မလှည့်ရသေး။ တပည့်သည် မိမိဆရာထက် မမြင့်၊ ကျွန်သည်လည်း မိမိအရှင်ထက် မမြင့်။ တပည့်သည် မိမိဆရာကဲ့သို့ဖြစ်လျှင်လည်းကောင်း၊ ကျွန်သည် မိမိအရှင်ကဲ့သို့ဖြစ်လျှင်လည်းကောင်း လုံလောက်ပြီ။ အိမ်ရှင်ကို ဗေလဇေဗုလဟု ခေါ်ခဲ့လျှင်၊ သူ၏အိမ်သားတို့ကို ထိုထက်မက ခေါ်ကြမည်မဟုတ်လော။ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို မကြောက်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား ဖုံးကွယ်ထားသမျှတွင် မပေါ်လွင်ရမည့်အရာ မရှိ၊ ဝှက်ထားသမျှတွင် မသိရမည့်အရာ မရှိ။ အမှောင်ထဲ၌ ငါသင်တို့အား ပြောသမျှကို အလင်း၌ ပြောကြလော့။ နားတွင် ကြားရသမျှကို အိမ်မိုးပေါ်မှ ကြေညာကြလော့။ ကိုယ်ခန္ဓာကို သတ်နိုင်သော်လည်း ဝိညာဉ်ကို မသတ်နိုင်သောသူတို့ကို မကြောက်ကြနှင့်။ ထို့အစား ဝိညာဉ်နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ နှစ်မျိုးစလုံးကို ငရဲ၌ ဖျက်ဆီးနိုင်သောသူကိုသာ ကြောက်ကြလော့။” မဿဲ ၁၀:၁၆–၂၈။