ဓမ္မဟောင်းကျမ်း၌ ဒါနိယေလကျမ်းအတွင်း၌သာ တွေ့ရသော “hour” ဟူသောစကားလုံးသည် အစဉ်အမြဲ တရားစီရင်ခြင်းအမျိုးအစားတစ်ခုခုနှင့် ဆက်နွယ်လျက်ရှိသည်။ အခန်းကြီး ၃ တွင် ထိုစကားလုံးသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ရှာဒရက်၊ မေရှက်၊ အဗက်နေဂေါတို့အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အလံသင်္ကေတအပေါ် အလေးပေးထားသည်။

လေးမြောက်အခန်းတွင် ဤအရာသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ သတိပေးသတင်းစကား ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ လေးမြောက်အခန်းတွင် “hour” ဟူသောစကားလုံးကို ဒုတိယအကြိမ် အသုံးပြုသောအခါ၊ ၎င်းသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့တွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးသော တရားစီရင်ခြင်း ဖွင့်လှစ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြု하였다။ လေးမြောက်အခန်းတွင် “hour” ဟူသောစကားလုံးကို အသုံးပြုထားသော အကြိမ်နှစ်ကြိမ်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ်တိုင်အောင် ပထမနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကားများ၏ သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုသမိုင်းသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀ ပါ မိုးကြိုးခုနစ်လုံး၏ သမိုင်းဖြစ်သည်။ မိုးကြိုးခုနစ်လုံးကို လေးမြောက်အခန်း၌ “hour” ဟူသောစကားလုံးကို အသုံးပြုထားသော အကြိမ်နှစ်ကြိမ်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ထို့ကြောင့်လည်း ၁၉၈၉ ခုနှစ်မှ မကြာမီရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတိုင်အောင် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သမိုင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။

အခန်း ၅ တွင် “နာရီ” ဟူသော စကားလုံးသည် တနင်္ဂနွေဥပဒေကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသော်လည်း၊ ထိုနေရာ၌ အလေးပေးထားသည်မှာ သမ္မာကျမ်းပရောဖက်ပြုချက်၏ ဆဋ္ဌမနိုင်ငံဖြစ်သော အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အဆုံးသတ်ပင် ဖြစ်ပြီး၊ ယင်းသည် သမ္မာကျမ်းပရောဖက်ပြုချက်၏ ပထမနိုင်ငံဖြစ်သော ဘာဗေလုန်၏ အဆုံးသတ်အားဖြင့် ပုံဆောင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ အခန်း ၃ တွင် အလေးပေးထားသည်မှာ မီးဖိုအတွင်းရှိ အလံတော်အပေါ်တွင်ဖြစ်သော်လည်း၊ အခန်း ၅ တွင်မူ ဗေလရှဇ္ဇာ၏ ကံကြမ္မာနှင့် သူ့အပေါ် ကျရောက်သော အထူးတရားစီရင်ခြင်းအပေါ်တွင် အလေးပေးထားသည်၊ သို့ရာတွင် နောက်ဆုံး၌ ဒံယေလသည် အလံတော်ကို ပုံဆောင်လျက် ပုံပြင်အတွင်းသို့ အမှန်ပင် ဝင်ရောက်လာသည်။

တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ နေဗုခဒ္နေဇာ၏ အပ်နှံပူဇော်ခြင်းနှင့် ဗေလရှဇ္ဇာ၏ သေဆုံးခြင်းတို့၏ “အချိန်နာရီ” ကို ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ အခန်း ၄ တွင် တရားစီရင်ခြင်းဖွင့်လှစ်မှုအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော “အချိန်နာရီ” သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့၌ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးတရားစီရင်ခြင်း ဖွင့်လှစ်ခြင်းကို ဖော်ညွှန်းသကဲ့သို့၊ တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ အရေးယူဆောင်ရွက်ရေးတရားစီရင်ခြင်း ဖွင့်လှစ်ခြင်းကိုလည်း ဖော်ညွှန်းသည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်နေ့၌ ကောင်းကင်ဗိမာန်တော်အတွင်း တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ စာအုပ်များ ဖွင့်လှစ်ခြင်း ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ကယ်တင်ခြင်းကို ငြင်းပယ်ခဲ့သူများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်း ကျရောက်လာခြင်း၏ အစဖြစ်စေ၊ တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ အရေးယူဆောင်ရွက်ရေးတရားစီရင်ခြင်း၏ အစအဦး၌ ထိုအနီးကပ်လာနေသော တရားစီရင်ခြင်း နှစ်မျိုးအနက် တစ်မျိုးစီအတွက် သတိပေးချက်ကို ဒံယေလ အခန်း ၄ တွင် “အချိန်နာရီ” ဟူသော စကားလုံး၏ ပထမအကြိမ် အသုံးပြုမှုအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုတရားစီရင်ခြင်း နှစ်မျိုးအနက် တစ်မျိုးစီ၏ အမှန်တကယ် စတင်မှုကိုလည်း အခန်း ၄ တွင် “အချိန်နာရီ” ဟူသော စကားလုံးကို ဒုတိယအကြိမ် အသုံးပြုထားခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။

ဒံယေလက အသုံးပြုသော “နာရီ” ဟူသော စကားလုံးအတွက် သဒ္ဒါဆိုင်ရာ သတ်မှတ်ချက်မှာ ၎င်းသည် “polysemy” ဖြစ်သည်ဟု ဆိုရမည်။ polysemy ဟူသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်သတ်မှတ်ချက်အမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း ထိုအဓိပ္ပာယ်များအားလုံးကို ခေါင်းစဉ်တစ်ခုတည်းအောက်တွင် စုစည်းနိုင်သော စကားလုံးတစ်လုံးကို ဆိုလိုသည်။ ဒံယေလသည် “နာရီ” ဟူသော စကားလုံးကို အသုံးပြုသော ငါးကြိမ်လုံး၌ အားလုံးသည် တရားစီရင်ခြင်းကို ညွှန်းဆိုကြသော်လည်း၊ တစ်ကြိမ်စီတိုင်းသည် ဘုရားသခင်၏ ပြစ်ဒဏ်ပြန်လည်ပေးဆပ်သော တရားစီရင်ခြင်း—ထိုတရားစီရင်ခြင်းကို ကိုယ်တော်၏ အမှုဆောင်တရားစီရင်ခြင်းဟု ခေါ်သည်—၏ ကွဲပြားသော အစိတ်အပိုင်းများကိုဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ကယ်တင်ခြင်းခံရမည်သူ၊ မခံရမည်သူကို ကိုယ်တော် ဆုံးဖြတ်တော်မူနေသော စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး တရားစီရင်ခြင်း၏ ကွဲပြားသော အစိတ်အပိုင်းများကိုဖြစ်စေ ကိုင်တွယ်ဖော်ပြနေကြသည်။ 1844 ခုနှစ် အောက်တိုဘာ 22 ရက်နေ့တွင် စတင်ခဲ့သော စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး တရားစီရင်ခြင်းဖြစ်စေ၊ မကြာမီလာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေတွင် စတင်မည့် အမှုဆောင်တရားစီရင်ခြင်းဖြစ်စေ၊ တရားစီရင်ခြင်းနှစ်ရပ်လုံးသည် အဆင့်ဆင့် တိုးတက်ဖွံ့ဖြိုးသွားသော သဘောသဘာဝရှိကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ ပြစ်ဒဏ်ပြန်လည်ပေးဆပ်သော၊ သို့မဟုတ် အမှုဆောင် တရားစီရင်ခြင်းသည် တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ စတင်ပြီး အဆင့်ဆင့် ပိုမိုပြင်းထန်လာကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ကာလပိတ်သိမ်းခြင်းနှင့် နောက်ဆုံး ဘေးဒဏ်ခုနစ်ပါးအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဒန်ယေလအခန်းကြီး ၅ တွင် “hour” ဟူသောစကားလုံးကို၊ ဘေလရှဇ္ဇာ၏ သေခြင်းနှင့် သူအုပ်ချုပ်ခဲ့သော နိုင်ငံ၏ အဆုံးသတ်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ဘုရားသခင်၏ အမှုဆောင်တရားစီရင်ခြင်းကို ဖော်ပြရန် အသုံးပြုထားသည်။

ထိုအချိန်တည်းတွင် လူ၏လက်ချောင်းများ ပေါ်ထွက်လာ၍ မင်းကြီး၏နန်းတော်နံရံပေါ်ရှိ အင်္ဂတေပေါ်၌ မီးတိုင်၏ရှေ့တည့်တည့်၌ ရေးသားလေ၏။ ထိုရေးသားသောလက်၏အစိတ်အပိုင်းကို မင်းကြီးမြင်လေ၏။ ဒံယေလ ၅:၅။

အုပ်ချုပ်ဆောင်ရွက်သော တရားစီရင်ခြင်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ စတင်ပြီး၊ ထိုအရာကို နေဗုခဒ်နေဇာ၏ ရွှေပုံတော် အပ်နှံပူဇော်ခြင်းအားဖြင့်လည်း ကိုယ်စားပြုထားသည်။ သို့သော် ထို “နာရီ” သည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျပ်အတည်းအတွင်း ဘုရားသခင်၏လူတို့ကို ကယ်လွှတ်တော်မူခြင်းနှင့် ပိုမိုသက်ဆိုင်သည်။ တိုင်ယာအမျိုးသမီးပြည်တန်ဆာ၏ အုပ်ချုပ်ဆောင်ရွက်သော တရားစီရင်ခြင်းနှင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အုပ်ချုပ်ဆောင်ရွက်သော တရားစီရင်ခြင်းတို့လည်း ဒံယေလကျမ်း၌ တရားစီရင်ခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်သော “နာရီ” ဟု ခေါ်သော တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ စတင်သည်။

ထိုနောက် ကောင်းကင်မှ အခြားသောအသံတစ်သံကို ငါကြားရ၍၊ “ငါ၏လူတို့၊ သင်တို့သည် သူမ၏အပြစ်များ၌ ပါဝင်သူမဖြစ်ကြစေရန်နှင့် သူမ၏ဘေးဒဏ်များကို မခံရကြစေရန်၊ သူမထံမှ ထွက်လာကြလော့။ အကြောင်းမူကား သူမ၏အပြစ်များသည် ကောင်းကင်တိုင်အောင် ရောက်ရှိခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် သူမ၏ဒုစရိုက်များကို အောက်မေ့တော်မူပြီ။ သူမသည် သင်တို့အား ဆပ်ပေးခဲ့သကဲ့သို့ သူမအားလည်း ဆပ်ပေးကြလော့။ သူမ၏အကျင့်အတိုင်း နှစ်ဆပြန်၍ သူမအား နှစ်ဆဆပ်ပေးကြလော့။ သူမဖြည့်ထားသောခွက်၌ သူမအတွက် နှစ်ဆဖြည့်ပေးကြလော့။ သူမသည် မိမိကိုယ်ကို မည်မျှဂုဏ်တင်၍ စည်းစိမ်ချမ်းသာစွာ အသက်ရှင်ခဲ့သနည်း၊ ထိုမျှလောက်ပင် သူမအား ညှဉ်းဆဲခြင်းနှင့် ဝမ်းနည်းခြင်းကို ပေးကြလော့။ အကြောင်းမူကား သူမသည် မိမိစိတ်နှလုံးထဲ၌၊ ‘ငါသည် မိဖုရားအဖြစ် ထိုင်လျက်ရှိ၏။ ငါသည် မုဆိုးမမဟုတ်။ ဝမ်းနည်းခြင်းကိုလည်း အလျှင်းမတွေ့ရ’ ဟု ဆို၏။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ဘေးဒဏ်များသည် တစ်ရက်တည်းတွင် ရောက်လာလိမ့်မည်။ သေခြင်း၊ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းနှင့် ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးခြင်းတို့ ဖြစ်၏။ သူမသည် မီးဖြင့် လုံးလုံးလျားလျား လောင်ကျွမ်းဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သူမအား တရားစီရင်တော်မူသော အရှင်ထာဝရဘုရားသခင်သည် တန်ခိုးကြီးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် သူမနှင့်အတူ မတရားသောကာမပြု၍ စည်းစိမ်ချမ်းသာစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသော မြေကြီး၏ရှင်ဘုရင်တို့သည် သူမလောင်ကျွမ်းရာမှ ထွက်သောမီးခိုးကို မြင်ကြသောအခါ၊ သူမအတွက် ငိုကြွေး၍ မြည်တမ်းကြလိမ့်မည်။ သူမ၏ညှဉ်းဆဲခြင်းကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အဝေး၌ ရပ်လျက်၊ ‘အို၊ အို၊ မြို့ကြီးဗာဗုလုန်၊ တန်ခိုးကြီးသောမြို့တော်၊ သင့်တရားစီရင်ခြင်းသည် တစ်နာရီအတွင်း ရောက်လာပြီတကား’ ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ် 18:4–10။

အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေသည် အုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ တရားစီရင်ခြင်း၏ အစဖြစ်ပြီး၊ ထိုတရားစီရင်ခြင်းသည်လည်း အဆင့်ဆင့် တိုးတက်သွားသောသဘောရှိသကဲ့သို့၊ ဘာဘီလုန်၌ မျှတိုင်တော်အားဖြင့် ခေါ်ထုတ်ခံရမည့် ဘုရားသခင်၏ သားသမီးတို့အား ခေါ်ထုတ်ရာ “နာရီ” တွင် စတင်သည်။ ထိုသည် “ကြီးမားသောမြို့၊ ဘာဘီလုန်” အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကျရောက်လာသော “နာရီ” ပင် ဖြစ်သည်။ “နာရီ” ဟူသော စကားလုံးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သူမ၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အခြားသော သိုးစုကို ဘာဘီလုန်မှ ခေါ်ထုတ်နေသော ကာလတစ်လျှောက်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။

ထိုနေ့ရက်၌ ယေရှဲ၏အမြစ်တစ်ပါးရှိလိမ့်မည်။ ထိုသူသည် လူမျိုးတို့အတွက် အလံတိုင်အဖြစ် ရပ်တည်လိမ့်မည်။ တပါးအမျိုးသားတို့သည် ထိုသူထံသို့ လာ၍ ရှာဖွေကြလိမ့်မည်။ ထိုသူ၏ နားနေရာသည် ဘုန်းအသရေတော်ဖြင့် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။ ထိုနေ့ရက်၌ ထာဝရဘုရားသည် မိမိလက်တော်ကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံဆန့်တော်မူ၍၊ အာရှုရိပြည်မှလည်းကောင်း၊ အဲဂုတ္တုပြည်မှလည်းကောင်း၊ ပတ်ရောစ်မှလည်းကောင်း၊ ကုရှ်မှလည်းကောင်း၊ ဧလံမှလည်းကောင်း၊ ရှိနာမှလည်းကောင်း၊ ဟာမတ်မှလည်းကောင်း၊ ပင်လယ်ကျွန်းများမှလည်းကောင်း ကျန်ရစ်သော မိမိလူတို့၏ အကျန်အရစ်ကို ပြန်လည်သိမ်းယူတော်မူလိမ့်မည်။ ထိုအပြင် လူမျိုးများအတွက် အလံတိုင်ကို ထူထောင်တော်မူ၍၊ ဣသရေလ၏ နှင်ထုတ်ခံရသူတို့ကို စုဝေးစေတော်မူမည်။ ယုဒ၏ ကွဲပြားပြန့်နှံ့သွားသောသူတို့ကိုလည်း မြေကြီး၏ လေးထောင့်လေးပါးမှ စုရုံးစေတော်မူမည်။ ဟေရှာယ ၁၁:၁၀-၁၂။

၁၈၄၄ ခုနှစ်တွင် ပထမကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှုအတွင်း သခင်ဘုရားသည် လူများကို ဗာဗုလုန်မှ ခေါ်ထုတ်တော်မူခဲ့ပြီး၊ “ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူတို့၏ ကျန်ရစ်သူများကို ပြန်လည်ရယူရန် ဒုတိယအကြိမ်တိုင် မိမိလက်ကို ဆန့်တော်မူမည်” ဟူသော အချိန်ဖြစ်သော နောက်ဆုံးနေ့ရက်များ၌ ထိုသမိုင်းအတွင်းရှိ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းသည် ထပ်မံဖြစ်ပေါ်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် “တဖန်” ခေါ်ထုတ်တော်မူနေသော လူတို့၏ ကျန်ရစ်သူများသည် အလံမဟုတ်ကြ၊ အကြောင်းမူကား အလံဟူသည်မှာ “ယေရှဲ၏ အမြစ်” ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအလံသည် “တပါးအမျိုးသားတို့ ရှာဖွေကြသော” အလံအဖြစ် ရပ်တည်နေသောသူဖြစ်သည်။ ဒုတိယအကြိမ်တိုင် ဘုရားသခင်သည် အမျိုးအနွယ်များကို ဗာဗုလုန်မှ ခေါ်ထုတ်တော်မူမည်။

သူသည် ထိုအမှုကို ပထမဦးစွာ “ဣသရေလ၏ နှင်ထုတ်ခံရသူများ” ကို စုဝေးစေခြင်းအားဖြင့် ပြုတော်မူလိမ့်မည်။ ထိုသူတို့သည် “ယူဒ၏ ပြန့်ကျဲနေသူများ” ဖြစ်ကြပြီး၊ “မြေကြီး၏ ထောင့်လေးထောင့်မှ” လာကြသူများ ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော လမ်းမပေါ်၌ သုံးရက်ခွဲတိုင်တိုင် သေဆုံးလျက် အလဲကျနေခြင်း၏ အဆုံးတွင် အတူတကွ စုဝေးစေခြင်းခံရကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုဖော်ပြချက်သည် ယေဇကျေလ၏ သေပြီး ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးများ၏ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

“တန်ခိုးကြီးသော ထိုမြို့” ဖြစ်သည့် “ဗာဗုလုန်” အပေါ် အမှုဆောင်တရားစီရင်ခြင်း စတင်သော “နာရီ” သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော “မြေငလျင်ကြီး” ၏ ထို “နာရီ” နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုဆောင်တရားစီရင်ခြင်းသည် ထို “နာရီ” တွင် စတင်သည်။ အကြောင်းမှာ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ တွင် မြေငလျင်၏ “နာရီ” အတွင်း “လူခုနစ်ထောင်” သေကြေခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို လူခုနစ်ထောင်ကို ပုံဆောင်ပြထားသည်မှာ နေဗုခဒ်နေဇာ၏ “အလွန်တန်ခိုးကြီးသောသူများ” ဖြစ်ပြီး၊ ပုံမှန်ထက် “ခုနစ်ဆ” ပို၍ ပူအောင် မီးလောင်ဖိုကို အပူပေးထားစဉ် ရှဒရက်၊ မေရှက်နှင့် အဘေဒနေဂိုတို့ကို ထိုမီးဖိုထဲသို့ ပစ်ချရာတွင် သူတို့ သေဆုံးခဲ့ကြသည်။ ပြင်သစ်တော်လှန်ရေးတွင် “လူခုနစ်ထောင်” သည် ပြင်သစ်၏ မင်းမျိုးမင်းနွယ်များ၊ သို့မဟုတ် ၎င်း၏ တန်ခိုးကြီးသောသူများကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ အခန်း ၅ တွင် ဗေလရှဇ္ဇာ တစ်ဦးတည်းသာ သတ်ဖြတ်ခံရသည် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ စစ်တပ်လည်း ဖျက်ဆီးခံရသည်။ တနင်္ဂနွေနေ့ပညတ်တရား၏ “နာရီ” သည် ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို မီးဖိုထဲသို့ ပစ်ချခြင်းဖြင့် ပုံဆောင်ပြထားသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို စတင်စေသကဲ့သို့၊ ထိုအပြင် တန်ခိုးကြီးသော မြို့ ဗာဗုလုန် အပေါ် ဘုရားသခင်၏ အမှုဆောင်တရားစီရင်ခြင်း စတင်ခြင်းကိုလည်း အမှတ်အသားပြုသည်။

ထို့ပြင်၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော ကြီးမားသော မြေငလျင်၏ “အချိန်နာရီ” လည်းဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်၌လည်း၊ အနက်မဲ့တွင်းမှ တက်လာသော သားရဲက လမ်းမပေါ်၌ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် ယခင်က သေဆုံးနေသော အရိုးများသည် အလံသဖွယ်အမှတ်အသားအဖြစ် ကောင်းကင်သို့ မြှောက်တင်ခြင်းခံရကြသည်။ ထိုနေရာတွင်လည်း တတိယ “ဘေး” ဖြစ်သည့်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သတ္တမ တံပိုးလည်း ဖြစ်သော အရာသည် မှုတ်ကြေညာခံရသော တူညီသည့် “အချိန်နာရီ” ပင်ဖြစ်သည်။ သတ္တမတံပိုးသည် တတိယ ဘေးဖြစ်ပြီး၊ ထိုနောက်ဆုံး ဘေးတံပိုး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ တနင်္ဂနွေဝတ်ပြုမှုကို အတင်းအကျပ် ပြဋ္ဌာန်းလုပ်ဆောင်သူတို့အပေါ် တရားစီရင်ခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းရန်သာမက၊ လူမျိုးအပေါင်းတို့ကိုလည်း အမျက်ထွက်စေရန် ဖြစ်သည်။ တတိယဘေး၊ သတ္တမတံပိုး၊ နှင့် လူမျိုးအပေါင်းတို့ကို အမျက်ထွက်စေခြင်းတို့သည် အစ္စလာမ်၏ ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ အခန်းကဏ္ဍကို ရည်ညွှန်းဖော်ပြသော သင်္ကေတများအားလုံးဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုအားလုံးကို ကြီးမားသော မြေငလျင်၏ “အချိန်နာရီ” အတွင်း၌ ထားရှိထားသည်။

ထိုအခါ သူတို့သည် “ဤနေရာသို့ တက်လာကြလော့” ဟု သူတို့အား ပြောသော ကောင်းကင်မှ အသံကြီးတစ်သံကို ကြားကြ၏။ သူတို့သည် မိုဃ်းတိမ်ထဲတွင် ကောင်းကင်သို့ တက်ကြ၏။ သူတို့၏ ရန်သူတို့သည်လည်း သူတို့ကို မြင်ကြ၏။ ထိုအချိန်နာရီ၌ပင် မြေငလျင်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်၍ မြို့၏ ဆယ်ပုံတစ်ပုံ ပြိုလဲလေ၏။ မြေငလျင်ကြောင့် လူခုနှစ်ထောင် သေဆုံးကြ၏။ ကျန်ရစ်သောသူတို့သည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်၍ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင်အား ဘုန်းတော်ကို ပေးကြ၏။ ဒုတိယ အမင်္ဂလာသည် လွန်သွားပြီ။ ကြည့်ရှုလော့၊ တတိယ အမင်္ဂလာသည် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာ၏။ ထိုနောက် သတ္တမ ကောင်းကင်တမန်သည် တံပိုးမှုတ်လေ၏။ ကောင်းကင်၌ အသံကြီးများ ပေါ်ထွက်လာ၍ “ဤလောက၏ နိုင်ငံများသည် ငါတို့၏ အရှင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ခရစ်တော်၏ နိုင်ငံများ ဖြစ်ကြပြီ။ ကိုယ်တော်သည် ကမ္ဘာအဆက်ဆက် စိုးစံတော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဆိုကြ၏။ ဘုရားသခင်ရှေ့တော်၌ မိမိတို့ ပလ္လင်များပေါ်မှာ ထိုင်နေကြသော အသက်ကြီးသူ နှစ်ဆယ့်လေးပါးသည် မိမိတို့၏ မျက်နှာပေါ်သို့ လဲကျ၍ ဘုရားသခင်ကို ကိုးကွယ်ကြလေ၏။ သူတို့က “အို အနန္တတန်ခိုးရှင် အရှင် ဘုရားသခင်၊ ရှိတော်မူသောသူ၊ ရှိတော်မူခဲ့သောသူ၊ ကြွလာတော်မူမည့်သူ၊ ကိုယ်တော်အား ကျွန်ုပ်တို့ ကျေးဇူးတင်ကြပါ၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ ကြီးမားသော တန်ခိုးကို ယူဆောင်တော်မူ၍ စိုးစံတော်မူပြီ။ လူမျိုးတို့သည် အမျက်ထွက်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်၏ အမျက်တော်သည် ရောက်လာပြီ။ သေသောသူတို့ကို တရားစီရင်ရမည့် အချိန်လည်း ရောက်လာပြီ။ ကိုယ်တော်၏ ကျွန်များဖြစ်သော ပရောဖက်တို့အားလည်းကောင်း၊ သန့်ရှင်းသူတို့အားလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်၏ နာမတော်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေသော အငယ်အကြီး အပေါင်းတို့အားလည်းကောင်း အကျိုးဆုကို ပေးတော်မူရမည့် အချိန်၊ မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးသောသူတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူရမည့် အချိန်လည်း ရောက်လာပြီ” ဟု ဆိုကြ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 11:12–18။

ဧဇကေလ၏ သေသွားသော အရိုးတို့သည် “မိုးတိမ်တစ်ခုထဲ၌ ကောင်းကင်သို့” တက်ကြွလာကြပြီး၊ နေဗုခဒ်နေဇာ၏ တေးဂီတသည် စတင်တီးခတ်လာသည့် “အချိန်” တွင်လည်းကောင်း၊ တိုင်ရုမြို့၏ ပြည်တန်ဆာမသည် သီချင်းဆိုစတင်သည့် အချိန်တွင်လည်းကောင်း၊ အယူဖောက်ပြန်သော ဣသရေလသည် ကခုန်စတင်သည့် အချိန်တွင်လည်းကောင်း၊ “သူတို့၏ ရန်သူများ” သည် “သူတို့ကို” မြင်ကြသည်။ အယူဖောက်ပြန်သော ဣသရေလသည် အတုအယောင် ပရောဖက်ကို ကိုယ်စားပြုနေပြီး၊ ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် နဂါးကို ကိုယ်စားပြုကာ၊ တိုင်ရုမြို့၏ ပြည်တန်ဆာမသည် သားရဲကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုကခုန်ခြင်းကို ဧလိယ၏ အဖြစ်အပျက်၌ ဗာလ၏ ပရောဖက်များနှင့် တောအုပ်၏ ပရောဖက်များအားဖြင့် ပုံဖော်ထားသည်။ ထိုကခုန်ခြင်းကို ဟေရောဒိ၏ သမီး ဆာလိုမေ၏ အကအားဖြင့်လည်း ပုံဖော်ထားသည်။ ဗာလသည် အတုအယောင် အမျိုးသား ဘုရားဖြစ်ပြီး၊ အာရှတရုတ်သည် အမျိုးသမီး ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်သော တောအုပ်၏ ပရောဖက်များကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းတို့သည် အတူတကွ အသင်းတော် (မိန်းမ) နှင့် နိုင်ငံတော် (ယောက်ျား) တို့၏ ပေါင်းစည်းမှုကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အတူတကွ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ အတုအယောင် ပရောဖက်ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။ ဆာလိုမေက အတုအယောင် ပရောဖက်သည် ရောမ၏ သမီးဖြစ်ကြောင်း၊ သူ၏ ရုပ်တုမှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုအတွင်းရှိ အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်တို့၏ ပေါင်းစည်းမှုဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။

ထိုကြောင့် ထိုအချိန်၌ ခါလဒဲအမျိုးသားအချို့သည် ရှေ့တိုးလာ၍ ယုဒလူတို့ကို စွပ်စွဲကြ၏။ သူတို့သည် ပြော၍ နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီးအား လျှောက်ဆိုကြ၏၊ “အရှင်မင်းကြီး၊ အသက်တော်အစဉ်ရှည်ပါစေ။ အရှင်မင်းကြီးသည် အမိန့်တစ်ရပ်ကို ထုတ်ပြန်တော်မူခဲ့ပါ၏။ ယင်းအမိန့်အရ လူအပေါင်းတို့သည် တံပိုး၊ ပလွေ၊ စောင်း၊ စက္ကဘတ်၊ ဆောလ်တရီ၊ ဒူးလ်စီမာနှင့် တကွ တေးဂီတအမျိုးမျိုး၏ အသံကို ကြားသည့်အခါ ရွှေရုပ်တုရှေ့၌ ဦးညွှတ်ကျ၍ ကိုးကွယ်ရမည်ဖြစ်ပါ၏။ ထို့ပြင် ဦးမညွှတ်မကျဘဲ မကိုးကွယ်သူ မည်သူမဆို မီးလောင်ပြင်းထန်သော မီးဖိုအလယ်သို့ ပစ်ချခံရမည်ဟု အမိန့်တော်ရှိပါ၏။ ဗာဗုလုန်ပြည်နယ်၏ အရေးအရာများကို အရှင်မင်းကြီး ခန့်ထားတော်မူသော ယုဒလူအချို့ရှိကြပါ၏၊ ရှဒရက်၊ မေရှက်၊ အဗေဒနေဂေါတို့ ဖြစ်ကြပါ၏။ ဤသူတို့သည် အရှင်မင်းကြီးကို မထောက်ထားကြပါ။ သူတို့သည် အရှင်မင်းကြီး၏ ဘုရားများကို မဝတ်ပြုကြပါ၊ ထို့ပြင် အရှင်မင်းကြီး တည်ထားတော်မူသော ရွှေရုပ်တုကိုလည်း မကိုးကွယ်ကြပါ။” ဒံယေလ ၃:၈–၁၂။

ထို “အချိန်” တွင် ရှဒရက်၊ မေရှက်နှင့် အဘက်နေဂိုတို့၏ ရန်သူများသည် သူတို့က သားရဲ၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို ငြင်းပယ်ထားကြောင်း မြင်တွေ့ကြပြီး၊ ထို့နောက် သတ်မှတ်ထားသော တရားစီရင်ခြင်းကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ရှင်ဘုရင်ထံ တောင်းဆိုလျှောက်ထားကြသည်။ ထို “အချိန်” တွင် မြေသားရဲ (မြေငလျင်) ကို ရင်ဆိုင်စေသော လှုပ်ခတ်ခြင်းဖြစ်သည့် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေကြောင့် နေဗုခဒ်နေဇာ၏ အမျက်ဒေါသနှင့် ပြင်းထန်သော စိတ်ဆိုးခြင်းသည် ထင်ရှားပေါ်လွင်လာသည်။

ထိုအခါ နေဗုခဒ်နေဇာသည် မိမိ၏ အမျက်ဒေါသနှင့် ပြင်းပြသော ရှုပ်ရှားခြင်းအလျောက် ရှဒရက်၊ မေရှက်နှင့် အဘေဒနေဂေါတို့ကို ခေါ်ဆောင်လာရန် အမိန့်ပေး၏။ ထိုနောက် သူတို့သည် ထိုလူတို့ကို ရှင်ဘုရင်၏ ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာကြ၏။ ဒံယေလ ၃:၁၃။

ဘုရားသခင်၏ သက်သေခံနှစ်ပါး (ရှဒရက်၊ မေရှက်နှင့် အဘေဒနေဂေါ) အပေါ် ပြုလုပ်သော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုသည်၊ သူတို့သည် ဦးမညွှတ်ရန် ငြင်းဆန်သောအခါ၌ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သို့မဟုတ် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ ၌ ဖော်ပြထားသကဲ့သို့—သူတို့သည် မိမိတို့၏ ခြေထောက်ပေါ်၌ ရပ်တည်ကြသည်။

သုံးရက်ခွဲကုန်လွန်ပြီးနောက် ဘုရားသခင်ထံမှ အသက်၏ဝိညာဉ်သည် သူတို့အထဲသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။ ထိုအခါ သူတို့သည် မိမိတို့၏ခြေထောက်ပေါ်တွင် ရပ်နေကြ၍၊ သူတို့ကို မြင်သောသူတို့အပေါ် ကြီးမားသောကြောက်ရွံ့ခြင်း ကျရောက်လေ၏။ ထိုနောက် ကောင်းကင်မှ သူတို့အား “ဤအရပ်သို့ တက်လာကြ” ဟု ဆိုသော အသံကြီးတစ်သံကို သူတို့ကြားကြ၏။ ထိုအခါ သူတို့သည် မိုးတိမ်၌ ကောင်းကင်သို့ တက်သွားကြ၍၊ သူတို့၏ရန်သူများသည်လည်း သူတို့ကို မြင်ကြလေ၏။ ဗျာဒိတ် ၁၁:၁၁၊ ၁၂။

ဦးမညွှတ်ရန် ငြင်းဆန်လျက်၊ သူတို့သည် ယေဇကျေလ၏ တန်ခိုးကြီးသော စစ်တပ်ကဲ့သို့ မိမိတို့ခြေထောက်ပေါ်၌ ရပ်တည်ကြသည်။ သူတို့သည် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ ဘုရားကျောင်းနှင့် အစိုးရ၏ ပေါင်းစည်းမှု ဖွဲ့စည်းလာခြင်းကို ကန့်ကွက်ဆန့်ကျင်သည့် တံဆိပ်ခတ်ခြင်းသတင်းစကားကို လက်ခံပြီး ထို့နောက် ကြေညာဟောပြောသောအခါ ရပ်တည်ကြသည်။ ထိုသတင်းစကားသည် မကြာမီ ရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေအကြောင်းကို သတိပေးသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ပေးတရားစီရင်ခြင်းသည် တတိယ “အမင်္ဂလာ” ၏ အစ္စလာမ်အားဖြင့် မကြာမီ အပြီးသတ်ဆောင်ရွက်ခံရတော့မည်ကိုလည်း ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်ပေးသည်။ ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်သတင်းစကားကို ဒံယေလ အခန်းကြီး ၂ ၌ ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့သော “လျှို့ဝှက်ချက်” ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားပြီး၊ ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးကာလလူတို့သည် ထို “အမှန်တရား” ၌ အခြေချတည်ငြိမ်သွားသောအခါ၊ နီးကပ်လာနေသော မြေငလျင်ကြောင့် သူတို့သည် လှုပ်ခါစေ၍မရ၊ လှုပ်ခါလိမ့်မည်လည်း မဟုတ်ကြ။

“Battle Creek ၌ ဆောင်ရွက်လျက်ရှိသော အမှုသည်လည်း ထိုပုံစံတစ်မျိုးတည်းအတိုင်း ဖြစ်၏။ ဆေးကုသရေးဌာနရှိ ခေါင်းဆောင်များသည် မယုံကြည်သူများနှင့် ရောနှောဆက်ဆံ၍၊ အနည်းနှင့်အများအားဖြင့် မိမိတို့၏ အကြံပေးဆွေးနွေးပွဲများထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပြုခဲ့ကြပြီ။ သို့ရာတွင် ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းသည် မျက်စိပိတ်လျက် အလုပ်လုပ်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အချိန်မရွေး ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ကျရောက်လာမည့်အရာကို မြင်နိုင်ရန် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ရေး ခွဲခြားသိမြင်မှု သူတို့၌ မရှိကြ။ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သော စိတ်ဝိညာဉ်၊ စစ်နှင့် သွေးထွက်သံယို၏ စိတ်ဝိညာဉ်တစ်ရပ် ရှိနေ၏။ ထိုစိတ်ဝိညာဉ်သည်လည်း အချိန်ကာလ၏ အဆုံးသို့ တိုင်အောင် တိုးများလာမည်။ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ နဖူးပေါ်၌ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ခံရသည်နှင့် တပြိုင်နက်—ထိုတံဆိပ်သည် မြင်နိုင်သော တံဆိပ် သို့မဟုတ် အမှတ်အသား တစ်စုံတစ်ရာမဟုတ်ဘဲ၊ ဉာဏ်ပညာပိုင်းနှင့် ဝိညာဉ်ရေးပိုင်း နှစ်မျိုးလုံး၌ အမှန်တရားအတွင်း အခြေချတည်ငြိမ်သွားခြင်း ဖြစ်၍၊ ထို့ကြောင့် သူတို့ကို မရွှေ့လျားနိုင်တော့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိစေခြင်း ဖြစ်သည်—ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတို့သည် တံဆိပ်ခတ်ခံရပြီး တုန်လှုပ်စစ်ထုတ်ခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ ထိုအရာသည် ရောက်လာလိမ့်မည်။ အမှန်အားဖြင့် ထိုအရာသည် ယခုတင် စတင်နှင့်ပြီးဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ချက်များသည် ယခုအခါ တိုင်းပြည်အပေါ်သို့ ကျရောက်လျက်ရှိ၏။ ထိုသို့ ကျရောက်ခြင်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့အား သတိပေးရန်၊ ထို့ကြောင့် ရောက်လာမည့်အရာကို ကျွန်ုပ်တို့ သိနိုင်ရန် ဖြစ်၏။” Manuscript Releases, volume 10, 252.

တံဆိပ်ခတ်ခြင်းသည် အစပိုင်းတွင် လူတို့က မမြင်နိုင်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် လူတိုင်းမြင်နိုင်လာမည့် အမှတ်အသားတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဘုရားသခင်၏လူတို့သည် ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်သံ၏ သတင်းစကားကို လက်ခံကြသောအခါ၊ ဒန်နီယေလ် အခန်းကြီး ၂ တွင် ဖော်ပြထားသော ဒန်နီယေလ်အား ထင်ရှားပြသခဲ့သည့် “လျှို့ဝှက်ချက်” ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့၊ သူတို့သည် သားရဲ၏အမှတ်သို့ ဦးတည်စေသော သားရဲ၏ရုပ်တုဆိုင်ရာ “လျှို့ဝှက်ချက်” ကိုလည်း လက်ခံကြပြီး၊ ထိုအမှတ်သည် ဘုရားသခင်၏တရားစီရင်ခြင်းကို ယူဆောင်လာကာ၊ ထိုတရားစီရင်ခြင်းကို အစ္စလာမ်အားဖြင့် ဆောင်ရွက်ပြည့်စုံစေသည်။ ဤအရာသည် “စိတ်ပျက်အားငယ်ခြင်း၏ဝိညာဉ်၊ စစ်ပွဲနှင့် သွေးမြေကျခြင်း၏ဝိညာဉ်” တိုးများလာနေသော အချိန်ကာလ၌ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထိုအချိန်သည် ယခုဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် လာအိုဒိကိ၏ မျက်စိကန်းခြင်းကြောင့် အက်ဒ်ဗင့်ဝါဒ၏ ခေါင်းဆောင်များ မမြင်နိုင်သောအချိန်၌ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ညသန်းခေါင်အော်ဟစ်သံ၌ အပြီးသတ်ခြင်းခံရသော တံဆိပ်ခတ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း၌၊ တံဆိပ်သည် ဉာဏ်ပညာရှိသော ကညာပျိုတို့၏ နဖူးများပေါ်တွင် ထုနှိပ်ထားသော်လည်း မမြင်ရသေးပေ။ ရှာဒရက်၊ မေရှက်နှင့် အဗေဒနေဂိုတို့သည် နေဗုခဒ်နေဇာနှင့် သူတို့၏ ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုအားဖြင့် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ အမှန်တရား၌ တည်ငြိမ်စွာ အခြေချပြီးသူတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီးက သူတို့အား မိန့်တော်မူ၍၊ “ရှဒရက်၊ မေရှက်၊ အဗေဒနေဂေါတို့၊ သင်တို့သည် ငါ၏ဘုရားတို့ကို မကိုးကွယ်၊ ငါတည်ထားသော ရွှေရုပ်တုကိုလည်း မပူဇော်ကြသည်မှာ အမှန်ပင်လော။ ယခု သင်တို့သည် အသင့်ဖြစ်၍ တံပိုး၊ ပုလွေ၊ စောင်း၊ ဆက်ဘုတ်၊ ဆာလ်တရီ၊ ဒူးလ်စီမာနှင့် တေးဂီတမျိုးစုံ၏ အသံကို ကြားသောအချိန်၌ ငါပြုလုပ်ထားသော ရုပ်တုရှေ့၌ လဲကျ၍ ကိုးကွယ်မည်ဆိုလျှင် ကောင်း၏။ သို့သော် မကိုးကွယ်လျှင် ထိုတစ်နာရီအတွင်းပင် မီးတောက်လောင်သော မီးဖိုအလယ်သို့ ပစ်ချခံရလိမ့်မည်။ ထိုအခါ သင်တို့ကို ငါ့လက်မှ ကယ်နှုတ်နိုင်သော ဘုရားသည် အဘယ်သူနည်း” ဟု ဆိုလေ၏။ ရှဒရက်၊ မေရှက်၊ အဗေဒနေဂေါတို့သည် မင်းကြီးအား ပြန်လည်လျှောက်ထား၍၊ “အို နေဗုခဒ်နေဇာမင်းကြီး၊ ဤအမှုနှင့်စပ်လျဉ်း၍ အကျွန်ုပ်တို့သည် မင်းကြီးအား ပြန်လည်ဖြေကြားရန် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိပါ။ အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် အကျွန်ုပ်တို့ ကိုးကွယ်သော ဘုရားသခင်သည် အကျွန်ုပ်တို့ကို မီးတောက်လောင်သော မီးဖိုမှ ကယ်နှုတ်နိုင်တော်မူ၏။ ထို့ပြင် အို မင်းကြီး၊ ကိုယ်တော်၏လက်မှလည်း အကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်နှုတ်တော်မူလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် ထိုသို့မဟုတ်သော်လည်း၊ အို မင်းကြီး၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်၏ဘုရားတို့ကို မကိုးကွယ်၊ ကိုယ်တော်တည်ထားသော ရွှေရုပ်တုကိုလည်း မပူဇော်ကြမည်မဟုတ်ကြောင်း ကိုယ်တော် သိတော်မူပါစေ” ဟု လျှောက်ထားကြ၏။ ဒံယေလ ၃:၁၄–၁၈။

ထို့နောက် ထိုထူးချွန်သောသုံးဦးသည် မြင်နိုင်သော ဘုရားသခင်၏တံဆိပ်ကို ထင်ရှားစေကြလိမ့်မည်။ မမြင်နိုင်သော အတွင်းပိုင်း၌ရှိသော ထိုတံဆိပ်ကို ပထမဦးစွာ ရရှိထားသူတို့သာလျှင်၊ ၎င်းကို မြင်ရမည့်အချိန်၌ ဘုရားသခင်၏တံဆိပ်ကို ထင်ရှားစေခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်ပါဝင်ကြလိမ့်မည်။

ထိုအခါ နေဗုခဒ်နေဇာသည် အမျက်ပြင်းစွာထွက်၍၊ ရှာဒရက်၊ မေရှက်၊ အဘေဒနေဂေါတို့အပေါ်၌ မိမိမျက်နှာသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲသွားလေ၏။ ထို့ကြောင့် မိန့်တော်မူ၍ မီးဖိုကို ယခင်ထက် ခုနစ်ဆ ပို၍ပူအောင် လောင်စေရန် အမိန့်ပေးလေ၏။ ထို့ပြင် မိမိစစ်တပ်ထဲရှိ အားအကောင်းဆုံးသောသူတို့ကို ရှာဒရက်၊ မေရှက်၊ အဘေဒနေဂေါတို့ကို ချည်နှောင်၍ လောင်လျက်ရှိသော မီးဖိုအတွင်းသို့ ပစ်ချစေရန် အမိန့်ပေးလေ၏။ ထိုအခါ ထိုသူတို့ကို သူတို့၏အင်္ကျီများ၊ ဘောင်းဘီများ၊ ခေါင်းဆောင်းများနှင့် အခြားအဝတ်အစားများကို ဝတ်လျက်ပင် ချည်နှောင်၍ လောင်လျက်ရှိသော မီးဖိုအလယ်သို့ ပစ်ချကြလေ၏။ ထို့ကြောင့် ရာဇအမိန့်သည် အလွန်တင်းကျပ်ပြီး မီးဖိုသည်လည်း အလွန်ပူလွန်းသဖြင့်၊ ရှာဒရက်၊ မေရှက်၊ အဘေဒနေဂေါတို့ကို ခေါ်တင်သွားသောသူတို့ကို မီးလျှံက သတ်ပစ်လေ၏။ ရှာဒရက်၊ မေရှက်၊ အဘေဒနေဂေါ ဟူသော ဤသူသုံးယောက်သည်လည်း ချည်နှောင်လျက်ပင် လောင်လျက်ရှိသော မီးဖိုအလယ်သို့ လဲကျသွားကြလေ၏။ ထိုအခါ ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် အံ့ဩ၍ အလျင်အမြန် ထရပ်တော်မူပြီး၊ မိမိအတိုင်ပင်ခံတို့အား မိန့်တော်မူလေ၏။ “ငါတို့သည် လူသုံးယောက်ကို ချည်နှောင်၍ မီးအလယ်သို့ ပစ်ချခဲ့သည်မဟုတ်လော” ဟု မေးတော်မူ၏။ သူတို့က ဘုရင်အား “မှန်ပါ၏၊ အရှင်ဘုရင်” ဟု လျှောက်ကြလေ၏။ ထိုအခါ ဘုရင်က ပြန်မိန့်တော်မူလေ၏။ “ကြည့်လော့၊ ငါသည် လူလေးယောက်ကို ချည်နှောင်ခြင်းမရှိဘဲ မီးအလယ်၌ လမ်းလျှောက်နေကြသည်ကို မြင်ရ၏။ သူတို့တွင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိကြ။ စတုတ္ထသူ၏ အသွင်သဏ္ဌာန်သည် ဘုရားသခင်၏သားတော်နှင့် တူလှ၏။” ဒံယေလ ၃:၁၉–၂၅။

ရှဒရတ်၊ မေရှက်နှင့် အဗေဒနေဂေါတို့ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သက်သေခံနှစ်ပါးသည် ထို့နောက် အလံသဖွယ် မြှောက်တင်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင် တံဆိပ်ကို မြင်ရလိမ့်မည်။

“သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အလုပ်မှာ လောကကို အပြစ်အကြောင်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းအကြောင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းအကြောင်းတို့၌ ယုံကြည်စေခြင်း ဖြစ်သည်။ လောကသည် သမ္မာတရားကို ယုံကြည်သူများက သမ္မာတရားအားဖြင့် သန့်ရှင်းစေခြင်းခံရ၍၊ မြင့်မြတ်သန့်ရှင်းသော အခြေခံမူများအပေါ် အကျင့်ကျင့်နေကြသည်ကို မြင်ရခြင်းအားဖြင့်သာ သတိပေးခြင်းခံနိုင်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ပညတ်တော်များကို စောင့်ရှောက်သူများနှင့် ထိုပညတ်တော်များကို မိမိတို့၏ ခြေထောက်အောက်၌ နင်းချေသူများအကြားရှိ ခွဲခြားသတ်မှတ်သော နယ်နိမိတ်ကို မြင့်မြတ်ချီးမြှောက်သော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။ ဝိညာဉ်တော်၏ သန့်ရှင်းစေခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ တံဆိပ်တော်ကို ရရှိထားသူများနှင့် အတုအယောင် အနားယူရာနေ့ကို စောင့်ထိန်းသူများအကြားရှိ ကွာခြားမှုကို ထင်ရှားစွာ အမှတ်အသားပြုသည်။ စမ်းသပ်ခြင်း ရောက်လာသောအခါ သားရဲ၏ အမှတ်တံဆိပ်သည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ပြသလိမ့်မည်။ ထိုအရာမှာ တနင်္ဂနွေနေ့ကို စောင့်ထိန်းခြင်း ဖြစ်သည်။ သမ္မာတရားကို ကြားပြီးနောက်၌ပင် ဤနေ့ကို သန့်ရှင်းသောနေ့အဖြစ် ဆက်လက်မှတ်ယူသူတို့သည် အချိန်ကာလများနှင့် ပညတ်တရားများကို ပြောင်းလဲရန် ကြံစည်ခဲ့သော အပြစ်၏လူ၏ လက်မှတ်အမှတ်အသားကို ဆောင်ယူထားကြသည်။ Bible Training School, December 1, 1903.”

တနင်္ဂနွေဥပဒေ၌ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် မိမိ၏ ပရောဖက်ပြုသတ်မှတ်ထားသော အမှုကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ကုလသမဂ္ဂဘက်သို့ လှည့်မည်။ ဆာလോമဲ၏ ကန့်လန့်ကာအကဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့၊ မိမိပြုသော အံ့ဖွယ်များအားဖြင့် ကမ္ဘာကို လှည့်ဖြားရမည်။ မိမိ၏ လှည့်ဖြားမှုအကကို ကပြုနေစဉ်တွင် တုရု၏ ပြည်တန်ဆာမသည် မိမိ၏ သီချင်းများကို သီဆိုနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ နေဗုခဒ္နေဇာ၏ တေးဝိုင်းသည် တေးဂီတကို တီးခတ်မည်။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ကမ္ဘာကြီးအား ထိုသီချင်းကို လက်ခံရန်နှင့် ထိုရုပ်ပုံတော်ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ရန် အတင်းအကျပ် စေခိုင်းရာတွင် ဦးဆောင်မည်။

ထို့နောက် ငါသည် အခြားသော သားရဲတစ်ကောင်ကို မြေကြီးထဲမှ ထွက်လာသည်ကို မြင်ရ၏။ သူ၌ သိုးငယ်ကဲ့သို့သော ချိုနှစ်ချောင်းရှိ၍ နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုလေ၏။ သူသည် ပထမသားရဲ၏ အာဏာတန်ခိုးအလုံးစုံကို ထိုသားရဲ၏ ရှေ့မှောက်၌ ကျင့်သုံး၍ သေစေသော အနာတရမှ ကုသခြင်းခံရသော ပထမသားရဲကို မြေကြီးနှင့် ထိုအထဲ၌ နေထိုင်သူတို့အား ကိုးကွယ်စေလေ၏။ ထို့ပြင် သူသည် ကြီးမားသော အံ့ဖွယ်နိမိတ်များကို ပြု၍ လူတို့၏ မြင်ကွင်းရှေ့၌ ကောင်းကင်မှ မီးကိုပင် မြေကြီးပေါ်သို့ ဆင်းစေလေ၏။ ထိုသားရဲ၏ ရှေ့မှောက်၌ ပြုနိုင်ရန် တန်ခိုးရသော ထိုနိမိတ်လက္ခဏာများအားဖြင့် မြေကြီးပေါ်၌ နေထိုင်သူတို့ကို လှည့်ဖြားလေ၏။ ထို့နောက် ဓားဒဏ်ရာကို ခံရသော်လည်း အသက်ရှင်လျက်ရှိသော ထိုသားရဲအတွက် ရုပ်တုတစ်ခုကို ပြုလုပ်ကြရန် မြေကြီးပေါ်၌ နေထိုင်သူတို့အား ဆိုလေ၏။ သူသည် ထိုသားရဲ၏ ရုပ်တုအား အသက်သွင်းပေးရန် တန်ခိုးလည်း ရှိသဖြင့် ထိုသားရဲ၏ ရုပ်တုသည် စကားပြောနိုင်စေရုံမျှမက ထိုသားရဲ၏ ရုပ်တုကို မကိုးကွယ်လိုသူ အပေါင်းတို့ကို သတ်ဖြတ်စေရန်လည်း ဖြစ်စေလေ၏။ ထို့ပြင် သူသည် လူအပေါင်းတို့ကို၊ အသေးဖြစ်စေ အကြီးဖြစ်စေ၊ ချမ်းသာသူဖြစ်စေ ဆင်းရဲသူဖြစ်စေ၊ လွတ်လပ်သူဖြစ်စေ ကျွန်ဖြစ်စေ၊ ညာလက်၌ဖြစ်စေ နဖူး၌ဖြစ်စေ အမှတ်တံဆိပ်ကို ခံယူစေလေ၏။ ထိုအမှတ်တံဆိပ်ဖြစ်စေ၊ သားရဲ၏ အမည်ဖြစ်စေ၊ သူ၏ အမည်၏ ကိန်းဂဏန်းဖြစ်စေ မရှိသူမည်သူမျှ မဝယ်မရောင်းနိုင်စေရန်လည်း ပြုလေ၏။ ဤအရာ၌ ဉာဏ်ပညာရှိ၏။ နားလည်မှုရှိသောသူသည် သားရဲ၏ ကိန်းဂဏန်းကို တွက်ကြည့်စေ။ အကြောင်းမူကား ထိုကိန်းဂဏန်းသည် လူ၏ ကိန်းဂဏန်းဖြစ်၍ သူ၏ ကိန်းဂဏန်းမှာ ခြောက်ရာ ခြောက်ဆယ် ခြောက် ဖြစ်သတည်း။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း 13:11–18။

နောက်ဆုံးသောကာလတို့၌ အဲဂုတ္တုသည် ကမ္ဘာလောကကို ကိုယ်စားပြုသည် (ထိုအချိန်တွင် ကုလသမဂ္ဂက အုပ်ချုပ်လျက်ရှိသော)။ သို့ရာတွင် အကူအညီအတွက် အဲဂုတ္တုထံသို့ လှည့်သောသူတို့ (အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု) အပေါ်၌ “အမင်္ဂလာ” (အစ္စလာမ်၏ သင်္ကေတတစ်ခု) ကို ကြေညာထားပြီးဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ဂုဏ်သရေရှိသော သုံးဦးကို မီးဖိုထဲသို့ ပစ်ချပြီး ကမ္ဘာလောကအတွက် အလံသင်္ကေတဖြစ်လာသည့်အခါ၊ ထိုမီးဖိုသည် အမှန်တကယ် နေဗုခဒ်နေဇာ၏ မီးဖို မဟုတ်ပေ။

အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ကူညီမှုကိုရှာ၍ ဆင်းသွားသောသူတို့သည် အမင်္ဂလာရှိကြ၏။ သူတို့သည် မြင်းများကို မှီခိုကြ၏။ ရထားများသည် များပြားသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ မြင်းစီးသူများသည် အလွန်ခွန်အားကြီးသောကြောင့်လည်းကောင်း ယုံကြည်အားထားကြ၏။ သို့ရာတွင် သူတို့သည် ဣသရေလ၏ သန့်ရှင်းတော်မူသောအရှင်ကို မမျှော်ကြည့်ကြ၊ ထာဝရဘုရားကိုလည်း မရှာကြ။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည်လည်း ပညာရှိတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ဘေးဒဏ်ကို ဆောင်ကြဉ်းတော်မူမည်ဖြစ်၍ မိန့်တော်မူသော စကားကို ပြန်မရုပ်သိမ်းတော်မူ။ မကောင်းမှုပြုသောအိမ်တော်တဘက်နှင့် ဒုစရိုက်ကို ကျင့်သောသူတို့အား ကူညီသောအကူအညီတဘက်ကို ဆန့်ကျင်၍ ထတော်မူလိမ့်မည်။ အဲဂုတ္တုလူတို့သည် ဘုရားသခင်မဟုတ်၊ လူမျှသာဖြစ်ကြ၏။ သူတို့၏မြင်းတို့သည်လည်း ဝိညာဉ်မဟုတ်၊ အသားသာဖြစ်ကြ၏။ ထာဝရဘုရားသည် လက်တော်ကို ဆန့်တော်မူသောအခါ ကူညီသောသူလည်း လဲကျလိမ့်မည်၊ ကူညီခံရသောသူလည်း ပြိုလဲလိမ့်မည်။ သူတို့အားလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျက်စီးကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ထာဝရဘုရားသည် ငါ့အား ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ သားကောင်အပေါ်၌ ဟောက်လျက်ရှိသော ခြင်္သေ့နှင့် ခြင်္သေ့ငယ်ကဲ့သို့၊ ထိုခြင်္သေ့ကို ဆန့်ကျင်ရန် သိုးထိန်းများအုပ်စုကို ခေါ်ထုတ်လာသောအခါ သူတို့၏အသံကြောင့် မကြောက်၊ သူတို့၏ဆူညံသံကြောင့်လည်း မနှိမ့်ချတတ်သကဲ့သို့၊ ထိုနည်းတူ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားသည် ဇိအုန်တောင်နှင့် ထိုတောင်ပေါ်ရှိ ကုန်းမြင့်အတွက် စစ်တိုက်ရန် ဆင်းသက်တော်မူလိမ့်မည်။ ပျံဝဲသောငှက်များကဲ့သို့ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရားသည် ယေရုရှလင်မြို့ကို ကာကွယ်တော်မူလိမ့်မည်။ ကာကွယ်တော်မူလျက် ကယ်နှုတ်တော်မူလိမ့်မည်။ ကျော်ဖြတ်တော်မူလျက် ထိန်းသိမ်းစောင့်ရှောက်တော်မူလိမ့်မည်။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ ပုန်ကန်လွဲချော်ခဲ့ကြသော ထိုအရှင်ထံသို့ ပြန်လှည့်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ထိုနေ့၌ လူတိုင်းသည် ကိုယ်တိုင်လက်ဖြင့် မိမိတို့အတွက် အပြစ်ဖြစ်စေရန် လုပ်ထားသော ငွေရုပ်တုများနှင့် ရွှေရုပ်တုများကို ပစ်ပယ်ကြလိမ့်မည်။ ထို့နောက် အာရှုရသည် တန်ခိုးကြီးသူ၏ဓားမဟုတ်သော ဓားဖြင့် လဲကျလိမ့်မည်။ သာမန်လူ၏ဓားမဟုတ်သော ဓားသည်လည်း သူ့ကို ကိုက်စားလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် သူသည် ဓားရှေ့မှ ပြေးလွှားရလိမ့်မည်။ သူ၏လူငယ်တို့သည်လည်း စိတ်ပျက်အားလျော့ခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။ သူသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့် မိမိ၏ခိုင်ခံ့သော ရဲတိုက်သို့ ဖြတ်သန်းသွားလိမ့်မည်။ သူ၏မင်းများသည်လည်း အလံတော်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့ကြလိမ့်မည်ဟု၊ ဇိအုန်၌ မီးတော်ရှိတော်မူ၍ ယေရုရှလင်၌ မီးဖိုတော်ရှိတော်မူသော ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ ဟေရှာယ 31:1–9။

ယေရုရှလင်မြို့သည် လောကကြီးက မျက်စိစိုက်ကြည့်မည့် မီးဖိုဖြစ်လိမ့်မည်၊ ထိုမီးဖိုအတွင်း၌ လူလေးဦး လမ်းလျှောက်နေကြသည်ကို သူတို့မြင်ကြလိမ့်မည်။

ထို့နောက် နေဗုခဒ္ဒနေဇာသည် မီးတောက်လောင်သော မီးဖို၏ ပါးစပ်အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာ၍ ပြောဆိုလျက်၊ “ရှဒရက်၊ မေရှက်၊ အဗေဒနေဂေါ၊ အမြင့်ဆုံးသော ဘုရားသခင်၏ ကျွန်တို့၊ ထွက်လာကြလော့၊ ဤအရပ်သို့ လာကြလော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ရှဒရက်၊ မေရှက်၊ အဗေဒနေဂေါတို့သည် မီးအလယ်မှ ထွက်လာကြ၏။ ထို့နောက် မင်းအရာရှိများ၊ အုပ်ချုပ်သူများ၊ ဗိုလ်မင်းများနှင့် ရှင်ဘုရင်၏ အကြံပေးတို့သည် စုဝေးကြပြီးလျှင်၊ ဤသူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများအပေါ်၌ မီးသည် အစွမ်းမပြုနိုင်ကြောင်းကို မြင်ကြ၏။ သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဆံပင်တစ်မျှင်တောင် မလောင်ကျွမ်း၊ သူတို့၏ အဝတ်တန်ဆာများလည်း မပြောင်းမလဲဘဲ ရှိကြ၏။ မီးနံ့ပင် သူတို့အပေါ်သို့ မကူးစက်ခဲ့။ ထိုအခါ နေဗုခဒ္ဒနေဇာက ပြောဆိုလျက်၊ “ရှဒရက်၊ မေရှက်၊ အဗေဒနေဂေါတို့၏ ဘုရားသခင်သည် မင်္ဂလာရှိတော်မူစေသတည်း။ ထိုဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ကောင်းကင်တမန်ကို စေလွှတ်၍၊ မိမိကို ယုံကြည်အားကိုးသော မိမိ၏ ကျွန်တို့ကို ကယ်နုတ်တော်မူပြီ။ သူတို့သည် ရှင်ဘုရင်၏ အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများကို အပ်နှံခဲ့ကြသည်မှာ၊ မိမိတို့၏ ဘုရားသခင်တစ်ပါးမှတစ်ပါး အခြားသော ဘုရားကို မကိုးကွယ်၊ မဝတ်ပြုကြစေရန် ဖြစ်၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ဒံယေလ ၃:၂၆–၂၈။

ထို့နောက် နေဗုခဒ်နေဇာသည် အမိန့်တော်တစ်ရပ်ကို ထပ်မံ ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ထိုအမိန့်တော်သည် နောက်ဆုံးကာလရှိ အဆုံးသတ်အမိန့်တော်ကို သင်္ကေတပြုသည်။ သူသည် ကောင်းကင်ဘုရားသခင်ကို မြှောက်တင်ရန် မိမိ၏ အားနည်းသော ကြိုးပမ်းမှုအတွင်း သေဒဏ်အမိန့်တော်ကို ထုတ်ပြန်သော်လည်း၊ အမှန်တကယ်အားဖြင့် ထိုအရာသည် လောကအဆုံးတွင် ထွက်ပေါ်မည့် သေဒဏ်အမိန့်တော်၏ ပရောဖက်ပြု သင်္ကေတဖြစ်သည်။ လောကအဆုံးကာလရှိ ဘုရင်တစ်ပါးကို ကိုယ်စားပြုသော နေဗုခဒ်နေဇာသည် ရောမမြို့၏ ပြည့်တန်ဆာမနှင့် မတရားသော မိတ်ဖက်ခြင်းကို ပြုသော နဂါး၏ ဘုရင်ဆယ်ပါးကို ကိုယ်စားပြုသည့် သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြု ဇာတ်ကွက်အတွင်း နောက်တစ်ရပ်သော အမိန့်တော်မှာ သေဒဏ်အမိန့်တော်ပင်ဖြစ်ပြီး၊ နေဗုခဒ်နေဇာသည် မိမိခေတ်အတွက် ကြေညာချက်တစ်ရပ်ကို ထုတ်ပြန်နေသော်လည်း၊ အမှန်တကယ်အားဖြင့် သူသည် နောက်ဆုံးကာလရှိ သုံးဖက်ပေါင်းစည်းမှု၏ နောက်ဆုံးအမိန့်တော်ကို ကိုယ်စားပြုနေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအမိန့်တော်သည် ကျေးဇူးတော်အခွင့်ကာလ ပိတ်ပြီးနောက် အာဏာတည်စေသော သေဒဏ်အမိန့်တော်ဖြစ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ လူတို့အပေါ် အမှန်တကယ် အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း မရှိချေ။

ထို့ကြောင့် ငါသည် အမိန့်တော်တစ်ရပ်ကို ထုတ်ပြန်၏။ ရှဒရက်၊ မေရှက်၊ အဗေဒနေဂေါတို့၏ ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်၍ မသင့်မလျော်သော စကားတစ်စုံတစ်ရာကို ပြောဆိုသော လူမျိုးအသီးသီး၊ နိုင်ငံအသီးသီး၊ ဘာသာစကားအသီးသီးတို့သည် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ခွဲဖျက်ခြင်းကို ခံရကြမည်။ သူတို့၏အိမ်များလည်း အညစ်အကြေးပုံအဖြစ် ပြုလုပ်ခြင်းကို ခံရကြမည်။ အကြောင်းမူကား ဤသို့ကယ်တင်နိုင်သော အခြားဘုရားသခင် မရှိ။ ထို့နောက် မင်းကြီးသည် ရှဒရက်၊ မေရှက်၊ အဗေဒနေဂေါတို့ကို ဗာဗုလုန်ပြည်နယ်၌ ရာထူးတိုးမြှင့်တင်တော်မူ၏။ ဒံယေလ ၃း၂၉၊ ၃၀။

ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒံယေလကျမ်း၏ ပထမသုံးခန်းမှ လုံလောက်သောအကြောင်းအရာကို မှတ်တမ်းထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီးဖြစ်သဖြင့်၊ “ထပ်မံဖော်ပြ၍ ချဲ့ထွင်ခြင်း” ဟူသော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ နိယာမက အုပ်ချုပ်ထားသော စတုတ္ထနှင့် ပဉ္စမခန်းတို့ကို စတင်စဉ်းစားလေ့လာနိုင်ပြီဖြစ်သည်။ ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၄ သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်နှင့် မြေမှတက်လာသော သားရဲ၏ အစပြုခြင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသပြီး၊ ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၅ သည် တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေကိုလည်းကောင်း၊ နဂါးကဲ့သို့ စကားပြောသော မြေသားရဲ၏ အဆုံးသတ်ကိုလည်းကောင်း ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ သုံးပါးကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကားများ၏ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်မှုအပေါ် ထပ်ဆင့်တည်ဆောက်နိုင်ရန်အတွက်၊ အဆိုပါ အခန်းနှစ်ခန်းကို ပထမသုံးခန်းနှင့်အတူ “စာကြောင်းပေါ်၌ စာကြောင်း” အတိုင်း ပေါင်းစည်းရမည်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကြောင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် “စာကြောင်းပေါ်၌ စာကြောင်း” ဟူသော နိယာမကို ဦးစွာ သေချာစွာ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်ဆိုမည်ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့သည် နောက်ဆက်တွဲ ဆောင်းပါး၌ ဆက်လက်ဖော်ပြပါမည်။

“ဗေလရှဇ္ဇာသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သိကျွမ်း၍ လိုက်နာဆောင်ရွက်ရန် အခွင့်အရေး များစွာကို ရရှိထားခဲ့သည်။ သူသည် မိမိ၏ အဘိုးဖြစ်သော နေဘုခဒ္နေဇာကို လူတို့၏ အသိုင်းအဝိုင်းမှ နှင်ထုတ်ခံရသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ မာနကြီးသော ထိုဘုရင်က မိမိဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားခဲ့သည့် ဉာဏ်ပညာကို ထိုဉာဏ်ပညာကို ပေးသနားတော်မူသော အရှင်က ရုပ်သိမ်းယူတော်မူသည်ကိုလည်း သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဘုရင်သည် မိမိနိုင်ငံတော်မှ နှင်ထုတ်ခံရ၍ လယ်ပြင်တိရစ္ဆာန်များ၏ အဖော်ဖြစ်စေခြင်းကိုလည်း သူမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဗေလရှဇ္ဇာ၏ ဖျော်ဖြေမှုများကို နှစ်သက်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခြင်းတို့ကြောင့် မမေ့သင့်ခဲ့သော သင်ခန်းစာများသည် သူ၏စိတ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ထို့ပြင် နေဘုခဒ္နေဇာအပေါ် ထင်ရှားသော တရားစီရင်ခြင်းများ ကျရောက်စေခဲ့သော အပြစ်များနှင့် ဆင်တူသည့် အပြစ်များကိုလည်း သူကျူးလွန်ခဲ့သည်။ သူ့အား ကျေးဇူးတော်အားဖြင့် ပေးအပ်ထားသော အခွင့်အရေးများကို သူဖြုန်းတီးပစ်ခဲ့ပြီး၊ သမ္မာတရားကို သိကျွမ်းလာရန် မိမိလက်လှမ်းမီရာ၌ ရှိနေသော အခွင့်အရေးများကို အသုံးပြုရန်လည်း လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ ‘ကယ်တင်ခြင်းကို ရရန် အကျွန်ုပ်သည် အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း’ ဟူသော မေးခွန်းကို ထို ကြီးမြတ်သော်လည်း မိုက်မဲသော ဘုရင်သည် စိတ်မဝင်စားစွာ လျစ်လျူရှုကာ ကျော်ဖြတ်သွားခဲ့သည်။” Bible Echo, April 25, 1898.