ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀ တွင် ပထမနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကားများ၏ သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားရာ၌၊ ယောဟန်သည် ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးကာလ လူမျိုးတော်၏ သင်္ကေတအဖြစ်၊ မိမိက သင်္ကေတအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုနေသော ထိုသမိုင်းတွင် စိတ်ပျက်ခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်မည်ဟု ကြိုတင်ပြောကြားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ထိုစိတ်ပျက်ခြင်းသည်လည်း မီလာရိုက်တို့၏ နားလည်ခြင်းမှ တံဆိပ်ခတ်၍ ဝှက်ထားခဲ့သော ပထမနှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ သမိုင်းအတွင်းရှိ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်ရန်အတွက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကောင်းကင်မှ ငါကြားခဲ့သော အသံသည် ငါ့အား တစ်ဖန်ပြော၍၊ “ပင်လယ်ပေါ်၌လည်းကောင်း၊ မြေပေါ်၌လည်းကောင်း ရပ်နေသော ကောင်းကင်တမန်၏ လက်၌ ဖွင့်ထားသော စာအုပ်ငယ်ကို သွား၍ယူလော့” ဟု ဆို၏။ ထိုကြောင့် ငါသည် ကောင်းကင်တမန်ထံသို့ သွား၍၊ “စာအုပ်ငယ်ကို ကျွန်ုပ်အား ပေးပါ” ဟု ဆို၏။ သူကလည်း ငါ့အား၊ “ယူ၍ စားလော့။ ၎င်းသည် သင်၏ဝမ်းကို ခါးစေမည်၊ သို့ရာတွင် သင်၏ပါးစပ်၌ ပျားရည်ကဲ့သို့ ချိုလိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ထိုကြောင့် ငါသည် ကောင်းကင်တမန်၏လက်မှ စာအုပ်ငယ်ကို ယူ၍ စားလေ၏။ ထိုစာအုပ်ငယ်သည် ငါ၏ပါးစပ်၌ ပျားရည်ကဲ့သို့ ချို၏။ သို့ရာတွင် စားပြီးသည့်အခါ ငါ၏ဝမ်းသည် ခါးလေ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၀:၈–၁၀။

ဒသမအခန်းငယ်၌ ယောဟန်သည် သြဂုတ်လ ၁၁ ရက်၊ ၁၈၄၀ ခုနှစ်တွင် တန်ခိုးကြီးသော ကောင်းကင်တမန်သည် မိမိလက်၌ စာအုပ်ငယ်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဆင်းသက်လာသောအချိန်မှ စ၍၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်ရှိ မဟာစိတ်ပျက်ဖွယ်အဖြစ်အပျက်တိုင်အောင် သမိုင်းကို ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ထိုသမိုင်းကို သင်္ကေတအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုမည်မတိုင်မီ၊ “ကောင်းကင်မှ” မိမိ “ကြားသော အသံ” က သူ့အား အကြောင်းကြားသည်မှာ၊ သူသည် စာအုပ်ငယ်ကို စားသောအခါ “သင်၏ဝမ်းကို ခါးစေမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သင်၏ပါးစပ်၌ ပျားရည်ကဲ့သို့ ချိုလိမ့်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထိုခါးသီးသော စိတ်ပျက်ခြင်းပင် မီလာရိုက်တို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို စမ်းသပ်ခဲ့သောအရာဖြစ်ပြီး၊ ထိုစိတ်ပျက်ဖွယ်အဖြစ်အပျက် မရောက်မီက သူတို့အတွက် ထိုအကြောင်းကို သိရှိထားခြင်းသည် အကောင်းဆုံးမဟုတ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယောဟန်သည် ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ သတင်းစကား၏ သမိုင်းဖြစ်သော အဖြစ်အပျက်များကို အစဉ်လိုက်ဖော်ပြထားမှုနှင့် ဆက်နွယ်သော အချက်အလက်များကို သိရှိရမည့် နောက်ဆုံးနေ့ရက်များ၏ လူမျိုးကို ကိုယ်စားပြုထားသည်။

ထိုသန့်ရှင်းသော သမိုင်းသည် နောက်ဆုံးနေ့ရက်များ၏ လူမျိုးအပေါ် စမ်းသပ်ခြင်းတစ်ရပ် ကျရောက်လာမည်ကို ဖော်ပြထားသည်။ ထိုစမ်းသပ်ခြင်းမှာ စမ်းသပ်မှုမတိုင်မီ သူတို့နားလည်ထားခြင်းသည် အကောင်းဆုံးမဟုတ်သော အရာတစ်ခုပေါ်တွင် အခြေခံသော စမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်မည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းသည် Millerites တို့၏ အတိအကျ တူညီသော အတွေ့အကြုံ မဟုတ်သော်လည်း၊ ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော အဖြစ်အပျက်များ၏ အစီအစဉ်ဖော်ပြချက်နှင့် လုံးဝကိုက်ညီနေသည်။ အကြောင်းမူကား ခုနစ်မြည်တမ်းသော မိုးကြိုးများသည်လည်း “မိမိတို့၏ အစဉ်အတိုင်း ထုတ်ဖော်ပြသခံရမည့် အနာဂတ်အဖြစ်အပျက်များ” ကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မီလာရိုက်တို့၏ အခြေခံသမိုင်းကို သိရှိရန် လိုအပ်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးနေ့ရက် လူမျိုးတော်သည် မီလာရိုက်တို့နှင့် တူညီသော အဖြစ်အပျက်အစဉ်အလာကို ပြည့်စုံစွာ ဖြည့်ဆည်းကြလိမ့်မည်။ သို့ရာတွင် မီလာရိုက်တို့ကို စမ်းသပ်ခဲ့သောအရာကို၊ သူတို့အတွက် ကြိုတင်မသိထားခြင်းက သာ၍ကောင်းခဲ့သကဲ့သို့၊ ကွဲပြားသော စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုစမ်းသပ်မှုသည် ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်ကို ဖွင့်လှစ်ပေးရန် ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့တော်က တံဆိပ်ဖြုတ်ရမည့် အချိန် နီးကပ်လာသည်တိုင်အောင် တံဆိပ်ခတ်၍ထားခဲ့သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသောအရာ ဖြစ်၏။ ထိုအမှုသည် ဒံယေလ ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၄၀ ၏ ဖုံးကွယ်ထားသော သမိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်သည်။

တံဆိပ်ခတ်၍ ပိတ်ထားခဲ့သောအရာသည် ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးကာလရှိ လူမျိုးတော်ကို စမ်းသပ်ရန် ရည်ရွယ်၍ စီမံထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုစမ်းသပ်မှုသည် မီလာရေးဝါဒသားတို့ စမ်းသပ်ခံခဲ့ရသော အမှတ်အသားနှင့် ကိုက်ညီမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ မီလာရေးဝါဒသမိုင်း၌ ပထမပြည့်စုံခြင်း၌ဖြစ်စေ၊ နောက်ဆုံးကာလ၏ နောက်ဆုံးပြည့်စုံခြင်း၌ဖြစ်စေ၊ ခုနစ်မိုးကြိုးသည် “ဖြစ်ရပ်များကို အစဉ်လိုက် ခွဲခြားဖော်ပြထားခြင်း” ဖြစ်ပြီး၊ “ထိုအရာများသည် မိမိတို့၏ အစီအစဉ်အတိုင်း ဖွင့်ပြခံရမည်” ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

အများအားဖြင့် သတိမပြုမိခဲ့ကြသည်မှာ၊ ဩဂုတ် ၁၁၊ ၁၈၄၀ ရက်နေ့တွင် စာအုပ်ငယ်ကို ယူဆောင်လျက် ခရစ်တော် ဆင်းသက်တော်မူခြင်းမှ စ၍ အောက်တိုဘာ ၂၂၊ ၁၈၄၄ ရက်နေ့၏ အလွန်ကြီးမားသော စိတ်ပျက်ခြင်းသို့တိုင် ရှိသော သမိုင်းကို ယောဟန်က ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ ထိုသမိုင်းတော်ကိုပင် ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဧပြီ ၁၉ ရက်နေ့တွင် ဒုတိယကောင်းကင်တမန် ဆင်းသက်လာခြင်းအားဖြင့်လည်း ကိုယ်စားပြုထားခဲ့သည်။ ပထမ စိတ်ပျက်ခြင်းကို ဩဂုတ် ၁၁၊ ၁၈၄၀ ရက်နေ့တွင် စာအုပ်ငယ်ကို စားပြီးနောက် ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဧပြီ ၁၉ ရက်နေ့တွင် စိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့သော ယောဟန်၏ စိတ်ပျက်ခြင်းဟု နားလည်နိုင်သည်။ ထိုစိတ်ပျက်ခြင်း ရောက်လာသောအခါ ဒုတိယကောင်းကင်တမန်သည် မိမိလက်၌ “စာရေးသားချက်” တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

“အခြားသော တန်ခိုးကြီးမားသည့် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် မြေကြီးသို့ ဆင်းသက်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခံရ၏။ ယေရှုသည် သူ၏လက်၌ စာတစ်စောင်ကို ထည့်ပေးတော်မူခဲ့ပြီး၊ သူသည် မြေကြီးသို့ ရောက်လာစဉ် ‘ဗာဗုလုန်သည် လဲပြိုပြီ၊ လဲပြိုပြီ’ ဟု ကြွေးကြော်လေ၏။ ထို့နောက် ငါသည် စိတ်ပျက်သွားခဲ့ကြသူများက မိမိတို့၏မျက်စိကို ကောင်းကင်သို့ တဖန်မော့ကြည့်၍၊ မိမိတို့၏ သခင် ပေါ်ထွန်းကြွလာမည်ကို ယုံကြည်ခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ခြင်းဖြင့် စောင့်မျှော်နေကြသည်ကို မြင်ရ၏။ သို့ရာတွင် လူများစွာမှာ အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ မိုက်မဲထိုင်းမှိုင်းသည့် အခြေအနေ၌ ကျန်ရှိနေပုံရ၏။ သို့သော်လည်း သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဝမ်းနည်းခြင်း၏ လက္ခဏာကို ငါ မြင်နိုင်ခဲ့၏။ စိတ်ပျက်ခဲ့ကြသူတို့သည် ကျမ်းစာမှတစ်ဆင့် မိမိတို့သည် စောင့်ဆိုင်းရသော ကာလအတွင်း၌ ရှိနေကြကြောင်း၊ ထို့ပြင် ရူပါရုံ၏ ပြည့်စုံခြင်းကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းရမည်ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်လာကြ၏။ 1843 ခုနှစ်တွင် မိမိတို့၏ သခင်ကို စောင့်မျှော်ကြည့်ရှုစေခဲ့သော တူညီသည့် သက်သေအထောက်အထားများကပင် 1844 ခုနှစ်တွင်လည်း ကိုယ်တော်ကို မျှော်လင့်စောင့်ဆိုင်းစေခဲ့၏။ သို့သော် 1843 ခုနှစ်တွင် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ထင်ရှားစေခဲ့သော ထိုစိတ်အားထက်သန်မှုကို လူအများစု၌ ငါ မမြင်ရ။ သူတို့၏ စိတ်ပျက်ခြင်းက သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို မှိန်ဖျော့စေခဲ့၏။” Early Writings, 247.

အခန်းဆယ်တွင် ယောဟန်က ကိုယ်စားပြုဖော်ပြသော မီလာရိုက်သမိုင်းသည် ပထမကောင်းကင်တမန်နှင့် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်တို့၏ သမိုင်းဖြစ်သည်။ သတင်းစကားတစ်ရပ်နှင့်အတူ ပထမကောင်းကင်တမန် ဆင်းသက်လာခြင်းနှင့် သတင်းစကားတစ်ရပ်နှင့်အတူ ဒုတိယကောင်းကင်တမန် ဆင်းသက်လာခြင်းတို့သည် မိမိတို့သက်ဆိုင်ရာ သမိုင်းများ၏ အစကို မှတ်သားပေးကြပြီး၊ ထိုသမိုင်းနှစ်ရပ်စလုံးသည် စိတ်ပျက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယောဟန်သည် ကောင်းကင်တမန်နှစ်ပါးစလုံး၏ သမိုင်းတစ်ခုလုံးကို ပို၍ တိုက်ရိုက်ပုံဖော်ဖော်ပြနေသည်။ ထို့ပြင် တတိယကောင်းကင်တမန်သည် သတင်းစကားတစ်ရပ်နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသော 1844 ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ 22 ရက် နောက်ပိုင်း၌ပင်၊ 1863 ခုနှစ်၏ ပုန်ကန်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော စိတ်ပျက်ခြင်းသည် သတင်းစကားတစ်ရပ်ဖြင့် စတင်ကာ စိတ်ပျက်ခြင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သော ကာလတစ်ရပ်အတွက် တတိယသက်သေကို ပေးစွမ်းသည်။

၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၈ ရက်နေ့တွင် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှု၌ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းသည် မီလာလိုက်များ၏ ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် အပြိုင်ဖြစ်သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ အမှန်တရားကို ထာဝရဘုရားသည် ကိန်းဂဏန်းအချို့၌ရှိသော အမှားတစ်ခုအပေါ် မိမိလက်တော်ဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားတော်မူခြင်းအားဖြင့် တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့သကဲ့သို့၊ အမှန်တရားတစ်ရပ်လည်း တံဆိပ်ခတ်ထားခံရသည်။ ထိုနောက် အမှားကို နားလည်သဘောပေါက်လာသောအခါ၊ ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့တော်သည် မိမိလက်တော်ကို ဖယ်ရှားတော်မူပြီးဖြစ်သောကြောင့် ထိုအမှားသည် တံဆိပ်ဖြုတ်ခံရပြီးဖြစ်သည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၈ ရက်နေ့၏ အမှားသည်၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာလ ၂၂ ရက်နေ့တွင် ကိုယ်တော်က “အချိန်သည် နောက်တဖန်မရှိရ” ဟု ကြေညာတော်မူစဉ် မိမိလက်တော်ကို မြှောက်ယူတော်မူခဲ့ပြီးဖြစ်ကြောင်းကို အသိအမှတ်မပြုရန် ငြင်းဆန်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပထမကောင်းကင်တမန်၏ ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ဖိလဒဲလ်ဖီယားလှုပ်ရှားမှုဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ လော်ဒိကိယာလှုပ်ရှားမှုတွင် ဖြစ်ပေါ်သော ပထမစိတ်ပျက်ခြင်းဖြစ်စေ၊ ကိုယ်တော်၏ လက်တော်သည် လမ်းမှတ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ 1844 ခုနှစ် ဧပြီလ 19 ရက်နှင့် 2020 ခုနှစ် ဇူလိုင်လ 18 ရက်တို့တွင် ထိုစိတ်ပျက်ခြင်းက ကွဲပြားပျံ့နှံ့ရသော အချိန်ကာလကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ 1840 ခုနှစ် ဩဂုတ်လ 11 ရက် သို့မဟုတ် 2001 ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ 11 ရက်တွင် စုဝေးစေခြင်းခံခဲ့ကြသောသူတို့သည် ကွဲပြားပျံ့နှံ့သွားကြပြီး၊ ထို့နောက် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏လူတို့ကို ဒုတိယအကြိမ် ပြန်လည်စုဝေးစေတော်မူရန် စတင်ခဲ့သည်။

ကိုယ်တော်သည် ၂၀၀၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်နေ့မှစ၍ လူမျိုးတစ်စုကို စုဝေးစေတော်မူခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား၊ ခရစ်တော်၏ ဗတ္တိဇံ၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသကဲ့သို့၊ ဘုရားသခင့် သင်္ကေတသည် ဆင်းသက်လာသောအခါမှသာ ကိုယ်တော်သည် မိမိ၏ တပည့်တော်များကို စတင်စုဝေးစေတော်မူပြီး၊ ထိုမတိုင်မီတွင် မဟုတ်ပါ။ ထို့နောက် ကွဲပြားပြန့်ကျဲခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်ပြီးနောက်၊ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ လူမျိုးတော်ကို ဒုတိယအကြိမ် စုဝေးစေတော်မူသည်။ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ ဗတ္တိဇံမှစ၍ တပည့်တော်များကို စတင်စုဝေးစေတော်မူခဲ့ပြီး၊ လက်ဝါးကပ်တိုင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကွဲပြားပြန့်ကျဲခြင်းနောက်တွင်၊ မိမိ၏ တပည့်တော်များကို ဒုတိယအကြိမ် စတင်စုဝေးစေတော်မူခဲ့သည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လတွင် စတင်ခဲ့သော ဒုတိယအကြိမ် စုဝေးခြင်းနှင့်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုအမှန်တရားသည် ၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၈ ရက်နေ့တွင် တံဆိပ်ခတ်၍ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည့် အရာများ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ ၎င်းသည် Millerites တို့၏ သမိုင်း၌ ထင်ရှားစွာ ပါဝင်သည့် အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဒံယေလ ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၄၀ တွင်၊ အနက်မဲ့တွင်းမှတက်လာသော သားရဲသည် ၂၀၂၀ ခုနှစ်တွင် မြေကြီးသားရဲ၏ ဦးချိုနှစ်ချောင်းလုံးကို ထ၍သတ်လေ၏။ ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လတွင်၊ ထာဝရဘုရားသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များအတွက် မိမိလူတို့ကို ဒုတိယအကြိမ် စုဝေးစေခြင်းကို စတင်တော်မူ၏။ စုဝေးစေခြင်း၏ လုပ်ငန်းစဉ်ကို သန့်ရှင်းသော Millerite သမိုင်းအတွင်းတွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုသမိုင်းအတွင်း၌ မိမိလူတို့ကို ဒုတိယအကြိမ် စုဝေးစေခြင်းနှင့်ဆိုင်သော သမိုင်းဆိုင်ရာ သက်သေခံချက်နှစ်ရပ် ရှိသည်။ စုဝေးစေခြင်း၏ လုပ်ငန်းစဉ်သည် ၂၀၂၃ ခုနှစ် ဇူလိုင်လမတိုင်မီတိုင်အောင် တံဆိပ်ခတ်ထားခဲ့သော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ မိမိလူတို့ကို ဒုတိယအကြိမ် စုဝေးစေခြင်း၏ အမှုတော်သည် ခုနစ်ပါးတို့မှ ဖြစ်သော အဋ္ဌမမြောက် သမ္မတ၏ ဒုတိယအကြိမ် ရွေးကောက်ပွဲမတိုင်မီ မကြာမီ၊ ယူကရိန်းစစ်ပွဲ၏ သမိုင်းကာလအတွင်း ပြည့်စုံလျက်ရှိသည်။

၁၈၄၀ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ထာဝရဘုရားသည် မီလာရိုက်လှုပ်ရှားမှုကို စုဝေးစေတော်မူခဲ့ပြီး၊ ၁၈၄၂ ခုနှစ် မေလတွင် ထုတ်ဝေခဲ့သော ၁၈၄၃ ဇယားကို မိတ်ဆက်ခြင်းအားဖြင့် ထိုစုဝေးခြင်းကို အမှတ်အသားပြုတော်မူခဲ့သည်။ ထိုဇယားသည် အခြေခံသတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်တော်သည် မီလာရိုက်ဗိမာန်၏ အုတ်မြစ်ကို ချတော်မူနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ၁၈၄၀ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့တွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၀ မှ ကောင်းကင်တမန်၏ ဆင်းသက်လာခြင်းသည် ခရစ်တော်၏ ဗတ္တိဇံခံခြင်းနှင့် အပြိုင်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာသည် အခြားသော အရာများအနက် တစ်ခုအနေဖြင့် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ တပည့်များကို ရွေးချယ်ခြင်း စတင်ခဲ့သောအချိန်ကို အမှတ်အသားပြုခဲ့သည်။

“ယောဟန်နှင့် အန်ဒရူး၊ ရှိမုန်၊ ဖိလိပ္ပုနှင့် နာသနေလတို့ကို ခေါ်တော်မူခြင်းနှင့်အတူ ခရစ်ယာန်အသင်းတော်၏ အုတ်မြစ်တည်ခြင်းသည် စတင်ခဲ့သည်။ ယောဟန်သည် မိမိ၏ တပည့်နှစ်ဦးကို ခရစ်တော်ထံသို့ ညွှန်ပြခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုတပည့်နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးဖြစ်သော အန်ဒရူးသည် မိမိ၏ အစ်ကိုကို တွေ့ရှိ၍ ကယ်တင်ရှင်ထံသို့ ခေါ်ဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဖိလိပ္ပုလည်း ခေါ်တော်မူခြင်းကို ခံရပြီး၊ သူသည် နာသနေလကို ရှာဖွေရန် သွားခဲ့သည်။” The Desire of Ages, 141.

၁၇၉၈ ခုနှစ်၌ အဆုံးကာလ စတင်ချိန်မှ ၁၈၄၀ ခုနှစ် ဩဂုတ်လ ၁၁ ရက်နေ့အထိ ဝီလျံ မီလာ၏ အမှုတော်သည် ယောဟန် နှစ်ခြင်းဆရာ၏ အမှုတော်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၀ မှ ကောင်းကင်တမန် ဆင်းသက်လာသောအခါ၊ ခရစ်တော်၏ နှစ်ခြင်းခံစဉ် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် ဆင်းသက်လာခြင်းအားဖြင့် ပုံဆောင်ထားသကဲ့သို့၊ သခင်သည် မိမိ၏ အခြေခံတပည့်များကို “စုဝေး” တော်မူခဲ့သည်။ ဤသက်သေခံနှစ်ပါးသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၈ မှ ကောင်းကင်တမန် ဆင်းသက်လာသောအခါ၊ ခရစ်တော်သည် ၂၀၀၁ ခုနှစ် စက်တင်ဘာလ ၁၁ ရက်နေ့တွင် မိမိ၏ နောက်ဆုံးကာလလူမျိုးကို စုဝေးတော်မူခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြကြသည်။ သို့သော် မီလာရေးတို့နှင့် အလားတူပင်၊ တံဆိပ်ခတ်၍ ဝှက်ထားခဲ့သော မိုးကြိုးခုနစ်သံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်အားဖြင့် သူတို့သည် စမ်းသပ်ခြင်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် သခင်သည် မိမိ၏ လူမျိုးကို ဒုတိယအကြိမ် စုဝေးတော်မူမည်ဖြစ်သည်။

ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးကာလလူမျိုးတော်တို့၏ ဒုတိယအကြိမ် စုဝေးခြင်းသည် ဒံယေလအခန်းကြီး ၁၁ ၏ အပိုဒ် ၁၁ ၏ အဆုံးသတ်အလွန်နီးပါးတွင် ကိုယ်စားပြုထားသော သမိုင်းအတွင်း၌ စတင်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်သည် ပူတင်က ယူကရိန်းအပေါ် အောင်ပွဲမရမီတည်းကလည်းကောင်း၊ ရုရှားနှင့် ပူတင်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုသက်သေခံချက် အဆုံးသတ်သည့် အပိုဒ် ၁၂ မတိုင်မီတည်းကလည်းကောင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒံယေလအခန်းကြီး ၁၁ အပိုဒ် ၁၁ သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်းအခန်းကြီး ၁၁ အပိုဒ် ၁၁ နှင့် ကိုက်ညီလျက်ရှိသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုနေရာ၌ သက်သေခံနှစ်ပါးသည် အသက်ပြန်ရကြသည့်အတွက် ဖြစ်သည်။

သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော မီလာရိုက် သမိုင်းတွင်၊ ၁၈၄၄ ခုနှစ် ဧပြီလ ၁၉ ရက်နေ့၏ မျှော်လင့်ပျက်ကွက်မှုနောက်ပိုင်း၌ သခင်သည် မိမိ၏လူတို့ကို ဒုတိယအကြိမ် စုဝေးစေတော်မူရန် စတင်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုအချိန်၌ သခင်သည် မိမိ၏လူတို့ကို စုဝေးစေရန် အသုံးပြုတော်မူခဲ့သောအရာမှာ သူတို့သည် မဿဲ အခန်းကြီး ၂၅ ရှိ ကညာဆယ်ယောက်၏ ဥပမာ၌ ဖော်ပြထားသော စောင့်ဆိုင်းကာလကိုလည်းကောင်း၊ ဟဗက္ကုတ် အခန်းကြီး ၂ ကိုလည်းကောင်း ပြည့်စုံစေခဲ့ကြောင်းကို သိမြင်လက်ခံခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မီလာရိုက်များသည် မိမိတို့၏ အခြေအနေကို သိမြင်၍ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်ရန်အတွက်၊ မိမိတို့ကို ဘုရားသခင်၏ ပရောဖက်ပြုသော နှုတ်ကပတ်တော်အတွင်း၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားကြောင်းကို သိမြင်လက်ခံရမည် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့ကို ဘုရားသခင်၏ လူများဖြစ်ကြောင်းကို၊ မိမိတို့ကို ကိုယ်တိုင် ဘုရားသခင်၏ လူများဟု ဝန်ခံကြသောသူများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အဖြစ် မြင်တွေ့ရန် လိုအပ်ခဲ့ကြသည်။ မျှော်လင့်ပျက်ကွက်ခဲ့သော မိမိ၏လူတို့ကို စုဝေးစေတော်မူရာတွင်၊ ကိုယ်တော်သည် တပါးအမျိုးသားတို့ထံသို့ မြှောက်တင်ထားသော အလံတော်၏ ပုံဥပမာတစ်ရပ်ကို ပေးတော်မူခဲ့သဖြင့်၊ ထိုသို့အားဖြင့် အမှန်တကယ် ကိုယ်တော်၏လူဖြစ်သော်လည်း မျှော်လင့်ပျက်ကွက်ခဲ့သော သူတို့နှင့်၊ ရိုးရိုးသာ ကိုယ်တော်၏လူဟု ဝန်ခံကြသောသူတို့အကြားရှိ ခြားနားမှုကို အလေးပေးဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။

ထိုနေ့၌ ယေရှဲ၏အမြစ်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်း၍ လူမျိုးတို့အတွက် အလံတော်ကဲ့သို့ ရပ်တည်လိမ့်မည်။ တပါးအမျိုးသားတို့သည် ထိုသူထံသို့ လာရောက်ရှာဖွေကြလိမ့်မည်။ သူ၏အနားယူရာသည် ဘုန်းအသရေတော်နှင့် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။ ထိုနေ့၌လည်း ထာဝရဘုရားသည် မိမိလက်တော်ကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံဆန့်၍၊ အာရှုရိပြည်မှလည်းကောင်း၊ အဲဂုတ္တုပြည်မှလည်းကောင်း၊ ပါသရုတ်မှလည်းကောင်း၊ ကုရှ်မှလည်းကောင်း၊ ဧလံမှလည်းကောင်း၊ ရှိနာမှလည်းကောင်း၊ ဟာမတ်မှလည်းကောင်း၊ ပင်လယ်ကျွန်းများမှလည်းကောင်း ကျန်ရစ်သေးသော မိမိလူမျိုး၏ အကြွင်းအကျန်ကို ပြန်လည်ရယူတော်မူလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ကိုယ်တော်သည် လူမျိုးများအတွက် အလံတော်ကို ထူထောင်တော်မူ၍၊ ဣသရေလ၏ နှင်ထုတ်ခံရသူတို့ကို စုဝေးစေတော်မူမည်။ ယုဒ၏ ကွဲပြားစွန့်ကြဲလျက်ရှိသူတို့ကိုလည်း မြေကြီး၏ အရပ်လေးမျက်နှာမှ စုသိမ်းတော်မူလိမ့်မည်။ ဟေရှာယ 11:10–12။

ပရောဖက် ယေရမိသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ ဧပြီ ၁၉ ရက်နေ့၌ စိတ်ပျက်ကြသူများကို ကိုယ်စားပြုဖော်ပြရာတွင်၊ ၁၈၄၃ ခုနှစ်၏ မအောင်မြင်ခဲ့သော ကြိုတင်ဟောကိန်းကို ယေရမိအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုခံရသူများသည် မိစ္ဆာပရောဖက်များဖြစ်ကြောင်း သက်သေအဖြစ် အသုံးချခဲ့သော “ကဲ့ရဲ့သရော်သူတို့၏ စည်းဝေးပွဲ” နှင့် မိမိသည် မည်သို့မျှ မပေါင်းဖော်တော့ကြောင်း ဖော်ထုတ်ပြခဲ့သည်။

ကျွန်ုပ်သည် ပြက်ရယ်ပြုသူတို့၏ စည်းဝေးရာ၌ မထိုင်ခဲ့၊ မပျော်မွေ့ခဲ့ပါ။ ကိုယ်တော်၏ လက်တော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် တစ်ယောက်တည်း ထိုင်ခဲ့ရ၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ကို အမျက်တော်နှင့် ပြည့်စေတော်မူသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ယေရမိ ၁၅း၁၇။

“ပြက်ရယ်ပြုသူတို့၏ အသင်းတော်” သည် ယေရမိယအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသောသူတို့ကို နှင်ထုတ်ခဲ့သည်။

“အယုံမရှိသော သူတို့၏ညီအစ်ကိုများကြောင့် လူအများသည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းကို ခံခဲ့ကြရသည်။ အသင်းတော်အတွင်း မိမိတို့၏အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ရန်အတွက် အချို့တို့သည် မိမိတို့၏မျှော်လင့်ခြင်းအကြောင်း၌ တိတ်ဆိတ်နေရန် သဘောတူခဲ့ကြသည်။ သို့သော် အချို့သောသူများကမူ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိခြင်းသည်၊ ဘုရားသခင်က မိမိတို့၏ယုံကြည်စောင့်ရှောက်မှုအပ်နှံထားတော်မူသော အမှန်တရားများကို ဤသို့ ဖုံးကွယ်ထားရန် တားမြစ်နေသည်ဟု ခံစားခဲ့ကြသည်။ မနည်းသောသူတို့သည် ခရစ်တော်၏ကြွလာတော်မူခြင်းကို ယုံကြည်ကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ခြင်းတစ်ချက်သာကြောင့် အသင်းတော်၏မိတ်သဟာယမှ ဖြတ်တောက်ခံခဲ့ကြရသည်။ ဤသို့ မိမိတို့၏ယုံကြည်ခြင်း စမ်းသပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသူတို့အတွက် ပရောဖက်၏ဤစကားများသည် အလွန်အဖိုးတန်လှသည်— ‘သင်တို့ကို မုန်းတီး၍ ငါ့နာမတော်ကြောင့် သင်တို့ကို နှင်ထုတ်သော သင်တို့၏ညီအစ်ကိုတို့က၊ “ထာဝရဘုရားသည် ဘုန်းတော်ထင်ရှားပါစေ” ဟု ဆိုကြ၏။ သို့သော် ကိုယ်တော်သည် သင်တို့၏ဝမ်းမြောက်ခြင်းအတွက် ထင်ရှားတော်မူမည်ဖြစ်၍ သူတို့သည် အရှက်ကွဲကြလိမ့်မည်။’ ဟေရှာယ 66:5။” မဟာပဋိပက္ခ, 372။

ထာဝရဘုရားသည် လူမျိုးခြားတို့အတွက် အလံတော်ကို မြှောက်တင်တော်မူသောအခါ၊ ထိုအရာသည် ဣသရေလ၏ ဖြန့်ကျက်ခြင်းခံရသူများဖြစ်သော မိမိလူမျိုး၏ အကျန်အရစ်ကို စုဝေးစေရန် ကိုယ်တော်သည် မိမိလက်တော်ကို ဒုတိယအကြိမ် ဆန့်တော်မူပြီးသောအခါ၌ ဖြစ်ပေါ်လာမည်။ သူတို့သည် “ပြက်ရယ်ပြုသူတို့၏ စုဝေးရာ” တွင် မထိုင်တော့သောသူများ ဖြစ်ကြသည်။

“ယေရှဲ၏ အမြစ်” ဟူသည်မှာ သွေးမျိုးရိုးလိုင်းနှစ်ခု၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ တစ်ခုမှာ ယုဒဘာသာဝင်မျိုးရိုးမှဖြစ်ကာ အခြားတစ်ခုမှာ ယုဒဘာသာ၏ ပြင်ပမှလာသော သွေးမျိုးရိုးနှင့် ပေါင်းစည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုသင်္ကေတသည် ယေရှု၏ သွေးမျိုးရိုးကိုသာ ကိုယ်စားပြုသည်မဟုတ်ဘဲ၊ ဘုရားသဘောတရားနှင့် လူ့သဘောတရားတို့၏ ပေါင်းစည်းမှု၏ သင်္ကေတလည်း ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား မြှောက်ထားသော အလံသင်္ကေတသည် ဘုရားသဘောတရားနှင့် လူ့သဘောတရားတို့၏ ပေါင်းစည်းမှုအခြေအနေနှင့် အတွေ့အကြုံအတွင်း ထာဝရ တံဆိပ်ခတ်ခံထားရသော လူမျိုးတစ်မျိုးကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအရာကို ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ အခန်းငယ် ၁၀ တွင် “ခံတပ်” ဟူသော သင်္ကေတအားဖြင့်လည်း ကိုယ်စားပြုထားသည်။ အခန်းငယ် ၁၀ တွင် “ခံတပ်” ဟူသော သင်္ကေတ၊ အဓိပ္ပာယ်အားဖြင့် ဦးခေါင်းကို ဆိုလိုသော ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ နားလည်ချက်မှတစ်ဆင့် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းအချိန်ကို အနက်ဖော်ညွှန်းထားသည်။ အခန်းငယ် ၁၁ ၏ သမိုင်းကြောင်းနှင့် ယူကရိန်းစစ်ပွဲအတွင်းတွင်လည်း၊ သခင်သည် စိတ်ပျက်ခဲ့ရသော နှင်ထုတ်ခံသူတို့ကို စုသိမ်းရန် မိမိလက်တော်ကို ဒုတိယအကြိမ် ဆန့်တော်မူသည်။

ထို့ကြောင့်၊ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ သက်သေခံချက်ကို ဖွဲ့စည်းပုံအဖြစ်ထား၍၊ တနင်္ဂနွေနေ့ ဥပဒေမတိုင်မီ အနီးကပ်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ ပရောဖက်ပြုသမိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကို ကျွန်ုပ်တို့ သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခဲ့ကြသည်။ ခုနစ်ပါးထဲမှ ဖြစ်သော အဋ္ဌမမြောက်သူအဖြစ် သူ ပေါ်ထွန်းလာကာ အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်ကို ပေါင်းစည်းခြင်း၏ အလုပ်ကို စတင်ဆောင်ရွက်သည့်အခါ၊ Trump ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော Republican ဦးချို၏ အလုပ်ကို ကျွန်ုပ်တို့ မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။ Maccabees ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ပရိုတက်စတန်ဘာသာ၏ ဖောက်ပြန်သွားသော ဦးချို၏ လိုင်းလည်း ကျွန်ုပ်တို့၌ ရှိသည်။ ထိုအခန်းငယ်များက ကိုယ်စားပြုထားသော တူညီသမိုင်းအတွင်းတွင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ခုနစ်မိုးကြိုး၏ လိုင်းကို အသုံးချကြပြီး၊ ၎င်းသည် ကညာဆယ်ဦး၏ ဥပမာပုံပြင်၏ လိုင်းလည်း ဖြစ်သကဲ့သို့၊ တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ အတွေ့အကြုံကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ကာ၊ စစ်မှန်သော ပရိုတက်စတန် ဦးချို၏ အလုပ်ကို အကွက်ဖော်ပြသော ကောင်းကင်တမန်သုံးပါး၏ လိုင်းကိုလည်း အသုံးချကြသည်။ ထိုသမိုင်းအတွင်း စစ်မှန်သော ပရိုတက်စတန် ဦးချိုအတွက် ဖြစ်ရပ်များထဲမှ တစ်ခုမှာ ဒုတိယအကြိမ် စုဝေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒုတိယစုဝေးခြင်းသည် ဒုတိယကောင်းကင်တမန်၏ သတင်းစကား၏ သမိုင်းတွင် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ 1844 ခုနှစ်မှ 1863 ခုနှစ်အထိ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ သမိုင်းတွင်လည်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအားဖြင့် မိမိ၏ ပြန့်ကြဲလျက်ရှိသော သိုးစုကို စုဝေးစေခြင်းအလို့ငှာ ထာဝရဘုရားသည် ဒုတိယအကြိမ် မိမိလက်ကို ဆန့်တော်မူကြောင်းကို Millerite သမိုင်းမှ သက်သေခံနှစ်ပါးကို တည်ထောင်ပေးခဲ့သည်။

“စက်တင်ဘာ ၂၃ ရက်နေ့တွင်၊ သခင်ဘုရားသည် မိမိလက်တော်ကို ဒုတိယအကြိမ် ဆန့်တန်း၍ မိမိလူမျိုး၏ ကျန်ကြွင်းသူတို့ကို ပြန်လည်ရယူရန် လုပ်ဆောင်တော်မူကြောင်းကို ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်အား ပြသတော်မူခဲ့ပြီး၊ ဤစုသိမ်းရာကာလ၌ အားထုတ်မှုများကို နှစ်ဆတိုးမြှင့်ရမည်ဖြစ်ကြောင်းလည်း ပြသတော်မူခဲ့သည်။ ပြန့်ကြဲခြင်းကာလတွင် ဣသရေလသည် ရိုက်နှက်ခံရပြီး စုတ်ပြတ်ခြင်းသို့ ရောက်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခု စုသိမ်းရာကာလတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုးကို ကုသတော်မူ၍ အနာကို ချည်နှောင်တော်မူလိမ့်မည်။ ပြန့်ကြဲခြင်းကာလတွင် သမ္မာတရားကို ဖြန့်ဝေရန် ပြုလုပ်ခဲ့သော အားထုတ်မှုများသည် သက်ရောက်မှု အလွန်နည်းပါးခဲ့ပြီး၊ အကျိုးအနည်းငယ်သာ ဖြစ်စေခဲ့သည်၊ သို့မဟုတ် အကျိုးမရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် စုသိမ်းရာကာလတွင်၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိလူမျိုးကို စုသိမ်းရန် မိမိလက်တော်ကို တင်တော်မူသောအခါ၊ သမ္မာတရားကို ဖြန့်ဝေရန် အားထုတ်မှုများသည် ရည်ရွယ်ထားသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ရရှိကြလိမ့်မည်။ လူအပေါင်းတို့သည် အမှုတော်၌ စိတ်တစ်လုံးတစ်ဝတည်း ရှိကြရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထက်သန်ကြရမည်ဖြစ်သည်။ ယခု စုသိမ်းရာကာလတွင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဦးဆောင်စီမံရန် နမူနာများအဖြစ် ပြန့်ကြဲခြင်းကာလကို မည်သူမဆို ရည်ညွှန်းခြင်းသည် မှားယွင်းကြောင်းကို ကျွန်ုပ်မြင်ခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား၊ ဘုရားသခင်သည် ထိုအချိန်က ပြုတော်မူခဲ့သလောက်ထက် ယခု ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ပိုမိုမပြုတော်မူပါက၊ ဣသရေလသည် မည်သို့မျှ စုသိမ်းခံရမည်မဟုတ်။” Early Writings, 74.

အစောပိုင်းစာစုများ (Early Writings) ၏ နောက်ဆက်တွဲတွင် Sister White သည် ယခုတင်ပြထားသော မှတ်ချက်ကို ရှင်းလင်းဖော်ပြထားသည်။

“၃။ စာမျက်နှာ ၇၄ တွင် ပါရှိသော ‘ထာဝရဘုရားသည် မိမိလူတို့၏ ကြွင်းကျန်သောသူတို့ကို ပြန်လည်ရယူရန် ဒုတိယအကြိမ် မိမိလက်တော်ကို ဆန့်တော်မူခဲ့သည်’ ဟူသော အမြင်သည်၊ ခရစ်တော်ကို မျှော်လင့်နေသူတို့အကြား တစ်ချိန်က တည်ရှိခဲ့သော ညီညွတ်မှုနှင့် ခွန်အားကိုသာ ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သကဲ့သို့၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိလူတို့ကို တစ်ဖန် ပြန်လည်စုစည်း၍ ထူထောင်တော်မူရန် အစပြုတော်မူခဲ့ကြောင်း အချက်ကိုလည်း ရည်ညွှန်းသည်။” Early Writings, 86.

ဩဂုတ် ၁၁၊ ၁၈၄၀ မှ အောက်တိုဘာ ၂၂၊ ၁၈၄၄ အထိကို ကိုယ်စားပြုသော သန့်ရှင်းမြတ်နိုးရသော မိုးကြိုးခုနစ်ပါး၏ သမိုင်းသည်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂၊ ၁၈၄၄ မှ ၁၈၆၃ ခုနှစ်၏ ပုန်ကန်မှုအထိရှိသော သန့်ရှင်းမြတ်နိုးရသော သမိုင်းကို ပုံဆောင်ဖော်ပြခဲ့သည်။ စာကြောင်းပေါ်မှာ စာကြောင်းတင်သကဲ့သို့၊ ပထမသမိုင်းသည် ပညာရှိသော အပျိုကညာတို့၏ ဥပမာတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ပြီး၊ ဒုတိယမျဉ်းကြောင်းသည် မိုက်သော အပျိုကညာတို့၏ ဥပမာတစ်ရပ်ကို ဖော်ပြပေးသည်။ သမိုင်းနှစ်ရပ်စလုံးသည် စားရမည့် သတင်းစကားတစ်ခုနှင့်အတူ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါး ဆင်းသက်လာသောအခါတွင် စတင်ခဲ့ကြသည်။ သမိုင်းနှစ်ရပ်စလုံး၌ ကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ပြန့်ကျဲမှုတစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသော စမ်းသပ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ကို စတင်စေခဲ့ပြီး၊ ၁၈၄၉ ခုနှစ်အရောက်တွင် Sister White သည်၊ သခင်သည် အောက်တိုဘာ ၂၂၊ ၁၈၄၄ တွင် ပြန့်ကျဲသွားခဲ့ကြသောသူတို့ကို ယခုတစ်ဖန် စုစည်းရန် မိမိလက်တော်ကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံဆန့်တော်မူနေကြောင်း ပြသခံနေရလေသည်။

သူတို့သည် ကြီးမားသော စိတ်ပျက်ဖွယ်အဖြစ်အပျက်ကြောင့် ကွဲပြားစွာ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့ကြသည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ ဧပြီ ၁၉ ရက်နေ့၌ ပညာရှိတို့သည် ၎င်းတို့၏ ပထမအကြိမ် စိတ်ပျက်ခြင်းကြောင့် ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအကြိမ် စုဝေးခြင်းက သခင်သည် “မိမိ၏လူတို့ကို တဖန် ပြန်လည် စည်းလုံးစေ၍ ထူထောင်တင်မြှောက်ခြင်းကို စတင်ခဲ့ပြီ” ဟူသည်ကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ဒုတိယအကြိမ် စုဝေးခြင်း၌ သခင်၏အလုပ်တွင် သတင်းစကားပေါ်တွင် အချင်းချင်း စည်းလုံးညီညွတ်လျက် ရှိသော အလံတော်တစ်ခုကို ထူထောင်တင်မြှောက်ခြင်းလည်း ပါဝင်ပြီး၊ ၎င်းအလံတော်၏ လူ့သဘာဝသည်လည်း ကိုယ်တော်၏ ဘုရားသဘာဝနှင့် စည်းလုံးညီညွတ်လျက် ရှိသည်။ ထိုအလံတော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘုရားသခင်၏ အခြားသော သိုးစုကို ဗာဗုလုန်မှ ခေါ်ထုတ်ရန် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအမှုသည် ယောက်ျားမိန်းမတို့က ထိုအလံတော်ကို မြင်တွေ့ခြင်းအားဖြင့် ပြီးမြောက်စေသည်။

အလံတော်သည် တနင်္ဂနွေဥပဒေ စမ်းသပ်ခြင်းကာလ၌ မိမိတို့၏ လူ့သဘောကို ခရစ်တော်၏ ဘုရားသဘောနှင့် ပေါင်းစည်းခဲ့ကြသောသူတို့၏ တပ်မတော်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဒုတိယအကြိမ် စုဝေးခြင်းသည် “ယေရှဲ၏ အမြစ်” ကို ဖော်ပြသကဲ့သို့၊ အလံတော်လည်း မြှောက်ထောင်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအလံတော်သည် နှစ်ဆသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သင်္ကေတအနက်ကို ဆောင်ယူလျက်ရှိ၏။ ယင်းမှာ အလံတော်အားဖြင့် စုဝေးခံရသော တစ်ပါးအမျိုးသမီး ရုသသည် ဗောအဇနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းဖြစ်ကာ၊ ဗောအဇသည် တစ်ဖက်တွင် တစ်သိန်းလေးသောင်းလေးထောင်၏ သင်္ကေတဖြစ်သကဲ့သို့၊ အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ရုသအတွက် အဖိုးအခ ပေးချေခဲ့ပြီး သူမ၏ နီးစပ်သော ဆွေမျိုးတော်ဖြစ်သော ရွေးနုတ်ရှင်၏ သင်္ကေတလည်း ဖြစ်၏။ ခရစ်တော်၏ ဘုရားသဘောသည် လူ့သဘော၏ ကျဆုံးသော အသားခန္ဓာနှင့် လူ့ဇာတိခံယူတော်မူခြင်းအားဖြင့် ပေါင်းစည်းခဲ့ရာ၌၊ ကိုယ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နီးစပ်သော ဆွေမျိုးတော်ဖြစ်လာတော်မူ၏။ မြှောက်ထောင်ခံရသော အလံတော်သည် သတင်းစကားအားဖြင့် ပေါင်းစည်းခံရပြီး၊ တနင်္ဂနွေဥပဒေမတိုင်မီ မိမိတို့၏ လူ့သဘောကို ခရစ်တော်၏ ဘုရားသဘောနှင့် ပေါင်းစည်းခြင်းအမှုကို အပြီးသတ်ကြသောသူတို့ပင် ဖြစ်ကြ၏။

ဤလေ့လာမှုကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်တင်ပြမည်။

“သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာသင်ယူလေလေ၊ ၎င်းအပေါ်ထားသော တန်ဖိုးထားလေးမြတ်မှုသည် တိုးပွားလေလေဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားသည် မည်သည့်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ပါစေ၊ ထိုအရပ်၌ ဘုရားသခင်၏ အနန္တဉာဏ်ပညာနှင့် မေတ္တာတော်ကို ထင်ရှားစွာ ပြသထားသည်ကို တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။”

ယုဒအုပ်ချုပ်စနစ်၏ အရေးပါမှုကို ယနေ့တိုင် အပြည့်အဝ မသိမြင်ကြသေးပါ။ ၎င်း၏ အခမ်းအနားများနှင့် သင်္ကေတများအတွင်းတွင် ကြီးမား၍ နက်နဲသည့် သမ္မာတရားများကို အရိပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ဧဝံဂေလိတရားသည် ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်နက်နဲမှုများကို ဖွင့်ပေးသော သော့ချက်ဖြစ်သည်။ ကယ်တင်ခြင်းအစီအစဉ်ကို သိကျွမ်းခြင်းအားဖြင့် ၎င်း၏ သမ္မာတရားများကို နားလည်မှုအတွက် ဖွင့်လှစ်ပေးသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ ယခုနားလည်နေကြသည့်အရာထက် များစွာ ပို၍၊ ဤအံ့ဖွယ်အကြောင်းအရာများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်မှာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘုရားသခင်၏ နက်နဲသောအရာများကို နားလည်သဘောပေါက်ရမည်။ ကောင်းကင်တမန်များသည်လည်း စိတ်နှလုံးကျိုးကြေကာ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ရှာဖွေလေ့လာလျက်၊ ထိုတော်တစ်ပါးတည်းသာ ပေးနိုင်သော အသိပညာ၏ အလျား၊ အနံ၊ အနက်၊ အမြင့်တို့ကို ပိုမိုရရှိရန် ဆုတောင်းနေသော လူတို့အား ဖော်ပြထားသော သမ္မာတရားများကို ငုံ့ကြည့်လိုကြသည်။

“ဤလောက၏သမိုင်းအဆုံးကာလသို့ ကျွန်ုပ်တို့ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ၊ နောက်ဆုံးနေ့များနှင့်ဆိုင်သော ပရောဖက်ပြုချက်များသည် အထူးသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့၏လေ့လာမှုကို တောင်းဆိုလျက်ရှိသည်။ ဓမ္မသစ်ကျမ်းစာတို့၏ နောက်ဆုံးစာအုပ်သည် ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်ရမည့် သမ္မာတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်လျက်ရှိသည်။ စာတန်သည် လူအများ၏စိတ်ကို မျက်စိကန်းစေခဲ့သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းကို မိမိတို့ လေ့လာခြင်းမပြုရန် အကြောင်းပြချက်မည်သည့်အရာမဆိုကို သူတို့ ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် မိမိ၏အစေခံ ယောဟန်အားဖြင့် ဤနေရာ၌ နောက်ဆုံးနေ့များ၌ ဖြစ်ပျက်မည့်အရာများကို ဖော်ပြတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထို့ပြင် ‘ဤပရောဖက်ပြုချက်၏ စကားတော်များကို ဖတ်သောသူနှင့် ကြားနာသောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏။ ထိုတွင် ရေးထားသောအရာများကိုလည်း စောင့်ထိန်းကြသောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏’ ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁:၃။”

“‘ဤအရာသည် ထာဝရအသက်ဖြစ်၏’ ဟု ခရစ်တော်မိန့်တော်မူသည်၊ ‘အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာ စစ်မှန်သော ဘုရားသခင်ဖြစ်တော်မူကြောင်းကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်စေလွှတ်တော်မူသော ယေရှုခရစ်တော်ကိုလည်းကောင်း သိကျွမ်းကြမည်ဖြစ်၏။’ ယောဟန် ၁၇:၃။ အဘယ်ကြောင့် ဤအသိပညာ၏ တန်ဖိုးကို ကျွန်ုပ်တို့ မသဘောပေါက်ကြသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် ဤဘုန်းအသရေပြည့်စုံသော သမ္မာတရားများသည် ကျွန်ုပ်တို့၏နှလုံးသားများတွင် တောက်လောင်မနေကြသနည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏နှုတ်ခမ်းများပေါ်၌ တုန်လှုပ်လျက် မတည်ရှိကြသနည်း၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖြစ်တည်မှုတစ်ရပ်လုံးအနှံ့ မပြန့်နှံ့မစိမ့်ဝင်ကြသနည်း။”

“မိမိ၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပေးတော်မူရာ၌၊ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ကယ်တင်ခြင်းအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော သမ္မာတရားအလုံးစုံကို ကျွန်ုပ်တို့ပိုင်ဆိုင်ရရှိစေတော်မူပြီ။ ထောင်ပေါင်းများစွာသောသူတို့သည် ဤအသက်ရေစမ်းရေတွင်းများမှ ရေကိုယူသောက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ပေးကမ်းမှုမှာ အနည်းငယ်မျှပင် လျော့နည်းသွားခြင်းမရှိ။ ထောင်ပေါင်းများစွာသောသူတို့သည် ထာဝရဘုရားကို မိမိတို့၏ရှေ့၌ ထားကြပြီး၊ ထိုသို့ ကြည့်ရှု၍ နေရင်းပင် ထိုတူသောပုံသဏ္ဍာန်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏အကျင့်သဘောကို ပြောဆိုကြစဉ်၊ ခရစ်တော်သည် သူတို့အတွက် အဘယ်သို့သောသူဖြစ်တော်မူကြောင်းနှင့် သူတို့သည် ခရစ်တော်အတွက် အဘယ်သို့သောသူများဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြကြစဉ်၊ သူတို့၏ဝိညာဉ်သည် အတွင်း၌ လောင်ကျွမ်းလျက်ရှိ၏။ သို့သော် ဤရှာဖွေသူများသည် ဤကြီးမြတ်၍ သန့်ရှင်းသောအကြောင်းအရာများကို အဆုံးစွန်အထိ မဖော်ထုတ်နိုင်သေးကြ။ ထောင်ပေါင်းများစွာသောသူများ ထပ်မံ၍ ကယ်တင်ခြင်း၏လျှို့ဝှက်နက်နဲမှုများကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရာအမှု၌ ပါဝင်လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသေး၏။ ခရစ်တော်၏အသက်တာနှင့် ကိုယ်တော်၏မစ်ရှင်၏စရိုက်လက္ခဏာကို ဆင်ခြင်အာရုံပြုလေသမျှ၊ သမ္မာတရားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ကြိုးပမ်းမှုတိုင်းတွင် အလင်းရောင်ခြည်များသည် ပိုမိုထင်ရှားစွာ တောက်ပလျက် ပေါ်ထွက်လာမည်။ အသစ်သော ရှာဖွေမှုတစ်ကြိမ်စီတိုင်းသည် ယခင်က ဖွင့်လှစ်ဖော်ပြထားသမျှထက် ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသောအရာတစ်စုံတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသမည်။ ဤအကြောင်းအရာသည် အဆုံးမရှိသောအရာဖြစ်၏။ ခရစ်တော်၏ လူ့ဇာတိခံယူခြင်း၊ ကိုယ်တော်၏ အပြစ်ဖြေရာယဇ်ပူဇော်မှုနှင့် ကြားဝင်ဖျန်ဖြေတော်မူသောအမှုတို့ကို လေ့လာခြင်းသည် အချိန်ကာလ တည်ရှိနေသမျှကာလပတ်လုံး လုံ့လဝီရိယရှိသော သင်ယူသူ၏ စိတ်ကို အလုပ်ပေးနေမည်ဖြစ်ပြီး၊ မရေမတွက်နိုင်သောနှစ်ကာလများနှင့်အတူ ကောင်းကင်ကို မျှော်ကြည့်လျက်၊ သူသည် ‘ဘုရားတရား၏လျှို့ဝှက်နက်နဲမှုသည် ကြီးမြတ်လှ၏’ ဟု ကြွေးကြော်မည်ဖြစ်၏။”

“ထာဝရကာလ၌ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဤလောက၌ ရနိုင်သမျှသော အလင်းပေးခြင်းကို လက်ခံရရှိခဲ့မည်ဆိုလျှင် ကျွန်ုပ်တို့၏ နားလည်ခြင်းကို ဖွင့်ပေးခဲ့မည့် အရာကို သင်ယူကြလိမ့်မည်။ ကယ်တင်ခြင်းဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာများသည် ထာဝရကာလတစ်လျှောက်လုံး ကယ်တင်ခံရသောသူတို့၏ စိတ်နှလုံး၊ ဉာဏ်နှင့် လျှာတို့ကို အလုပ်ပေးလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏ တပည့်တော်တို့အား ဖွင့်ပြလိုခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၌ ယုံကြည်ခြင်းမရှိသဖြင့် လက်မခံနိုင်ခဲ့သော သမ္မာတရားများကို သူတို့ နားလည်ကြလိမ့်မည်။ ခရစ်တော်၏ ပြည့်စုံခြင်းနှင့် ဘုန်းတော်၏ အသစ်သော မြင်ကွင်းများသည် အစဉ်အမြဲ၊ အစဉ်အမြဲ ပေါ်ထွန်းလာလိမ့်မည်။ အဆုံးမရှိသော ကာလများတစ်လျှောက် သစ္စာရှိသော အိမ်ရှင်သည် မိမိ၏ ဘဏ္ဍာတိုက်မှ အသစ်သောအရာများနှင့် အဟောင်းသောအရာများကို ထုတ်ဖော်ပေးလိမ့်မည်။” Christ’s Object Lessons, 132–134.