ဒန်နီယယ်ကျမ်း - အမှတ် နှစ်ဆယ့်ငါး

“ဗာဗုလုန်၏ နောက်ဆုံးအုပ်စိုးရှင်ထံသို့လည်း၊ ပုံရိပ်ဆိုင်ရာအားဖြင့် ၎င်း၏ ပထမအုပ်စိုးရှင်ထံသို့ လာခဲ့သကဲ့သို့ပင်၊ ဘုရားသခင်၏ စောင့်ကြည့်တော်မူသောသူ၏ စီရင်ချက်သည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်— ‘အို မင်းကြီး၊... ဤစကားကို ကိုယ်တော်အား ဟောကြားအပ်၏။ နိုင်ငံတော်သည် ကိုယ်တော်ထံမှ ဖယ်ရှားခြင်းခံရပြီ။’ ဒံယေလ ၄:၃၁။” Prophets and Kings, 533.

ထိုနေ့ရက်၌ တုရုမြို့သည် မင်းကြီးတစ်ပါး၏ ရက်ကာလနှင့်အညီ နှစ်ခုနစ်ဆယ်တိုင်တိုင် မေ့လျော့ခံရလိမ့်မည်။ နှစ်ခုနစ်ဆယ် ကုန်လွန်ပြီးနောက် တုရုမြို့သည် ပြည့်တန်ဆာမကဲ့သို့ သီချင်းဆိုရလိမ့်မည်။ ဟေရှာယ ၂၃:၁၅။

“ဤကား ရေးထားသောစာဖြစ်သည်ကား MENE, MENE, TEKEL, UPHARSIN ဖြစ်၏။ ဤအမှု၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကား— MENE; ဘုရားသခင်သည် သင်၏နိုင်ငံကို ရေတွက်၍ အဆုံးသတ်တော်မူပြီ။ TEKEL; သင်သည် ချိန်ခွင်၌ ချိန်တွယ်ခြင်းခံရ၍ မပြည့်စုံသောသူဟု တွေ့ရပြီ။ PERES; သင်၏နိုင်ငံသည် ခွဲဝေခံရ၍ မေဒိလူနှင့် ပါရှန်လူတို့အား ပေးအပ်ခြင်းခံရပြီ။” ဒံယေလ ၅:၂၅–၂၈။

ထာဝရဘုရားသည် မိမိအမျက်တော်ကြောင့် ဇိအုန်သမီးကို မိုဃ်းတိမ်ဖြင့် အုပ်မိုးတော်မူ၍၊ ဣသရေလ၏ အလှတရားကို ကောင်းကင်မှ မြေကြီးသို့ ပစ်ချတော်မူကာ၊ မိမိအမျက်တော်နေ့၌ မိမိ၏ခြေတင်ရာကို အောက်မေ့တော်မမူပါတကား။ ထာဝရဘုရားသည် ယာကုပ်၏ နေရာအရပ်အပေါင်းတို့ကို မသနားဘဲ မျိုချတော်မူပြီး၊ ယုဒသမီး၏ ခိုင်ခံ့သောခံတပ်များကို အမျက်တော်ဖြင့် ဖြိုဖျက်တော်မူလျက်၊ ထိုအရာများကို မြေသို့ ချတော်မူ၏။ နိုင်ငံတော်နှင့် ထိုအရာ၏ မင်းတို့ကိုလည်း ညစ်ညူးစေတော်မူ၏။ ပြင်းထန်သော အမျက်တော်ကြောင့် ဣသရေလ၏ ခွန်အားရှိသမျှကို ဖြတ်တောက်တော်မူ၏။ ရန်သူရှေ့မှ မိမိလက်ျာလက်ကို ပြန်ရုတ်တော်မူပြီး၊ ယာကုပ်တဘက်၌ ပတ်လည်မျိုချသော မီးလျှံကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းတော်မူ၏။ ရန်သူကဲ့သို့ လေးကိုတင်၍၊ ဆန့်ကျင်ဘက်သူကဲ့သို့ မိမိလက်ျာလက်ဖြင့် ရပ်တည်တော်မူကာ၊ ဇိအုန်သမီး၏ တဲတော်အတွင်း မျက်စိနှစ်သက်ဖွယ်ရာရှိသမျှကို သတ်တော်မူ၏။ မိမိ၏ဒေါသကို မီးကဲ့သို့ သွန်ချတော်မူ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ရန်သူကဲ့သို့ ဖြစ်တော်မူ၏။ ဣသရေလကို မျိုချတော်မူပြီး၊ သူမ၏ နန်းတော်အပေါင်းတို့ကို မျိုချတော်မူ၏။ သူ၏ ခိုင်ခံ့သောခံတပ်များကို ဖျက်ဆီးတော်မူပြီး၊ ယုဒသမီးအတွင်း ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းကို တိုးပွားစေတော်မူ၏။ မိမိ၏ တဲတော်ကို ဥယျာဉ်ထဲက တဲကဲ့သို့ အကြမ်းဖက်ဖယ်ရှားတော်မူ၏။ စည်းဝေးရာ အရပ်တို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူ၏။ ဇိအုန်၌ ဓမ္မပွဲတော်များနှင့် ဥပုသ်နေ့များကို မေ့လျော့စေတော်မူပြီး၊ မိမိအမျက်တော်၏ ပြင်းစွာသော အမျက်ကြောင့် ရှင်ဘုရင်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုတော်မူ၏။ ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ ယဇ်ပလ္လင်ကို ပယ်ချတော်မူပြီး၊ မိမိ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနကို စက်ဆုပ်တော်မူ၏။ သူမ၏ နန်းတော်နံရံများကို ရန်သူလက်သို့ အပ်တော်မူသဖြင့်၊ သူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ အိမ်တော်၌ ဓမ္မပွဲနေ့ကဲ့သို့ အသံကြီးစွာ ပြုကြ၏။ ထာဝရဘုရားသည် ဇိအုန်သမီး၏ မြို့ရိုးကို ဖျက်ဆီးရန် အကြံပြုတော်မူပြီး၊ တိုင်းတာကြိုးကို ဆန့်တော်မူကာ၊ ဖျက်ဆီးခြင်းမှ မိမိလက်ကို မရုတ်သိမ်းတော်မူ။ ထို့ကြောင့် ခံတပ်နှင့် မြို့ရိုးတို့ကို ငိုကြွေးစေတော်မူသဖြင့်၊ ထိုနှစ်ရပ်လုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း နွမ်းလျစွာ ကျဆုံးကြ၏။ မြည်တမ်းစကား ၂:၁–၈။

ထာဝရဘုရားသည် မိမိ၏ကျွန်တော်တို့ဖြစ်သော ပရောဖက်များအားဖြင့် မိန့်တော်မူ၍၊ “ယုဒရှင်ဘုရင် မနာရှေသည် ဤရွံရှာဖွယ်အမှုများကို ပြုခဲ့၍၊ မိမိအရင်ကရှိခဲ့သော အာမောရိလူတို့ပြုခဲ့သမျှထက် သာ၍ ဆိုးညစ်စွာ ပြုလေပြီ။ ထို့ပြင် မိမိ၏ ရုပ်တုများအားဖြင့် ယုဒလူတို့ကိုလည်း အပြစ်ပြုစေပြီ။ သို့ဖြစ်၍ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ ကြည့်လော့၊ ငါသည် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ယုဒပြည်အပေါ်၌ အလွန်ဆိုးရွားသော ဘေးဒုက္ခကို ကျရောက်စေမည်။ ထိုသတင်းကို ကြားရသောသူမည်သူမဆို နားနှစ်ဖက်စလုံး တုန်လှုပ်မည်။ ငါသည် ရှမာရိမြို့ကို တိုင်းသောကြိုးနှင့် အာဟပ်အမျိုးအိမ်ကို ချိန်သော ချိန်ခွင်ကို ယေရုရှလင်မြို့အပေါ်၌ ဆန့်မည်။ အိုးတစ်လုံးကို လူတစ်ယောက် သုတ်ရှင်းသကဲ့သို့၊ သုတ်ရှင်းပြီးနောက် မှောက်လှန်ထားသကဲ့သို့၊ ငါသည် ယေရုရှလင်မြို့ကို သုတ်ရှင်းပစ်မည်။ ငါ၏ အမွေခံလူတို့၏ ကျန်ကြွင်းသောသူတို့ကိုလည်း ငါ ပစ်ပယ်၍၊ သူတို့၏ ရန်သူလက်သို့ အပ်နှံမည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ရန်သူအပေါင်းတို့အတွက် လုယက်ရာလည်းကောင်း၊ ဖျက်ဆီးရာလည်းကောင်း ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။” ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၁:၁၀–၁၄။

ထိုအခါ ငါသည်လည်း အမျက်ဒေါသပြင်းစွာဖြင့် သင်တို့ကို ဆန့်ကျင်၍ လျှောက်မည်။ ငါ၊ အမှန်ပင် ငါသည် သင်တို့၏ အပြစ်များကြောင့် သင်တို့ကို ခုနစ်ဆ အပြစ်ဒဏ်ခတ်မည်။ သင်တို့သည် မိမိတို့သားတို့၏ အသားကို စားရကြလိမ့်မည်။ မိမိတို့သမီးတို့၏ အသားကိုလည်း စားရကြလိမ့်မည်။ ငါသည် သင်တို့၏ မြင့်သောနေရာများကို ဖျက်ဆီးမည်။ သင်တို့၏ ရုပ်တုများကိုလည်း ခုတ်လှဲမည်။ သင်တို့၏ အသေကောင်များကို သင်တို့၏ ရုပ်တုတို့၏ အသေကောင်များအပေါ်သို့ ပစ်ချမည်။ ငါ၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် သင်တို့ကို စက်ဆုပ်ရွံရှာလိမ့်မည်။ ငါသည် သင်တို့၏ မြို့များကို ဆိတ်သုဉ်းရာဖြစ်စေမည်။ သင်တို့၏ သန့်ရှင်းရာဌာနများကိုလည်း ပျက်စီးသုဉ်းရာသို့ ရောက်စေမည်။ သင်တို့၏ မွှေးကြိုင်သော နံ့သာပေါင်း၏ အနံ့ကို ငါမခံယူ။ ငါသည် ထိုပြည်ကို ဆိတ်သုဉ်းရာဖြစ်စေမည်။ ထိုပြည်တွင် နေထိုင်ကြသော သင်တို့၏ ရန်သူများသည်လည်း ထိုအရာကြောင့် အံ့ဩခြင်းသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။ ငါသည် သင်တို့ကို လူမျိုးခြားတို့အကြားသို့ ချဲဖြန့်မည်။ သင်တို့နောက်သို့ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်မည်။ သင်တို့၏ ပြည်သည် ဆိတ်သုဉ်းလျက် ရှိမည်။ သင်တို့၏ မြို့များလည်း ပျက်စီးရာဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအခါ သင်တို့သည် ရန်သူတို့၏ ပြည်၌ ရှိနေစဉ်၊ ထိုပြည်သည် ဆိတ်သုဉ်းလျက် ရှိသမျှကာလပတ်လုံး မိမိ၏ ဥပုသ်နေ့များကို ခံစားရလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ပြည်သည် အနားယူ၍ မိမိ၏ ဥပုသ်နေ့များကို ခံစားရလိမ့်မည်။ ထိုပြည်သည် ဆိတ်သုဉ်းလျက် ရှိသမျှကာလပတ်လုံး အနားယူရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သင်တို့သည် ထိုပြည်ပေါ်၌ နေခဲ့စဉ် သင်တို့၏ ဥပုသ်နေ့များအတွင်း၌ ထိုပြည်သည် အနားမယူခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဝတ်ပြုရာကျမ်း ၂၆:၂၈–၃၅။

ဓားမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သူတို့ကိုလည်း ဗာဗုလုန်သို့ ဖမ်းဆီးခေါ်သွား၍၊ ပါရှားနိုင်ငံ၏ အုပ်စိုးမှု စတင်သည်တိုင်အောင် သူနှင့် သူ၏သားတို့၏ အစေခံများဖြစ်ကြ၏။ ဤသို့ ဖြစ်ရခြင်းမှာ ယေရမိ၏ နှုတ်ဖြင့် မိန့်တော်မူသော ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော် ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား၊ တိုင်းပြည်သည် မိမိ၏ ဥပုသ်နေ့များကို ခံစားရသည်တိုင်အောင်၊ ပျက်စီးလျက် အလွတ်ဖြစ်နေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဥပုသ်ကို စောင့်ခဲ့ရ၏။ ထိုသို့အားဖြင့် အနှစ် ခုနစ်ဆယ် ပြည့်စုံရ၏။ ယခု ပါရှားရှင်ဘုရင် ဆိုင်းရပ်၏ နန်းစံ ပထမနှစ်တွင်၊ ယေရမိ၏ နှုတ်ဖြင့် မိန့်တော်မူသော ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော် ပြည့်စုံစေခြင်းငှာ၊ ထာဝရဘုရားသည် ပါရှားရှင်ဘုရင် ဆိုင်းရပ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို လှုံ့ဆော်တော်မူသဖြင့်၊ သူသည် မိမိ၏ နိုင်ငံတော်အနှံ့အပြားတွင် ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်စေ၍၊ စာဖြင့်လည်း ရေးသားစေကာ ဤသို့ မိန့်ဆို၏— “ပါရှားရှင်ဘုရင် ဆိုင်းရပ် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံအပေါင်းတို့ကို ငါ့အား ပေးတော်မူပြီ။ ယုဒပြည်၌ရှိသော ယေရုရှလင်မြို့၌ ကိုယ်တော်အဘို့ အိမ်တော်ကို ဆောက်လုပ်ရမည်ဟုလည်း ငါ့အား တာဝန်ပေးတော်မူပြီ။ သင်တို့အထဲတွင် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးဝင် ဖြစ်သောသူ မည်သူရှိသနည်း။ သူ၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည် ထိုသူနှင့်အတူ ရှိတော်မူပါစေ။ ထိုသူသည် တက်သွားစေ။” ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၃၆:၂၀–၂၃။

ကမ္ဘာမြေတစ်ပြင်လုံးသည် ဘာသာစကားတစ်မျိုးတည်း၊ စကားပြောပုံတစ်မျိုးတည်း ရှိလေ၏။ သူတို့သည် အရှေ့ဘက်မှ ခရီးသွားလာကြစဉ်၊ ရှိနာပြည်၌ လွင်ပြင်တစ်ခုကို တွေ့ကြ၍ ထိုအရပ်၌ နေထိုင်ကြလေ၏။ သူတို့သည် တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက်၊ “လာကြ၊ အုတ်လုပ်၍ ကောင်းစွာ မီးဖုတ်ကြစို့” ဟု ဆိုကြလေ၏။ ထိုသူတို့သည် ကျောက်အစား အုတ်ကို အသုံးပြုကြ၍၊ ထုံးအစား ကတ္တရာကို အသုံးပြုကြလေ၏။ ထို့နောက် သူတို့က၊ “လာကြ၊ မြို့တစ်မြို့နှင့် ကောင်းကင်တိုင်အောင် ထိမီနိုင်သော ထိပ်ရှိသည့် မျှော်စင်တစ်လုံးကို ငါတို့အတွက် ဆောက်ကြစို့။ ကမ္ဘာမြေတစ်ပြင်လုံးပေါ်သို့ ငါတို့ မပြန့်ကျဲရစေရန်၊ ငါတို့အတွက် နာမည်တစ်ခု ပြုလုပ်ကြစို့” ဟု ဆိုကြလေ၏။ လူသားတို့ ဆောက်လုပ်နေသော ထိုမြို့နှင့် ထိုမျှော်စင်ကို ကြည့်ရှုရန် ထာဝရဘုရားသည် ဆင်းသက်တော်မူ၏။ ထာဝရဘုရားက၊ “ကြည့်ရှုလော့၊ လူမျိုးသည် တစ်မျိုးတည်းဖြစ်၍၊ အားလုံးသည် ဘာသာစကားတစ်မျိုးတည်း ရှိကြ၏။ ဤအရာကို သူတို့ စတင်ပြုလုပ်ကြပြီ။ ယခုမှာ သူတို့ စိတ်ကူးထားသမျှ ပြုလုပ်လိုသောအရာတို့တွင် သူတို့အား တားဆီးနိုင်သောအရာ မရှိတော့ပြီ။ လာကြ၊ ငါတို့ ဆင်းသက်၍ သူတို့အချင်းချင်း၏ စကားကို နားမလည်နိုင်ကြစေရန် သူတို့၏ ဘာသာစကားကို ထိုအရပ်၌ ရောထွေးစေကြစို့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသို့ဖြင့် ထာဝရဘုရားသည် သူတို့ကို ထိုအရပ်မှ ကမ္ဘာမြေတစ်ပြင်လုံးပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲစေတော်မူသဖြင့်၊ သူတို့သည် ထိုမြို့ကို ဆက်လက်မဆောက်ကြတော့ချေ။ ကမ္ဘာဦးကျမ်း ၁၁:၁–၈။

“ဗေလရှာဇာသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သိရှိ၍ လိုက်နာဆောင်ရွက်ရန် အခွင့်အလမ်းများစွာ ရရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိ၏ အဖိုး နေဗုခဒ်နေဇာကို လူ့အသိုင်းအဝိုင်းမှ နှင်ထုတ်ခြင်းခံရသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ မာနထောင်လွှားသော ထိုမင်းကြီးသည် မိမိဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားခဲ့သော ဉာဏ်ရည်ကို ထိုဉာဏ်ရည်ပေးသနားတော်မူသော အရှင်က ပြန်၍ယူတော်မူသည်ကိုလည်း သူမြင်တွေ့ခဲ့သည်။ ထို့ပြင် မင်းကြီးသည် မိမိ၏ နိုင်ငံတော်မှ နှင်ထုတ်ခြင်းခံရ၍ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ အဖော်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်ကိုလည်း သူမြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သို့သော် ဗေလရှာဇာ၏ ပျော်ရွှင်ဖျော်ဖြေမှုကို နှစ်သက်ခြင်းနှင့် မိမိကိုယ်ကို ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်လိုသော စိတ်တို့က မိမိသည် မည်သည့်အခါမျှ မေ့လျော့မသင့်သော သင်ခန်းစာများကို ဖျောက်ဖျက်ပစ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် နေဗုခဒ်နေဇာအပေါ် ထင်ရှားသော တရားစီရင်ခြင်းများ ကျရောက်စေခဲ့သည့် အပြစ်များနှင့် ဆင်တူသော အပြစ်များကို ကျူးလွန်ခဲ့သည်။ သူသည် ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ပေးအပ်ထားသော အခွင့်အလမ်းများကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးခဲ့ပြီး၊ သမ္မာတရားကို သိကျွမ်းလာရန် မိမိလက်လှမ်းမီရာ၌ ရှိနေသော အခွင့်အလမ်းများကို အသုံးမပြုဘဲ လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ ‘ကယ်တင်ခြင်းရရှိရန် ငါသည် အဘယ်သို့ ပြုရမည်နည်း’ ဟူသော မေးခွန်းကို ထိုကြီးမြတ်သော်လည်း မိုက်မဲသော မင်းကြီးသည် ဂရုမစိုက်ဘဲ လျစ်လျူရှု၍ ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။”

“ဤအရာသည် ယနေ့ခေတ် မဆင်မခြင်၊ မတော်တဆပြုတတ်သော လူငယ်တို့၏ အန္တရာယ်ဖြစ်သည်။ ဘေလရှဇ္ဇာကို နိုးကြားစေခဲ့သကဲ့သို့ ဘုရားသခင်၏ လက်တော်သည် အပြစ်သားကို နိုးကြားစေလိမ့်မည်။ သို့သော် လူအများအတွက်မူ နောင်တရရန် အလွန်နောက်ကျသွားလိမ့်မည်။”

“ဗာဗုလုန်၏ အုပ်စိုးရှင်သည် စည်းစိမ်ဥစ္စာနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး၊ မိမိ၏ မာနကြီးသော ကိုယ်တိုင်အလိုလိုက်ခြင်း၌ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဘုရားသခင်ကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိကိုယ်ကို မြှောက်တင်ခဲ့၏။ သူသည် မိမိ၏ လက်ရုံးတန်ခိုးကိုသာ အားကိုးခဲ့၍၊ ‘သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြုသနည်း’ ဟု မည်သူမျှ မပြောရဲဟု ထင်မှတ်ခဲ့၏။ သို့ရာတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော လက်တစ်ဖက်က သူ၏ နန်းတော်နံရံပေါ်၌ အက္ခရာများကို ရေးသားသောအခါ၊ ဗေလရှဇ္ဇာသည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့၍ နှုတ်ဆိတ်သွားခဲ့၏။ ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် သူသည် မိမိ၏ ခွန်အားအလုံးစုံကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားကာ ကလေးငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ နှိမ့်ချခြင်းခံရ၏။ ဗေလရှဇ္ဇာထက် ကြီးမြတ်သော တစ်ပါး၏ လက်ထဲ၌ မိမိသည် ကရုဏာပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေရကြောင်းကို သူ သိရှိလာခဲ့၏။ သူသည် သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော အရာများကို ကစားစရာကဲ့သို့ ပြုနေခဲ့၏။ ယခုမူ သူ၏ အသိစိတ်သည် နိုးထလာခဲ့၏။ သူသည် ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို သိရှိရန်နှင့် အကောင်အထည်ဖော်ရန် အခွင့်ထူးကို မိမိရရှိခဲ့ကြောင်း သိမြင်လာခဲ့၏။ သူ၏ အဘိုး၏ သမိုင်းကြောင်းသည် နံရံပေါ်ရှိ စာရေးချက်ကဲ့သို့ပင် သူ့ရှေ့၌ ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်လာခဲ့၏။” Bible Echo, April 25, 1898.