ကျွန်ုပ်တို့သည် ဒံယေလကျမ်းတွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ လေဝိရာကျမ်း နှစ်ဆယ့်ခြောက်၏ “ခုနစ်ကာလ” အကြောင်းကို ဆွေးနွေးလျက်ရှိသည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ရခြင်းမှာ “ခုနစ်ကာလ” ၏ ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ လက္ခဏာတစ်ရပ်မှာ တည်ဆောက်သူတို့ ပယ်ချခဲ့သော “တိုက်မိစေသော ကျောက်” ကို ကိုယ်စားပြုနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်သည် ကျမ်းစာများ၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ထိုတိုက်မိစေသော ကျောက်ကို မြင်နိုင်သော်လည်း မမြင်ကြသော သမ္မာတရားတစ်ရပ်ဟု သတ်မှတ်နေသည်။ ၎င်းကို မြင်သောသူတို့အတွက်မူ ၎င်းသည် အဖိုးတန်၏၊ သို့သော် ၎င်းကို မမြင်သောသူတို့အတွက်မူ ၎င်းသည် သူတို့ တိုက်မိလဲကျရသော အရာသာမကဘဲ၊ သူတို့ကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ကြိတ်ချေသော ကျောက်လည်း ဖြစ်သည်။
ခရစ်တော်သည် ဆောက်လုပ်သူတို့ ပယ်ချခဲ့သော ကျောက်ကို တင်ပြတော်မူသောအခါ၊ ထိုထောင့်ချုပ်ကျောက်သည် ထောင့်၏ “ဦးခေါင်း” ဖြစ်လာမည်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြတော်မူခဲ့သည်။ သမ္မာကျမ်းစာများ၌ ပယ်ချခံရသော ကျောက်၏ သတင်းစကားသည် အစဉ်အမြဲ ဘုရားသခင်က ယခင်ပဋိညာဉ်လူမျိုးကို ကျော်လွန်သွားတော်မူခြင်းနှင့် ဆိုင်လျက်ရှိပြီး၊ တစ်ချိန်တည်း၌လည်း ယခင်က ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးမဟုတ်ခဲ့သော လူမျိုးတစ်မျိုးနှင့် ဘုရားသခင်သည် ပဋိညာဉ်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်တော်မူနေခြင်းနှင့် ဆိုင်လျက်ရှိသည်။
ယေရှုက သူတို့အား မိန့်တော်မူ၏၊ “ကျမ်းစာတို့၌၊ ‘အဆောက်အဦးဆောက်သူတို့ ပယ်ထားသောကျောက်သည် ထောင့်အမြစ်ကျောက်ဖြစ်လေပြီ။ ဤအမှုသည် သခင်ဘုရား၏ပြုတော်မူခြင်းဖြစ်၍ ငါတို့မျက်စိ၌ အံ့ဩဖွယ်ဖြစ်၏’ ဟူသည်ကို သင်တို့ မဖတ်ဖူးကြသလော။ ထို့ကြောင့် သင်တို့အား ငါဆိုသည်မှာ၊ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်ကို သင်တို့ထံမှ ယူသွား၍ ထိုနိုင်ငံတော်၏အသီးကို သီးစေသော လူမျိုးတစ်မျိုးအား ပေးအပ်လိမ့်မည်။ ဤကျောက်ပေါ်သို့ ကျသောသူမည်သည်ကား ကျိုးပဲ့လိမ့်မည်။ သို့သော် ဤကျောက်သည် အဘယ်သူ၏အပေါ်သို့မဆို ကျလျှင် ထိုသူကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ကြိတ်ချေလိမ့်မည်။” မဿဲ ၂၁:၄၂–၄၄။
ဝိလျံ မီလာအား သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်တို့က ပထမဦးဆုံး ဦးဆောင်ပြသခဲ့သည့် “အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်” သည် လေဝိဝတ္တရား အခန်း ၂၆ ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” ဖြစ်ခဲ့သည်။ လော်ဒီကီးယာ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒသည် မီလာ၏ အမှုတော်အားဖြင့် ထာဝရဘုရား စုစည်းတည်ဆောက်ပေးခဲ့သော အခြေခံသမ္မာတရားများကို ဖျက်ဆီးချိုးဖေါက်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို မီလာ၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိချက်များအနက် အလွန်ပထမဆုံးသော အရာကို ပယ်ချခြင်းအားဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။ သေချာသည်မှာ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ရပ်ကို ဖော်ပြသည့် မည်သည့် ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ သရုပ်ဖော်ပုံမဆို “ကျောက်တုံး” ဖြစ်တော်မူသော ခရစ်တော်ကို ဖော်ပြသည့် သရုပ်ဖော်ပုံပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် “ခုနစ်ကြိမ်” ကို ပယ်ချခဲ့ခြင်းသည် အခြေခံသမ္မာတရားများကို ပယ်ချသည့် လုပ်ငန်းစဉ်၏ အစပြုမှုကိုသာ မက၊ ခရစ်တော်ကို ပယ်ချခြင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ခရစ်တော်၏ ပယ်ချခံရသော ကျောက်တုံးအကြောင်း သက်သေခံချက်ကဲ့သို့ပင် ပေတရုသည်လည်း အုတ်မြစ်ကျောက်တုံးနှင့် ဆက်နွှယ်သော ပရောဖက်ပြုချက်များထဲမှ တစ်ခုမှာ ထိုကျောက်တုံးသည် အဆုံး၌ “ထောင့်၏ ခေါင်းချုပ်ကျောက်” ဖြစ်လာမည်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားကြောင်း ဖော်ပြသည်။
ထို့ကြောင့်လည်း ကျမ်းစာ၌ ဤသို့ပါရှိ၏။ “ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် ဇိအုန်၌ ထောင့်ချုပ်ကျောက်တော်ကို ထား၏။ ရွေးကောက်တော်မူသော၊ အဖိုးတန်သော ကျောက်ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်ကို ယုံကြည်သောသူသည် အရှက်ကွဲခြင်းသို့ မရောက်ရ။” သို့ဖြစ်၍ ယုံကြည်သော သင်တို့အတွက် ကိုယ်တော်သည် အဖိုးတန်တော်မူ၏။ သို့ရာတွင် နားမထောင်သောသူတို့အတွက်ကား “ဆောက်လုပ်သူတို့ ပယ်ထားသော ကျောက်သည်ပင် ထောင့်ချုပ်၏ ခေါင်းကျောက် ဖြစ်လာ၏” ဟူ၍၎င်း၊ “ထိမိလဲစေသော ကျောက်၊ မှားယွင်းစေသော ကျောက်ဆောင်” ဟူ၍၎င်း ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုသူတို့သည် နားမထောင်သောသူဖြစ်၍ နှုတ်ကပတ်တော်၌ ထိမိလဲကြ၏။ ထိုအရာအတွက်လည်း သူတို့ကို ခန့်ထားနှင့်ပြီးဖြစ်၏။ သို့ရာတွင် သင်တို့မူကား ရွေးကောက်ထားသော အမျိုးဖြစ်ကြ၏၊ မင်းမျိုးတော် ယဇ်ပုရောဟိတ်အဖွဲ့ဖြစ်ကြ၏၊ သန့်ရှင်းသော လူမျိုးဖြစ်ကြ၏၊ ကိုယ်တော်ပိုင်ဆိုင်သော လူမျိုးဖြစ်ကြ၏။ အကြောင်းမူကား သင်တို့ကို မှောင်မိုက်ထဲမှ ကိုယ်တော်၏ အံ့ဖွယ်သော အလင်းတော်သို့ ခေါ်တော်မူသောသူ၏ ဂုဏ်တော်များကို သင်တို့ ကြေညာစေရန်ဖြစ်၏။ အတိတ်ကာလ၌ သင်တို့သည် လူမျိုးမဟုတ်ကြသော်လည်း ယခုမူကား ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးဖြစ်ကြပြီ။ ကရုဏာမခံရဖူးသော်လည်း ယခုမူကား ကရုဏာကို ခံရကြပြီ။ ၁ ပေတရု ၂:၆–၈။
အဒွန့်တစ်ဝါဒ၏ အစအဦး၌ အခြေခံကျောက်ဖြစ်သည့်အရာသည် ထောင့်ချုပ်၏ အထွတ်ကျောက်ဖြစ်လာ၏။ ယရှယသည် ခရစ်တော်နှင့် ပေတရုတို့၏ ဆိုလိုချက်နှင့် ကိုက်ညီလျက်ရှိပြီး၊ ယရှယသည် အခြေခံကျောက်ကို အသုံးပြု၍ ပဋိညာဉ်သစ်၏ လူမျိုးတစ်ရပ်အတွက် ကျော်လွန်၍ ချန်ထားခြင်းခံရသော ပဋိညာဉ်လူမျိုးတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုထားသည်။ သူ၏ သက်သေခံချက်တွင် သေခြင်းနှင့် ပဋိညာဉ်ပြုခဲ့ပြီး လိမ်ညာမှုတစ်ရပ်ကို လက်ခံရရှိထားသော အစုအဝေးတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုထားသည်။ သူတို့ လက်ခံရရှိသော ထိုလိမ်ညာမှုသည် အမှန်တရား၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မခံယူခဲ့ကြသဖြင့်၊ သေခြင်းနှင့် ပဋိညာဉ်ပြုသောသူတို့အပေါ် ပြင်းထန်သော မေ့မောလှည့်ဖြားခြင်းကို ကျရောက်စေသည်ဟု ပေါလုက ဖော်ပြထားသော ထိုလိမ်ညာမှုဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်၊ ယေရုရှလင်၌ရှိသော ဤလူမျိုးကို အုပ်စိုးသော ကဲ့ရဲ့ပြုံးရယ်တတ်သော လူတို့၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား သင်တို့က “ကျွန်ုပ်တို့သည် သေခြင်းနှင့် ပဋိညာဉ်ပြုခဲ့ကြပြီ၊ မရဏာနိုင်ငံနှင့်လည်း သဘောတူညီမှုရှိကြပြီ။ လွှမ်းမိုးဖျက်ဆီးသော ဒဏ်ခတ်ခြင်းသည် ဖြတ်သန်းလာသော်လည်း ကျွန်ုပ်တို့ထံသို့ မရောက်လာနိုင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျွန်ုပ်တို့သည် မုသာကို မိမိတို့၏ ခိုလှုံရာအဖြစ် ပြုလုပ်ထားကြပြီး၊ မမှန်ကန်မှုအောက်၌လည်း မိမိတို့ကိုယ်ကို ဝှက်ထားကြပြီ” ဟု ဆိုကြသောကြောင့်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် အရှင်ထာဝရဘုရားက ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ “ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် ဇိအုန်၌ အုတ်မြစ်အတွက် ကျောက်တစ်လုံးကို ချထား၏။ စမ်းသပ်စိစစ်ပြီးသော ကျောက်၊ အဖိုးတန်သော ထောင့်ချုပ်ကျောက်၊ ခိုင်ခံ့စိတ်ချရသော အုတ်မြစ်ဖြစ်၏။ ယုံကြည်သောသူသည် အလောတကြီး မပြုရ။ တရားစီရင်ခြင်းကိုလည်း ငါသည် တိုင်းကြိုးအဖြစ် ချမှတ်မည်၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်းကိုလည်း ချိန်ကြိုးအဖြစ် ထားမည်။ မုသာ၏ ခိုလှုံရာကို မိုးသီးသည် လှည်းသိမ်းပစ်မည်ဖြစ်၍၊ ရေများသည် ဝှက်ထားရာအရပ်ကို လွှမ်းမိုးပျောက်ကွယ်စေမည်။ သင်တို့၏ သေခြင်းနှင့် ပြုသော ပဋိညာဉ်သည် ပယ်ဖျက်ခြင်းခံရမည်၊ မရဏာနိုင်ငံနှင့် ပြုသော သဘောတူညီမှုလည်း မတည်မနေနိုင်။ လွှမ်းမိုးဖျက်ဆီးသော ဒဏ်ခတ်ခြင်းသည် ဖြတ်သန်းလာသောအခါ၊ ထိုအရာအားဖြင့် သင်တို့သည် နင်းချေခံရကြလိမ့်မည်။” ဟေရှာယ 28:14–18။
“ခုနစ်ကြိမ်” ဟူသည့်ကာလကို မမှန်ကန်သောအယူအဆများအောက်၌ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး၊ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ ယခင်ပဋိညာဉ်လူမျိုးကို ကျော်လွန်၍ တစ်သိန်းလေးဆယ့်လေးထောင်နှင့် ပဋိညာဉ်ဝင်တော်မူသောအခါ၊ ယခင်က ပယ်ထားခြင်းခံရသော ထောင့်အုတ်ကျောက်သည် ထောင့်၏ “ခေါင်း” အဖြစ်သို့ မြင့်တက်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဤအမှန်တရားကို နားလည်သူတို့အတွက် ထိုကျောက်သည် အဖိုးတန်၏။ နားမလည်သူတို့အတွက်မူ ထောင့်၏ခေါင်းဖြစ်လာသော ထိုကျောက်သည် သူတို့ကို ချိုးဖျက်ရုံသာမက၊ ဥပမာအားဖြင့် သူတို့၏ သင်္ချိုင်းကျောက်လည်း ဖြစ်လာသည်။
ဒန်နီယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၈၊ အပိုဒ် ၁၉ တွင် “အမျက်တော်၏ နောက်ဆုံးအဆုံး” ကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသဖြင့်၊ ထိုအရာက “အမျက်တော်၏ ပထမအဆုံး” လည်း မဖြစ်မနေလည်း ရှိရမည်ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြနေသည်။ ခရစ်မပေါ်မီ ၆၇၇ ခုနှစ်မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်တိုင်အောင်ရှိသော အချိန်ကာလသည် သန့်ရှင်းရာဌာန (နှင့် စစ်တပ်) ကို နင်းချေဖျက်ဆီးခံရမည့် အချိန်ကာလကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သို့ရာတွင် ဒန်နီယေလကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁၊ အပိုဒ် ၃၆ အရ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် အမျက်တော် ပြီးစီးသည်အထိ အောင်မြင်စွာ တိုးတက်နေရမည် ဖြစ်သည်။ အခန်းကြီး ၈ ထဲရှိ အမျက်တော်၏အဆုံးသည် အချိန်ကာလတစ်ရပ်၏ အဆုံးကို ကိုယ်စားပြုလျှင်၊ အခန်းကြီး ၁၁ ထဲရှိ အမျက်တော်၏အဆုံးလည်း အချိန်ကာလတစ်ရပ်၏ အဆုံးကိုပင် ကိုယ်စားပြုသည်။ ဤသည်မှာ သမ္မာကျမ်းစာက ထင်ရှားစွာ သွန်သင်သော အမှန်တရား ဖြစ်သော်လည်း၊ သေခြင်းနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ထားသောသူတို့က ဤအမှန်တရားကို မုသာများဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြသည်။
အမျက်တော်နှစ်မျိုးစလုံး၏အဆုံးသည် တူညီသောကာလတစ်ရပ်၏အဆုံးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အကြောင်းမူကား နှစ်မျိုးစလုံးသည် နှစ်နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ်ကြာမြင့်သော ပျံ့နှံ့စေခြင်း၊ ချုပ်နှောင်သိမ်းသွားခြင်းနှင့် ကျွန်ခံရခြင်းဟူသော တူညီသော ကျိန်စာ၏ ပြည့်စုံခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်သည် ဘီစီ 723 ခုနှစ်တွင် အာရှုရိမင်းကြီးက သူတို့ကို ချုပ်နှောင်သိမ်းသွားသောအခါ “ခုနစ်ကာလ” အောက်ရှိ ပျံ့နှံ့စေခြင်း၊ ချုပ်နှောင်သိမ်းသွားခြင်းနှင့် ကျွန်ခံရခြင်းကို ပထမဦးစွာ ခံစားရ하였다။ တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်သည် ဘီစီ 677 ခုနှစ်တွင် ထိုတူညီသော ကံကြမ္မာကို ခံစားရ하였다။ ယေရမိက ဤအချက်ကို အတည်ပြုသည်။
ဣသရေလသည် ကွဲပြားပြန့်ကျဲသွားသော သိုးတစ်ကောင်ဖြစ်၏။ ခြင်္သေ့တို့သည် သူ့ကို နှင်ထုတ်ကြပြီ။ အစ၌ အာရှုရဘုရင်သည် သူ့ကို ကိုက်စားခဲ့၏။ နောက်ဆုံး၌လည်း ဗာဗုလုန်ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် သူ၏အရိုးတို့ကို ချိုးဖဲ့ခဲ့၏။ ယေရမိ 50:17။
ယေရမိသည် တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာသော တရားစီရင်ခြင်းကို ဖော်ထုတ်ပြသနေသည်။ အာရှုရိတို့သည် မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံကို ဘီစီ 723 ခုနှစ်တွင် ဖယ်ရှားသွားကြပြီး၊ ထို့နောက် မိမိတို့၏ မြို့တော်ဖြစ်သော ဗာဗုလုန်သို့ မနာရှေကို ဘီစီ 677 ခုနှစ်တွင် ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။ ထို့နောက် နေဗုခဒ်နေဇာသည် ယေဟောယာကိမ်ကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး၊ ထိုကြောင့် ဘီစီ 606 ခုနှစ်တွင် နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ဆယ်ကြာသော သုံ့ပန်းဘဝ၏ အစကို မှတ်သားစေသည်။ ထို့နောက် နေဗုခဒ်နေဇာသည် ဇေဒကိကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီး၊ ဘီစီ 586 ခုနှစ်တွင် ယေရုရှလင်မြို့ကို ဖျက်ဆီးလေသည်။
တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်သည် မိမိတို့၏ ပုန်ကန်ခြင်း၌ ဆက်လက်တည်ရှိနေပါက မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်နှင့် တူညီသော အကျိုးဆက်ကို ခံစားရမည်ဟု သတိပေးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်အပေါ် ချမှတ်သော တရားစီရင်ခြင်းသည် တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်အပေါ်၌လည်း ပြည့်စုံစေခြင်းခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုတရားစီရင်ခြင်း၏ သင်္ကေတမှာ ယုဒအပေါ် တိုင်းတာဆွဲတင်ရမည့် ကြိုးဖြစ်သည်။ ဟေရှာယ၏ သက်သေခံချက်တွင် ၎င်းကို ရိုးရိုး “ကြိုး” ဟုသာ ဖော်ပြထားသော်လည်း၊ နောက်ပါကျမ်းပိုဒ်တွင် “ကြိုး” သည် “ရှမာရိ၏ ကြိုး” ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ဣသရေလ၏ အရှင်ထာဝရဘုရားသည် ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ ကြည့်ရှုလော့၊ ငါသည် ယေရုရှလင်နှင့် ယုဒအပေါ်သို့ ဤမျှဆိုးယုတ်သောဘေးကို ဆောင်ခဲ့မည်။ ယင်းကို ကြားရသောသူအပေါင်းတို့၏ နားနှစ်ဖက်စလုံး တုန်လှုပ်သွားလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ငါသည် ရှမာရိ၏ တိုင်းကြိုးနှင့် အာဟပ်အမျိုးအိမ်၏ ချိန်ချိန်တံကို ယေရုရှလင်အပေါ်သို့ ဖြန့်တန်းမည်။ လူတစ်ဦးသည် ပန်းကန်ကို သုတ်ရှင်းသကဲ့သို့၊ သုတ်၍ အောက်မေ့လှန်ပစ်သကဲ့သို့၊ ယေရုရှလင်ကိုလည်း ငါ သုတ်ရှင်းမည်။ ငါ၏ အမွေအနှစ်၌ ကျန်ရစ်သောသူတို့ကိုလည်း ငါ စွန့်ပစ်၍၊ သူတို့၏ ရန်သူတို့လက်သို့ အပ်နှံမည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ ရန်သူအပေါင်းတို့အတွက် လုယူရာနှင့် ဖျက်ဆီးယူရာ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် မိမိတို့ဘိုးဘေးတို့ အဲဂုတ္တုပြည်မှ ထွက်လာသောနေ့မှစ၍ ယနေ့တိုင်အောင် ငါ့မျက်မှောက်၌ ဆိုးသောအမှုကို ပြုကြပြီး၊ ငါ့ကို အမျက်ထွက်စေခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၂ ရာဇဝင်ချုပ် ၂၁:၁၂–၁၅။
ယခုမှသာ ကိုးကားခဲ့သော အခန်းငယ်များ၌ ထည့်သွင်းဖော်ပြထားသော ပရောဖက်ပြုအသုံးအနှုန်း နှစ်ခုကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရမည်။ ပထမတစ်ခုမှာ နားများတုန်လှုပ်ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ခုမှာ ချိန်ကြိုးဖြစ်သည်။ ဤအခန်းငယ်များတွင် ရှမာရိ၏ တိုင်းတာကြိုးကိုလည်း အာဟပ်အိမ်၏ ချိန်ကြိုးဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ တိုင်းတာကြိုးနှင့် ချိန်ကြိုးတို့သည် ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းစဉ်၌ အသုံးပြုသော တရားစီရင်ခြင်း၏ ကိရိယာများ ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအခန်းငယ်များ၌ ရှမာရိနှင့် အာဟပ်အိမ်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်အပေါ် ဆောင်ရွက်ခဲ့သော တရားစီရင်မှုအတူတူကို ယုဒနှင့် ယေရုရှလင်အပေါ်သို့လည်း ကျရောက်စေမည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ထိုသတိပေးချက်ကို ထုတ်ဖော်ကြေညာချိန်၌ ဣသရေလ၏ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်မှာ ကျူးကျော်ခံရပြီးသား၊ အနိုင်ယူခံရပြီးသား၊ ဖျက်ဆီးခံရပြီးသားဖြစ်သကဲ့သို့ ကျွန်ဘဝသို့လည်း ခေါ်ဆောင်သွားခံပြီးသား ဖြစ်လေသည်။ ဘုရားသခင်၏ တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ သတင်းစကားသည် ထိုသတိပေးချက်ကို ကြားနာသူတို့၏ နားများကို တုန်လှုပ်စေသည်။ ချိန်ကြိုးနှင့် နားများတုန်လှုပ်ခြင်း နှစ်မျိုးစလုံးကို ကျမ်းစာတော်၌ တစ်မျိုးလျှင် သုံးကြိမ်စီ တွေ့ရသည်။ အမှုတိုင်း၌ပင် ထိုအရာများသည် မိမိ၏လူမျိုးတော်အပေါ်ရှိသော ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။
ထာဝရဘုရားသည် ကြွလာ၍ ရပ်တော်မူပြီးလျှင်၊ အရင်အခါများကဲ့သို့ “ရှမွေလ၊ ရှမွေလ” ဟု ခေါ်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ရှမွေလက “မိန့်တော်မူပါ။ ကိုယ်တော်၏ ကျွန်သည် နားထောင်လျက်ရှိပါသည်” ဟု ပြန်လည်လျှောက်လေ၏။ ထာဝရဘုရားကလည်း ရှမွေလအား “ကြည့်ရှုလော့၊ ဣသရေလအမျိုး၌ ငါပြုမည့် အမှုတစ်ရပ်ရှိ၏။ ထိုအမှုကို ကြားသောသူအပေါင်းတို့၏ နားနှစ်ဖက်သည် တုန်လှုပ်ကြလိမ့်မည်။ ထိုနေ့၌ ဧလိ၏ အိမ်ထောင်နှင့်စပ်လျဉ်း၍ ငါပြောနှင့်ပြီးသမျှသော အရာအားလုံးကို သူ့အပေါ်၌ ငါပြည့်စုံစေမည်။ ငါအစပြုသကဲ့သို့ အဆုံးသတ်စေမည်” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ၁ ရှမွေလ ၃:၁၀–၁၂။
ဧလိ၏အိမ်တော်ကို ဖြိုဖျက်ပစ်ခြင်းသည် ယင်းကိုကြားသမျှသူတိုင်း၏ နားနှစ်ဖက်လုံး တုန်လှုပ်စေမည့် ပရောဖက်ပြုချက်ဖြစ်သည်။ ရှမွေလ၏ခေတ်ကာလ၌ နားတုန်လှုပ်ခြင်းသည် ဧလိ၏အိမ်တော် လွန်သွားခြင်းကို သင်္ကေတပြုသည်။ ရှမွေလအား ပေးအပ်ခဲ့သော ကြိုတင်ဟောကြားချက်၏ ပြည့်စုံခြင်းမှာ ဧလိ၏အိမ်တော်ကို ဖြိုဖျက်ပစ်ခြင်းနှင့် ရှမွေလကို ပရောဖက်အဖြစ် တည်ထောင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရှမွေလသည် ပေတရုဆိုသကဲ့သို့ အတိတ်ကာလ၌ ဘုရားသခင်၏လူမဟုတ်ကြသော်လည်း ယခုမူ ဖြစ်လာကြသော လူမျိုးတစ်မျိုးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အကြောင်းမှာ ရှမွေလကို ပရောဖက်အဖြစ် တည်ထောင်ခဲ့သည့်အခါ ဧလိ၏အိမ်တော်သည် ဖျက်ဆီးခံရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ယေရမိသည်လည်း ယေရုရှလင်မြို့၏ ခေါင်းဆောင်အုပ်စိုးမှုအပေါ် နားတုန်လှုပ်စေသော တရားစီရင်ချက်တစ်ရပ်ကို ကြေညာသည်။
ထိုအခါ ပြောလော့၊ ယုဒရှင်ဘုရင်တို့နှင့် ယေရုရှလင်မြို့နေသူတို့၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ကြလော့။ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ အရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ကြည့်ရှုလော့၊ ဤအရပ်၌ ငါသည် ဘေးဥပဒ်ကို ကျရောက်စေမည်။ ၎င်းကို ကြားသောသူမည်သူမဆို၊ သူ၏ နားတို့သည် တုန်လှုပ်ကြလိမ့်မည်။ ယေရမိ ၁၉:၃
နားယားသည်ဟု ဖော်ပြထားသော ရည်ညွှန်းချက် သုံးခုစလုံးသည် သေခြင်းနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ထားသော ပဋိညာဉ်လူမျိုးနှင့် ဆက်နွှယ်နေပြီး၊ ထိုနောက် သူတို့သည် ကျူးကျော်တိုက်ခိုက်ခြင်းခံရ၍ အနိုင်ယူခြင်းခံရကြသည်၊ ဖျက်ဆီးခြင်းခံရကြသည်၊ ကွဲပြားစွာ ပြန့်ကျဲစေခြင်းခံရကြသည်၊ ထို့ပြင် ကျွန်ဘဝသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းခံရကြသည်။ နားယားခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ အမျက်တော်ဖြင့် စီရင်ခြင်း၏ သင်္ကေတဖြစ်ပြီး၊ ထိုစီရင်ခြင်း၏ သင်္ကေတကိုလည်း “plummet” ဟူသော စကားလုံးဖြင့် ကျမ်းစာတော်ထဲ၌ သုံးကြိမ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ၂ ဓမ္မရာဇဝင်နှင့် ဟေရှာယ၌ ၎င်းကို ဖတ်ရှုပြီးဖြစ်ကြသော်လည်း၊ ကျမ်းစာတော်ထဲ၌ “plummet” နှင့်ဆိုင်သော အခြားရည်ညွှန်းချက်တစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ ထိုရည်ညွှန်းချက်၌ “plummet” ဟူသော စကားလုံးသည် ယခင် ရည်ညွှန်းချက် နှစ်ခုတွင် အသုံးပြုထားသော ဟီဘရူးစကားလုံးနှင့် မတူသော ဟီဘရူးစကားလုံးတစ်လုံးမှ ဘာသာပြန်ထားခြင်းဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်နှင့် စကားပြောသော ကောင်းကင်တမန်သည် တစ်ဖန်လာ၍ အိပ်ပျော်နေရာမှ နိုးထလာသော လူတစ်ဦးကို နိုးစေသကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်ကို နိုးစေ၏။ သူကလည်း “သင်သည် အဘယ်အရာကို မြင်သနည်း” ဟု ကျွန်ုပ်အား မေး၏။ ကျွန်ုပ်က “ကျွန်ုပ်ကြည့်ရှု၍ မြင်ရသည်မှာ၊ ရွှေသန့်သန့်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မီးတိုင်တစ်တိုင်ရှိ၏။ ၎င်း၏ ထိပ်၌ ဆီခွက်တစ်လုံးရှိ၏။ ၎င်းအပေါ်၌ မီးခွက်ခုနစ်လုံးရှိပြီး၊ ထိုအပေါ်ထိပ်ရှိ မီးခွက်ခုနစ်လုံးသို့ သွယ်တန်းထားသော ပိုက်ခုနစ်ချောင်းလည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် ၎င်းအနီး၌ သံလွင်ပင်နှစ်ပင်ရှိ၏။ တစ်ပင်မှာ ဆီခွက်၏ လက်ယာဘက်၌ရှိပြီး၊ အခြားတစ်ပင်မှာ ၎င်း၏ လက်ဝဲဘက်၌ရှိ၏” ဟု ပြန်လည်ပြော၏။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်နှင့် စကားပြောသော ကောင်းကင်တမန်အား “အရှင်၊ ဤအရာများသည် အဘယ်အရာများနည်း” ဟု မေးလျှောက်၏။ ထိုအခါ ကျွန်ုပ်နှင့် စကားပြောသော ကောင်းကင်တမန်က “ဤအရာများသည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို သင်မသိသလော” ဟု ကျွန်ုပ်အား ပြန်မေး၏။ ကျွန်ုပ်ကလည်း “မသိပါ၊ အရှင်” ဟု ပြန်ဆို၏။ ထို့နောက် သူက ကျွန်ုပ်အား ပြန်လည်ပြောကြား၍ “ဤသည်ကား ထာဝရဘုရားက ဇေရုဗဗေလထံသို့ မိန့်တော်မူသော နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်၏။ ‘အင်အားဖြင့် မဟုတ်၊ တန်ခိုးဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ ငါ၏ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့်သာ ဖြစ်၏’ ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ အို တောင်ကြီး၊ သင်သည် အဘယ်သူနည်း။ ဇေရုဗဗေလ၏ ရှေ့၌ သင်သည် မြေပြန့်ဖြစ်လိမ့်မည်။ သူသည် ထိုအဆောက်အအုံ၏ ထိပ်ကျောက်ကို ‘ကျေးဇူးတော်၊ ကျေးဇူးတော် ရှိစေသတည်း’ ဟု ဟစ်ကြွေးသံများနှင့် ယူဆောင်ထုတ်လိမ့်မည်” ဟု ဆို၏။ ထို့ပြင် ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ကျွန်ုပ်ထံသို့ ရောက်လာ၍ “ဇေရုဗဗေလ၏ လက်များသည် ဤအိမ်၏ အုတ်မြစ်ကို ချထားပြီ။ သူ၏ လက်များပင်လည်း ထိုအိမ်ကို အဆုံးသတ်အောင် ဆောက်လုပ်ပြီးစီးစေလိမ့်မည်။ ထိုအခါ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ ထာဝရဘုရားသည် ငါ့ကို သင်တို့ထံသို့ စေလွှတ်တော်မူကြောင်းကို သင်တို့ သိကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား သေးငယ်သော အရာတို့၏ နေ့ရက်ကို မည်သူက မထီမဲ့မြင် ပြုခဲ့သနည်း။ သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြလိမ့်မည်။ ဇေရုဗဗေလ၏ လက်၌ ချိန်ထိုးကြိုးကို ထိုခုနစ်ပါးနှင့်အတူ မြင်ကြလိမ့်မည်။ ထိုခုနစ်ပါးသည် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၌ လှည့်လည်စူးစမ်းကြည့်ရှုသော ထာဝရဘုရား၏ မျက်စိများ ဖြစ်ကြ၏” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် ကျွန်ုပ်က သူအား ပြန်လည်မေး၍ “မီးတိုင်၏ လက်ယာဘက်နှင့် လက်ဝဲဘက်၌ရှိသော သံလွင်ပင်နှစ်ပင်သည် အဘယ်အရာများနည်း” ဟု ဆို၏။ ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်က တစ်ဖန်ပြန်လည်မေး၍ “ရွှေပိုက်နှစ်ချောင်းမှတစ်ဆင့် မိမိတို့ထံမှ ရွှေဆီကို သွန်ချနေသော ဤသံလွင်ကိုင်းနှစ်ကိုင်းသည် အဘယ်အရာများနည်း” ဟု ဆို၏။ သူကလည်း ကျွန်ုပ်အား ပြန်လည်ပြော၍ “ဤအရာများသည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို သင်မသိသလော” ဟု မေး၏။ ကျွန်ုပ်က “မသိပါ၊ အရှင်” ဟု ပြန်ဆို၏။ ထို့နောက် သူက “ဤနှစ်ပါးသည် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၏ အရှင်ဘုရားရှေ့၌ ရပ်နေသော ဘိသိက်ခံရသူ နှစ်ပါးဖြစ်ကြ၏” ဟု ဆို၏။ ဇာခရိ ၄:၁–၁၄။
ဒုတိယ ရာဇဝင်နှင့် ဟေရှာယ အခန်း နှစ်ဆယ့်ရှစ်တွင် “plummet” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးမှာ “mishqâl” ဖြစ်ပြီး၊ ယင်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အလေးချိန်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အပိုဒ်နှစ်ခုစလုံးတွင် မျဉ်းပေါ်သို့ အလေးချိန်တစ်ခု (plummet) ပေါင်းထည့်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ အလေးချိန်သည် ချိန်ခွင်တွင် အသုံးပြုသော အရာဖြစ်ပြီး၊ တရားစီရင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အလေးချိန်ပါသော မျဉ်းသည် တရားစီရင်ခြင်း၏ မျဉ်းဖြစ်သည်။ ဆမာရိ၏ မျဉ်းသည် “ခုနစ်ကြိမ်” ဟူသော ကာလ၊ သို့မဟုတ် နှစ်နှစ်ထောင်ငါးရာနှစ်ဆယ် ဖြစ်သည်။ မြောက်ပိုင်းနိုင်ငံတော်အပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ထိုကာလတူညီသည့် အချိန်ကာလကို တောင်ပိုင်းနိုင်ငံတော်အပေါ်၌လည်း ထားရှိမည် ဖြစ်သည်။ မည်သည့်မျဉ်းမဆို ၎င်း၏ အဆုံးသတ်ကို ဒံယေလကျမ်းတွင် နောက်ဆုံးသော အမျက်တော်၏ အဆုံး၊ သို့မဟုတ် ပထမသော အမျက်တော်၏ အဆုံး ဟူ၍ ဖော်ထုတ်ထားသည်။ ထိုကာလကို ဒံယေလကျမ်းတွင် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် စစ်တပ်ကို အပျက်အစီးဖြစ်စေသော အာဏာနှစ်ရပ်ဖြစ်သည့် ပဂံဝါဒနှင့် ပုပ်ရဟန်းဝါဒတို့က နင်းခြေဖျက်ဆီးမည့် ကာလအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ကာလနှစ်ခုစလုံးသည် မိမိတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ မြို့တော်များ တိုက်ခိုက်ခံရ၍၊ အောင်နိုင်သိမ်းပိုက်ခံရ၍၊ ဖျက်ဆီးခံရပြီး၊ ၎င်းတို့၏ ပြည်သူများကို ကျွန်ဘဝသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခံရသောအခါ စတင်မည် ဖြစ်သည်။
သို့ရာတွင် ဇက္ခရိတွင် “plummet” ဟူသော စကားလုံးသည် ဟီဘရူးစကားလုံးနှစ်လုံး ပေါင်းစည်းထားခြင်းဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ ပထမစကားလုံးမှာ “‘eben” ဖြစ်ပြီး၊ ယင်း၏အဓိပ္ပာယ်မှာ “တည်ဆောက်သည်” ဟူသောအနက်လည်း ရှိသကဲ့သို့ “ကျောက်” ဟူသောအနက်လည်း ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် “အဆောက်အအုံဆိုင်ရာ ကျောက်” ကို ဆိုလိုသည်။ ထိုစကားလုံးကို ထို့နောက် “ခွဲခြားသည်၊ သီးခြားဖြစ်စေသည်” ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသော ဟီဘရူးစကားလုံး “bedı̂yl” နှင့် ပေါင်းစည်းထားသည်။ ဇက္ခရိကျမ်းရှိ “plummet” သည် အပေါ်၌ တည်ဆောက်ခံရသော ကျောက်ဖြစ်ပြီး၊ ခွဲခြားမှုနှင့် ကွဲပြားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ကျောက်ဖြစ်သည်။ ထိုခွဲခြားမှုသည် ကိုးကွယ်သူ အမျိုးအစားနှစ်မျိုးအကြားရှိသော ခွဲခြားမှုဖြစ်သည်။ အုပ်စုတစ်စုမှာ ထိုကျောက်ကိုမြင်သောအခါ ဝမ်းမြောက်၍၊ ၎င်းကို မိမိတို့ထောင့်၏ ထိပ်ကျောက်အဖြစ် သတ်မှတ်ကာ၊ ၎င်းအပေါ်၌ တည်ဆောက်ကြသည်။ အခြားအုပ်စုမူကား ၎င်းကိုမမြင်၊ ပယ်ချ၍၊ ၎င်းကြောင့် လဲကျ၍၊ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းအားဖြင့် ကြိတ်ချေခြင်းခံရကြသည်။ ထိုအခါ ယင်းကျောက်သည် သူတို့အတွက် ထိပ်ကျောက် သို့မဟုတ် သင်္ချိုင်းကျောက် ဖြစ်လာသည်။ အုပ်စုတစ်စုသည် အသက်နှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ကြပြီး၊ အခြားတစ်စုသည် သေခြင်းနှင့် ပဋိညာဉ်ဖွဲ့ကြသည်။
ဇက္ခရိ၏သမိုင်းတွင် ရှေးဣသရေလသည် ဗာဗုလုန်မှ ယခုလေးတင်ထွက်လာ၍ ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ကာ ပြန်လည်ထူထောင်ရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဇေရုဗဗေလကို အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် ခန့်အပ်ခဲ့ပြီး၊ အမှုတော်ကို ကြီးကြပ်ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်သည်။ သူသည် အလုပ်အစတွင် အခြေခံကျောက်ကို ချခဲ့ပြီး၊ အလုပ်အဆုံးတွင် အထွတ်ကျောက်၊ သို့မဟုတ် ထိပ်ကျောက်ကို တင်ခဲ့သည်။ “ဇေရုဗဗေလ” ဟူသောအမည်၏အနက်မှာ “ဗာဗုလုန်၏သားစဉ်မြေးဆက်” ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်အလုံးစုံတို့သည် နောက်ဆုံးကာလကို ညွှန်ပြနေကြပြီး၊ ဇေရုဗဗေလ၏အမည်သည် အခြေခံကျောက်ချထားသောအခါ ပထမကောင်းကင်တမန်၏သတင်းစကား၏ သမိုင်းကို သင်္ကေတပြုသောအရာဖြစ်သကဲ့သို့၊ အထွတ်ကျောက်၊ သို့မဟုတ် ထိပ်ကျောက်ကို တင်ထားသောအခါ တတိယကောင်းကင်တမန်၏သတင်းစကားကိုလည်း သင်္ကေတပြုသောအရာဖြစ်သည်။ ပထမလှုပ်ရှားမှု၌ဖြစ်စေ ဒုတိယလှုပ်ရှားမှု၌ဖြစ်စေ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော် သွန်လောင်းပေးခြင်း၏ ပေါ်ထွန်းထင်ရှားမှုကို ဇေရုဗဗေလ၏အမည် (“ဗာဗုလုန်၏သားစဉ်မြေးဆက်”) ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအမည်သည် “ဗာဗုလုန်၏သားစဉ်မြေးဆက်” ဖြစ်သော နောက်ဆုံးမျိုးဆက်ကို ထွက်လာရန် ခေါ်သောသတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ပထမလှုပ်ရှားမှုတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော သန်းခေါင်အော်ဟစ်သံ၏ သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ နောက်ဆုံး လော်ဒ်ခရိုင်၏ လှုပ်ရှားမှုတွင်လည်း ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့် အရာကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ဆီသီးပင်နှစ်ပင်၊ ဆီသီးအခက်နှစ်ခက်၊ ထို့ပြင် ရွှေပိုက်နှစ်ချောင်းမှ ဆီကို သွန်လောင်းထည့်သွင်းသည့် အိုးများကို ကိုယ်စားပြုသော ဘိသိက်ခံရသူ နှစ်ဦးမှာ၊
“မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၏ အရှင်ဘုရား၏ အနီး၌ ရပ်တည်နေသော ဘိသိက်ခံရသူတို့သည်၊ တစ်ချိန်က ဖုံးအုပ်သော ခေရုဗိမ်အဖြစ် စာတန်အား ပေးအပ်ထားခဲ့သော အဆင့်အတန်းကို ရရှိထားကြသည်။ မိမိ၏ ပလ္လင်တော်ကို ဝန်းရံလျက်ရှိသော သန့်ရှင်းသော သတ္တဝါတို့အားဖြင့်၊ အရှင်ဘုရားသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ နေထိုင်သူတို့နှင့် အဆက်မပြတ် ဆက်သွယ်တော်မူ၏။ ရွှေအဆီသည် ဘုရားသခင်က ယုံကြည်သူတို့၏ မီးခွက်များကို လှုပ်လှုပ်ရှားရှား မီးတောက်ပျက်ကာ ငြိမ်းမသွားစေရန် ဆက်လက်ဖြည့်တင်းတော်မူသော ကျေးဇူးတော်ကို ကိုယ်စားပြု၏။ ဤသန့်ရှင်းသော အဆီကို ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ သတင်းစကားများအားဖြင့် ကောင်းကင်မှ သွန်းလောင်းတော်မမူပါက၊ ဆိုးယုတ်ခြင်း၏ ကိုယ်စားလှယ်အင်အားများသည် လူသားတို့အပေါ် အပြည့်အဝ အုပ်စိုးချုပ်ကိုင်ကြလိမ့်မည်။”
“ဘုရားသခင်သည် မိမိထံမှ ကျွန်ုပ်တို့သို့ ပေးပို့တော်မူသော သတင်းစကားများကို ကျွန်ုပ်တို့ လက်မခံသောအခါ အရှက်တကွဲဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုသို့အားဖြင့် ကိုယ်တော်သည် အမှောင်ထဲ၌ရှိသူတို့ထံ ဆက်လက်ပေးဝေရန် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဝိညာဉ်များထဲသို့ သွန်းလောင်းတော်မူလိုသော ရွှေဆီကို ကျွန်ုပ်တို့ ငြင်းပယ်ကြ၏။ ‘ကြည့်ရှုလော့၊ သတို့သားလာပြီ; သူ့ကို ကြိုဆိုရန် ထွက်သွားကြလော့’ ဟူသော ခေါ်သံ ရောက်လာမည့်အခါ၊ သန့်ရှင်းသောဆီကို လက်မခံထားသောသူတို့၊ မိမိတို့၏ နှလုံးသားများ၌ ခရစ်တော်၏ ကျေးဇူးတော်ကို မစောင့်ရှောက်မထားသောသူတို့သည်၊ မိုက်မဲသော အပျိုကညာတို့ကဲ့သို့၊ မိမိတို့၏ သခင်ကို တွေ့ဆုံရန် မပြင်ဆင်ထားကြောင်း တွေ့ရှိကြလိမ့်မည်။ ထိုသူတို့သည် ဆီကို ရရှိရန် မိမိတို့အတွင်း၌ တန်ခိုးမရှိကြသဖြင့်၊ သူတို့၏ အသက်တာများသည် ပျက်စီးသွားကြ၏။ သို့ရာတွင် ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်ကို တောင်းခံလျှင်၊ ‘ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းတော်ကို ကျွန်ုပ်အား ပြသတော်မူပါ’ ဟု မောရှေ တောင်းလျှောက်သကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့ လျှောက်ထားလျှင်၊ ဘုရားသခင်၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ နှလုံးများထဲ၌ ပြည့်ဝစွာ သွန်းလောင်းခံရလိမ့်မည်။ ရွှေပိုက်များမှတစ်ဆင့် ရွှေဆီသည် ကျွန်ုပ်တို့ထံ ပေးပို့ခြင်းခံရလိမ့်မည်။ ‘တပ်ခိုးအားဖြင့် မဟုတ်၊ တန်ခိုးအားဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ ငါ၏ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့်သာ ဖြစ်သည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။’ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ နေမင်းကြီးမှ တောက်ပသော ရောင်ခြည်တန်းများကို လက်ခံခြင်းအားဖြင့်၊ ဘုရားသခင်၏ သားသမီးတို့သည် လောက၌ အလင်းများကဲ့သို့ တောက်ပကြ၏။” Review and Herald, July 20, 1897.
ဇခရိသည် သံလွင်ပင်နှစ်ပင်မှာ မည်သူတို့ဖြစ်ကြောင်းကို ထပ်ခါတလဲလဲ မေးမြန်းခဲ့သဖြင့်၊ ထိုသို့ဖြင့် သက်သေနှစ်ပါး၏ သင်္ကေတအမျိုးမျိုးအပေါ် အာရုံစိုက်စေခဲ့သည်။ စစ္စတာ ဝှိုက်က သံလွင်ပင်နှစ်ပင်ကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ ၏ သက်သေနှစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။
ပရောဖက်သည် ထိုသက်သေခံနှစ်ဦးအကြောင်းကို ထပ်မံ၍ ဤသို့ ကြေညာသည်။ “ဤသူတို့သည် မြေကြီး၏ဘုရားသခင်၏ရှေ့တော်၌ ရပ်နေသော သံလွင်ပင်နှစ်ပင်နှင့် မီးအိမ်တိုင်နှစ်တိုင် ဖြစ်ကြ၏။” ဆာလံဆရာကလည်း “ကိုယ်တော်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် အကျွန်ုပ်၏ခြေတို့အတွက် မီးခွက်ဖြစ်၍၊ အကျွန်ုပ်၏လမ်းခရီးအတွက် အလင်းဖြစ်ပါ၏” ဟု ဆို၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၁:၄; ဆာလံ ၁၁၉:၁၀၅။ “သက်သေခံနှစ်ဦးသည် ဓမ္မဟောင်းကျမ်းနှင့် ဓမ္မသစ်ကျမ်းတို့၏ ကျမ်းစာတော်များကို ကိုယ်စားပြုကြ၏။” The Great Controversy, 267.
ဇက္ခရိသည် ဤသက်သေခံနှစ်ဦးသည် မည်သူများဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုခဲ့သည်။ ပြင်သစ်တော်လှန်ရေး၌ ထိုသူတို့သည် ဟောင်းညွှန်တမ်းနှင့် သစ်ညွှန်တမ်းတို့ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ကို အနက်မဲ့အောက်တွင်းမှ တက်လာသော သားရဲက လမ်းမပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မောရှေနှင့် ဧလိယအဖြစ် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ သူတို့သည် ၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင်လ ၁၈ ရက်နေ့တွင် သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသော Future for America ၏ အမှုတော်ဆောင်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။
အခန်းအစတွင်၊ ဇာကရိသည် နိုးထလာပြီးနောက်၊ သေဆုံး၍ ခြောက်ကပ်နေသော အရိုးများကို အတူတကွ စုပေါင်းထားသော်လည်း အသက်မရှင်သေးသောအခါ၊ ဂါဗြေလက “သင်သည် အဘယ်အရာကို မြင်သနည်း” ဟု မေး၏။ ဇာကရိသည် မိမိမြင်ခဲ့သမျှကို ဖော်ပြပြီးနောက် “ဤအရာတို့သည် အဘယ်နည်း၊ အရှင်” ဟု မေးလေ၏။ ဂါဗြေလသည် ဇာကရိ၏ မေးခွန်းကို မေးခွန်းတစ်ရပ်ဖြင့် ပြန်လည်ဖြေဆိုခြင်းအားဖြင့် ထိုမေးခွန်း၏ အကြောင်းအရာကို အလေးပေးဖော်ပြ၏။ သူက ဇာကရိအား “ဤအရာတို့သည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို သင်မသိသလော” ဟု မေး၏။ ထို့နောက် ဂါဗြေလက “ဤသည်မှာ ထာဝရဘုရားက ဇေရုဗဗေလထံသို့ မိန့်တော်မူသော နှုတ်ကပတ်တော်ဖြစ်၏။ ‘တန်ခိုးအားဖြင့်မဟုတ်၊ အာဏာအစွမ်းအားဖြင့်လည်း မဟုတ်၊ ငါ၏ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့်သာ ဖြစ်၏’ ဟု ဗိုလ်ခြေတော်ရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏” ဟု ဖြေကြား၏။
ဇေရုဗ္ဗာဗေလထံသို့ ပေးတော်မူသော ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်မှာ၊ “တန်ခိုးအားဖြင့်မဟုတ်၊ အာဏာဘုန်းအားဖြင့်လည်းမဟုတ်၊ ငါ၏ ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့်သာ ဖြစ်၏။ အို ကြီးမားသော တောင်ကြီး၊ သင်သည် အဘယ်သူနည်း။ ဇေရုဗ္ဗာဗေလ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သင်သည် လွင်ပြင်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ သူသည်လည်း ‘ကျေးဇူး၊ ကျေးဇူးသည် ၎င်းအပေါ်သို့ ရှိစေသတည်း’ ဟု ကြွေးကြော်အော်ဟစ်သံများနှင့်အတူ ထောင့်အထွဋ်ကျောက်ကို ယူဆောင်ထုတ်မည်။”
အုပ်ချုပ်သူ ဇေရုဗဗေလသည် အစအဆုံးသမိုင်းတွင် လမ်းကို ပြင်ဆင်ပေးသော တမန်ကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ သူ၏ရှေ့၌ တောင်သည် လွင်ပြင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။ ဟေရှာယသည် ထိုတမန်တစ်ဦးတည်း၏ အမှုတော်ကို ဖော်ပြလျက်၊ သူသည် “တော၌ ငါတို့ဘုရားသခင်အဘို့ လမ်းမကြီးကို ဖြောင့်စေ” မည်ဟုလည်းကောင်း၊ “ချိုင့်ဝှမ်းရှိသမျှ” ကို “မြှောက်တင်” မည်ဟုလည်းကောင်း ဆိုထားသည်။ ထို့ပြင် သူသည် “တောင်ရှိသမျှနှင့် တောင်ကုန်းရှိသမျှ” ကို “နိမ့်စေ” လိမ့်မည်၊ အကြောင်းမူကား အုပ်ချုပ်သူ ဇေရုဗဗေလ၏ရှေ့၌ရှိသော “ကြီးမားသောတောင်” သည် “လွင်ပြင်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။”
ဝီလျံ မီလာ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” ဆိုင်ရာ သတင်းစကားသည် ဘုရားသခင်က သူ့အား ပေးတော်မူသော သတင်းစကားဖြစ်သည်။ ဇေရုဗဗေလသည် “ခုနစ်ကြိမ်” ၏ အုတ်မြစ်ကျောက်ကို တင်ထားသော ဝီလျံ မီလာကို ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့၊ “အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ၊ ‘ကျေးဇူးတော်၊ ကျေးဇူးတော်သည် ဤအရာအပေါ်၌ ရှိစေသတည်း’ ဟု ကြွေးကြော်လျက်” “အထွဋ်ကျောက်” ကို “ထုတ်ဆောင်လာမည့်” လက်များကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ “ကျေးဇူးတော်” ဟူသော စကားလုံးကို နှစ်ကြိမ်ထပ်ဆိုထားခြင်းသည် သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ၏ သတင်းစကားကို ကိုယ်စားပြုသည်။ “အော်ဟစ်သံ” သည် တတိယကောင်းကင်တမန်၏ အသံကြီးကြွေးကြော်သံဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ထိုသတင်းစကားတူကို ကိုယ်စားပြုပြီး၊ “ကြွေးကြော်လျက်” ဟူသောအရာသည် သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်တစ်ခုလုံးသည် သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ၏ သတင်းစကားအကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခြောက်သွေ့သေဆုံးသော အရိုးများ၏ ချိုင့်ဝှမ်းတစ်လျှောက် ဖြတ်သန်းသွားသော ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၁ ၏ လမ်းမများပေါ်တွင် သေခြင်း၌ အိပ်ပျော်နေကြသော အပျိုကညာများအကြောင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခြောက်သွေ့သေဆုံးသော အရိုးများ၏ ရှင်ပြန်ထမြောက်ခြင်းအကြောင်း ဖြစ်ပြီး၊ ပညာရှိသော အပျိုကညာများ မြင်တွေ့၍ ဝမ်းမြောက်ကြသော “ချိန်သီး” ၏ ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ အခန်းကဏ္ဍအကြောင်းလည်း ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ဇက္ခရိက “ထို့ပြင်” ဟု ဆိုသည်။ “ထို့ပြင်” ဟူသည် ယခင်အပိုဒ်၏ အပေါ်၌ နောက်ဆက်တွဲအပိုဒ်ကို တင်ထားခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ၎င်းသည် “တစ်ကြောင်းပေါ် တစ်ကြောင်း” ဟူသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ မူဝါဒကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ ယခင်ဆွေးနွေးချက်တွင် ဇက္ခရိဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့၏ ညသန်းခေါင်၌ နိုးထခြင်းကို ဖော်ပြထားသည်။ ယခင်ဆွေးနွေးချက်တွင်လည်း နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်တို့သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ ၏ သက်သေခံနှစ်ပါးသည် မည်သူတို့ဖြစ်ကြောင်းကို နားလည်လိုသော ဆန္ဒကို ထပ်တလဲလဲ အလေးပေးဖော်ပြထားသည်။ ယခင်ဆွေးနွေးချက်တွင် ဇေရုဗဗေလသည် ပထမလှုပ်ရှားမှုအတွင်းရှိ အမှုတော်ကိုလည်းကောင်း၊ နောက်ဆုံးလှုပ်ရှားမှုအတွင်းရှိ အမှုတော်ကိုလည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ပြင် ဇေရုဗဗေလ၏ “လက်များ” သည် (လူ့စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုလျက်) အုတ်မြစ်ကျောက်တုံးနှင့် အထွတ်ကျောက်တုံးကို တင်ထားရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ၏ လက်တို့၏ အမှုသည် နှစ်သိမ့်ရှင်၏ ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ တန်ခိုးအားဖြင့်သာ ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီး၊ ယခုလည်း ထိုတန်ခိုးအားဖြင့်သာ ပြီးမြောက်သည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။
ယခင်ဆွေးနွေးချက်အပေါ်တွင် ထပ်မံထားရမည့် နောက်ဆက်တွဲဆွေးနွေးချက်က “ဇေရုဗဗေလ၏ လက်များ” သည် အမှုကို ပြီးစီးစေသောအခါ နောက်ဆုံးသောကာလ၌ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်သည် အလင်းကို ဆောင်သော ဂါဗြေလကို ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ထံသို့ “စေလွှတ်” တော်မူသော “သခင်ဘုရား” ဖြစ်ကြောင်းကို “သိ” ကြလိမ့်မည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ သူတို့သည် ယေရှုခရစ်တော်၏ ဗျာဒိတ်တော်နှင့် ဆက်စပ်၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော ပထမအမှန်တရားဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ ဆက်သွယ်ပို့ဆောင်မှု၏ လုပ်ငန်းစဉ်ကို အသိအမှတ်ပြုကြလိမ့်မည်။ ဇေရုဗဗေလ၏ သတင်းစကားနှင့် အမှုကို ငြင်းပယ်ခြင်းသည် ဂါဗြေလထံမှ လာသော သတင်းစကားကို ငြင်းပယ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသတင်းစကားကို သူသည် ခရစ်တော်ထံမှ လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်သည်လည်း ထိုသတင်းစကားကို ခမည်းတော်ထံမှ တစ်ဖန် လက်ခံရရှိတော်မူခဲ့သည်။
ထိုအခါ ကိုးကွယ်သူအုပ်စုနှစ်စုကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ အုပ်စုတစ်စုမှာ “သေးငယ်သောအရာများ၏နေ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သလော” ဟူ၍ ဖြစ်၏။ အခြားအုပ်စုမှာ “မြေတိတံ” ကို “ဇေရုဗဗေလ၏လက်ထဲ၌” “ထိုခုနစ်ပါးနှင့်အတူ” ရှိသည်ကို “မြင်သောအခါ” “ဝမ်းမြောက်ကြလိမ့်မည်” ဟူ၍ ဖြစ်၏။ ထို “ခုနစ်ပါး” သည် “မြေကြီးတစ်ပြင်လုံးအနှံ့ အရပ်ရပ်သို့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုသော ထာဝရဘုရား၏မျက်စိများ” ဖြစ်ကြသည်။ သေးငယ်သောအရာများ၏နေ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူတို့သည် “မြေတိတံ” ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော William Miller ၏ သမိုင်းဆိုင်ရာအမှုတော်ကို မထီမဲ့မြင်ပြုနေကြခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့ကို “မြေတိတံ” ကို ဇေရုဗဗေလ၏လက်ထဲ၌ မြင်သောအခါ ဝမ်းမြောက်ကြသူတို့နှင့် ဆန့်ကျင်နှိုင်းယှဉ်ထားသည်။ ဇက္ခရိ၏ “မြေတိတံ” သည် ကွဲပြားခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ဆောက်လုပ်ရေးကျောက်ဖြစ်သည်။ အုပ်စုတစ်စုသည် “မြေတိတံ” ကို မထီမဲ့မြင်ပြုကြ၏၊ အကြောင်းမူကား ဇေရုဗဗေလ၏လက်ထဲ၌ရှိသော “မြေတိတံ” သည် “ထိုခုနစ်ပါးနှင့်အတူ” ရှိသည်ကို သူတို့ မမြင်လိုကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ “မြေတိတံ” နှင့်အတူ ပါရှိသော “ခုနစ်” ဟူသော စကားလုံးသည် ဝတ်ပြုရာကျမ်း နှစ်ဆယ့်ခြောက်၌ “ခုနစ်ကြိမ်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးနှင့် တူညီသော စကားလုံးပင် ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် ဇက္ခရိသည် မိမိနိုးလာသောအခါ ထိုသက်သေခံနှစ်ပါးသည် မည်သူများဖြစ်ကြောင်း မသိကြောင်းဆိုသည့် အချက်ကို ထပ်မံဖော်ပြလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် “ဤသံလွင်ပင်နှစ်ပင်သည် အဘယ်အရာနည်း” ဟု နောက်တစ်ကြိမ် မေးမြန်းလေသည်။ ထိုနောက် “မိမိတို့ထံမှ ရွှေဆီကို သွန်ချစေသော ရွှေပြွန်နှစ်ခုမှတစ်ဆင့် ထွက်လာသော ဤသံလွင်ကိုင်းနှစ်ကိုင်းသည် အဘယ်အရာနည်း” ဟုလည်း ထပ်မံမေးခွန်းထုတ်လေသည်။ ထိုအခါ ဂဗြေလသည် ဇက္ခရိ၏ မေးခွန်းကို “ဤအရာများသည် အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို သင်မသိသလော” ဟူသော မေးခွန်းဖြင့် ထပ်မံပြန်လည်ဖြေဆိုကာ ထိုမေးခွန်း၏ အရေးပါမှုကို အလေးပေးလေ၏။ ထိုအပေါ် ဇက္ခရိက “မသိပါ” ဟု ဖြေကြားလေသည်။ ထို့နောက် ဂဗြေလက “ဤသူတို့သည် မြေကြီးတစ်ပြင်လုံး၏ အရှင်ဘုရား၏ အနား၌ ရပ်နေသော ဘိသိက်ခံနှစ်ပါးဖြစ်ကြသည်” ဟု ဆိုလေသည်။
အခန်းသည် ဂါဗြေလက ဇက္ခရိကို အိပ်စက်ရာမှ နှိုးဆော်ခြင်းဖြင့် စတင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဇက္ခရိသည် သန်းခေါင်ယံ၌ နှိုးဆော်ခံရသော ကညာမိန်းကလေးများကို ကိုယ်စားပြုလျက်ရှိသည်။ ထိုကညာမိန်းကလေးများ နှိုးဆော်ခံရကြသောအခါ၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ တွင် ဖော်ပြထားသော သက်သေခံနှစ်ဦးသည် အဘယ်အရာကို ကိုယ်စားပြုသနည်းဟူသည်ကို နားလည်လိုသော အလွန်ပြင်းထန်သော ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ရပ်ရှိကြသကဲ့သို့ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ ကျမ်းများအားလုံးသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ဆုံတွေ့ကြပြီး ထိုကျမ်း၌ပင် အဆုံးသတ်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် ရှုပ်ထွေးမှု၏ အရှင်မဟုတ်တော်မူသောကြောင့် ပရောဖက်အားလုံးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သဘောတူညီကြသည်။ ပရောဖက်အားလုံးသည် မိမိတို့ အသက်ရှင်ခဲ့သော ကာလ၏ အကြောင်းထက် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၏ အကြောင်းကို ပိုမိုဟောကြားနေကြသည်။
ဂါဗြေလသည် အာလဖာနှင့် ဩမေဂါ နိယာမကို အသုံးပြု၍ ဇေရုဗဗေလသည် ဗိမာန်တော်တည်ဆောက်ခြင်းအမှုကို အစပြု၍ အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြသည်။ သူ၏အမှုကို အစတွင် အုတ်မြစ်ကျောက်တင်ခြင်းနှင့် အဆုံးတွင် ထိပ်ကျောက်တင်ခြင်းအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ဇေရုဗဗေလသည် မီလာလိုက်များ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် Future for America ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ကိုယ်စားပြုသည်။
ဂါဗြေလသည် ဇာခရိအား ဖော်ပြသည့်အရာမှာ၊ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှု၌ဖြစ်စေ၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှု၌ဖြစ်စေ၊ သန်းခေါင်ယံအော်ဟစ်ခြင်း၏ အမှုတော်သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ တန်ခိုးအားဖြင့် ပြီးမြောက်စေခြင်းခံရသည်ဟူသော အချက်ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် လမ်းမပေါ်တွင် သေ၍ လဲလျောင်းနေစဉ် ကမ္ဘာသည် သူတို့၏ အလောင်းများအပေါ် ဝမ်းမြောက်ခဲ့၏။ သို့ရာတွင် သူတို့သည် ထမြောက်လာသောအခါ ကမ္ဘာသည် ကြောက်ရွံ့သွားပြီး၊ သူတို့သည် ဝမ်းမြောက်ခဲ့ကြ၏။ သူတို့ ဝမ်းမြောက်ကြသည်မှာ ဇေရုဗဗေလ၏ လက်၌ ထို “ခုနစ်ကြိမ်” ၏ တိုင်းချိန်ကြိုးကို မြင်ကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။ တိုင်းချိန်ကြိုးသည် တည်ဆောက်ခြင်းခံရသော ကျောက်ဖြစ်ပြီး၊ ပညာရှိတို့ကို မိုက်မဲသောသူတို့မှ ခွဲခြားပေးသောအရာ ဖြစ်၏။
ဇက္ခရိသည် “ခုနစ်” ဟု မပြောဘဲ၊ “ထိုခုနစ်” ဟု ဆိုထားသည်။ ထိုအရာတို့သည် ပြန့်နှံ့စွန့်ခွာခြင်း နှစ်နှစ်ထောင့်ငါးရာနှစ်ဆယ်လုံးကို မြင်ကြသည်။ “ခုနစ်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် ဝတ်ပြုရာကျမ်း အခန်း ၂၆ တွင် “ခုနစ်ကြိမ်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးနှင့် တူညီပြီး၊ ဣသရေလ၏ မြောက်နိုင်ငံတော်နှင့် တောင်နိုင်ငံတော် နှစ်ရပ်လုံးအပေါ်သို့ သက်ရောက်စေခဲ့သော ကျွန်ဘဝ၏ “ကျိန်ခြင်း” ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ဒံယေလကျမ်းသည် “ထိုခုနစ်” ကို ပထမအမျက်ဒေါသတစ်ရပ်နှင့် နောက်ဆုံးအမျက်ဒေါသတစ်ရပ်အဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။
William Miller ချထားခဲ့သော အုတ်မြစ်ကျောက်သည် “ခုနစ်ကြိမ်” ဖြစ်ပြီး၊ တတိယကောင်းကင်တမန်၏ လှုပ်ရှားမှုက တင်ထားသော ထိပ်ကျောက်လည်း “ခုနစ်ကြိမ်” ပင်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးသောကာလ၏ သန်းခေါင်ယံကြွေးကြော်သံ နိုးထမှုအတွင်း “ထိုခုနစ်ပါး” ကို မြင်ရသဖြင့် ဝမ်းမြောက်ကြသူတို့သည် အဖိုးတန်သောအရာနှင့် ယုတ်ညံ့သောအရာတို့၏ ကွဲပြားခြားနားခြင်းနှင့် ခွဲခြားထားခြင်းကို မျက်မြင်တွေ့ရကြလိမ့်မည်။ အဖိုးတန်သောအရာသည် ပြည့်စုံသော စည်းလုံးညီညွတ်မှုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသကဲ့သို့ ဝမ်းမြောက်ကြလိမ့်မည်။ ယုတ်ညံ့သောအရာကမူ ရွှေပြွန်နှစ်ခုမှတစ်ဆင့် ဆင်းသက်လာခဲ့သော ဆီကို မိမိတို့၌ မရှိကြောင်းကို နောက်ကျမှ သိရှိကြလိမ့်မည်။ အတန်းအစားတစ်ရပ်အတွက် ဝမ်းမြောက်ခြင်းကို ဖြစ်စေသော အမှန်တရားသည်၊ မြင်လိုစိတ်ရှိသူ အားလုံးအတွက် မြင်နိုင်ရန် ရရှိထားခဲ့သော်လည်း၊ အခြားအတန်းအစားအတွက်မူ တိုက်မိ၍ လဲကျစေသော ကျောက်ဖြစ်လိမ့်မည်။
“ခုနစ်ကာလ” သည် ၁၈၅၆ ခုနှစ်၌ အစအဦးတွင် စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်ဖြစ်လာခဲ့သကဲ့သို့၊ ထိုအချိန်တွင် Philadelphian Adventism မှ Laodicean Adventism သို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်။ ထိုနည်းတူ “ခုနစ်ကာလ” သည် အဆုံးကာလတွင်လည်း တစ်ဖန် စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်ဖြစ်လာပြန်သည်၊ အတိအကျ Laodicean Adventism မှ Philadelphian Adventism သို့ ကူးပြောင်းနေသည့် ထိုနေရာ၌ပင် ဖြစ်သည်။ အစအဦးက စမ်းသပ်မှုမှာ “ခုနစ်ကာလ” နှင့်ဆိုင်သော သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ သွန်သင်ချက်ကို ပယ်ချခဲ့ခြင်းကြောင့် ၁၈၆၃ ခုနှစ်တွင် မအောင်မြင်ခဲ့ရသည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် အဆုံးကာလ၏ စမ်းသပ်မှုကို မအောင်မြင်ကြမည့်သူတို့သည် လေဝိဝတ္တရာကျမ်း အခန်း ၂၆ ၏ “ခုနစ်ကာလ” က ဖော်ထုတ်ပြသထားသော ကုထုံးအားဖြင့် တောင်းဆိုထားသည့် အတွေ့အကြုံကို ပယ်ချခြင်းကြောင့် ထိုသို့ ပြုကြလိမ့်မည်။
ဒါနိယေလကျမ်း၏ ပထမခြောက်အခန်း၌ ပါရှိသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ သတင်းစကားကို စတင်သုံးသပ်မီ၊ ဒါနိယေလကျမ်းသည် “အချိန်ခုနစ်ကာလ” ကို အပြည့်အဝ ထောက်ခံတည်ပြုထားကြောင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ရန် အရေးကြီးခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား၊ လေးနှင့် ငါးအခန်းတို့သည် “အချိန်ခုနစ်ကာလ” အကြောင်း ဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုအခန်းတို့က ထုတ်ဖော်ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၃ ၌ ဖော်ပြထားသော မြေသားရဲ၏ ဦးချိုနှစ်ချို၏ အစနှင့် အဆုံးကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နောက်လာမည့် ဆောင်းပါးတွင် ထိုပထမဆုံး အခန်းခြောက်ခန်းကို ကျွန်ုပ်တို့ စတင်၍ ဆင်ခြင်သုံးသပ်မည်။
ဒင်ယေလသည် ဘုရားသခင်ထံမှ လက်ခံရရှိခဲ့သော အလင်းသည် အထူးသဖြင့် ဤနောက်ဆုံးသောကာလများအတွက် ပေးအပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ရှိနာ၏ မြစ်ကြီးများဖြစ်သော ဥလိုင်နှင့် ဟိဒ္ဒေကေလ် မြစ်ကမ်းနားများ၌ သူမြင်တွေ့ခဲ့သော ရူပါရုံများသည် ယခုအခါ ပြည့်စုံလျက်ရှိနေကြပြီး၊ ကြိုတင်ဟောကြားထားသမျှသော အဖြစ်အပျက်များသည် မကြာမီ ဖြစ်ပေါ်လာကြလိမ့်မည်။
“ဒန်နီယေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များကို ပေးအပ်တော်မူခဲ့သည့် အချိန်ကာလ၌ ယုဒအမျိုး၏ အခြေအနေများကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ကြလော့။”
“ကျွန်ုပ်တို့သည် သမ္မာကျမ်းစာကို လေ့လာရာ၌ အချိန်ကို ပို၍ပေးသင့်ကြ၏။ ကျွန်ုပ်တို့သည် နှုတ်ကပတ်တော်ကို သင့်တော်သကဲ့သို့ နားမလည်ကြသေး။ ဗျာဒိတ်ကျမ်းသည် ၎င်းအတွင်း ပါဝင်သော သွန်သင်ချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့ နားလည်ရမည်ဟူသော ပညတ်တော်ဖြင့် ဖွင့်လှစ်ထား၏။ ‘ဤပရောဖက်ပြုချက်၏ စကားများကို ဖတ်သောသူနှင့် ကြားနာသောသူတို့သည် မင်္ဂလာရှိကြ၏’ ဟု ဘုရားသခင် ကြေညာတော်မူ၏၊ ‘ထိုအတွင်း ရေးထားသော အရာများကို စောင့်ထိန်းကြလျှင်၊ အချိန်နီးလာပြီ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။’ ကျွန်ုပ်တို့သည် လူမျိုးတစ်မျိုးအဖြစ် ဤကျမ်းက ကျွန်ုပ်တို့အတွက် အဓိပ္ပာယ်ရသောအရာကို နားလည်လာသောအခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့အလယ်၌ ကြီးမားသော ပြန်လည်နိုးထမှုတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်။ ကျွန်ုပ်တို့အား ထိုကျမ်းကို ရှာဖွေ၍ လေ့လာကြရန် ပညတ်ပေးထားသော်လည်း၊ ၎င်းသင်ကြားသော သင်ခန်းစာများကို အပြည့်အဝ နားမလည်ကြသေးပေ။”
“အတိတ်ကာလ၌ ဆရာတို့သည် ဒံယေလကျမ်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့ကို တံဆိပ်ခတ်ထားသော ကျမ်းများဖြစ်ကြသည်ဟု ကြေညာခဲ့ကြသဖြင့် လူတို့သည် ထိုကျမ်းများမှ လှည့်ထွက်သွားကြလေပြီ။ များစွာသောသူတို့ကို ထိုအဖုံးကို မဖွင့်တင်စေရန် တားဆီးထားခဲ့သော ထင်ရှားသကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်နက်နဲမှု၏ အဖုံးကို ဘုရားသခင်၏ ကိုယ်တော်တိုင်လက်က မိမိ၏ နှုတ်ကပတ်တော် အပိုင်းများပေါ်မှ ရုပ်သိမ်းတော်မူပြီးဖြစ်သည်။ ‘ဗျာဒိတ်’ ဟူသော အမည်ကိုယ်တိုင်ပင် ၎င်းသည် တံဆိပ်ခတ်ထားသော ကျမ်းဖြစ်သည်ဟူသော ဆိုချက်ကို ဆန့်ကျင်လျက်ရှိသည်။ ‘ဗျာဒိတ်’ ဟူသည် အရေးကြီးသော အရာတစ်ခု ဖော်ထုတ်ပြသခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဤကျမ်း၏ သမ္မာတရားများသည် ဤနောက်ဆုံးသော နေ့ရက်များ၌ အသက်ရှင်နေကြသောသူတို့ထံသို့ ရည်ညွှန်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် သန့်ရှင်းသော အရာများ၏ သန့်ရှင်းရာဌာန၌ အဖုံး ဖယ်ရှားခံထားရသည့်အနေဖြင့် ရပ်တည်လျက်ရှိကြသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အပြင်ဘက်၌ မရပ်နေသင့်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဝင်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း ပေါ့လျော့၍ မရိုမသေသော အတွေးများနှင့် မဟုတ်၊ အလောတကြီးသော ခြေလှမ်းများနှင့်လည်း မဟုတ်ဘဲ၊ ကြည်ညိုလေးမြတ်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေခြင်းဖြင့် ဝင်ရမည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၏ ပရောဖက်ပြုချက်များ ပြည့်စုံမည့် အချိန်နီးကပ်လာနေပြီဖြစ်သည်။” Testimonies to Ministers, 113.