ဒံယေလကျမ်း — နံပါတ် လေးဆယ့်နှစ်

ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာသည် ချိတ်ဆက်ပေးသော အနာဂတ္တိပရောဖက်ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယေရှုသည်လည်း ဆက်သွယ်ပေးသော ချိတ်ဆက်ကွင်းဆက်ဖြစ်သည့် ပရောဖက်တစ်ပါးလည်း ဖြစ်တော်မူ၏။

ဗတ္တိဇံဆရာ ယောဟန်၏ ပရောဖက်ပြုသော အမှုတော်တွင် မြေကြီးဆိုင်ရာ အစီအစဉ်ကာလနှင့် ကောင်းကင်ဗိမာန်တော်ကို ဆက်စပ်ချိတ်ဆက်ပေးခြင်းလည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။ ယေရှုကို ပထမဆုံးမြင်သောအခါ ယောဟန် ပြောခဲ့သော ပထမဆုံးစကားမှာ—

သို့သော် ယောဟန်သည် ရှေးဣသရေလမှ ဝိညာဉ်ရေးဣသရေလသို့ ပြောင်းလဲကူးပြောင်းခြင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ရမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုကူးပြောင်းခြင်းနှင့်ပတ်သက်သော သူ၏နားလည်မှုမှာ ကန့်သတ်ထားသောအရာသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

တမန်တော် ပေါလုသည်လည်း ပကတိအရာမှ ဝိညာဉ်ရေးရာသို့ ကူးပြောင်းသည့် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်ရန် ခန့်အပ်ခံထားရသော ဆက်နွှယ်ပေါင်းကူး ပရောဖက်တစ်ပါးဖြစ်သည်။ သူသည် ပကတိ ယေရုရှလင်သည် ပရောဖက်ပြုချက်၌ ယေရုရှလင် မဟုတ်တော့ကြောင်း နားလည်ခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုအရာသည် ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ ယေရုရှလင်သို့ ကူးပြောင်းသွားပြီးဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားလျက်ရှိသော ၂ သက်သာလောနိကာ ဒုတိယစာစောင်၏ အခန်းကြီး ၂ တွင် ပေါလုသည် စာသားအတိုင်းရှိသော သာသနာမဲ့ ရောမအင်ပါယာသည် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးဆိုင်ရာ ရောမအာဏာကို ခရစ်နှစ် ၅၃၈ မတိုင်မီ ထီးနန်းပေါ်သို့ တက်ရောက်လာခြင်းမှ တားဆီးထိန်းချုပ်ထားသော အာဏာဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုအခန်းတွင်ပင် ဘုရားသခင်၏ ဗိမာန်တော်၌ ထိုင်လျက်ရှိသော “အပြစ်၏လူ” သည် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁၊ အပိုဒ် ၃၆ တွင် ဒံယေလ ဖော်ပြခဲ့သော တူညီသည့် “မင်းကြီး” ပင်ဖြစ်ကြောင်း သူဖော်ပြထားသည်။ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၁ ၏ နောက်ဆုံး အပိုဒ် ၆ ခုတွင် ဖော်ပြထားသော “မြောက်ဘက်၏ မင်းကြီး” သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးစနစ်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြချက်သည် ၁၉၈၉ ခုနှစ်တွင် အသိပညာတိုးပွားလာခြင်းမှ Future for America က အသုံးပြုခဲ့သော အမှန်တရား၏ မူဘောင်ကို တည်ထောင်ရန် အဓိကသော့ချက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

တစ်အခန်းတည်း၌ပင် ပေါလုသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ တက်လှမ်းပေါ်ထွန်းလာခြင်းကို တားဆီးထိန်းချုပ်နေသော သာသနာမဲ့ ရောမ၏ လုပ်ဆောင်မှုကို၊ သာသနာမဲ့ ရောမကို ဖယ်ရှားပယ်ရှင်းမည့် အချိန်ရောက်သည့်တိုင်အောင် ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်ပြခဲ့ပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် ဒါနိယေလကျမ်းရှိ “နေ့စဉ်” သည် သာသနာမဲ့ ရောမကို ဆိုလိုကြောင်းကိုလည်း သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုအမှန်တရားသည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အသိပညာတိုးပွားလာစေသော အမှန်တရားဖွဲ့စည်းပုံကို တည်ထောင်ရန် အဓိကသော့ချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဝီလျမ် မီလာ၏ သမိုင်းတွင် ဖိလဒေလဖိလှုပ်ရှားမှုမှ လောဒိကဲလှုပ်ရှားမှုသို့ ကူးပြောင်းမှု ဖြစ်ပေါ်မည့်အချိန်၌ ထိုသတင်းစကားကို ကြေညာခဲ့သည်။ Future for America ၏ သမိုင်းတွင်မူ လောဒိကဲလှုပ်ရှားမှုမှ ဖိလဒေလဖိလှုပ်ရှားမှုသို့ ကူးပြောင်းမှုသည် ယခုဖြစ်ပေါ်လျက်ရှိသည်။

၂ သက်သာလောနိတ်ကျမ်း၌ ပေါလုဖော်ပြတင်ပြခဲ့သော အမှန်တရား၊ အတိအကျဖြစ်သော ဘုရားမဲ့ ရောမမှ ဝိညာဏဆိုင်ရာ ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမသို့ ကူးပြောင်းမှုကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခဲ့သော ထိုအမှန်တရားသည် မီလာ၏ ပရောဖက်ပြု အနက်ဖွင့်နားလည်မှုအတွက် မူဘောင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာနှင့် ပေါလုတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် အတိအကျမှ ဝိညာဏဆိုင်ရာသို့ ကူးပြောင်းမှုကို ရှင်းလင်းဖော်ပြရန် ခန့်အပ်ထမြောက်စေခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ဝီလျံ မီလာသည် ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာအားဖြင့် ပုံဆောင်ပြထားခြင်းခံရသူဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ အမှုတော်၌ ဘုရားမဲ့ ရောမနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမတို့၏ ဆက်နွယ်မှုနှင့် ကူးပြောင်းမှုကို—ယောဟန်အား ခန့်အပ်ထမြောက်စေ၍ ဖော်ထုတ်စေခဲ့သော ထိုကူးပြောင်းမှုကို—သူအသိအမှတ်ပြုနားလည်ထားခြင်းသည် မဖြစ်မနေ အရေးကြီးသော အရာဖြစ်ခဲ့သည်။

ဒံယေလကျမ်း၌ “နေ့စဉ်” ကို ရည်ညွှန်းထားသော အချက်ငါးချက် ရှိပြီး၊ ထိုအချက်များသည် အမြဲတမ်း ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ သင်္ကေတတစ်ခုထက် မတိုင်မီ ပေါ်ထွက်လေ့ရှိသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ စဉ်းစားနေသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ကူးပြောင်းမှု၏ အခြေအနေအတွင်း၌၊ ထိုရည်ညွှန်းချက်ငါးချက်လုံးတွင် အနက်ရောမမှ ဝိညာဉ်ရေးရာရောမသို့ ကူးပြောင်းမှု ပါဝင်နေသည်။ ဒံယေလကျမ်း၌ “နေ့စဉ်” ဟူသည် ဟဗက္ကုတ်၏ ပြားနှစ်ပြားပေါ်တွင် ဖော်ပြထားသော သမ္မာတရားများအနက် တစ်ရပ်ဖြစ်သဖြင့်၊ ကာကွယ်ရမည့် အခြေခံသမ္မာတရားတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ၎င်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အတုအယောင်နှင့် အစားထိုးတုပြုထားသော ကျောက်မျက်ရတနာများ၊ ငွေစေ့များဖြင့် ဖုံးကွယ်ခံရမည့် သမ္မာတရားတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်သည်။ သန့်ရှင်းသော ဇယားနှစ်စောင်ပေါ်၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော သမ္မာတရားတိုင်းသည် Ellen White ၏ စာပေများအတွင်း တိုက်ရိုက် ဘုရားသခင့်အားဖြင့် လှုံ့ဆော်အတည်ပြုချက်များ ရှိနေသည်မှာ မတော်တဆမဟုတ်ချေ။ အခြေခံသမ္မာတရားများအနက် မည်သည့်သမ္မာတရားကိုမဆို (“နေ့စဉ်” ကိုလည်း အပါအဝင်) ငြင်းပယ်ခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ ဝိညာဉ်တော်၏ အာဏာကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ငြင်းပယ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

“တရားစီရင်ရာ အချိန်နာရီ၏ ကြွေးကြော်သံကို ပေးခဲ့သောသူများ” သည် “အမြဲပြုသောအရာ” ကို အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်ခြင်း၏ သင်္ကေတတစ်ရပ်အဖြစ်၊ နှင့်/သို့မဟုတ် အယူမှား ရောမအဖြစ် နားလည်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏နားလည်ချက်တွင်၊ “ယဇ်ပူဇော်ခြင်း” ဟူသော စကားလုံးသည် ဒံယေလကျမ်းရှိ ထိုကျမ်းပိုဒ်တွင် မပါဝင်သင့်ဘဲ၊ King James Bible ၏ ဘာသာပြန်သူများက (လူ့ပညာဖြင့်) ထည့်သွင်းထားခဲ့သည်ဟူသော အချက်ကိုလည်း နားလည်ထားခြင်း ပါဝင်သည်။ ရှေ့ဆောင်များ၏နားလည်ချက်တွင် ထို့ပြင် “အမြဲပြုသောအရာ” သည် ပုပ်ရဟန်းမင်း၏အာဏာကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတနှစ်ရပ်အနက် တစ်ရပ်နှင့် အမြဲတစေ ဆက်နွှယ်၍ ဖော်ပြခံရကြောင်း၊ ထို့ပြင် အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်ခြင်း (“အမြဲပြုသောအရာ”) သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ သင်္ကေတမတိုင်မီ အမြဲ ရှိခဲ့ကြောင်းလည်း ပါဝင်သည်။ ထိုသင်္ကေတများကို ပရောဖက်ပြုသမိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည့် အစဉ်အလိုက်ပင် အမြဲ သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။ ဒံယေလကျမ်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့သည် အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်ခြင်းက ပုပ်ရဟန်းမင်းဝါဒမတိုင်မီ ရှိလာသည်ဟူသော သမိုင်းစဉ်ကို ဘယ်သောအခါမျှ မလွဲဖယ်ကြသကဲ့သို့၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် အပျက်အစီးဖြစ်စေသော တတိယအာဏာဖြစ်သည့် မိစ္ဆာပရောဖက်ကို မိတ်ဆက်ဖော်ပြသောအခါတွင်လည်း ထိုအစဉ်ကို အမြဲ ထိန်းသိမ်းထားသည်။

ပေါလုက ပရောဖက်ပြုချက်၌ရှိသော အရာများ၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်အတိုင်းဖြစ်သောအရာများသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ အချိန်ကာလအတွင်း ဝိညာဉ်ရေးရာသို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့ကြောင်း ညွှန်ကြားမထားလျှင်၊ ယောဟန်မှတစ်ပါး ဧဝံဂေလိကျမ်းအားလုံး၌ တွေ့ရသော ယေရုရှလင်မြို့ ပျက်စီးခြင်းအကြောင်း ခရစ်တော်၏ ကြိုတင်ဟောကိန်းနှင့်စပ်လျဉ်း၍ အခက်အခဲတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ဒံယေလကျမ်း၌ “နေ့စဉ်” နှင့် ဆက်နွှယ်နေသော ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ သင်္ကေတနှစ်ရပ်မှာ ဖျက်ဆီးပျက်စီးစေသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာနှင့် ဖျက်ဆီးပျက်စီးစေသော ပြစ်မှားကျူးလွန်မှုတို့ ဖြစ်သည်။ ထိုသင်္ကေတနှစ်ရပ်သည် သားရဲ၏ တံဆိပ်လက္ခဏာ (စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာ) နှင့် သားရဲ၏ ရုပ်တု (ပြစ်မှားကျူးလွန်မှု) ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်သည် မိမိက အယူမှားသူများဟု သတ်မှတ်သောသူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ခွင့်ပြုသော လွန်ကျူးမှုသည် အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်တို့၏ ပေါင်းစည်းခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုဆက်နွယ်မှုတွင် အသင်းတော်က အုပ်ချုပ်ထိန်းချုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒါနိေလသည် ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ သားရဲ၏ ရုပ်ပုံဖြစ်သော အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်တို့၏ ပေါင်းစည်းခြင်းကို “ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဖြစ်စေသော လွန်ကျူးမှု” ဟု ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ သမ္မာကျမ်းစာက ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းကို စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာဟု သတ်မှတ်ထားပြီး၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ ရုပ်တုကိုးကွယ်မှုအားလုံးကို ၎င်း၏ ရုပ်တုဆိုင်ရာ ဥပုသ်နေ့ဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ ယောဟန်က ၎င်းကို “သားရဲ၏ အမှတ်တံဆိပ်” ဟု ခေါ်ပြီး၊ ဒါနိေလက “ဖျက်ဆီးခြင်းကို ဖြစ်စေသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာ” ဟု ခေါ်သည်။

ဤကျမ်းပိုဒ်များကို အခြားဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်တွင် ပိုမိုအသေးစိတ် ဆွေးနွေးမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ အပိုဒ်တစ်ဆယ့်တစ်တွင် ခရစ်တော်ကို ဆန့်ကျင်၍ မိမိကိုယ်ကို ကြီးမြတ်စေခဲ့သော အာဏာသည် ပဂန်ရောမ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် ကိုယ်တော်၏ မွေးဖွားချိန်၌ ကိုယ်တော်ကို သတ်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်၌ အမှန်တကယ် ထိုသို့ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုကျမ်းပိုဒ်တွင် “သူ့အားဖြင့်” (ပဂန်ရောမအားဖြင့်) “နေ့စဉ်သောအရာကို ဖယ်ရှားယူသွားလေသည်” ဟု ဖော်ပြထားသည်။ “ဖယ်ရှားယူသွားသည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဟေဗြဲစကားလုံးမှာ “rum” ဖြစ်ပြီး၊ အဓိပ္ပာယ်မှာ “မြှောက်တင်၍ ချီးမြှောက်သည်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ပဂန်ရောမသည် ပဂန်ဝါဒ၏ ဘာသာတရားကို မြှောက်တင်၍ ချီးမြှောက်မည်ဖြစ်ပြီး၊ သမိုင်းတွင်လည်း အမှန်ပင် ထိုသို့ ပြုခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့ကို “ပဂန်” ရောမ ဟု ခေါ်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

နောက်လာမည့် အခန်းငယ်သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းကြီး၏ ရောမအား “အမြဲတမ်း” (ပဂံဝါဒ) ကို ဆန့်ကျင်ရန် သို့မဟုတ် ၎င်းကို အောင်နိုင်ရန်အတွက် “တပ်အင်အား” (စစ်အာဏာ) တစ်ရပ် ပေးအပ်ခံရကြောင်း ဖော်ပြသည်။ ဤအရာသည်လည်း သမိုင်းဆိုင်ရာ အမှန်တရားတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့သည် (မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်စစ်တပ်ကို မည်သည့်အခါမျှ မပိုင်ဆိုင်သော်လည်း) မိမိတို့ အာဏာတက်လာခြင်းအပေါ် တားဆီးကန့်သတ်ထားသော အတားအဆီးကို ကျော်လွှားရန် စစ်အင်အားကို အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအာဏာသည် ပဂံရောမမှ လာခဲ့သည်။ သူမ အသုံးပြုခဲ့သော ထိုစစ်အာဏာသည် “ပြစ်မှားခြင်း” မှတစ်ဆင့် သူမအား ပေးအပ်ခြင်းခံရသည်။ အကြောင်းမှာ အေဒီ ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် သူမကို ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ တင်မြှောက်ခဲ့သော ဘုရင်များ၏ စစ်တပ်များကို သူမ ထိန်းချုပ်နိုင်စေရန် ခွင့်ပြုခဲ့သော ပြစ်မှားခြင်းမှာ ဘုရားကျောင်းနှင့် နိုင်ငံတော်၏ ပေါင်းစည်းခြင်းဟူသော ပြစ်မှားခြင်း ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ပထမဦးစွာ အခန်းငယ် ၁၁ တွင် ပဂံရောမကို ရည်ညွှန်းထားပြီး၊ ထိုပဂံရောမသည် ခရစ်တော်ကို ဆန့်ကျင်၍ ထကြွမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထို့ပြင် ပဂံဝါဒ၏ ဘာသာရေးကို မြှင့်တင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သင်ယူသူအား အသိပေးထားသည်။

နောက်တစ်ပိုဒ်က အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော် ပေါင်းစည်းမှု၏ လွန်ကျူးမှုကို ဖော်ပြထားသည်။ ထိုပေါင်းစည်းမှုကြောင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့စနစ်သည် မိမိအပေါ် ပဂန်ရောမက ချမှတ်ထားခဲ့သော ထိန်းချုပ်ကန့်သတ်မှုကို ကျော်လွှား၍ ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ သမိုင်းသည် ထိုပိုဒ်နှစ်ပိုဒ်လုံး၏ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ထောက်ခံသည်။ “နေ့စဉ်” သည် ခရစ်တော်ကို ဆန့်ကျင်ရပ်တည်ခဲ့သော အာဏာဖြစ်သည့် ပဂန်ရောမကိုလည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် ပဂန်ရောမက မြှောက်တင်ထားသော ပဂန်ဘာသာတရားကိုလည်းကောင်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့နောက် “နေ့စဉ်” ၏ သင်္ကေတကို ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့စနစ်က ဆက်လက်လိုက်ပါလာပြီး၊ အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်တို့၏ လွန်ကျူးသော ပေါင်းစည်းမှုကို ဖော်ထုတ်ပြသသည်။ ၎င်းပင် ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့စနစ်အား မိမိ၏ မသန့်ရှင်းသော လုပ်ငန်းများကို ဆောင်ရွက်စေရန် စစ်တပ်တစ်ရပ်ဖြင့် အာဏာပေးသော အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ ဒံယေလတွင် “နေ့စဉ်” ကို တတိယအကြိမ် အသုံးပြုထားခြင်းသည် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ ဗဟိုတိုင်ဖြစ်သော အဖြေကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် မေးခွန်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအခန်းငယ်တွင် “ရူပါရုံသည် မည်မျှကြာမည်နည်း” ဟူသော မေးခွန်းကို မေးထားသဖြင့်၊ အချိန်ကာလတစ်ခုကို ဖော်ပြသောအဖြေကို တောင်းဆိုခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အချိန်တစ်ချက်တည်းကို မဟုတ်ပါ။ မေးခွန်းမှာ ရူပါရုံသည် မည်သည့်ရက်စွဲတွင် ပြည့်စုံမည်နည်း ဟု မေးခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ ရူပါရုံ၏ ကြာမြင့်ချိန်သည် မည်မျှနည်း ဟု မေးခြင်းဖြစ်သည်။ ဤအခန်းငယ်သည် “မည်သည့်အချိန်၌နည်း” ဟု မမေးဘဲ၊ “မည်မျှကြာမည်နည်း” ဟု မေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုရူပါရုံသည် “နေ့စဉ်” ဟု ကိုယ်စားပြုထားသော အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်မှု၏ ဖျက်ဆီးသော အာဏာများနှင့်၊ မြေကြီးရှင်ဘုရင်များနှင့် မတရားဖောက်ပြန်ခြင်းကို ပြုသောအခါ ပြည့်စုံသည့် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ လွန်ကျူးခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်နှင့် ပတ်သက်သော ရူပါရုံဖြစ်သည်။ အယူမှားဘုရားကိုးကွယ်မှုအပြီး၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ် လိုက်လာသော ထိုဖျက်ဆီးသော အာဏာနှစ်ရပ်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် သန့်ရှင်းသူအစုကို “အချိန်ခုနစ်ကာလ” တိုင်အောင် နင်းချေဖျက်ဆီးရမည်ဖြစ်သည်။

ဗာဗီလုန်အချိန်ကစတင်၍ အ.ဒီ. 70 ခုနှစ်တွင် အယူမှားရောမတို့က ယေရုရှလင်မြို့ကို ဖျက်ဆီးသည့်အချိန်အထိ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားခဲ့သော တကယ့်သန့်ရှင်းရာဌာနကို နင်းခြေဖျက်ဆီးခြင်းသည် သမိုင်း၏အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် အယူမှားအာဏာများက ပြုလုပ်ခဲ့ကြောင်းကို သိမြင်အသိအမှတ်ပြုရန် အရေးကြီးသည်။ ထိုကြောင့် တကယ့်သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် တကယ့်စစ်တပ်တော် (ဘုရားသခင်၏လူမျိုး) ကို နင်းခြေဖျက်ဆီးခဲ့သည်မှာ အများကိန်းဖြစ်သော တကယ့်အယူမှားဝါဒပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်ရေးရောမသည် ဝိညာဉ်ရေးယေရုရှလင်နှင့် ဝိညာဉ်ရေးဣသရေလကို နင်းခြေဖျက်ဆီးခဲ့သည်။

ဗတ္တိဇံယောဟန်သည် မိမိအမှုတော်၏ ပြည့်စုံသော အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို မသိရှိသော်လည်း၊ မြေကြီးဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ ကာလပိုင်းခြားသတ်မှတ်ချက် ပြောင်းလဲမှုကို ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်ခဲ့သော ဆက်သွယ်ချိတ်ဆက်သည့် ပရောဖက်တစ်ပါးဖြစ်သည်။ ပေါလုသည်လည်း အက္ခရာအတိုင်းသော ဣသရေလ (အိမ်ရှင်) မှ ဝိညာဉ်ရေးရာ ဣသရေလသို့ ကာလပိုင်းခြားသတ်မှတ်ချက် ပြောင်းလဲမှုကို ဖော်ထုတ်သတ်မှတ်ခဲ့သော ဆက်သွယ်ချိတ်ဆက်သည့် ပရောဖက်တစ်ပါးဖြစ်သည်။ လေးဆယ့်နှစ်လပတ်လုံး နင်းခြေခံရသော ယေရုရှလင်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ယေရုရှလင်ဖြစ်သည်။

ပေါလုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ သမိုင်းတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အပြောင်းအလဲကာလ၌ “အထက်၌ရှိသော” ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ယေရုရှလင်သည် ဘုရားသခင်သည် မိမိနာမတော်ကို တည်ထားရန် ရွေးချယ်တော်မူသော မြို့ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ အက္ခရာအတိုင်းရှိသော ယေရုရှလင်သည် သမ္မာကျမ်းစာ၏ အနာဂတ္တိဆိုင်ရာ ယေရုရှလင် မဟုတ်တော့ကြောင်းကို သတ်မှတ်ဖော်ပြခဲ့သည်။

ဤအမှန်တရားကို မှန်ကန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းသည် အရေးကြီးလှပြီး၊ သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ သင်္ကေတအဖြစ် ပကတိ ယေရုရှလင်မြို့ကို မှားယွင်းစွာ အသုံးချခြင်းသည် ရောမပုပ်ရဟန်းမင်းကြီးသည် အန္တိခရစ်ဖြစ်သည်ဟူသော အမှန်တရားကို ဖျက်ဆီးပျက်ပြားစေရန် ယေရှုအသင်းသားတို့က ဖန်တီးခဲ့သော လှည့်ဖြားမှု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ ထိုမှားယွင်းသော သွန်သင်ချက်သည် ဖောက်ပြန်သွားသော ပရိုတက်စတင့်ဝါဒအတွင်း၌ ယုံကြည်မှုတစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ ထိုကြောင့် သူတို့သည် ယနေ့ခေတ် ယုဒအမျိုးသားနိုင်ငံဖြစ်သော ဣသရေလကို ပရောဖက်ပြုချက်၏ သင်္ကေတတစ်ရပ်အဖြစ် မှားယွင်းစွာ ရှုမြင်ခွင့်ရကြသည်။ ပကတိ ယေရုရှလင်မြို့သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ အချိန်တွင် ဘုရားသခင်၏ ယေရုရှလင်မြို့ မဖြစ်တော့ပေ။

လောကအဆုံးအကြောင်း ခရစ်တော်၏ ပရောဖက်ပြုချက်ကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရာတွင် အက္ခရာအနက်ရှိသော ယေရုရှလင်နှင့် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ ယေရုရှလင်တို့အကြားရှိ ကွဲပြားချက်၏ ဆက်နွှယ်အရေးပါမှုကို ဆွေးနွေးမည်ဖြစ်သည်။ “နေ့စဉ်” ဟူသောစကားကို ဒံယေလက စတုတ္ထအကြိမ် သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်မှာ အခန်း ၁၁ ၌ ဖြစ်သည်။

ဤကျမ်းပိုဒ်သည် အေဒီ ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် ဘုရားမဲ့ ရောမက ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို မြေကြီး၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် တင်မြှောက်ခဲ့သော အမှုကို ဖော်ထုတ်ပြနေသည်။ “လက်ရုံးများ” သည် အေဒီ ၄၉၆ ခုနှစ်တွင် ဖရန့်ခ်တို့၏ ဘုရင် ကလိုဗစ်မှ စတင်၍ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာဘက်၌ ရပ်တည်ခဲ့သော ဘုရားမဲ့ ရောမ၏ စစ်ရေးအင်အားကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ကလိုဗစ်နောက်ပိုင်းတွင် ဥရောပဘုရင်အမျိုးမျိုးတို့သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို တင်မြှောက်ရာ၌ ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ဤကျမ်းပိုဒ်သည် တုရု၏ ပြည့်တန်ဆာနှင့် အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော်၏ မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းအားဖြင့် ပြစ်မှားကျူးလွန်ပြီးနောက်၊ ဥရောပဘုရင်တို့ (လက်ရုံးများ) က ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာအတွက် ပြုလုပ်ခဲ့သော အရာလေးမျိုးကို ဖော်ထုတ်ညွှန်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို ထောက်ခံရပ်တည်လာသောအခါ၊ ဟေသင်ရောမနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမ နှစ်မျိုးစလုံး၏ အင်အားသင်္ကေတဖြစ်သော ရောမမြို့ကို “ညစ်ညမ်းစေ” သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခဲ့ကြသည်။ ထိုအခန်းငယ်၌ ဖော်ပြထားသော ညစ်ညမ်းစေခြင်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာတစ်လျှောက် ထပ်တလဲလဲ အကောင်အထည်ဖော်ခံခဲ့ရပြီး၊ ရောမမြို့သည် အဆက်မပြတ် စစ်ရေးတိုက်ခိုက်မှုများအောက်သို့ ရောက်ရှိစေခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထိုဥရောပဘုရင်များ (the arms) သည်လည်း “the daily” ကို “ဖယ်ရှားပစ်” မည်ဖြစ်သည်။ ဤအခန်းငယ်တွင် “take away” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော ဟီဘရူးစကားလုံးမှာ အခန်းကြီး ၈ တွင်ကဲ့သို့ “rum” မဟုတ်ပေ။ ဤအခန်းငယ်၌ “take away” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးမှာ “sur” ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏အဓိပ္ပာယ်မှာ ဖယ်ရှားပစ်သည် ဟု ဆိုလိုသည်။ ဥရောပဘုရင်များ၏ လက်ရုံးများသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ ထွန်းကားလာခြင်းကို ဆန့်ကျင်သော ဟေသင်အင်အားကို ၅၀၈ ခုနှစ်တွင် ဖယ်ရှားပစ်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် ထိုလက်ရုံးများသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာကို ကမ္ဘာမြေ၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်သို့ တင်မြှောက်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ထိုနှစ်အတွင်းပင်၊ Counsel of Orleans ၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေတစ်ရပ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့သည်။

တနင်္ဂနွေနေ့ကို ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုရာနေ့အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းသည် Sister White က “ရုပ်တု” ဥပုသ်နေ့ဟု ခေါ်ဆိုသည့်အရာဖြစ်ပြီး၊ ရုပ်တုကိုးကွယ်ခြင်းသည် “စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာ” ဟူသော စကားလုံး၏ သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ အတိအကျ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ခရစ်နှစ် ၅၃၈ ခုနှစ်တွင် အယူမှားရောမ၏ လက်ရုံးများက ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသော စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်အရာကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။

ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် သမိုင်းသည် ယခုတင်ပြခဲ့ပြီးသော သုံးဆယ့်တစ်ပိုဒ်၏ အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုကို ထောက်ခံအတည်ပြုလျက်ရှိသည်။ “ပရောဖက်ပြုချက်က ဤအဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှုကို ထောက်ခံသည်” ဟု ကျွန်ုပ်တို့ဆိုရာတွင်၊ ယခုအချိန်၌ ထိုပရောဖက်ပြုချက်များကို ဆွေးနွေးမှုအတွင်း မထည့်သွင်းသော်လည်း၊ ဤတူညီသော အချက်အလက်များကို ကိုင်တွယ်ဖော်ပြသော အခြားပရောဖက်ပြုချက်များ ရှိနေသည်ဟူသော အချက်ကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ ဒံယေလသည် “the daily” ဟူသောစကားကို အသုံးပြုသည့် ပဉ္စမနှင့် နောက်ဆုံးအကြိမ်မှာ အခန်းကြီး ၁၂ တွင် တွေ့ရသည်။

ပရောဖက်ပြုချက်နှင့် သမိုင်းတရားနှစ်ရပ်စလုံးသည် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၇ တွင် ဖော်ပြထားသကဲ့သို့ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ ထွန်းကားမှုကို တားဆီးနေသည့် ပထဝီဝင်ဆိုင်ရာ အတားအဆီး သုံးခုအနက် နောက်ဆုံးတစ်ခုဖြစ်သော ဂေါ့သ်လူမျိုးတို့သည် အမြစ်ပြတ်ဖယ်ရှားခံရသောအခါ၊ ခရစ်နှစ် ၅၀၈ ခုနှစ်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ ထွန်းကားမှုကို ဆန့်ကျင်သော ခုခံမှုသည် အဓိကအားဖြင့် အဆုံးသတ်သွားကြောင်းကို ထောက်ခံအတည်ပြုသည်။

ဖယ်ရှားခံရသော ဦးချိုသုံးခုကို သန့်ရှင်းသောကျောက်ပြားနှစ်ပြားပေါ်တွင် ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုပထဝီဆိုင်ရာ အတားအဆီးသုံးခုအနက် တတိယမြောက်ကို ခရစ်နှစ် 508 ခုနှစ်တွင် ရောမမြို့မှ နှင်ထုတ်လိုက်သောအခါ၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းကို ဆန့်ကျင်သော တားဆီးမှုသည် ဖယ်ရှားခံရလေသည်။ အခန်းငယ် ၁၁ တွင် ရည်ညွှန်းထားသော “တည်ထောင်ခြင်း” သည် ခရစ်နှစ် 508 မှ 538 အတွင်းရှိ နှစ်သုံးဆယ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ဗိမာန်တော်အတွင်း အပြစ်၏လူကို တည်ထောင်ရန် ပြင်ဆင်မှု ပြီးစီးခဲ့သော နှစ်သုံးဆယ်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

“ဖယ်ရှားခံရသည်” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးမှာ “sur” လည်း ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ဖယ်ရှားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၅၀၈ ခုနှစ်တွင် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ ပေါ်ထွန်းတက်လာမှုကို ဆန့်ကျင်သော အတားအဆီးသည် ဖယ်ရှားခံရခဲ့သည် (“taken away”)။ ထိုနေ့စွဲမှစ၍ တစ်ထောင်နှစ်ရာကိုးဆယ်နှစ်ကို ရေတွက်လျှင် ၁၇၉၈ ခုနှစ်နှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာသို့ ရောက်စေသည်။ တစ်ထောင်သုံးရာသုံးဆယ့်ငါး ရက်ကို ရေတွက်လျှင် ပထမ စိတ်ပျက်ခြင်းနှင့် ၁၈၄၃ ခုနှစ်၏ အလွန်အဆုံးပိုင်းတွင် ကြန့်ကြာသော အချိန်၏ အစသို့ ရောက်စေသည်။ ထိုအခန်းငယ်သည် ၁၈၄၃ ခုနှစ်သို့ “ရောက်လာသော” သူတို့အတွက် ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို ကတိပြုထားသည်။ “ရောက်လာသည်” ဟူသော စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ထိတွေ့သည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ ပထမနေ့သည် ပထမ စိတ်ပျက်ခြင်းကို အမှတ်အသားပြုသော်လည်း ၁၈၄၃ ခုနှစ်၏ နောက်ဆုံးနေ့သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၏ ပထမအချိန်ခဏကို ထိတွေ့ထားသည်။ နှစ်တစ်နှစ်၏ နောက်ဆုံးနေ့သည် နောက်တစ်နှစ်၏ ပထမနေ့ကို ထိတွေ့သည်။ ထိုနေ့စွဲနှင့် ဆက်နွှယ်သော ကောင်းကြီးမင်္ဂလာကို သမိုင်းနှင့် ပရောဖက်ပြုချက်တို့က အတည်ပြုထိန်းသိမ်းထားသည်။

နောက်ဆောင်းပါးတွင် “the daily” ၏ အရေးပါမှုကို အခြေခံသမ္မာတရားတစ်ရပ်အဖြစ် ကျွန်ုပ်တို့ ဆက်လက်၍ သုံးသပ်မည်ဖြစ်သည်။