ဒံယေလကျမ်း - အမှတ် ငါးဆယ်

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသူတစ်ပါးပြောဆိုနေသည်ကို ငါကြားရ၏။ ပြောဆိုနေသော ထိုသန့်ရှင်းသူအား အခြားသန့်ရှင်းသူတစ်ပါးက၊ “နေ့စဉ်ယဇ်ပူဇော်ခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေသော ပြစ်မှားကျူးလွန်မှုအကြောင်း ရူပါရုံသည် အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး တည်ရှိမည်နည်း။ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်နှင့် တပ်မတော်ကိုပါ ခြေဖြင့်နင်းချေခြင်းခံရစေရန် အဘယ်မျှကာလပတ်လုံး ဖြစ်မည်နည်း” ဟု မေးလေ၏။ ထိုအခါ သူက ငါ့အား၊ “နေ့ရက် နှစ်ထောင်သုံးရာတိုင်အောင် ဖြစ်မည်။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်သည် သန့်စင်စေခြင်းကိုခံရမည်” ဟု ဆိုလေ၏။ ဒံယေလ ၈:၁၃၊ ၁၄။

“ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်အတွင်းရှိ အခြေခံမူတိုင်းသည် မိမိနှင့်သင့်လျော်သော နေရာကို ရှိ၏။ အချက်အလက်တိုင်းလည်း မိမိနှင့်သက်ဆိုင်သော အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်၏။ ထို့ပြင် ပုံစံရေးဆွဲခြင်းနှင့် အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်ခြင်း နှစ်မျိုးစလုံး၌ ပြည့်စုံသော ဤဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်မှုတစ်ရပ်လုံးသည် မိမိ၏ ဖန်ဆင်းရှင်ကို သက်သေခံလျက်ရှိ၏။ အနန္တတော်၏ စိတ်တော်မှတစ်ပါး အခြားမည်သည့်စိတ်မျိုးကမျှ ထိုကဲ့သို့သော ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်မှုတစ်ရပ်ကို မကြံစည်နိုင်၊ မဖန်တီးနိုင်ချေ။” Education, 123.

“ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပိုမိုနီးကပ်၍ နက်နဲစွာ လေ့လာရန် လိုအပ်နေသည်။ အထူးသဖြင့် ဒැනီယေလကျမ်းနှင့် ဗျာဒိတ်ကျမ်းတို့သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ အမှုတော်သမိုင်းတစ်လျှောက် ယခင်ကထက် မဖြစ်မနေ ပို၍ အာရုံစိုက်ခံရသင့်သည်။ ရောမအာဏာနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းအဖွဲ့အစည်းအကြောင်း အချို့သောကဏ္ဍများ၌ ကျွန်ုပ်တို့ပြောဆိုရမည့်အရာ နည်းသွားနိုင်သော်လည်း၊ ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ အားပေးလှုံ့ဆော်မှုအောက်တွင် ပရောဖက်များနှင့် တမန်တော်များ ရေးသားထားခဲ့သောအရာများကိုမူ ကျွန်ုပ်တို့သည် အာရုံစိုက်စေသင့်သည်။ သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်သည် ပရောဖက်ပြုချက်ကို ပေးအပ်ရာ၌လည်းကောင်း၊ ဖော်ပြထားသော ဖြစ်ရပ်များ၌လည်းကောင်း အရာခပ်သိမ်းကို ထိုသို့ စီမံပုံသွင်းတော်မူခဲ့သဖြင့်၊ လူသားအဖြစ်ဆောင်ရွက်သော ကိုယ်စားလှယ်သည် မျက်ကွယ်တွင်ထားခြင်းခံရ၍၊ ခရစ်တော်၌ ဝှက်ထားခြင်းခံရကာ၊ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှင်ဘုရားသခင်နှင့် ကိုယ်တော်၏ ပညတ်တရားသည် ချီးမြှောက်ခြင်းခံရမည်ကို သွန်သင်ပေးလျက်ရှိသည်။”

“ဒံယေလစာအုပ်ကို ဖတ်ကြလော့။ ထိုတွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော နိုင်ငံတော်များ၏ သမိုင်းကို အချက်အလိုက် ပြန်လည်ခေါ်ယူကြလော့။ နိုင်ငံရေးခေါင်းဆောင်များ၊ အစည်းအဝေးကောင်စီများ၊ အင်အားကြီးမားသော စစ်တပ်များကို ကြည့်ရှု၍ ဘုရားသခင်သည် လူ၏မာနကို နှိမ့်ချဖျက်ဆီးရန်နှင့် လူသား၏ဘုန်းအသရေကို မြေမှုန့်ထဲ၌ ပစ်ချရန် မည်သို့ လုပ်ဆောင်တော်မူခဲ့သည်ကို မြင်ကြလော့။ ကြီးမြတ်တော်မူသောအရှင်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြခြင်းခံရသည်မှာ ဘုရားသခင်တော်တစ်ပါးတည်းသာ ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်၏ ရူပါရုံ၌ အရှင်သည် တန်ခိုးကြီးမားသော အုပ်စိုးရှင်တစ်ဦးကို ချ၍ အခြားတစ်ဦးကို ထူထောင်တော်မူသည်ကို မြင်ရသည်။ အရှင်ကို စကြဝဠာ၏ ဘုရင်မင်းမြတ်အဖြစ် ထင်ရှားဖော်ပြထားပြီး၊ ကိုယ်တော်၏ ထာဝရနိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်မည့်အရှင်—ရက်များ၏ ရှေးဟောင်းတော်မူသောအရှင်၊ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်၊ ဉာဏ်ပညာအလုံးစုံ၏ အရင်းအမြစ်၊ ပစ္စုပ္ပန်ကို အုပ်စိုးတော်မူသောအရှင်၊ အနာဂတ်ကို ဖွင့်ပြတော်မူသောအရှင်—ဖြစ်တော်မူသည်။ မိမိ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို အချည်းနှီးသောအရာသို့ မြှောက်တင်ရာ၌ လူသည် မည်မျှဆင်းရဲနိမ့်ကျ၍၊ မည်မျှအားနည်းပျက်စီးလွယ်၍၊ မည်မျှခဏတာသာတည်၍၊ မည်မျှမှားယွင်းလွယ်၍၊ မည်မျှအပြစ်ရှိကြောင်းကို ဖတ်၍ နားလည်ကြလော့။”

ဟေရှာယအားဖြင့် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏အာရုံစိုက်ခြင်း၏ အဓိကပစ်မှတ်အဖြစ် ဘုရားသခင်၊ အသက်ရှင်တော်မူသော ဘုရားသခင်ထံသို့—ခရစ်တော်၌ ဖော်ပြခံရသော ဘုရားသခင်ထံသို့—ကျွန်ုပ်တို့ကိုညွှန်ပြတော်မူ၏။ “အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့အဘို့ သူငယ်တစ်ပါးကို ဖွားမြင်ရပြီ၊ ငါတို့အဘို့ သားတစ်ပါးကို ပေးသနားတော်မူပြီ။ အုပ်စိုးခြင်းအာဏာသည် သူ၏ပခုံးပေါ်၌ တည်လိမ့်မည်။ သူ၏နာမကို အံ့ဖွယ်၊ အကြံပေးတော်မူသောသူ၊ တန်ခိုးကြီးသော ဘုရားသခင်၊ နိစ္စထာဝရ အဘ၊ ငြိမ်သက်ခြင်း၏ မင်းသားဟု ခေါ်ဝေါ်ကြလိမ့်မည်” [Isaiah 9:6]။

“ဒန်နီယေလသည် ဘုရားသခင်ထံမှ တိုက်ရိုက်လက်ခံရရှိခဲ့သော အလင်းသည် အထူးသဖြင့် ဤနောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များအတွက် ပေးအပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် ရှိနာ၏ မြစ်ကြီးများဖြစ်သော ဥလဲနှင့် ဟိဒ္ဒေကေလမြစ်ကမ်းများအနီး၌ မြင်တွေ့ခဲ့သော ရူပါရုံများသည် ယခုအခါ ပြည့်စုံလျက်ရှိနေပြီး၊ ကြိုတင်ဟောကြားထားသော အဖြစ်အပျက်အလုံးစုံတို့သည် မကြာမီ ဖြစ်ပျက်ပြီးစီးလာမည်ဖြစ်သည်။”

“ဒံယေလ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များကို ပေးအပ်ခဲ့သည့် အချိန်က ယုဒလူမျိုး၏ အခြေအနေများကို ဆင်ခြင်ကြည့်ပါ။ ဣသရေလလူမျိုးတို့သည် ဖမ်းဆီးခံဘဝ၌ ရှိကြပြီး၊ သူတို့၏ ဗိမာန်တော်သည် ဖျက်ဆီးခံရခဲ့ကာ၊ ဗိမာန်တော်၏ ဝတ်ပြုအမှုတော်လည်း ရပ်ဆိုင်းခဲ့သည်။ သူတို့၏ ဘာသာတရားသည် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းဆိုင်ရာ စနစ်၏ အခမ်းအနားများ၌ ဗဟိုပြုနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ပြင်ပပုံသဏ္ဍာန်များကို အလွန်အရေးကြီးသောအရာအဖြစ် သဘောထားခဲ့ကြသော်လည်း၊ စစ်မှန်သော ကိုးကွယ်ခြင်း၏ ဝိညာဉ်ကိုမူ ဆုံးရှုံးခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ဝတ်ပြုအမှုများသည် သာသနာပ ကုလသမ္မတရား၏ အစဉ်အလာများနှင့် အကျင့်များဖြင့် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး၊ ယဇ်ပူဇော်ခြင်း အခမ်းအနားများကို ဆောင်ရွက်ရာ၌လည်း အရိပ်ထက်ကျော်လွန်၍ အနှစ်သာရကို မကြည့်ခဲ့ကြ။ လူသားတို့၏ အပြစ်များအတွက် စစ်မှန်သော ယဇ်ပူဇော်သကာဖြစ်တော်မူသော ခရစ်တော်ကို သူတို့ မသိမြင်ခဲ့ကြ။ ပြင်ပ အခမ်းအနားများသည် သူတို့၏ ဘာသာတရားတစ်ခုလုံး၏ အနှစ်ချုပ် မဖြစ်စေရန်အတွက်၊ ထာဝရဘုရားသည် လူမျိုးတော်ကို ဖမ်းဆီးခံဘဝသို့ ရောက်စေတော်မူပြီး၊ ဗိမာန်တော်အတွင်းရှိ အမှုတော်များကိုလည်း ရပ်ဆိုင်းစေတော်မူခဲ့သည်။ သူတို့၏ သဘောတရားများနှင့် အကျင့်အကြံများသည် သာသနာပ ကုလသမ္မတရား၏ လွှမ်းမိုးမှုမှ သန့်စင်ဖယ်ရှားခြင်း ခံရမည်ဖြစ်သည်။ အခမ်းအနားဆိုင်ရာ ဝတ်ပြုအမှုသည် နှလုံးသားဖြင့် ဝတ်ပြုအမှု ပြန်လည်အသက်ဝင်လာစေရန် ရပ်စဲခဲ့သည်။ ပြင်ပ ဘုန်းအသရေကို ဖယ်ရှားခဲ့သည်မှာ ဝိညာဉ်ရေးရာကို ဖော်ပြစေရန် ဖြစ်သည်။

“မိမိတို့ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားသော တိုင်းပြည်၌ပင်၊ လူမျိုးတော်သည် နောင်တရခြင်းနှင့်အတူ ထာဝရဘုရားထံသို့ လှည့်လာကြသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် သူတို့အား မိမိကိုယ်ကို ထင်ရှားပြတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်၏ ရှိနေခြင်းကို ပြင်ပ၌ ကိုယ်စားပြသသော အမှတ်အသားကို သူတို့၌ မရှိကြသော်လည်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ နေမင်းကြီး၏ တောက်ပသော အလင်းရောင်ခြည်များသည် သူတို့၏ စိတ်နှလုံးနှင့် အတွင်းစိတ်ထဲသို့ ထွန်းလင်းဝင်ရောက်လေ၏။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ နှိမ့်ချခြင်းနှင့် ဆင်းရဲဒုက္ခအတွင်း၌ ဘုရားသခင်ထံသို့ ဟစ်ခေါ်ကြသောအခါ၊ ကိုယ်တော်၏ ပရောဖက်များအား ရူပါရုံများ ပေးတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထိုရူပါရုံများက အနာဂတ်တွင် ဖြစ်ပျက်မည့် အမှုအရာများကို ဖွင့်ပြလေ၏—ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို ဖိနှိပ်သူတို့၏ ပျက်စီးကျဆုံးခြင်း၊ ကယ်တင်ရှင်၏ ကြွလာခြင်း၊ ထာဝရနိုင်ငံတော်၏ တည်ထောင်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်သည်။” Manuscript Releases, volume 16, 333–335.

“အခြားသမ္မာကျမ်းစာပိုဒ်များအားလုံးထက် အဒဗင့်ယုံကြည်ခြင်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် အလယ်ဗဟိုတိုင်တံအဖြစ် တည်ရှိခဲ့သော သမ္မာကျမ်းစာပိုဒ်မှာ ‘နှစ်ထောင်သုံးရာနေ့တိုင်အောင်; ထို့နောက် သန့်ရှင်းရာဌာနသည် သန့်စင်ခြင်းခံရလိမ့်မည်’ ဟူသော ကြေညာချက်ဖြစ်သည်။ [Daniel 8:14.] ဤစကားများသည် သခင်ဘုရား မကြာမီ ကြွလာတော်မူမည်ဟု ယုံကြည်သောသူအားလုံးအတွက် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးသား စကားများဖြစ်ခဲ့သည်။ ထောင်ပေါင်းများစွာသောသူတို့၏ နှုတ်ဖျားမှ ဤပရောဖက်ပြုချက်ကို သူတို့၏ယုံကြည်ခြင်း၏ သင်္ကေတစကားအဖြစ် ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ ထိုပရောဖက်ပြုချက်အတွင်း ကြိုတင်ဟောထားသော အဖြစ်အပျက်များအပေါ်တွင် သူတို့၏ အတောက်ပဆုံး မျှော်လင့်ချက်များနှင့် အမြတ်နိုးဆုံး မျှော်မှန်းချက်များ မှီတည်နေကြောင်း လူတိုင်း ခံစားသိမြင်ခဲ့ကြသည်။ ဤပရောဖက်ဆိုင်ရာ နေ့ရက်များသည် 1844 ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီ၌ ကုန်ဆုံးမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြသခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ခရစ်ယာန်လောက၏ အခြားသူများနှင့်တကွ အဒဗင့်ယုံကြည်သူတို့သည် ထိုအချိန်တွင် ကမ္ဘာမြေကြီးကိုဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ၎င်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုဖြစ်စေ၊ သန့်ရှင်းရာဌာနဟု ယူဆခဲ့ကြသည်။ သန့်ရှင်းရာဌာန၏ သန့်စင်ခြင်းဆိုသည်မှာ နောက်ဆုံးသော ကြီးမြတ်သည့်နေ့၏ မီးများအားဖြင့် ကမ္ဘာမြေကို သန့်စင်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု သူတို့ နားလည်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုအမှုသည် ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာတော်မူခြင်းအချိန်၌ ဖြစ်ပျက်မည်ဟုလည်း ယုံကြည်ခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်သည် 1844 ခုနှစ်တွင် ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်လည်ကြွလာတော်မူမည်ဟူသော ကောက်ချက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။”

“သို့ရာတွင် ခန့်အပ်ထားသောအချိန်သည် လွန်သွားခဲ့ပြီး၊ သခင်သည် ပေါ်ထွန်းတော်မမူခဲ့။ ယုံကြည်သူများသည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် မပျက်ကွက်နိုင်ကြောင်း သိရှိကြသည်။ ထို့ကြောင့် အပြစ်မှာ ပရောဖက်ပြုချက်ကို မိမိတို့အဓိပ္ပာယ်ကောက်ယူမှု၌ ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အမှားသည် မည်သည့်နေရာ၌ ရှိသနည်း။ လူအများသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၌ ၂၃၀၀ ရက်များ ကုန်ဆုံးခဲ့သည်ဟူသော အချက်ကို ငြင်းဆိုခြင်းအားဖြင့် အခက်အခဲ၏ ချည်ကြိုးကို မဆင်မခြင် ဖြတ်တောက်လိုက်ကြသည်။ ဤသို့ဆိုရန် အကြောင်းပြချက်တစ်စုံတစ်ရာကို မပေးနိုင်ခဲ့ကြပေ။ ခရစ်တော်သည် မိမိတို့ မျှော်လင့်ထားသော အချိန်၌ မကြွလာခဲ့ခြင်း တစ်ချက်မှလွဲ၍ အခြားအကြောင်းမရှိခဲ့။ သူတို့က၊ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ရက်များသည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၌ အမှန်တကယ် ကုန်ဆုံးခဲ့လျှင်၊ ခရစ်တော်သည် ထိုအချိန်၌ပင် မီးဖြင့် မြေကြီးကို သန့်စင်ခြင်းအားဖြင့် သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်စင်ရန် ပြန်လည်ကြွလာရမည်ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုသို့ မကြွလာခဲ့သဖြင့် ထိုရက်များသည် မကုန်ဆုံးနိုင်ကြောင်း ငြင်းခုံကြသည်။”

ဤကောက်ချက်ကို လက်ခံခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုကာလများအကြောင်း ယခင်တွက်ချက်သတ်မှတ်မှုကို စွန့်လွှတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်ထူထောင်၍ တည်ဆောက်ရန် အာတရှတ္တရှာ၏ အမိန့်သည် B. C. 457 ခုနှစ် ဆောင်းဦးရာသီ၌ အသက်ဝင်လာသောအချိန်မှ 2300 ရက်သည် စတင်ကြောင်း တွေ့ရှိထားခဲ့သည်။ ထိုအချက်ကို အစပြုချက်အဖြစ် ယူလျှင် ဒံယေလ 9:25–27 ၌ ထိုကာလ၏ အနက်ဖွင့်ရှင်းချက်အတွင်း ကြိုတင်ဟောထားသမျှ အဖြစ်အပျက်အားလုံးကို အသုံးချဖော်ပြရာတွင် ပြည့်စုံသော သဟဇာတဖြစ်မှု ရှိနေခဲ့သည်။ အပတ်ခြောက်ဆယ့်ကိုးပတ်၊ ဆိုလိုသည်မှာ 2300 နှစ်အနက် ပထမ 483 နှစ်သည် မေရှိယ၊ အလိမ်းခံရသောအရှင်ထံသို့ ရောက်ရမည် ဖြစ်ပြီး၊ A. D. 27 ခုနှစ်၌ ခရစ်တော်၏ နှစ်ခြင်းခံခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်အားဖြင့် လိမ်းခြယ်ခံရခြင်းသည် ထိုသတ်မှတ်ချက်ကို တိတိကျကျ ပြည့်စုံစေခဲ့သည်။ ခုနစ်ဆယ့်မြောက် အပတ်၏ အလယ်၌ မေရှိယသည် ဖြတ်တောက်ခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ နှစ်ခြင်းခံခြင်းနောက် သုံးနှစ်ခွဲအကြာ၊ A. D. 31 ခုနှစ် နွေဦးရာသီ၌ ခရစ်တော်သည် ကားတိုင်ပေါ်၌ ရိုက်သတ်ခြင်းခံရသည်။ အပတ်ခုနစ်ဆယ်၊ သို့မဟုတ် နှစ် 490 သည် အထူးသဖြင့် ယုဒလူမျိုးတို့နှင့် သက်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုကာလကုန်ဆုံးချိန်တွင် ထိုလူမျိုးသည် သူ၏ တပည့်တော်များကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်းအားဖြင့် ခရစ်တော်ကို မိမိတို့ ငြင်းပယ်ကြောင်း အတည်ပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ တမန်တော်များသည်လည်း A. D. 34 ခုနှစ်၌ အခြားအမျိုးသားများထံသို့ လှည့်သွားကြသည်။ ထိုအခါ 2300 နှစ်အနက် ပထမ 490 နှစ်သည် ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သဖြင့် 1810 နှစ် ကျန်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။ A. D. 34 ခုနှစ်မှစ၍ 1810 နှစ်သည် 1844 ခုနှစ်အထိ တိုးဆက်သွားသည်။ “ထို့နောက်” ဟု ကောင်းကင်တမန်က ပြောသည်၊ “သန့်ရှင်းရာဌာနသည် သန့်စင်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။” ပရောဖက်ပြုချက်၏ အထက်တွင် ဖော်ပြခဲ့သမျှ သတ်မှတ်ချက်အားလုံးသည် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်၌ သံသယမရှိအောင် ပြည့်စုံခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဤတွက်ချက်မှုအရ၊ 1844 ခုနှစ်တွင် သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်စင်ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီသော အဖြစ်အပျက်တစ်ရပ် တကယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို မမြင်ရခြင်းမှတပါး၊ အရာအားလုံးသည် ရှင်းလင်း၍ သဟဇာတဖြစ်နေခဲ့သည်။ ထိုအချိန်၌ ထိုရက်များ ကုန်ဆုံးခဲ့သည်ကို ငြင်းဆိုခြင်းသည် ပြဿနာတစ်ခုလုံးကို ရှုပ်ထွေးပွေလီမှုအတွင်း ဆွဲသွင်းခြင်းဖြစ်သကဲ့သို့၊ ပရောဖက်ပြုချက်၏ မမှားနိုင်သော ပြည့်စုံခြင်းများအားဖြင့် အတည်ပြုပြီးသား ဖြစ်သော ရပ်တည်ချက်များကို စွန့်လွှတ်ခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။

“သို့ရာတွင် ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးကို မဟာအက်ဒဗင့်လှုပ်ရှားမှုအတွင်း ဦးဆောင်တော်မူခဲ့ပြီး၊ ကိုယ်တော်၏တန်ခိုးနှင့် ဘုန်းတော်သည် ထိုအမှုတော်နှင့်အတူ ရှိတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်တော်သည် ထိုအမှုကို မှောင်မိုက်ခြင်းနှင့် စိတ်ပျက်ဖွယ်ဖြစ်ခြင်းအတွင်း အဆုံးသတ်သွားစေရန်၊ မှားယွင်း၍ အရူးအမူးဆန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ရပ်အဖြစ် ကဲ့ရဲ့စော်ကားခံရစေရန် ခွင့်ပြုတော်မမူ။ ကိုယ်တော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကိုလည်း သံသယနှင့် မသေချာမရေရာခြင်းအတွင်း ကျရောက်နေစေရန် ချန်ထားတော်မမူ။ ပရောဖက်ပြုကာလအပိုင်းအခြားများနှင့်စပ်လျဉ်းသော မိမိတို့၏ ယခင်တွက်ချက်မှုကို လူအများက စွန့်လွှတ်ကြပြီး၊ ၎င်းအပေါ် အခြေပြုထားသော ထိုလှုပ်ရှားမှု၏ မှန်ကန်မှုကိုလည်း ငြင်းပယ်ကြသော်လည်း၊ အခြားသူများမှာ သမ္မာကျမ်းစာများနှင့် ဘုရားသခင်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ သက်သေခံချက်အားဖြင့် ထောက်မထားခံရသော ယုံကြည်ခြင်းနှင့် အတွေ့အကြုံဆိုင်ရာ အချက်များကို စွန့်ပယ်ရန် မလိုလားကြပေ။ သူတို့သည် ပရောဖက်ပြုချက်များကို လေ့လာရာ၌ အနက်ဖွင့်ဆိုခြင်း၏ မှန်ကန်သော မူများကို လက်ခံအသုံးပြုခဲ့ကြသည်ဟု ယုံကြည်ကြပြီး၊ မိမိတို့ ရရှိပြီးသော အမှန်တရားများကို ခိုင်ခိုင်မြဲမြဲ ကိုင်စွဲထားရန်နှင့် သမ္မာကျမ်းစာဆိုင်ရာ သုတေသနကို ထိုတူညီသော လမ်းစဉ်အတိုင်း ဆက်လက်ပြုလုပ်ရန်မှာ မိမိတို့၏ တာဝန်ဖြစ်သည်ဟု ယူမှတ်ကြသည်။ အလွန်အမင်း အလေးအနက်ထားသော ဆုတောင်းခြင်းဖြင့် သူတို့သည် မိမိတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကြပြီး၊ မိမိတို့၏ အမှားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရန် သမ္မာကျမ်းစာများကို လေ့လာကြသည်။ ပရောဖက်ပြုကာလအပိုင်းအခြားများကို မိမိတို့တွက်ချက်ထားမှု၌ အမှားတစ်စုံတစ်ရာကို သူတို့ မမြင်နိုင်ကြသဖြင့်၊ သန့်ရှင်းရာဌာနအကြောင်းအရာကို ပိုမိုနီးကပ်စွာ ဆန်းစစ်ရန် ဦးတည်စေခြင်းကို ခံကြရသည်။” The Great Controversy, 409, 410.

“ဘုရားသခင်၏လူမျိုးသည် မိမိတို့၏အရှင်ကို စောင့်မျှော်လျက်၊ မျှော်လင့်ခြင်းအားဖြင့် ဝမ်းမြောက်နေကြသည်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဘုရားသခင်သည် သူတို့ကို စမ်းသပ်ရန် အကြံပြုတော်မူခဲ့သည်။ ပရောဖက်ပြုကာလများကို ရေတွက်သတ်မှတ်ရာ၌ ဖြစ်ပေါ်သော အမှားတစ်ခုကို ကိုယ်တော်၏လက်တော်က ဖုံးကွယ်ထားတော်မူခဲ့သည်။ မိမိတို့၏အရှင်ကို စောင့်မျှော်နေသူတို့သည် ထိုအမှားကို မတွေ့ရှိခဲ့ကြသကဲ့သို့၊ ထိုအချိန်ကာလအယူကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သော အလွန်ပညာတတ်သူများသည်လည်း ထိုအမှားကို မမြင်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ ဘုရားသခင်၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ ကိုယ်တော်၏လူမျိုးသည် စိတ်ပျက်ဖွယ်အမှုတစ်ရပ်ကို ကြုံတွေ့စေရန်ဖြစ်သည်။ သတ်မှတ်ထားသောအချိန်သည် လွန်သွားခဲ့ပြီး၊ မိမိတို့၏ကယ်တင်ရှင်ကို ဝမ်းမြောက်သောမျှော်လင့်ချက်ဖြင့် စောင့်မျှော်ခဲ့သူတို့သည် ဝမ်းနည်း၍ စိတ်ဓာတ်ကျသွားကြသော်လည်း၊ ယေရှု၏ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်းကို မချစ်ဘဲ၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်သာ ထိုသတင်းစကားကို လက်ခံခဲ့သူတို့မူကား၊ ကိုယ်တော်သည် မျှော်မှန်းထားသောအချိန်၌ မကြွလာသောကြောင့် ဝမ်းသာခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ဝန်ခံပြောဆိုချက်သည် စိတ်နှလုံးကို မထိခိုက်မပြောင်းလဲစေသကဲ့သို့ အသက်တာကိုလည်း မသန့်ရှင်းစေခဲ့ပေ။ အချိန်လွန်သွားခြင်းသည် ထိုသို့သောစိတ်နှလုံးများကို ဖော်ထုတ်ပြသရန် အလွန်သင့်လျော်စွာ စီမံထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ကယ်တင်ရှင်၏ ထင်ရှားပေါ်ထွန်းခြင်းကို အမှန်တကယ် ချစ်မြတ်နိုးခဲ့သောကြောင့် ဝမ်းနည်းစိတ်ပျက်နေသောသူများကို ပထမဦးဆုံး ပြန်လှည့်၍ လှောင်ပြောင်သရော်သူများ ဖြစ်လာကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏လူမျိုးကို စမ်းသပ်တော်မူ၍၊ စုံစမ်းနှောင့်ယှက်ခြင်း၏အချိန်၌ နောက်ဆုတ်၍ ပြန်လှည့်သွားမည့်သူများကို ထင်ရှားစေရန် နက်ရှိုင်းစွာ စစ်ဆေးသော စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်ကို ပေးတော်မူခြင်း၌ ရှိသော ပညာတော်ကို ကျွန်ုပ်မြင်ခဲ့သည်။”

“ယေရှုနှင့် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတော်အပေါင်းတို့သည် မိမိတို့၏ဝိညာဉ်တို့ချစ်မြတ်နိုးသောသူကို တွေ့မြင်ရရန် ချိုမြိန်သောမျှော်လင့်ခြင်းနှင့်အတူ ကြာမြင့်စွာ တောင့်တလျက်ရှိခဲ့ကြသောသူတို့အပေါ် စာနာကြင်နာခြင်းနှင့် မေတ္တာဖြင့် ကြည့်ရှုတော်မူကြ၏။ သူတို့၏စမ်းသပ်ခြင်းအချိန်၌ သူတို့ကို ထောက်မကူညီနိုင်ရန် ကောင်းကင်တမန်တို့သည် သူတို့၏ပတ်ဝန်းကျင်၌ ပျံဝဲနေကြ၏။ ကောင်းကင်မှ မိမိထံသို့ ဘုရားသခင် ပေးပို့တော်မူခဲ့သောအလင်းကို လက်မခံကြသောကြောင့်၊ ကောင်းကင်သတင်းစကားကို လက်ခံရယူရန် ပျက်ကွက်ခဲ့သူတို့သည် မှောင်မိုက်ထဲ၌ ချန်ထားခြင်းခံကြရပြီး၊ ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်သည် သူတို့အပေါ် လောင်ကျွမ်းတော်မူ၏။ မိမိတို့၏သခင်သည် အဘယ်ကြောင့် ကြွလာတော်မမူသည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြသော၊ သို့သော် သစ္စာရှိ၍ စိတ်ပျက်ခဲ့ရသော သူတို့ကိုမူ မှောင်မိုက်ထဲ၌ ချန်ထားတော်မမူပါ။ တဖန် သူတို့ကို ပရောဖက်ပြုချက်ကာလများကို စူးစမ်းရှာဖွေရန် မိမိတို့၏သမ္မာကျမ်းစာများထံသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းခံရပြန်၏။ ထိုကိန်းဂဏန်းများအပေါ်မှ ထာဝရဘုရား၏လက်တော်ကို ဖယ်ရှားတော်မူခဲ့ပြီး၊ အမှားကိုလည်း ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်းခံရ၏။ ပရောဖက်ပြုချက်ကာလများသည် 1844 ခုနှစ်တိုင်အောင် ရောက်ရှိကြောင်းကို သူတို့မြင်တွေ့ကြပြီး၊ ပရောဖက်ပြုချက်ကာလများသည် 1843 ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ကြောင်း ပြသရန် သူတို့တင်ပြခဲ့သော သက်သေအထောက်အထားတူညီသောအရာပင် 1844 ခုနှစ်တွင် ယင်းတို့ အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်ကြောင်းကို သက်သေပြနေသည်ကိုလည်း သူတို့မြင်တွေ့ကြ၏။” Early Writings, 235–237.

“ခရစ်တော်သည် လောကီသားတို့အား စိတ်နှလုံးနှင့် ဝိညာဉ်အတွင်း၌ ထွင်းထုမှတ်သားထားသင့်သော သင်ခန်းစာတစ်ရပ်ကို ပေးတော်မူခဲ့သည်။ ‘ဤအရာသည် ထာဝရအသက်ဖြစ်သည်’ ဟု ကိုယ်တော်မိန့်တော်မူသည်မှာ၊ ‘သူတို့သည် တစ်ပါးတည်းသော အမှန်တကယ်သော ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူသော ကိုယ်တော်ကိုလည်းကောင်း၊ ကိုယ်တော်စေလွှတ်တော်မူသော ယေရှုခရစ်ကိုလည်းကောင်း သိကျွမ်းကြစေရန်ဖြစ်သည်။’ သို့သော် စာတန်သည် လူတို့၏စိတ်နှလုံးအပေါ် အလုပ်လုပ်လျက်၊ ဤအရာကို လုပ်လော့ သို့မဟုတ် ထိုအမှုကို ပြုလော့၊ ထိုသို့ပြုလျှင် သင်တို့သည် ဘုရားများကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်ဟု ဆို၏။ လှည့်ဖြားသော အကြောင်းပြချက်များဖြင့် သူသည် အာဒံနှင့် ဧဝတို့ကို ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို သံသယဝင်စေပြီး၊ ထိုနှုတ်ကပတ်တော်၏ နေရာတွင် ကျူးလွန်ခြင်းနှင့် နာခံမှုမရှိခြင်းသို့ ဦးတည်စေသော သဘောတရားတစ်ခုကို အစားထိုးလက်ခံစေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူ၏ ပရိယာယ်ဆန်သော မှားယွင်းယုတ္တိသည် ယနေ့တွင်လည်း ဧဒင်၌ ပြုခဲ့သကဲ့သို့ပင် ပြုလျက်ရှိသည်။ ခရစ်တော်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ လောကသို့ ကြွလာတော်မူသောအခါ၊ ကိုယ်တော်သည် မိမိအသင်းတော်၏ အုတ်မြစ်အဖြစ် နှိမ့်ချသော တံငါသည်တို့ကို ရွေးချယ်တော်မူခဲ့သည်။ ဤတပည့်တော်တို့အား ကိုယ်တော်သည် မိမိနိုင်ငံတော်နှင့် မိမိသာသနာပြုမစ်ရှင်၏ သဘောသဘာဝကို ရှင်းပြရန် ကြိုးစားတော်မူခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် သူတို့၏ ကန့်သတ်ထားသော နားလည်မှုကြောင့် ကိုယ်တော်အပေါ် ကန့်သတ်ချက်တစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကျမ်းပြုဆရာတို့နှင့် ဖာရိရှဲတို့၏ စကားများကို လက်ခံနေခဲ့ကြသဖြင့်၊ သူတို့ ယုံကြည်ထားသည့် အရာများအနက် အများစုမှာ မမှန်ကန်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်သည် သူတို့အား မိန့်တော်မူရန် အရာများစွာ ရှိသော်လည်း၊ ကိုယ်တော် အလွန်မိန့်ကြားလိုတော်မူခဲ့သည့် အရာအများစုကို သူတို့သည် ကြားနာနားလည်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ကြပေ။”

“ခရစ်တော်သည် ဤအချိန်ကာလ၏ ဘာသာရေးဆိုင်ရာသူများကို မှားယွင်းသော အယူသဘောထားများဖြင့် အလွန်ပြည့်နှက်နေကြသဖြင့် သမ္မာတရားအတွက် သူတို့၏စိတ်၌ နေရာမရှိသကဲ့သို့ တွေ့ရတော်မူ၏။ ပေးအပ်ထားသော ပညာရေးနှင့်အညီ၊ ဆရာများသည် ဘုရားမယုံကြည်သော စာရေးဆရာတို့၏ အယူသဘောထားများကို ရောနှောထည့်သွင်းကြ၏။ ထိုသို့ဖြင့် သူတို့သည် လူငယ်တို့၏စိတ်ထဲ၌ ပေါင်းပင်မျိုးစေ့များကို ကြဲချခဲ့ကြ၏။ သူတို့သည် လူငယ်ဖြစ်စေ၊ အသက်ကြီးသူဖြစ်စေ၊ မတင်ပြသင့်သော အယူသဘောထားများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုကြ၏။ ထိုသို့ပြုရာတွင် မိမိတို့ ကြဲနေသော မျိုးစေ့သည် မည်သည့်အမျိုးအစားဖြစ်သည်ကိုလည်းကောင်း၊ ထိုအကျိုးဆက်ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် မိမိတို့ သိမ်းဆည်းရမည့် ရိတ်သိမ်းမှုသည် မည်သို့ဖြစ်မည်ကိုလည်းကောင်း၊ လုံးဝ မစဉ်းစားကြချေ။” Review and Herald, July 3, 1900.