ဒန်ယေလကျမ်း - အမှတ် ငါးဆယ့်လေး

မကြာသေးမီက ရေးသားခဲ့သော ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ကို Prophets and Kings မှ ကိုးကားချက်တစ်ခုဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ အဆုံးသတ်ခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာ၌ Sister White သည် ဒံယေလသည် “ယေရမိအားဖြင့် ကြိုတင်ဟောကြားထားသည့် အနှစ်ခုနစ်ဆယ်သော သုံ့ပန်းဘဝနှင့်၊ မိမိမြင်ကွင်း၌ ကောင်းကင်မှ လာရောက်သော သတင်းစကားတင်ဆောင်သူက ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနကို သန့်စင်ခြင်း မတိုင်မီ ကုန်လွန်ရမည်ဟု ကြေညာခဲ့သည့် နှစ်နှစ်ထောင်သုံးရာတို့အကြား တည်ရှိနေသော ဆက်နွှယ်မှုကို ‘နားလည်’ ရန် ရှာဖွေနေခဲ့သည်” ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။

မီလာလိုက်တို့သည် မိမိတို့ကြေညာခဲ့သော အခြေခံသတင်းစကားကို ပြည့်စုံစွာ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းသို့ မရောက်ခဲ့ကြပါ။ ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့တော်သည် “ခုနစ်ကာလ” နှင့်စပ်လျဉ်းသော အချက်အလက်များကို ပိုမိုပေးအပ်တော်မူရန် အချိန်ရောက်လာသောအခါ၊ သူတို့သည် လောဒိကိအတွေ့အကြုံထဲသို့ ကူးပြောင်းသွားကြပြီး၊ ခုနစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် “ခုနစ်ကာလ” ၏ အလင်းကို လုံးဝပယ်ချခဲ့ကြသည်။ ဒန်ယေလသည် အလေးအနက် နားလည်လိုခဲ့သော ခုနစ်ဆယ်နှစ်နှင့် နှစ်ထောင်သုံးရာနှစ်တို့၏ ပြည့်စုံသော ဆက်နွှယ်မှုကိုလည်း သူတို့သည် မမြင်နိုင်ခဲ့ကြပါ။ ဒန်ယေလသည် နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များရှိ ဘုရားသခင်၏ လူမျိုးတော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

မြေသည် မိမိ၏ ဥပုသ်နှစ်များကို ခံစားရခြင်းသည်၊ ရှေးဣသရေလအမျိုးအား ပေးအပ်ခဲ့သော ပဋိညာဉ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုပဋိညာဉ်တွင် ခုနစ်နှစ်တစ်ကြိမ် မြေငြိမ်နေရသော အလင်းကိုလည်း ပါဝင်ထားသည်။ ထိုပဋိညာဉ်တွင် ခုနစ်နှစ်စက်ဝန်းကို ခုနစ်ကြိမ် ထပ်ခါတလဲလဲ လည်ပတ်စေသော စနစ်လည်း ပါဝင်သည်။ ထို့ပြင် “ယုဘိလ” ဟု လူသိများသော ပွဲတော်ကာလအတွင်း၊ ခုနစ်နှစ်စက်ဝန်း ခုနစ်ခု၏ အဆုံးသတ်၊ အတိအကျအားဖြင့် လေးဆယ့်ကိုးနှစ် ပြည့်သည့်အခါ၊ ပိုင်ဆိုင်မှုများနှင့် ကျွန်များကို လွှတ်ပေးခြင်းနှင့် ပြန်လည်အပ်နှံခြင်းကိုလည်း ပါဝင်စေ하였다။ ယုဒလူမျိုးတို့သည် ထိုပဋိညာဉ်ဆိုင်ရာ မူဝါဒများကို မနာခံကြသဖြင့်၊ ၂ ရာဇဝင်ချုပ်၌ ပရောဖက် ယေရမိ ပြောဆိုခဲ့သော သိမ်းသွားခံရသည့် ခုနစ်ဆယ်နှစ်သည် ယခင် လေးရာကိုးဆယ်နှစ်ကြာ ပုန်ကန်မှုကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ လေးရာကိုးဆယ်နှစ်အတွင်း၊ ရှေးဣသရေလသည် လေဝိရာကျမ်း ၂၅ ၌ သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ပဋိညာဉ်အတွင်း ပါရှိသော ညွှန်ကြားချက်များကို နာခံခဲ့မည်ဆိုလျှင်၊ မြေသည် ငြိမ်နေရမည့် ထိုနှစ်များ စုစုပေါင်း ခုနစ်ဆယ်နှစ် ရှိမည်ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာအရ တစ်နှစ်သည် သုံးရာခြောက်ဆယ်ရက် ဖြစ်ပြီး၊ သုံးရာခြောက်ဆယ်ရက်ကို ခုနစ်ဖြင့် (“ခုနစ်ကြိမ်”) မြှောက်လျှင် နှစ်ထောင့်ငါးရာနှစ်ဆယ်ရက် ရသည်။

နှစ်ပေါင်းခုနစ်ဆယ်သည် မြေပြင်၏အနားယူခြင်းနှင့် မခွဲမခွာ စပ်ဆိုင်လျက်ရှိပြီး၊ ထိုအနားယူခြင်းသည်လည်း “အကြိမ်ခုနစ်ကြိမ်” နှင့် မခွဲမခွာ စပ်ဆိုင်လျက်ရှိသည်။ ဒံယေလသည် “ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနတော် သန့်စင်ခြင်းမတိုင်မီ” ရှိသော “နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင်သုံးရာ” နှင့် “နှစ်ပေါင်းခုနစ်ဆယ်သော သိမ်းသွားခြင်း” တို့၏ “ဆက်နွယ်မှုကို နားလည်ရန်” ရှာဖွေလျက်ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် “chazon” ရူပါရုံနှင့် “mareh” ရူပါရုံတို့၏ ဆက်နွယ်မှုကို နားလည်ရန် ရှာဖွေလျက်ရှိခဲ့သည်။ လေဝိဝတ္တုကျမ်း အခန်းနှစ်ဆယ့်ငါးနှင့် နှစ်ဆယ့်ခြောက်တွင် ဖော်ပြထားသော မြေပြင်၏အနားယူခြင်းကို ယေရမိယ ပြောဆိုသော နှစ်ပေါင်းခုနစ်ဆယ် သိမ်းသွားခြင်းနှင့် ဆက်စပ်ကြောင်း မလက်ခံဘဲ၊ ထိုဆက်နွယ်မှုကို နားလည်နိုင်ခြင်း မရှိနိုင်ပါ။ “အကြိမ်ခုနစ်ကြိမ်” သည် ပရောဖက်ပြုကာလ နှစ်ပေါင်းနှစ်ထောင့်ငါးရာနှစ်ဆယ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်ဟု သင်မယုံကြည်လျှင်၊ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ဒံယေလအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော သူများထဲမှ သင်ကိုယ်တိုင်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ မီလာလိုက်တို့သည် “အကြိမ်ခုနစ်ကြိမ်” သည် အချိန်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ရပ်ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယနေ့ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒကမူ ထိုသို့ မယုံကြည်တော့ပါ။

ဒံယေလသည်၊ ပရောဖက်အားလုံးကဲ့သို့ပင်၊ ကမ္ဘာအဆုံးကာလ၌ရှိသော ဘုရားသခင်၏လူမျိုးကို ကိုယ်စားပြုဖော်ပြနေသည်။ ထို့ပြင်၊ ခုနစ်ဆယ်နှစ် (“ခုနစ်ကြိမ်”) နှင့် နှစ်ထောင်သုံးရာနှစ်တို့အကြားရှိ ဆက်နွှယ်မှုကို နားလည်လိုသော သူ၏အလိုဆန္ဒအပေါ် Sister White ၏ မှတ်ချက်များသည်၊ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးတို့၌ ရှိရမည့် အလိုဆန္ဒကို ကိုယ်စားပြုဖော်ပြသည်။ ယခင်ဆောင်းပါးများတွင် ဖော်ပြထားခဲ့သကဲ့သို့၊ 1843 နှင့် 1850 ဇယားများပေါ်တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော အမှန်တရားများအနက် Sister White ၏ အရေးအသားများ၌ တိုက်ရိုက်အထောက်အပံ့ (ထပ်တလဲလဲ) မရရှိသောအရာ တစ်ခုမျှမရှိ။

နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၏ သန်းခေါင်အော်ဟစ်ခြင်း၌ မီလာ၏ ရတနာများသည် ဆယ်ဆ ပိုမိုတောက်ပစွာ တောက်လင်းမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုသို့ဖြစ်ရာ၌ ထိုရတနာများသည် အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ ကညာများအတွက် နောက်ဆုံးစမ်းသပ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုရတနာများမှာ ဟဗက္ကုတ်၏ ကျောက်ပြားများပေါ်တွင် ကိုယ်စားပြုထားသော အခြေခံသမ္မာတရားများဖြစ်သကဲ့သို့၊ မီလာ၏ အခန်းအလယ်ရှိ စားပွဲပေါ်တင်ထားသော သေတ္တာအတွင်းရှိ ရတနာများလည်း ဖြစ်ကြသည်။ အခြေခံစမ်းသပ်ခြင်းသည် နောက်ဆုံးစမ်းသပ်ခြင်းဖြစ်သကဲ့သို့၊ ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဝိညာဉ်တော်၏ အာဏာပိုင်မှုလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ မီလာ၏ အိပ်မက်ထဲတွင် ရတနာများအဖြစ် သင်္ကေတပြထားသော အခြေခံသမ္မာတရားများကို ပယ်ချခြင်းသည် ပရောဖက်ပြုချက်၏ ဝိညာဉ်တော်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပယ်ချခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်မှ ၁၈၄၄ ခုနှစ်အထိ မီလာရိုက်များ၏ သမိုင်းအတွင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သော အသိပညာ၏ တိုးပွားမှုကို ဆွေးနွေးနေကြသည်။ သို့ရာတွင် မီလာရိုက်များသည် ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ ၎င်းတို့၏ လျှောက်လွှာချမှုများ၌ မှန်ကန်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ၎င်းတို့ကို ထူထောင်ခံရသော သမိုင်းကာလ၏ အကန့်အသတ်များအောက်တွင် ရှိခဲ့ကြသည်ကိုလည်း ကျွန်ုပ်တို့ သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်နေကြသည်။ ယခု ကျွန်ုပ်တို့သည် နောက်ဆုံးသောကာလများ၌ရှိကြပြီး၊ အဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ နောက်ဆုံးမျိုးဆက် (စတုတ္ထမျိုးဆက်) အတွင်း၌လည်း ရှိနေကြသည်။ ဤကာလအတွင်း အဒ်ဗင်တစ်ဝါဒသည် အစဉ်အလာများနှင့် ထုံးတမ်းများ (အတုအယောင် ရတနာများ) ဖြင့် အလွန်အမင်း သွန်သင်စိုက်သွင်းခံထားရသဖြင့်၊ ၎င်း၏ အခြေခံသမ္မာတရားများမှာ အဘယ်အရာများဖြစ်သည်ကို မသိတော့ပေ။ ထိုသမ္မာတရားများမှာ အဘယ်အရာများဖြစ်သည်ကို မသိခြင်းကြောင့် အဒ်ဗင်တစ်ဝါဒသည် ထိုသမ္မာတရားများ၏ အရေးပါမှုကို နားလည်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ၊ ထိုသမ္မာတရားများကို ကာကွယ်၍ ထိန်းသိမ်းရန် ထပ်တလဲလဲ ပေးထားသော အမိန့်များကိုလည်း အဓိပ္ပာယ်မဲ့စေသည်။

ဤသို့ ဥလိုင်မြစ်ဆိုင်ရာ ရူပါရုံအပေါ် ဂဗြေလ၏ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်သို့ ဆက်လက်ဝင်ရောက်မသွားမီ၊ အခြေခံသမ္မာတရားများနှင့် ပရောဖက်ပြုတော်မူခြင်း၏ ဝိညာဉ်၏ အာဏာပိုင်မှုတို့နှင့် ဆက်စပ်နေသော သက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်အချို့ကို ကျွန်ုပ်တို့ ရှင်းလင်းဖော်ပြမည်။ ခေတ်သစ် သာသနာရေး သီအိုလောဂျီပညာရှင်များက အောက်ပါ စာပိုဒ်သည် သမ္မာကျမ်းစာအတွင်း အရှည်လျားဆုံး အချိန်ပရောဖက်ပြုချက်မှာ နှစ်နှစ်ထောင်သုံးရာ ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်ဟု ဆင်ခြင်တင်ပြကြသည်။

ဤအပိုဒ်က “မီလာနှင့် သူ၏အပေါင်းအသင်းများသည် သမ္မာကျမ်းစာ၌ ဖော်ပြထားသော အရှည်လျားဆုံးနှင့် နောက်ဆုံးဖြစ်သော ပရောဖက်ပြုကာလသည် မကြာမီ ကုန်ဆုံးလုနီးပြီဟု ကြွေးကြော်ခဲ့ကြသည်” ဟု ဆိုထားပြီး၊ ဓမ္မပညာရှင်များက အရှည်လျားဆုံးနှင့် နောက်ဆုံးဖြစ်သော ပရောဖက်ပြုကာလမှာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သုံးရာဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့ပြင် ဤအပိုဒ်၌ Sister White က ဖော်ထုတ်ညွှန်ပြနေသည်မှာ ထိုကာလပင်ဖြစ်သည်ဟုလည်း သူတို့က ဆိုကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ဆိုချက်အရ သူမသည် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သုံးရာကာလကို တိုက်ရိုက် ရည်ညွှန်းပြောဆိုနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကာလနှင့် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သုံးရာကာလတို့အကြားရှိသော ဆက်နွယ်မှုကို မမြင်နိုင်ကြ။ သူတို့သည် ဒံယေလက နားလည်ရန် ရှာဖွေနေခဲ့သော အလင်းကိုလည်း မမြင်နိုင်ကြ။

အယ်လင် ဝှိုက်သည် မီလာရိုက်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ 1843 ခုနှစ် ရှေ့ဆောင်ဇယားပေါ်၌ ထည့်သွင်းထားခဲ့သော သတင်းစကားများကိုလည်းကောင်း၊ F. D. Nichols မှ ထုတ်ဝေခဲ့သော 1850 ခုနှစ် ရှေ့ဆောင်ဇယားပေါ်၌ ပါရှိသော သတင်းစကားများကိုလည်းကောင်း၊ သူမ သိရှိခဲ့သည်။ Nichols မှ ပြုလုပ်ထုတ်ဝေခဲ့သော 1850 ခုနှစ် ဇယားသည်၊ James နှင့် Ellen White တို့က Nichols နှင့်အတူ နေထိုင်လျက်ရှိနေသည့် အချိန်တစ်လျှောက်လုံးတွင်ပင်၊ Nichols ၏ အိမ်၌ ပြင်ဆင်ရေးဆွဲထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုဇယားနှစ်ခုပေါ်လုံး၌ ဖော်ပြထားသော သမ္မာကျမ်းစာအတွင်း အရှည်လျားဆုံး ပရောဖက်ပြုကာလမှာ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်သုံးရာ မဟုတ်ဘဲ၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း အခန်း ၂၆ ၌ ပါရှိသော “ခုနစ်ကာလ” ပင် ဖြစ်သည်။

ယခင်ကျမ်းပိုဒ်သည် နှစ်နှစ်ထောင်သုံးရာကို အရှည်လျားဆုံးနှင့် နောက်ဆုံးသော ပရောဖက်ပြုကာလအဖြစ် ဗျာဒိတ်တော်မှုတ်သွင်းထားသော သတ်မှတ်ချက်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုခြင်းသည် Sister White ၏ အရေးအသားများကို မိမိတို့အချင်းချင်း ဆန့်ကျင်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်စေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမသည် ဓမ္မပညာရှင်များက ဤကျမ်းပိုဒ်အကြောင်း ဆိုထားသကဲ့သို့ ယုံကြည်ခဲ့သည်ဆိုလျှင်၊ “seven times” ကို ထောက်ခံအတည်ပြုသော ဇယားများကို သူမ လက်ခံထောက်ခံသောအခါ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အဘယ်နည်း။

မိမိတို့၏ အစဉ်အလာများနှင့် ဒဏ္ဍာရီဆန်သော ပုံပြင်များကို ထောက်ခံလိုသူတို့သည် ၁၈၄၃ ပြက္ခဒိန်ဇယားပေါ်တွင် “ခုနစ်ကြိမ်” ဟူသော အမှားအပေါ် သခင်သည် မိမိ၏လက်ကို အုပ်ထားခဲ့ပြီး၊ နောက်ပိုင်းနေ့ရက်တစ်ရက်တွင် ထိုလက်ကို ဖယ်ရှားခဲ့သည်ဟု အငြင်းပွားနိုင်ကြသည်။ ထိုအဆို၏ ပြဿနာမှာ Sister White က သခင်သည် ကိန်းဂဏန်းများအပေါ်မှ မိမိ၏လက်ကို မည်သည့်အချိန်တွင် ဖယ်ရှားခဲ့သည်ကို ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ထိုလက်သည် ၁၈၄၄ ခုနှစ်၊ အောက်တိုဘာ ၂၂ ရက်မတိုင်မီ၊ ပထမအကြိမ် စိတ်ပျက်ခြင်းဖြစ်ပွားပြီး မကြာမီတွင်ပင် ဖယ်ရှားခံခဲ့သည်။ ထိုဖြစ်ရပ်နှင့်စပ်လျဉ်းသော သူမ၏သက်သေခံချက်တွင်၊ ပြုပြင်ခဲ့သော အမှားကို သူမက ဖော်ထုတ်ထားပြီး၊ ထိုအမှားမှာ “ခုနစ်ကြိမ်” မဟုတ်ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ တွေ့ရသည်။

သခင်ဘုရား၏ လက်တော်သည် “ပုံရိပ်များမှ ဖယ်ရှားခံရ၍၊ အမှားကိုလည်း ရှင်းလင်းဖော်ပြခဲ့သောအခါ”၊ ထို့နောက် သူတို့သည် “ပရောဖက်ဆိုင်ရာကာလများသည် 1843 ခုနှစ်တွင် ပိတ်ဆုံးကြောင်း ပြသရန် မိမိတို့ တင်ပြခဲ့သော သက်သေအထောက်အထားတူညီသည့်အရာကပင်၊ ထိုကာလများသည် 1844 ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်မည်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်” ဟု သိမြင်လာကြသည်။ အစပထမတွင် 1843 ခုနှစ်၌ ပိတ်ဆုံးမည်ဟု ယူဆခဲ့သော ပရောဖက်ဆိုင်ရာကာလများကို 1843 ဇယားပေါ်တွင် ဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုဇယားသည် မီလာရိုက်တရားဟောဆရာ သုံးရာလုံး အသုံးပြုခဲ့သော ဇယားဖြစ်သည်။ 1843 ခုနှစ်၌ ပိတ်ဆုံးသည်ဟု ထိုဇယားပေါ်တွင် ဖော်ပြထားသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာကာလများမှာ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၈၊ အခန်းငယ် ၁၄ ၏ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင့်သုံးရာကာလ၊ လေဝိရာကျမ်း အခန်းကြီး ၂၆ ၏ နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင့်ငါးရာနှစ်ဆယ်ကာလနှင့် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၁၂ ၏ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်သုံးရာသုံးဆယ့်ငါးကာလတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ပထမအကြိမ် စိတ်ပျက်ခြင်းနောက်တွင် သခင်ဘုရားသည် မိမိ၏ လက်တော်ကို ထိုအမှားမှ ဖယ်ရှားတော်မူခဲ့ပြီး၊ ထို့နောက် မီလာရိုက်များသည် 1843 ခုနှစ်တွင် ပရောဖက်ဆိုင်ရာကာလများ၏ အဆုံးကို သတ်မှတ်ပြခဲ့သော သက်သေအထောက်အထားတူညီသည့်အရာကပင်၊ အမှန်အားဖြင့် ထိုကာလများသည် 1844 ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်ခဲ့ကြောင်း သိမြင်လာကြသည်။

၁၈၅၀ ပြည့်နှစ်ဇယားကို ၁၈၅၀ ပြည့်နှစ်တွင် ပြုစုထုတ်လုပ်ခဲ့ပြီး၊ ၁၈၅၁ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလတွင် ရောင်းချရန် ထုတ်ဝေခဲ့သည်။ အဲလင် ဝှိုက်က ထိုဇယားသည် ၁၈၄၃ ပြည့်နှစ်ဇယားနှင့်စပ်လျဉ်း၍ သူမ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ဟဗက္ကုတ်ကျမ်း၏ ပြည့်စုံခြင်းတစ်ရပ်လည်း ဖြစ်ကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ထိုဇယားသည်လည်း လေဝိဝတ္တရာကျမ်း အခန်း ၂၆ ၏ “ခုနစ်ကြိမ်” ဟူသည့်အရာအဖြစ် အရှည်ကြာဆုံးသော ပရောဖက်ပြုကာလကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။

မီလာရိုက်များသည် “သမ္မာကျမ်းစာ၌ ထင်ရှားစွာဖော်ပြထားသော အရှည်ဆုံးနှင့် နောက်ဆုံးဖြစ်သော ပရောဖက်ပြုကာလသည် မကြာမီ ကုန်ဆုံးတော့မည်” ဟု ကြေညာခဲ့ကြသည်ဆိုသည့် အချက်ကို ဆစ်စတာ ဝှိုက်က ရည်ညွှန်းဖော်ပြထားခြင်းသည် မှန်ကန်သည်ဟု ဆိုရန်မှာ မှန်ပေသည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့သည် ထိုသို့ အမှန်တကယ် ကြေညာခဲ့ကြသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ “အရှည်ဆုံး” “ပရောဖက်ပြုကာလ” သည် နှစ်နှစ်ထောင်သုံးရာကာလဖြစ်သည်ဟု ဆိုခြင်းသည် ဆစ်စတာ ဝှိုက်၏ သက်သေခံချက်ကိုပင် ၎င်း၏ကိုယ်တိုင်အပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ သမိုင်းမှတ်တမ်းအပေါ်သို့လည်းကောင်း ဆန့်ကျင်စေခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုဒဏ္ဍာရီပုံပြင်ကို ယုံကြည်ခြင်းသည် မုသားကို ယုံကြည်ခြင်းပင်ဖြစ်၍၊ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ မုသားကို ရွေးချယ်၍ ယုံကြည်သူများသည် သမ္မာတရားကို မချစ်ကြသောကြောင့် ထိုသို့ ပြုကြခြင်းဖြစ်သည်။

ယေရှုသည် လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ဖြတ်သန်းနိုင်ရန်၊ မိမိကိုယ်ကို ဘုရားသဘောဆိုင်ရာ မေ့ဆေးတစ်မျိုးမျိုးဖြင့် အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ကာကွယ်ထားခဲ့သောသူ မဟုတ်ပါ။ ယေရှုသည် မိမိဖန်ဆင်းခြင်းတို့ထဲမှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သည်းခံနိုင်မည်မဟုတ်သည့် အတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်သော ဘုရားသဘောဆိုင်ရာ ဆင်းရဲဒုက္ခဖြင့် ခံစားတော်မူခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် လူသားသည် ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဍာန်တော်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခြင်းခံရပြီး၊ ဗျာဒိတ်တော်ကလည်း လူသားသည် ကိုယ်တော် အောင်မြင်တော်မူသကဲ့သို့ အောင်မြင်ရမည်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ခရစ်တော်အား လက်ဝါးကပ်တိုင်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို သည်းခံနိုင်စေခဲ့သော အရာမှာ ကိုယ်တော်၌ ရှိသည့် အရည်အချင်းတစ်ရပ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရည်အချင်းကို လူသားလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ယေရှုသည် မိမိရှေ့၌ တင်ထားသော ပန်းတိုင်တစ်ရပ်ရှိခဲ့သောကြောင့် ကားတိုင်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခများကို ခံတော်မူခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း ကိုယ်တော်၏ ပုံသဏ္ဍာန်အတိုင်း ဖန်ဆင်းခံရသူများဖြစ်ကြသဖြင့်၊ ပန်းတိုင်များက လှုံ့ဆော်ပေးသော သတ္တဝါများဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖန်ဆင်းတည်ဆောက်ပုံ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒ၏ အခြေခံမူများကို နားလည်ခြင်းသည် အရေးမကြီးဟု ကျွန်ုပ်တို့ ယုံကြည်စေခြင်းခံရပါက၊ ထိုအရာကို ပြုလုပ်ရန် မည်သည့် လှုံ့ဆော်မှုမျှ ကျွန်ုပ်တို့၌ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်။ လောဒိကဲအခြေအနေကို အောင်မြင်ကျော်လွှားနိုင်ရန် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်က နိုးဆော်ပေးနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော ဘုရားသခင်ပေး လှုံ့ဆော်မှုမှာ သမ္မာတရားကို ချစ်သောမေတ္တာပင် ဖြစ်သည်။ သမ္မာတရားကို ချစ်သောမေတ္တာသည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ယားယံသော နားများကို ပြေလျော့စေရန် ရည်ရွယ်ဖန်တီးထားသော လွယ်ကူအဆင်ပြေသည့် ထုံးတမ်းစဉ်လာများ ရရှိလွယ်ကူနေခြင်းအားဖြင့် စမ်းသပ်ခြင်းခံရမည်။ အကယ်၍ ကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏ လောဒိကဲဆန်သော သက်သာချမ်းသာမှုအတွင်း၌ ကိုယ်တိုင်သမ္မာတရားကို နားလည်လိုသော ဆန္ဒမရှိလျှင်၊ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပျောက်ဆုံးသွားကြလိမ့်မည်။ ယနေ့ အက်ဒ်ဗင်တစ်ဝါဒသည် ဤနေရာ၌ပင် ရပ်တည်လျက်ရှိသည်။

ဒံယေလသည် နောက်ဆုံးကာလ၌ ဘုရားသခင်၏လူတို့က ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ နှုတ်ကပတ်တော်အားဖြင့် ခုနစ်ဆယ်နှစ်သုံ့ပန်းကာလနှင့် နှစ်ထောင်သုံးရာနှစ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်တို့အကြားရှိ ဆက်နွယ်မှုကို နားလည်ရန် ရှာဖွေနေကြသူတို့၏ ဥပမာတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ နှစ်ထောင်သုံးရာနှစ်ဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြုချက်ကို အရှည်ဆုံးနှင့် နောက်ဆုံးသော ပရောဖက်ပြုကာလဟု သတ်မှတ်ခြင်းသည် အက်ဒဗင့်တစ်ဘာသာ၏ အခြေခံအမှန်တရားများကို ပယ်ချခြင်းဖြစ်သကဲ့သို့၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင် ပရောဖက်ပြုခြင်း၏ ဝိညာဉ်တော်၏ အာဏာကိုလည်း ပယ်ချခြင်းဖြစ်သည်။ မီလာရိုက်များသည် အရှည်ဆုံးနှင့် နောက်ဆုံးသော ပရောဖက်ပြုကာလကို တင်ပြခဲ့စဉ်က ထိုကာလမှာ နှစ်ထောင်သုံးရာနှစ်ဖြစ်သည်ဟု ဆိုခြင်းသည် သမိုင်းမှတ်တမ်းကို ပယ်ချခြင်းဖြစ်သည်။

ဂါဗြေလသည် ဒံယေလအား “mareh” နှင့် “chazon” ဟူသော ရူပါရုံနှစ်မျိုးလုံးကို နားလည်စေရန် လာခဲ့ပြီး၊ ထိုရူပါရုံနှစ်မျိုးသည် ပရောဖက်ပြုဆိုင်ရာ ဆက်နွယ်မှုရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း၊ ဒံယေလအား ထိုရူပါရုံနှစ်မျိုးကို စိတ်တွင် ခွဲခြားထားရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ထိုရူပါရုံတွင် ဒံယေလကျမ်း အခန်း ၇ နှင့် ၈ တို့၌ ဖော်ပြထားသော သမ္မာကျမ်းဆိုင်ရာ ပရောဖက်ပြု နိုင်ငံများ ပါဝင်ခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့သည် အခန်း ၂ တွင် ဖော်ပြထားသော ထိုတူညီသည့် နိုင်ငံများကို ပြန်လည်ဖော်ပြ၍ ပိုမိုချဲ့ထွင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်အလက်များတွင် ကောင်းကင်ဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပြောဆိုမှုလည်း ပါဝင်ပြီး၊ ယင်းက ရူပါရုံတစ်ခုကို ဘုရားသခင်၏ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်နှင့် ကိုယ်တော်၏ လူမျိုးတော်ကို နင်းချေဖျက်ဆီးခြင်းအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြသကဲ့သို့၊ အခြားရူပါရုံတစ်ခုကို လူမျိုးတော်နှင့် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ကို ပြန်လည်ထူထောင်ပေးသော အမှုတော်အဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။

ဂါဗြေလသည် အနက်ဖွင့်ဆိုချက်ကို တင်ပြသကဲ့သို့၊ ထိုအနက်ဖွင့်ဆိုချက်သည် နောက်ဆုံးတွင် မီလာရိုက်များ ကြေညာခဲ့သော သတင်းစကား၏ အသည်းနှလုံးအဖြစ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထိုသို့ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်ကို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအားဖြင့် ခွဲခြားစဉ်းစားရန် ဟူသော အမိန့်ကို ပြည့်စုံစေသူများ သတိပြုရန်လိုအပ်သည့် အချက်မှာ ထိုရူပါရုံနှစ်ခုအကြား တည်ရှိနေသော ဆက်နွယ်မှုတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ထိုကွဲပြားချက်များအနက် တစ်ခုကို “သတ်မှတ်ထားသည်” ဟု နှစ်မျိုးစလုံး ဘာသာပြန်ဆိုထားသော စကားလုံးနှစ်လုံးအားဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။

လူမျိုးတော်နှင့် သန့်ရှင်းသောမြို့အပေါ်၌ သီတင်းခုနစ်ဆယ် (လေးရာကိုးဆယ်နှစ်) ကို သတ်မှတ်ထား၏။ “သတ်မှတ်ထား” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ဖြတ်တောက်ထားသည်” ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစကားလုံးသည် ယုဒလူမျိုးနှင့် ယေရုရှလင်မြို့အတွက် ကာလတစ်ရပ် သို့မဟုတ် စမ်းသပ်ကာလတစ်ရပ်ကို ညွှန်ပြသည်။ ထိုကာလသည် ယေရုရှလင်မြို့၏ ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကြာ ချုပ်နှောင်သိမ်းသွားခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ပုန်ကန်မှုကာလကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့နောက် လေးရာကိုးဆယ်နှစ်ကို “သတ်မှတ်ထား” ခဲ့ပြီး၊ တတိယအမိန့်တော်မှ စတင်သည်။ ပုန်ကန်မှု၏ ပထမ လေးရာကိုးဆယ်နှစ်သည် နေဗုခဒ်နေဇာ၏ တိုက်ခိုက်မှုသုံးကြိမ်၊ ယေရုရှလင်မြို့၏ အဆုံးစွန်ဖျက်ဆီးခြင်း၊ ထင်ရှားသော ဗာဗုလုန်တွင် ထင်ရှားသော ဣသရေလ၏ ခုနစ်ဆယ်နှစ်ကြာ ပြန့်ကျဲခြင်းနှင့် ချုပ်နှောင်သိမ်းသွားခြင်းတို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ပထမအမိန့်တော်သည် သုံ့ပန်းဘဝ၏ အဆုံးသတ်နှင့် ယေရုရှလင်မြို့ကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းအမှု၏ အစပြုခြင်းကို မှတ်သားဖော်ပြ하였다။ တတိယအမိန့်တော်သည် နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင့်သုံးရာ၏ အစပြုခြင်းကို မှတ်သားဖော်ပြ하였다။ ပထမကောင်းကင်တမန်၏ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ဝိညာဉ်ရေး ဣသရေလအမျိုး၏ ဝိညာဉ်ရေး ဗာဗုလုန်၌ နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင့်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ကြာ သုံ့ပန်းဘဝ၏ အဆုံးသတ်ကို မှတ်သားဖော်ပြခဲ့ပြီး၊ ခရစ်တော်သည် မီလာရိုက်များကို အသုံးပြု၍ သုံ့ပန်းဘဝမှ ထွက်လာစေကာ ဝိညာဉ်ရေး ဗိမာန်တော်ကို တည်ဆောက်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း လေးဆယ့်ခြောက်နှစ်ကာလ၏ အစပြုခြင်းကိုလည်း မှတ်သားဖော်ပြ하였다။

အခန်းငယ် နှစ်ဆယ့်ခြောက်နှင့် နှစ်ဆယ့်ခုနစ်တွင် “သတ်မှတ်ထားသည်” ဟု နှစ်ကြိမ် ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးမှာ “charats” ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အနက်မှာ “ဒဏ်ရာပေးခြင်း” နှင့် “အမိန့်ချမှတ်ချက်” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ပရောဖက်ပြုချက်အရ ပထမ အမျက်တော်၏ အဆုံး၌ ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်သည် သေစေနိုင်သော “ဒဏ်ရာ” ကို လက်ခံရမည်ဟု “အမိန့်ချမှတ်ထား” ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ဒံယေလကျမ်း အခန်းကြီး ဆယ့်တစ်၊ အခန်းငယ် သုံးဆယ့်ခြောက်တွင် ဒံယေလ အသုံးပြုထားသော တူညီသော စကားလုံးပင် ဖြစ်သည်။

အခန်းငယ် သုံးဆယ့်ခြောက်၌ “ဘုရင်” ဟူသည်မှာ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်ကို ဆိုလိုသည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်အထိ အောင်မြင်စွာ တိုးတက်နေရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနှစ်တွင် ၎င်းသည် သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာကို ခံရ၏။ ထိုနောက် ပထမ “အမျက်တော်” သည် “ပြီးစီးရ” မည်ဖြစ်၏၊ အကြောင်းမူကား ထို “အမျက်တော်” ကို “ဆောင်ရွက်ရန်” “သတ်မှတ်ထား” (အမိန့်ပြုထား) ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဘီစီ ၇၂၃ ခုနှစ်တွင် စတင်ပြီး ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အဆုံးသတ်သော ဣသရေလမြောက်နိုင်ငံအပေါ် ပထမအမျက်တော်၏ အဆုံး၌၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်သည် “သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာ” ကို ခံရ၏။ “သတ်မှတ်ထား” ဟူသော စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ဒဏ်ရာ” ဖြစ်သည်။

မီလာရိုက်တို့၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ အခြေခံဖွဲ့စည်းပုံသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်မတိုင်မီ လာသော အယူမှားဘာသာဝါဒနှင့်၊ ၎င်းနောက် လာသော ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ် ဟူသည့် ဖျက်ဆီးပျက်စီးစေသော အာဏာနှစ်ရပ်အပေါ် အခြေခံထားခဲ့သည်။ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၈၊ အပိုဒ် ၁၃ ၌ ဖော်ပြထားသော “chazon” ရူပါရုံတွင် ကိုယ်စားပြုထားသကဲ့သို့၊ ထိုအာဏာနှစ်ရပ်သည် သန့်ရှင်းရာဌာနနှင့် တပ်ဖွဲ့ကို နင်းချဖျက်ဆီးမည်ဟု သူတို့ နားလည်ခဲ့ကြသည်။

ပုပ်ရဟန်းမင်း၏ ဖျက်ဆီးလျက် အကျည်းတန်စေသော တန်ခိုးအာဏာသည် သန့်ရှင်းရာဌာနတော်နှင့် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေကို တစ်ထောင်နှစ်ရာခြောက်ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် နင်းချေဖျက်ဆီးရမည်ဖြစ်သည်။

၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် ပထမအမျက်တော်ကာလ၏ အဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ၊ ပရောဖက်ပြုချက်အရ ပုပ်ရဟန်းအာဏာကို “ဒဏ်ရာပေး” ရန် သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ဒံယေလ အခန်းကြီး ကိုးတွင် ထိုသတ်မှတ်ချက်ကို နောက်ဆုံး အပိုဒ်နှစ်ပိုဒ်၌ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ ထိုအပိုဒ်များအတွင်း “သတ်မှတ်ထား” ဟု နှစ်ကြိမ် ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးသည် “chazon” ရူပါရုံနှင့် ဆက်စပ်နေသော်လည်း၊ အပိုဒ် ၂၄ တွင် “သတ်မှတ်ထား” ဟု ဘာသာပြန်ထားသော စကားလုံးမှာ ဟေဗြဲဘာသာစကား၌ ကွဲပြားသော စကားလုံးတစ်လုံးဖြစ်ပြီး “mareh” ရူပါရုံနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ဘုရားသခင်၏လူမျိုးကို ကိုယ်စားပြုသော ဒံယေလသည်၊ ဂါဗြေလက သူ့အား စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ခွဲထားရန် ပြောကြားခဲ့သော ထိုရူပါရုံနှစ်ခုအကြားရှိ ဆက်နွယ်မှုကို နားလည်ရန် ရှာဖွေနေခဲ့သည်။

ဤအကြောင်းအရာကို နောက်လာမည့်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်ဖော်ပြမည်။