ဒံယေလကျမ်း - အမှတ် ငါးဆယ့်ခုနစ်

ပရောဖက်အပေါင်းတို့သည် ကမ္ဘာ၏အဆုံးအကြောင်းကို ပြောဆိုကြပြီး၊ ပရောဖက်ပြုချက်အပေါင်းတို့သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ဆုံတွေ့၍ ထို၌ပင် အဆုံးသတ်ကြသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ဒံယေလကျမ်း၌ရှိသကဲ့သို့ တူညီသော လမ်းကြောင်းကို ဆက်လက်ယူဆောင်ထားသည်၊ အကြောင်းမူကား ထိုကျမ်းနှစ်စောင်သည် တစ်ကျမ်းတည်းပင်ဖြစ်ကြသည်။ ဤပရောဖက်ဆိုင်ရာ အခြေခံသဘောတရားအပေါင်းတို့ကို ယခင်ဆောင်းပါးများ၌ ခိုင်မာစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း၌ ကျွန်ုပ်တို့အား စုံစမ်းစစ်ဆေးရသော ကာလမပိတ်မီ အချိန်အနည်းငယ်ကာလ၌ တံဆိပ်ခတ်ထားသော ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ရပ် ရှိပြီး၊ ထိုအရာသည် တံဆိပ်ဖြုတ်ဖွင့်လှစ်ခံရကြောင်း အသိပေးထားသည်။ ဤဆောင်းပါးများသည် ယခု တံဆိပ်ဖြုတ်ဖွင့်လှစ်လျက်ရှိသော ဗျာဒိတ်ကျမ်းပါ သတင်းစကားနှင့် ဆက်နွှယ်သည့် ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အစိတ်အပိုင်းများကို တင်ပြလာခဲ့ကြသည်။ ထိုသတင်းစကားသည် တစ်ခုတည်းသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အမှန်တရားမဟုတ်ဘဲ၊ တံဆိပ်ဖြုတ်ဖွင့်လှစ်လျက်ရှိသော ထိုသတင်းစကား၏ အစိတ်အပိုင်းတိုင်းသည် ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်ဟူသော အမျိုးအစားအောက်သို့ ကျရောက်သည်။

“အချိန်နီးပြီ” ဟုဆိုရမည့် စမ်းသပ်ကာလပိတ်သိမ်းခါနီးလေးတွင် ထိုသတင်းစကားကို ဖွင့်လှစ်ပြသသည်။ Daniel နှင့် Revelation စာအုပ်များသည် Spirit of Prophecy ၏ ရေးသားချက်များမှ မှတ်ချက်အကြောင်းအရာများနှင့် ဆက်နွှယ်လျက်၊ ပရောဖက်ပြုသတင်းစကားတစ်ရပ် ဖွင့်လှစ်ပြသခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော လုပ်ငန်းစဉ်အကြောင်းကို အလွန်တိကျစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ဖွင့်လှစ်ခြင်းကို ဆောင်ရွက်သူမှာ ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုသို့ ဖွင့်လှစ်ပြသသောအခါ၊ သတင်းစကားကို တင်ပြရန် စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားသော နည်းလမ်းတစ်ရပ်ကို အသုံးပြုတော်မူသည်။ ကိုယ်တော်သည် ခုနစ်တံဆိပ်ဖြင့် ခတ်ပိတ်ထားသော သမ္မာကျမ်းစာကို ကိုင်ဆောင်ထားတော်မူသည်ဟု ပုံဆောင်ဖော်ပြထားသော ခမည်းတော်ထံမှ ထိုသတင်းစကားကို လက်ခံရရှိတော်မူသည်။ သတ်ခြင်းခံရသော သိုးသငယ်ဖြစ်တော်မူသကဲ့သို့ ဒါဝိဒ်၏ အမြစ်လည်းဖြစ်တော်မူသော ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့သည် ထိုစာအုပ်ကို ခမည်းတော်ထံမှ ယူ၍ တံဆိပ်များကို ဖြုတ်တော်မူသည်။

ထို့နောက် ယေရှုသည် ဂါဗြေလထံ သတင်းစကားကို ပေးတော်မူ၏။ ဂါဗြေလသည် အခြားကောင်းကင်တမန်များနှင့်အတူ ထိုသတင်းစကားကို တမန်တော်၏ အရေးအသား၌ ရည်မှန်းထားသော အသင်းတော်များထံ ပို့ရန်၊ ထိုသတင်းစကားကို ရေးသားပြီး အသင်းတော်များထံ ပို့ဆောင်သော ပရောဖက်တစ်ဦးထံ ဆင့်ကဲ ပို့ဆောင်၏။ ပရောဖက်ပြုထားသော သတင်းစကားကို တံဆိပ်ဖွင့်ရမည့် အချိန်နီးကပ်လာသောအခါ၊ ထိုပရောဖက်ပြု သတင်းစကားကို ဖွင့်လှစ်ခြင်းသည် သုံးဆင့်ပါသော စမ်းသပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ရပ်ကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး၊ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်သည် ပရောဖက်၏ အရေးအသား၏ ရည်ရွယ်ခံ ပရိသတ်ဖြစ်သော အသင်းတော်များအတွင်းရှိသူတို့ကို စမ်းသပ်၏။ ထို့နောက် အသင်းတော်အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးချင်းစီ၏ တုံ့ပြန်မှုအပေါ် အခြေခံ၍၊ သူတို့သည် မိမိတို့သည် အုပ်စုနှစ်မျိုးအနက် မည်သည့်အုပ်စုတွင် ပါဝင်ကြသည်ကို သတ်မှတ်ကြ၏။ တံဆိပ်ဖွင့်ထားသော သတင်းစကားမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အသိပညာတိုးပွားမှုကို လက်ခံသောသူတို့ကို “ပညာရှိ” ဟု ခွဲခြားသတ်မှတ်ကြပြီး၊ လက်မခံသောသူတို့ကို ဒန်နီယေလက “မတရားသောသူ” ဟုလည်းကောင်း၊ မဿဲက “မိုက်သောသူ” ဟုလည်းကောင်း ခေါ်ဆိုထား၏။

နောက်ဆုံးပရောဖက်ဆိုင်ရာလျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖွင့်ထုတ်ခြင်းနှင့် ဆက်နွှယ်သော ဤအချက်အလက်အပေါင်းတို့ကို ဗျာဒိတ်ကျမ်း ဆယ့်ခုနစ်အခန်း၏ ကိုးပိုဒ်တွင် ကိုင်တွယ်ဖော်ပြထားပြီး အလေးပေးထားသည်၊ အကြောင်းမှာ ထိုပိုဒ်သည် ယေရှုခရစ်၏ ဗျာဒိတ်တော်အတွင်းရှိ၊ ကိုးကွယ်သူ အုပ်စုနှစ်စုကို စမ်းသပ်မည့် အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ပေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ဖော်ထုတ်ရာတွင်လည်း၊ ထိုပိုဒ်၏ သတိပေးအလံနောက်၌ လိုက်လာသော သတင်းစကားကို နားလည်မည့်သူတို့သည် “ပညာရှိ” များဖြစ်ကြောင်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားခြင်းအားဖြင့် ဖြစ်သည်။

“ပညာရှိသော စိတ်” ဟူသည်မှာ “ပညာရှိသူတို့၏” စိတ်ပင် ဖြစ်သည်။ “ပညာရှိသူတို့” သည် အသိပညာတိုးပွားခြင်းကိုလည်းကောင်း၊ ပရောဖက်ပြုသင်္ကေတအမှတ်အသား၏ ချက်ချင်းနောက်တွင် ဖော်ပြထားသော အသိပညာတိုးပွားခြင်းကိုလည်းကောင်း နားလည်ကြသည်။ ထိုသင်္ကေတအမှတ်အသားသည် ပညာရှိသူတို့ နားလည်မည်ဖြစ်သော်လည်း အဓမ္မသူတို့ ငြင်းပယ်မည့် သမ္မာတရားတစ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြနေသည်။ ထိုသမ္မာတရားသည် နောက်လာသော အခန်းငယ်များတွင် တင်ပြထားသော သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ နိုင်ငံများနှင့် ဆက်စပ်သော သမ္မာတရား ဖြစ်သည်။ ထိုအခန်းငယ်များသည် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ နိုင်ငံများနှင့်ဆိုင်သော နောက်ဆုံးပုံဖော်ချက်ကို ကိုယ်စားပြုကြပြီး၊ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များ၌ ဖွင့်လှစ်ပြသခံရသည်မှာ ထိုနိုင်ငံရှစ်နိုင်ငံတို့သည် ဒန်ယေလ အခန်းကြီး ၂ တွင် ပါရှိသော သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ နိုင်ငံများဆိုင်ရာ ပထမဆုံးပုံဖော်ချက်အတွင်း၌လည်း ကိုယ်စားပြုထားခဲ့ကြသည်ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

သမ္မာကျမ်းစာ၏ ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ နိုင်ငံတော်များအပေါ်ရှိ ကန့်သတ်ထားသော အမြင်ကို ဖော်ပြသော ထိုအမှန်တရား၏ ဖွင့်ပြချက်သည် မီလာ၏ ရတနာများထဲမှ တစ်ပါးကို ထောက်ခံအတည်ပြုလေ၏။ သို့ရာတွင် ၎င်းသည် ဆယ်ဆ ပိုမိုတောက်ပစွာ ထွန်းလင်းခဲ့လေ၏။ အကြောင်းမူကား ၎င်းတွင် မီလာရိုက်များက မိမိတို့ သမိုင်းကာလ၌ ရှိခဲ့သော ကန့်သတ်အမြင်မှ နားလည်ခဲ့ကြသည်ထက် များစွာ ပိုမိုသော အမှန်တရား ပါဝင်လျက်ရှိသကဲ့သို့၊ “ဆယ်” ဟူသော ကိန်းဂဏန်းက ကိုယ်စားပြုသကဲ့သို့ စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်ကိုလည်း ကိုယ်စားပြုလေ၏။ ထို့ပြင် “ဤအရာ၌ ပညာရှိသော စိတ်ရှိ၏” ဟူသော နိဒါန်းသတိပေးချက်၏ သတိပေးမီးပြတိုက်ကလည်း ထိုအရာကို ဖော်ပြလေ၏။ ပရောဖက်ဆိုင်ရာ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်အရ ထိုသဘောမှာ၊ စုံစမ်းခွင့်ကာလ မပိတ်မီ အနည်းငယ်အချိန်၌ တံဆိပ်ဖြည်၍ ပို့ဆောင်သော သတင်းစကားကို လက်ခံရရှိကြသော အသင်းတော်များအား နောက်ဆက်တွဲ အမှန်တရားက စမ်းသပ်မည် ဖြစ်သည် ဟူသော အရာဖြစ်၏။

ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇ တွင် ယောဟန်သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ်၏ အမှောင်မိုက်ခြင်း အနှစ်တစ်ထောင် နှစ်ရာခြောက်ဆယ်ရှိသော တောကန္တာရသို့ ခေါ်ဆောင်ခံခဲ့ရသည်။ သူသည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၃ တွင် ချထားခံခဲ့ရသော တူညီသော သမိုင်းကာလဖြစ်သည့် ၁၇၉၈ ခုနှစ်၌၊ ထိုကာလ၏ အဆုံးတိုင်၌ပင် ချထားခံခဲ့ရသည်။

“ပင်လယ်သဲ” သည် ၁၇၉၈ ခုနှစ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အကြောင်းမူကား၊ ယင်းသည် ယောဟန်အား ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်ကို (ပင်လယ်မှတက်လာသော သားရဲ) အတိတ်ကာလအနေဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကို (မြေကြီးမှတက်လာသော သားရဲ) ပေါ်ထွန်းလျက်ရှိနေသည်အဖြစ်လည်းကောင်း၊ နောက်ဆုံးတွင် မကြာမီရောက်ရှိလာမည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ၌ နဂါးကဲ့သို့ ပြောဆိုမည်အဖြစ်လည်းကောင်း ပြသခံရသော သမိုင်းဆိုင်ရာ ရှုထောင့်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် မြေကြီးသားရဲသည် လောကတစ်ခုလုံးအား “သားရဲ၏ရုပ်တု” ကို လက်ခံစေရန် အတင်းအကျပ်ပြုမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုရုပ်တုသည် စကားပြော၍ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးအပေါ် တနင်္ဂနွေနေ့ဆိုင်ရာ ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်မည်ဖြစ်သည်။

ယောဟန်သည် အခန်းဆယ့်ခုနစ်တွင် သမ္မာကျမ်းစာပရောဖက်ပြုချက်၏ နိုင်ငံများကို နောက်ဆုံးအကြိမ် တင်ပြပြသခြင်းကို လက်ခံရရှိရန် သမိုင်း၏ တူညီသော မြင်ကွင်းရပ်တည်ရာသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်းခံရသည်။ ထိုမြင်ကွင်းရပ်တည်ရာ၌ နိုင်ငံများကို တင်ပြပြသလျက်ရှိသည်။ ပထမဦးစွာ သူ့အား သားရဲသည် အသင်းတော်နှင့် နိုင်ငံတော် နှစ်ရပ်စလုံးကို အုပ်စိုးကြောင်း အသိပေးခံရသည်၊ အကြောင်းမှာ သူမသည် ခေါင်းခုနစ်လုံးပေါ်တွင်သာမက တောင်ခုနစ်လုံးပေါ်၌လည်း ထိုင်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို မဟာပြည့်တန်ဆာမ၏ ထိုင်နေခြင်းသည် သူမသည် သားရဲကို စီးနင်းနေသူဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြနေပြီး၊ သားရဲကို စီးနင်းသူသည် သားရဲကို ထိန်းချုပ်အုပ်စိုးသူ ဖြစ်သည်။

“အုပ်စိုးတော်မူ၏” ဟူသော စကားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ကိုင်တွယ်ထိန်းသိမ်း၍ အုပ်ချုပ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ စီးနင်းသူသည် ကြိုးငင်များကို ကိုင်ထားခြင်းအားဖြင့် သားရဲကို အုပ်စိုးသည်။ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်သည် ခေါင်းခုနစ်လုံးအပေါ်၌လည်းကောင်း၊ တောင်ခုနစ်လုံးအပေါ်၌လည်းကောင်း အုပ်စိုးသည်။ ဒန်နိယေလ အခန်းကြီး ၂ တွင် ဒန်နိယေလသည် နေဗုခဒ်နေဇာအား သူသည် ရွှေ၏ “ဦးခေါင်း” ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးသည်။ ဟေရှာယ အခန်းကြီး ၇ တွင်လည်း “ဦးခေါင်း” သည် မင်းကြီးတစ်ပါး၊ မြို့တော်တစ်မြို့၊ သို့မဟုတ် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံကိုလည်း ရည်ညွှန်းသည်။

တိရစ္ဆာန်ပေါ်၌ စီးနင်းလျက်ရှိသော မိန်းမဖြစ်သည့် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ရှင်ဘုရင်အပေါင်းတို့ကို အုပ်စိုးလျက်ရှိသည်။ ထိုရှင်ဘုရင်တို့ကို “ရှင်ဘုရင်ဆယ်ပါး” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားပြီး၊ ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံးကာလများ၏ နဂါးအာဏာဖြစ်ကြသည်။ ထိုရှင်ဘုရင်တို့သည် တုရုမြို့၏ ပြည့်တန်ဆာမသည် မတရားသောပေါင်းသင်းခြင်းကို ပြုသော ရှင်ဘုရင်များပင် ဖြစ်ကြသည်။ ထို “ရှင်ဘုရင်ဆယ်ပါး” သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်၏ အာဏာကို လက်ခံရရန် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခြင်းခံခဲ့ရသော်လည်း၊ ထိုရှင်ဘုရင်ဆယ်ပါးအနက် အဓိကအမြင့်ဆုံးသော ရှင်ဘုရင်မှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုကိုလည်း ဣသရေလ၏ မြောက်ဘက်နိုင်ငံတော် ဆယ်နိုင်ငံ၏ ရှင်ဘုရင်ဖြစ်သော အာဟပ်အားဖြင့်လည်း ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ “ခုနစ်” ဟူသော ကိန်းဂဏန်းသည် “ပြည့်စုံခြင်း” ကို ကိုယ်စားပြုသဖြင့်၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်ကို မြေကြီးပေါ်ရှိ ရှင်ဘုရင်များအပေါ် အုပ်စိုးလျက်ရှိသည်ဟု ဖော်ပြသောအခါ၊ သူမသည် ရှင်ဘုရင်ဆယ်ပါးအပေါ်လည်း အုပ်စိုးလျက်ရှိပြီး၊ ခေါင်းခုနစ်လုံးပေါ်၌လည်း ထိုင်လျက်ရှိသည်။

ဤ၌ ပညာရှိသော စိတ်ရှိ၏။ အကြောင်းမူကား နောက်ဆုံးကာလ၏ ပညာရှိတို့သည် “တစ်ကြောင်းပေါ် တစ်ကြောင်း” ဟူသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုကြပြီး၊ ပြည့်တန်ဆာမိန်းမက အုပ်စိုးသော နိုင်ငံရေးအုပ်ချုပ်မှု၏ သင်္ကေတတစ်ခုချင်းစီသည် တူညီသော အမှန်တရားတစ်ရပ်တည်းကို ဖော်ညွှန်းကြောင်းကိုလည်း အသိအမှတ်ပြုကြ၏။ ထိုမိန်းမသည် တောင်ခုနစ်လုံးပေါ်၌လည်း အုပ်စိုး၏။ Millerites တို့က သမ္မာကျမ်းစာ၏ ပရောဖက်ပြုချက်တွင် “တောင်” ကို နိုင်ငံတော်တစ်ခု၏ သင်္ကေတအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သင်္ကေတများ၌ အဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုးထက် ပိုရှိနိုင်ကြောင်းကိုလည်း ၎င်းတို့ သတ်မှတ်ဖော်ထုတ်ခဲ့ကြ၏။

တောင်များသည်လည်း အသင်းတော်၏ သင်္ကေတတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၌ ဖော်ပြထားသော “ဘုန်းတန်ခိုးကြီးသော သန့်ရှင်းသည့်တောင်” သည် ဘုရားသခင်၏ အသင်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

“သခင်ဘုရား၏အိမ်” သည် ကိုယ်တော်၏ အသင်းတော်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် “တောင်” တစ်တောင်လည်း ဖြစ်သည်။ အကြီးမားသော ပြည့်တန်ဆာမသည် တောင်ခုနစ်တောင်ပေါ်၌ ထိုင်နေသည်။ ထိုသို့ဖြင့် သူမသည် ရှင်ဘုရင်အပေါင်းတို့ကို အုပ်စိုးသကဲ့သို့၊ အသင်းတော်အပေါင်းတို့အပေါ်၌လည်း အုပ်စိုးကြောင်း ဖော်ပြလျက်ရှိသည်။ သူမသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးရှိ အသင်းတော်အပေါင်းတို့နှင့် နိုင်ငံတော်အပေါင်းတို့ကို ချုပ်ကိုင်ထားသည်။

ဣရှာယသည် “ယုဒနှင့် ယေရုရှလင်အကြောင်း” မိမိထံသို့ ရောက်လာသော ရူပါရုံဟု ဖော်ပြထားသည့်အရာကို ယခုပင် ကျွန်ုပ်တို့ ကိုးကားခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ၊ ထိုရူပါရုံသည် ဆက်လက်တည်ရှိနေသေး၏။ ၎င်းသည် အခန်းလေးထဲ၌ ရှိသော တစ်ခုတည်းသော ကျမ်းပိုဒ်အတွင်းကပင် ဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဣရှာယ၏ အဆိုအရ လူတို့က “လာကြ၊ ထာဝရဘုရား၏ တောင်တော်သို့၎င်း၊ ယာကုပ်၏ ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်သို့၎င်း တက်ကြစို့” ဟု ဆိုကြသော “ထိုနေ့တည်း” ပင် ဖြစ်၏။ ထိုကာလတစ်ခုတည်းအတွင်း၌ပင် “မိန်းမခုနစ်ယောက်” ကို ဖော်ပြထားသည်။

ဟေရှာယ၏ ရူပါရုံ၌ အကြောင်းအရာဖြစ်သော “နေ့” သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ ၌ ဖော်ပြထားသော ကြီးမားသော မြေငလျင်၏ “နာရီ” ပင်ဖြစ်သည်။ ၂၀၂၀ ခုနှစ်၊ ဇူလိုင် ၁၈ ရက်နေ့၏ စိတ်ပျက်မှုမှ “ပြန်လာကြလော့” ဟူသော သတိပေးနှိုးဆော်ချက်ကို လက်ခံခဲ့ကြပြီး၊ ဝတ်ပြုရာကျမ်း အခန်း ၂၆ ၏ လိုအပ်ချက်များကို ပြည့်မီခဲ့ကြကာ၊ ယေဇကျေလ၏ ပထမ ပရောဖက်ပြုချက်အားဖြင့် တစ်စုတစ်စည်းတည်း စုဝေးစေခြင်းခံရသူတို့သည်၊ အစ္စလာမ်၏ လေရှုးလေးပါးအကြောင်း ယေဇကျေလ၏ ဒုတိယ သတင်းစကားကို လက်ခံသောအခါ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကို ခံရကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် အလံတော်တစ်ရပ်အဖြစ် ကောင်းကင်သို့ မြှောက်တင်ခြင်းခံရကြပြီး၊ ဗာဗုလုန်အတွင်းရှိ ဘုရားသခင်၏ အခြားသားသမီးတို့သည် မြေငလျင်၌ စတင်သော ဗာဗုလုန်မှ ထွက်လာကြရန် ခေါ်သံ—မကြာမီ ရောက်လာမည့် တနင်္ဂနွေဥပဒေ ဖြစ်သော ထိုခေါ်သံ—ကို တုံ့ပြန်စပြုကြသည်။ ဘုရားသခင်၏ အခြားသော သိုးစုသည် ဗာဗုလုန်မှ ထွက်လာကြရန် သတင်းစကားကို ကြားကြပြီး၊ “လာကြ၊ ထာဝရဘုရား၏ တောင်တော်သို့၊ ယာကုပ်၏ ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်သို့ တက်ကြစို့” ဟု ကြေညာကြသည်။

ထို “အချိန်” ၌ မဟာပြည့်တန်ဆာမသည် မိမိ၏သီချင်းများကို စတင်သီဆို၍ မြေကြီး၏ဘုရင်တို့နှင့် မတရားသောမေထုန်ကို ပြုလေသည်။ သိုးသငယ်၏ အသက်စာအုပ်၌ အမည်မရေးမှတ်ထားသောသူတို့သည် ထိုပြည့်တန်ဆာမနောက်သို့ လိုက်ကြပြီး၊ သူတို့၏အသင်းတော်များသည်လည်း သူမ၏အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်လာကြသည်။ ထိုအသင်းတော်များကို ဟေရှာယက “အမျိုးသမီးခုနစ်ယောက်” ဟူ၍ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။ ထို “အမျိုးသမီးခုနစ်ယောက်” သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်က အုပ်စိုးမည့် “တောင်ခုနစ်လုံး” ဖြစ်ကြပြီး၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးအား သားရဲ၏ပုံသဏ္ဍာန်ကို တည်ဆောက်စေရန် ဖိအားပေးမည်ဖြစ်ကာ၊ ထိုပုံသဏ္ဍာန်သည် စကားပြောမည်သာမက လူအပေါင်းတို့ကိုလည်း ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာ၏ အမှတ်တံဆိပ်ကို ခံယူစေမည်ဖြစ်သည်။

“မိန်းမခုနစ်ယောက်တို့သည် လူတစ်ယောက်ကို ကိုင်စွဲကြလိမ့်မည်” ဟုဆိုထားပြီး၊ ထို “လူ” သည် ပေါလုက “အပြစ်၏လူ” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြသော “လူ” ပင်ဖြစ်သည်။ စမ်းသပ်ခြင်းကာလအတွင်း “ယေရုရှလင်၌ ကျန်ရစ်သောသူတို့ကို သန့်ရှင်းသူဟု ခေါ်ကြလိမ့်မည်၊ ထိုသို့ ယေရုရှလင်၌ အသက်ရှင်သောသူတို့အနက် စာရင်းဝင်ထားသော သူတိုင်းကို” ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏လူတို့ဆိုသည်မှာ ဤကာလပိုင်းအတွင်း မိမိတို့၏အမည်များကို အသက်စာအုပ်၌ ရေးမှတ်ထားခြင်းခံရသောသူများဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုစာအုပ်သည် လောက၏အခြေခံအုတ်မြစ် မတည်မီကတည်းက သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရသော သိုးသငယ်၏ စာအုပ်ဖြစ်သည်။ အခြားသောအုပ်စုမှာ “အပြစ်၏လူ” ကို ကိုင်စွဲကြသောသူတို့ဖြစ်ကြပြီး၊ ထိုသူတို့သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၃ တွင် “အပြစ်၏လူ” ကို ကိုးကွယ်ကြသောသူများပင်ဖြစ်ကြသည်။

တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ အကျပ်အတည်းဖြစ်သော မြေငလျင်ကြီး၏ “အချိန်” သည် စုံစမ်းစစ်ဆေးသော တရားစီရင်ခြင်း၏ အဆုံးသတ်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုတရားစီရင်ခြင်းသည် သင်၏နာမည်ကို အသက်စာအုပ်၌ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်ကို တွေ့ရသည် မတွေ့ရသည်အပေါ် အခြေခံလျက်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုကာလ၌ အသက်စာအုပ်နှင့်ဆက်နွှယ်မှုအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသော လူနှစ်မျိုးသည် တရားစီရင်ခြင်း၏ အလွန်နောက်ဆုံးသော အခင်းအကျင်းများကို အတိအကျ ဖော်ထုတ်နေကြသည်။ “အပြစ်၏လူ” ကို ဆုပ်ကိုင်ယူကြသောသူတို့သည် မိမိတို့၏ “ကိုယ်ပိုင်မုန့်ကို စား၍၊ ကိုယ်ပိုင်အဝတ်ကို ဝတ်မည်” ဟု ကြေညာကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ အဓိကဆန္ဒမှာ “ကိုယ်တော်၏နာမဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကိုခံရမည်” ဟူသောအရာ ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် မိမိတို့၏ ယုံကြည်ချက်ဆိုင်ရာ သဘောတရားဖော်ပြချက်ကို (မိမိတို့၏ မုန့်ကို စားလျက်) ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ မိမိတို့၏ ဂိုဏ်းဂဏဆိုင်ရာ ခံယူဖော်ပြချက်ကိုလည်း (မိမိတို့၏ အဝတ်ကို ဝတ်လျက်) ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းကြမည်ဖြစ်သော်လည်း၊ “အပြစ်၏လူ” ၏ အမည်ကို လက်ခံကြလိမ့်မည်။ “အပြစ်၏လူ” ၏ အမည်မှာ “ကက်သလစ်” ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်း၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “အလုံးစုံဆိုင်ရာ” ဖြစ်သည်။ “အပြစ်၏လူ” ကို မှီခိုကိုင်စွဲကြသူတို့သည် ကက်သလစ်အသင်းတော်ဖြစ်သော “အလုံးစုံဆိုင်ရာ အသင်းတော်” ၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ရပ် ဖြစ်လာလိုကြသည်။ သူတို့သည် မိမိတို့၏ “ကဲ့ရဲ့ခြင်း” ကို “ဖယ်ရှား” ပစ်ရန် ထိုသို့သော ဆက်နွှယ်မှုကို အလိုရှိကြသည်။

“အရှက်ကွဲခြင်း” သည် နောက်ဆုံးသောကာလများ၌ အသင်းတော်အပေါင်းနှင့် လူမျိုးအပေါင်းတို့အပေါ် စိုးစံသော သားရဲ၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းနှစ်ရပ်ကို ရည်ညွှန်းသည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ ၌ ဖော်ပြထားသော “မြေငလျင်ကြီး၏ အချိန်နာရီ” အတွင်း “တတိယအမင်္ဂလာသည် လျင်မြန်စွာ ရောက်လာ၏”။ “တတိယအမင်္ဂလာ” သည် အစ္စလာမ်ဖြစ်သည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၁ ၌ ဖော်ပြထားသော “မြေငလျင်ကြီး၏ အချိန်နာရီ” အတွင်း သတ္တမတံပိုးသည် မှုတ်လျက်ရှိသည်။ သတ္တမတံပိုးသည် အစ္စလာမ်ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တံပိုးအပေါင်းတို့သည် ကမ္ဘာ့သမိုင်းတစ်လျှောက် အတင်းအကျပ် တနင်္ဂနွေနေ့ ဝတ်ပြုခြင်းအပေါ် တရားစီရင်ရာ၌ ဘုရားသခင် အသုံးပြုတော်မူခဲ့သော ပရောဖက်ပြု ဆိုင်ရာ ကိရိယာများဖြစ်ကြသဖြင့်၊ အစ္စလာမ်သည် “မြေငလျင်ကြီး၏ အချိန်နာရီ” အတွင်း ထိုးနှက်တိုက်ခိုက်သည်။

မကြာမီ ထုတ်ပြန်မည့် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေကြောင့် အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၏ “အမျိုးသားပျက်စီးခြင်း” ပေါ်ပေါက်လာသောအခါ၊ “လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် အမျက်ထွက်ကြလိမ့်မည်။” သမ္မာကျမ်းစာ၏ ပရောဖက်ပြုချက်များ၌ လူမျိုးအပေါင်းတို့ကို အမျက်ထွက်စေသောအရာမှာ အစ္စလာမ်ပင် ဖြစ်သည်၊ ထိုအချက်ကို ကမ္ဘာဦးကျမ်း၌ အစ္စလာမ်နှင့်ဆိုင်သော ပထမဆုံးညွှန်းဆိုချက်အားဖြင့် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်။

နောက်ဆုံးသောကာလများ၏ “ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှု” သည် အစ္စလာမ်ဘာသာဖြစ်သည်။ လောကရှိ အသင်းတော်များနှင့် လူမျိုးနိုင်ငံများသည် ကက်သလစ်အသင်းတော်က အုပ်စိုးထိန်းချုပ်သော ကုလသမဂ္ဂ၏ ကမ္ဘာသစ်အစီအစဉ်၏ အာဏာအောက်သို့ ရောက်ရှိလာကြလိမ့်မည်။ အေဒီ ၃၃၀ ခုနှစ်တွင် ကွန်စတန်တိုင်သည် ပုပ်ရဟန်းမင်းရာထူးကို ၎င်း၏ ထိုင်ခုံပေးခဲ့သကဲ့သို့၊ ပုပ်ရဟန်းမင်းသည် တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ စနစ်ပေါ်၌ ထိုင်နေလိမ့်မည်။ အစ္စလာမ်က လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ယူဆောင်လာသော စစ်ပွဲများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ရန် မိမိတို့၏စွမ်းရည်သည် ပူးပေါင်းညီညွတ်သော ကြိုးပမ်းမှုတစ်ရပ်အားဖြင့်သာ အောင်မြင်နိုင်မည်ဟု လူမျိုးနိုင်ငံများက ဆုံးဖြတ်ကြလိမ့်မည်။ ထိုသို့သော ကြိုးပမ်းမှုအတွက် ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ အာဏာတစ်ရပ်အောက်သို့ နာခံဝင်ရောက်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအာဏာသည် ရောမအသင်းတော်ဖြစ်ကြောင်း အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုက အခိုင်အမာ တိုက်တွန်းလိမ့်မည်။ အေဒီ ၅၃၃ ခုနှစ်တွင် ဂျတ်စတီနီယန်က ကက်သလစ်အသင်းတော်အား ၎င်း၏ ကြီးမားသော အာဏာကို ပေးခဲ့သကဲ့သို့၊ သမိုင်းသည် ထပ်မံပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အေဒီ ၄၉၆ ခုနှစ်တွင် ကလိုဗစ်က ကက်သလစ်အသင်းတော်အတွက် ပြုခဲ့သကဲ့သို့၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုသည် မိမိ၏ စစ်ရေးအင်အားကြောင့် လောကကို နာခံစေရန် အတင်းအကျပ်ပြုလိမ့်မည်။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၃ ၏ အခန်းငယ် ၂ ၏ သမိုင်းသည် ထပ်မံပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။

ရုပ်တုကို တည်ထားပြီးသောအခါ၊ အစ္စလာမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် အမျက်ထွက်ခဲ့ကြသော မြေကြီး၏ ဘုရင်တို့သည်၊ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ သားရဲ၏ ရုပ်တုပေါ်ထွန်းလာစေရန် အသုံးပြုခဲ့သော အစ္စလာမ်အပေါ်ရှိ စကြဝဠာလုံးဆိုင်ရာ “ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်း” သည်၊ “အပြစ်၏လူ” (ယေဇဗေလ) အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သည့် “ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်း” မဟုတ်ကြောင်းကို သိမြင်လာကြလိမ့်မည်။ နောက်ကျလွန်းသွားပြီးမှ၊ ယေဇဗေလသည် အစ္စလာမ်အပေါ် ဘာမျှဂရုမစိုက်ကြောင်း၊ သို့သော် သူမ၏ စိတ်နှလုံးသည် ဟေရောဒိယသည် ယောဟန်ဗတ္တိဇံဆရာကို သတ်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ဧလိယကို သတ်လိုကြောင်းကို ကမ္ဘာသည် သိရှိလာရလိမ့်မည်။

“ပညာရှိသောစိတ်” ဟူသည်မှာ “ပညာရှိတို့၏စိတ်” ဖြစ်ပြီး၊ “ပညာရှိ” တို့ဟူသည် ယုဒအမျိုး၏ ခြင်္သေ့တော်သည် ကရုဏာကာလမပိတ်သိမ်းမီ ခရစ်တော် ယေရှု၏ ဗျာဒိတ်တော်ကို တံဆိပ်ဖြည်ဖွင့်တော်မူသောအခါ ပေါ်ပေါက်လာသော “အသိပညာတိုးပွားခြင်း” ကို နားလည်သောသူများ ဖြစ်ကြသည်။

“ဦးခေါင်းခုနစ်လုံးသည် မိန်းမထိုင်နေသော တောင်ခုနစ်လုံးဖြစ်၏” ဟူသောအရာသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်သည် ဘုရားကျောင်းနှင့် နိုင်ငံတော် အာဏာနှစ်ရပ်လုံးအပေါ် အုပ်စိုးမည်ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုသော အမှန်တရားကို ကိုယ်စားပြုသည်။ သင်္ကေတများ၌ အဓိပ္ပါယ်တစ်မျိုးထက်မက ရှိတတ်ပြီး၊ သင်္ကေတများကို ၎င်းတို့ ပေါ်ထွက်ဖော်ပြထားသော ကျမ်းပိုဒ်၏ အကြောင်းအရာဆက်စပ်မှုအရ သတ်မှတ်၍ နားလည်ရမည်ဖြစ်သည်။ ထိုကျမ်းချက်က ဦးခေါင်းများသည် တောင်များဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်ထားသဖြင့်၊ ဦးခေါင်းများ (နိုင်ငံရေးအုပ်ချုပ်မှုအနုပညာ) နှင့် တောင်များ (ဘုရားကျောင်းအုပ်ချုပ်မှုအနုပညာ) အကြား ကွဲပြားချက်တစ်ရပ်ကို သတ်မှတ်ဖော်ပြရန် မည်သည့် အကြောင်းပြချက်ရှိမည်နည်းဟု ဆင်ခြင်တင်ပြချက်တစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ထိုကွဲပြားချက်ကို ဒံယေလကျမ်း အခန်း ၇ နှင့် ၈ တို့၌ တည်ထောင်ဖော်ပြထားသည်။ အခန်း ၇ တွင် တိတ္တုမကိုးကွယ်သော ရောမနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာ ရောမ တို့ကိုလည်း ၎င်းတို့အရှေ့၌ လာခဲ့သော သားရဲများနှင့် ကွဲပြားသည့်အရာအဖြစ် “မတူကွဲပြားသော” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသည်။

အခန်း ခုနစ်ကို အခန်း ရှစ်အပေါ်သို့ တင်၍ (စာကြောင်းပေါ်တွင် စာကြောင်းတင်သကဲ့သို့) လေ့လာသောအခါ၊ အခန်း ရှစ်တွင် ရောမ၏ ဦးချိုငယ်သည် ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ ယောက်ျား၊ မိန်းမ ဟူ၍ လှုပ်ရှားပြောင်းလဲနေသည်ကို ကျွန်ုပ်တို့ တွေ့ရသည်။ အာဏာနှစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသော သင်္ကေတတစ်ရပ် (ဦးချိုငယ်) ဖြစ်သည်။ ထိုအခန်းများ၌ ဦးချိုသည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံဖြစ်ပြီး၊ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံသည်လည်း ခေါင်းတစ်ခေါင်း ဖြစ်သည်။ အခန်း ရှစ်တွင် ဦးချိုငယ်သည် နိုင်ငံနှစ်နိုင်ငံကို ကိုယ်စားပြုသည်၊ ထိုနှစ်နိုင်ငံမှာ သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၏ စတုတ္ထနိုင်ငံနှင့် ပဉ္စမနိုင်ငံတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ဦးချိုငယ်သည် သင်္ကေတအရ နိုင်ငံနှစ်နိုင်ငံကို ကိုယ်စားပြု၍၊ ၎င်းကိုယ်စားပြုသော ထိုနှစ်နိုင်ငံသည် နိုင်ငံရေးအုပ်ချုပ်မှုနှင့် ဘုရားကျောင်းရေးအုပ်ချုပ်မှု ပေါင်းစည်းခြင်းကို ဖော်ထုတ်ညွှန်ပြသော နိုင်ငံများ ဖြစ်ကြသည်။ တောင်ခုနစ်လုံးလည်းဖြစ်သော ခေါင်းခုနစ်ခေါင်းသည် နိုင်ငံနှစ်နိုင်ငံကို ကိုယ်စားပြု၍၊ တစ်နိုင်ငံမှာ ဘုရားကျောင်းရေးအုပ်ချုပ်မှုဖြစ်ကာ၊ အခြားတစ်နိုင်ငံမှာ နိုင်ငံရေးအုပ်ချုပ်မှု ဖြစ်သည်။

ဒန်နီယေလ အခန်းကြီး ၂ တွင် ဤပရောဖက်ဆိုင်ရာ သင်္ကေတပြုမှုအတွက် အခြားသော သက်သေခံချက်တစ်ရပ်လည်း ရှိ၏။ အကြောင်းမူကား ထိုအခန်းတွင် မီလ်လာရေးတ်တို့ နားလည်ထားကြသည့်အတိုင်း ရောမ၏ စတုတ္ထနိုင်ငံဖြစ်သော နောက်ဆုံးနိုင်ငံကို သံနှင့် မြေစေးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည်။ သံနှင့် မြေစေးကို ပေါင်းစပ်ထားသကဲ့သို့ ဖော်ပြထားသော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင် သံသည် မြေစေးနှင့် မပေါင်းစပ်နိုင်ပေ။ သို့ရာတွင် Sister White သည် “သံနှင့် မြေစေး” အပေါ် မှတ်ချက်ပြုရာ၌၊ ယင်းကို အသင်းတော်ရေးရာအာဏာနှင့် နိုင်ငံရေးရာအာဏာတို့၏ သင်္ကေတအဖြစ် သတ်မှတ်ဖော်ပြသည်။ ထိုအရာကို အခန်းကြီး ၈ ၏ ဦးချိုငယ်နှင့်၊ တောင်များလည်းဖြစ်ကြသော ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇ ၏ ဦးခေါင်းများက ကိုယ်စားပြုထားကြသည်။

ဤလေ့လာမှုကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်တင်ပြသွားမည်။