ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၇ နှင့် ၁၈ တို့တွင်၊ ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးသည် ပုပ်ရဟန်းမင်းအာဏာစနစ်၏ တရားစီရင်ခြင်းဆိုင်ရာ ရူပါရုံကို ယောဟန်ထံသို့ ယူဆောင်လာသည်။ ၎င်း၏ နောက်ဆုံးတရားစီရင်ခြင်းကို ခွဲခြမ်းဖော်ပြရာ၌ သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်၌ ဖော်ပြထားသော နိုင်ငံတော်များကို ကိုယ်စားပြုဖော်ညွှန်းထားသည်။
ဤနေရာ၌ ဉာဏ်ပညာရှိသော စိတ်ရှိ၏။ ခေါင်းခုနစ်လုံးသည် မိန်းမထိုင်ရာ တောင်ခုနစ်လုံးဖြစ်၏။ ထို့ပြင် မင်းကြီးခုနစ်ပါးလည်း ရှိ၏။ ငါးပါးသည် ကျဆုံးခဲ့ကြပြီ၊ တစ်ပါးသည် ရှိနေ၏၊ အခြားတစ်ပါးမူကား မရောက်သေး။ သူရောက်လာသောအခါ ခဏတာသာ တည်နေရမည်။ ယခင်က ရှိခဲ့၍ ယခု မရှိသော သားရဲသည် ရှစ်ပါးမြောက်ဖြစ်၏၊ သို့ရာတွင် ခုနစ်ပါးထဲမှ ဖြစ်၏၊ ထို့ပြင် ပျက်စီးခြင်းသို့ သွား၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၇:၉–၁၁။
ယောဟန်သည် ဝိညာဉ်ရေးအရ ၁၇၉၈ ခုနှစ်သို့ ပို့ဆောင်ခံရပြီး၊ ထိုနေရာ၌ ပုပ်ရဟန်းမိန်းမကို ထမ်းဆောင်သည့် သားရဲပေါ်ရှိ ခေါင်းခုနစ်ခုသည် ဘုရင်ခုနစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ကြားခံရသည်။ သမ္မာကျမ်းစာ၏ အနာဂတ္တိတော်၌ ဘုရင်တစ်ပါးသည် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံဖြစ်ပြီး၊ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံသည်လည်း ခေါင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် နိုင်ငံငါးနိုင်ငံသည် လဲကျပြီးဖြစ်ကာ၊ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံသည် ထိုအခါ အုပ်စိုးနေခဲ့သည်။ သတ္တမနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံမှာ အနာဂတ်၌သာ ရှိသေးပြီး၊ ၎င်းကို ဘုရင်ဆယ်ပါးဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယောဟန်အား အဋ္ဌမနိုင်ငံသည် ခုနစ်ခုအနက်မှ ဖြစ်သော ပုပ်ရဟန်းသားရဲဖြစ်ကြောင်း အသိပေးခဲ့သည်။ ပုပ်ရဟန်းအာဏာသည် ပဉ္စမနိုင်ငံဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် သေစေတတ်သော ဒဏ်ရာကို ခံခဲ့ရသဖြင့်၊ ၎င်း၏ သေစေတတ်သော ဒဏ်ရာ ပျောက်ကင်းသည့်အခါ ၎င်းသည် ခုနစ်ခုအနက်မှ ဖြစ်သော အဋ္ဌမခေါင်း ဖြစ်လာသည်။
ဒန်နီယေလ အခန်း ၂ တွင် ပထမဆုံးသော နိုင်ငံလေးနိုင်ငံမှာ ဗာဗုလုန်၊ မီဒီယာ-ပေရရှား၊ ဂရိ နှင့် ရောမ တို့ဖြစ်ကြသည်။ ထိုအမှန်တကယ်ရှိခဲ့သော နိုင်ငံလေးနိုင်ငံသည် ဝိညာဉ်ရေးဆိုင်ရာ နိုင်ငံလေးနိုင်ငံကိုလည်း ကိုယ်စားပြုပြီး၊ ထိုတို့အားလုံးပေါင်း၍ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၇ ၌ ဖော်ပြထားသော ဘုရင်ရှစ်ပါး၊ သို့မဟုတ် ဦးခေါင်းရှစ်ခုကို သတ်မှတ်ဖော်ညွှန်းပေးကြသည်။ အကြောင်းမှာ ယေရှုသည် အရာတစ်ခု၏ အဆုံးကို အစနှင့်အညီ အမြဲဖော်ပြတတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဒန်နီယေလ အခန်း ၂ သည် သမ္မာကျမ်းစာ ပရောဖက်ပြုချက်ထဲရှိ နိုင်ငံများအကြောင်းကို ပထမဦးဆုံး ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်း ၁၇ သည် နောက်ဆုံး ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သဖြင့်၊ ထိုနှစ်ခုသည် သဘောတူညီရမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဘုရားသခင်သည် မည်သည့်အခါမျှ မပြောင်းလဲသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် လဲကျပြီးဖြစ်သော ပဉ္စမနိုင်ငံတော်သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ ဗာဗုလုန်ဖြစ်သော ပုပ်ရဟန်းမင်းစနစ် ဖြစ်သည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် အာဏာရှိနေသော ဆဋ္ဌမနိုင်ငံတော်သည် မီဒိနှင့် ပေရသိတို့၏ ဦးချိုနှစ်ချောင်းပါသောနိုင်ငံတော်အားဖြင့် ပုံဆောင်ထားခဲ့သော ဦးချိုနှစ်ချောင်းပါသောနိုင်ငံတော် ဖြစ်သည်။ ၁၇၉၈ ခုနှစ်တွင် မရောက်သေးသော ဘုရင်ဆယ်ပါးဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် သတ္တမနိုင်ငံတော်သည် အလက်ဇန္ဒား မဟာ၏ ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးဆိုင်ရာ အစိုးရဖြစ်သော ဂရိအားဖြင့် ပုံဆောင်ထားခဲ့သော တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ အစိုးရ ဖြစ်သည်။ သတ္တမဦးခေါင်းတို့ထဲမှဖြစ်သော အဋ္ဌမဦးခေါင်းသည် သေစေသောဒဏ်ရာကို ခံခဲ့ရသော်လည်း ထိုသေစေသောဒဏ်ရာ ပျောက်ကင်းသောအခါ တစ်ဖန် အသက်ရှင်လာသော ပဉ္စမနိုင်ငံတော်ပင် ဖြစ်သည်။
မဟာပြည့်တန်ဆာ၏ တရားစီရင်ခြင်းသည် တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ အကျပ်အတည်း၏ “အချိန်နာရီ” အတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်သည်။ ထိုသည်မှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၌ တနင်္ဂနွေနေ့ဥပဒေ စတင်သည့်အချိန်မှ စ၍ လူသားတို့၏ စမ်းသပ်ခွင့်ကာလ ပိတ်သိမ်းသည့်တိုင် သမိုင်းတစ်လျှောက် ဆက်လက်တည်ရှိသော အချိန်ကာလတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။ ဒံယေလကျမ်း၌ “ဤရှင်ဘုရင်တို့၏ လက်ထက်ကာလ” ဟု သတ်မှတ်ဖော်ပြထားသော ထို “အချိန်နာရီ” အတွင်း၌ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်တော်မူလိမ့်မည်။ ထို “အချိန်နာရီ” အတွင်း၌ပင် နောက်ကျမိုးသည် သွန်းလောင်းလျက်ရှိသည်။
“နောက်မိုးသည် သန့်ရှင်းသောသူတို့အပေါ်သို့ လာလျက်ရှိ၏—ထိုအခါ လူအားလုံးသည် ယခင်ကကဲ့သို့ပင် ၎င်းကို လက်ခံရရှိကြလိမ့်မည်။
“ကောင်းကင်တမန်လေးပါးသည် လက်လွှတ်သောအခါ၊ ခရစ်တော်သည် မိမိ၏နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်တော်မူလိမ့်မည်။ နောက်ဆုံးမိုးရေကို မိမိတို့တတ်နိုင်သမျှ အရာရာတိုင်းကို ဆောင်ရွက်နေသောသူတို့မှတပါး မည်သူမျှ မခံယူရကြ။” Spalding and Magan, 3.
နောက်မိုးရွာသွန်းခြင်းသည် တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်လျက်ဖြစ်ပေါ်လာသော အရာဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ကိုက်ညီဆက်နွယ်နေပြီး၊ တရားစီရင်ခြင်းလည်း တဖြည်းဖြည်းတိုးတက်လျက် ဖြစ်ပေါ်သောအရာဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မီလာရိုက်အဖွဲ့ဝင်များသည် မိမိတို့သည် ဒန်နီယേလ် အခန်းကြီး ၂ ၏ ရုပ်တုခြေထောက်များအချိန်ကာလ၌ အသက်ရှင်နေကြသည်ကို နားလည်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ရောမသည် နောက်ဆုံးသော မြေကြီးဆိုင်ရာ နိုင်ငံတော်ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုအရာ၌ သူတို့မှန်ကန်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ နားလည်မှုမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိနေသေးသည်။
“ဤမင်းတို့၏နေ့ရက်များ” ဟူသောအရာသည် ရောမနိုင်ငံ၏ရာဇဝင်ထဲ၌ အမှန်တကယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ပဂန်ရောမ သို့မဟုတ် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာရောမ၏ ရာဇဝင်မဟုတ်ဘဲ၊ ခေတ်သစ်ရောမ၏ ရာဇဝင်ဖြစ်သည်။ မီလာရိုက်များသည် ပဂန်ရောမနှင့် ပုပ်ရဟန်းမင်းဆိုင်ရာရောမတို့ကို နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတည်းအဖြစ် သတ်မှတ်အသုံးချခဲ့ကြပြီး၊ ထိုသို့ပြုရာတွင် ယုဒ၏ နောက်ဆုံးမင်းကြီး (ဇေဒကိ) နှင့်ပတ်သက်သော ယေဇကျေလကျမ်းမှ ကျမ်းပိုဒ်တစ်ပိုဒ်ကို မိမိတို့၏ နားလည်ချက်ကို ထောက်ခံရန် အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
“အို ဣသရေလအမျိုး၏ မသန့်ရှင်းသော ဆိုးညစ်သည့် မင်းသား၊ သင်၏နေ့ရက်သည် ရောက်လာပြီ၊ အပြစ်ဒုစရိုက်သည် အဆုံးသို့ ရောက်သောအခါပင်၊ အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဦးထုပ်တော်ကို ဖယ်ရှားလော့၊ သရဖူကို ချွတ်ယူလော့။ ဤအရာသည် ယခင်ကဲ့သို့ မဖြစ်ရတော့။ နိမ့်သောသူကို မြှောက်တင်လော့၊ မြင့်သောသူကို နှိမ့်ချလော့။ ငါသည် ၎င်းကို လှန်မှောက်မည်၊ လှန်မှောက်မည်၊ လှန်မှောက်မည်။ ၎င်းသည် မရှိတော့ဘဲ နေလိမ့်မည်၊ မိမိအခွင့်အရေးဖြစ်သောသူ ရောက်လာသည့်တိုင်အောင်။ ထို့နောက် ငါသည် ၎င်းကို သူအား ပေးမည်။” ယေဇကျေလ ၂၁:၂၅–၂၇။
ဇေဒကိယမှစ၍ “ဖျက်လှန်ခံရ” မည့် နိုင်ငံသုံးနိုင်ငံ ပေါ်ပေါက်လာမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရာများသည် အုပ်စိုးရန် “အခွင့်အရေးတော်ရှိသော” ခရစ်တော်ထံသို့ ဦးတည်စေမည်။ ဗာဗုလုန်၊ မေဒု-ပါရှားနှင့် ဂရိနိုင်ငံတို့သည် ရောမနိုင်ငံတော်သို့ ရောက်သည်တိုင်အောင် အလုံးစုံ ဖျက်ချခံရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ထိုစတုတ္ထနိုင်ငံ၏ သမိုင်းကာလအတွင်း၌ ခရစ်တော်သည် ကြွလာ၍ နိုင်ငံတော်တစ်ရပ်ကို တည်ထောင်မည်ဖြစ်သည်။ ကိုယ်တော်သည် ထိုအရာကို အမှန်ပင် ပြုတော်မူခဲ့သည်။
တိုင်းပြည်ကို ပျက်စီးရာသို့ အလျင်အမြန် ဦးဆောင်နေသောသူတို့အနက် အဓိကအကျဆုံးသူမှာ ၎င်းတို့၏ဘုရင် ဇေဒကိယ ဖြစ်၏။ ပရောဖက်များအားဖြင့် ပေးအပ်တော်မူသော ထာဝရဘုရား၏ အကြံတော်များကို လုံးဝစွန့်ပယ်ကာ၊ နေဗုခဒ်နေဇာအား မိမိတင်ရှိသော ကျေးဇူးကြွေးကို မေ့လျော့လျက်၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား၏ နာမတော်ဖြင့် ပြုခဲ့သော သစ္စာခံ ကတိပြုခြင်းကို ဖောက်ဖျက်၍၊ ယုဒ၏ဘုရင်သည် ပရောဖက်များကို ပုန်ကန်၏၊ မိမိအား ကျေးဇူးပြုသောသူကို ပုန်ကန်၏၊ မိမိ၏ ဘုရားသခင်ကိုလည်း ပုန်ကန်၏။ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ပညာ၏ အချည်းနှီးမာနထဲ၌ သူသည် ဣသရေလ၏ ချမ်းသာကြီးပွားမှုကို ရန်ဘက်ပြုခဲ့သော ရှေးအဆက်ဆက် ရန်သူထံသို့ အကူအညီတောင်းရန် လှည့်သွားပြီး၊ “မိမိထံသို့ မြင်းများနှင့် လူအများကို ပေးစေခြင်းငှာ၊ အဲဂုတ္တုပြည်သို့ သံတမန်များကို စေလွှတ်လေ၏။”
“‘သူသည် အောင်မြင်မည်လော’ ဟု ထိုသို့ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော ယုံကြည်အပ်နှံမှု အလုံးစုံကို အလွန်နိမ့်ကျစွာ သစ္စာဖောက်ခဲ့သောသူအကြောင်း သခင်ဘုရားက မေးမြန်းတော်မူ၏။ ‘ဤသို့သော အမှုတို့ကို ပြုသောသူသည် လွတ်မြောက်မည်လော။ သို့မဟုတ် ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်ပြီး ကယ်တင်ခြင်းကို ခံရမည်လော။ ငါအသက်ရှင်တော်မူသည်အတိုင်း၊ အရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ အမှန်စင်စစ် သူ့ကို မင်းကြီးဖြစ်စေသော မင်းကြီး နေထိုင်ရာအရပ်၌ပင်၊ သူမထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သော ကျိန်ဆိုချက်နှင့် သူချိုးဖောက်ခဲ့သော ပဋိညာဉ်၏ အရှင်နှင့်အတူ၊ ဗာဗုလုန်မြို့အလယ်၌ပင် သူသေမည်။ ထို့ပြင် စစ်တိုက်ရာ၌ ဖာရောသည် မိမိ၏ အင်အားကြီးတပ်မတော်နှင့် လူအုပ်ကြီးအားဖြင့် သူ့အတွက် မကူညီနိုင်။ … အကြောင်းမူကား သူသည် လက်ပေးခဲ့ပြီးနောက် ပဋိညာဉ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းအားဖြင့် ကျိန်ဆိုချက်ကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ဤအမှုအလုံးစုံကို ပြုခဲ့သောကြောင့်၊ သူသည် မလွတ်မြောက်နိုင်။’ ယေဇကျေလ 17:15–18.”
“‘မသန့်ရှင်းသော ဆိုးယုတ်သည့် မင်းသား’ အတွက် နောက်ဆုံး စစ်ကြောတော်မူခြင်း၏ နေ့ရက်သည် ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။ ‘ခေါင်းပတ်ကို ဖြုတ်လော့’ ဟု ထာဝရဘုရားသည် အမိန့်ချမှတ်တော်မူပြီး၊ ‘သရဖူကို ချွတ်လော့’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ခရစ်တော် ကိုယ်တော်တိုင် မိမိ၏ နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်တော်မူသည့် အချိန် မရောက်မီတိုင်အောင် ယုဒသည် တစ်ဖန် မင်းကြီးတစ်ပါးကို ရရှိခွင့်မပြုရ။ ‘ငါသည် ၎င်းကို လှန်ပစ်မည်၊ လှန်ပစ်မည်၊ လှန်ပစ်မည်’ ဟူသည် ဒါဝိဒ်အမျိုးအနွယ်၏ ရာဇပလ္လင်နှင့်စပ်လျဉ်းသော ဘုရားသခင်၏ အမိန့်တော်ဖြစ်၏။ ‘ထိုအရာသည် ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်ရမည့် အခွင့်ရှိသောသူ ရောက်လာသည်တိုင်အောင် မရှိတော့ရ; ငါသည်လည်း ထိုအရာကို ထိုသူအား ပေးမည်။’ ယေဇကျေလ ၂၁:၂၅–၂၇။” Prophets and Kings, 450, 451.
မီလာသည် မှန်ကန်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် သူ၏နားလည်မှုမှာ ကန့်သတ်ချက်ရှိနေခဲ့သည်။ အကြောင်းမူကား၊ ခရစ်တော်သည် လူသားတို့အကြား လျှောက်လှမ်းတော်မူစဉ် တည်ထောင်ခဲ့သော နိုင်ငံတော်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ နောက်ဆုံးသော နိုင်ငံတော် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမူကား၊ ပဂန်ရောမ၏ နိုင်ငံတော်နောက်တွင် ဘုရင် လေးပါး နောက်ထပ် ရှိရန် ကျန်ရှိသေးခဲ့သည်။ သို့သော် ခရစ်တော်သည် လက်ဝါးကပ်တိုင်ပေါ်တွင် “ကျေးဇူးတော်” ၏ နိုင်ငံတော်ကို အမှန်တကယ် တည်ထောင်တော်မူခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ထိုနိုင်ငံတော်သည် ဗျာဒိတ်ကျမ်း အခန်းကြီး ၁၇ ၏ ဘုရင် ဆယ်ပါး၏ လက်ထက်ကာလတွင် တည်ထောင်ခဲ့ခြင်းမဟုတ်သကဲ့သို့၊ နောက်မိုးရွာသွန်းချိန်အတွင်း၌လည်း တည်ထောင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ခရစ်တော်သည် နောက်ဆုံးသော နေ့ရက်များ၌ တည်ထောင်တော်မူမည့် နိုင်ငံတော်မှာ ကိုယ်တော်၏ “ဘုန်းတော်” ၏ နိုင်ငံတော် ဖြစ်သည်။ ဆစ်စတာဝှိုက်သည် ဤနိုင်ငံတော် နှစ်ရပ်စလုံးအကြောင်းကို တိုက်ရိုက် ဖော်ပြထားသည်။
မီလာရိုက်တို့သည် စတုတ္ထနိုင်ငံ၏ သမိုင်းကာလအတွင်း ခရစ်တော်သည် နိုင်ငံတော်တစ်ရပ်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်ဟု နားလည်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုအရာ၌ သူတို့သည် မှန်ကန်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ နားလည်မှုမှာ ကန့်သတ်ထားခြင်းရှိခဲ့သည်။ စတုတ္ထနိုင်ငံ၏ သမိုင်းကာလတွင် ခရစ်တော်သည် “ကျေးဇူးတော်” ၏ နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး၊ အဋ္ဌမနိုင်ငံ၏ သမိုင်းကာလတွင်မူ ကိုယ်တော်၏ “ဘုန်းတော်” ၏ နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။ “ကျေးဇူးတော်” ၏ နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ခဲ့သော သမိုင်းကာလ၌၊ ပင်တေကုတ္တေပွဲနေ့တွင် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်ကို သွန်းလောင်းပေးခဲ့သည်။ ပင်တေကုတ္တေပွဲသည် ကိုယ်တော်၏ “ဘုန်းတော်” ၏ နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်သော သမိုင်းကာလ၌ နောက်မိုးကို သွန်းလောင်းခြင်း၏ ပုံဆောင်ချက်ဖြစ်သည်။
ပင်တေကုတ်နေ့၏ သတင်းစကားမှာ ခရစ်တော်၏ အမှန်တကယ် ထမြောက်ရှင်ပြန်ခြင်းအကြောင်း သတင်းစကားပင် ဖြစ်သည်။ နောက်မိုး၏ သတင်းစကားမှာ အနည်းဆုံး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့်၊ သားရဲ၌ ပြည့်စုံလာသော ခုနစ်ပါးထဲမှ ရှစ်ပါးမြောက်သော အရာဖြစ်ခြင်းနှင့်လည်းကောင်း၊ မြေသားရဲ၏ ဦးချိုနှစ်ချောင်းနှင့်လည်းကောင်း ဖော်ပြထားသော ပရောဖက်ဆိုင်ရာ နက်နဲသောပုစ္ဆာအားဖြင့် ကိုယ်စားပြုထားသည့် သင်္ကေတဆိုင်ရာ ထမြောက်ရှင်ပြန်ခြင်းအကြောင်း သတင်းစကားဖြစ်သည်။ စတုတ္ထနိုင်ငံတော်နှင့် ရှစ်ပါးမြောက်နိုင်ငံတော်တို့သည် ခရစ်တော်က မိမိ၏နိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်သော နေရာများဖြစ်ကြသည်။
“သခင်၏နာမတော်ဖြင့် တပည့်တော်တို့က ကြေညာခဲ့သော သတင်းစကားသည် အချက်အလက်တိုင်း၌ မှန်ကန်ခဲ့သကဲ့သို့၊ ၎င်းညွှန်ပြခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များသည်လည်း ထိုအချိန်၌ပင် ဖြစ်ပျက်လျက်ရှိနေကြသည်။ ‘အချိန်ပြည့်စုံပြီ၊ ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော် နီးကပ်လာပြီ’ ဟူသောအရာသည် သူတို့၏ သတင်းစကားဖြစ်သည်။ ဒံယေလ ၉ ၌ ဖော်ပြထားသော ‘အချိန်’—မက်ဆိယ၊ ‘ဘိသိက်ခံတော်မူသောသူ’ အထိ ဆက်လက်ရောက်ရှိမည့် ခြောက်ဆယ့်ကိုးပတ်—ကုန်ဆုံးသောအခါ၊ ခရစ်တော်သည် ယော်ဒန်မြစ်၌ ယောဟန်အားဖြင့် ဗတ္တိဇံခံယူတော်မူပြီးနောက် ဝိညာဉ်တော်၏ ဘိသိက်ပေးခြင်းကို ခံယူတော်မူခဲ့သည်။ ထို့ပြင် သူတို့က နီးကပ်လာပြီဟု ကြေညာခဲ့သော ‘ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်’ သည် ခရစ်တော်၏ အသေခံခြင်းအားဖြင့် တည်ထောင်ခံခဲ့သည်။ ဤနိုင်ငံတော်သည် သူတို့ကို ယုံကြည်စေရန် သင်ကြားခံထားရသကဲ့သို့ မြေကြီးဆိုင်ရာ အင်ပါယာတစ်ရပ် မဟုတ်ခဲ့ပေ။ ထို့ပြင် ‘ကောင်းကင်အောက် အရပ်ရပ်ရှိ နိုင်ငံတော်နှင့် အာဏာစိုးမိုးခြင်းနှင့် နိုင်ငံတော်၏ ဘုန်းတန်ခိုးကြီးမြတ်ခြင်းကို အမြင့်ဆုံးသော ဘုရား၏ သန့်ရှင်းသူတို့၏ လူမျိုးအား ပေးအပ်လိမ့်မည်’ ဟူသောအခါ တည်ထောင်ခံရမည့် အနာဂတ်ကာလ၏ မသေနိုင်သော နိုင်ငံတော်လည်း မဟုတ်ပေ။ ‘အာဏာစိုးမိုးခြင်းအလုံးစုံတို့သည် ကိုယ်တော်ကို အမှုထမ်း၍ နာခံကြလိမ့်မည်’ ဟူသော ထာဝရနိုင်ငံတော်လည်း မဟုတ်ပေ။ ဒံယေလ ၇:၂၇။ သမ္မာကျမ်းစာ၌ ‘ဘုရားသခင်၏နိုင်ငံတော်’ ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို ကျေးဇူးတော်၏နိုင်ငံတော်နှင့် ဘုန်းတော်၏နိုင်ငံတော် နှစ်မျိုးလုံးကို ရည်ညွှန်းသတ်မှတ်ရန် အသုံးပြုထားသည်။ ကျေးဇူးတော်၏နိုင်ငံတော်ကို ဟေဗြဲသို့ပေးစာ၌ ပေါလုက ထင်ရှားစေထားသည်။ ‘ငါတို့၏ အားနည်းခြင်းများကို စာနာခံစားတတ်သော’ ကရုဏာပြည့်ဝသည့် ကြားဝင်တောင်းလျှောက်သူ ခရစ်တော်ကို ရည်ညွှန်းပြီးနောက်၊ တမန်တော်က ‘ထို့ကြောင့် ငါတို့သည် ကရုဏာကိုရရှိ၍ ကျေးဇူးတော်ကိုတွေ့သိမ်းဆည်းနိုင်ရန်၊ ကျေးဇူးတော်၏ ပလ္လင်တော်သို့ ရဲရင့်စွာ ချဉ်းကပ်ကြစို့’ ဟု ဆိုသည်။ ဟေဗြဲ ၄:၁၅၊ ၁၆။ ကျေးဇူးတော်၏ ပလ္လင်တော်သည် ကျေးဇူးတော်၏နိုင်ငံတော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အကြောင်းမူကား ပလ္လင်တစ်ခု ရှိနေခြင်းသည် နိုင်ငံတော်တစ်ခု ရှိနေခြင်းကို ရည်ညွှန်းသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ မိမိ၏ ဥပမာတော်များ အများအပြား၌ ခရစ်တော်သည် ‘ကောင်းကင်နိုင်ငံတော်’ ဟူသော အသုံးအနှုန်းကို လူသားတို့၏ နှလုံးသားများအပေါ် ဘုရားသခင်၏ ကျေးဇူးတော် ပြုလုပ်သောအမှုကို ရည်ညွှန်းရန် အသုံးပြုတော်မူသည်။
“ထို့ကြောင့် ဘုန်းအသရေ၏ ပလ္လင်သည် ဘုန်းအသရေ၏ နိုင်ငံတော်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုနိုင်ငံတော်ကိုလည်း ကယ်တင်ရှင်၏ ဤစကားများ၌ ရည်ညွှန်းထားသည်— ‘လူသားသည် မိမိ၏ ဘုန်းအသရေဖြင့်၎င်း၊ သန့်ရှင်းသော ကောင်းကင်တမန်အပေါင်းတို့နှင့်အတူ၎င်း ကြွလာတော်မူသောအခါ၊ မိမိ၏ ဘုန်းအသရေရှိသော ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်တော်မူလိမ့်မည်။ ထို့နောက် လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ရှေ့တော်၌ စုဝေးစေခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်။’ မဿဲ 25:31, 32။ ဤနိုင်ငံတော်သည် အနာဂတ်၌ရှိသေးသော နိုင်ငံတော်ဖြစ်သည်။ ခရစ်တော်၏ ဒုတိယအကြိမ် ကြွလာခြင်းမတိုင်မီ ၎င်းကို တည်ထောင်မည် မဟုတ်ပါ။”
“ကျေးဇူးတော်၏နိုင်ငံတော်ကို လူသည် ကျဆုံးပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် တည်ထောင်ခြင်းခံရ၏။ အပြစ်ရှိသော လူမျိုးနွယ်ကို ရွေးနှုတ်ရန် အကြံအစည်တစ်ရပ်ကို ချမှတ်ခဲ့သောအခါ ထိုနိုင်ငံတော်သည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။ ထိုအချိန်၌ပင် ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်တော်မူချက်၌လည်းကောင်း၊ ကတိတော်အားဖြင့်လည်းကောင်း တည်ရှိနေခဲ့၏။ ယုံကြည်ခြင်းအားဖြင့် လူတို့သည် ထိုနိုင်ငံတော်၏ နိုင်ငံသားများ ဖြစ်နိုင်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ၎င်းကို ခရစ်တော်၏ သေခြင်းမတိုင်မီ အမှန်တကယ် တည်ထောင်ခြင်းမခံရသေး။ ကယ်တင်ရှင်သည် မြေကြီးပေါ်ရှိ မိမိ၏ အမှုတော်ကို စတင်ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၌ပင် လူတို့၏ ခက်ထန်သော မာကျောမှုနှင့် ကျေးဇူးမသိတတ်မှုကြောင့် ကာလဝါရီ၏ ယဇ်ပူဇော်ခြင်းမှ နောက်ပြန်ဆုတ်သွားနိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်၏။ ဂေသရှေမန်၌ ဒုက္ခဝေဒနာ၏ ခွက်သည် ကိုယ်တော်၏ လက်တော်၌ တုန်လှုပ်နေ၏။ ထိုအချိန်၌ပင် ကိုယ်တော်သည် နဖူးတော်မှ သွေးချွေးကို သုတ်ပယ်၍ အပြစ်ရှိသော လူမျိုးနွယ်ကို မိမိတို့၏ ဒုစရိုက်အတွင်း ပျက်စီးစေဖို့ ထားခဲ့နိုင်ခဲ့မည်ဖြစ်၏။ ကိုယ်တော်က ထိုသို့ ပြုခဲ့လျှင် ကျဆုံးသော လူသားတို့အတွက် ရွေးနှုတ်ခြင်းဟူသည် မရှိနိုင်တော့ပေ။ သို့သော် ကယ်တင်ရှင်သည် မိမိ၏ အသက်ကို ပေးအပ်တော်မူ၍ သက်တော်ကုန်ခါနီး အာခေါင်သံဖြင့် ‘ပြီးစီးလေပြီ’ ဟု ကြွေးကြော်တော်မူသောအခါ၊ ထိုအခါ ရွေးနှုတ်ခြင်းအစီအစဉ်၏ ပြည့်စုံခြင်းသည် သေချာအတည်ပြုခံရလေ၏။ ဧဒင်ဥယျာဉ်၌ အပြစ်ရှိသော စုံတွဲအား ပေးခဲ့သော ကယ်တင်ခြင်း၏ ကတိတော်သည် အတည်ပြုခြင်းခံရ၏။ ယခင်က ဘုရားသခင်၏ ကတိတော်အားဖြင့်သာ တည်ရှိခဲ့သော ကျေးဇူးတော်၏နိုင်ငံတော်သည် ထိုအခါမှစ၍ တည်ထောင်ခြင်းခံရလေ၏။”
“ထို့ကြောင့် ခရစ်တော်၏သေခြင်း—တပည့်တော်များသည် မိမိတို့၏မျှော်လင့်ချက်ကို နောက်ဆုံးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်သောအဖြစ်အပျက်ဟု မြင်ခဲ့ကြသည့် ထိုအဖြစ်အပျက်ပင်—ထိုမျှော်လင့်ချက်ကို အစဉ်အမြဲ မလွဲမသွေ သေချာခိုင်မာစေသောအရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယင်းသည် သူတို့ထံသို့ ရက်စက်ပြင်းထန်သော စိတ်ပျက်ခြင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၏ယုံကြည်ချက်သည် မှန်ကန်ခဲ့ကြောင်း သက်သေအထောက်အထား၏ အမြင့်ဆုံးအဆုံးစွန်ဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့ကို ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းနှင့် မျှော်လင့်ရာမဲ့ခြင်းတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်စေခဲ့သော ထိုအဖြစ်အပျက်ပင် အာဒံ၏သားသမီးတိုင်းအတွက် မျှော်လင့်ချက်၏တံခါးကို ဖွင့်ပေးခဲ့သောအရာ ဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ ထိုအဖြစ်အပျက်အတွင်း၌ပင် ခေတ်အဆက်ဆက်ရှိ ဘုရားသခင်၏ သစ္စာရှိသူအပေါင်းတို့၏ အနာဂတ်အသက်တာနှင့် ထာဝရပျော်ရွှင်ခြင်းတို့သည် အလယ်ဗဟိုပြုစုစည်းလျက် ရှိခဲ့သည်။”
“အဆုံးမဲ့သော ကရုဏာတော်၏ ရည်ရွယ်ချက်များသည် တပည့်တော်များ၏ စိတ်ပျက်ခြင်းကိုပင် ဖြတ်သန်းလျက် မိမိတို့၏ ပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။ ‘လူတစ်ဦးမျှ မပြောဖူးသကဲ့သို့’ ဟောပြောတော်မူသော ကိုယ်တော်၏ သွန်သင်ခြင်း၏ ဘုရားသခင်ဆိုင်ရာ ကျေးဇူးတော်နှင့် တန်ခိုးတော်အားဖြင့် သူတို့၏နှလုံးသားများကို သိမ်းပိုက်ခံထားရသော်လည်း၊ ယေရှုအပေါ် သူတို့၏ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၏ သန့်ရှင်းသော ရွှေစင်အတွင်း၌ လောကီမာနနှင့် ကိုယ်ကျိုးရှာလိုသော ရည်မှန်းချက်များဟူသော အရည်အသွေးနိမ့်သော သတ္တုရောနှောလည်း ရှိနေသေးသည်။ သူတို့၏ ဆရာတော်သည် ဂေသရှေမာနေ၏ အရိပ်အောက်သို့ ဝင်ရောက်နေပြီးဖြစ်သော ထိုလေးနက်သည့် အချိန်၊ ပသခါခန်းမတွင်ပင် ‘သူတို့အထဲ၌ မည်သူသည် အကြီးမြတ်ဆုံးဟု မှတ်ယူခံရမည်နည်းဟူသော အငြင်းပွားမှု ဖြစ်ပွားလေ၏။’ လုကာ 22:24။ သူတို့၏ အမြင်အာရုံသည် နန်းတော်၊ သရဖူနှင့် ဘုန်းအသရေတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေစဉ်၊ သူတို့၏ မျက်မှောက်၌မူ ဥယျာဉ်၏ အရှက်ကွဲခြင်းနှင့် ဝေဒနာ၊ တရားစီရင်ရာခန်းမ၊ ကယ်လဗာရီလက်ဝါးကပ်တိုင်တို့ ရှိနေကြသည်။ သူတို့ကို မိမိတို့ခေတ်၏ မှားယွင်းသော သွန်သင်ချက်ကို ဤမျှခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်နေစေရန်နှင့်၊ ကိုယ်တော်၏ နိုင်ငံတော်၏ အမှန်သဘောသဘာဝကို ဖော်ပြ၍ မိမိ၏ ဝေဒနာနှင့် သေခြင်းကို ကြိုတင်ညွှန်ပြသော ကယ်တင်ရှင်၏ စကားတော်များကို သတိမမူဘဲ ကျော်လွန်စေခဲ့သော အရာမှာ သူတို့၏ နှလုံးမာနနှင့် လောကီဘုန်းအသရေကို တောင့်တမှု ဖြစ်သည်။ ဤအမှားများကပင် သူတို့၏ ပြုပြင်ခြင်းအတွက် ခွင့်ပြုထားသော ပြင်းထန်သော်လည်း လိုအပ်သော စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ တပည့်တော်များသည် မိမိတို့၏ သတင်းစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မှားယွင်းနားလည်ခဲ့ကြပြီး၊ မိမိတို့ မျှော်လင့်ချက်များ အမှန်ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို သဘောမပေါက်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ သူတို့သည် ဘုရားသခင်က မိမိတို့အား ပေးတော်မူခဲ့သော သတိပေးချက်ကို ဟောပြောခဲ့ကြပြီး၊ သခင်သည် သူတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကို ဆုချ၍ သူတို့၏ နာခံမှုကို ဂုဏ်ပြုတော်မူမည်။ ရှင်ပြန်ထမြောက်တော်မူသော သူတို့၏ သခင်၏ ဘုန်းတင့်သည့် ဧဝံဂေလိတရားကို လူမျိုးအပေါင်းတို့အား ကြွေးကြော်ကြေညာရမည့် အမှုတော်ကို သူတို့အား အပ်နှံရမည်ဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက် အလွန်ခါးသီးသည်ဟု ထင်ရသော ဤအတွေ့အကြုံကို ထိုအမှုတော်အတွက် သူတို့အား ပြင်ဆင်စေရန် ခွင့်ပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။” The Great Controversy, 347, 348.
ဗျာဒိတ်ကျမ်းတွင် “ဉာဏ်ပညာရှိသောစိတ်” သည် “လူတစ်ဦး၏ ကိန်းဂဏန်း” ကို ရေတွက်၍ “ထိုလူ” သည်လည်း ခုနစ်ပါးထဲမှ ဖြစ်သော အဋ္ဌမနိုင်ငံတော် ဖြစ်ကြောင်းကို သိမြင်သည်။ “အပြစ်၏လူ” သည် မြေကြီး၏ ဘုရင်များနှင့် ကုန်သည်များအပေါ် အုပ်စိုးသော အဋ္ဌမနိုင်ငံတော်၏ ဦးခေါင်းဖြစ်ပြီး၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း၏ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချမှုကို ရှောင်ရှားရန် အသင်းတော်ခုနစ်ပါးက ထိုသူတို့နှင့် ပူးပေါင်းကြသကဲ့သို့၊ ထိုသူသည်လည်း ရေများစွာပေါ်တွင် ထိုင်လျက်ရှိ၏။
ထိုအခါ သူက ငါ့အား ပြောသည်မှာ၊ “သင်မြင်သော ထိုရေများ၊ အဝတ်မဲ့မိန်းမသည် ထိုအပေါ်၌ ထိုင်လျက်ရှိရာ ရေများသည် လူမျိုးများ၊ လူအစုအဝေးများ၊ တိုင်းနိုင်ငံများ၊ ဘာသာစကားများ ဖြစ်ကြ၏။” ဗျာဒိတ် ၁၇:၁၅။
“အပြစ်၏လူ” သည် နိုင်ငံရေး၊ ငွေကြေး၊ ဘာသာရေးနှင့် အရပ်ဘက်လောကတို့အပေါ် အုပ်စိုးလျက်ရှိပြီး၊ သားရဲနှင့် သူ၏ရုပ်တု၊ သူ၏တံဆိပ်နှင့် သူ၏နာမ၏အရေအတွက်တို့ကို အောင်မြင်ခြင်းရရှိပြီးသူတို့မှတစ်ပါး၊ လူအပေါင်းတို့ကို အုပ်ချုပ်လျက်ရှိသည်။
ထို့နောက် မီးနှင့်ရောနှောလျက်ရှိသော ဖန်ကဲ့သို့သော ပင်လယ်တစ်စင်းကို ငါမြင်ရ၏။ သားရဲနှင့်၎င်း၏ရုပ်တုကိုလည်းကောင်း၊ ၎င်း၏အမှတ်တံဆိပ်ကိုလည်းကောင်း၊ ၎င်း၏နာမအရေအတွက်ကိုလည်းကောင်း အောင်မြင်ခြင်းရရှိခဲ့သောသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ စောင်းများကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဖန်ကဲ့သို့သော ပင်လယ်ပေါ်၌ ရပ်နေကြ၏။ ထိုသူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ကျွန် မောရှေ၏သီချင်းနှင့် သိုးသငယ်၏သီချင်းကို သီဆိုလျက်၊ “အနန္တတန်ခိုးရှင် အရှင်ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်၏အမှုတော်များသည် ကြီးမြတ်၍ အံ့ဖွယ်ဖြစ်ပါ၏။ သန့်ရှင်းသူတို့၏ဘုရင်၊ ကိုယ်တော်၏လမ်းခရီးများသည် ဖြောင့်မတ်၍ မှန်ကန်ပါ၏” ဟုဆိုကြ၏။ ဗျာဒိတ်ကျမ်း ၁၅း၂၊ ၃။
ယေရှုခရစ်တော်၏ ဗျာဒိတ်တော်ကို ဖွင့်လှစ်သောအခါ “အသိပညာ တိုးပွားခြင်း” ကို နားလည်သဘောပေါက်သော “ပညာရှိ” တို့သည် “နားလည်ခြင်း” ရှိ၍ “သားရဲ၏ အရေအတွက်ကို ရေတွက်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား ထိုအရာသည် လူတစ်ဦး၏ အရေအတွက်ဖြစ်၏။ သူ၏ အရေအတွက်မှာ ခြောက်ရာ ခြောက်ဆယ် ခြောက် ဖြစ်၏” ဟူသောသူတို့ ဖြစ်ကြသည်။ ထို “နားလည်ခြင်း” သည် ယေရှုသည် ပရောဖက်ပြုချက်တစ်ရပ်ကို ဖွင့်လှစ်သောအခါ အစဉ်အမြဲ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသော အဆင့်သုံးဆင့်ပါ စမ်းသပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုကြောင့်ပင် သူတို့သည် “သူ၏ နာမတော်၏ အရေအတွက်” အပေါ်၌ “အောင်ခြင်းကို ရရှိကြ” သည်ဟု မှတ်သားထားခြင်း ဖြစ်သည်။
အောင်မြင်ခြင်းကို ရရှိသည်ဆိုသည်မှာ စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်ကို ကျော်လွှားအောင်မြင်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ “ပညာရှိ”၍ “နားလည်သောသူ” များသည် 666 ဟူသော ကိန်းနှင့် ဆက်နွှယ်သော အောင်မြင်ခြင်းကို ရရှိကြသည်။ ထိုအပြင် ထိုကျမ်းပိုဒ်က နိုင်ငံတော် ရှစ်ပါးရှိကြောင်းကိုလည်း သတ်မှတ်ဖော်ပြထားပြီး၊ အဋ္ဌမနိုင်ငံတော်သည် ခုနစ်ပါးတို့ထဲမှ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ဖော်ပြသည်။ ထို “လျှို့ဝှက်ချက်” ကို ဒံယေလ အခန်းကြီး ၂ တွင် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသည်၊ အကြောင်းမှာ ဒံယေလ၏ ဆုတောင်းခြင်းသည် “လျှို့ဝှက်ချက်” ကို နားလည်ရန် ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတော် ရှစ်ပါးရှိကြောင်း၊ အဋ္ဌမနိုင်ငံတော်သည် ခုနစ်ပါးတို့ထဲမှ ဖြစ်ကြောင်း၊ ထိုနိုင်ငံတော်၏ ကိန်းဂဏန်းမှာ 666 ဖြစ်ကြောင်း ဟူသော ဖွင့်ပြချက်သည် ဒံယေလက မိမိ၏ ဆုတောင်းခြင်းအားဖြင့် ရရှိသောအရာအဖြစ် ကိုယ်စားပြုဖော်ပြထားသော လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်ပြီး၊ ဒံယေလသည် ဘုရားသခင်၏ နောက်ဆုံးသောနေ့ရက်များရှိ “ပညာရှိ” များကို ကိုယ်စားပြုထားသည်။
ဒံယေလသည် နောက်ဆုံးသောကာလ၏ “ပညာရှိ” တို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ ထိုသူတို့ထံတွင် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၂ ၏ ဖွင့်မထားသေးသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖွင့်ပြထားပြီး၊ ထိုလျှို့ဝှက်ချက်မှာ သမ္မာကျမ်းစာ၌ ပါရှိသော ပရောဖက်ပြုချက်ဆိုင်ရာ နိုင်ငံတော်များအကြောင်း၏ နောက်ဆုံးနှင့် ပထမ ဆိုင်ရာ ရည်ညွှန်းချက်မှာ ရုပ်တုအတွင်း၌ နိုင်ငံတော် ရှစ်ပါး ရှိသည်ဟူသော ဖော်ပြချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုဖွင့်ပြချက်သည် ဒံယေလ အခန်းကြီး ၂ အပေါ် မီလာရိုက်တို့၏ နားလည်မှုကို ထောက်ခံအတည်ပြုပေးသော်လည်း၊ တစ်ခါ အသိအမှတ်ပြုလိုက်သည်နှင့် ၎င်းသည် ဆယ်ဆ ပိုမိုတောက်ပစွာ လင်းလက်တောက်ပလာသည်။ ၎င်း၏ တောက်ပမှုသည် ဆယ်ဆ ပိုမိုတောက်ပခြင်းဖြစ်သည့်အတိုင်း၊ “ပညာရှိ” တို့က အောင်မြင်ကျော်လွှားရမည့် စမ်းသပ်မှုတစ်ရပ်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အကြောင်းမှာ ခုနစ်ပါးထဲမှ ဖြစ်သော အဋ္ဌမ နိုင်ငံတော်သည် နဂါး၊ သားရဲနှင့် မိစ္ဆာပရောဖက်တို့၏ သုံးမျိုးပေါင်းစည်းမှုဖြစ်သော ဆဋ္ဌမ နိုင်ငံတော်လည်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် နဂါး၊ သားရဲနှင့် မိစ္ဆာပရောဖက်တို့အားလုံးသည် ဆဋ္ဌမ နိုင်ငံတော်ပင် ဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့သည် အတူတကွ 666 ကို ကိုယ်စားပြုကြသည်။
ဒံယေလ အခန်းကြီး ၂ ၌ ထင်ရှားပြသသော ဖွင့်ပြချက်အားဖြင့် နေဗုခဒ်နေဇာသည် စမ်းသပ်ခံရ၍၊ ထိုစမ်းသပ်ချက်၌ သူသည် ကျရှုံးခဲ့သည်။ ဒံယေလ အခန်းကြီး ၂ တွင် ဒံယေလသည် ရုပ်တု၏ လျှို့ဝှက်ချက်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်ချက်ကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်သန်းကြသော “ပညာရှိ” တို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အခန်းကြီး ၃ ၌ နေဗုခဒ်နေဇာသည် ထိုတူညီသော စမ်းသပ်ချက်၌ ကျရှုံးကြသော ဆိုးညစ်သူတို့ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ နေဗုခဒ်နေဇာသည် ပထမနိုင်ငံ၏ ပထမဘုရင်ဖြစ်သကဲ့သို့၊ နောက်ဆုံးနိုင်ငံ၏ နောက်ဆုံးဘုရင်ကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ခုနစ်အသင်းတော်တို့က သဘောပေါက်လက်ခံကြသော ပရောဖက်ပြုချက်ထဲမှ လူသားတစ်ဦးဖြစ်သော “အပြစ်၏လူ” ကို ကိုယ်စားပြုသည်။ လူကို ခြောက်ရက်မြောက်နေ့၌ ဖန်ဆင်းခဲ့သဖြင့်၊ နံပါတ် ခြောက်သည် လူသားမျိုးနွယ်၏ နံပါတ်ဖြစ်သည်။ နေဗုခဒ်နေဇာ၏ နံပါတ်သည် ခြောက်ဖြစ်သည်။ နေဗုခဒ်နေဇာသည် 666 ၏ နံပါတ်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်ချက်၌ ကျရှုံးခဲ့ပြီး၊ နောက်ဆုံးကာလ၏ ဆိုးညစ်သူတို့ကို ကိုယ်စားပြုခဲ့သည်။ အပြစ်၏လူကို သင်္ကေတပြုသောသူအဖြစ်၊ သူ၏ နံပါတ်မှာ ခြောက်ဖြစ်သည်။
ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် အမြင့် ခြောက်ဆယ်တောင်၊ အနံ ခြောက်တောင်ရှိသော ရွှေရုပ်တုတစ်ခုကို ပြုလုပ်၍ ဗာဗုလုန်ပြည်နယ် ဒူရာလွင်ပြင်၌ စိုက်ထူထား၏။ ဒံယေလ ၃:၁။
ရွှေရုပ်တုသည် အလျား ခြောက်ဆယ်တောင်၊ အနံ ခြောက်တောင်ရှိ၍၊ ၎င်းကို အမှတ်ကိန်းမှာ ခြောက်ဖြစ်သော နေဗုခဒ်နေဇာက ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထိုရုပ်တုကို ဒုတိယအခန်းရှိ ရုပ်တု၏ အလင်းတော်ကို ဆန့်ကျင်ပုန်ကန်ရာ၌ စိုက်ထူခဲ့ပြီး၊ နေဗုခဒ်နေဇာ၏ အမှတ်ကိန်းသည် ခြောက်ဖြစ်ကြောင်းကို သင်နားလည်သောအခါ၊ ထိုရုပ်တု၏ သုံးဆဖော်ပြချက်သည် ခြောက်၊ ခြောက်၊ ခြောက် ဟူ၍ ကိုက်ညီသည်။
ဤလေ့လာမှုကို နောက်ဆောင်းပါးတွင် ဆက်လက်တင်ပြသွားမည်။
“ထာဝရတည်မြဲနေရမည့် အင်ပါယာတစ်ရပ်နှင့် မင်းဆက်တစ်ရပ်ကို တည်ထောင်ရမည်” ဟူသော အကြံသည်၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ လူမျိုးနိုင်ငံများက မိမိ၏ လက်နက်အင်အားရှေ့တွင် ရပ်တည်၍ မခံနိုင်ခဲ့ကြသော အားကြီးမားသော အုပ်စိုးရှင်၏ စိတ်ကို အလွန်ပြင်းပြစွာ ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။ အကန့်အသတ်မဲ့သော မဟာဆန္ဒနှင့် ကိုယ်ကျိုးအတ္တမာနမှ ပေါက်ဖွားလာသော စိတ်အားထက်သန်မှုဖြင့်၊ ထိုအမှုကို မည်သို့ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည်နည်းဟု မိမိ၏ ပညာရှိတို့နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးလေ၏။ ကြီးမားသော ရုပ်တုအိပ်မက်နှင့် ဆက်စပ်နေသော ထူးခြားအံ့ဖွယ် ဘုရားသခင်၏ စီမံထောက်မမှုများကို မေ့လျော့၍လည်းကောင်း၊ အစ္စရေး၏ ဘုရားသခင်သည် မိမိ၏ အစေခံ ဒံယေလအားဖြင့် ထိုရုပ်တု၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်ကို မေ့လျော့၍လည်းကောင်း၊ ထိုအနက်ဖွင့်ဆိုချက်နှင့် ဆက်စပ်လျက် တိုင်းနိုင်ငံ၏ လူကြီးမင်းများသည် ရှက်ဖွယ်ကောင်းသော သေခြင်းမှ ကယ်တင်ခံခဲ့ရသည်ကိုလည်း မေ့လျော့၍လည်းကောင်း၊ မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အာဏာနှင့် အသာစီးအမြတ်တင်မှုကို တည်ထောင်လိုသော ဆန္ဒတစ်ရပ်တည်းမှတစ်ပါး အရာအားလုံးကို မေ့လျော့လျက်၊ မင်းကြီးနှင့် အစိုးရအတိုင်ပင်ခံတို့သည် ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ဗာဗုလုန်ကို အမြင့်မြတ်ဆုံးအဖြစ် ချီးမြှောက်၍ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ သစ္စာခံမှုကို ခံထိုက်သော အရာဖြစ်စေရန် ကြိုးပမ်းမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ကြလေ၏။
“ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာမြေရှိ လူမျိုးများအတွက် မိမိရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်ဘုရင်နှင့် လူမျိုးတော်အား ထုတ်ဖော်ပြသတော်မူခဲ့သော သင်္ကေတဆိုင်ရာ ကိုယ်စားပြုဖော်ပြချက်ကို ယခုတွင် လူ၏အာဏာကို ဘုန်းတော်ထင်ရှားစေရန် အသုံးချရန် ပြုလုပ်ကြမည်ဖြစ်သည်။ ဒန်နိယေလ၏ အနက်ဖွင့်ဆိုချက်ကို ပယ်ရှား၍ မေ့လျော့ပစ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ သမ္မာတရားကို အဓိပ္ပာယ်မှားစွာ ဖော်ယူ၍ မလျော်ကန်စွာ လက်တွေ့အသုံးချကြမည်ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်မှ လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အနာဂတ်၏ အရေးကြီးသော အဖြစ်အပျက်များကို ဖော်ထုတ်ပေးရန် ရည်စူး၍ စီမံထားသော သင်္ကေတကို၊ ဘုရားသခင်သည် လောကကြီးမှ လက်ခံရယူစေလိုတော်မူသော အသိပညာ၏ ပျံ့နှံ့မှုကို တားဆီးရန် အသုံးပြုကြမည်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့အားဖြင့် ရည်မှန်းချက်ကြီးသော လူတို့၏ စီမံကြံစည်မှုများအားဖြင့် စာတန်သည် လူသားမျိုးနွယ်အတွက်ရှိသော ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်တော်ကို ပျက်ပြယ်စေရန် ကြိုးပမ်းလျက်ရှိသည်။ လူသားတို့၏ ရန်သူသည် အမှားတရားနှင့် မရောနှောသော သမ္မာတရားသည် ကယ်တင်ခြင်းအတွက် အလွန်ကြီးမားသော တန်ခိုးဖြစ်သည်ကို သိ၏။ သို့သော် ယင်းကို မိမိကိုယ်ကို မြှောက်တင်ရန်နှင့် လူတို့၏ အစီအစဉ်များကို တိုးတက်အောင်ဆောင်ရွက်ရန် အသုံးပြုသောအခါ၊ ယင်းသည် အဆိုးအတွက် တန်ခိုးတစ်ရပ် ဖြစ်လာသည်ကိုလည်း သူသိ၏။”
“သူ၏ ကြွယ်ဝသော ဘဏ္ဍာတိုက်မှ နေဗုခဒ်နေဇာသည် မြင်ကွင်းတစ်ခု၌ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ရုပ်တုနှင့် အထွေထွေ လက္ခဏာများ၌ ဆင်တူသော်လည်း၊ ဖွဲ့စည်းထားသော ပစ္စည်းအမျိုးအစားတစ်ချက်၌သာ ကွဲပြားသည့် ရွှေကြီးမားသော ရုပ်တုတစ်ရုပ်ကို ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။ မိမိတို့၏ အယူမှား ဘုရားများအတွက် ခမ်းနားထည်ဝါသော ကိုယ်စားပြု ရုပ်ပုံများကို ပြုလုပ်လေ့ရှိကြသော်လည်း၊ ခါလဒဲလူတို့သည် အမြင့် ခြောက်ဆယ် ကုဗစ်နှင့် အနံ ခြောက် ကုဗစ်ရှိသော ဤတောက်ပပြောင်လက်သည့် ရုပ်တုကဲ့သို့ အလွန် အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ ဘုန်းအာနုဘော်ကြီးမားသည့် အရာကို ယခင်က မည်သည့်အခါမျှ မထုတ်လုပ်ခဲ့ဖူးကြပေ။ ထို့ပြင် ရုပ်တုကို ကိုးကွယ်ခြင်း အနှံ့အပြား ပျံ့နှံ့လွှမ်းမိုးနေသော တိုင်းပြည်တစ်ပြည်တွင်၊ ဒူရာ လွင်ပြင်၌ တည်ရှိသော လှပ၍ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သည့် ထိုရုပ်တုသည် ဗာဗုလုန်၏ ဘုန်းအသရေ၊ ၎င်း၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် တန်ခိုးအာဏာကို ကိုယ်စားပြုနေသဖြင့်၊ ကိုးကွယ်ရာ ဝတ္ထုအဖြစ် သန့်ရှင်းစွာ ခန့်အပ်ထားခြင်းခံရမည်မှာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ထိုသို့ စီစဉ်ထားခဲ့ပြီး၊ အနုမောဒနာပြု အပ်နှံပွဲ ကျင်းပသည့် နေ့၌ လူတိုင်းသည် ရုပ်တုပြား၏ ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ခြင်းအားဖြင့် ဗာဗုလုန် အာဏာတော်အပေါ် မိမိတို့၏ အမြင့်ဆုံး သစ္စာစောင့်သိမှုကို ပြသရမည်ဟု အမိန့်တစ်ရပ် ထုတ်ပြန်လေသည်။” Prophets and Kings, 504, 505.